Translate

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Η ΑΝΕΡΑΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ



Η ΑΝΕΡΑΣΤΗ, NEOΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
(Αναδημοσίευση, με ειδικές διορθωτικές παρεμβάσεις και σημαντική προσθήκη υστερογράφου)

«Ο Θεός Έρως εστίν»

Του Παναγιώτη Νούνη

Ο παππούλης των Πευκακίων, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο γνωστός ιδρυτής της πολιτικής παράταξης της «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» (οι συνεχιστές δήθεν του Ιωάννου Καποδίστρια) έκανε πάλι το θαυματάκι του. Το θαυματάκι του βρίσκεται εντός του οπτικοακουστικού ντοκουμέντου με τίτλο «20. Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ Ή ΑΓΑΠΗ;» μεταξύ του εικοστού πέμπτου και εικοστού έβδομου λεπτού (25ο-27ο).

[Δείτε εδώ το βίντεο και το προηγούμενο κείμενό μας: https://web.facebook.com/panagiotisnouni/posts/2222431557850470]

Και πάλιν από τον τίτλο της νέας ποιμαντικής διδασκαλίας του π. Β. Βολουδάκη, υποψιάστηκα, ότι κάποιον λάκκον έχει η φάβα, μιάς και για τους Θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας (πράγμα που θα αποδειχθεί δογματολογικά και πατρολογικά πιό κάτω η μεγίστη ημιμάθεια και κακοδοξούσα (=Νεοπλατωνίζουσα), συλλογιστική του πατρός Βασιλείου), δηλ. οι έννοιες «Έρως» και «Αγάπη» στην ορθόδοξη Πατερική και Θεολογική σκέψη, ταυτίζονται!

Μιά ακόμη τρανή απόδειξη ότι ο πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης συνεχίζει, απτόητος και απαρασάλευτος, να φλυαρεί σαν γνήσιος καλαμαράς, κακόδοξα δόγματα και ανόητες «ποιμαντικές» κουβέντες του καφενέ, και να φρονεί και να αναμεταδίδει (δυστυχώς!) στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα αθεολόγητα και ετερόδοξα σπουδάγματα.

Κατ΄αρχήν να αναφέρω, ότι: εξ αρχής το ερώτημα του οπτικοακουστικού ντοκουμέντου είναι άτοπον, άστοχον και αθεολόγητον. Πρόκειται για καθαρά αθεολόγητο ψευδο-δίλλημα. Σοφιστικό και ψευδο-ρητορικό «θεολογικό» ερώτημα.

Τέτοιος α-νόητος διαχωρισμός δεν υφίσταται ποσώς στην Πατερική Θεολογία. Ο εν λόγω χωρισμός και τέτοια λογής «δογματολογικά» ερωτήματα εκπηγάζουν απο μία «φιλοσοφίζουσα θεολογία» (ο όρος είναι του π. Β. Βολουδάκη) τα οποία έθεταν κυρίως οι Πλατωνικοί, οι Αριστοτελικοί και οι Νεοπλατωνικοί κατά τον 3ο αιώνα μετά Χριστόν.

Δηλαδή, ο παππούλης των Πευκακίων γλύφει (την φιλοσοφίζουσα θεολογία των Πλατωνικών και Νεοπλατωνικών) αυτά τα θρησκόληπτα διδάγματα που μέχρι χθές τα έφτηνε.

Εφαρμώζει, κατηχεί, διδάσκει, μάλλον ασυνείδητα ή υποσυνείδητα, και απο περισσήν φαίνεται αμάθεια και ημιμάθειαν, μιαν φιλοσοφίζουσα ερωτο-θεολογία (τον Νεοπλατωνισμό) στο ειδικό οντολογικό ζήτημα περί του Έρωτα.

Οι επόμενες προκείμενες φράσεις έχουν απομαγνητοφωνηθεί απο τον υποφαινόμενο, είναι οι ποιμαντικές απόψεις, θέσεις, οι κατηχητικές δηλώσεις, οι πεποιθήσεις και η θεολογική διδασκαλία του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη περί του Έρωτα. (Δείτε απο το 25ο λεπτό μέχρι το 27ο λεπτό και θα διαπιστώσετε την ακρίβεια των δηλώσεων).

Δηλαδή, τί ακριβώς μας διδάσκει ο πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης περί του Έρωτος;

Μας διδάσκει τα αμέσως επόμενα:
1. «Ο Έρωτας δεν είναι θεϊκή διεργασία, είναι μια ιδιότητα που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο... ».
2. «Ο Θεός δεν ερωτεύεται κανέναν».
3. «Δεν είναι ιδιότητα του Θεού ο έρωτας».
4. «Δεν μας έχει αποκαλυφθεί στην Δογματική κάτι τέτοιο».
5. «Είναι των νεοτέρων θεολόγων αυτά τα πράγματα».
6. «Μία φράση («μανικός Εραστής») που χρησιμοποιεί ο Άγιος Μάξιμος (ο Ομολογητής) δεν μπορεί να αποτελέσει δογματική διατύπωση. Τη λέει για να καταλάβουμε, το πώς ο Θεός αφιερώνεται στον καθένα μας».
7. «Αυτό δεν είναι Έρωτας, είναι Αγάπη».
8. «Πουθενά δεν έχω διαβάσει ότι ο Θεός έρωτας εστί».
9. «Άρα λοιπόν από πάσας πλευράς το ερωτικό δεν ταυτίζεται με τον Θεό».

Αυτό το οποίο διαπιστώνει κανείς στο πνεύμα του Βολουδάκη (που υποκρύπτεται στο γράμμα των διδαχών του), εννοώ προφανώς στην εν λόγω συγκεκριμένη ανέραστη και κακόδοξη διδασκαλία του είναι ότι, εφαρμώζει και διακηρύττει, στα περί του έρωτος, την κλασική φιλοσοφικο-θεολογική διάκριση των Νεοπλατωνικών. Μιά τρανή απόδειξη ότι ούκ ολίγοι «ορθόδοξοι» ποιμένες και θεολόγοι μας, την σήμερον, Νεοπλατωνίζουσι ασύστολα.

Ο μακαριστός και κορυφαίος ορθόδοξος Δογματολόγος π. Ιωάννης Ρωμανίδης ασχολήθηκε και κατέγραψε στο φιλοσοφικο-θεολογικό βιβλίο του, μια περισπούδαστη δογματική πανοπλία για κάθε ορθόδοξο Χριστιανό, με τίτλο:

«ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ», στην οποία εμπεριέχει ένα σημαντικότατο κεφάλαιο για το ζήτημα, με τίτλο: «20. Περί Έρωτος», σελίδα 81-82. 

Αντιπαραβάλετε λοιπόν όσοι θέλετε να είστε εραστές της αλήθειας, την Πατερική διδασκαλία περί του Έρωτα, την οποία καταγράφει ο Ρωμανίδης, με την διδασκαλία του Βολουδάκη και βγάλτε τα δικά σας κριτικά συμπεράσματα, αν εν τέλει ο Βολουδάκης κακοδοξεί ή όχι.

Άν ο Βολουδάκης δεν κακοδοξεί για το θέμα, τότε σημαίνει ότι κακοδοξεί (!;) ο Δογματολόγος π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Αν ο Βολουδάκης κακοδοξεί, τότε ο Ρωμανίδης καλοδοξεί και ορθοδοξεί και μάλιστα, αποκαλύπτει, εκ του τάφου τον Βολουδάκη ως κακόδοξο ποιμένα.

Ο Ρωμανίδης μας αποσαφηνίζει (παραθέτω επιγραμματικά και αριθμητικά, απο 1-7, κάποιες προκείμενες φράσεις του και αντιπαραβάλλω, συγκριτικά, με δικό μου σχολιασμό τις προκείμενες του Βολουδάκη. Οι υπογραμμίσεις με έμφαση με τα κεφαλαία γράμματα είναι δικές μου.) την κακόδοξη διδασκαλία του Βολουδάκη με τα αμέσως επόμενα φιλοσοφικο-θεολογικά πολύτιμα στοιχεία:

1. Ο Ρωμανίδης, σημειώνει: «Κατά τους Νεοπλατωνικούς ΔΕΝ έχει ο Θεός έρωτα για τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος για τον Θεό».

1.1. Ο Βολουδάκης διδάσκει, ότι: «Ο Θεός ΔΕΝ ερωτεύεται κανέναν» (2η προκείμενη).

1.2. Δηλαδή, τί ακριβώς μας διδάσκει ο Βολουδάκης; Ό,τι ακριβώς μας διδάσκει ΚΑΙ ο Νεοπλατωνισμός!...

2. Ο Ρωμανίδης γράφει για τους Νεοπλατωνικούς: «Αλλά ΚΑΤ΄ΑΥΤΟΥΣ ο έρωτας είναι μία έλλειψις, διότι ο άνθρωπος, ΛΕΝΕ, έχει έρωτα προς κάτι που του λείπει. (...) Αυτή η έλλειψις λέγεται έρως στην ΑΡΧΑΙΑ Ελληνική φιλοσοφία».

2.1. Ο Βολουδάκης διδάσκει: «Ο Έρωτας ΔΕΝ είναι θεϊκή διεργασία, είναι μια ιδιότητα που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο... » (1η προκείμενη).

2.2. Απορώ: Ο Θεός έδωσε μιά ιδιότητα στον άνθρωπο, την οποία Εκείνος ΔΕΝ έχει αφ΄ Εαυτού του; Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο μια ιδιότητα, τον έρωτα, η οποία ιδιότητα είναι απενεργοποιημένη ή και ανύπαρκτη ως θεϊκή διεργασία;

2.3. ΠΟΥ το στηρίζει ο Βολουδάκης ότι «ο Έρως ΔΕΝ είναι θεϊκή διεργασία»; Στους Νεοπλατωνικούς ή σε ορθόδοξες Δογματικές διδασκαλίες; Οι θεοφόροι Πατέρες τότε ΓΙΑΤΙ μας διδάσκουν άλλα και διαφορετικά πράγματα;

3. Ο Ρωμανίδης, σημειώνει, με ακρίβεια την διδασκαλία των Νεοπλατωνικών, που ισχυρίζονται: «Αυτόν τον έρωτα τον έχει εκείνος ο οποίος ΔΕΝ είναι τέλειος. Οπότε ο έρως είναι για τον ΑΤΕΛΗ. Η τελειότης είναι κατ’ αυτούς ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ του έρωτος. Έτσι μόνον ο άνθρωπος ως ΑΤΕΛΗΣ έχει έρωτα, ενώ ο Θεός ως τέλειος ΔΕΝ έχει έρωτα. Ο Θεός ΔΕΝ μπορεί να έχη έρωτα, διότι είναι τέλειος, είναι αυτάρκης...».

3.1. Ο Βολουδάκης, επιμένει να διδάσκει, ότι: «ΔΕΝ είναι ιδιότητα του Θεού ο έρωτας» (3η προκείμενη).

3.2. Διότι, προφανώς ο Θεός είναι τέλειος, ενώ ο έρως είναι για τον ατελή και εμπαθή αμαρτωλό άνθρωπο.

3.3. Και άρα λοιπόν, αν θέλουμε να κατακτήσουμε την τελειότητα, εμμέσως πλήν σαφώς, μας λέγει ο Βολουδάκης, θα πρέπει οι Χριστιανοί να απενεργοποιήσουν, να καταστείλουν, να κατευνάσουν, να εξαφανίσουν, να ξεριζώσουν, να δαιμονοποιήσουν, να στιγματίσουν, να κακοποιήσουν, να δυσφημίσουν, να εξοστρακίσουν, να... και να... το ερωτικό τους στοιχείο και την ερωτική τους ιδιότητα, την οποία ερωτική δύναμη παρεπιμπτώντος ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο ως θείο δώρον!...

3.4. Καθαρή σχιζοφρένεια! Κατά τα άλλα η ερωτική ιδιότητα είναι ξένη και άγνωστη πρός την φύση του Θεού, αλλά όμως την χαρίζει απλόχερα στα όντα του ώστε... να τα βασανίζει; Γιατί ο Θεός είναι ένας ανέραστος ψυχοπαθής ή και ψυχασθενής ο οποίος πάσχει απο σωρηδόν σαδομαζοχιστικά συμπλέγματα; Αυτά δεν υπονοεί, δεν εννοεί και δεν μας διδάσκει ο παππούλης των Πευκακίων;

3.5. Εξάπαντος για τον Βολουδάκη ο τριαδικός Θεός είναι ένας ανέραστος Θεός. Ο εν λόγω Θεός κατά την γνώμη μας είναι ο φανταστικός Θεός του Βολουδάκη, ο ίδιος Θεός των Νεοπλατωνικών, δηλ. ένας ανύπαρκτος θεός.

4. Ο Δογματολόγος Ρωμανίδης προσκομίζει αποδεικτικά και πατρολογικά στοιχεία, για να θεμελιώσει την διδασκαλία του περί Έρωτος: «Δήτε όμως τώρα ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ στην Ορθόδοξο παράδοσι. Εκεί που ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης λέγει ότι ο Θεός είναι και κινούμενον, λέγει και κάτι άλλο. Λέγει επίσης ότι υπάρχουν ΜΕΡΙΚΟΙ, οι οποίοι συζητούν το θέμα ΑΝ ο έρως και η αγάπη είναι το ΙΔΙΟ πράγμα. Και ΑΥΤΟΙ λένε ότι ΔΕΝ είναι το ίδιο πράγμα. Άλλο έρως και άλλο αγάπη.»

4.1. Ο Βολουδάκης κατ΄ουσίαν ΔΕΝ θεμελιώνει την κακόδοξη θεολογία του, σ΄αυτήν την εν λόγω αρχαία φιλοσοφική και Νεοπλατωνική διάκριση;

4.2. Δείτε προσεκτικά τον τίτλο της εκπομπής του: «20. Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ Ή ΑΓΑΠΗ;». Δείτε και το περιεχόμενο της εκπομπής του και ειδικά τα εν λόγω δύο λεπτά που σας παραπέμπουμε.

4.3. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Βολουδάκης, θεμελιώνει, είτε εν γνώση είτε εν αγνοία του την έρωτο-θεολογική διδασκαλία του επάνω στα κακόδοξα δόγματα του Νεοπλατωνισμού. Το συμπέρασμά μας νομίζω ότι δεν είναι καθόλου αυθαίρετο.

5. Ο Ρωμανίδης, αποσαφηνίζει την Νεοπλατωνική διδασκαλία ως εξής, ισχυρίζονται εκείνοι, ότι: «Άλλο έρως και άλλο αγάπη. Έτσι λένε, ο Θεός έχει αγάπη, αλλά ΔΕΝ έχει έρωτα για τον άνθρωπο, ενώ ο άνθρωπος έχη έρωτα, πρέπει όμως να έχη ΜΟΝΟ αγάπη».

5.1. Ενώ ο Βολουδάκης, ισχυρίζεται: «Ο Θεός ΔΕΝ ερωτεύεται κανέναν». «ΔΕΝ είναι ιδιότητα του Θεού ο έρωτας». «Είναι των ΝΕΟΤΕΡΩΝ θεολόγων ΑΥΤΑ τα πράγματα». «ΔΕΝ μας έχει αποκαλυφθεί στην Δογματική κάτι τέτοιο». «Αυτό ΔΕΝ είναι Έρωτας, είναι Αγάπη».

5.2. Ο Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης είναι νεότερος θεολόγος, απο εκείνους τους κακόδοξους που υπονοεί ο Βολουδάκης;

6. Ο Ρωμανίδης, ωστόσο, συνεχίζει ακάθεκτος να ξυλοκοπάει πατρολογικά και δογματολογικά τις κακοδοξίες των σύγχρονων Νεοπλατωνικών, τύπου Βολουδάκη: «Επικαλούμενος όμως ο άγιος Διονύσιος την δική του εμπειρία της θεώσεως καταλήγει στο ότι ο Θεός, ΔΕΝ έχει ΜΟΝΟ αγάπη, ΑΛΛΑ και ΕΡΩΤΑ για τον άνθρωπο. Λέγει επίσης ότι έρως και αγάπη για τον Θεό είναι το ΙΔΙΟ πράγμα»!...

6.1. Ο Βολουδάκης, επιμένει σταθερά, στις αφ΄εαυτού του αθεολόγητες και ετερόδοξες ασυναρτησίες: (1) «Ο Έρωτας ΔΕΝ είναι θεϊκή διεργασία, είναι μια ιδιότητα που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο... ». (2) «Ο Θεός ΔΕΝ ερωτεύεται κανέναν». (3) «ΔΕΝ είναι ιδιότητα του Θεού ο έρωτας». (4) «ΔΕΝ μας έχει αποκαλυφθεί στην Δογματική κάτι τέτοιο». (5) «Είναι των ΝΕΟΤΕΡΩΝ θεολόγων αυτά τα πράγματα». (6) «Μία φράση («μανικός Εραστής») που χρησιμοποιεί ο Άγιος Μάξιμος (ο Ομολογητής) ΔΕΝ μπορεί να αποτελέσει δογματική διατύπωση. Τη λέει για να καταλάβουμε, το πώς ο Θεός αφιερώνεται στον καθένα μας». (7) «Αυτό ΔΕΝ είναι Έρωτας, είναι Αγάπη». (8) «Πουθενά ΔΕΝ έχω διαβάσει ότι ο Θεός έρωτας εστί». (9) «Άρα λοιπόν από πάσας πλευράς το ερωτικό ΔΕΝ ταυτίζεται με το Θεό».

6.2. Άρα λοιπόν με τα τόσα απόλυτα, στενοκέφαλα και δογματικά «δεν», ο Βολουδάκης, διατυπώνει, όχι απλά σύγχρονες κακοδοξίες «νεοτέρων θεολόγων», αλλά αρχαίες κακοδοξίες των αρχαίων θεολόγων και φιλοσόφων των Πλατωνικών, των Αριστοτελικών και Νεοπλατωνικών.

6.3. Αν ο Βολουδάκης μελετούσε την ερωτική θεολογική διδασκαλία του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτη, όπου ο Δογματολόγος Ρωμανίδης παραπέμπει, ΔΕΝ θα κατηγορούσε, κάπως αυθαίρετα, ότι δήθεν ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, μονοπωλεί και αυθαιρετεί, διότι εκφράζει μια και μόνον μία φράση η οποία δήθεν δεν αποτελεί δογματική διατύπωση. Ο Ρωμανίδης παραπέμπει ΚΑΙ στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή.

6.4. Και αν ο Βολουδάκης ισχυρίζεται με απόλυτο και δογματικό ύφος, ότι: «Πουθενά ΔΕΝ έχω διαβάσει ότι ο Θεός έρωτας εστί».

6.5. Όλοι εμείς οι εν δυνάμει Χριστιανοί, λίγο ή πολύ, έχουμε διαβάσει ή και γνωρίσει εμπειρικά, ότι «ο Έρως ο εμός εσταύρωται» (ρηθέν του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου). Τρίτωσε το «κακό» για τον Βολουδάκη. Ο άγιος Ιγνάτιος θεωρεί τον Θεό Του ως Εραστή του. Δηλαδή έναν Θεόν που φέρει ερωτική ιδιότητα και ερωτική διάθεση. Δεν νομίζω ότι ο άγιος Ιγνάτιος, που τον κατεσπάραξαν τα λιοντάρια, να είναι νεότερος θεολόγος.

6.6. Συνεπώς, δεν είναι απλά και μόνον η μία προσωπική άποψη και η φράση του αγίου Μαξίμου του Ομολογητή (αν και νομίζω ότι είναι λεχθέν του αγίου Νικολάου Καβάσιλα), αλλά, επισημαίνουμε υικώς στον πατέρα Βασίλειον Βολουδάκη, για κακήν του τύχη, και για δική μας καλοτυχία όπου δεν εμπιστευόμαστε τυφλά και αδιάκριτα τις κατηχήσεις του, ότι τρείς ολόκληροι Θεοφόροι και Θεολόγοι Πατέρες της Εκκλησίας, (και άλλοι τόσοι) αναφέρονται στον Θεό, με την θεϊκή ιδιότητά Του ως Εραστού! Ως έναν τριαδικό ερωτικό Θεόν έχωντι μανιακό έρωτα για τον άνθρωπο, ο οποίος δηλαδή, εν τέλει φέρει τω όντι μία σημαίνουσα θεϊκήν ερωτικήν ιδιότητα. Την οποία ο Βολουδάκης απορρίπτει σε απόλυτο βαθμό, μάλλον εξ αιτίας των πλανερών και κακοδόξων προϋποθέσεων ή και πεποιθήσεών του.

6.7. Εξάλλου π. Βασίλειε, η δημιουργική και συντηρητική θεϊκή ιδιότητα και ενέργεια, δεν προϋποθέτει άραγε το ερωτικό στοιχείο και την ερωτική ιδιότητα;

6.8. Γιατί π. Βασίλειε, διδάσκετε, πλανεμένα, κακόδοξα και φιλοσοφικά Νεοπλατωνικά και Λουθηρανικά δόγματα, περί ενός ανέραστου Θεού;

7. Ο Ρωμανίδης απορεί εύλογα: «Ποιος όμως Πλατωνικός θα μπορούσε να πη ότι ο Θεός ΕΧΕΙ έρωτα για τον άνθρωπο; Αυτό ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ σ’ αυτούς».

7.1. Το ίδιο πράγμα ΔΕΝ αποκλείεται και για τις εσφαλμένες πεποιθήσεις και ανέραστες «θεολογικές» διδασκαλίες του Βολουδάκη;

7.2. Άρα λοιπόν, αγαπητοί φίλες και φίλοι μου, ο Βολουδάκης, κατά τον Δογματολόγο Ρωμανίδη, Πλατωνίζει, προτεσταντίζει και Νεοπλατωνίζει ασύστολα, πράγμα που σημαίνει, ότι το Χριστεπώνυμο πλήρωμα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό με τις άστοχες διδασκαλίες και τις μή ορθόδοξες κατηχήσεις του διότι αγνοεί το ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν.

Διότι, εν κατακλείδι, κατά την ορθόδοξη Πατερική Θεολογία, ο Έρως ταυτίζεται με την Αγάπη, και η Αγάπη με τον Έρωτα, και κατά Θεολογικήν και Πατρολογικήν συνέπεια ο Έρως ταυτίζεται και με τον Θεό, και ο Θεός με τον Έρωτα, πρόκειται για αχώριστες οντολογικές έννοιες, διακριτές μέν, αφού ο Θεός Έρως και Αγάπη εστίν.

Του Παναγιώτη Νούνη
@: panagiotisnounis@gmail.com
Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής


Υγ.: Και αφού ο π. Βασίλειος Βολουδάκης δεν βρήκε και δεν διάβασε «ουδέποτε» στους Πατέρες της Εκκλησίας ότι ο Θεός Έρως εστίν, να τον παραπέμψουμε με κάθε ακρίβεια στα αμέσως επόμενα για να προβληματιστεί κάπως καλύτερα:

«Τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἔρωτος αὐτὀν, ΔΗΛΑΔΗ τὸν Θεόν, προβολέα φασὶ δὲ γεννήτορα. Αὐτὸς γὰρ ταῦτα ἐν ἑαυτῷ ὄντα, προήγαγεν εἰς τὰ ἐκτός, τουτέστι περὶ τὰ κρίσματα καὶ κατὰ τοῦτο εἴρηται, ὁ Θεὸς Ἀγάπη ἐστί· Καὶ πάλιν, γλυκασμὸς καὶ ἐπιθυμία, ὅ ἐστιν Ἔρως· τὸ δὲ ἀγαπητὸν καὶ ὄντως ἐραστόν, Αὐτός ἐστι. Τῷ μὲν οὖν τὸν ἀγαπητικὸν ἔρωτα ἐξ αὐτοῦ προχεῖσθαι, ... αὐτὸν εἶναι τὸ ἀληθὲς ἐραστὸν καὶ ἀγαπητὸν...» (Μαξίμου Ομολογητού, Κεφάλαια Θεολογικά 4, PG 90, 1385B.)

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ), Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ ή ΑΓΑΠΗ;




ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ «ΑΡΚΤΙΚΟΣ ΠΟΛΟΣ»



ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ «ΑΡΚΤΙΚΟΣ ΠΟΛΟΣ»
Μία ακόμη εξαιρετική κινηματογραφική ταινία με ισχυρό το στοιχείο του υπεράνθρωπου αγώνα της επιβίωσης με ανοικτό το κάθε φυσικό ενδεχόμενο να καραδοκεί ένα επερχόμενο βίαιο ή και θανατηφόρο τέλος.

Το ένστικτο της ζωής, αν θέλετε διαφορετικά, ο έρωτας για την ζωή, και η μεγίστη ανάγκη της ιδιοτελούς επιβίωσης παντρεύεται -κατά παράδοξο τρόπο- με την ανιδιοτέλεια, τουτέστιν την ερωτική προσφορά και μανική φορά προς τον άλλο άνθρωπο, όπου μόνον ένας δυστυχισμένος και πονεμένος άνθρωπος δύναται να κατανοήσει καθαρά τον πλησίον του.

Και εκεί που για διάφορους λόγους φαίνεται να εγκαταλείπει, ο κουρασμένος και διψασμένος για επιβίωση, μια παράδοξη δύναμη σε συγκρατεί με τίμημα τις οδύνες, ώστε να επιτύχει σε πολλαπλά επίπεδα το τελικό και θαυμαστό ακατόρθωτο.

Δεν είναι άξιο στοχαστικής παρατήρησης το αμέσως επόμενο;

Όταν θέλει κανείς να ζήσει την ζωή του, να χάνει την ζωή του. Και εκεί που κάποιος παραιτείται της ζωής, να ζεί!

π.ν.


ΓΙΩΤΗΣ ΘΑΣΙΟΣ, ΠΡΩΤΟ (Α΄) ΠΡΟΒΟΛΙΚΟ ΤΕΣΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ




ΕΙΔΙΚΟ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟΥΣ ΛΥΤΕΣ:
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΑΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ;
Δείτε παρακαλώ προσεκτικά την εν λόγω εικόνα και γράψτε μας ό,τι βλέπετε. Ό,τι νομίζετε ότι βλέπετε. Να σημειωθεί με έμφαση ότι δεν υπάρχει ορθή ή λάθος απάντηση.
Μπορείτε ωστόσο να απαντήσετε είτε σε προσωπικό μήνυμα είτε ως σχόλιο κάτω απο την ανάρτηση.
Ευχαριστώ
Γιώτης Θάσιος
Email:yiotisthasios@gmail.com








ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΠΡΙΑΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ, ΠΕΡΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ



ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΑΪΝΣΤΑΪΝ (ΦΥΣΙΚΟΣ), Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΣΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ


ΓΙΩΤΗΣ ΘΑΣΙΟΣ, ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΑΘΕΪΣΜΟΥ



ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ Η «ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ» ΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΑΘΕΪΣΜΟΥ
(Κριτικός σχολιασμός σε αντι-Χριστιανικά τσιτάτα)
Του Γιώτη Θάσιου

Το κομβικό σημείο στα μυαλά των Νεο-αθεϊστών, είναι η λέξη κλειδί «απόδειξη». Βυθισμένοι στο στείρο επιστημονισμό και στην «επιστημονική ειδωλολατρία» τους αδυνατούν να απεγκλωβιστούν απο τις αντι-χριστιανικές εμμονές τους.

Η Ανάσταση του Χριστού δεν αποδεικνύεται ούτε χρειάζεται να αποδειχθεί με την αυστηρά λογικο-μαθηματική έννοια της λέξης απόδειξης.

Αποδεικνύεται ΘεοΛογικά όμως!... 

Διότι η Θεολογία έχει άλλου είδους επιστημονικά εργαλεία και δική της μεθοδολογία. Τα Θεολογικά ζητήματα δεν είναι ζητήματα των Θετικών Επιστήμων. Διαφορετικά και διακριτά είναι τα χωριάφια του ενός από του άλλου. Συνεπώς στα θεολογικά πράγματα δεν χρειαζόμαστε απαραιτήτως την αυστηρά επιστημονική μέθοδο του αποδεικνύειν, αν και στις Θεολογικές Σχολές εκπαιδεύονται οι σπουδαστές με ποικίλα μεθοδολογικά επιστημονικά εργαλεία.

Συνεπώς απαντώ, με το ανάλογο ύφος, στις ανάλογες διαβαθμισμένες «λογικές» προκείμενες που προτάσσει η ανάρτηση που παραπέμπω:

1. Ακόμα και αν δεν μπορούσαμε να αποδείξουμε (με την επιστημονική μέθοδο) ότι ο τάφος ήταν όντως άδειος -που μπορούμε- (αφού είναι άδειος!) αποδεικνύεται (θεολογικώς) πως ο Χριστός αναστήθηκε.

Τα ιερά Κείμενα του Χριστιανισμού δεν είναι γραπτά μνημεία ενός εν εξελίξει πολιτισμού; 

Δεν είναι στοιχεία και τεκμήρεια ενός ιστορικού παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος;

2. Ακόμα και αν δεν μπορούσαμε να αποδείξουμε πως ο Χριστός αναστήθηκε -που μπορούμε- αποδεικνύεται από σωρηδόν άλλες αποδείξεις πως ήταν και είναι τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος.

Το γεγονός και μόνον, λόγου χάριν, της αναστάσεως του τριήμερου νεκρού Λαζάρου, δεν είναι μία μεγίστη απόδειξη της θείας φύσεως του Θεανθρώπου Χριστού; Ποιός ανέστησεν τριήμερον νεκρόν απο του Μύστες των ετέρων Θρησκειών; Ουδείς!

3. Ακόμα και αν δεν μπορούσαμε να αποδείξουμε πως είναι Θεός ο Χριστός -που μπορούμε- επιλέγουν, θα επέλεγαν και θα συνεχίσουν να επιλέγουν να Τον ακολουθούν μέχρι της συντελείας των αιώνων.

Αυτό καθ΄εαυτό το στοιχείο της μετά Χριστόν εποχής μαθητείας των Χριστιανών εις το ιερό Ευαγγελίον, θα έπρεπε να μας προβληματίζει σε βάθος. Διότι όχι μόνον Τον ακολουθούν, αλλά δίνουν σε περίοδο διωγμών (Μάρτυρες και Νεομάρτυρες, Εσχατομάρτυρες) και την ζωή τους, για Εκείνον!

Ποιός άραγε θυσιάζει την πολύτιμη ζωή του για κάποια φανταστικά παραμύθια της Χαλιμάς;

Γιώτης Θάσιος
Email: yiotisthasios@gmail.com

Υγ.: (α) Ο Θεός που αναφερόμαστε είναι ο ίδιος και απαράλακτος Θεός τόσον της Καινής Διαθήκης όσο και της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ως Θεός πράγματι διέταξε σφαγές και όχι μόνον, ώστε να διασωθεί ο εκλεκτός λαός Του, ο οποίος προσπαθούσε να επιβιώσει ανάμεσα σε αλλόδοξους και αιμοδιψείς λαούς.

(β) Ο Θεός δεν είναι Ηθικιστής πολλώ μάλλον Ηθικολόγος. Ο Θεός δεν περιορίζεται σε Κανόνες, Νόμους και Ηθικά πλαίσια, τα οποία ενδεχομένως εκείνος εξ αρχής θέτει για θεραπευτικούς λόγους. Εκείνος είναι ο ΆρχΩν του παιγνιδιού, και παίζει όπως του γουστάρει.

(γ) Εν πάσι περιπτώσει, τέλος, μια λεπτομέρεια, ώστε να προφυλαχθούν οι αφελείς και να συγκλονισθούν οι αδαείς: για να δύναται κανείς να κρίνει την Παλαιά Διαθήκη, με τα ηθικιστικά Χριστιανικά κριτήρια του σήμερα (με ανάλογο τρόπο, «ηθικολογικό», δυστυχώς, λέκτορες και καθηγητές Πανεπιστημίου κρίνουν ανιστορικά), σημαίνει ότι κρίνει ανιστορικά και αδυνατεί να διεισδύσει στο ακριβές ιστορικό χωροχρονικό πλαίσιο της εποχής.

(δ) Θέλω να πώ, ότι η νεοΑθεϊστική εξάπαντος ανόητη κριτική τους, είναι: ωσάν να κατηγορούν τους ανθρώπους των σπηλαίων, γιατί ήταν βάρβαροι και βίαζαν τις γυναίκες τους ή γυναίκες αλλονών, και μάλιστα τους κατηγορούν οι άθλιοι νόες, γιατί να κυνηγάνε ξυπόλυτοι στα αγκάθια, και να μη φορούνε οι αθεόφοβοι βάρβαροι, αθλητικό παππουτσάκι.

Θανάσιμο αμάρτημα, εν τέλει, η α-νοησία!...

Συνεπώς, οι θεϊστές και άθεοι, ηθικοί ρεαλιστές και αντι-ρεαλιστές, που ακριβώς το χάνουν; Στην λεπτομέρεια ασφαλώς!

γ.θ.


ΤΑΓΚΟΡ ΡΑΜΠΙΝΤΡΑΝΑΘ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ



ΔΙΟΓΕΝΗΣ ο ΚΥΝΙΚΟΣ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ


ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ (ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ), «Αν χαθεί ο Έρωτας απο την Εκκλησία, θα χαθεί η Εκκλησία!»



Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

ΓΙΩΤΗΣ ΘΑΣΙΟΣ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ «ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ» ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΚΤΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΒΙΤΤΓΚΕΝΣΤΑΪΝ

ΠΗΓΗ


ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ «ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ» ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΚΤΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΒΙΤΤΓΚΕΝΣΤΑΪΝ
Του Γιώτη Θάσιου

Προτείνω μια ενδιαφέρουσα εγκληματολογική ταινία γεμάτη τρακταριανό μυστήριο, τρακταριανούς έρωτες και άλλου είδους ανατροπές με κατά συρροήν δολοφονίες και πολύτιμα άλλα φιλοσοφικά και επιστημονικά διδάγματα.

Το πλέον ενδιαφέρον -απο φιλοσοφικής απόψεως- στην εν λόγω ταινία, είναι: ότι ο πρόλογος της ξεκινάει με ειδικήν διασκεδαστικήν αναφορά στον μεγαλύτερο Φιλόσοφο του 20ου αιώνα μας τον Λούντβιχ Βιττγκεσντάιν.

Όπου ο ίδιος, ως γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, αντί να βολευτεί σε κανένα γραφείο όπως ήταν το θέσμιο της εποχής,
επέλεξε να βρεθεί στα χαρακώματα της πρώτης γραμμής του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί εν μέσω στεναγμών, οβίδων και οδυνών της σκιάς του θανάτου, συγγράφει, το θεσπέσιο και αριστουργηματικό σύγγραμμά του την Λογικο-Φιλοσοφική Πραγματεία, το λεγόμενο και Τρακτάτους. Το οποίον βιβλίο του, σημειωτέον, ήταν και το μοναδικό που δημοσίευσε εν όσο ήταν ο ίδιος ακόμη εν ζωή. Πρόκειται για την διδακτορική του διατριβή. 

Η εν λόγω φιλοσοφική πραγματεία ανέτρεψε και ανατρέπει μέχρι τη σήμερον την κοσμοθεωρία και αντίληψη χιλιάδων φιλοσόφων.

Το Τρακτάτους δεν είναι ένα σύνηθες βιβλίο το οποίο θέλει να διδάξει κάτι προς γνωσιολογικήν κατανόησιν. Δεν μπορεί να προσεγγιστεί όπως προσεγγίζονται όλα τα άλλα βιβλία.

Δεν μπορεί να ερμηνευθεί με την «ορθόδοξη» και «παραδοσιακή» σκέψη. Ανατρέπει, προκαλεί και απαναρυθμίζει, ίσως, σκόπιμα απο την καθιερωμένη και συνηθισμένη ανθρώπινη «λογική» σκέψη καθότι φαίνεται να δείχνει και να καλλιεργεί ένα άλλου είδους Λογικο-φιλοσοφικής σκέψης.

Σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο για πολλούς. Δεν είναι καθόλου ένα εύκολο βιβλίο για κατανόησιν. Δεν είναι προσβάσιμο στην «κοινή λογική». Είναι ένα βιβλίο με σκόπιμη περιπλοκότητα, αντιφάσεις και «θεωρίες». Αλλά και ένα βιβλίο γεμάτο με σωρηδόν τρακταριανές ανοησίες. 

Αλλά τί είδους α-νοησίες είναι αυτές;

Το εν λόγω φιλοσοφικό εγχειρίδιο του
Βίττγκενστάιν είχα την ιδιαίτερη τύχη, ευλογία και τιμή φέτος να το μελετήσω, να το διδαχθώ και να το εξετασθώ γραπτώς με δύο εξετάσεις, στην Φιλοσοφική Σχολή, με τον Δρ Ανδρέα Γεωργαλλίδη, ο οποίος το μετέφρασε στα Ελληνικά, με ειδικά εισαγωγικά και ερμηνευτικά σχόλια.

Να σημειωθεί, ότι με το εν λόγω εγχειρίδιο ασχολούνται όλες οι Φιλοσοφικές Σχολές του κόσμου. Έχουν γραφτεί μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες βιβλία και χιλιάδες φιλοσοφικά άρθρα για το εν λόγω βιβλίο.

Εννοείται, ότι όποιος τολμήσει να το μελετήσει, θα χάσει τον ύπνο και τον ξύπνιο του. Όποιος επιθυμεί την ησυχία του ας μη διανοηθεί να το μελετήσει. 

Όποιος γουστάρει τα δύσκολα, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. Διότι ο τρακταριανός κόσμος του Βίττγκενστάιν, με το οντολογικό πλαίσιο, με την «θεωρία της γλώσσας», με το παράδοξο και τις περίεργες προτάσεις του, καθώς εν τέλει μαζί και τον ιδιότυπο μυστικισμό του σε δελεάζει και προκαλεί να σκεφτείς βαθύτερα την συνέχεια...

Συνεπώς, μπορούμε να γνωρίσουμε την αλήθεια; Μπορούμε να (ανα)γνωρίσουμε την αλήθεια, εξ αρχής, είτε της ταινίας είτε και του Τρακτάτους;

Γιώτης Θάσιος
Email: yiotisthasios@gmail.com


ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΒΙΤΤΓΚΕΝΣΤΑΪΝ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΕ ΙΕΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΒΙΒΛΙΩΝ


ΠΗΓΗ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΕ ΙΕΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΒΙΒΛΙΩΝ
Του Παναγιώτη Νούνη

Επιθυμώ να εκφράσω τις καρδιακές ευχαριστίες μου προς την Ιερά Μονή Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Οινούσαι, Χίου, για δύο συγκεκριμένους και σοβαρούς λόγους:

(α) Για την αποστολή συγκεκριμένων ιστορικών βιβλίων και άλλων πολύτιμων πληροφοριών.

(β) Και για τον αντιρρητικό αγώνα τους στην ξεκαθάριση της αλήθειας γύρω απο τον ψευδοπροφήτη και κομπογιαννίτη Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό.

Ειδικά για το δεύτερο σημείον, να σημειώσω (προσκομίζω και φωτογραφία ως τεκμήρειο), ότι το εν λόγω Γυναικείο Κοινόβιο ενεπλάκην, δικαίως, στην αποκατάσταση του ονόματός του για ότι αφορούσε την σχέση τους με τον γ. Ιωσήφ. Οι Μοναχές αναχαιτίζουν με δημόσια επιστολή τους πρός τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ» τα διάφορα βαλτά παπαγαλάκια των νεοΒα(λ)τοπεδινών.

Το ίδιο πράγμα αλλά με υψηλώτερη ένταση και πλούσια αποδεικτική επιχειρηματολογία, διενήργησε, και η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, με ιστορική αντιρρητική βιβλιοκρισία, κατά του βιβλίου «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ».

Το βιβλίο «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ» φαίνεται να κάνει αναφορά για τα γεγονότα στο γυναικείο Μοναστήρι των Οινουσών, όπου ο γ. Εφραίμ, καταγράφει, ότι η γνωστή εφοπλίστρια Πατέρα και μετέπειτα Ηγουμένη Μαρία Πατέρα εξεδίωξε κακήν κακώς τον γ. Ιωσήφ.

Τα ίδια και χειρώτερα δεν συνέβησαν και στην Μίνθη της Πάφου;

Ο γ. Ιωσήφ, ο γέροντας του Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου και του Ηγουμένου της ι.μ. Βατοπαιδίου σε όποιο κοινόβιο πήγαινε μαζί με την συνοδεία του δημιουργούσαν σκάνδαλα πάσης φύσεως. Αυτό δεν είναι κατάκριση, δεν είναι μομφή, δεν είναι συκοφαντική δυσφήμιση, αλλά είναι πλέον ένα εκκλησιαστικό ιστορικό γεγονός, που εκπηγάζει μέσω της αντικειμενικής συγκριτικής του βίου και της πολιτείας των Βατοπαιδινών.

Τρανή απόδειξη είναι η ρωμαλέα Βιβλιοκρισία της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου (την οποία υπογράφει ο Μοναχός Ιλαρίων Σταυροβουνιώτης) για τα κακόδοξα πραχθέντα και ψευδόδοξα λεχθέντα των νεοΒατοπαιδινών.

Ευχαριστώ λοιπόν τις Μοναχές του ιερού Κοινοβίου των Οινουσών, ιδιαιτέρως την Μοναχή Ορθοδοξία, τόσον για την αποστολή των ιστορικών βιβλίων τους όσο και για την αποστολή των συγκεκριμένων δημοσιευμάτων και επιστολών.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΡΙΣΕΩΣ: Η εφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» η οποία πραξικοπηματικώς και ανόμως, περιήλθεν, στας χείρας του κακοδόξου πατρός Βασιλείου Βολουδάκη (ώστε να προωθήσει τον παποκαισαρισμό του και την πολιτική παράταξη του), ενώ έχει δημοσιεύσει στο υπ΄αριθμόν φύλλον 2246 δημοσίευμα (με τίτλο: «Εξομολογήσεις δια τον Ιωσήφ Βατοπαιδινόν») του π. Ιωσήφ Διονυσιάτη (παπαγαλάκι και τσιράκι των Βατοπαιδινών) και κατόπιν εξ ανάγκης δημοσίευσε και τις εύλογες αντιρρήσεις των Μοναζουσών εξ Οινουσών με αποκλειστικό δημοσίευμα, μέ τίτλον «Η αλήθεια των πεπραγμένων του Ιωσήφ Βατοπαιδινού εις Χίον», ο «Ο.Τ.» μέχρι στιγμής ΔΕΝ έχει δημοσιεύσει την Βιβλιοκρισία της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου.

Για ποιόν λόγο άραγε ο «Ο.Τ.» δεν δημοσίευσε την Βιβλιοκρισία των Σταυροβουνιωτών Πατέρων; Ποιά και πού ακριβώς έγκειται η αληθής και γνησία αντικειμενικότης; Δεν θα έπρεπε να υποψιάζει πολλούς αυτό το ερώτημα;

Δεν γίνεται πλέον φανερόν το ειδεχθές προσωπείον των Βατοπαιδινών και Βολουδακικών;

Του Παναγιώτη Νούνη
Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής
@: panagiotisnounis@gmail.com




ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (ΜΟΥΣΙΚΟΣ), «Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΚΥΚΚΟΥ»