Translate

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΜΕ ΤΟΝ κ. ΗΛΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ



ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΜΕ ΤΟΝ κ. ΗΛΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ


Ilias Dionisiadis: Στον κόσμο πέρασε η αντίθετη άποψη για τον Ρασπούτιν. Σε τι θα ωφεληθεί ο κόσμος σε μία προσθήκη ακόμη ενός αγίου. Από πολλούς θα σχολιαστεί αρνητικά. Νομίζω χάνουμε τον στόχο, που είναι να γίνουμε εμείς άγιοι, παρά να ασχολούμαστε για την αγιότητα κάποιου αμφιλεγόμενου ή όχι. Αν είναι άγιος, ας το μάθουμε στην Δευτέρα Παρουσία. Ταπεινή μου γνώμη!

Παναγιώτης Νούνης: @Ilias Dionisiadis. Αν ο κόσμος έχει αντίθετη άποψη, είναι που δεν κρίνει την δικαία κρίση, αλλά την άδικην και εποπόλαιαν, και διότι ο κόσμος ζείς στην κοσμάρα του. Αν είναι όντως μια αδικημένη ιστορική εκκλησιαστική προσωπικότητα, ο Ρασπούτιν, δεν πρέπει κάποιους να ενδιαφέρει η δικαίωση του έστω μετά θάνατον;
Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για την αγιότητα, αν τον ενδιέφερε η αγιότητα δεν θα ήτο κόσμος- εκκοσμίκευση, αλλά κόσμημα. Δεν έχει ουδεμία σημασία τα λόγια του κόσμου και οι κακοπροαίρετες κριτικές και λάσπες. Ούτως η άλλως σχολιάζεται άσχημα και με τα χειρώτερα η εν λόγω προσωπικότητα.
Κάποτε η ακατάσχετη λασπολογία καθαρίζει με μια βροχόπτωση ελαφρυά απο σταγόνες αληθείας. Νομίζω, αν θεωρείτε ότι χάνετε τον στόχο, καλόν είναι να μιλάτε εις το πρώτο πρόσωπον του ενικού.
Εμάς η διακονία μας στο σώμα της Εκκλησίας είναι η θρησκειολογική έρευνα και η θεολογική κριτική σκέψη. Είναι δουλειά των μελών της Εκκλησίας να εξερευνά και να διερευνά ποιός είναι άγιος και μή.
Καθώς είναι δουλειά της Εκκλησίας, δηλαδή των μελών της, να αποσαφηνίζει ποιός είναι θύμα συκοφαντικής δυσηφήμισης και ποιός όχι.
Υπάρχουν ζητήματα που μπορούν και πρέπει να επιλυθούν πρό της Δευτέρας Παρουσίας.
Αν διαφωνείτε με αυτό το ζήτημα, μπορείτε κάλλιστα να πάψετε να ασχολείστε. Για να εκφράζουμε «ταπεινή γνώμη» καλόν είναι να έχουμε και ανάλογη σοβαρή γνώση. Διαφορετικά σιωπούμε.

Ilias Dionisiadis: Έχεις δίκαιο! Συμφωνώ, μήπως άλλους αγίους δεν τους συκοφάντησαν, όπως και τον Άγιο Νεκτάριο και άλλους. Η έρευνα πρέπει να γίνει. Θαύματα έχουμε μετά τον θάνατο του;

Παναγιώτης Νούνης: @ Ilias Dionisiadis. Αναναντίρρητα! Αλλά δεν είναι, η θαυματουργία, το απλανές εκείνο κριτήριον ότι είναι πράγματι άγιος Μάρτυρας.
Δεν χρειαζόμαστε θαύματα για να αναγνωρίσουμε τον μαρτυρικό θάνατο τινός Χριστιανού. Το μαρτύριον του είναι απο μόνο του ένα θαυμαστό σημείο. Ότι είναι μάρτυρας είναι αδιαμφισβήτητο αν κρίνουμε απο την δολοφονία του και ετεροχρονισμένα την δολοφονία των Τσάρων και έπειτα την επιβολή των αθέων Μπολσεβίκων.
Υπάρχει σύγχρονος μακαριστός άγιος Γέρων ο Στάρετς Νικόλαος Γκουριάνωφ όπου μαρτυρεί για την αγιότητα του Ρασπούτιν. Αυτό και αν είναι θαύμα. Ένας άγιος Γέρων να αποκαλύπτει την αγιότητα και την αδικία που επισυμβαίνει κατά τινάς αμφιλεγόμενης προσωπικότητας.
Βέβαια αν μελετήσετε τι χαμός έγινε μόλις εδολοφονήθη απο Κλήρο και Λαό... όταν του έκαναν ανακομιδή και ότι το λείψανο του ευωδίαζε και παρέμεινε άφθαρτο και εις πείσμα αυτού τον κάψανε οι Μπολσεβίκοι, τότε θα υποψιαστείτε πολλά.
Και αυτό ο Γέρων Νικόλαος το μαρτυρεί εξ αιτίας προσωπικών αποκαλύψεων που είχε. Τα θαύματα του Ρασπούτιν είναι αναρίθμητα εν ζωή, αλλά το μεγαλύτερο ήτο ότι δεν άφηνε τον διάδοχο του Θρόνου τον Τσάρεβιτς Αλέξιο να πεθάνει απο αιμοραγία. Και αυτό το μαρτυρούν φίλοι και εχθροί και ιατροί της τότε Τσαρικής οικογένειας.

Ilias Dionisiadis: Στα σχόλια σας αναφέρετε ότι" Η τραγική ειρωνεία της εν λόγω ιστορίας ήτο και είναι ότι ο Μοναχός Γρηγόριος Ρασπούτιν, ήξερε με κάθε ακρίβεια πως να του θεραπεύει τους πυρετούς και τις ασταμάτητες αιμορραγίες του.
Με την θερμή και καρδιακή προσευχή του!" Πάνω σ'αυτό θέλω να ρωτήσω: Γιατί δεν θεραπεύτηκε ο γιος του τσάρου μονομιάς, αλλά έπρεπε να προσεύχεται γι' αυτόν και να θεραπεύετε κάθε φορά που είχε αιμορραγία; Έχουμε κάτι ανάλογο στα συναξάρια της εκκλησίας;
Ξέρουμε ότι ο Ιησούς όταν θεράπευε τους ασθενείς αυτοί γινόντουσαν καλά και δεν ξανά ασθενούσαν για να τους ξανά θεραπεύσει, άλλο αν αργότερα ενδεχομένως να αρρώστησαν και σίγουρα πέθαναν,ως θνητοί. Καταθέτω απλά αυτήν την απορία.

Παναγιώτης Νούνης: Για να ξεκαθαρίζουμε κάτι κύριε Ηλία. Δεν γράφουμε δικά μας πράγματα παραπέμπουμε με ακρίβεια σε ιστορικές πηγές. Όπου γράφουμε κάτι δικό μας είναι απλά υποθέσεις και εικασίες και το σημειώνουμε.
Διότι, πρώτον, απαντώ, προφανώς με την εν λόγω γονιδιακή ασθένεια του η αιμοραγία θα τον εσκότωνε. Οι ιατροί μαρτυρούν και ομολογούν έκπληκτοι ότι όποτε ήτο προ του θανάτου η παρέμβαση του Ρασπούτιν ήτο σωτήρια και το γεγονός εθεωρείτο ανεξήγητο απο την επιστήμη.
Μια σημαντική πληροφορία που ενδέχεται να την αγνοείτε: Οι ιατροί, οι επιστήμονες του Τσάρου, διενεργούσαν φαρμακευτική θεραπεία στον Αλέξιο, με ασπιρίνες! Όλως παραδόξως ο Ρασπούτιν, χωρίς να γνωρίζει απο ιατρική, εζήτησε να σταματήσει η εν λόγω θεραπευτική αγωγή με τις ασπιρίνες. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι ασπιρίνες επισπεύδουν τον θάνατο τινός αιμοφιλικού. Ένας μάγος δεν θα μπορούσε να το γνωρίζει αυτό το πράγμα. Αν οι μάγοι εγνώριζαν τέτοιο πράγμα, θα έκαναν σειρά μέσα στην αυλή του Τσάρου.
Μάλιστα μια φορά, που ήτο έτοιμη η οικογένεια να τους πεθάνει στην Πολωνία ο μικρός Αλέξιος, σταμάτησε την θανατηφόρα αιμοραγία εξ αποστασεως .
Η ασθένεια είναι μια απο Θεού παιδαγωγική δοκιμασία. Ενίοτε ο Θεός δίδει και το αντίδοτο με τον τρόπο που θέλει ο Θεός. Αν θεραπεύετο απόλυτα ο Αλέξιος, οι Τσάροι θα εξεχνούσαν τον Θεό, δεν θα είχαν ανάγκη τον Θεό, και θα εγίνοντο αδίστακτοι και άκαμπτοι στις αποφάσεις τους. Τα συναξάρια της Εκκλησίας και οι Πράξεις των Αποστόλων είναι γεμάτα απο τέτοιου είδους θαύματα. Στο κάτω κάτω άν ο Ρασπούτιν ήτο μάγος και κομπογιαννίτης, γιατί ο πνευματικός του Τσάρου, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Μόσχας, τον εσύστησε; Αν ο Ρασπούτιν ήτο μάγος σημαίνει ότι εξεγέλασε σωρηδόν άλλους Εκκλησιαστικούς αξιωματούχους και εν τέλει τον Τσάρο, όπερ υπερβολικό άτοπο και μυθοπλαστικό.
Ξέρουμε ότι ο Ρασπούτιν, θεράπευε εις το όνομα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, και όχι με ξόρκια και μαγγανίες. Και έχουμε περιπτώσεις, ανθρώπων εις την εποχή του Χριστού, όπου δεν ήτο μαθητές Του, όπου έκαναν παράληλα θαύματα, και οι Αποστόλοι έκαναν παράπονα στον Χριστό.
Υπάρχει μια σημαντική λογική και θεολογική αρχή που σας διαφεύγει: Δεν συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα. Συγκρίνετε έναν άνθρωπο του Θεού, με τον Θεό; Ο Θεάνθρωπος Χριστός θεράπευε ως εξουσίαν έχωντι. Ενώ ο Ρασπούτιν θεράπευε εις το όνομα του Χριστού και όχι εις το όνομα του. Το ζήτημα δεν ήταν η απόλυτη θεραπεία του Τσάρεβιτς. Αλλά η χρονική αναβολή του θανάτου του. Ούτως η άλλως μικρός επέθανε και όχι απο την ασθένεια. Ενώ αν δεν ήτο ο Ρασπούτιν με τις θαυμαστές παρεμβάσεις του, ο Αλέξιος θα επέθανε χίλια τα εκατόν απο αιμοραγία και η ιστορική εξέλιξη των Τσάρων ενδέχεται να ήτο απείρως χειρώτερη εις βάρος της ανθρωπότητος.

Ilias Dionisiadis: Λογικές και τεκμηριωμένες οι απόψεις σας, με κάλυψαν, απλά ρώτησα για να πέσει πιο πολύ φως στην υπόθεση για προσωπική μου πληροφόρηση, αλλά πληροφόρηση των αναγνωστών σας.
Με την ευκαιρία να κάνω μία ακόμη ερώτηση: Μετά τον μαρτύριο του μοναχού Ρασπούτιν έχουμε δύο χρόνια απουσίας του προσωπικού θεραπευτή του γιου του Τσάρου, σε εκείνο το διάστημα έχουμε κάποια πληροφόρηση για κάποια ενδεχομένως αιμορραγία του και κάποια θεραπεία του ή δεν ασθένησε καθόλου αυτό το διάστημα;

Παναγιώτης Νούνης: Καλό το ερώτημά σας, μάλλον σπουδαίο, κάτι διάβαζα επ΄αυτού όντως υπάρχει μια λεπτομερής θαυμαστή πληροφορία, θα την βρείτε στις πιό πάνω πηγές, υπάρχει μια συγκεκριμένη εξιστόρηση, ότι μόλις δολοφονηθεί ο Ρασπούτιν, το προφήτεψε λένε ο ίδιος, ότι ΕΝΑ ΜΗΝΑ μετά να περιμένουν ότι θα πάθει μια σοβαρότατη κρίση ο Τσάρεβιτς Αλέξιος, αλλά ο Θεός θα παρέμβει. Όλοι προσεύχονταν και ο μικρός ομολόγησε δημόσια πλέον ο Άνθρωπος του Θεού ο Άγιος Γρηγόριος είναι στον τάφο και κανένας άλλος δεν μπορεί να με βοηθήσει. Και νομίζω ότι καταγράφεται στα μετά θάνατον θαύματά του ότι μετά θάνατον συνέβει μια ακόμη κρίση όπου θαυματουργικά αναχαιτίσθη.
Όλοι τότε το χλεύαζαν και ιδιαίτερα οι εκκλησιαστικοί ταγοί... «για να δούμε αν ο μακαρίτης Ρασπούτιν απο τον τάφο τι θα κάνει», άραγε ένα μήνα μακαρίτης τι θά κάνει... και έπαθαν σόκ και δέος διότι κάτι καλό και θαυμαστό εσυνέβει πράγματι.
Αν ασθενούσε με τις εν λόγω σοβαρότατες και ασταμάτητες αιμοραγίες θα πέθαινε πρό της δολοφονίας του, διότι μια αιμοραγία ήτο αρκετή έναν αιμοφιλικό να τον στείλει στην άλλη ζωή.
Εκτιμώ τους σχολιασμούς σας και θα φροντίσω να αναδημοσιευθώσι και απο το ιστολόγιο μας και απο το χρονολόγιο μας. Σας ευχαριστώ που με πιέζεται και ενεργοποιείτε στο να ψάχνω βαθύτερα το ζήτημα. Δεν έχουμε απαντήσεις για τα πάντα αλλά νομίζω ότι ερευνούμε το ζήτημα διεξοδικά και αντικειμενικά διότι παραμένει άλυτο εκκλησιαστικό μυστήριο και γρίφος της ιστορίας.

ΠΗΓΗ ΣΧΟΛΙΑΣΜΩΝ: ΑΡΘΡΟ: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ, του Παναγιώτη Π. Νούνη, https://web.facebook.com/panagiotisnouni/…/1660478410712457…