Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2020

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΑΡΑΓΕ ΕΝ ΤΕΛΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΤΣΑΡΩΝ Ο ΓΚΡΙΓΚΟΡΙ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΕΙΝΑΙ «ΑΓΙΟΣ ΔΑΙΜΟΝΑΣ» ή «ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ»;



ΑΡΑΓΕ ΕΝ ΤΕΛΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΤΣΑΡΩΝ Ο ΓΚΡΙΓΚΟΡΙ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΕΙΝΑΙ «ΑΓΙΟΣ ΔΑΙΜΟΝΑΣ» ή «ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ»;

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΠΟΡΝΟΚΑΛΟΓΕΡΟΥ» ΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΣΑΡΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟ ΗΜΕΡΩΝ ΗΤΟ Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΟΡΤΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΝΑΥΣΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥΣ (ΙΟΥΛΙΟΝ 1918) ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ.

ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΒΡΗΚΕ ΕΞΙΣΟΥ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟ 1916 ΑΛΛΑ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΕΡΘΕΙ.

(...)
Να σημειώσουμε όμως, μερικές σημαντικές λεπτομέρειες, που ανασκευάζουν πειστικά όλα όσα γνωρίζαμε για τον Ρασπούτιν, παραφράζοντες χωρίς να αλλοιώνουμε το ουσιαστικό ιστορικό νόημα, τις οποίες αντλούμε κυρίως από το βιβλίο «ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ» του Έντβαρντ Ραντζίσκι, εκδόσεις: ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ, Β΄ έκδοση, 2003, σσ. 698:

1. Ακόμη και μετά θάνατον του Ρασπούτιν, οι Τσάροι παρέμειναν πλήρως αφοσιωμένοι στον Γέροντα και Φίλο τους, κλήρος και λαός μαζί με τους Τσάρους, ανεγνώρισαν την δολοφονία τους ως άγιο και μαρτυρικό θάνατο, και οι ίδιοι οι Τσάροι δολοφονήθησαν φορώντας τα σταυρουδάκια που τους εχάρησε. (σελ. 19).

2. Καταθέσεις (κατά του Ρασπούτιν) τις οποίες δημοσίευσε ο Σεγκαλιώφ στα Πρωτόκολλα της Έκτακτης Επιτροπής είναι κατευθυνόμενη επιλογή μαρτυριών των εχθρών του. Ανάμεσα στα εν λόγω ντοκουμέντα που κατηγορούν τον Ρασπούτιν υπάρχουν σωρηδόν σημείων και στοιχείων που δεν συμπίπτουν αναμεταξύ τους. (σελ. 45).

3. Οι κατηγορίες ότι ο Ρασπούτιν, μυήθηκε στην ρωσσική αίρεση των «Χλιστοί» είναι ανυπόστατες, έωλες και ουδέποτε τεκμηρειώθηκαν επαρκώς. Αλλά μάλλον, επιπροσθέτως, ουδέποτε η Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρωσσίας όταν προσπάθησαν να ερευνήσουν το ζήτημα (το οποίο ξεσήκωσαν ύπουλα συγκεκριμένες ζηλόφθονες και αποκρυφίστριες αριστοκράτισσες που φθονούσαν την Τσαρίνα και τον Ρασπούτιν), δεν βρήκαν αποδεικτικά στοιχεία για την ανάμιξή του με τους Χλιστοί, και οι δύο υποθέσεις κατέπεσαν.
«Στο Ποκρόφσκογιε στάλθηκε ανακριτής, αλλά εκείνη τη φορά δεν ανακάλυψε τίποτε αξιόμεμπτο. Όμως, από τότε και ως το θάνατό του (και 100 χρόνια μετά τον θάνατον αυτού), δεν θα πάψουν να τον χαρακτηρίζουν ως Χλίστ». (σελ. 77).
(...)

6. Σύμφωνα με τις γραπτές και ενυπόγραφες καταθέσεις στενών μαθητριών του Ρασπούτιν, που ήτο πρόσωπα στον κύκλο της Τσαρικής Οικογένειας, ο Γέροντας Γκριγκόρι Ρασπούτιν έλαβε ως πνευματικός διάδοχος την θέση του πνευματικού καθοδηγητή στην τσαρική οικογένεια, θέση του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης ο οποίος διετέλεσε πνευματικός πατέρας και φίλος των Τσάρων, αφού ο τελευταίος κοιμήθηκε το 1908. (σελ. 137)
Δεν μπορούσε προτού πεθάνει ο προορατικός Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης να προειδοποιήσει (μέσα σε 3 χρόνια πνευματικής και φιλικής σχέσης Ρασπούτιν και Τσάρων) τους Τσάρους, αν ο Ρασπούτιν ήταν «άγιος δαίμων» ή «άγιος γέρων», ή «όργανο του σατανά» καθώς τον λοιδωρούν οι Νεοβλατοπεδινοί;

7. Πολύτιμη μαρτυρία μάλιστα, για την καλή φήμη του Ρασπούτιν, που ενισχύει τα αμέσως προηγούμενα, μαρτυρία που εντοπίσαμε σε ένα ακόμη σημαντικότατο βιβλίο, στα ιστορικά απομνημονεύματα της αδελφής του Τσάρου, της Μεγάλης Δούκισσας Όλγας, η οποία παρεπιμπτόντως δεν εσυμπαθούσε και ιδιαίτερα τον Φίλο τους, αναφέρει καθαρά και ξάστερα ότι ο ρώσσος Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης εγνώρισε τον Ρασπούτιν, απο το 1904, ο Άγιος της Κροστάνδης Φίλος και αυτός των Τσάρων, συνάντησε τον Ρασπούτιν και συγκινήθηκε μάλιστα από την βαθιά και ειλικρινή του μετάνοια.
Η Δούκισσα Όλγα, η τελευταία των Τσάρων, αναφέρει επί λέξη, ότι:
«ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, επαρακολουθούσε την ώρα που επροσηύχετο ο Ρασπούτιν και εβεβαιώθη έτσι ο Άγιος για την ειλικρίνεια της αληθούς μετανοίας του».
(Κεφάλαιο: «Ο ΡΩΜΑΝΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ», σελ. 200). (ΠΗΓΗ: Ίωνος Βορρέ, «Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΩΝ ΤΣΑΡΩΝ» (Η τελευταία Μεγάλη Δούκισσα αφηγείται και αποκαλύπτει), εκδόσεις: ALVIN REDMAN HELLAS, Αθήνα, 1967, σσ. 367).


8. Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα, γραπτές μαρτυρίες, λ.χ. η σημαντική μαρτυρία της Μούνιας Γκολόβινα η οποία ασχολήθηκε από απελπισία της με τον Πνευματισμό, και σύμφωνα με πολλά άλλα ντοκουμέντα ο Ρασπούτιν δεν ήτο ΟΥΤΕ αποκρυφιστής μάγος, ΟΥΤΕ ήτο μυστικιστής, αλλά ήταν ένας πνευματικός άνθρωπος. Δεν θεράπευε δηλ. μαγικά και αποκρυφιστικά τον τσάρεβιτς Αλέξιο, καθώς μαρτυρούν ο κύκλος των ιατρών των Τσάρων, αλλά τον θεράπευε πνευματικά εις το όνομα του Χριστού. Ούτε ασχολείτο με τον Πνευματισμό, ούτε με τον Αποκρυφισμό και τον Μυστικισμό όπως αποκαλύπτουν τα ντοκουμέντα, καθότι μάλιστα συμβούλευε και προειδοποιούσε αυστηρά, όσες ρωσσιδούλες αριστοκράτισσες εμπλέκοντο πειραματικά και σοβαρά με τον πνευματισμό, αποκρυφισμό κ.ο.κ., τις απειλούσε ότι θα τρελαθούν ενώ τις παρέπεμπε μάλιστα στον ορθόδοξο Ασκητισμό και Ησυχασμό. (σελ. 155, «ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ» (Ζωή και Θάνατος), του Ε. Ρατζίνισκι).

Όλα αυτά, βέβαια, τα θετικά μάλλον στοίχεια που δικαιώνουν και αποκαθιστούσι κάπως την αλήθεια περί του «αγίου δαίμονα», δηλ. περί της αμφιλεγόμενης και ιστορικής πλέον προσωπικότητας του Ρασπούτιν, δεν πρόκειται να τα εντοπίσετε στα ελληνόφωνα ή ξένα ιστολόγια. Γιατί άραγε; Ούτε καν η «αμερόληπτη» ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ δεν τολμεί να τα αναφέρει.

Του Παναγιώτη Νούνη
Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής

Διαχειριστής του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ: 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου