Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2020

ΤΑ ΔΥΟ ΕΙΔΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ



ΤΑ ΔΥΟ ΕΙΔΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Γράφει ο Γιώτης Θάσιος

(Περί της Μνησικακίας και της ά-Μνησικακίας)

Τα παιδιά, οι μικροί άνθρωποι, έπαιζαν με α-μνησικακία και μια πηγαία σοβαρότητα-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ την οποία οι μεγάλοι άνθρωποι την δηλητηρίασαν.

Και συνεχίζουν απρόσκοπτα με εξουσιαστική μανία την ψυχολογική βία έναντι των παιδιών, με το να δηλητηριάζουν τα δημιουργικά παιδικά μυαλά τους, οι μεγάλοι και σοβαροφανείς άνθρωποι, οι ενίοτε μνησίκακοι γονείς τους, εμείς δηλαδή, μητέρα και πατέρας όπου σ΄αυτό το απεχθές σημείο τα δικαιώματα (!) αμφοτέρων όλως παραδόξως είναι ίσα, με το ηλίθιο κοινωνιστικό και καθωσπρεπιστικό δόγμα του τύπου:

«γίνε επιτέλους ΣΟΒΑΡΟΣ άνθρωπος, ρεζίλι στην γειτονιά μας έκανες» ή, το άλλο κλασικό ρηθέν τους: «πότε επιτέλους θα σκάσεις και θα σοβαρευτείς;».

Και όλα αυτά βεβαίως-βεβαίως, εκπηγάζουν από την άδολη δήθεν και ανιδιοτελή τάχα μου γονεϊκή, εξάπαντος φυσική, αγάπη τους.

Η μνησικακία χωρίζει (και όχι τα συρματοπλέγματα και τα σύνορα ή οι φυλές) και διαιρεί την ανθρωπότητα σε δύο είδη:
ο μνησίκακος και ο αμνησίκακος άνθρωπος.

Η παρά φύση μνήμη του κακού, δηλητηριάζει τον έρωτα, την φιλία και την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, καθότι το ανυπόστατο κακό λαμβάνει μέσα μας μια αδιόρατη πικρή υπόσταση και ενσαρκώνεται με την φύση μας.

Η κύρια διαφορά μεταξύ των μικρών ανθρώπων (=παιδιών) με τους μεγάλους ανθρώπους είναι, θεωρώ, ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ, είναι ποιοτική και ειδολογική διαφορά, καθότι ενίοτε τα μικρά παιδιά παρατηρείται, όσα φέρουν εκ φύσεως την αρετή της ΑΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑΣ (=αμνησία στο κακό) και δεν έχουν αλλοιωθεί από τους μνησίκακους και διαστροφείς μεγάλους, να παίζουν, να χαίρονται και να διασκεδάζουν με τους μέχρι προ ολίγον εχθρούς τους.

Γιώτης Θάσιος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου