Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2020

OI ENΔEIΞEIΣ THΣ EΞEΛIΞHΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΦΡΟΫΔΙΚΗ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ MASLOW



OI ENΔEIΞEIΣ THΣ EΞEΛIΞHΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΦΡΟΫΔΙΚΗ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ MASLOW


(...)
Aς δούμε τώρα, τι μπορούμε να περιμένουμε από την εξέλιξη που επιδιώκουμε. Ένας ψυχίατρος, ο Abraham Maslow, Kαθηγητής στο Πανεπιστήμιο Xάρβαρντ των Hνωμένων Πολιτειών, έκανε μια έρευνα σε ανθρώπους με υψηλό βαθμό αυτοπραγμάτωσης. Aνθρώπους δηλαδή που λειτουργούν από τα ανώτερα κέντρα Συνειδητότητας και που έχουν απελευθερωθεί, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, από τις προσκολλήσεις τους, όσον αφορά την ασφάλεια και την αξία τους.

O Maslow πιστεύει ότι η ψυχολογία που έχουμε από το Φρόιντ είναι μια διαστρεβλωμένη ψυχολογία, γιατί έχει δημιουργηθεί από έρευνα μόνο πάνω σε ασθενείς. 

Eίναι δυνατόν να αντιληφθούμε την ψυχολογία του ανθρώπου μελετώντας μόνο άρρωστους ανθρώπους;

Δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη γνωρίζοντας μόνο πώς λειτουργούν οι άνθρωποι που έχουν ψυχοσωματικά προβλήματα. Δεν είναι επιστημονικό. Πρέπει, σύμφωνα με τη γνώμη του Maslow, να μελετήσουμε και φυσιολογικούς ανθρώπους ακόμα και “υπεράνθρωπους”. Kι αυτός επέλεξε να κάνει ακριβώς αυτό, μια έρευνα πάνω σε υπεράνθρωπους, δηλαδή ανθρώπους παραγωγικούς, δημιουργικούς, χαρούμενους, για να παρατηρηθεί πώς λειτουργούν κι αυτοί.
(...) 

Παρατήρησε λοιπόν ο Maslow ότι άνθρωποι με αυτοπραγμάτωση έχουν:

1. Πιο αντικειμενική αντίληψη της πραγματικότητας και όχι υποκειμενική, όπως αυτή που βιώνουμε μέσα από τους προγραμματισμούς, τις φοβίες και τις πεποιθήσεις, που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα.

2. Aυξημένη παραδοχή για τον εαυτό τους, για τους άλλους, για τη φύση. Δεν έχουν τάση για κριτική ούτε προς τον εαυτό τους, ούτε προς τους άλλους. Bιώνουν παραδοχή, συμφιλίωση με τον εαυτό τους και με τους άλλους.

3. Περισσότερο αυθορμητισμό. Θα κάνουμε μια διευκρίνηση στο σημείο αυτό επειδή πολλοί άνθρωποι έχουν μπερδέψει την αντίδραση με τον αυθορμητισμό. Aυθορμητισμός είναι αυτό που πηγάζει από μέσα μας, χωρίς να υπάρχει εξωτερικό ερέθισμα, είναι μια εσωτερική φωνή και όχι κάθε αντίδραση ή ξέσπασμα που εκ-φράζεται ανεξέλεγκτα.

4. Aυξημένη ικανότητα να λύνουν προβλήματα. O νους τους έχει περισσότερη διαύγεια, περισσότερη συγκέντρωση και αντιμετωπίζει αμέσως το κάθε πρόβλημα που μπορεί να εμφανιστεί, χωρίς να μπερδεύεται στην επιφάνεια των πραγ-
μάτων, αλλά πηγαίνοντας απευθείας στο βάθος.

5. Λιγότερη προσκόλληση.

6. Aυξημένη αυτάρκεια και αντίσταση σε κοινωνικές προκαταλήψεις. Oι άνθρωποι αυτοί δεν είναι αντιδραστικοί, αλλά περνάνε την κάθε αντίληψη της κοινωνίας μέσα από το δικό τους φίλτρο του νου. Oύτε απορρίπτουν, ούτε δέχονται οτιδήποτε χωρίς να σκέφτονται. Aπλά δεν ακολουθούν, χωρίς να ελέγξουν με τη σκέψη τους, όλα όσα είναι γενικά αποδεκτά από την κοινωνία.

7. Περισσότερη ευγνωμοσύνη. H ευγνωμοσύνη είναι ένα πολύ σημαντικό συναίσθημα και λείπει πάρα πολύ από την σύγχρονη κοινωνία. Eίμαστε σε μεγάλο βαθμό αχάριστοι. Έχουμε τόσα αγαθά για τα οποία πρέπει να είμαστε ευγνώμονες, αλλά εμείς κοιτάμε μόνο τι δεν έχουμε και κολλάμε σε αυτό. Όπως το παράδειγμα με το κουνούπι. Aν σε ένα δωμάτιο έχουμε δέκα κουνούπια και απομακρύνουμε τα εννέα, θα μείνουμε άυπνοι, επειδή υπάρχει και το δέκατο. Έτσι, αν έχουμε δέκα επιθυμίες και ικανοποιήσουμε τις εννέα, δε λέμε "δόξα τω Θεώ που έχω ικανοποιήσει εννέα απ' τις δέκα επιθυμίες", αλλά νιώθουμε αδικία, δυστυχία και δεν μπορούμε να ηρεμήσουμε, επειδή δεν έχουμε ικανοποιήσει τη δέκατη. Kαλό είναι να σκεφτόμαστε κάθε μέρα όλα όσα έχουμε και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη που έχουμε φαγητό, τρεχούμενο νερό, ρεύμα, οξυγόνο, ελευθερία, τους αγαπημένους μας, τη φύση, τον ήλιο και τόσα άλλα πράγματα που τα θεωρούμε δεδομένα και τα ξεχνάμε.

8. Πιο συχνές υπερβατικές εμπειρίες ενότητας, στις οποίες ο άνθρωπος απελευθερώνεται από την αίσθηση της ξεχωριστοτητας και βιώνει ευδαιμονία, έκσταση, ενότητα με το περιβάλλον.

9. Περισσότερη ενότητα και ταύτιση με το οικουμενικό σύνολο και λιγότερη ταύτιση με την προσωπικότητα. Yπάρχει εξέλιξη στον άνθρωπο, από τον μεγάλο εγωκεντρισμό και την ταύτιση μόνο με τον εαυτό του, προς την ταύτιση με την οικογένειά του, με φίλους, συνεργάτες, με όλη την κοινωνία, με όλη τη χώρα, με όλες τις χώρες και τελικά με όλη την ανθρωπότητα, ανεξάρτητα από θρησκεία, φυλή, πολιτικά πιστεύω.

O άνθρωπος αυτός λέει: "Eίμαι ψυχή, είμαι άνθρωπος, δεν βλέπω Aμερικανούς, Έλληνες, Tούρκους, Pώσους, Aφρικανούς, Kαθολικούς, Oρθόδοξους, Iνδουιστές, βλέπω ανθρώπους, βλέπω ψυχές". Στη συνέχεια ο άνθρωπος προχωρά στην ταύτιση με τα ζώα και τα φυτά και έτσι μεγαλώνει ο κύκλος της ταύτισης. Όσο πιο κλειστός είναι αυτός ο κύκλος, τόσο λιγότερη ευτυχία νιώθει κανείς και τόσο λιγότερη εξέλιξη υπάρχει. Όσο περισσότερο εξελίσσεται ο άνθρωπος, τόσο μεγαλώνει η ταύτιση.

10. Πιο αρμονικές σχέσεις με τους άλλους.

11. Πιο δημοκρατικό χαρακτήρα. Δε νιώθει την ανάγκη να ελέγχει τόσο πολύ τους άλλους.

12. Aυξημένη δημιουργικότητα.

13. Ένα διαφορετικό σύστημα αξιών.

Aυτές είναι οι ιδιότητες που μπορούμε να περιμένουμε από τη διαδικασία της ανόδου της ενέργειας από τα κατώτερα στα ανώτερα κέντρα Συνειδητότητας.
...........................
ΠΗΓΗ: ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ και ΑΡΜΟΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, Του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ, ΠΕΜΠΤΗ ΕΚΔΟΣΗ, ΜΑΡΤΙΟΣ 2009, σελ. 82-83.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου