Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2020

ΤΙΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ



ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

Του κ. Τίτου Χριστοδούλου

Μύθος και Σεξουαλικότητα

Πώς οι βαθείες μας έννοιες της σωματικότητας και της σεξουαλικότητάς μας ανάγονται σε μυθικά αρχέγονα, τους Ορφικούς μύθους που μέσα από τον Πυθαγορισμό, τον Πλατωνισμό και τον Νεοπλατωνισμό κληροδότησαν στον Χριστιανισμό την βαθιά χαραγμένη αντίληψη της δυαδικότητας της ανθρώπινης φύσης: του σωματικού, ορεκτικού 'υποκάτω' και του ανώτερου, πνευματικότερου, θειότερου 'άνω θρώσκειν', της ύλης και σωματικότητας ως έδρας και πηγής του 'κακού'.

Θα ακούσετε για την Γαία, την πηγή της ζωής και του θανάτου, την αρχή της γονιμότητας την σκοτεινή βαθιά 'κοιλία', Δελφύν Μητέρα Γη, Θεά Μητέρα του κόσμου, που γέννησε το παν και τους Έλληνες θεούς που την αφάνισαν, αρσενικοποιώντας την μυθική αντίληψη της σεξουαλικότητας κι αντικαθιστώντας την αρχική ενότητα της Δελφύος, με τον επίπλαστο μύθο ενός αρχέγονου ανταγωνισμού Αρσενικού - Θηλυκού, ουσιαστικός αλλά πολιτισμικά και κοινωνικά κατασκευασμένος μύθος στον οποίο στηρίζεται η αρσενικοποιημένη πνευματικότητα του Δυτικού πατριαρχισμού με τα κοινωνικά και ηθικά αξιακά παράγωγα της σεξουαλικής διαφοράς και της υποταγής του υλικού, θήλεως 'κάτω' και του άρρενος 'άνω'..

Μια βαθιά πολωτική δυαδικότητα που διέπει και διαπνέει μύθους και θρύλους, θρησκείες και λογοτεχνίες, ορίζοντας αγωνιστικά ή κι εναγώνια τις σχέσεις μας με την σεξουαλικότητά μας, και διαμορφώνοντας τις ηθικές ή κοινωνικές, πάντως πολιτισμικές μας στάσεις ως προς τον ερωτισμό, το άλλο φύλο ή εν γένει το 'Άλλο', που όντας το 'Άλλο' βλέπεται, σε όλους τους τόπους κι εποχές, υπό το πρίσμα πάντα της απειλής για εξουσία και κυριαρχία, ο 'Εχθρός εντός των Πυλών' μας, πρόκληση για απώθηση επειδή, αδήριτα κι απολέμητα, αχώριστη κι ακατανίκητη έλξη. Η Βούληση που κινεί και συνέχει την ζωή, κάτω από το φωτερό Απολλώνιο επίπλασμα που θέλει να κρύψει την αρχέγονη αλήθεια της Γεννήτορος Δελφύος.

Θα δούμε, λοιπόν, στο αποψινό φιλοςοφικό μάθημα, πώς η ιδέα του κυρίαρχου θήλεως από την αρχαιότήτα, η 'υγρά φύσις' του Θηλυκού, το 'υγρόν κοίλον' της Καλυψούς ή 'η μεγάλη η θάλασσα που μας έφερε εδώ', υποτάχτηκεε στον άρρενα Ουρανό, η θεά στον Θεό, 'στον Δία Ουρανό που σκύβει να δώσει ένα φιλί στην μαντάμ Ορτάνς Γη, πώς το απέδωσε ο Κρης Καζαντζάκης, από το νησί όπου ο Άρρην Θεός καθυπόταξε την χθόνια Θεά με τα Φίδια.

Στις διάφορες, πλούσιες αποχρώσεις του μύθου στην Δυτική Σκέψη, από το σώμα ως αμαρτία στον έρωτα ως ποιητική ολοκλήρωση, από τον Μεσαίωνα και την ιδανική μοιχαλίδα Ιζόλδη μέχρι τον Διαφωτισμό και το Καρτεσιανά μηχανοποιημένο παραγώγικό αρσενικό, από την Βικτωριανή Εποχή μέχρι την εμπορευματική εποχή μας, από την ευγενή μοιχό Ιζόλδη μέχρι το Καρτεσιανά μηχανοποιημένο παραγωγικό αρσενικό, βλέπουμε τον έρωτα και το σεξ είτε να εξυψώνεται και να ανυμνείται, είτε να εξοβελίζεται στα τάρταρα, να καταπιέζεται και καταδικάζεται.

Ο Έρως λοιπόν, όχι ως μια βιολογικά και πολιτισμικά σταθερή και καθορισμένη ποιότης κι αξία, αλλά μια ρέουσα, μεταβαλλόμενη και άπειρη ανθρώπινη δυνατότητα.

Του κ. Τίτου Χριστοδούλου, Φιλόσοφος

13 Ιουλίου 2015


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου