Translate

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΑΝΗΘΙΚΕΣ ΔΕΙΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ* ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ





ΑΝΗΘΙΚΕΣ ΔΕΙΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ* ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη



Θα σημειώσω επιγραμματικά και αριθμημένα για χάριν της αλήθειας, τα δειμοσιογραφικά ψεύδη, τις δειμοσιογραφικές συκοφαντίες, τις
δειμοσιογραφικές ανακρίβειες, τις δειμοσιογραφικές υπερβολές, την δειμοσιογραφική παραπληροφόρηση και θα επισημάνω απλά και κατανοητά την στυγερή και σατανική προπαγάνδα, κατά του αδίκως καθαιρεμένου Κληρικού πατρός Στυλιανού Σάββα, σύμφωνα κατά πάντα με όσα ακριβώς γνωρίζω γύρω απο την υπόθεση και έχω πληροφορηθεί αψευδώς και τεκμηρειωμένα, μέχρι στιγμής, βάσει τινών αντικειμενικών απόρρητων κ.α. Δικαστικών Εκκλησιαστικών και Αστυνομικών εγγράφων όπου διέρρευσαν εις το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ».


Λαμβάνω δειγματοληπτικά και τυχαία απο την Ιστοσελίδα «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» το άρθρο του Μανώλη Καλαντζή:

Διαβάστε το παρακαλώ προσεκτικά, στο οποίο παραπέμπω με την παρούσα ανάρτηση και μετά ακολουθήστε και μελετήστε τα επόμενα 15 σημεία όπου πρόκειται για την συστηματική και μεθοδική αναίρεση του δημοσιεύματος.

1. Ήδη απο τον τίτλο της εν λόγω ανάρτησης, υφίσταται ένα μεγάλο ψέμα το οποίο αντίκειται προς την Δικαστική απόφαση. Ουδεπώποτε υπήρξε βιασμός. Ουδέποτε καταδικάστηκε ο π. Σ.Σ. για βιασμό, αλλά καταδικάστηκε για «άσεμνη σεξουαλική επίθεση» έναντι της μακαριστής Έλενας Φρατζής. Συνεπώς μόνον και μόνον για αυτήν την συκοφαντική ανακρίβεια η οικογένεια του πατρός Στυλιανού Σάββα έχει το κάθε δικαίωμα να κινηθεί Νομικά εναντίον της Ιστοσελίδας και Εφημερίδας όπου διέδωσε ψευδήν πληροφόρηση.

2. Η σεξουαλική επίθεση δεν είναι κατ΄ ανάγκην βιασμός, όπως η ομοφιλοφιλία δεν είναι παιδοφιλία ή κτηνοβασία. Αν όμως, κατά τους δειμοσιογράφους η άσεμνη σεξουαλική επίθεση, ο συγκυλισμός, είναι διείσδυση, δηλ. βιασμός, τότε γιατί η ομοφιλοφιλία όπου πρόκειται για παρά φύση διείσδυση, να μη είναι ψυχική ασθένεια, να μη είναι «εκούσιος» βιασμός ή, έστω μια σεξουαλική διαστροφή (καθώς ο μέγας πατέρας της Ψυχανάλυσης ο Ψυχίατρος επιστήμων Σίγκμουντ Φρόυντ το ομολογεί και μας το επιβεβαιώνει);

3. Δεν είναι σίγουρο και επίσημα επιβεβαιωμένο ότι η μακαριστή Έλενα Φρατζή, αυτοκτόνησε. Κανένας δεν μας ενημέρωσε, δημόσια, μέχρι στιγμής για το ιατροδικαστικό πόρισμα. Ενδέχεται καθόλου παράξενο να την «αυτοκτόνησαν», οι «τίμιοι» και «εκκλησιαστικοί» συνεργάτες της στην σκευωρία κατά του Κληρικού, αφού ως γνωστόν ήτο χρήστης σκληρών ναρκωτικών.

4. Και να αυτοκτόνησε πράγματι, οι Δημοσιογράφοι, έχουν την ηθική υποχρέωση, βάση της συντεταγμένης ηθικής δεοντολογίας, να μη αποκαλύψουν την εν λόγω πτυχή και ενέργεια της θανούσας. Κυρίως για λόγους σοβαρούς όπου αναλύονται μέσω της Κοινωνικής Ψυχολογίας. Δεν χρειάζεται να το αναπτύξω περαιτέρω. Το να αποκαλύψουν οι Δημοσιογράφοι, ότι ο τάδε ή ο δείνα άνθρωπος εν τέλει αυτοκτόνησε, και μάλιστα να το συνδέσουν και με την σεξουαλική κακοποίηση, είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία τους, οι δειμοσιογράφοι καθοδηγούν και χειραγωγούν την κοινή γνώμη και τους ανθρώπους, όπου εβίωσαν ή βιώνουν ανάλογα περιστατικά σεξουαλικής βίας, να ακολουθήσουν το τρανό(!) παράδειγμα της αυτοχειρίας.

5. Στο δικαστήριο ΔΕΝ αποδείχθηκε, επιστημονικώς, ότι ο θετός πατέρας της Έλενας Φραντζής κακοποίησε σεξουαλικά την ίδια. Ο εξ Ελλάδος ιδιώτης Ψυχίατρος της Φρατζής εξάλου σε δημόσιες δηλώσεις του το ετόνισε, ότι επιστημονικά ΔΕΝ δύναται να αποδειχθεί τέτοιο πράγμα. Ούτε η Ψυχολόγος κ. Περδικογιάννη όπου εξέφρασε προσωπικές υποκειμενικές απόψεις στο δικαστήριο, περί της Φρατζής, ήτο σε δυνατότητα να αποδείξει, επιστημονικά, ότι όντως η μακαριστή κακοποιήθηκε.

6. Οι ψυχολόγοι και ψυχίατροι, στηρίζονται ειδικά και μόνο στις παρελθοντικές, μυθώδεις, ψευδείς ή αληθείς, εξάπαντος κατασκευαστικές αναμνήσεις και δηλώσεις των πελατών τους. Στην εν λόγω περίπτωση της Έλενας Φρατζής δεν έχουμε απλά και μόνον την ψυχολογική περίπτωση, περί της μυθοπλασίας της μνήμης (δείτε τα πειράματα της επιστήμονος κ. Ελίζαμπεθ Λόφτους), αλλά έχουμε και άριστα οργανωμένη σκευωρία-συκοφαντία με δολοπλόκους συνεργάτες.

7. Το δικαστήριο ΔΕΝ δίκασε ΟΥΤΕ κατεδίκασε τον θετό πατέρα της Έλενας Φρατζή, πατέρα Στυλιανό Σάββα, με ειδικήν ενισχυτική μαρτυρία, αλλά τον δίκασε και εν τέλει τον εκατεδίκασε ειδικά και μόνον με την μοναδική μαρτυρία της Έλενας Φρατζής.

8. Πως είναι δυνατόν, ένα σοβαρό Δικαστήριο, να προβαίνει σε τέτοιου είδους πρωτόγνωρη και πρωτοφανή καταδικαστική απόφαση, άνευ τινών επιστημονικών τεκμηρείων, και δή άνευ τινάς ενισχυτικής μαρτυρίας; Γιατί άραγε να θεωρηθεί απο το Δικαστήριο η μαρτυρία της Έλενας Φρατζής, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ήτο γνήσια, αληθής και αξιόπιστη, ενώ την ίδια στιγμή, για χρόνια ολόκληρα, ήτο χρήστης σκληρών ναρκωτικών, με ανήθικον βίον, και επι συστηματικήν ιδιαίτερη ψυχιατρική και ψυχολογική υποστήριξη απο τα Κρατικά Νοσοκομεία;

9. Όλα τα πιό πάνω, τα οποία μέχρι στιγμής καταθέσαμε και καταγράψαμε, και θα συνεχίσουμε να καταγράφουμε ως σταγονίδια αληθείας, γιατί άραγε, όλοι αυτοί οι διάκονοι και υπηρέτες της Δημοσιογραφίας ΔΕΝ τα κατέγραψαν και μάλιστα τα απεσιώπησαν ή τα αλλοίωσαν; Μήπως διότι υπηρετούν τον δείμο (=τρόμο) και την δειμοσιογραφία (τρομο-γραφία);

10. Λέγεται, ή αφήνεται να εννοηθεί, ότι η μακαρίτισσα κατά την παραμονή της (3-11 ετών) στην οικεία του Κληρικού πατέρα της ότι κατήγγηλε την σεξουαλική παρενόχληση της σε Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας. Πρόκειται για αναντίρρητο ψεύδος. Διότι στην επίσημη δικαστική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Αρ. Υπόθεσης 15250/11) ενώπιον της Δικαστού κ. Μαρίνας Παπαδοπούλου, η παραπονούμενη (Έλενα Φρατζή) ομολόγησε ότι παρ΄όλο ότι κατήγγειλε την Πρεσβυτέρα και θετή μητέρα της κ. Ελένη σε Λειτουργό, για την σωματική κακοποίηση, «δεν βρήκε το θάρρος να πει οτιδήποτε για την σεξουαλική κακοποίηση»!... Βέβαια όλως παραδόξως, η Έλενα Φρατζή, ΟΥΔΕΠΟΤΕ κατήγγειλε την ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ μητέρα της για τον σωρηδόν ξυλοδαρμό που εβίωνε πρό 4 ετών αλλά και μετά τα 11 της χρόνια όπου η μάνα της την απήγαγε απο το σπίτι των θετών γονέων της.

[Πότε ακριβώς «ενθυμήθη» η Φρατζή ότι υπέστη «σεξουαλική κακοποίηση»; Είναι ένα σημαντικότατο ερώτημα. Οι ψυχολόγοι και ψυχίατροι των Δημόσιων Κρατικών Υπηρεσιών, ανθρώποι του Γραφείου Ευημερίας, όπου χρόνια ολόκληρα γνώριζαν την Φρατζή, είχαν άραγε ποτέ τους πληροφορηθεί τα εν λόγω παράπονα της, περί της σεξουαλικής κακοποίησης της; Ή μήπως τα εμπνεύστηκε, χρόνια μετά μόλις εγκατέλλειψε τους δημόσιους ιατρούς της και επήγε στην ιδιώτη Ψυχολόγο κ. Περδικογιάννη; Και γιατί τέλος πάντων το «αμερόληπτο» και «δίκαιο» Δικαστήριο δεν κάλεσε κάποιο δημόσιο υπάλληλο Ψυχολόγο ή Ψυχίατρο ή Λειτουργό του Γραφείου ώστε να μαρτυρήσει για ότι και όσα εγνώριζε για την Φρατζή;]

11. Ο φάκελος της υπόθεσης, ΟΥΔΕΠΟΤΕ εχάθηκε. Αυτό τεκμηρειώνεται απο Νομικούς και Αστυνόμους που γνωρίζουν την υπόθεση όπου δημόσια εβγήκαν στα Μ.Μ.Ε. και το απεκάλυψαν. Παρ΄όλα αυτά μερικοί έγκριτοι κατά τα άλλα Δημοσιογράφοι συντηρούν σωρηδόν ψέματα και διαστροφές. Γιατί άραγε; Υπηρετούν την αλήθεια ή το ψεύδος; Υπηρετούν ως εραστές της αλήθειας ή ως εραστές της κακίας;

12. Ο έγκριτος Δημοσιογράφος κ. Μανώλης Καλαντζής, σημειώνει τα επόμενα ανακριβή και παραπλανητικά:

 «Παρέμεινε στην ανάδοχη οικογένεια του ιερέα, ο οποίος ΣΥΝΕΧΙΣΕ να την κακοποιεί μέχρι την ενηλικίωσή της.» 

Ενώ η αλήθεια είναι, ότι η ναρκωμανής και αλκοολική μάνα της Φρατζή, χωρίς την άδεια του Γραφείου Ευημερίας, επήγε στο σπίτι των θετών γονέων της του Κληρικού και της Πρεσβυτέρας, όταν η Έλενα ήτο 11 ετών, και την απήγαγε παράνομα. Μάλιστα η Έλενα σε ηλικία 18 ετών επιθυμούσε, τα μεγάλα παιδιά του ιερέα να αναλάβουν την υιοθεσία της. Φαίνεται απ΄αυτήν την λεπτομέρεια ότι μέχρι τα 18 της τέτοιες ιδιαίτερες φαντασίες και αναμνήσεις περί σεξουαλικής κακοποίησις ακόμη να εμφανισθούν. Συνεπώς η Έλενα έφυγε με την μάνα της απο την προ-εφηβική ηλικία της παρά την θέλησή της. Ενώ οι δειμοσιογράφοι γράφουν αναληθώς ότι ο Κληρικός θετός πατέρας της απο τα 4 μέχρι την ενηλικίωσή της, δηλ. μέχρι τα 18 της, ο ιερέας την κακοποιούσε. (Μανώλη μου, θα σε προτείνουμε για Νομπέλ «αληθεύουσας» και «αντικειμενικής» Δημοσιογραφίας αγόρι μου.)

13. Ενώ γνωρίζουμε ότι έχει ανοιχθεί ποινική υπόθεση και εκκρεμεί στη «Δικαιοσύνη» το ζήτημα της σωματικής βίας που υπέστη (δήθεν) η Έλενα (προ 20 ετών) απο την Πρεσβυτέρα κ. Ελένη, οι μισθοφόροι καριερίστες δειμοσιογράφοι παρουσιάζουν την Πρεσβυτέρα ως συναυτουργό ή και συνεργό στο έγκλημα της σεξουαλικής κακοποίησης.

Αντιγράφω με ακρίβεια: «Εναντίον της θετής της μητέρας είχε καταχωρηθεί ποινική υπόθεση για τη συμμετοχή της στην σεξουαλική κακοποίηση, αλλά και για την άσκηση σωματικής βίας με ξυλοδαρμούς». 

Και ερωτώ ως αδαής: με ποιό ακριβώς τρόπο συμμετείχε η πρεσβυτέρα και θετή μητέρα της Φρατζής στην σεξουαλική κακοποίηση; Συμμετείχε ενεργά και δραστήρια ή, μήπως παρακολουθούσε παθητικά και απολάμβανε την «σεξουαλική επιθέση» όπου (δήθεν) διενεργούσε ο σύζηγος και κληρικός; Ούτε ο καλύτερος σεναριογράφος ή και σκηνοθέτης πορνο-ταινιών δεν θα φανταζόταν τέτοιο ειδεχθές και αποτρόπαιο σατανικό σενάριο.

14. Ισχυρίζονται, ότι η εν λόγω ποινική υπόθεση κατά της πρεσβυτέρας δεν μπορεί πλέον να προχωρήσει εξ αιτίας του «αιφνίδιου» θανάτου της Φρατζής. Και άπαντες βέβαια (Πολιτικοί, Ιεράρχες, Δικαστικοί, Νομικοί, Δειμοσιογράφοι, Καναλάρχες, Αστυνόμοι κ.ο.κ.) στεναχωρήθησαν διότι η «κακιά μητριά» φτηνά μάλλον την εγλίππαρε απο την αμείλικτη τυφλή (μάλλον αόμματη) Δικαιοσύνη. Δηλαδή είχαν διαβολική πρόθεση και (αυτο)σκοπό, όλοι αυτοί οι «εντιμότατοι» «άσπιλοι» «ηθικοί» να δικάσουν και να καταδικάσουν ΚΑΙ την πρεσβυτέρα ως ηθικό συναυτουργό στην «άσεμνη σεξουαλική κακοποίηση».

15. Ο καλός Θεός όμως, έχει τον πρώτον και τον τελευταίον λόγο στην εν λόγω περιρρέουσα και σκοτεινή υπόθεση.

Ελπίζουμε, τα εν λόγω 15 σημεία, οι αποδεικτικές αντιρρήσεις μας κατά της ιδιότυπης σκευωρίας και σατανικής πλεκτάνης κατά τινός Κληρικού της Εκκλησίας, να σας προβληματίσουν βαθύτερα.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

*Δείμος=Τρόμος.