Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2020

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΑΤΟ ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΟΚΡΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΙΣΑΡΟΠΑΠΙΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ



ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΑΤΟ ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΟΚΡΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΙΣΑΡΟΠΑΠΙΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Του Παναγιώτη Νούνη

(Πώς επιλύεται ο Γόρδιος Δεσμός των ηθικών και υπαρξιακών διλημμάτων που προέκυψαν άμα τη εμφανίσει του κορωνοϊού;)

Αντιγράφω ένα απόσπασμα από τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου:

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι ο πρωθυπουργός ήταν σαφής στο διάγγελμά του ότι είναι ευθύνη όλων μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, καθώς η δημόσια υγεία είναι πάνω απ’ όλα.
Η απόφαση της ΔΙΣ, εξήγησε, ήταν σε πολύ θετική κατεύθυνση, αλλά υπήρξε ένα ασαφές θέμα, ένα θολό σημείο, σχετικά με τις λειτουργίες την Κυριακή. Η κυβέρνηση θέλει ξεκάθαρες λύσεις. «Δε θέλουμε θολά σημεία, θέλουμε ξεκάθαρες λύσεις». «Το να πιστεύει κανείς, να έχει την πίστη του μέσα του είναι ένα θέμα, άλλο ζήτημα είναι να θέτουμε σε κίνδυνο τους εαυτούς μας και τους συνανθρώπους μας συνωστιζόμενοι σε ένα χώρο». «Η απόφαση ισχύει για όλα τα δόγματα και τις θρησκείες».

Αυτές οι δηλώσεις είναι εύλογες και δικαιολογημένες από κοσμικούς πολιτικούς αξιωματούχους, όταν την ίδια ώρα χλιαροί και εκκοσμικεύμενοι κληρικοί και λαϊκοί, Μητροπολίτες, Δογματολόγοι και Αγιολόγοι ή Θεολόγοι καθηγητές των Θεολογικών Σχολών, συμβιβάζονται, αδιακρίτως, με το κοσμικό και άθεο φρόνημα της Επιστήμης και τους Κράτους.

Μήπως πρόκειται, για νεοφανή διωγμό, κατά της Εκκλησίας;

Το πρόβλημα της Ορθόδοξης Καθολικής Εκκλησίας είναι δικέφαλον: ο Οικουμενισμός και ο Σεκκουλαρισμός (=εκκοσμίκευση).

Δεν είναι καθόλου άσχετο, ασύνδετο και τυχαίο, όπου κατεγνωσμένοι και διαβόητοι οικουμενιστές Κληρικοί και Λαϊκοί, συμφωνούν πειθήνια με τα μέτρα του Κράτους έναντι της Εκκλησίας. Μ΄ αυτά τα μέτρα κατά της Εκκλησίας συντάσσονται, όλως παραδόξως, άθεοι, μασόνοι, παγανιστές, αιρετικοί, αποκρυφιστές κ.ο.κ.

Μήπως πρόκειται, για νεοφανή διωγμό, κατά της Εκκλησίας;

Θα πρέπει να επισημανθεί, ιδιαίτερα μέσα στο θέατρο του παραλόγου, ότι: για τους ενεργοποιημένους Χριστιανούς που γνωρίζουν (βιωματικά και εμπειρικά) ελάχιστα ή αρκετά περί πνευματικής ζωής (όχι μόνον περί κοινωνικής) πάνω απ΄ όλα δεν είναι μονοσήμαντα η δημόσια ή η ατομική βιολογική υγεία της Ανθρωπότητας, αλλά πρώτιστα και το κύριον είναι η πνευματική υγεία των προσώπων-ατόμων και έπειτα η βιολογική υγεία των σωμάτων.

Για τους εκκοσμικευμένους και χλιαρούς Χριστιανούς, για τους εχθρούς της Εκκλησίας, τους αντι-Χρίστους, είναι κατανοητό ότι υπερέχει η ατομική και δημόσια υγεία, από την πνευματική υγεία.

Το ζήτημα του Εκκλησιασμού, αναντίρρητα και δεν εμπίπτει στα νερά της κυβέρνησης ή της Επιστήμης. Επαφίεται βέβαια στην ελεύθερη βούληση του Κλήρου και Λαού. Δεν είναι ανεξάρτητο το ζήτημα της προσωπικής πίστης, δηλ. να έχει κανείς μέσα του την πίστη, από το να επιθυμεί διακαώς να την εφαρμόζει πρακτικά και τυπικά συμμετέχοντας ψυχή τε και σώματι στις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας.

Οι υπερβολικές αποφάσεις τους για την Εκκλησία είναι αυθαίρετες, ανίερες και άδικες στο σημείο να διακρίνει κανείς άνετα τις πνευματικά σκοτεινές και ιοβόλες προεκτάσεις τους.

Δεν κάλεσε κανένας μας, τους πολιτικούς αξιωματούχους, τους επιστήμονες, τους αντίχριστους πολέμιους της Εκκλησίας να συμμετάσχουν στις ιερές ακολουθίες. Θα ήταν ανοησία από μέρους μας να στέλναμε τέτοιου είδους προσκλητήρια.

Μήπως, πρόκειται, για νεοφανή διωγμό κατά της Εκκλησίας;

Η προσπάθεια φίμωσης του Λειτουργικού χρόνου, η υποχρεωτική κατάπαυσης των θείων Λειτουργιών, από την Πολιτεία, είναι πράξη αντισυνταγματική και ανήθικη, μα κυρίως προσβάλλει τους θείους νόμους, προσβάλλει τον Θεσμό της Εκκλησίας, προσβάλλει τα ιερά και τα όσια της φυλής μας, καθότι η εν λόγω ενέργεια δύναται να χαρακτηρισθεί ως μεγίστη αντίχριστη ενέργεια κατά της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, ως καθαρός καισαροπαπισμός και πολιτειοκρατισμός.

Μήπως, πρόκειται για νεοφανή διωγμό κατά της Εκκλησίας;

Σημειώνει ο ίδιος κυβερνητικός εκπρόσωπος, ότι: «Η απόφαση ισχύει για όλα τα δόγματα και τις θρησκείες».

Δεν φέρουμε ουδεμία ένσταση να ισχύσει η εν λόγω απαγόρευση για όλα τα εν Ελλάδι δόγματα και θρησκείες, παρ΄εκτός της Εκκλησίας.

Για ποιον λόγο διατυπώνω τώρα τέτοια παραδοξολoγική γνώμη;

Τι σχέση έχει η Φίλη Ορθοδοξία, με τα υπόλοιπα χριστιανικά δόγματα και τις λοιπές Θρησκείες; Πιστεύουν άραγε και λατρεύουν στον ίδιο Θεό;

Διότι, ως Θρησκειολόγος θεωρώ, ότι: ο συγχρωτισμός πιστών σε ετερόδοξα και αλλόδοξα δόγματα, μαζί και οι λατρευτικές συνάξεις τους δύναται να είναι άκρως επικίνδυνες -όχι απλά και μόνο για την δημόσια βιολογική υγεία της κοινωνίας μας- αλλά κυρίως για την πνευματική υγεία της κάθε Κοινωνίας, κίνδυνος για τον συνεκτικό κοινωνικό ιστό μιας κοινωνίας, τουτέστιν θεωρείται, κατά την γνώμη μας, η ετεροδοξία ως μείζονα πνευματική λοίμωξη, πνευματική πανδημία που στοχεύει τις καρδιές και τις ψυχές των ανθρώπων, ως σατανική πλάνη και ως άκρως επικίνδυνη λατρευτική πρακτική για την αιώνια προοπτική τους, αφού η άκτιστη Χάρη του Θεού δεν ενεργεί ποσώς στις χριστιανικές αιρέσεις ούτε και στα άλλα θρησκεύματα, καθότι ως γνωστόν στους ορθοδόξους Εμπειριστές, η Χάρη του Θεού, ενεργεί, εξάπαντος χαρισματικώς και αγιοπνευματικώς ΜΟΝΟΝ στην Εκκλησία Του.

Ποια είναι τώρα η κοινωνιολογική και πολιτική γνώμη μας;

Δεν δέχομαι, ότι η φασιστική επιβολή της Πολιτείας στα της Εκκλησίας είναι μία κατά Θεόν και Λογική λύση για την αντιμετώπιση της βιολογικής πανδημίας. Ούτε βέβαια απορρίπτω, τα αναγκαία και υπερβολικά μέτρα που επιβάλλει η Πολιτεία στους πολίτες και σε κοσμικά γεγονότα. Οι πολίτες όμως, έχουν παράλληλα και την ιδιότητα του Χριστιανού, την οποία ιδιότητα δεν πρέπει να διαπραγματεύονται ούτε να την παίζουν στα ζάρια λ.χ. όπως «εμπνέουν» τάχα μου εκείνα τα γελοία άστοχα-χλιαρά-ανόητα-κοσμικά ανακοινωθέντα Συνόδων, Μητροπολιτών, Γερόντων, που ως εκλεκτοί επλανήθησαν.

Ζούμε δυστυχώς τω όντι στα αποκαλυπτικά έσχατα, διότι: βιώνουμε μια σύγχρονη Εκκλησιαστική Τραγωδία και στυγνή δικτατορία την (εκ)πτώση εκκλησιαστικών θεσμών και εκπροσώπων της Εκκλησίας, απο το Κολυμπάρι με εκείνα τα κακόδοξα αποφασισθέντα (2016) της Κρήτης (=επιβληθέν Δογματικό Σχίσμα απο το Οικουμενικό Πατριαρχείο), έπειτα με την αναγνώριση (2019) των Σχισματικών της Ουκρανίας ως «Αυτοκέφαλων» (επιβληθέν Κανονικό Σχίσμα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο), και τώρα με την αντίχριστη αναίδεια της αθέου και μασονικής Πολιτείας να απαγορεύσει άκουσον-άκουσον ως νέος Νέρωνας και Διοκλητιανός τις Θείες Λειτουργίες και τις ιερές ακολουθίες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Ούτε καν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ως αντίχριστος Αυτοκράτωρ, δεν τόλμησε να διατάξει και να επιβάλλει το κλείσιμο των ιερών ναών και την κατάπαυση των Λειτουργιών.

Από την αρχαία Ελληνική Δραματική Ποίηση μαθαίνει και διδάσκεται κανείς τον μοναδικό ρωμαλέο και ρηξικέλευθο τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων δύσκολων και πολύπλοκων ζητημάτων. Το ζήτημα για εμάς πλέον, είναι απόλυτα ξακάθαρο, καθότι έχει ασχοληθεί με τούτο τα μέγιστα εκτός η Πατερική Γραμματεία αλλά και η πλούσια Αρχαιοελληνική Γραμματεία.

Πρόκειται, για το μείζον ηθικό και οντολογικό ζήτημα: της τυφλής και αδιάκριτης υπακοής στους άδικους, ανίερους και παράλογους νόμους του Κράτους έναντι των θείων και ιερών Κανόνων, και εκείνης της αγίας ανυπακοής των ηρώων-αγίων στους φασιστικούς, σατανόσχημους και μηδενιστικούς νόμους της Πολιτείας.

Τον δρόμο και την επίλυση τέτοιων ηθικών και υπαρξιακών διλημμάτων, θεωρώ ότι μας τον δείχνει καθαρά και ξάστερα η τραγωδία του Σοφοκλή η «ΑΝΤΙΓΟΝΗ».

Φίλος μεν Ελληνικής Κυβερνήσεως, φιλτάτη δε η Αντιγόνη.

Του Παναγιώτη Νούνη
Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής

Διαχειριστής του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου