Translate

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ




 ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ 

Του Παναγιώτη  Νούνη

Ο επόμενος διάλογος αναπτύχθηκε εις τον χώρον του «φέϊζμπουκ» σε ειδική διαμορφωμένη σελίδα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου (Μέσα Ποταμού) όπου διαφημίζεται το εξαιρετικό κατά τα άλλα νεοεκδοθέν Αγιολογικό  σύγγραμμά τους περί των τελευταίων Τσάρων της δυναστείας των Ρομανώφ όπου επίσημα πλέον -εδώ και μερικά χρόνια- τιμώνται υπό της Εκκλησίας της Ρωσσίας και ως άγιοι Νεομάρτυρες.

Δεν θα επεκταθώ όμως αναλυτικά στο παρόν στάδιο για τις Αγιολογικές και Μαρτυρολογικές προϋποθέσεις της επίσημης αγιοκατατάξεως των τελευταίων Τσάρων Ρομανώφ. Ίσως σε μια άλλη ευκαιρία να διατυπώσουμε πιό εκτενώς τις αγιολογικές σκέψεις μας. 

Αλλά υπάρχει, αναντίρρητα, στην εν λόγω περιρρέουσα ρωσσική Εκκλησιαστική ατμόσφαιρα μια ανοικτή σημαίνουσα «αγιολογική» εκκρεμότητα που ακούει στο όνομα «Γρηγόριος Ρασπούτιν».

Για την εν λόγω ιστορική πλέον αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Ρασπούτιν υπερισχύουν, κατά την προσωπική γνώμη μας, σχεδόν δύο αντιφατικά άκρα και δύο παράδοξα σενάρια, όπου επιτρέψτε μας να το προσδιορίσουμε με δικής μας επινοήσεως όρον, για φιλοσοφικούς κυρίως λόγους, ως το «εις διπλούν παράδοξο του Ρασπούτιν»:

Πρώτον παράδοξο: Ότι ήτο και είναι ένας
ψευδοΧαρισματούχος, αντίχριστος, ανήθικος, ραδιούργος, διάβολος, πορνοκαλόγερος, τσαρλατάνος, το «τέλειο όργανο του Διαβόλου» (καθώς ισχυρίζεται και διακηρύττει η αδελφότητα του Μέσα Ποταμού), όπου συμπαρέσυρε και κατεπόντισε την δυναστεία των τελευταίων Τσάρων και επέφερε το οριστικό γκρεμοτσάκισμα της Αγίας Ρωσικής Τσαρικής Αυτοκρατορίας.



Δεύτερον παράδοξο: Ότι ήτο και είναι
ένας Θεόπτης, Χαρισματούχος, Στάρετς ή Γέροντας, Προφήτης, Θαυματουργός, ένας σύγχρονος δια Χριστόν Σαλός, και εν τέλει ένας άγιος Νεομάρτυρας, εξ αιτίας της άδικης μαρτυρικής δολοφονίας του ολίγον καιρό μάλιστα πρό της δολοφονίας των Τσάρων.



Εμείς, ως απλοί ερευνητές της εν λόγω Εκκλησιαστικής και Πολιτικής Ιστορίας της τότε Τσαρικής Ρωσσίας, δεν συμφωνούμε  με την δεύτερη εκδοχή της (υπερ)εξιδανικεύσεως και «αγιοποιήσεως» -υπο τινών Εθνοφυλετικών και φιλοΜοναρχικών ρωσσικών κύκλων- υπέρ του «δια Χριστόν Σαλού» «νεομάρτυρα» και «αγίου» Ρασπούτιν, ούτε βέβαια συμφωνούμε με την ιταμή και προπαγανδιστική διαβολοποίηση του δήθεν «πορνοκαλόγερου» και Φίλου των τελευταίων Τσάρων.

Με την φιλοσοφική Αριστοτελική Λογική, την κοινή παγιωμένη λογική δηλαδή, αν εξετάσουμε με αυτήν την προσέγγιση το «εις διπλούν παράδοξο του Ρασπούτιν», θα πρέπει να ισχύει, είτε το πρώτον είτε το δεύτερον. Είτε το δεύτερον είτε το πρώτον. Τρίτη λογική επιλογή δεν υφίσταται. Και τα δύο «παράδοξα του Ρασπούτιν» δεν είναι δυνατό να ισχύουν ταυτόχρονα. Είτε το ένα θα ισχύει λοιπόν είτε το άλλο θα ισχύει.

Δοξα τω Θεώ όμως όπου η ορθόδοξη Πατερική Θεολογία και η Πατερική Αγιολογία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας δεν θεμελιώνεται επάνω σε τέτοιου φιλοσοφικού είδους λογικές. 

Θεωρούμε, δηλαδή, ότι η ΙΣΤΟΡΙΚΗ αλήθεια για την εν λόγω αινιγματική προσωπικότητα του Γρηγορίου Ρασπουτίν και φίλου των Τσάρων βρίσκεται κάπου στην μέση οδό. Ούτε σ΄αυτό το σημείο, προς το παρόν, πρόκειται να επεκταθώ.

Το παράδοξο στις εν λόγω ακραίες και αντιφατικές προσεγγίσεις είναι, ότι, ειδικά στην πρώτη περίπτωση, δηλαδή στα περί της απόλυτης δαιμονοποίησης του Ρασπούτιν, ο Μέσα Ποταμός μετά των συν αυτώ νεοΒατοπαιδινών και ΝεοΜαχαιριωτών, συντάσεται, μάλλον αδιακρίτως ή και σκοπίμως, εις την παγιωμένη μπολσεβικική και μασσωνική προπαγάνδα όπου εξυφάνθει περίτεχνα -ενώσο ζούσε ακόμη ο Ρασπούτιν- υπό των πορρωμένων και ούκ ολίγων ορκισμένων εχθρών της πάλαι ποτέ νομίμου Τσαρικής εξουσίας.

Δηλαδή, κατά τον λογισμό μας, συμβαίνει το εξής παράδοξο πράγμα, όπου βγαίνει μέσα απο αντικειμενικά στοιχεία: 

1. Για τους αντίχριστους Μπολσεβίκους και Επαναστάτες εχθρούς  του απο έκτοτε Τσαρικού καθεστώτος, ο Ρασπούτιν ήτο είναι και παραμένει ένας διάβολος.

2. Για τους αντίχριστους Μασσώνους και Αποκρυφιστές Αριστοκράτες εχθρούς  του απο έκτοτε Τσαρικού καθεστώτος, ο Ρασπούτιν ήτο είναι και παραμένει ένας διάβολος.

3. Για τους νεοΒατοπαιδινούς και νεοΜαχαιριώτες Καλογήρους μετά των συν αυτώ πατρώνων τους, φίλοι και συγγραφείς περί των Αγίων Νεομαρτύρων Τσάρων, ο Ρασπούτιν ήτο είναι και παραμένει ένας διάβολος...!

Τα συμπεράσματα δικά σας.


Το ερώτημα που προκύπτει στην δική μου σκέψη αδελφοί και πατέρες, είναι, ότι: ο εν λόγω άνθρωπος των Τσάρων δεν είχε ούτε και ΜΙΑΝ αρετή, αλλά, ούτε καν ΕΝΑ θετικό στοιχείο ως εικόνα Θεού; 

Πώς τότε οι άγιοι Νεομάρτυρες Τσάροι Νικόλαος και Αλεξάνδρα τον θεωρούσαν ως ένα σημαντικότατο Φίλο τους, στενότατο τίμιο και χαρισματικό μέλος της οικογενείας τους;

Προφανώς οι άγιοι Τσάροι έβλεπαν, επειδή τον έζησαν, και τινά θετικά στοιχεία και αρετές στον χαρακτήρα του. Και αν υπήρξε κάτι το θετικόν και αρεστόν ίσως στον Θεό αλλά και στους Τσάρους για ποιόν ακριβώς λόγο στον καλό και ωφέλιμο νεοεκδοθέν τόμο και Μαρτυρολόγιο των Βασιλομαρτύρων Τσάρων μας το αποκρύβετε, αλλά  και απολυτοποιείτε ίσως άτσαλα και άτοπα την αρνητική και τρεπτή προσωπικότητά του εξ αιτίας των τινών αστοχίων του όπου θεμελιώνονται κυρίως επάνω σε ψευδείς φήμες, μύθους και θρύλους; 

Η απορία μου, προφανώς, είναι αμιγώς και βαθειάς θεολογικής (και όχι ηθικής) φύσεως η οποία μάλλον έπρεπε να προβληματίζει βαθέως και εσάς όπου είστε εκλεκτοί και αφιερωμένοι Μοναχοί του εν Κύπρω Ησυχασμού, δηλαδή πνευματικοί άνθρωποι.

Ο Μέσα Ποταμός, ενώ φέρει και κομίζει σε μερικά ιστορικά σημεία την απόλυτη βεβαιότητα για τον «διάβολο» και «ψευδοπροφήτη» Ρασπούτιν, σε άλλα παράδοξα κομβικά και ιστορικά σημεία, όπως λ.χ. στην εξ αποστάσεως θαυματουργική θεραπεία (οι Τσάροι ήτο στην Πολωνία ενώ ο Ρασπούτιν στην Σιβηρία) και αποτροπή του σχεδόν σίγουρου  θανάτου  του Τσάρεβιτς Αλεξίου, απο την ανίατη ασθένεια της αιμοφιλίας, ο Μέσα Ποταμός τηρεί σιγήν ιχθύος και ποιεί την νήσσαν.  Αφήνει ασχολίαστο το εν λόγω εκπληκτικό και θαυμαστό γεγονός, παρά μόνο, κατηγορεί την Τσαρίνα Αλεξάνδρα εμμέσως πλήν σαφώς για δήθεν θρησκόληπτη αφέλεια μεγατόνων και προσωπολατρεία εις το πρόσωπον του Ρασπούτιν.

Αφού αδελφοί και πατέρες έχετε μάλλον το χάρισμα των χαρισμάτων, την Διάκριση των Πνευμάτων, γιατί άραγε δεν επιλύετε και το εν λόγω αίνιγμα και μυστήριο;

Κοντολογίς υφίσταται μια σημαίνουσα αντίφαση στο εν λόγω βιβλίο: Ενώ στο εν λόγω σύγγραμμα εξιδανικεύεται η βαθειά και υψηλή πνευματικότητα και μεγίστη ευφυΐα των τελευταίων Βασιλομαρτύρων  και ενώ μαρτυρούνται οι περίφημες πνευματικές σχέσεις των με σωρηδόν αγίους ανθρώπους της εποχής, την ίδια στιγμή, φαίνεται να υποσκάπτεται κατά την γνώμη μας, άτοπα, το υψηλώτατο κύρος τους, εξ αιτίας της ελευθέρας επιλογής τους να συνδεθούν με τον Γρηγόριο Ρασπούτιν, διά της συντεταγμένης και υπερβάλλουσας  δαιμονοποίησης του εκλεκτού στενού Φίλου  και συνεργάτη τους. 

Ενώ σεβώμεθα και τιμώμεν, υπερβολικά, τους Νεομάρτυρες Τσάρους, ατιμάζουμε «αντικειμενικά» μιαν σημαντική ιστορική προσωπικότητα και συντηρούμε την διαβολική προπαγάνδα εναντίον του Φίλου τους.

Οι άγιοι Νεομάρτυρες και ελέω Θεού Τσάροι ήτο αναμφίβολα, οι εκλεκτοί του Θεού και  οι εκλεκτοί του Ρωσσικού λαού όπου συνδέθηκαν πνευματικά με το ειδικό εκκλησιαστικό μυστήριο της τελετής της στέψης των, αυτό το εννοήσαμε καλά, και έτσι έχουν τα πράγματα αλλά αυτός ο Θεός τον οποίο υπηρετούσαν οι Τσάροι, πως επέτρεψε να παρασυρθούν σε τέτοιο βαθμό ώστε να συνδεθούν και να φιλέψουν στενότατα με το «τελειώτατο όργανο του Σατανά» όπου υποτείθεται, για πολλούς αφελείς, ότι ήτο και είναι η μείζονα αιτία της καταργήσεως της Τσαρικής Αυτοκρατορίας και Μοναρχίας, με το Μαρτυρικό τέλος των αγίων Ρομανώφ;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη




ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΠΟΤΑΜΟΥ

Παναγιώτης Νούνης: Ποιός έγραψε το εν λόγω κείμενο;

Romanov Royal Martyrs: Καλημέρα, Παναγιώτη. Το εν λόγω κείμενο έχει γραφεί από την Αδελφότητα της Μονής Μέσα Ποταμού, συγγραφέα του έργου "Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ" και δημοσιεύτηκε εδώ από την συντακτική ομάδα του έργου.

Παναγιώτης Νούνης: Υπάρχει και μια άλλη προσέγγιση για το ζήτημα της εν λόγω προσωπικότητας: «It is no secret that Gregory Rasputin had a gift of healing that medical science could only jealously acknowledge without understanding – it is a fact of history. That he had the ability to heal the Tsarevich Alexei, who could have become the greatest, most merciful and wisest of all Russian Tsars, is a fact of history. That he was a devout man of prayer and pilgrim to Jerusalem and the holy places of Russia who very well knew the Holy Scriptures, the Lives of the Saints and Orthodox services is a fact of history. That he made several prophecies about the future of Russia, the Tsardom, his own murder and the future of the world, all of which came true in detail, is a fact of history. For Gregory Rasputin knew the price of suffering, both moral and physicalΠΗΓΗ: http://www.events.orthodoxengland.org.uk/the-real-gregory-rasputin/

Romanov Royal Martyrs: Αγαπητέ Παναγιώτη, σε ευχαριστούμε για την παρέμβασή σου, την οποία εκτιμούμε και σεβόμαστε. Ίσως βρεις ενδιαφέρον το άρθρο που κοινοποιήσαμε στο σχετικό σχόλιό μας πιο κάτω και την απάντησή μας στην Gulia.

Gulia Mace: Not convinced! Let's let God judge him. We don't really have to, right? Either way, bad or good. We don't have to.  (μετάφραση του ΦΒ: Δεν έχω πειστεί! Ας αφήσουμε τον Θεό να τον κρίνει. Δεν χρειάζεται να το κάνουμε, έτσι δεν είναι; Όπως και να ' χει, κακό ή καλό. Δεν χρειάζεται να το κάνουμε).

Romanov Royal Martyrs: Dear Gulia, thank you for sharing your thoughts with us. It has not been our aim to convince anyone, rather than share our Orthodox view. And we are certainly not condemning anyone, that is clearly God's work. Nevertheless, serious historical facts cannot be ignored. We are children of the Orthodox Church and as such we follow our Church's line: Rasputin has not been exonerated, but the answer of our Church to this movement was to confirm its firm conviction regarding Rasputin's personality.

Even more, as Saint John Chrysostom said: "we prefer to be mistaken within the realm of the Church, rather than be correct but in contrast to the Church's view".

Romanov Royal Martyrs: Gulia Mace and Παναγιώτης Νούνης maybe you would like to read this article regarding the issue in discussion. https://orthodoxlife.org/church-history/real-rasputin-revisionist-anashkin/

Παναγιώτης Νούνης: Πολύ ευχαρίστως θα το μελετήσω. Ότι πληροφορίες έχετε περί του Γρηγορίου Ρασπούτιν παρακαλώ να μου τις αποστέλλετε.

Παναγιώτης Νούνης: Γράφετε αδελφοί και πατέρες της Ι.Μ. Μέσα Ποταμού: «We are children of the Orthodox Church and as such we follow our Church's line: Rasputin has not been exonerated, but the answer of our Church to this movement was to confirm its firm conviction regarding Rasputin's personalityΚαι εστιάζω σε τούτο: «we follow our Church's line», ποιά είναι η επίσημη Εκκλησιαστική γραμμή περί του Ρασπούτιν; Ότι ο Ρασπούτιν ήτο και είναι το τέλειο εργαλείο του Διαβόλου;

Η απόλυτη διαμονοποίηση μιας ιστορικής πλήν αμφιλεγόμενης προσωπικότητας είναι η «εκκλησιαστική» γραμμή της ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού και του Κοινοβίου σας; Αυτή είναι η επίσημη ή η ανεπίσημη θέση και άποψη της Εκκλησίας της Κύπρου; Υπάρχει κάποιο επίσημο ανακοινωθέν; Ή μήπως είναι μια προσωπική «πνευματική» γνώμη του Αρχιμανδρίτη Εφραίμ του Βατοπαιδινού και του Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου μετά των συν αυτώ; 

Και η ιστορική προσπάθεια των Αγίων Νεομαρτύρων Τσάρων και της τότε Εκκλησιαστικής Κοινότητας να αναγνωρίσουν αμέσως το μαρτύριο του Ρασπούτιν άμα τη δολοφονία του που υπάγει; Και η σύγχρονη προσπάθεια αποκατάστασης του απο το εκκλησιαστικό κίνημα όπου προωθεί την αγιοποίηση του;

Λυπάμαι που θα σημειώσω το αμέσως επόμενο, αλλά φαίνεται, ότι συντάσεστε, αδιακρίτως, με την προπαγάνδα δαιμονοποίησης του Γρηγορίου Ρασπούτιν υπό το πρόσχημα της «ορθοδόξου πνευματικότητας». 

Ότι ήτο θύμα αδίκου συνωμοτικής δολοφονίας για να πληγεί η Τσαρική Μοναρχία δεν είναι νέο φρούτο κάποιων ελαφρόμυαλων αλλά ισχυρή θέση και άποψη εις το Ιστορικό χρονικό πλαίσιο της εποχής των Τσάρων. 

Δεν έχω εντοπίσει στο λόγο σας ΕΝΑ θετικό στοιχείο υπέρ της εν λόγω προσωπικότητας η οποία συνδέθει με ισχυρούς δεσμούς φιλίας μέχρι του μαρτυρικού θανάτου του και τoυ μαρτυρίου των Τσάρων. Ενώ την ίδια στιγμή η αγία Τσαρική Οικογένεια (την οποία εξιδανικεύουμε και αγιοποιούμε μέχρι 7ου Ουρανού) και πλήθος μαθητών φίλων και οπαδών του Ρασπούτιν έβλεπε ούκ ολίγα θετικά και αρετές στον εν λόγω «διαβολοκαλόγερο» άνθρωπο.

Johanna Metzler: Razputin sent my family Romanovs to Auschwitz and other members were remembered he will never be forgiven one can not forgive he had bad life because he lived with terrible gilt as god punished him and so he should have.

Giannis Savva: What do you mean he sent the Romanovs to Auschwitz? As far as I know he was friend with Romanovs. Or maybe do you mean the part of Romanovs that were conspirators of the throne or the Yusupovs? And anyway Rasputin was dead since 1916.. Can you pleaze give us more details about how and who were sent to Auschwitz? And also what do you mean we can't forgive and god punished him? Because someone can say that Romanovs were punished also which is wrong. That's not how God's justice work. Thanks. 

(μετάφραση υπό του Ιστορικού κ. Ιωάννη ΣάββαΤι εννοείτε έστειλε τους Ρομανώφ στο Άουσβιτς; Σε ποιους Ρομανώφ αναφέρεστε; Απ' ότι ξέρω ήταν φίλος με την οικογένεια Ρομανώφ. Η μήπως εννοείτε την ευρεία οικογένεια που συνωμοτουσαν για να πάρουν τον θρόνο απ'το τσάρο όταν έλειπε στο πόλεμο ή μήπως τους Γιουσουποφ? Όπως και να έχει ο Ρασπούτιν ήταν νεκρός από το 1916.. Μπορείτε σας παρακαλώ να μας δώσετε περισσότερες λεπτομέρειες; Και επίσης τι εννοείτε δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε και ότι τον τιμώρησε ο Θεός; Γιατί αυτό ενδέχεται να τι πει κανείς και για τους τσαρους, πράγμα που είναι ανακριβές. Δεν λειτουργεί έτσι η δικαιοσύνη του Θεού.)

Παναγιώτης Νούνης: ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ Ι.Μ. ΜΕΣΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΤΑ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΑ ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ; ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ Ο ΤΕΚΜΗΡΕΙΩΜΕΝΟΣ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ; ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΤΑΣΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΗΝ ΣΧΟΛΙΑΣΜΩΝ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΑΣ.

Giannis Savva: We noticed that Theologian researcher mister Panagiotis Nounnis had written some logical-based arguments but we can see that they have been swiftly removed. Why is that? As an archaeologist I think there is no historical truth without arguments and without impartiality

(μετάφραση υπό του Ιστορικού κ. Ιωάννη Σάββα: Παρατηρήσαμε ότι ο θεολόγος ερευνητής κύριος Παναγιώτης Νουννης είχε γράψει κάποια λογικά επιχειρήματα αλλά βλέπουμε τώρα ότι διαγράφηκαν εν τάχει. Ποιός είναι ο λόγος; Ως αρχαιολόγος θεωρώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει ιστορική αλήθεια χωρίς διάλογο, σύγκριση επιχειρημάτων και χωρίς αμεροληψία).