Translate

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2020

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΟ-ΒΑΡΛΑΑΜΙΤΩΝ ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΥΝΤΩΝ

 


ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟΛΜΩΝΤΑΣ ΣΥΝΗΓΟΡΕΙΝ ΤΟΙΣ ΒΑΡΛΑΑΜ ΔΟΓΜΑΣΙ

(Λόγος Aντιρρητικός κατά των Νεοβαρλααμιτών υπερασπιστών της «Λειτουργικής Αναγέννησης» που επιβάλλουν στο Βασίλειον ιεράτευμα με ορθολογικά και επιστημονικά κριτήρια σε Λειτουργικό χρόνο «προστατευτικές» μάσκες αλλά και εναλλακτικό τρόπο μετάλληψις της Θείας Κοινωνίας)

 

Ο επόμενος αντιρρητικός λόγος μας, είναι, ψευδείς πληροφορίες ή ψευδείς ειδήσεις ή ψευδολογίες ή μυθολογίες ή αν θέλετε μια λογοτεχνική μυθιστοριογραφία με θεολογική βάση με αληθή ιστορικά ντοκουμέντα και αληθινές δηλώσεις που παραπέμπουμε κυρίως σε αληθινά πρόσωπα, αφού είναι ένα σύγχρονο εναλλακτικό θεο-Λογικό παραμύθι, κάτι παρόμοιο όπως τα παραμύθια των Αδελφών Γκρίμ.

Μυθολογούμε μετά θεολογικού και φιλοσοφικού λόγου, ψευδολογούμε μετά λογικής γνώσεως, και αυτό ίσως κακοφανίσει μερικούς αδαείς, κακοπροαίρετους και γνωστικούς, αφού δεν σκοπεύουμε να γράψουμε αλήθειες, ούτε μας απασχολεί να πείσουμε κανέναν, αλλά σκοπεύουμε να καταγράψουμε σωρηδόν ασύστολα ψεύδη, fake news, συκοφαντίες, ιεροκατακρίσεις, άδικες κριτικές, λίβελλο κατά πάντων και πασών, ενώ κακοποιούμε, παρερμηνεύουμε και αλλοιώνουμε δηλώσεις ένθεν κακείθεν, χωρίς να κάνουμε ουσιώδη διάκριση αλήθειας/ψεύδους.

Το παραμύθι μας θα ξεκινούσε κάπως έτσι…

Μια φορά και έναν καιρό, κάπου στο μακρινό μέλλον του 2666 μ.Χ., σε ένα χαρούμενο μικρό ενδοκοσμικό ερημικό και ησυχαστικό βασίλειο των καλοκάγαθων ανθρώπων ήταν η δοξασμένη, η αθάνατη και φημισμένη βασιλομήτωρ Χιονάτη (Φίλη Ορθοδοξία), και οι εφτά (συμβολικός αριθμός) Νάνοι φίλοι της, που απεδήχθησαν και ανεκηρύχθησαν μετά θάνατόν τους μαζί με τους διαδόχους τους Μεγάλοι και τρανοί (Πατέρες της Εκκλησίας) αφού άφησαν μεγάλο συγγραφικό έργο και πολύτιμη εμπειρική πνευματική κληρονομιά για τις επόμενες γενεές των νάνων ακολούθων και μαθητών τους/της.

Στον γνωστό Γκριμολογικό Μύθο της ερασμίας βασιλίσσης Χιονάτης, υπενθυμίζουμε, ότι θυσιάζεται και σφαγιάζεται ένα ελάφι  στην θέση της (ίσως ένας τύπος, σύμβολο και προτύπωση του βασιλέως της δόξης Χριστού) για να του πάρουν την καρδία του ώστε να αποδειχθεί ο προμελετημένος θάνατος της Χιονάτης. Στα παραμύθια υφίσταται πάντοτε το στοιχείο της (αυτό)θυσίας ή της ανθρωποθυσίας των άλλων, αλλά εμείς ως γνωστόν είμαστε μεγάλοι, ηθικοί και σοβαροί άνθρωποι, και δεν λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν τα παραμύθια της Χαλιμάς κ.ο.κ.

Ταυτόχρονα, σ΄ολόκληρη όμως την γνωστή και προοδευμένη επιστημονικά και τεχνολογικά οικουμένη του 2666 μ.Χ., βασίλευε παράλληλα το έρεβος και ο ζόφος, αφού διοικούσε από αρχαιοτάτων χρόνων με μαεστρία και πανουργία ο «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών» ο Μέγας Αρχιτέκνων των (πολύ)Συμπάντων και του δια(βολο)γαλαξιακού κόσμου ο κ. Σατανιήλ Θεοσοφίτης με τις ορδές και λεγεώνες του, μια παγκάκιστη και μοχθηρή συμβασιλεία μαζί με την κακιά και αθάνατη μάγισσα την ετεροθαλή αδελφούλα της ενάρετης και όμορφης Χιονάτης, την σατανογνωμούσα κυρά Κακοδοξία η Κοπρολαλήσασα.

Ο άρχων κυρ-Σατανιήλ Θεοσοφίτης επάντρεψε την κυρά Κακοδοξία την Κοπρολαλούσα με τον έμπιστο και ισχυρό αποκρυφιστή Μάγο και Φιλόσοφό του τον Βαρλααμίκο τον Καλαφρό.

Έτσι λοιπόν, η επίγεια διαγαλαξιακή αυτοκρατορία του Σατανιήλ μετονομάστηκε πανταχόθεν ως το σκοτεινό βασίλειο του Βαρλααμιστάν, και οι πειθήνιοι δούλοι και υπηκόοι του ως πολίτες αποκαλούντο ως Βαρλααμίτες.

Και ζήσαμε εμείς καλά… και αυτοί σαφώς δεν ζούν καλύτερα, αφού γκρινιάζουν για το παραμικρό ολημερίς καθότι ζούν αναλόγως της πονηράς συνηθείας και ιδιοτελείας τους.

Μέσα στο προηγούμενο μυθικό πλαίσιο, ξετυλίγεται η επόμενη μυθολογική και αντιρρητική ιστορία μας. Γι΄αυτό σκοπεύουμε να γράψουμε σωρηδόν ψέματα, και επιστημονικές φαντασίες, διότι ως γνωστό πάς άνθρωπος είναι ψεύτης, αφού ζεί και υποτάσσεται στο εν λόγω βασίλειο του Σατανιήλ και του ψευδοπροφήτου αυτού Βαρλααμίκου.

Να επισημάνουμε στους φιλότιμους αναγνώστες/τριες μας ότι ντρεπόμαστε ντροπή μεγάλη για την θεολογική ιδιότητά μας, όταν διαβάζουμε τέτοια αλλοτριωμένα, αθεολόγητα, κατάπτυστα, στρεβλά, ανόητα, ποταπά, ειδεχθή, δόλια, ασεβή, τεχνολογικά, προπαγανδιστικά, κακόδοξα, αιρετικά, πλανεμένα, μη ορθόδοξα, εξάπαντος διαβολικά κείμενα απο σατανογνωμούντες λογίους και (παρα)μορφωμένους συναδέλφους «Θεολόγους» και Κληρικούς που εξυπηρετούσι ιδιαζόντως ιδοτελείς σκοπιμότητες του κληρικαλιστικού Επισκοπονισμού, του Καίσαρα (ή Καισαροπαπισμού), του Λεβιάθαν Κρατισμού ή με άλλα λόγια υπηρετούσι δουλικώς και υποτακτικώς ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ πολιτειοκρατικές σκοπιμότητες της Πολιτείας, που η τελευταία διακονεί και πιθηκίζει εξ ανάγκης τους αποτυχημένους μεγαλοϊδεατισμούς των φαεινών ιδεών και αντιχρίστων ιδεοληψιών του Ουμανισμού, του Λογικού Θετικισμού, του Επιστημονισμού, του Καισαροπαπισμού, καθώς και του εσκοτισμένου Διαφωτισμού.

Εννοείται, ότι ο αξιότιμος συνάδελφος Θεολόγος κ. Ιωάννης Π. Μπουγά συγγράφει το εν λόγω κακόδοξο και σοφιστικό άρθρο με τίτλο «Ο Νεοβαρλααμισμός των αρνητών της μάσκας» με τις ευλογίες τινός «κερκοπίθηκου», «αναξίου» και «πανούργου» κληρικού (τα διακοσμητικά επίθετα και οι σκληροί χαρακτηρισμοί εντός των εισαγωγικών δεν είναι δικής μας επινοήσεως αλλά είναι του θεοφόρου Πατρός της Εκκλησίας του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου που συνέγραψε ένα κορυφαίο αντιρρητικό και πολεμικό θεολογικό αριστούργημα «Κατά των πανούργων, αναξίων και ‘κερκόπους’ Κληρικών») ίσως και με ευλογίες μάλλον τινός επισκόπου-κατασκόπου και γέροντά του.

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τον επιστήμονα (και για κάθε ξερόλα επιστήμονα ή ειδικό ή πολιτικό που αποπειράται, α-νόητα και αδιακρίτως, με θρασυτάτη εισπήδηση στα καθ΄ημάς θεολογικά-εκκλησιαστικά πράγματα) καθηγητή της Γενετικής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, κ. Μανώλη Δερμιτζάκη στο δημοσίευμα με τις δηλώσεις του ο οποίος επιτίθεται ως ευνουχισμένος και μαινόμενος ταύρος έναντι της Θείας Κοινωνίας και της Εκκλησίας.

Να διευκρινίσουμε εντούτοις, ότι εξ αρχής της εν λόγω περιρρέουσας ατμόσφαιρας, περί της επέλασης του «θανατηφόρου και αιμοσταγούς» κορωναϊού και της αδιάκριτης υποχρεωτικής χρήσεως της μάσκας κατά πάντων και πασών, εμείς δεν είμασταν καθόλου πολέμιοι ούτε και αρνητές της μάσκας, αφού θεωρήσαμε κατά την γνώμη μας ότι είναι καλό και χρήσιμο μάλλον να ακολουθήσουν πιστά αλλά και διακριτικά οι άνθρωποι και οι πολίτες των διαφόρων κρατών τις οδηγίες των πολιτικών και ειδικών επιστημόνων, όσων αφορά στα περί της κοινωνικής ζωής μας στις πόλεις.

Ο λογικός ίσως, προβληματισμός μας και οι όποιες θεολογικές αντιρρήσεις μας εστιάζουσι (και συνεχίζουμε να εστιάζουμε εν εγρηγόρσει σε τούτο το σημείο αφού παραμένουμε με το χέρι στην σκανδάλη και το μάτι στο στόχαστρο) κατά κύριον λόγο στην υποχρεωτική χρήσιν της μάσκας εν ώρα Θείας Λατρείας ή Θείας Λειτουργίας δηλ. σε κανονικό Λειτουργικό χρόνο κατά την διάρκεια των εκκλησιαστικών Μυστηρίων, των ιερών Ακολουθιών και των θείων Μυσταγωγιών.

Η υπερόριος παρέμβαση του Καίσαρα ή του Κράτους, είτε αν θέλετε η ληστρική επέμβαση της νόμω κρατούσης Πολιτείας με έκτακτα πολιτικά διατάγματα προασπίσεως και απολυτοποιήσεως της βιολογικής υγείας της κοινωνίας των ανθρώπων, αδιάκριτα αστυνομικά και αμφιλεγόμενα επιστημονικά αποφασισθέντα, παρέμβαση σε εσωτερικά ζητήματα και εκκλησιαστικά πράγματα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, συνιστά εωσφορική και θρασυτάτη ΛΗΣΤΡΙΚΗ εισπήδηση του ουμανιστικού Κράτους και της φωταδιστικής Επιστήμης στην Λειτουργική ζωή των πιστών Χριστιανών, όπερ συνιστά σοβαρώτατο πλήγμα στην Θεο-Λογική Πίστη και θρησκευτική Συνείδηση των εκκλησιαζομένων πιστών, συνιστά μια σατανογνωμούσα εισπήδηση που φέρει το όνομα κατ΄ αρχήν της λουθηρανοκαλβινικής αιρέσεως του Καισαροπαπισμού του οποίου η δουλειά του είναι να αλλοτριώσει ουσιωδώς την ευσέβεια, την μυστική και ησυχαστική ορθόδοξη και απλανή Θεολογία της Εκκλησίας καθώς και την ορθή δοξασία και πίστη των Χριστιανών.

Η αλλοίωση της πίστης των Χριστιανών, εκπηγάζει, κυρίως απο δύο κέντρα:

1. απο τον Καισαροπαπισμό του ουμανιστικού και διαφωτιστικού τάδε ή δείνα Κράτους και της θετικίζουσας ανθρωποκεντρικής Επιστήμης, που προσπαθούν αμφότεροι απο αρχαιοτάτων χρόνων και δη τον μεσσαίωνα να επιβληθούσι στα εσωτερικά πράγματα της Εκκλησίας.

2. Το έτερο κέντρο είναι «ενδο-ορθόδοξο» ή μάλλον ‘Νέο-ορθόδοξο’ δηλ. εκείνων των αναξίων και πανούργων Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Μητροπολιτών, Αρχιμανδριτών, Πρεσβυτέρων, Μοναχών/ουσών, Λαϊκών Θεολόγων, και απλών Πιστών που συμβιβάζουν και συμβιβάζονται -εξ αιτίας της υπερβάλλουσας νοησιαρχίας και του ορθολογικού στοχασμού τους- ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ και ΠΛΑΝΕΡΩΣ -εξ αιτίας και πάλιν της φασίζουσας και αδίστακτης δικτατορίας του στείρου Ορθολογισμού- με τα διατάγματα του Κράτους και τα αμφιλεγόμενα πορίσματα της Επιστήμης, αφού προσπαθούσι να τα εντάξουν ή εισάξουν και συμβιβάσουν στην Λειτουργική και Μυστηριακή Ζωή και ορθόδοξη Θεολογία της Εκκλησίας.

Κληρικοί ή Μοναχοί ή Λαϊκοί, υψηλά ή και χαμηλά ισταμένοι, που δεν διαμαρτύρωνται με ιεροκανονικό όπλο τους την ΑΓΙΑ εκκλησιαστική ή και πολιτική ΑΝΥΠΑΚΟΗ -αλλά και συμβιβάζονται δουλικώς, υποτακτικώς και αδιακρίτως-  για την εν λόγω αναιδέστατη, σατανόπνευστη και προκλητική καισαροπαπική ληστρική εισήδηση του Κράτους και της Επιστήμης στα περί της εκκλησιαστικής και Λειτουργικής Ζωής του Βασιλείου ιερατεύματος στην καλύτερη των περιπτώσεων, είναι αδαείς, άσχετοι, αχάπαροι και αθεολόγητοι νόες, αφελείς και ανόητοι, στην χειρώτερη όμως περίπτωσιν -κατά τον μέγα Γρηγόριον τον Θεολόγο- είναι ανάξιοι, πανούργοι, ψευδοδιδάσκαλοι, ψευδοπροφήτες, βαρλααμίτες και κερκοπίθηκοι, αφού, μιμούνται και πιθηκίζουν ανόητα ως αδιάκριτοι νόες ότι τους διατάξει ο Διάβολος, ο Καίσαρας, το Κράτος, τα διατάγματα της Πολιτείας, τα Μ.Μ.Ε., η Αστυνομία και η Επιστήμη, αντί να πειθαρχούν ευσεβώς και εν διακρίσει, να εγκεντρίζονται και να εναρμονίζονται απλανώς και ορθοδόξως δηλ. ακριβώς με τις θείες εντολές του Θεού.

Η εν λόγω σύγχρονη, περιρρέουσα και αποτρόπαια απεχθής εκκλησιαστική και νεωτερίζουσα λειτουργική τάση (που υπερασπίζεται και συμβιβάζεται δουλικώς με τα άνομα και υπερβάλλοντα αποφασισθέντα του Κράτους και της Επιστήμης) που αλλοιώνει και αλλοτριώνει τις θείες Μυσταγωγίες και ιερές Ακολουθίες, διαστρέφει το υγιές και ορθόδοξο φρόνημα των πιστών αφού εμμέσως πλήν σαφώς διακωμωδεί ασεβώς και κακοδόξως με μασκοφόρους πιστούς και κληρικούς την Θεία Λειτουργία, ενώ συνάμα υποδαυλίζει και υποτιμά θεοστυγώς την Θεία Λατρεία (αφού είναι σαν να κάνει κανείς έρωτα με την ερωμένη του με απώτερο στόχο και σκοπό την ερασμία τεκνοποίηση και την δημιουργία ερωτικών καρπών, και οι εν λόγω «ανέραστοι εραστές» λαμβάνουσι απο ηλιθιότητα ή «εξ ανάγκης» κάθε μέτρο ! προφύλαξης) ενώ αφήνει στην ατμόσφαιρα αρκετά «άρρητα ρήματα» ή υπονοούμενα ή ρητά διαβολολογήματα και τεχνολογικά σοφίσματα ότι τάχα μου η Θεία Κοινωνία, τα ιερά Μυστήρια, οι ιερές Εικόνες, η ιερωσύνη του κληρικού, των μοναχών και των λαϊκών, κ.ο.κ. είναι εστίες και πηγές μολύνσεως απο θανατηφόρους ιούς.

Όλοι αυτοί με τέτοιους παγκάκιστους και βλάσφημους λογισμούς εμπίπτουσι, αναντίρρητα, στην αρχαία αίρεση του Βαρλααμισμού, η αίρεση του ψευδο-ορθόδοξου  και ουνίτη Μοναχού Βαρλαάμ του Καλαβρού, την οποία πολέμησε αντιρρητικώς και αποδεικτικώς και ρωμαλέα ο εις εκ των των Νέων Τριών Ιεραρχών, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς Αρχιεπίσκοπος της Θεσσαλονίκης, και άρα συνεπώς είναι αποδεικτικό τις πάσι ότι με τα νέα λειτουργικά ήθη αποδεικνύονται πολλοί είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία τους ως νεορθόδοξοι Νεοβαρλααμίτες.

Στην Εκκλησία, πάμε κυρίως για να συναντήσουμε τα πρόσωπα των φίλων μας και τα πρόσωπα των Φίλων του Θεού, ώστε να συναντήσουμε λατρευτικά, δηλ. ερωτικά, κατά Χάριν πρόσωπο με πρόσωπον τον αναστάντα Κύριο της Δόξης αλλά και για να λάβουμε την ερασμία γεύση κτιστοΆκτιστων ενεργειών και μυστικών Θεοφανειών. Στην Εκκλησία, βέβαια, δεν πάμε για να συναντήσουμε νεορθόδοξους (νέο)Βαρλααμίτες, αρχιΟικουμενιστές, (νέο)Νικολαΐτες, μασκοφόρους-φοβισμένους-συμβιβασμένους-δείλαιους πιστούς και αθεολόγητους πλανεμένους κληρικούς με ‘προστατευτικές’ μάσκες, καρικατούρες πιστών «ευσεβών βλαμένων», δηλαδή ψευδο-πιστών και ψευδο-Χριστιανών.

Η υποχρεωτική χρήση μάσκας, κατά την διάρκεια των θείων Μυστηρίων και ιερών Μυσταγωγιών της Εκκλησίας, κατά την θεολογική και πνευματική άποψη αρκετών απλανών φωτισμένων γερόντων και αγίων κληρικών που φέρουν το χάρισμα της πνευματικής διακρίσεως των πνευμάτων, δύναται να θεωρηθεί εμμέσως πλήν σαφώς ως άρνηση του ιερού Ευαγγελίου, άρνηση του Μυστηρίου του Θεανθρώπου Χριστού, άρνηση των ακτίστων ενεργειών, άρνηση της ορθοδόξου Μυστηριολογίας της Εκκλησίας, άρνηση της Χάρης, του αυτεξουσίου και της ελευθερίας του προσώπου, με σωτηριολογικές συνέπειες, και πρόκειται για μεγίστη προσβολή των αγίων Μαρτύρων και Νεομαρτύρων.

Η Θεία Λειτουργία ή αν θέλετε η Θεία Λατρεία, και η ορθόδοξη Πατερική Θεολογία, αποδεικνύουν, την ενότητα των μελών του σώματος της Εκκλησίας και σε καμμία περίπτωση δεν καταργούν ούτε αλλοιώνουν ‘την ιδίαν περιγραφήν και υπόστασιν’ των προσώπων. Η «θεραπευτική μάσκα» (δημόσια δήλωση του μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου) εν ώρα Λειτουργικού χρόνου σηματοδοτεί την πνευματική και ψυχοσωματική αλλοτρίωση κλήρου και λαού.

Μήπως, η εκκλησιαστική επιβολή της χρήσεως μάσκας, κατά την διάρκεια της Θείας Λατρείας, α-λλοι-ώ-νει την περιγραφήν και παραμορφώνει την υπόσταση των προσώπων-πιστών και κατά συνέπεια και την ορθόδοξη Εκκλησιολογία, Μυστηριολογία και Θεολογία της Εκκλησίας;

Η άσκηση των χαρισμάτων των λειτουργημένων πιστών Χριστιανών εκφράζουν την δυναμική του προσώπου. Αφού, η Εκκλησία μέσα απο την λειτουργική και χαρισματική της ενότητα αναδεικνύει τα πιστά μέλη της ως ΠΡΟ-ΣΩ-ΠΑ. Ποιά πρόσωπα και τι είδους πρόσωπα αναδεικνύει σήμερα η Εκκλησία, όταν οι «μασκολάτρες» μητροπολίτες μας συμβιβάζονται και υποτάσσονται αδιακρίτως στην αίρεση του Καισαροπαπισμού και διολισθαίνουν -απο θεολογικής απόψεως- ως εκκλησιαστικοί ταγοί στον επάρατο Νεοβαρλααμισμό;

Αντιγράφω κατά λέξη, αφού προηγουμένως στις 2-3 παραγράφους  σε ορισμένες προτάσεις μας παραφράζω με θεολογική ακρίβεια τον καθηγητή μας, δάσκαλο της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας, όπου σημειώνει κατά λέξη:

«Η άσκηση της Πίστης οδηγεί στην κάθαρση (φώτιση και θέωση) και αναδεικνύει την Αγάπη ή το ύψος της αγάπης των ανθρώπων, και ταυτόχρονα, το ύψος της αγάπης φανερώνει το μέγεθος της Πίστης και οδηγεί στη Μυστηριακή ενότητα, έτσι ώστε ο Θεολόγος να θεολογεί και να θεοπρακτεί σύμφωνα με το ύψος της αγάπης του, στο Θεό και τους συνανθρώπους».  (Χρυσοστόμου Σταμούλη, ΑΓΑΠΗ και ΦΥΣΗ, εκδόσεις: ‘Το Παλίμψηστον’, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 59-61).

Που ακριβώς έγκειται η αληθεύουσα αγάπη και η εν Χριστώ ερωτική αγάπη των Χριστιανών (κληρικών και λαϊκών) μασκοφόρων όταν ο πλησίον ή ο άλλος κατέστη -ελέω διαταγών της επιστήμης και του κράτους- αντικείμενος δήμιος και επικίνδυνος εχθρός της βιολογικής μας υγείας;

Για ποιάν εκκλησιαστικήν ενότητα, άραγε, να μιλήσουμε όταν το Κράτος και οι αμφιλεγόμενες ή αντιφατικές επιστημονικές δηλώσεις των ειδικών επιστημόνων, κατάφεραν και καταφέρνουσι δια της καισαροπαπικής και αστυνομικής κρατικής βίας και του ανόητου «επιστημολογικού» στοχασμού τους -με την αγαστή συμπόρευση, συμφωνία, συνεργασία και συμβιβασμό των Νεοβαρλααμιτών επισκόπων μας- να διχάσουν τους Χριστιανούς σε μασκοφόρους και μη μασκοφόρους πιστούς; Να διχάσουν το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας σε φανατικούς και υπερόπτες πιστούς Μασκαράδες ή Μασκολάτρες ή Μασκόφιλους και σε αντιστασιακούς Μασκαρομαχούντες ή Μασκαρ(μ)ονομάχους;

Ο Δογματολόγος του έρωτα και της αγάπης, ο κ. Χρυσόστομος Σταμούλης, πολύ σωστά καταγράφει, ότι:

 «η ευχαριστιακή Αγάπη, η εκκλησιαστική Αγάπη, μοιάζει αποτέλεσμα μιας βιωματικής ασκητικής που αρνείται τα τρία αρχαία κακά, την άγνοια, τη φιλαυτία και την τυραννίδα». (ένθ. ανωτ. ΦΥΣΗ και ΑΓΑΠΗ, σελ. 63).

Σήμερα, οι ανέραστοι, οι αχάπαροι, οι ανάξιοι, οι δείλαιοι επισκόποι-κατασκόποι, οι αθεολόγητοι και νεορθόδοξοι οικουμενιστές θεολόγοι, εκμεταλευόμενοι κυρίως την θεολογική άγνοια του λαού του Θεού, θεολογικοποιούν και εκκλησιολογικοποιούν ανορθόδοξα και μη ορθόδοξα, πλανερώς και κακοδόξως, τον άνομο, πειθήνιο και θεοστυγή συμβιβασμό τους με τα Κρατικά καισαροπαπικά διατάγματα με ανόσια και ανιεροκρύφια περιτυλίγματα ψευδο-θεολογικών και δαιμονικών σοφιστιών, όπερ μας υποψιάζει ότι βρισκώμεθα πλέον στην (σκοτο)δίνη του διαβόητου αντίχριστου τυφώνος και αιρετίζοντος Νεοβαρλααμισμού.

Αφού μάλλον, είναι αντιληπτό και στην επιλεκτική διάνοια μιας μύγας που έχει τις γνωστές τάσεις, ότι το Κράτος και η διοίκηση της Εκκλησίας, μια χούφτα βαρλααμίτες ρασοφόροι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί της σειράς, προσπαθούν να επιβάλλουσι μέσω μιας λεπτεπίλεπτης, ψιλής και βίαιης τυραννίδας, μιας αναγκαστικής τυφλής και ανίερης «ευαγγελικής» υπακοής, μιας ψευδοταπεινοσχημίας, επίπλαστης και υποκειμενικής επιστημολογίας, ηλίθιας χρηματιζόμενης δημοσιογραφίας, απατηλής αγαπολογίας και βεβλαμένης ψευδοευσέβειας που εκπηγάζει κυρίως απο την αρχομανία και εξουσιομανία τους, κακογνωμούντες και σατανογνωμούντες κατά πάντων και πασών, εναντίον των μικρών και μεγάλων ανθρώπων, επιβάλλουσι την υποχρεωτική χρήση της μάσκας εν ώρα εκκλησιασμού ή εναλλακτικό τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας.

Πρόκειται, κατά την γνώμη μας, για μία μεθοδική, ανίερη και σατανική συμμαχία και συναυτουργία στο εκ προμελέτης ψυχοσωματικό και πνευματικό έγκλημα, εις βάρος του άθαπτου πτώματος ενός ταλαιπωρημένου και συγχυσμένου λαού του Θεού, υπό των καισαροπαπιστών οπαδών του λουθηροκαλβινικού ή νεοαθεϊστικού ή μασωνικού Πολιτειοκρατισμού μετά των συν αυτώ φερεφώνων τους των κατεγνωσμένων Νεοβαρλααμιτών εκκλησιαστικών ανδρών.

Τούτο γίνεται αντιληπτό, όταν κανείς παρατηρήσει ελαφρώς την αντικειμενική και αντιφατική πραγματικότητα λ.χ. τα εστιατόρια, ταβέρνες, τουριστικούς νησιώτικους και μη προορισμούς, κλάμπς, μουσικοχορευτικά κέντρα αναψυχής, δεξιώσεις, αθλητικά γήπεδα, φούρνους, καφεστιατόρια, διαδηλώσεις, σούπερ-μάρκετς κ.ο.κ. Στα αθλητικά γήπεδα οι φίλαθλοι έχουν το δικαίωμα να κάθονται χωρίς μάσκες, οι πελάτες των εστιατορίων και καφέ έχουν το δικαίωμα να βρίσκονται καθισμένοι χωρίς μάσκες, αλλά ΜΟΝΟΝ στους ιερούς ναούς επιβλήθηκε οι φίλαθλοι και φιλακόλουθοι Χριστιανοί να είναι ελάχιστοι και μετρημένοι με υποχρεωτική χρήση ‘προστατευτικής’ μάσκας, διαφορετικά τους απαγορεύεται η είσοδος ή τους δείχνουν την έξοδο.

Εμείς όμως, παρ΄όλα αυτά και δια αυτά τα κοινωνικά, πολιτικά, θεολογικά, εξάπαντος για τα εκκλησιαστικά και πνευματικά ζητήματα που προέκυψαν στις ημέρες του ενθάδε προσωρινού βίου μας, ως ειδικοί Σύμβουλοι της Ψυχικής και Πνευματικής Υγείας, εξ ανάγκης συγγράψαμε στο πρόσφατο παρελθόν σκόπιμα ένα ειδικό επιστημονικό ψυχο-Λογικό κείμενο ‘περί της Ψυχοπαθολογίας των Μασκοφόρων’ ή ‘περί της Ψυχολογίας της Μάσκας’. Το κείμενό μας έχει μεταφραστεί μάλιστα και στα αγγλικά.

[PANAGIOTIS NOUNIS, THE IMPOSITION OF USING THE MASK LEADS TO CHANGE OF PERSONALITY AND PSYCHOPATHOLOGICAL DEPRESSION OF PEOPLE, (The ‘Psychology of the Mask’), https://apologitikaa.blogspot.com/2020/08/panagiotis-nounis-imposition-of-using.html ].

[ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, (‘H Ψυχολογία της Μάσκας’), https://apologitikaa.blogspot.com/2020/08/blog-post_32.html ].

Παράλληλα, προβάλαμε και παρουσιάσαμε ένα εξαιρετικό (απο επιστημονικής, ιατρικής και εμπειρικής απόψεως) κείμενο τινός επιφανούς κύπριου Νευροχειρούργου ιατρού του Δρ κ. Μιχαήλ Σπύρου που καταγράφει συνοπτικά και αποδεικτικά τις παρενέργειες και συνέπειες τις αδιάκριτης υποχρεωτικής (κατα)χρήσεως της μάσκας.

[ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΑΣΚΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΣΠΥΡΟΥ, https://apologitikaa.blogspot.com/2020/08/blog-post_36.html ].

Εμείς και πάλιν, για αντικειμενική πληροφόρηση των αξιότιμων φίλων αναγνωστών/τριών μας, μεταφράσαμε μαζί με τους φιλόπονους συνεργάτες μας απο τα αγγλικά στα ελληνικά το επίσημο επιστημονικό ανακοινωθέν του Παγκοσμίου Συμβουλίου Υγείας (Π.Ο.Υ.) που αποφαίνεται ‘περί της χρήσεως της μάσκας’ και έχει δημοσιευθεί ως αποκλειστικότητα στην Ιστοσελίδα Psycho-Logic.gr.

[ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ (Π.Ο.Υ.) ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΜΑΣΚΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ-19, https://sites.google.com/view/psycho-logicgr/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1  ή https://web.facebook.com/permalink.php?story_fbid=668320270448271&id=645695509377414]

Απ΄ αρχής -απο την πρό του εγκλεισμού μας εποχή- μέχρι και την μετά του εγκλεισμού μας εποχήν σε υποχρεωτική καραντίνα και βάναυση κοινωνική αποστασιοποίηση, είτε αν θέλετε σε ακραία και αδιάκριτη κοινωνική απομόνωση των ανθρώπων αναμεταξύ τους, και περίεργη απομόνωση ή απομάκρυνση μέχρι και από τον εξωτερικό φυσικό κόσμο, οι ακραίες και αδικαιολόγητες «επιστημονικές» ή «πολιτικές» ή «κοινωνικές» ΓΡΑΠΤΕΣ ή ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ οδηγίες-διατάγματα μαζί και οι ΔΗΜΟΣΙΕΣ πράξεις τόσο των πολιτικών όσο και των ειδικών επιστημόνων στο λόγου χάριν Ελλαδικό και Κυπριακό κράτος μας ήτο κατά  κόρον αλληλοσυγκρουόμενες, αντιφατικές, αδιάκριτες, υπερβάλλουσες, υπερφίαλλες, αμφιλεγόμενες, παράδοξες, αμφιλεγόμενες, ιδιότυπες, συγκεχυμένες, αμφιλεγόμενες, εκδικητικές, ανόητες, περίεργες, βλακώδεις, αμφιλεγόμενες κ.ο.κ. όσον αφορά κυρίως στα περί της υποχρεωτικής χρήσεως και μη της «προστατευτικής» μάσκας, και την ακραία απαγόρευση και αποστασιοποίηση των ανθρώπων από τις θάλασσες και τα δάση.

Άραγε, όλα τα αμέσως προηγούμενα γραφθέντα μας που σας καταγράφουμε σκόπιμα ως κριτικές ενέργειες και δημοσιογραφικές επιστημονικές μελέτες μας εμπίπτουν στις  κριτικές και συκοφαντικές «θεολογικές» μομφές που εξαπολύει ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ και ΓΕΝΙΚΩΣ (πιθανότατα και εναντίον μας) ο αγαπητός συνάδελφος Θεολόγος κ. Ιωάννης Μπουγά;

Οι πιό πάνω αντιρρητικές και δημοσιογραφικές μας ενέργειες, άραγε, μας καθιστούν μαγικώς και αυτομάτως «a priori» είτε «a posteriori» ότι ανήκουμε σε σκοτεινούς θρησκευτικούς φονταμενταλιστικούς κύκλους ή σε εθνοφυλετικά και φασιστικά μορφώματα ή σε αριστεριστικές οργανώσεις;

Εξάπαντος να επισημάνουμε, παραπέμποντας σε παγκόσμιου βεληνεκούς έγκριτο ακαδημαϊκό Πατρολόγο, φωτεινό παράδειγμα αντικειμενικού και αμερόληπτου ακαδημαϊκού και χαρισματικού Θεολόγου, πνευματικού Κληρικού της Εκκλησίας μας, ότι:

για να διασφαλιστεί η αυθεντικότητα, η γνησιότητα και η ορθόδοξη συνέχεια της Λειτουργικής Παραδόσεως υπάρχει ιεροκανονική διαδοχή στην Θεία Λατρεία, όπως ακριβώς υπάρχει η Αποστολική διαδοχή στο Μυστήριο της Ιερωσύνης. Δεν μπορεί ο κάθε αλλοτριωμένος επίσκοπος-κληρικός-μοναχός-λαϊκός να υπερασπίζεται ή να μεταβάλλει ή και να ανανεώνει την λειτουργική τάξη προτείνοντας και επιβάλλοντας αλλαγές κατά το δοκούν.

 

(Θεοδώρου ΖΗΣΗ, ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΜΟΣ Η «ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ», Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 77-78).

Όταν γίνεται αυτό εν μέσω θείας Λατρείας πρόκειται για νεωτερισμό από νεωτεριστές Νεορθοδόξους ή Νεοβαρλααμίτες με αλλοτριωμένο, μη ορθόδοξο φρόνημα, αφού είναι υπέρμαχοι της «Λειτουργικής Αναγγένησης».

Δηλαδή, όπως π.χ. με την αναβίωση του λουθηροκαλβινικού «θεσμού των διακονισσών», γυναίκες να μπαινοβγαίνουν στο ιερό και να διακονούν το άγιο θυσιαστήριον ανάμεσα σε έγγαμους ή άγαμους Κληρικούς, γυναίκες στα ιερά Ψαλτήρια ως ιεροψάλτρισσες ανάμεσα σε έγαμμους ή άγαμους Ιεροψάλτες, μετάφραση των Λειτουργικών Κειμένων για αντικατάτασταση του παραδοσιακού αρχαίου κειμένου σε λειτουργικό χρόνο για δήθεν λογική κατανόηση (η οποία υποδαυλίζει. υποτιμά και απαξιώνει την βιωματική και εμπειρική μέθεξη των ακτίστων ενεργειών), χαμήλωση ή αφαίρεση των τέμπλων, (κατα)χρήση μεγαφώνων και ηλεκτρικών κηροπηγίων, εμπορευματοποίηση από κερματιστάς ψευδο-κεριών παραφήνης κ.ά. πολύτιμων εκκλησιαστικών ειδών εντός ή πέριξ του ναού, με εκκλησιαστική απόφαση μασκοφόροι και μασκαράδες πιστοί, με εκκλησιαστική απόφαση αντισηπτικά πανταχόθεν εντός και εκτός του ναού, με εκκλησιαστική απαγόρευση τιμητικής προσκύνησις των ιερών εικόνων και των ιερών λειψάνων, με εκκλησιαστική απαγόρευση λιτανείας των ιερών εικόνων και των ιερών λειψάνων, με εκκλησιαστική απαγόρευση πιστών να εξασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα άνευ μάσκας, με εκκλησιαστική απόφαση για εναλλακτικό τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας και του Αντιδώρου, συντόμευση των ακολουθιών, απαγόρευση ευλογίας απο τον Τίμιο Σταυρό και την ιερωσύνη ίνα μη λάβουμε μικρόβεια κορωναϊού κ.ο.κ.

Η εν λόγω «Λειτουργική Ανανέωση», εν μέσω κορωναϊού με μασκοφόρους πιστούς, με μασκοφόρους μητροπολίτες και πατριάρχες, με αποστειρωμένα ιερά σκεύη και ιερές εικόνες σε απολύμανση, είναι κατά κόρον συχνό ίσως και παγιωμένο φαινόμενο σε ετερόδοξους Χριστιανισμούς αλλά και σε ετερόθρησκους λοιπών Θρησκευμάτων. Και εκεί στους ετερόδοξους είναι τω όντι λογική μιά τέτοια συμπεριφορά (πλήν στον Ινδοϊσμό που το κάτουρο και οι ακαθαρσίες της θεάς Αγελάδας δεν είναι εστίες βιολογικής μολύνσεως αλλά είναι πηγή αγιασμού ωσάν ‘θεία κοινωνία’ και ‘ιεράς’ μέθεξης στο ινδουϊστικό πάνθεο), αφού αρνούνται, θεολογικώς, την ύπαρξη ακτίστων αγιοποιών και καθαρτικών, φωτιστικών, θεοποιών, κτιστοΆκτιστων θείων ενεργειών.

Το αντίχριστο πνεύμα του Νεοβαρλααμισμού, δημιουργεί καθώς φαίνεται σατανόπνευστα, μηδενιστικά, διασπαστικά, φθοροποιά και χαοτικά εμπόδια της κοινωνίας μετά του Θεού και των Φίλων του αλλά και αναμεταξύ των ανθρώπων.

Ο Νεοβαρλααμισμός, εισαγάγει ένα κακόδοξο και αιρετίζων νοησιαρχικό και επιστημονίζων πνεύμα εντός του σώματος της Εκκλησίας, αφού πλέον η Θεία Λατρεία και κοινωνία μετά του Θεού επιτυγχάνεται και διενεργείται πλέον με κοινωνικά ή επιστημονικά μέτρα αποστασιοποίησης, ορθολογικά μέτρα επηρμένης διανοίας με τον φυσιωμένο ανθρώπινο νού και την περιορισμένη γνώση του, μέτρα με την φιλοσοφία των ειδικών δημοσιολογούντων και την επιστήμη των ειδικών επιστημόνων, μέτρα με την κτιστή ανθρώπινη σοφία, μέτρα με κτιστά μέσα και κτιστές ενέργειες δηλαδή, μέτρα με απλές ανθρώπινες δυνατότητες, μέτρα όπως ακριβώς θέλει και επιτάσσει ο ανά τους αιώνες ανθρωποκεντρικός Ουμανισμός της ακριβούς μέτρησις, ‘ά-μετρα μέτρα του παντεπόπτη ΜετρητούΛεβιάθαν, απαξιώνοντας έτσι την αγιοπνευματική, χαρισματική, θαυματουργική και ψυχοσωματική αλλοίωση που κατορθώνει ο κεκαθαρμένος και χαρισματούχος νόας από ποικιληδόν πάθη, οπότε και ούτως δέχεται καλοπροαίρετα την ενέργεια της ακτίστου Χάριτος, μετέχει και λαμβάνει εμπειρικώς τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και τότε δεν σκέπτεται αμιγώς μόνο με τον νού ή και την λογική ενέργεια ή διάνοια ή εγκεφαλικές συνάψεις τα θεία, αλλά πάσχει και βιώνει εμπειρικά, χαρισματικά, μυστικά, οντολογικά και ψυχοσωματικά εν πάσι αισθήσεσι τα θεία.

Δηλαδή, ο εναλλακτικός τρόπος μετάδοσις της Θείας Κοινωνίας και η υποχρεωτική χρήσις μάσκας σε Λειτουργικό χρόνο, σημαίνει και (εξ)υπονοεί -απο θεολογικής απόψεως- η εν λόγω νεωτεριστική ασεβής πράξις απο τους νεορθοδόξους ότι εντός (ή και εκτός) του ιερού Ναού, εντός των ιερών εικόνων και εντός των θείων λειψάνων, μέσω της ειδικής ιερωσύνη των κληρικών και της πνευματικής ιερωσύνης των μοναχών και λαϊκών, δεν υπάρχει άκτιστη Θεία Χάρη και αγιοποιές, θαυματουργικές, καθαρτικές ή φωτιστικές ενέργειες του Αγίου Πνεύματος, και ότι ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσουμε και να έχουμε μέθεξη τριαδικού Θεού είναι να τον κατανοήσουμε, επιστημονικά, φιλοσοφικά, νοησιαρχικά, διανοητικά, λογικά και συναισθηματικά, ιδιαζόντως λαμβάνοντας καλού-κακού τινά εκκλησιαστικο-πολιτικά και κοινωνικά δρακώντια μέτρα προφύλαξης μη τυχόν και πεθάνουμε ή ασθενήσουμε αιφνιδίως απο τον έφηβο ‘Μυρμηγκολέοντα’ Κορωναϊόν-19.

Βιώνουμε, μιά ιδιότυπη λειτουργική ανανέωση εξ αιτίας του ‘Μυρμηκολέοντος του ασόφου’, ένα δογματικό μινιμαλισμό και έναν θεολογικό σχετικισμό, μια θεολογική πιθανολογία, εξάπαντος έναν αθεολόγητο μηδενισμό και απαξίωση ή υποτίμηση των ακτίστων ενεργειών του τριαδικού Θεού.

Οι νεοβαρλααμίζουσες ‘μεταπατορικές’ καινοτομίες και ‘μετα-πατερικές’ εκκλησιαστικές λειτουργικές ανανεώσεις προκαλούν ευλόγως και δικαίως έριδες, θεολογική πολεμική, σχίσματα και αιρέσεις στο σώμα της Εκκλησίας, διότι, θεμελιώνονται σε προϋποθέσεις και κριτήρια του κακοδόξως, ασόφως και πλανερώς θεολογείν.

Τις καινοτομίες αυτές τις εισαγάγουσι και τις επιβάλλουσι κυρίως Νεορθόδοξοι επίσκοποι, πατριάρχες και αρχιεπίσκοποι της Εκκλησίας.

Πρόκειται εν τέλει, για ένα νεοφανή Νεοβαρλααμισμό η επιβολή χρήσεως μάσκας απο πιστούς λαϊκούς και κληρικούς, μαζί και ο εναλλακτικός τρόπος μετάδοσις της θείας Κοινωνίας και του Αντιδώρου, μία σύγχρονη και συνεσκιασμένη εικονομαχία, αγιομαχία, λειψανομαχία, εκκλησιομαχία, ουσιωδώς μια σατανική θεομαχία, αφού, ο Καισαροπαπισμός των κυβερνώντων σε αγαστή συνεργασία με τους Νεορθοδόξους Βαρλααμίτες επισκόπους-κατασκόπους καταργούν και αλλοιώνουν την Πατερική Θεολογία, καταργούσι και υποτιμούσι μεθοδευμένα το ιερό Μυστήριο και το Θαύμα, υποβαθμίζοντας το είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία τους (εξάπαντος είναι μη αγνή η άγνοιά τους, αφού και όπως δεν υφίσταται γυναίκα ολίγον έγγυος) ωσάν μία μαγική ή θεατρική ή θρησκευτική τελετουργία κτιστών ενεργειών. Η θεία Μυσταγωγία διαβάλλεται εκ των έσω. Κατέρριψαν και έθραυσαν τον ορθόδοξο Χριστιανισμό, απαξίωσαν στυγνώς την Εκκλησία του Χριστού, την κατέρριψαν σε Θρησκεία της ορθής και επιστημονικής ‘ανευ-εκκλησιάζουσας εκκλησιαστικής’ Λογικής, σε μιά Κρατική Θρησκεία ανάμεσα σε τόσες άλλες, σε μια αγαπολόγο Θρησκεία του μυρμηκολέοντος Οικουμενισμού, σε μιά νέα Θρησκεία του διασκοτισμένου και υπάνθρωπου Ουμανισμού, όπου ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός και Κύριος της Δόξης βρίσκεται  κάπου μακράν και άδοξα εν εξορία σε άλλη γή και σε άλλους μακρινούς γαλαξίες.

Πηγαίνουμε πλέον στο ιερό Ναό, όχι για να αγιασθούμε και να συναντήσουμε το πρόσωπο του Θεού και των Φίλων του, όχι για να συναντήσουμε τα πρόσωπα των φίλων και αδελφών μας, αλλά για να συναντήσουμε μασκοφόρους και α-πρόσωπους πιστούς. Πηγαίνουμε εντός των ιερών ναών όχι για να δοξολογήσουμε ρωμαλέα τον Θεό ως πρόσωπα, αλλά ως α-πρόσωποι και απελπισμένοι Ιούδες με μάσκες προστασίας, με αντισηπτικές κρέμες και υπερβολικά ή αδιάκριτα ‘εκκλησιαστικά’ μέτρα κοινωνικής αποστασιωποίησης –σε μια λατρευτική σύναξη και κοινωνία προσώπων- προστασία απο την βεβαιόπιστη (!;) μετάδοση του κορωναϊού –αντί την μετάδοση του κτιστοΆκτιστου Υιού- απο τον πλησίον μας. Ο ιερός ναός πλέον δεν είναι χώρος της θείας Χάριτος όπου αγιάζει πάν άνθρωπο δεκτικό και καλοπροαίρετο που διψάει Θεόν,  αλλά είναι ένας αμιγώς «κλειστός χώρος» σαν όλους τους άλλους κοινόχρηστους χώρους (σχετικοποίησης και μηδενισμός του ιερού), η διάκριση ιερού και βέβηλου έχει σχετικοποιηθεί ύπουλα και δολίως, απαξιωθεί, υποτιμηθεί και μηδενισθεί σκόπιμα, αφού η μετάδοσης κορωναϊού είναι «ντε φάκτο» πλέον ο νέος Μπαμπούλας εις ασθένεια και θάνατο του πιστού. Τα Μυστήρια της Εκκλησίας, ελέω της σατανογνωμούσας και επιστημονίζουσας Βαρλααμίτικης δημοσιογραφίας δεν είναι εις ίασιν ψυχής τε και σώματος, αλλά είναι τω όντι μυστήρια και θανατηφόρα πράγματα,  δηλ. άκρως επικίνδυνα για την δημόσια βιολογική υγεία των ανθρώπων, αφού η αόρατη άκτιστη θεία Χάρη και άκτιστη θεία ενέργεια δεν ενεργεί, διότι είναι κτιστή, είτε δεν την βλέπει κανείς και άρα δεν υπάρχει, λ.χ. αφού δεν μας προκαλεί καρκίνο του δέρματος άρα αναντίρρητα και δεν υπάρχει, και αν υπάρχει κατά λάθος κάπου στο υπερπέραν δεν ασχολείται με τον άνθρωπο ούτε με τον κορωναϊό καθώς αδιαφορεί για την ψυχοσωματική οντότητα του ανθρώπου.

Αν αυτή η εξωεκκλησιαστική και εσωεκκλησιαστική σατανική λογική και συναντίληψη, που εισήχθη λαθραία από τα δόγματα του Καισαροπαπισμού (Κράτος Λεβιάθαν) και Πολιτειοκρατισμού, επιβλήθηκε  και από τα δόγματα του Επιστημονισμού, όλα αυτά εισήχθησαν εντός της ορθοδόξου Εκκλησίας από τον επάρατο ‘φιλάδελφο’ Επισκοπομονισμό, η λογική των Επισκόπων (που αλλοίωσαν! τον σκοπό τους) της Εκκλησίας, γιατί άραγε ταυτίστηκε-συμφώνησε και διενεργεί αγαστή συνεργεία και συνεργασία με τους προηγούμενους -ισμούς στο ίδιο μήκος κύματος; Που και γιατί ακριβώς συγκλίνουσι όλοι αυτοί, αν όχι στη  τυραννίδα, πρωτειομανία, αρχομανία και κυρίως εις την θεολογική άγνοια και ψυχολογικές φοβίες του λαού;

Συνεπώς, έχουμε αντιληφθεί τι σημαίνει Νεορθοδοξισμός και Νεοβαρλααμισμός, ή όχι;

Ο Νεοβαρλααμισμός και οι οπαδοί του Νεοβαρλααμίτες ακολουθούν τυφλά και αδιάκριτα τους κρατικούς ή δημοσιογραφικούς ή φιλοσοφικούς ή επιστημονικούς ή διανοουμενίστικους στοχασμούς των ειδικών επιστημόνων. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, διακηρύττει όμως ότι οι ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν πρέπει να ακολουθούν αστόχαστα και αδιάκριτα τους προηγούμενους τεχνολογικούς στοχασμούς και λογικά εφευρέματα των νεωτεριστών Βαρλααμιτών που εκπηγάζουν μόνον από την λογική ή και δαιμονική ενέργεια των κτιστών όντων, αλλά να ακολουθούμε εν διακρίσει την απλανή και ορθόδοξη Πατερική Θεολογία, να ακολουθούμε απλανείς και φωτισμένους Θεολόγους που εφαρμώζουσι εμπράκτως και με τίμημα την Ομολογία Πίστεως, ώστε να πλουτίσουμε άπαντες πνευματικά και ψυχοσωματικά.

Εκκλησιαστικοί άνδρες πάσης της εκκλησιαστικής ιεραρχίας της ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας που επιβάλλουσι στον Κλήρο Μοναχισμό και Λαό του Θεού σε Λειτουργικό χρόνο σωρηδόν απαγορεύσεις του Κράτους και της Επιστήμης, είναι Νέο-βαρλααμίτες, διότι θεολογικοποιούσι πλανερώς τα ανίερα διατάγματα και νεοφανή δόγματα του Κρατισμού και Επιστημονισμού, μέσω της νέο-Βαρλααμικής και δαιμονικής θεολογίας.

Οι κακόδοξες αυτές ενέργειες των επισκόπων της Εκκλησίας, κατά τον Δογματολόγο καθηγητή κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη:

οδηγεί ουσιαστικά σε μια ‘Νέο-βαρλααμική’ θεολογία, που είναι κυρίως ανθρωποκεντρική (ουμανιστική) θεολογία, αφού ως κριτήριό της έχει την αυτονομημένη (νοησιαρχική) λογική. Όπως ακριβώς ο Βαρλαάμ και οι οπαδοί του αμφισβήτησαν τον άκτιστο χαρακτήρα του θείου Φωτός και της θείας Χάριτος, έτσι λοιπόν και οι νέο-Βαρλααμίτες θεολόγοι και κληρικοί, σήμερα, παραγνωρίζουν στη πράξη το άκτιστο και άρα διαχρονικό χαρακτήρα της αγιότητας των θεοφόρων Πατέρων,  (…), παράγοντας κατά την γνώμη τους μια πρωτογενή θεολογία, πράξη που συνιστά Πατρομαχία και κυρίως Θεομαχία, αφού παραμερίζουν και ακυρώνουν με όσα (νεωτεριστικά εφευρέματα) εισηγούνται με την βαρλααμίτικη και μετα-πατερική θεολογία τους.

Η ‘νέο-βαρλααμική’ θεολογία είναι απόδειξη επηρμένης διανοίας. Γι΄ αυτό και είναι αδύνατη η εκκλησιαστική νομιμοποίησή της. Η ορθόδοξη επιστημονική-ακαδημαϊκή θεολογία (καθώς και η ποιμαντική θεολογία των κληρικών δεν καλείται να υποκαταστήσει την αγιοπνευματική-χαρισματική θεολογία, ΟΥΤΕ όμως έχει το δικαίωμα να παρουσιάζει ως πίστη της Εκκλησίας μία άλλου είδους θεολογία, εκτός από την αυθεντική Πατερική Θεολογία της Εκκλησίας. (…) Οι επίδοξοι ‘νέο-βαρλααμίτες’ θεολόγοι και κληρικοί γνωρίζουσι πολύ καλά, ότι η διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας θέτει σαφή απλανή όρια, τα οποία είτε δεν τους ευνοούν προσωπικά, είτε εμποδίζουν τους στρατηγικούς στόχους τους, οι οποίοι κυρίως υπηρετούν κατ΄ουσίαν τον αγαπημένο τους Οικουμενισμό (Νεοβαρλααμισμό και Καισαροπαπισμό). Αυτή είναι η αλήθεια, αφού όλα τα άλλα, είναι, απλώς, το επιμελημένο (εκκλησιαστικό) περιτύλιγμα. Ο Νέο-βαρλααμισμός και βαρλααμική θεολογία συνιστά σαφή και κραυγαλέα απόκλιση από την ησυχαστική μέθοδο και το ορθόδοξο αγωνιστικό φρόνημα των θεηγόρων Πατέρων. Σημαίνουσα απόκλιση από την παραδοσιακή ορθόδοξη Θεολογία, τόσο ως προς τον τρόπο, τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια του Ορθοδόξως και Απλανώς θεολογείν, όσο και ως προς το περιεχόμενο της εκκλησιαστικής αγιοπνευματικής και Πατερικής Θεολογίας. (Δημήτριος ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ, ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑΝΩΣ ΘΕΟΛΟΓΕΙΝ, εκδόσεις: ‘ΠΟΥΡΝΑΡΑ’, σελ. 101-110).

Όλα αυτά τα παραμύθια που συγγράψαμε, μας οδηγούν στην μη υποψιασμένη από πολλούς διάκριση μεταξύ ορθοδόξου και θεολογικού Φωτισμού με εκείνον του ευρωπαϊκού «Διαφωτισμού». Η υπερπροβολή, η υπερεστίαση και απολυτοποίηση του διαφωτισμού της ολοένα προοδευούσης Επιστήμης και Τεχνολογίας, η τυφλή και αδιάκριτη εμπιστοσύνη σε επιστημονικά δόγματα και επιστημονικές θεωρίες ως μία κατά πάντα αληθής, αδιαμφισβήτητη και αναλλοίωτη γνώση, συσκοτίζει άρδην την νοερά και καρδιακή ενέργεια του ανθρώπου, αφού εξιδανικεύει, απολυτοποιεί και θεοποιεί, μονομερώς και εγωκεντρικώς, την λογική του ενέργεια.

Παραφράζοντες τον Πατρολόγο π. Θεόδωρο Ζήση, γράφουμεν, ότι:

Ο Χριστός των Ευαγγελίων δεν ήταν ο τύπος του κοσμικού σοφού και επιστήμονα που επεδίωξε να ιδρύσει μια νέα Φιλοσοφική Σχολή και να αφήσει ένα Μεταφυσικό και Ηθικολογικό σύστημα ώστε να διαδώσει με τον κύκλο των μορφωμένων φιλοσόφων μαθητών και αποστόλων του τις φιλοσοφικές ιδέες του. Αφού δεν απευθυνόταν μόνο στο νού ή την διάνοια αλλά στις καρδιές, στην βούληση και στις ψυχές των ανθρώπων. Είναι θεολογικό αξιώμα όμως, ότι η σχέση του πιστού με τον Θεό, δεν θεμελιώνεται ούτε σε αυτονομημένες φιλοσοφικές ή συλλογιστικές αναλύσεις, αλλά ούτε σε in vitro πειράματα και πορίσματα του Επιστημονισμού των θετικών Επιστημών.

Η φύση του ανθρώπου είναι λίαν καλή, πέραν απ΄ τις μεταπατορικές και άστοχες τάσεις της βούλησης του ανθρώπου, αφού εκεί ενυποστασιάζει το κακό και η αμαρτία, ο καλοπροαίρετος άνθρωπος έχει την ερωτική ορμή και την τάση να ανταποκρίνεται χωροχρονικά στην θεϊκή ερωτική αγάπη του μανιώδη Εραστού των εραστών.

Γράφει ο π. Θεόδωρος Ζήσης, επ΄αυτού:

«Είναι μία αγαπητική και ερωτική σχέση, πλήρους παραδόσεως στον αγαπώμενο (μανιώδη Εραστή), ο οποίος γνωρίζει απείρως, ασυγκρίτως καλύτερα το συμφέρον του κάθε ανθρώπου. Αυτήν την ξεχασμένη (ερωτική) αγάπη ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο, ήλθε ο Χριστός να επαναφέρει στον κόσμο… φλογίζοντας με τη Θεία Χάρη τις καρδιές τους». (Θεοδώρου ΖΗΣΗ, ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ, Πτυχές του έργου και της διδασκαλίας του, εκδόσεις: «Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2019, σσ. 64-90).

Το εν λόγω εκτενές παραμυθόδραμα μας με αντιρρητικό τρόπο και λόγο προσπάθησε να απαντήσει ουσιωδώς σε ένα αμείλικτο και αληθές ερώτημα που προβληματίζει τους απανταχού ίσως Μασκολάτρες και Μασκομάχους:

η καισαροπαπική και βαρλααμίτικη επιβολή κατά-χρήσεως μάσκας επί των πιστών εν ώρα Λειτουργικού χρόνου είναι πράξη, θεολογικώς και μυστηριολογικώς, ορθή;

Δεν εξετάσαμε δηλαδή, αν η εκκλησιαστική και πολιτική πράξη επιβολής (κατά)χρήσεως μάσκας υπό των πιστών Χριστιανών είναι πολιτικώς και ηθικώς ορθή. Για απαντήσεις σε αυτά τα επί μέρους και επουσιώδη ερωτήματα να αποταθείτε μάλλον σε φιλοσόφους πολιτικολόγους και ηθικολογούντες, εξάπαντος και σε κομπογιαννίτες θεολόγους και νεορθοδόξους κληρικούς.

Η επιβολή χρήσεως μάσκας υπό του αδυσώπητου Κρατισμού δεν έγινε για ιατρικούς λόγους (αλλά για οικονομικούς-ψυχολογικούς και κοινωνικούς λόγους), και τούτο το επισημαίνει ο Π.Ο.Υ. καθαρά και ξάστερα στα κείμενά του. Η επιβολή χρήσεως μάσκας όμως σε θρησκευόμενους πιστούς Χριστιανούς, εν ώρα Λειτουργικού χρόνου, δεν εξυπηρετεί ποσώς την ψυχολογία και την πίστη των Πιστών, δεν εξυπηρετεί διόλου το ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν, ιερουργείν και μυστηριολογείν αλλά και την πιστεύουσα κοινότητα της Εκκλησίας.

Η πιστεύουσα κοινότητα, το Σώμα της Εκκλησίας όμως, διενεργεί μίαν παγκάκιστη, αδιάκριτη, τυφλώττουσα, κακόδοξη, βαρλααμίτικη και κακή υπακοή στον τάδε πλανεμένο Γέροντα ή Μητροπολίτη και δείνα Γκουρού οι οποίοι με την σειρά τους πειθαρχούσι στον Καίσαρα, αντί να πειθαρχήσουν ομοθυμαδόν στις θείες Εντολές του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.

Και ζήσαμε εμείς καλά, και όλοι αυτοί που αποφασίζουν πλανερώς και κακοδόξως αφού διατάζουν αυθαίρετα-κακόβουλα-τυραννικά-κακόγνωμα εις βάρος των πολιτικών και εκκλησιαστικών προτιμήσεων του λαού του Θεού, προφανώς, ζούσι προς το παρόντι χρόνω καλύτερα αφού ομιλούν εκ θέσεως ισχύος και από βεβολευμένη επαγγελματική και κοινωνικο-οικονομική θέση και εξασφαλισμένη ζωή, την ζωή των παιδιών, καθώς εγγονιών και δυσέγγονων τους!...

 

Του Παναγιώτη Νούνη

Σύμβουλος Ψυχικής & Πνευματικής Υγείας – Life Coach

† Θεολόγος – Θρησκειολόγος – Φιλόλογος

@: panagiotisnounis@gmail.com

 

FB: https://web.facebook.com/panagiotisnouni  

CV: https://www.yourtherapist.gr/partner/panagiotis-noynis/   

Tηλέφωνο επικοινωνίας: 00357 - 96 897711


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου