Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

PSYCHO-LOGIC, ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ - ΔΩΡΕΑΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ (ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ)


 

Ταξίδι Αυτογνωσίας διαδικτυακά

Γνωρίζω τον εαυτό μου –  για να βελτιώνω την σχέση μου με τους άλλους

Δωρεάν Σεμινάριο


Το  Psycho – Logic.gr  διοργανώνει  ένα διαδικτυακό ταξίδι με την  Φίλη Αυτογνωσία σε συνεργασία με πιστοποιημένους και έγκριτους Συνεργάτες από τον χώρο της Ψυχικής Υγείας.

Η Φίλη Αυτογνωσία αποτελεί προϋπόθεση για την υγεία, την ηρεμία, την ευτυχία, τις αρμονικές σχέσεις, την βελτίωση της προσωπικής ζωής καθώς επίσης και για μια δημιουργική και παραγωγική ζωή.

Όλοι αποζητούμε την ευτυχία, ευζωία, ευδαιμονία και την εσωτερική χαρά ενώ θέλουμε να νιώθουμε και να είμαστε καλά!!!

Γιατί άραγε, έχουμε όμως κάποια δυσκολία να το πετυχαίνουμε στην ζωή μας αυτό;

Ο λόγος είναι μάλλον, ότι επειδή δεν γνωρίσαμε την φίλη Αυτογνωσία!

Διότι, επίσης, αδυνατούμε να διακρίνουμε καθαρά τα συναισθήματά μας και την σωστή αιτία ή και τον ψυχολογικό μηχανισμό που τα προκάλεσε.  Δεν γνωρίζουμε επαρκώς είτε απαξιώνουμε να γνωρίσουμε αρκετές ή μερικές  φωτεινές και σκοτεινές πτυχές του εαυτού μας, ενώ μάλλιστα αδιαφορούμε ή απωθούμε όλες εκείνες τις κρυφές ή φανερές επιθυμίες μας, τα θέλω μας, μαζί και τους εξωτερικούς ή εσωτερικούς περιορισμούς αυτών. Με αποτέλεσμα οι αμιγώς ψυχοσυναισθηματικές αντιδράσεις μας να δυσκολεύουν πάγια την καθημερινότητα και την σχέση μας με του Άλλους.

Τέτοια καθόλα ‘’άγνωστα’’ κομμάτια του εαυτού μας, ελέγχουν αδιόρατα και ασυνείδητα την υγεία, τα συναισθήματα, τις σκέψεις, την ψυχολογία, τις σχέσεις, καθώς την (δια)προσωπική και την επαγγελματική μας ζωή.

 Εξάλλου είτε μας αρέσει είτε όχι, η Φίλη Αυτογνωσία, έχει να κάνει με την ΖΩΗ σου!

Σκοπός αυτών των Ομαδικών Συναντήσεων είναι να μάθουμε παρέα, να υποψιαστούμε ή αν θέλετε να κατανοήσουμε σε κάποιο βαθμό την ψυχολογία μας ώστε να δεχτούμε τον εαυτό μας με τα θετικά και αρνητικά του, έτσι ώστε να αναπτύξουμε βήμα-βήμα την εσωτερική ψυχοσυναισθηματική και ψυχονοητική μας κατάσταση, την εν δυνάμει αυτοπεποίθηση καθώς και τον ψυχο-Λογικό αυτοσεβασμό μας.

Μέσα από την παραδοχή και γνώση που θα μας δώσει η φίλη Αυτογνωσία, θα μπορέσουμε εν διακρίσει να κατανοήσουμε και να αγαπήσουμε τους άλλους όπως είναι.

Η Φίλη Αυτογνωσία, θα μας επιτρέψει να διαχειριστούμε καλύτερα τα συναισθήματα μας (ευχάριστα ή και δυσάρεστα) δίνοντάς μας την δυνατότητα να ζούμε την κάθε ημέρα μας με περισσότερη ισορροπία, ψυχική υγεία, πίστη, ελπίδα, σοφία, αγάπη, έρωτα και χαρά.

Γιατί άραγε χρειαζόμαστε τις Ομαδικές Συναντήσεις;

Η συμμετοχή στην Ψυχο-Λογική Ομάδα μας, μας βοηθά να βρούμε εκείνες τις ψυχολογικά επαρκείς και ικανές συνθήκες γύρω από τους συναισθηματικούς και ψυχολογικούς μηχανισμούς που μας περιορίζουν να εξελιχθούμε ως άτομα.

Μέσα από την σχέση μας με του Άλλους, σπάζοντας το σκληροτράχηλο καβούκι μας, δημιουργώντας διάσταση και οριστικό διαζύγιο από την εγωκεντρική συσπείρωση στον νάρκισσο Εαυτό, θα καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας και μέσω αυτού και τους γύρω μας.

Θα μάθουμε ίσως να μοιραζόμαστε καλοπροαίρετα, να είμαστε δοτικοί με αρχοντική λεβεντιά, ιδιαζόντως να ακούμε προσεκτικά και να κατανοούμε τους άλλους ώστε να οδηγηθούμε σταδιακά απο το άστοχο μονοπάτι της ιδοτέλειας προς το ενάρετο μονοπάτι της ανιδιοτέλειας.

To εν λόγω Σεμινάριο απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες που θέλουν να ξεκινήσουν το ταξίδι μετά της Φίλης Αυτογνωσίας κάνοντας ένα πολύτιμο ‘’δώρο’’ στον εαυτό τους, και φυσικά αντίδωρο στους Άλλους, εξάπαντος ένα χρήσιμο και ισχυρό εργαλείο που θα τους βοηθήσει στην αμιγώς βαθιά γνωριμία με τον εαυτό τους και στις διαπροσωπικές σχέσεις τους με τους Άλλους.

Δείτε αναλυτικά όλο το πρόγραμμα ΕΔΩ

Δηλώστε συμμετοχή ΕΔΩ

PSYCHO-LOGIC.GR, ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ



ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ - PSYCHO-LOGIC.GR



Το Psycho-logic.gr (=Ψυχο-Λογική) είναι ένας νέος, πολυθεματικός, διαδικτυακός, διεπιστημονικός ψυχο-λογικός τόπος, εξάπαντος ένας πρότυπος και πρωτότυπος πυρήνας έγκυρης, σύγχρονης, αντικειμενικής και αξιόπιστης πληροφόρησης της Επιστήμης της Ψυχολογίας.

Υπηρεσίες
Ατομικές & Ομαδικές Συνεδρίες
Σεμινάρια
Συμβουλές - Πληροφόρηση
Άρθρα - Βιβλία - Μελέτες

Η επιμέλεια και η δημιουργία του βίντεο έγιναν από την ομάδα μας. Μουσική επένδυση: https://youtu.be/EFJ7kDva7JE Facebook: Psycho-Logic.gr Blog: https://psycho-logicgr.blogspot.com Email: psychologic.gr@gmail.com

Δείτε αναλυτικά τις υπηρεσίες: ΕΔΩ




Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2020

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, 7 ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΥ Ο ΘΥΜΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ!

 


7 τρόποι που ο θυμός καταστρέφει την υγεία σας!

 Οι άνθρωποι που είναι συνήθως θυμωμένοι αισθάνονται πιο συχνά άρρωστοι. 

Εξάπαντος ο θυμός μπορεί να είναι καλός για εσάς σε κάποιες περιπτώσεις, όταν αντιμετωπίζεται γρήγορα και εκφράζεται με υγιή τρόπο. Στην πραγματικότητα, ο θυμός μπορεί να βοηθήσει μερικούς ανθρώπους να σκεφτούν πιο λογικά. Ωστόσο, τα επεισόδια θυμού, όπως το να μην εκφράζετε τον θύμο σας για μεγάλο χρονικό διάστημα ή να έχετε έντονες εκρήξεις οργής, μπορεί να αποβεί καταστροφικό για την υγεία και το σώμα σας. Εάν χάνετε συχνά την ψυχραιμία και την αυτοκυριαρχία σας εξαιτίας του θυμού, εδώ είναι επτά σημαντικοί λόγοι για να μείνετε ήρεμοι.

1. Ένα θυμωμένο ξέσπασμα θέτει την καρδιά σας σε μεγάλο κίνδυνο. 

Η επίδραση του θυμού στην καρδιακή σας υγεία είναι πολύ σοβαρή. «Δύο ώρες μετά από μια οργισμένη έκρηξη, η πιθανότητα εμφάνισης καρδιακής προσβολής διπλασιάζεται», επίσης, «ο καταπιεσμένος θυμός – που τον εκφράζεις έμμεσα ή προσπαθείς να τον ελέγξεις, σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις»,  λέει ο Chris Aiken MD, (εκπαιδευτής Κλινικής Ψυχιατρικής στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Wake Forest και διευθυντής του Κέντρου Θεραπείας Διάθεσης στο Winston-Salem, Βόρεια Καρολίνα). Στην πραγματικότητα, μια μελέτη διαπίστωσε ότι τα άτομα που κατακλύζονται από θυμό, ως χαρακτηριστικό  της προσωπικότητας τους, είχαν διπλάσιο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου από τους λιγότερο θυμωμένους συνομηλίκους τους.

Για να προστατέψετε την καρδιά σας, εντοπίστε και αντιμετωπίστε τα συναισθήματά σας προτού χάσετε τον έλεγχο. «Ο εποικοδομητικός θυμός – όταν επιλέγεις να μιλήσεις απευθείας στο άτομο με το οποίο είσαι θυμωμένος και να αντιμετωπίσεις την απογοήτευση με τρόπο που να οδηγεί στην επίλυση των προβλημάτων και την μείωση του θυμού - είναι ένα πολύ φυσιολογικό, υγιές συναίσθημα  και δεν σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις», λέει ο Aiken.

 

2. Ο θυμός αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού. 

Εάν είστε επιρρεπείς στις εκρήξεις θυμού, προσέξτε. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι υπάρχει τρεις φορές υψηλότερος κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου από θρόμβο αίματος στον εγκέφαλο ή αιμορραγία εντός του εγκεφάλου τις επόμενες δύο ώρες μετά από μια θυμωμένη έκρηξη.  Για άτομα με ανεύρυσμα σε μία από τις αρτηρίες του εγκεφάλου, υπάρχει έξι φορές υψηλότερος κίνδυνος ρήξης αυτού του ανευρύσματος μετά από μια οργισμένη έκρηξη.

Μερικά καλά νέα: Μπορείτε να μάθετε να ελέγχετε αυτές τις θυμωμένες εκρήξεις. «Για να προχωρήσουμε σε μια θετική αντιμετώπιση, πρέπει πρώτα να προσδιορίσουμε τι προκαλεί τον θυμό και, στη συνέχεια, να μάθουμε πώς να αλλάξουμε την αντίδραση μας», λέει η Mary FristadPhD, καθηγήτρια Ψυχιατρικής και Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. 

Αντί να χάσετε την ψυχραιμία σας, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, μην αντιδράσετε αμέσως, και αν το θεωρείτε χρήσιμο αλλάξτε περιβάλλον κάνοντας ένα περίπατο

3. Αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. 

Εάν είστε θυμωμένοι και γεμάτη εντάσεις όλη την ώρα, τότε  είναι πιθανό να αισθάνεστε πιο συχνά άρρωστοι. Σε μια μελέτη, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ διαπίστωσαν ότι, σε υγιείς ανθρώπους, απλώς και μόνο στην υπενθύμιση μιας θυμωμένης εμπειρίας από το παρελθόν τους,  προκλήθηκε μια μείωση έξι ωρών στα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης αντισώματος Α, πρωταρχική ουσία άμυνας που υπάρχει στα κύτταρα και καταπολεμά τις μολύνσεις.

Εάν είστε κάποιος που είναι συνήθως θυμωμένος,  τότε πρέπει να προστατεύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα χρησιμοποιώντας μερικές αποτελεσματικές στρατηγικές αντιμετώπισης. « Ξεκινήστε με ηρεμία, επιδιώξτε μια ομαλή  επικοινωνία, με σκοπό την αποτελεσματική επίλυση των προβλημάτων, εναλλακτικά χρησιμοποιήστε το χιούμορ, αναδιαρθρώστε τις σκέψεις σας για να ξεφύγετε από αυτήν την έντονη διάθεση,  και τέλος μην κάνετε καμία σκέψη αν αυτό είναι δυνατό, αποστασιοποιηθείτε από τον θυμό - αυτοί είναι όλοι καλοί τρόποι αντιμετώπισης», λέει ο Fristad. 

4. Τα προβλήματα θυμού μπορούν να κάνουν το άγχος σας χειρότερο. 

Εάν ανησυχείτε συχνά, είναι σημαντικό να σημειώσετε ότι το άγχος και ο θυμός μπορούν να συμβαδίζουν. Σε μια μελέτη του 2012 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ‘Cognitive Behavior Therapy’, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο θυμός μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής (GAD), μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολική και ανεξέλεγκτη ανησυχία δηλώνοντας παρουσία στην καθημερινή ζωή ενός ατόμου. Όχι μόνο βρέθηκαν υψηλότερα επίπεδα θυμού σε άτομα με GAD (γενικευμένη αγχώδης διαταραχή), αλλά η εχθρότητα - μαζί με τον εσωτερικευμένο, ανεξέλεγκτο θυμό - συνέβαλε σημαντικά στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων GAD.

 

5. Ο θυμός συνδέεται επίσης με την κατάθλιψη. 

Πολλές μελέτες έχουν συνδέσει την κατάθλιψη με επιθετικότητα και οργισμένες εκρήξεις, ειδικά στους άνδρες. «Στην κατάθλιψη, ο παθητικός θυμός - όπου μιλάς γι 'αυτό αλλά ποτέ δεν προχωράς σε μια δράση για αυτό - είναι συνηθισμένος», λέει ο Aiken. 

Η Νο 1 συμβουλή του για κάποιον που αγωνίζεται με κατάθλιψη αναμεμειγμένη με θυμό, είναι να απασχοληθεί με κάποια άλλη δραστηριότητα και να σταματήσει να σκέφτεται πολύ και να αναλύει πολύ.

«Κάθε δραστηριότητα που σε απορροφά πλήρως είναι μια καλή θεραπεία για τον θυμό, όπως αθλητικές δραστηριότητες, χόμπι που απαιτούν συγκέντρωση και γνώσεις, ή άλλες δημιουργικές εργασίες», λέει. «Αυτά τείνουν να γεμίζουν εντελώς το μυαλό μας και να τραβούν την εστίασή μας προς την παρούσα στιγμή, και δεν υπάρχει περιθώριο να θυμόμαστε τον θυμό και τα συναισθήματα που τον συνοδεύουν όταν το κάνουμε αυτό».

 

6. Ο θυμός μπορεί να βλάψει τους πνεύμονές σας. 

Ακόμα και αν δεν είστε καπνιστής, οι πνεύμονες σας μπορεί αν υποστούν βλάβη αν είστε συνεχώς θυμωμένοι και κάνετε εχθρικές σκέψεις για ένα άτομο. Μια ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ μελέτησε 670 άντρες για οκτώ χρόνια χρησιμοποιώντας μια μέθοδο βαθμολόγησης εχθρότητας για τη μέτρηση των επιπέδων θυμού και αξιολόγησε τυχόν αλλαγές στη λειτουργία των πνευμόνων των ανδρών. Οι άνδρες με την υψηλότερη βαθμολογία εχθρότητας είχαν σημαντικά χειρότερη εικόνα πνευμόνων, γεγονός που αύξησε τον κίνδυνο αναπνευστικών προβλημάτων. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η αύξηση των ορμονών του στρες, που σχετίζονται με συναισθήματα θυμού, είναι ικανές να δημιουργήσουν φλεγμονή στους αεραγωγούς.

7. Ο θυμός μπορεί να συντομεύσει τη ζωή σας. 

Είναι αλήθεια ότι οι χαρούμενοι άνθρωποι ζουν περισσότερο; 

«Το άγχος συνδέεται πολύ στενά με τη γενική υγεία. Εάν είστε αγχωμένοι και θυμωμένοι, θα μειώσετε τη διάρκεια ζωής σας », λέει ο Fristad. 

Μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν που πραγματοποιήθηκε σε περίοδο 17 ετών διαπίστωσε ότι τα ζευγάρια που κρατούν τον θυμό τους έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής από εκείνα που εξωτερικεύουν το θυμό τους και προσπαθούν να βρουν λύσεις.

«Η εκμάθηση του θυμού με τον κατάλληλο τρόπο είναι στην πραγματικότητα μια υγιής χρήση του θυμού», λέει ο Fristad. 

Εξάπαντος αν δεν αισθάνεστε άνετα να εκφράσετε τα αρνητικά σας συναισθήματα, ούτε να διαχειριστείτε τον θυμό σας και νιώθετε έντονο άγχος συχνά, τότε θα ήταν καλό να συνεργαστείτε με έναν ειδικό για να βρείτε τον τρόπο ώστε να μην εσωτερικεύετε όλες αυτές τις αρνητικές καταστάσεις και να τις αντιμετωπίζετε με έναν τρόπο που θα συμβάλει θετικά στην υγεία σας.

Εάν κάποιος παραβιάζει τα δικαιώματά σας, πρέπει να του το πείτε αμέσως, πρέπει να λέτε στους ανθρώπους ότι σας ενοχλεί και σας θυμώνει, όπως πρέπει να τους λέτε τι χρειάζεστε και με ποιόν τρόπο.

 

Επισκεφθείτε το site μας και επιλέξτε μια δωρεάν πρώτη συνάντηση με κάποιον ειδικό!

πατήστε εδώ για να δείτε τις υπηρεσίες μας


Αποκλειστικά για το psycho-logic.gr

 

Μετάφραση: Παναγιώτης Νούνης, Σύμβουλος Ψυχικής & Πνευματικής Υγείας – Life Coach

Φιλολογική Επιμέλεια: Μάξιμος ΠαπάςΦιλόλογος

 

Πρωτότυπη δημοσίευση και πηγή του άρθρου: δείτε εδω  


Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2020

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΤΡΕΑ ΚΟΝΑΝΟΥ, ΜΕΡΟΣ Γ΄



ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ Α. ΚΟΝΑΝΟΥ, ΜΕΡΟΣ Γ΄

Ως κεραυνός εν αιθρία διαδώθηκε στην οικουμένη η είδηση της εκούσιας και διακριτικής –πλήν δημόσιας- παραίτησης του αρχιμανδρίτη π. Ανδρέα Κονάνου από το υψηλό εκκλησιαστικό υπούργημα και λειτουργικό χάρισμα της ιερωσύνης. Το βίντεο βασίζεται στα κείμενα του συνεργάτη μας κ. Παναγιώτη Νούνη, που μας έδωσε και την σχετική άδεια για την δημιουργία και προβολή απο το Psycho-Logic.gr Του Παναγιώτη Νούνη Σύμβουλος Ψυχικής & Πνευματικής Υγείας – Life Coach

† Θεολόγος – Θρησκειολόγος – Φιλόλογος @: panagiotisnounis@gmail.com FB: https://web.facebook.com/panagiotisnouni CV: https://www.yourtherapist.gr/partner/panagiotis-noynis/ Tηλέφωνο επικοινωνίας: 00357+96897711

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»

Αποτελείται από πέντε μέρη, αυτό είναι το τρίτο μέρος.

Δείτε όλα τα κείμενα:

1. ΜέροςΑ΄, https://web.facebook.com/panagiotisnouni/posts/3256503217776627 2. Μέρος Β΄, https://web.facebook.com/panagiotisnouni/posts/3259310380829244 3. Mέρος Γ΄, https://web.facebook.com/panagiotisnouni/posts/3262673373826278 4. Μέρος Δ΄, https://web.facebook.com/panagiotisnouni/posts/3262729420487340 3. Mέρος Ε΄ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ https://www.facebook.com/panagiotisnouni/posts/3263492967077652 Η επιμέλεια και η δημιουργία του βίντεο έγιναν από την ομάδα μας. https://www.facebook.com/phycho.logic... Blog: https://psycho-logicgr.blogspot.com Email: psychologic.gr@gmail.com





C.S. LEWIS (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ COVID-19 EINAI ΩΣΑΝ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ 1945 ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ & ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ


 

ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ COVID-19 EINAI ΩΣΑΝ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ 1945 ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ & ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ


Το 1948, ο γνωστός Φιλόσοφος (και συγγραφέας της Νάρνιας) C.S. Lewis έγραψε το: «On Living in an ATOMIC Age».


Απλώς ως ομάδα του ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» αντικαταστήσαμε ποιητική αδεία και σκόπιμα τη λέξη «Αtomic» με τον λεξιλογικό όρο «COVIT-19» ή «Κορωναϊός-19» και θα δείτε ότι ένα παλαιό φιλοσοφικό δοκίμιο -περί θανάτου- του Lewis, δοκιμίο πρό 72 ετών, είναι τόσο σχετικά προφητικό, συμβολικό, σημαδιακό, ενθαρρυντικό, αλλά συνάμα παρήγορο και ιδιαζόντως πολύ επίκαιρο σήμερα όσο ήταν τότε το περιρρέον πολιτικό και γεωστρατηγικό φλέγον ζήτημα του επικείμενου θανάτου και εξόντωσης σύσσωμης της ανθρωπότητας από την ανακάλυψη και εφεύρεση της ατομικής και πυρηνικής ενέργειας.


Του Παναγιώτη Νούνη
Σύμβουλος Ψυχικής & Πνευματικής Υγείας – Life Coach


† Θεολόγος – Θρησκειολόγος – Φιλόλογος
@: panagiotisnounis@gmail.com


FB: https://web.facebook.com/panagiotisnouni
CV: https://www.yourtherapist.gr/partner/panagiotis-noynis/
Tηλέφωνο επικοινωνίας: 00357 - 96 897711


Ζώντας στην εποχή της Ατομικής ενέργειας (ή Ζώντας στην εποχή του COVID-19)

Του C.S. Lewis, Φιλόσοφος

Κατά έναν τρόπο πιστεύουμε πάρα πολύ στο μεγάλο στοίχημα και την ιδέα περί της Ατομικής βόμβας (=Κορωναϊός-19). «Πώς θα ήταν αν ζούσαμε σε μια Ατομική Εποχή;» (=εποχή του COVIT-19). Έχω μπει στον πειρασμό να απαντήσω: «Διότι, όπως θα ζούσατε τον δέκατο έκτο αιώνα, όταν η πανούκλα (=Κορωναϊός-19) έπληξε το Λονδίνο -κι αυτό γινόταν σχεδόν κάθε χρόνο-, ή όπως θα ζούσατε σε μια εποχή των Βίκινγκς (Σημ. φιλ. επιμλ: οι οποίοι ήτο χειρώτεροι από τον κορωναϊό αφού έσφαζαν επτάκις της ημέρας και σταύρωναν αδιακρίτως μικρούς, μεγάλους, ηλικιωμένους και μωρά παιδάκια), όπου οι βάρβαροι επιδρομείς από τη Σκανδιναβία θα μπορούσαν να αποβιβασθούν στην χώρα σας ανά πάσα στιγμή και να κόψουν το λαιμό σας όποιοδήποτε βράδυ ή μάλιστα, καθώς ζείτε (κατά την εποχή του Lewis) ήδη σε μια εποχή που θερίζει ο καρκίνος, η σύφιλη, η παραπληγία, οι αεροπορικές επιδρομές, τα σιδηροδρομικά και τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα».


Με άλλα λόγια, ας μην αρχίσουμε να υπερβάλλουμε για την ιδιότυπη καινοτομία της κατάστασής μας. Πιστέψτε με, αγαπητέ κύριε ή κυρία, εσείς και όλοι αυτοί που αγαπάτε, ΕΧΕΤΕ ΗΔΗ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ πριν καν επινοηθεί η ατομική βόμβα: και ένα μεγάλο ποσοστό από εμάς ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ με δυσάρεστους τρόπους. Είχαμε, πράγματι, ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα έναντι των προγόνων μας -τα αναισθητικά- αλλά τα έχουμε ακόμη. Είναι απολύτως γελοίο να κρυφοκοιτάζουμε και να σχεδιάζουμε μακριά πρόσωπα, επειδή οι επιστήμονες έχουν προσθέσει μια ακόμη πιθανότητα οδυνηρού και πρόωρου θανάτου σε έναν κόσμο που έχει ήδη γεμίσει με τέτοιες (πάμπολλες) πιθανότητες και στον οποίο ο ίδιος ο θάνατος δεν ήταν καθόλου ευκαιρία (ή μακρινή πιθανότητα), αλλά βε-βαι-ό-τη-τα!...


Αυτό είναι το πρώτο σημείο που πρέπει να γίνει: και η πρώτη δράση που πρέπει να ληφθεί είναι να βρούμε τους εαυτούς μας μονιασμένους και ενωμένους. Αν όλοι πρόκειται να πεθάνουμε ομοθυμαδόν και να καταστραφούμε ακαριαία από μια Ατομική βόμβα (=Κορωναϊόν-19), αφήστε τότε αυτή τη βόμβα (=covid-19) όταν έρθει, να μας βρεί να κάνουμε λογικά και απλά ανθρώπινα πράγματα όπως λ.χ. προσευχή, εργασία, διδασκαλία, ανάγνωση, ακρόαση μουσικής, μπάνιο των παιδιών, παιχνίδι τένις, συνομιλία με τους φίλους μας με μια μπύρα δροσιστική ή και ένα παιχνίδι με βελάκια – και να μη μαζευόμαστε σαν φοβισμένα πρόβατα και να σκεφτόμαστε τις ατομικές ή άλλου είδους βόμβες. Τέτοιου είδους βόμβες, μπορεί να διαλύσουν το σώμα μας (καθώς και ένα απλό αδιόρατο μικρόβιο μπορεί να το κάνει αυτό) αλλά δεν χρειάζεται να κυριαρχήσουν (τα μικρόβια και οι βόμβες) μέσω του φόβου του θανάτου στο μυαλό και την καρδιά μας.


Πηγή: « Ζώντας σε μία Ατομική Εποχή» (1948) in Present Concerns: Journalistic Essays


*Μετάφραση από την αγγλική στην ελληνική γλώσσα: της συνεργάτιδος του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» της κ. Αγάπης Πολυμένη, Δασκάλας.


**Φιλολογική επιμέλεια του εν μεταφράσει Κειμένου: του Παναγιώτη Νούνη | Συμβούλου Ψυχικής & Πνευματικής Υγείας - Life Coach


In 1948, C.S. Lewis wrote: "On Living in an ATOMIC Age".


Just substitute "atomic" with "coronavirus" and we see that a 72 year old essay is as relevant today as it was then.


In one way we think a great deal too much of the atomic bomb. “How are we to live in an atomic age?” I am tempted to reply: “Why, as you would have lived in the sixteenth century when the plague visited London almost every year, or as you would have lived in a Viking age when raiders from Scandinavia might land and cut your throat any night; or indeed, as you are already living in an age of cancer, an age of syphilis, an age of paralysis, an age of air raids, an age of railway accidents, an age of motor accidents.”


In other words, do not let us begin by exaggerating the novelty of our situation. Believe me, dear sir or madam, you and all whom you love were already sentenced to death before the atomic bomb was invented: and quite a high percentage of us were going to die in unpleasant ways. We had, indeed, one very great advantage over our ancestors—anesthetics; but we have that still. It is perfectly ridiculous to go about whimpering and drawing long faces because the scientists have added one more chance of painful and premature death to a world which already bristled with such chances and in which death itself was not a chance at all, but a certainty.


This is the first point to be made: and the first action to be taken is to pull ourselves together. If we are all going to be destroyed by an atomic bomb, let that bomb when it comes find us doing sensible and human things—praying, working, teaching, reading, listening to music, bathing the children, playing tennis, chatting to our friends over a pint and a game of darts—not huddled together like frightened sheep and thinking about bombs. They may break our bodies (a microbe can do that) but they need not dominate our minds.


On Living in an Atomic Age” (1948) in Present Concerns: Journalistic Essays

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020

LIA VITA, ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΧΙ.

 

ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΧΙ.


Ναι θα πω, στους άλλους είπα όχι.... έλεγε ένα τραγούδι


Να επιλέγεις τα ‘’ναι’’ σου με προσοχή

Να διαλέγεις που τα χαρίζεις
Να είναι δικά σου ‘’ναι’’ και όχι ντυμένα ‘’πρέπει’’
Να τα έχεις επιθυμήσει πριν... πολύ, να μην μετανιώσεις αν οδηγήσουν σε λάθη.
Να λες ‘’ναι’’ και να το νιώθεις με όλο σου το σώμα, να καίγεται ο λαιμός σου να το βγάλει.
Να μην λες ‘’ναι’’ για να είσαι αρεστός/η, να μάθουν να τους αρέσεις και με τα ‘’όχι’’ σου.


Να μην λες ‘’ναι’’ για να γεμίζει η μοναξιά σου, με ψεύτικες παρέες, ψεύτικα χαμόγελα και στιγμές που θα ξεχαστούν αμέσως.
Να λες ‘’όχι’’ και να το εννοείς, να είναι σκληρό και άκαμπτο αν έτσι νιώθεις.


Να τα υποστηρίζεις τα ‘’ναι’’ και τα ‘’όχι’’ σου με πάθος
Να μάθεις όμως να ακούς και τα ‘’ναι’’ των άλλων, να διακρίνεις τα αληθινά.
Να μάθεις να δέχεσαι και τα ‘’όχι’’ των άλλων, να μην κάνεις τεχνάσματα για να μοιάζουν με ‘’ναι’’
Να λες ‘’ όχι’’ όταν αυτό θες, θυμήσου είναι τα ‘’όχι’’ των άλλων που σε έφεραν εδώ που είσαι σήμερα, που σε βοήθησαν να μάθεις μια η δύο ή περισσότερες αλήθειες για σένα.



Να λες ‘’ναι’’ και μετά να λες ‘’όχι’’ γιατί άλλαξες γνώμη, είναι δικαίωμα σου, μην ντρέπεσαι για αυτό.


Να σωπαίνεις στα ‘’όχι’’ και να γιορτάζεις τα ‘’ναι’’

Είναι τα ‘’όχι’’ που σου άλλαξαν την πορεία τις περισσότερες φορές και αν είσαι τυχερός/η θα έχεις και μερικά ‘’ναι’’ που σου έκαναν ακριβώς το ίδιο. Η επιλογή είναι δική σου!


Lia Vita


αποκλειστικά για το psycho-logic.gr











ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΤΣΙΜΙΓΑ (ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ) ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΥΧΙΚΟ ΠΟΝΟ.

 

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΥΧΙΚΟ ΠΟΝΟ.


Συνήθως όταν διαβάζουμε τη λέξη πόνος, νιώθουμε δυσαρέσκεια, ο εγκέφαλος μας θα ανακαλέσει είτε έναν έντονο σωματικό πόνο που έχουμε νιώσει, είτε μια πιο δύσβατη περίοδο ψυχικού πόνου που έχουμε βιώσει. Το 1979 ο Διεθνής Οργανισμός για την Μελέτη του Πόνου (International Association for the Study of Pain, ΙΑSP) όρισε τον πόνο «ως μια δυσάρεστη υποκειμενική, αισθητική και συναισθηματική εμπειρία, που συνδέεται με πραγματική ή δυνητική ιστική βλάβη ή που περιγράφεται σαν τέτοια». (1)

Τα είδη του ψυχικού πόνου

  • Ο πόνος που σε πονάει
  • Ο πόνος που σε αλλάζει.
Θέση των ψυχαναλυτών για τον ψυχικό πόνο
Φιλοσοφική οπτική για τον ψυχικό πόνο
Ο ψυχικός πόνος σε φέρνει αντιμέτωπο/η με το κενό
Ο δρόμος των δακρύων και της απώλειας
Διαχείριση απώλειας
Τα στάδια του πένθους και της απώλειας
Άρνηση: μηχανισμός άμυνας
Η μεταμφίεση του πόνου σε βάσανο
Αποδοχή της απουσίας και της απώλειας

Υπάρχουν δύο είδη πόνου:

Ο δεύτερος πόνος είναι αυτός που συμβάλει αρχικά στην καταρράκωση και στην συνέχεια στην μεταμόρφωση μας. Ανάλογα βέβαια με τον τρόπο που θα τον διαχειριστούμε. Ικανός για αυτό είναι ο πόνος που προκαλείται από μια απώλεια, που οφείλεται στον θάνατο, στον αποχωρισμό ή στο τέλος μιας κατάστασης. Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι είναι βαθύτερος από το συναίσθημα και την λογική. Εγκαθίσταται μέσα μας αιφνίδια και αφοπλιστικά, πριν προλάβουμε να το συνειδητοποιήσουμε έχει σχεδόν κυριαρχήσει στις σκέψεις και στα συναισθήματα μας και νιώθουμε ανήμποροι να του αντισταθούμε. Μας απομακρύνει από τις συναναστροφές και τις συνήθειες μας, γινόμαστε εσωστρεφείς, όμως όσο πιο εγωιστικά κλεινόμαστε στον εαυτό μας τόσο πιο πολύ πονάμε.

Ειδικοί ψυχαναλυτές, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς που έχουν ισχυρή κοινωνική υποστήριξη και γενικότερα μια εσωτερική αισιόδοξη διάθεση έχουν την δυνατότητα να αποσπασθούν από τον πόνο και να διατηρήσουν μια αντικειμενική και αισιόδοξη προσδοκία θεραπείας και βελτιώσεως στο μέλλον και συνεπώς να βρουν κάποιες διεξόδους στο πρόβλημά τους (2).

Όπως λέει και ένα λαϊκό γνωμικό «Η χαρά διπλασιάζεται και ο πόνος μένει μισός όταν τα μοιράζεσαι». Θα πρέπει λοιπόν αρχικά να επικοινωνήσουμε αυτόν τον πόνο στους οικείους και σε όσους ανθρώπους νιώθουμε άνετα να το κάνουμε. Αυτή είναι μια άμεση συμβουλή, πρακτικής διαχείρισης του υπαρξιακού πόνου, όταν όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια απώλεια ο δρόμος που θα διανύσουμε είναι μακρύς και χρειάζεται να γνωρίζουμε τις επιλογές και τον τρόπο που θα φτάσουμε στο τέλος του.

Σύμφωνα με την φιλοσοφική άποψη του καθηγητή κ. Νίκου Α. Ματσούκα «Ο πόνος λοιπόν στον άνθρωπο και στην περιοχή της προσωπικής ζωής είναι αποκαλυπτικός μια και συνδέεται με το θάνατο παρέχει την γνώση της ζωής και του ανθρώπινου προορισμού. Μπορεί να δαιμονοποιήσει την ύπαρξη ως την ακρότατη ανάπτυξη των δυνάμεων της αυτοκαταστροφής, και συνάμα να την εξυψώσει δημιουργικά. Οι πονεμένοι άνθρωποι ή δουλεύουν στην καταστροφική δίνη του μηδενός ή βαδίζουν προς την κορυφή της δημιουργίας. Ο πόνος είναι εγρήγορση και κίνηση γιατί ενεργοποιεί την δημιουργική ή την καταστροφική ελευθερία.» (3)

Έρχεται λοιπόν η στιγμή που θα γνωρίσεις τον πόνο που θα σε αλλάξει, έρχεται με την μορφή μιας απώλειας, είτε ζωντανής, ενός (από)χωρισμού/διαζυγίου είτε με τον θάνατο ενός αγαπημένου σου προσώπου. Η απώλεια κουβαλάει στην πλάτη της ένα μεγάλο σάκο, τον ανοίγει και τον αφήνει μπρος στα πόδια σου, είναι γεμάτος από το κενό. Τον άδειο χώρο που αφήνει το γεγονός, τον χώρο τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Αυτό καλείσαι να διαχειριστείς στην ουσία, το κενό. Τον χώρο εκείνο όπου από δική σου απόφαση, της μοίρας ή της φύσης δεν βρίσκεται πια αυτό που κάποτε υπήρχε. Για να το αντιμετωπίσεις πρέπει να αποκτήσεις συνείδηση ότι κάτι δεν υπάρχει πια. Πρέπει να συμφιλιωθείς με το «κενό» σου και στην συνέχεια, αν είσαι τυχερός να το αγαπήσεις.

Τι είναι το κενό όμως; Ένας άδειος χώρος που όσο κι αν σου φαντάζει απειλητικός και τεράστιος έχει μια ιδιότητα που σου διαφεύγει, είναι έτοιμος να ξαναγεμίσει, όταν του το επιτρέψεις. Στο βιβλίο του Χ. Μπουκάϊ «Ο δρόμος των δακρύων» αναφέρει μια χαρακτηριστική ιστορία για αυτό το κενό, που θα περιγράψω εν συντομία.

Πηγαίνει στον σοφό Μπαδουΐν ένας μαθητής και του ζητάει  να μαθητεύσει κοντά του, ώστε να του μάθει ο σοφός όλα όσα γνωρίζει. Εκείνος του αποκρίνεται πως με μεγάλη χαρά θα του δείξει όλα όσα γνωρίζει, αλλά πριν αρχίσουν θα ήθελε να του προσφέρει ένα τσάι. Κάθεται ο μαθητής δίπλα στο δάσκαλο και εκείνος του φέρνει ένα φλυτζάνι γεμάτο τσάι και στο άλλο χέρι κρατά, μια γεμάτη τσαγέρα. Μόλις πλησιάζει το χέρι του ο μαθητής να πιάσει το φλυτζάνι, ο δάσκαλος αρχίζει να ρίχνει από την τσαγέρα, το τσάι μέσα στο γεμάτο φλυτζάνι. «Δάσκαλε.. Δάσκαλε» φωνάζει ο μαθητής, «μην βάζει άλλο δεν βλέπεις ότι το φλυτζάνι μου είναι γεμάτο»; Σταματάει τότε ο σοφός δάσκαλος και του λέει: «Αν δεν μπορέσεις να αδειάσεις το φλυτζάνι σου, δεν θα μπορέσεις να βάλεις άλλο τσάι». (4)

Πρέπει να αδειάσεις για να ξαναγεμίσεις λοιπόν. Δεν χρησιμεύει σε τίποτα ένα γεμάτο φλιτζάνι γιατί δεν μπορείς να βάλεις τίποτα μέσα. Έτσι, με γεμάτο φλιτζάνι ούτε να πάρεις μπορείς αλλά ούτε να δώσεις γιατί αν έχω μάθει να δίνω, σημαίνει πως έχω μάθει να αδειάζω το φλιτζάνι μου.

Η ζωή μας εμπλουτίζεται κάθε φορά που γεμίζουμε αλλά και κάθε φορά που αδειάζουμε το φλιτζάνι. Αυτή είναι η διαδικασία της ωρίμανσης, αυτό το κενό που μεσολαβεί και πρέπει να το αποδεχτούμε.

Μπροστά σε μια μεγάλη απώλεια όμως, νιώθουμε ανίκανοι σχεδόν να αντιδράσουμε, πόσο μάλλον να σκεφτούμε πώς θα γεμίσουμε το φλυτζάνι μας. Σε αντίθεση με εμάς, ο πόνος είναι πάντα έτοιμος να γεμίσει αυτό το κενό και να γίνει η νέα μας συντροφιά, που σίγουρα είναι χίλιες φορές καλύτερη από το κενό. Μα πώς θα το κάνω αυτό αναρωτιέστε, πώς θα αφήσω να φύγει ό,τι πριν με γέμιζε; Πώς θα απαγκιστρωθώ από όσα είμαι δεμένος/η; Θα βρεθώ στο κενό, θα καταρρεύσω, θα πέσω, ας πιάσω το σχοινί λοιπόν του πόνου και δεμένος σφιχτά επάνω του, νομίζω ότι είμαι ακόμη δεμένος και με όσα υπήρχαν πριν.

Όπως λέει στο ίδιο βιβλίο ο Χόρχε «Καμιά φορά, το να μην εγκαταλείπεις κάτι είναι θάνατος». Ξέρω σας ακούγεται σκληρό και δύσκολο. Εδώ όμως είναι το πρόβλημα, δεν έχουμε μάθει από μικροί να μην μένουμε προσκολλημένοι στις επιθυμίες και τις καταστάσεις. Δεν ξέρουμε να μπαίνουμε και να βγαίνουμε από την επιθυμία. Ξεχνάμε επιμελώς ότι σε κάθε δέσμευση ελλοχεύει και η αποδέσμευση, αυτήν την ξορκίζουμε, ενώ θα έπρεπε να την υπολογίζουμε εξ αρχής.

Το ίδιο ισχύει και κάθε φορά που κερδίζω, να γνωρίζω πως μπορώ και να χάσω. Αν είχαμε αναπτύξει αυτές τις ικανότητες να επιθυμούμε χωρίς να φυλακίζουμε τον εαυτό μας ή τον άλλον, να ποθούμε χωρίς να αγκιστρωνόμαστε στον άλλο, να μην τυλίγουμε το σχοινί της υποτιθέμενης ασφάλειας γύρω μας, κάθε φορά με χαρά και βεβαιότητα πως θα μας σώσει, τότε θα ξέραμε να γεμίζουμε το φλυτζάνι μας, μόνο με την ουσία κάθε ανθρώπου ή κατάστασης. Αυτή η ουσία είναι που θα μας δώσει το κλειδί να βγούμε από το σκοτεινό δωμάτιο του ψυχικού πόνου.

Τα πέντε στάδια της ψυχολογίας του πένθους / απώλειας (άρνηση, θύμος, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη, αποδοχή) είναι λίγο πολύ γνωστά. Αν και καλό είναι να γνωρίζουμε ότι δεν ακολουθούν αυτή την σειρά με ακρίβεια, αλλά λειτουργούν σε κυκλική ροή κατά την διαδικασία. Θα προσπαθήσουμε να τα απλοποιήσουμε βάζοντας τρείς επιλογές που ο καθένας μας έχει όταν θα έρθει αντιμέτωπος με το κενό και τον πόνο. Είναι η άρνηση, το βάσανο και η εσωτερίκευση - αποδοχή.

Η άρνηση είναι ένας είδος φυγής, που θα με απομακρύνει από τον πόνο. Αρνούμαι να δω την πραγματικότητα, φτιάχνω έναν δικό μου κόσμο όπου αυτός που πέθανε, στον κόσμο μου ζει, αυτός που έφυγε (ίσως εγκαταλείποντας με), δεν έχει φύγει και αυτό που έγινε δεν έχει γίνει ποτέ. Με το μαγικό ραβδί του μυαλό μου, «παγώνω» την στιγμή πριν από το γεγονός. Έτσι επιλέγω να μην πονώ απλώς αλλά να ματαιοπονώ. Ανεβαίνω μόνος μου επάνω στο τροχό που έχουν τα χάμστερ για παιχνίδι και αρχίζω να τρέχω, μάταια, μένοντας στο ίδιο σημείο. Όταν κουραστώ κα κατέβω θα διαπιστώσω πως βρίσκομαι ακόμη στην αρχή και το κενό απέναντι μου έχει σκάσει στα γέλια, όσο με περίμενε.

Μπορώ όμως κάλλιστα να επιλέξω να ζήσω στον τόπο της ψυχικής ταλαιπωρίας. Στο βάσανο, όπου μετατρέπω την στιγμή σε κατάσταση, διαιωνίζοντας τον αφόρητο πόνο. Προσκολλώμαι στην ανάμνηση αυτού που έφυγε με μαρτυρικό τρόπο, θρηνώντας και αρνούμενος να το εγκαταλείψω, έτσι μοιάζει ο πόνος να λιγοστεύει και η αρρωστημένη εκδήλωση πίστης και αφοσίωσης εξιλεώνει την επιλογή μου να αποφύγω τον πόνο και το κενό.

Το βάσανο έχει λογική, κάνει θόρυβο και ζήτα συνεχώς μάρτυρες να επιβεβαιώνουν το μαρτύριο που ζω. Έτσι δεν προχωρώ βήμα από την στιγμή που με επισκέφθηκε η απώλεια, μένω σχεδόν ακίνητος/η στη μέση ενός κύκλου που λαμβάνει χώρα το «δράμα» μου. Μεταμφιέζω λοιπόν τον πόνο μου σε βάσανο, θα το ξεχωρίσετε εύκολα πότε γίνεται αυτό, το βάσανο ρωτά συνεχώς «γιατί;» ενώ ο πόνος δεν ρωτά τίποτα, όταν αφεθείτε στον πόνο τα γιατί έχουν τελειώσει.

Ο πόνος μας οδηγεί στην θλίψη, όπου είναι ένα υγιές συναίσθημα που ίσως μας κάνει να χάσουμε την πίστη στον εαυτό μας για ένα διάστημα, αλλά μετά από το διάστημα την κρίσης αυτής θα επανέλθουμε στη ροή της ζωής. Ο πόνος έχει ένα τέλος, το βάσανο μπορεί να μην τελειώσει ποτέ, σε αυτή την περίπτωση θα γνωριστούμε με την κατάθλιψη, αντιμετωπίζοντας τα γνωστά προβλήματα που την συντροφεύουν.

Η Τρίτη μου επιλογή είναι να αφήσω να κατοικήσει μέσα μου κάτι από αυτό που δεν υπάρχει πια. Να ανακαλύψω και να αφήσω να ζει μέσα μου ό,τι μου άφησε ο άλλος/η. Ναι δεν βρίσκεται εδώ εκείνος/η που αγαπούσα, με βοηθά ο πόνος να το καταλάβω αυτό, όμως αυτό που μου άφησε βρίσκεται μέσα μου, δεν έχω παρά να το αναγνωρίσω και να το φροντίσω. Να μαζέψω όλα εκείνα τα κομμάτια, μικρά και μεγάλα, από εκείνον/η τα δώρα που μου χάρισε και να τα φυλάξω στα πιο καθαρά και όμορφα ράφια της ψυχής μου. Να τα βάλω μέσα μου σημαίνει να τα εσωτερικεύσω και καθώς θα τα τακτοποιώ να τα αποδέχομαι.

Έτσι ο άλλος/η δεν χάθηκε, δεν έφυγε, όσα για μένα πολύτιμα μου έδωσε βρίσκονται μέσα μου, απόδειξη πως υπήρξε και συνεχίζει να το κάνει. Το σπουδαιότερο είναι πως κανείς δεν μπορεί να μου τα πάρει και θα κοιτώ τα ράφια μου κάθε φορά που το κενό θα φωτίζει επίμονα την απουσία.

Αν αναλογιστείτε σε πόσο μικρό αριθμό ανθρώπων επιτρέπουμε και προσφέρουμε αύτη την ανταλλαγή, θα καταλάβετε ότι η περιουσία σας είναι πολύτιμη. Θα ξεθωριάζει ο πόνος από την ευγνωμοσύνη και μέρα με τη μέρα θα βρείτε τα εργαλεία να συναρμολογήσετε τον νέο, αλλαγμένο σας εαυτό.

Θα έχετε αντιμετωπίσει τον πόνο σαν μέρος αυτής της διαδικασίας. Θα ξέρετε πως αντέξατε αυτόν τον πόνο και η ανταμοιβή σας είναι η νέα ματιά που έχετε σχεδόν σε όλες τις καταστάσεις. Βουτήξατε βαθιά για να γίνει αυτό, έτσι βαθιά θα ζείτε την κάθε νέα μέρα, γνωρίζοντας πως κάθε στιγμή της ζωής μας τελειώνει για να αρχίσει η επόμενη, πως κάτι φεύγει για να έρθει κάτι άλλο, πως το φλυτζάνι αδειάζει για να ξαναγεμίσει. 

Ανοίξτε το χέρι σας και αφήστε να φύγει ό,τι έφυγε, με το άλλο χέρι κρατήστε γερά το άδειο φλυτζάνι και όταν νιώστε έτοιμοι, απλώστε το χέρι σας για να ξαναγεμίσει. Τώρα μάθατε πως το κενό που μεσολαβεί είναι αναπόσπαστο μέρος του κύκλου της ζωής.

Συγγραφή άρθρου:

Κατσιμίγα Ιωάννα

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας - Life Coach

email: iwannakk@hotmail.com



(Πρώτη δημοσίευση άρθρου στη Πύλη της Ψυχολογίας - Psychology.gr https://www.psychology.gr/penthos-apoleia/4789-o-psyxikos-ponos-tis-apoleias-kai-tou-penthous.html)


Βιβλιογραφία:

[1] Bαδαλούκα Αθανάσια, «Αντιμετώπιση χρόνιου πόνου και ανακουφιστική αγωγή ασθενών τελικού σταδίου», στο Πρόληψη και Έγκαιρη διάγνωση νοσημάτων φθοράς, Στ. Μπεσμπέας, εκδ. Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, Αθήνα 2002, σελ. 852.

[2] Γ. Κατσιμίγκα, Χ. Σπηλιοπούλου, Χ. Νάστου, Μ. Γκίκα, «Νοσηλευτική και θεολογική προσέγγιση του πόνου», Το Βήμα του Ασκληπιού 8, 2 (Απρίλιος-Μάϊος 2009) σελ.168.

[3] Νίκου Α. Ματσούκα, «Το πρόβλημα του κακού», σε παρένθεση (Δοκίμιο Πατερικής Θεολογίας), Εκδ. Π.Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη, τρίτη έκδοση, σελ. 105. 

Χ.Μπουκάϊ, «Ο δρόμος των δακρύων», φύλλα πορείας ΙΙΙ, μετάφραση Κ. Επισκοπούλου, Εκδ. Όπερα, Αθήνα 2012, σελ. 73.