Translate

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΣΑΡΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Β΄, Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΟΝ ΗΓΑΠΑ Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ, ΩΣ «ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΙΩΒ»



Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΣΑΡΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Β΄, Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΟΝ ΗΓΑΠΑ Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ, ΩΣ «ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΙΩΒ»
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Σάν σήμερα του αγίου Προφήτου και Πολύπαθου Ιώβ την 6ην Μαΐου 1868 γεννήθηκε ο τελευταίος Τσάρος της δυναστείας των Ρομανώφ ο νεομάρτυρας Νικόλαος ο Β΄ (Никола́й Алекса́ндрович Рома́нов).

Όσα ακολουθούν εντός των εισαγωγικών είναι πληροφορίες όπου εκπηγάζουν απο το περίφημο και αποκαλυπτικό σύγγραμμα του Έντβαρντ Ρατζίνσκι:

«ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ (Ζωή και Θάνατος)», μετάφραση απο τα
ρωσσικά: Ελένη Μπακοπούλου, Β΄ έκδοση, εκδόσεις: ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ, σσ. 698.

Σε μια συνομιλία του Τσάρου με τον πρωθυπουργό Στολίπιν έλεγε ο πρώτος: 

«Ξέρετε ποιά μέρα γεννήθηκα;». «Μπορώ να μή ξέρω, Εξοχότατε; Στις 6 Μαΐου». Και ποιόν άγιο γιορτάζουμε αυτή την ημέρα;... Τον Πολύπαθο Ιώβ. Έχω κάτι περισσότερο από προαίσθημα... έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι είμαι προορισμένος για τρομερές δοκιμασίες».

Αλλού σημείωνε ο τσάρος Νικόλαος: «Γεννήθηκα την ημέρα του Πολύπαθου Ιώβ, και είμαι έτοιμος να αποδεχθώ τη μοίρα μου».

Παρόμοια πράγματα του έλεγε ή έγραφε σε επιστολές και η σύζυγος του η Τσαρίνα Αλεξάνδρα: «Γεννήθηκες, βλέπεις, την ημέρα του Πολύπαθου Ιώβ, φτωχέ μου φίλε...».

Στο προσωπικό του Ημερολόγιο ο πατερούλης της Αγίας και Μεγάλης Ρωσσίας σημείωνε: «Πρέπει ταπεινά και σταθερά να αντέξω τις δοκιμασίες, που μας στέλνει ο Κύριος... ειναι το θέλημα Του».

Και συμπληρώνει επ αυτού πολύ εύστοχα ο βιογράφος του τσάρου ο Έντβαρντ Ρατζίνσκι: «Ο μόσχος ο προορισμένος να θυσιαστεί...»!

Απο την αιματηρή ενθρόνηση του εν λόγω τελευταίου Τσάρου, του Νίκι ή του πατερούλη μέχρι το φρικτότατο δολοφονικό μαρτυρικό και άδικο τέλος του (1918) μετά πάσοις τοις συν αυτοίς οικογενείας του, υπό των αθέων και αντιχρίστων Μπολσεβίκων, το προαίσθημα του βγήκε 100% βάσιμο εύλογο αληθινό και προφητικό.

Ο μόσχος της Τσαρικής Μοναρχίας, όπου ήτο προορισμένος να θυσιαστεί για τον λαό του, αυτο-θυσιάστηκε, εκούσια, απο τον ίδιο τον αχάριστο και αγνώμονα λαό του, όπως ακριβώς διενεργήθη και εις την περίπτωση του Θεανθρώπου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Η ίδια αυτο-θυσία υφίσταται και στην άλλη τραγική φιγούρα του Γρηγόριου Ρασπούτιν όπου και αυτός ως ο καρδιακός και πνευματικός Φίλος των Τσάρων, δολοφονήθηκε οικτρά απο
τους ζηλόφθονους συγγενείς του Τσάρου το 1916.

Ένας σημαίνων λόγος που ασχολούμαστε ιδιαίτερα σήμερα με τον τελευταίο Τσάρο Νικόλαο, αλλά και με τον στενότατο φίλο συνεργάτη σύμβουλο και γέροντα αυτού τον κοσμοκαλόγερο Γρηγόριο Ρασπουτίν είναι ότι κλείνουμε εν έτει 2018 τα 100 χρόνια της άνανδρης και ύπουλης προμελετημένης ΔΟ-ΛΟ-ΦΟ-ΝΙ-ΑΣ τους.

Η Εκκλησία της Ρωσσίας εύλογα και δίκαια απεκατέστησε τους Τελευταίους Τσάρους ως αγίους Νεομάρτυρες.

Παρ΄ όλες τις φημολογίες και κατηγορίες έναντι του Τσάρου και της Τσαρίνας για διάφορα ανήθικα σεξουαλικά σκάνδαλα, η Εκκλησία της Ρωσσίας, δεν δίστασε καθόλου να αναγνωρίσει την αγιότητα του μαρτυρικού τέλους των τσάρων.

Εξάπαντος υπάρχει στην όλη ιστορία μια σημαίνουσα
μεροληψία εις βάρος κυρίως του Ρασπούτιν. Για ποιό λόγο άραγε να συμβαίνει τέτοια αδικία;

Το εκκλησιαστικό έργο φαίνεται να έμεινε ημιτελές, διότι ο στενότατος φίλος και συμπαραστάτης της οικογένειας των Τσάρων, ο Γρηγόριος Ρασπούτιν, εξ αιτίας της φρικτής συκοφαντικής προπαγάνδας και δυσφήμισης όπου υφίσταται το πρόσωπό του απο την ημέρα όπου σχετίστηκε με τους Τσάρους μέχρι και σήμερα 100 χρόνια μετά την δολοφονία του, η Εκκλησία της Ρωσσίας φαίνεται κάπως επιφυλακτική και διστακτική, εξ αιτίας μάλλον του Ηθικισμού της, να αναγνωρίσει το αναντίρρητο της αγιότητος του μαρτυρίου του Ρασπούτιν, το δεύτερο βάπτισμα του όπου το έλαβε κυριολεκτικά μέσα στο αίμα του.

Και όλες οι κατηγορίες που του αποδίδουν να ευσταθούν με την παραμικρή λεπτόμερεια, η Εκκλησία του Χριστού, κοιτάζει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ΤΕΛΟΣ του πιστού μέλους Της. 

Γι΄αυτό ενδέχεται να έχουμε Νεομάρτυρες στην Εκκλησία, όπου ήτο και αβάπτιστοι ή αλλόθρησκοι, με πλήθος ανομιών, αλλά εξ αιτίας του μαρτυρίου τους να αναγνωρίζεται άμεσα η αγιότητα του τέλους της ζωής του.

Αποδείχθηκε εν τέλει, ο τελευταίος Τσάρος Νικόλαος,
υπομονετικός και καρτερικός, άχρι τέλους εν μέσω των πολυποίκιλων δοκιμασιών του ως τω όντι ο «Πολύπαθος Ιώβ».

«Πολύπαθος Ιώβ» ήτο και ο Φίλος «όν ηγάπα ο τσάρος και η τσαρίνα» ο κοσμοκαλόγερος Ρασπούτιν, μια ενδεχομένως αδικημένη και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα εξ αιτίας του γεγονότος ότι αγνοούμε την σπάνια οπτική και προοπτική της δια Χριστόν Σαλότητας.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη