Translate

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, ΟΙ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



ΘYMIAMA
«Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ Θεός μν, ες σμήν εωδίας πνευματικς»
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 62
15 ουλίου 2018
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ


15 ουλίου 2018
Μνήμη τς Δ´ ν Χαλκηδόνι Οκουμενικς Συνόδου

ΟΙ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

1. Σήμερα, δελφοί, ἡ ἡμερομηνία εναι 15 ουλίου. Καί ἡ Ἐκκλησία μας καθόρισε τήν Κυριακή μεταξύ 13ης καί 19ης ουλίου, πως δηλαδή εναι σημερινή Κυριακή, νά ορτάζουμε τήν μνήμη τν θεοφόρων Πατέρων πού συνεκρότησαν τήν Τετάρτη Οκουμενική Σύνοδο στήν Χαλκηδόνα τό 451 μ.Χ. Καί ταν 630 περίπου οΠατέρες ατοί. Σύνοδος ατή, γαπητοί μου, πολέμησε καί ναθεμάτισε τόν μονοφυσιτισμό τοΕτυχος καί διετύπωσε μέ σαφήνεια τό δόγμα περί τς νώσεως τν δύο φύσεων στό Πρόσωπο τοΧριστο. λλά νομίζω, καλοί μου χριστιανοί, τι δέν καταλάβατε τίποτε πό ατό πού σς επα τώρα τελευταα, γιά τόν «μονοφυσιτισμό» καί γιά τήν «νωση τν δύο φύσεων στό Πρόσωπο τοΧριστο». λλά ατό εναι πίστη μας, τήν ποία διατύπωσαν στήν Χαλκηδόνα 630 γιοι Πατέρες, ατό πού γιορτάζουμε σήμερα.
Σς τό χω πε, χριστιανοί μου, πολλές φορές καί μέ πόνο τι εμαστε κατήχητοι. Δέν ξέρουμε τά «δόγματα» το«Πιστεύω» μας. Οαρετικοί μως μονοφυστες μς κάνουν καί σήμερα ζημιά καί μες δέν ξέρουμε νά τούς ποκρούσουμε. Τότε, τί λέμε «κάτω Πάπας», φοδέν ξέρουμε νά ποκρούσουμε τό «φιλιόκβε» τν παπικν; Καί τί πάλι λέμε χι νωση μέ τούς μονοφυστες, φοδέν ξέρουμε τί φοβερή πλάνη εναι αρεσή τους; Οτε καί πού χουμε τό νδιαφέρον νά τά μάθουμε ατά. Τά νδιαφέροντα τν νθρώπων καί ατν τν χριστιανν σήμερα εναι πολιτικά, οκονομικά, πατριωτικά, λλά χι θεολογικά. Γιά τό θέμα πού μιλάω, γιά τήν κατήχηση δηλαδή τν χριστιανν, εχαμε μιά καλή λπίδα πό τά Σχολεα μας. Γιατί ἡ ἑλληνική παιδεία, ς παιδεία ρθοδόξου κράτους, πρέπει νά εναι «μολογιακή», νά μαθαίνει δηλαδή μαθητής στό Σχολεο τήν ρθόδοξη πίστη του, πού γιαγιά στό σπίτι του δέν ξέρει νά τοτήν πε. Καί τσι συνέβαινε μέχρι τώρα. λλά πό δκαί πέρα, μέ τούς θέους πού μπλέξαμε – τούς ποίους σες ψηφίσατε –, καταστρέφεται τό εγενέστερο καύχημα τς χώρας μας, παιδεία γενικά, λλά καταστρέφεται διαίτερα – καταστράφηκε δη –θρησκευτική γωγή τν παιδιν μας. λπίδα μας τώρα πομένουν μερικοί εσεβες δάσκαλοι καί θεολόγοι στά Σχολεα μας, οἱ ὁποοι δέν θά πακούουν σέ θεσμες καί ντίχριστες ντολές, λλά εσυνείδητοι ατοί, θά κάνουν τό μάθημα τν θρησκευτικν μολογιακό, πως πρτα, καί καλύτερα πό πρτα. τσι τά παιδιά μας θά μαθαίνουν στά Σχολεα ατό πού πιστεύουμε καί πού γιορτάζουμε σήμερα. Θά μαθαίνουν δηλαδή γιά τό Πρόσωπο τοΧριστοκαί τήν νωση τν δύο φύσεων σΑτό, πως τό θέσπισαν στήν Χαλκηδόνα οἱ ἅγιοι Πατέρες τς Δ´ Οκουμενικς Συνόδου.
2. λλά κοστε, δελφοί μου χριστιανοί, καί λίγα λόγια πό μένα γιά τό θέμα ατό. Προσέξτε! Θά προσπαθήσω νά τά πμέ πλότητα σο μπορ. κοστε: Θεός μας εναι γία Τριάδα. Πατέρας, Υός καί τό γιο Πνεμα. Τό δεύτερο Πρόσωπο τς γίας Τριάδας, Υός, σαρκώθηκε γιά τήν σωτηρία μας στήν Κοιλία τς Παναγίας μας καί γινε νθρωπος. Ατό σημαίνει τι στό Πρόσωπο τοΥοτοΘεο, πού ς Θεός εχε τήν θεία φύση, τώρα, μέ τήν σάρκωσή Του στήν Παναγία, πρε καί νθρώπινη φύση. στε στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστοτώρα χουμε δύο φύσεις: Μία τήν θεία φύση, ατή πού εχε στόν ορανό μέ τήν προαιώνια γέννησή Του πό τόν Πατέρα («γεννηθέντα κ τοΠατρός πρό πάντων τν αώνων», λέμε) καί μία τήν νθρώπινη φύση, ατή πού πρε σέ κάποιο χρόνο («ν χρόν») μέ τήν παρθενική Του γέννηση πό τήν Μητέρα Παναγία. Δύο φύσεις λοιπόν στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο. θεία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση. Γιατό καί ὁ Ἰησος Χριστός λέγεται «Θεάνθρωπος».
λλά ρχισαν τώρα ομελέτες, γιά τό πς νώθηκαν οδύο ατές φύσεις στό να Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο. Γιατί, πως ξέρουμε λογικά καί νθρώπινα, σέ να πρόσωπο ρμόζει μία φύση. λλά δστό ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ τοῦ ἸησοΧριστοῦ ἑνώθηκαν δύο φύσεις! Τό πράγμα φαίνεται θαυμαστό καί παράδοξο. Καί βέβαια τό πράγμα εναι θαυμαστό καί παράδοξο, γιατί πρόκειται γιά θαμα! Σαρκώθηκε Υός τοΘεο! Ατό εναι τό μεγαλύτερο θαμα! Καί φοπρόκειται γιά θαμα, δέν ξηγεται λογικά καί νθρώπινα, λλά τό κάνουμε δεκτό μόνο μέ τήν πίστη μας. Μερικοί μως λογάδες καί γωιστές («ξυπνάκηδες») δέν θέλησαν νά δεχθον τήν λήθεια ατή μέ τήν πίστη, λλά θέλησαν νά τήν ξηγήσουν μέ τήν λογική. Καί μή μπορντας μέ τήν λογική νά ξηγήσουν τό πς δύο φύσεις σέ να πρόσωπο, κατέληξαν νά πον: τό πρόσωπο δέν εναι να οφύσεις δέν εναι τέλειες! τσι, ομέν, μέ ρχηγό τόν Νεστόριο – πού ταν, παρακαλ, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (!) –, λεγαν τι Χριστός δέν χει να πρόσωπο, λλά δύο. να μέ τήν γέννησή Του πό τόν Πατέρα καί τό λλο μέ τήν γέννησή Του στήν γῆ ἀπό τήν Μητέρα. Καί χώριζαν λοιπόν τά δύο ατά πρόσωπα. λλά λλοι, μέ ρχηγό τόν ρχιμανδρίτη Ετυχ, λεγαν τι δέν ταν τέλεια ἡ ἀνθρώπινη φύση τοΧριστο· γιατί κατά τήν νωσή της μέ τήν θεία φύση πορροφήθηκε πατήν καί δέν μπορετώρα νά νεργήσει νθρώπινα. Οδεύτεροι ατοί αρετικοί νομάστηκαν «μονοφυστες», γιατί δέχονταν μία φύση στό Πρόσωπο τοΧριστο, τήν θεία μόνο. Ἡ ἀνθρώπινη δέν πάρχει, λεγαν, γιατί πορροφήθηκε πό τήν θεία. Γιά τήν καταδίκη, λοιπόν, τς αρεσης τομονοφυσιτισμοῦ ἔγινε Δ´ Οκουμενική Σύνοδος στήν Χαλκηδόνα τό 451, πού ορτάζουμε σήμερα. Τήν λλη αρεση, τήν αρεση τοΝεστορίου, τήν εχε καταδικάσει δη ἡ Ἐκκλησία μας μέ τήν Γ´ Οκουμενική Σύνοδο στήν φεσο τό 431.
3. Δ´ Οκουμενική Σύνοδος κήρυξε δόγμα, πού τό επε «ρον», δηλαδή τι εναι ριο, τι εναι σύνορο, πού δέν πρέπει νά τό παραβομε! Κήρυξε καί διατύπωσε, λοιπόν, Σύνοδος πρτον μέν τι ΕΝΑ εναι τό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο, ατό τό Πρόσωπο πού ταν στούς ορανούς, τό Πρόσωπο τοΥοτοΘεο. λλά στό Πρόσωπο ατό μέ τήν θεία φύση Του, κατά τήν σάρκωσή Του στήν Παναγία, νώθηκε κεραία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση. Δύο φύσεις τώρα στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο, θεία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση, διάφορες μία πό τήν λλη, κέραιες καί τέλειες μως καί οδύο. Καί κάθε μία φύση διατηρετίς διότητές της. Ατό μως, τό τι οδύο φύσεις εναι διάφορες καί τέλειες –κέραιες, δέν σημαίνει τι εναι χωριστές, γιατί νώθηκαν καί οδύο σέ να Πρόσωπο. Τό τι μως πάλι νώθηκαν οδύο φύσεις σέ να Πρόσωπο δέν σημαίνει τι συγχύθηκαν καί πετέλεσαν να νέο κατασκεύασμα, μεικτό πό θεία καί νθρώπινη φύση. κόμη Σύνοδος τς Χαλκηδόνας, γιά τήν σφάλεια το«ρου» της, διατύπωσε τέσσερα πιρρήματα, πού πρέπει, δελφοί, νά τά μάθουμε πέξω, γιατί κφράζουν τήν πίστη μας. Τά πιρρήματα ατά εναι: «συγχύτως», «τρέπτως», «διαιρέτως» καί «χωρίστως»! Τό «συγχύτως» σημαίνει τι οδύο φύσεις δέν συγχύθηκαν στό Πρόσωπο τοΧριστο, λλά μεινε κάθε μία τέλεια καί κέραιη. Τό διο σημαίνει καί τό λλο πίρρημα, τό «τρέπτως»· τι δηλαδή οδύο φύσεις νούμενες δέν τράπηκαν στό νά κάνουν να λλο σύνθετο πράγμα. Καί ατό πάλιν δέν σημαίνει τι οδύο φύσεις στόν Χριστό εναι χωρισμένες καί διαιρεμένες. χι! νώθηκαν «διαιρέτως» καί «χωρίστως», πως λένε τά δύο τελευταα πιρρήματα.
4. Μέ τόν ρο της ατό, γαπητοί μου, Δ´ Οκουμενική Σύνοδος μς δωσε να σωστό καί γλυκό Χριστό, πως καί τσι εναι Χριστός μας πού πιστεύουμε καί γαπμε! Γιατί Ετυχής, πού λεγε τι θεία φύση περρόφησε τήν νθρώπινη φύση, εναι σάν νά λεγε: «νθρωπε, μήν πλησιάσεις τόν Χριστό, μήν πς μαζί του, γιατί θά σέ «πορροφήσει», θά σοκαταστρέψει τήν λογική καί λα τά νθρώπινα ασθήματά σου»!... νῶ ἡ Ἐκκλησία μας, δελφοί χριστιανοί, μς λέγει τι κοντά στόν ησοΧριστό κρατς καί ξευγενίζεις τήν νθρωπιά σου καί θεώνεις τό εναι σου, χωρίς νά τό καταστρέψεις.

Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας