Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2020

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΑΣΤΟΧΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ




Του Παναγιώτη Νούνη
Αποκλειστικά για katanixi.gr

(Δογματολογικές και θεολογικές απόψεις περί του κορωνοϊού)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr
Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΑΣΤΟΧΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

(Δογματολογικές και θεολογικές απόψεις περί του κορωνοϊού)
Του Παναγιώτη Νούνη
Ο έγκριτος καθηγητής της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας κ. Χρυσόστομος Σταμούλης, εκφράζει τις προσωπικές θεολογικές απόψεις του για το ζήτημα της ψευδο-πανδημίας του κορωνοϊού που προέκυψε ως παγκόσμιος πανικός από τις αδιάκριτες υπερβολές και την εξουσιομανία των Μ.Μ.Ε. και της Επιστήμης.
Ανέκαθεν, παρατηρούσα με έντονο κριτικό πνεύμα και λογική αμφιβολία όσα σχεδόν με ενοχλούσαν στις προσωπικές θεολογικές θέσεις και απόψεις του καθηγητή μου.
Δεν δίστασα κατά καιρούς, να ενεργήσω αυτόβουλα δημόσια γραπτή κριτική για τις όποιες θεωρούσα προσωπικά ως κακόδοξες και προβληματικές θεολογικές θέσεις του είτε υπέρ της Οικουμενικής Κίνησης, είτε υπέρ της ιδρύσεως Τμήματος αμιγώς Ισλαμικών Σπουδών στην Θεολογική Σχολή μας κ.λπ.
Υπάρχουν βέβαια άλλα ουσιώδη θεολογικά ζητήμα, όπως εκείνο του Έρωτα και του Θανάτου, στο οποίον θεωρώ πλέον ότι συμφωνούμεν.
Ακολουθεί τώρα, ένα απόσπασμα εκ των δηλώσεων του δασκάλου μας:
«Χαρακτηριστική είναι σε αυτή την περίπτωση η θεία λειτουργία του Αγίου Ιακώβου, μια αρχαία διαδικασία. Τελείται δυο φορές τον χρόνο από την εκκλησία: του Αγίου Ιακώβου και την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Σε αυτήν, οίνος και άρτος προσφέρονται ξέχωρα. Και επειδή στο παρελθόν οι εκκλησίες ήταν μεγάλες, μοίραζαν τον οίνο σε πολλά ποτήρια. Πρέπει να αντλήσουμε από αυτή την τακτική. Αν στα αλήθεια ο Θεός λειτουργεί το θαύμα του εντός του κοινού ποτηρίου, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να συντελεστεί και με άλλον τρόπο. Πρέπει είμαστε ελαστικοί. Στη θεολογική οικονομία, ελαστικότητα λέγεται να οικονομούμε τα προβλήματα σε σχέση με την πραγματική ανάγκη της ζωής», σχολιάζει ο κύριος Σταμούλης.
Με ενδιαφέρει να αναλύσω και να σχολιάσω την πρόταση:
«Αν στα αλήθεια ο Θεός λειτουργεί το θαύμα του εντός του κοινού ποτηρίου, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να συντελεστεί και με άλλον τρόπο».
Πρόκειται για μια αμιγώς υποθετική θεολογική πρόταση, αφού εισάγεται με το υποθετικό «αν». Αυτό που θέλει να μας πει ο κ. Χ. Σταμούλης με άλλα λόγια και σύμφωνα με την μαθηματικοποιημένη Λογική, είναι:
Αν, και μόνο αν, ο Θεός θαυματουργεί στο άγιο δισκοπότηρο με την Θεία Κοινωνία, τότε, και μόνο τότε, η θεία Κοινωνία δύναται να μεταδοθεί και με άλλους τρόπους.
Δεν έχει άδικο θεολογικά και λογικά στην εν λόγω υποθετική θεολογική πρόταση.
Συμφωνούμε μαζί με τον δάσκαλό μας, ότι η Ποιμαντική Θεολογία εφαρμόζεται με δύο μεθοδικούς τρόπους: με την ποιμαντική ακρίβεια και την ποιμαντική οικονομία. Βέβαια, η εκκλησιαστική οικονομία και η ποιμαντική ελαστικότητα, δεν πρέπει να αποβαίνει εις βάρος της ποιμαντικής ακριβείας.
Άρα λοιπόν, ποια είναι τότε η δική μας άποψη επί των δηλώσεων του καθηγητή μας;
Ανκαι μόνο αν, ο Θεός τω όντι θαυματουργεί και μεταβάλλει μυστηριακώς και χαρισματικώς, εξάπαντος αγιοπνευματικώς τον άρτο και το κρασί σε πραγματικό Σώμα και Αίμα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, τότεκαι μόνο τότεΔΕΝ υπάρχει κανένας ιδιαίτερος σοβαρός ποιμαντικός είτε θεολογικός λόγος για εναλλακτικό σχέδιο για την μετάληψη της Θείας Κοινωνίας απο τον κλήρο και το λαό.
Για ποιο λόγο ισχυρίζομαι κάτι τέτοιο;
Διότι, αν ο Θεός δύναται να μεταβάλλει τον άρτο και τον οίνο σε Σώμα και Αίμα του Υιού του, για να φαγωθεί από τους ανθρώπους ώστε να λάβουν το αντίδοτο του Θανάτου, τότε, γιατί να χρειάζεται η εναλλακτική πρακτική μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας με άλλους τρόπους;
Ο Θεός δύναται να θαυματουργήσει και να μεταβάλλει το περιεχόμενο εντός του ποτηρίου, αλλά από την άλλη αδυνατεί να αναχαιτίσει την μετάδοση ιών και λοιμώξεων απο το ίδιο και αυτό ιερό ποτήριο;
Ελπίζουμε, ότι ο καλός καθηγητής μας κ. Χ. Σταμούλης, να αντιλαμβάνεται, ότι δεν υπάρχει καμία ιστορική αναγκαιότητα, να είμεθα ελαστικοί ως προς το ζήτημα της μετάδοσις της Θείας Κοινωνίας, διότι, κατ΄ουσίαν το όλο περιρρέον ζήτημα θίγεται κυρίως από τους πολέμιους και τους εχθρούς της Εκκλησίας, άρα είναι ζήτημα πίστεως πλέον, και έπειτα όποιος Χριστιανός έχει λογισμό αμφιβολίας και απιστίας ότι λ.χ. δύναται κανείς να αρρωστήσει σοβαρά από την Θεία Κοινωνία… εξαιτίας τινός ιού (!!!), ας το εξομολογηθεί στον πνευματικό του, και έπειτα ας αποστασιοποιηθεί από την Θεία Μετάληψη.
Με τα πιο προηγούμενα που σημειώνω, και αναιρώ αναλυτικά στην ουσία του το επιχείρημα και την υποθετική πρόταση του κ. Χ. Σταμούλη, αποδεικνύω, ότι πρόκειται για αυτο-αναιρούμενο επιχείρημα και ο Σταμούλης, αστοχεί λογικά και κατ΄επέκταση θεολογικά. Μακάρι να ήταν τα πράγματα ως εδώ.
Επαναλαμβάνω, το δικό μας ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΟ επιχείρημα που ανατρέπει εκ βάθρων το «θεο-λογικό» επιχείρημα του Σταμούλη:
Αν, και μόνο αν, ο Θεός τω όντι θαυματουργεί και μεταβάλλει μυστηριακά και χαρισματικά, εξάπαντος αγιοπνευματικά τον άρτο και το κρασί σε πραγματικό Σώμα και Αίμα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, τότε, και μόνον τότε, ΔΕΝ υπάρχει κανένας ιδιαίτερος και σοβαρός ποιμαντικός είτε θεολογικός λόγος για εναλλακτικό σχέδιο για την μετάληψη της Θείας Κοινωνίας από τον κλήρο και τον λαό.
Για ποιον λόγο την πάτησε ο Σταμούλης;
Για τον ίδιο και αυτό λόγο που οι Οικουμενιστές αδυνατούν να αντιληφθούσι, γι΄αυτό και την πατήσαν, θεολογικώς, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν δύναται να εφαρμόζει εναλλακτική θεολογία, μίαν ετερόδοξη ποιμαντική θεολογία, πιστή αντιγραφή εκ των Βατικάνειων Συνόδων, καθότι η ορθόδοξη Πατερική Θεολογία και οι αποφάσεις των αγίων Οικουμενικών Συνόδων είναι κριτήριον του απλανώς και ορθοδόξως θεολογείν, και όχι οι κακόδοξες αποφάσεις της Ληστρικής Συνόδου του Κολυμπαρίου (2016) και οι ληστρικές-αντικανονικές εισπηδήσεις και Σιμωνιακές Αυτοκεφαλίες στους Σχισματικούς της Ουκρανίας.
Δεν θα σχολιάσω την υπεράσπιση και υποστήριξη του κ. Χ. Σταμούλη προς τον Αρχιοικουμενιστήν Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο και τον αλλοτριοεπίσκοπο της Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμο διότι δεν διάβασα τις δημόσιες θέσεις τους. Εξάπαντος όμως, να δηλώσω ρωμαλέα ότι οι εν λόγω δύο τελευταίοι κληρικοί, είναι αδίστακτοι, πανούργοι και κακόδοξοι ποιμένες και θα πρέπει οι Χριστιανοί να τους αποφεύγουν πάσι θυσία.
O Δογματολόγος καθηγητής μας κ. Xρυσόστομος Σταμούλης τονίζει, ότι:
«Και τα μέλη της Εκκλησίας, ως μέλη μιας δημόσιας πλατείας, οφείλουν να υπακούουν στη νομοθεσία της ΠολιτείαςΑν πει η Πολιτεία ότι θα πρέπει να σταματήσει ακόμα και η σύναξητότε θα πρέπει η Εκκλησία να το αποδεχθείνα ακολουθήσει τις εντολές».
Ένα ακόμη δεύτερο και σοβαρό ατόπημα του δασκάλου μας. Τα μέλη της Εκκλησίας, θεωρώ, ότι οφείλουν να υπακούουν πρώτιστα στην θεία Νομοθεσία των ιερών Ευαγγελίων και των ιερών Κανόνων, να υπακούουν στον Θεό, όταν όμως οι νομοθεσίες της Πολιτείας είναι άδικοι νόμοι και ενάντια στον θέλημα του Θεού ο Σταμούλης μας προτρέπει αδιάκριτην και κακήν υπακοήν.
Ο καθηγητής Χ. Σταμούλης, κατά την γνώμη μας, ως κρατικός υπάλληλος αφού είναι ακαδημαϊκός, καθοδηγεί και διακηρύττει στην κοινή γνώμη, νομίζω ΠΑΡΑΛΟΓΑ και ΚΑΚΟΔΟΞΑ αφού φέρει την ιδιότητα του Δογματολόγου, ότι η Εκκλησία οφείλει ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ να υπακούσει δήθεν της εντολές της Πολιτείας και του Καίσαρα, αν της ζητηθεί να καταπαύσει η Θεία Λειτουργία. Αυτό που προτείνει ο Σταμούλης είναι εξωφρενικό και προκλητικό κατά την γνώμη μας. Είναι κακοδοξία και παραλογισμός, καθότι υποστηρίζει τον πολιτειοκρατισμό και τον καισαροπαπισμό, τον πολιτικό έλεγχο της Εκκλησίας από την Πολιτεία.
Το ενεργεί συστηματικά και σε άλλα ζητήματα.
Ένα τρίτο ατόπημα του Σταμούλη, είναι: να μεφθεί άδικα και με κακό λογισμό την Ομολογία Πίστεως των δημοσίων αξιωματούχων και πολιτικών ή και άλλων ακαδημαϊκών και μη προσώπων που υποστήριξαν ομολογιακά, εις πείσμα των πολεμίων αθέων και εκκλησιομάχων, ότι μεταλαμβάνουν και θα συνεχίσουν την εν λόγω τους αγία συνήθεια. Ο Σταμούλης όμως, το ερμήνευσε άστοχα και άδικα ως μία δήλωση και πράξη μαγκιάς παρόμοια με το τσιγάρο.
Ο Σταμούλης, αν και καλός ακαδημαϊκός και καλός άνθρωπος, δεν γνωρίζω το λόγο αλλά έχει μια τρομερή αλλεργία προς το ομολογιακό Μάθημα των Θρησκευτικών, διακηρύττει μια εναλλακτική στάση προς την ορθόδοξη και ομολογιακή τάση των Διαχριστιανικών και Διαθρησκειακών διαλόγων, προασπίζει κακόδοξες θέσεις και αμφιλεγόμενα πρόσωπα κακοδόξων κληρικών, τώρα παρερμηνεύει και την ομολογία πίστεως ιατρών, κληρικών, λαϊκών και βουλευτών.
Η παράδοξη και προβληματική στάση του καθηγητή Σταμούλη, ικανοποιεί κυρίως τους αθέους και εκκλησιομάχους, αλλά και τους χλιαρούς Χριστιανούς όπου είναι ορκισμένοι οικουμενιστές.
Κάτι τελευταίο, διότι ζούμε στο σύγχρονο εικονικό παραλογισμό, άθεοι και εχθροί της Εκκλησίας, να μας πετούν στα μούτρα προσωπικές απόψεις του Αμερικής, θέσεις του Αλεξανδρουπόλεως και του Σταμούλη, μέχρι και ερμηνευτικές εξηγήσεις του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, και όλο αυτό είναι απτό και πολύτιμο δείγμα, ότι η εν λόγω τριανδρία δεν εφαρμόζει το ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν, αλλά μάλλον εφαρμόζει το ετεροδόξως και πλανερώς θεολογείν.
Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνει ο κύριος Σταμούλης, υπάρχει σχόλιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη στον 28ο κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου.
Ξαφνικά ο Σταμούλης και οι φίλοι του θυμήθηκαν και τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη και το ιερό Πηδάλιον. Όπου λαμβάνουν, όχι κάποιον ιερό Κανόνα, αλλά μια παρατήρηση, για να την κάνουν κανόνι και όπλο κατά των ορθοδόξων Χριστιανών.
Αυτό που δεν μας εξήγησε καλά ο Δογματολόγος κ. Χ.Σ. είναι ότι οι παρατηρήσεις του αγίου Νικοδήμου, που κακοποιούνται από αθέους και θεϊστές, είναι ενδιαφέρουσες πρακτικές μεν αλλά και προσωπικές δε απόψεις του αγίου, και όχι η διαχρονική πίστη και πρακτική της Εκκλησίας, καθότι ούτε είναι όροι ούτε καν δόγματα της Εκκλησίας.
Ούτως ή άλλως η ποιμαντική οικονομία και η εκκλησιαστική ελαστικότητα δύναται να εφαρμοσθεί, αλλά για ποιους;
Για τους αθέους, τους μασόνους, τους νεοπαγανιστές και εκκλησιομάχους που άδραξαν της ευκαιρίας να επιτεθούσι αδυσώπητα κατά της Εκκλησίας και των πιστών; Ο Σταμούλης, δεν είναι η πρώτη φορά που μας απαγοητεύει.
Όλα θα είχαν μια σοβαρή θεολογική βάση στις θέσεις του, αν οι πιστοί και οι Χριστιανοί ζητούσαν ως εκκλησιαστική κοινότητα, και δη επιτακτικά μιαν εναλλακτική λύση για την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας. Αυτό όμως δεν έγινε.
Τουλάχιστον εξ όσων έχω παρατηρήσει, προσωπικά, οι πιστοί αντιδρούν κυρίως για την πολεμική των αντιχρίστων. Αυτό που έγινε είναι οι άθεοι, οι μασόνοι, οι εκτός της Εκκλησίας, τα «μίντια» να επιθυμούν πάσι θυσία να κλείσουν τους ιερούς ναούς, να σταματήσει η Θεία Λειτουργία για κανένα μήνα, δηλαδή να κτυπηθεί δόλια και με σατανικό τρόπο η Σαρακοστή και η αγία Εβδομάδα, και ο κάθε διάκονος της Θεολογίας ως ο κ. Χ. Σταμούλης προτρέχουν αδιάκριτα και παράλογα να τους προσφέρουν άλλοθι και κίνητρο για να επιμένουν.
Το κυρίως επιχείρημα του Σταμούλη δεν ήταν καθόλου λογικό, μιας και αυτοαναιρείται. Φίλος μεν Σταμούλη, φιλτάτη δε η Αλήθεια.
Του Παναγιώτη Νούνη
† Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής,
Εκκλησιαστικός Ρεπόρτερ, Ιστορικός.
Διαχειριστής του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»
Για συνεργασίες και επικοινωνία: Tηλ.: 00357-96897711

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου