Translate

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΣΑΡΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΡΟΜΑΝΟΦ



ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΣΑΡΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΡΟΜΑΝΟΦ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Είναι αρκετά ενδιαφέρον ο συναξαριακός βίος των νεομαρτύρων της αγίας Τσαρικής Οικογένειας, αλλά υπάρχει κάποια απόκρυψη σημαίνοντος ιστορικού στοιχείου.

Στην ιδιαίτερη δοκιμασία της υγείας του Τσάρεβιτς Αλεξίου, συνέπασχε και σήκωνε τον σταυρό του, μαζί με την τσαρική
οικογένεια, και ο κοσμοκαλόγερος και φίλος των Τσάρων ο Γρηγόριος Ρασπούτιν.

Γιατί άραγε ούτε και μία θετική ή αρνητική αναφορά στο εν λόγω Μαρτυρολόγιο για την προσφορά του Ρασπούτιν εις το εν λόγω γεγονός και στοιχείο;

Προφανώς διότι πρόκειται για αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, με την οποία προσωπικότητα όμως οι άγιοι νεομάρτυρες Τσάροι είχαν στενότατο δεσμό αγάπη και φιλία μέχρι του αδίκου θανάτου του.

Πως είναι δυνατόν να μιλούμε και να γράφουμε για την αγία τσαρική Οικογένεια, αποκρύπτοντας, την ιδιαίτερη πνευματική και φιλική σχέση τους με τον «Φίλο τους»; Προσβάλλονται οι άγιοι για τον φίλο τους;

Και αν οι Τσάροι ήτο και είναι άγιοι, «ο Φίλος τους» τι ήτο και είναι;

Ανεξάρτητα τι είδους προσωπικότητα ήτο ο Ρασπούτιν, το εν λόγω Μαρτυρολόγιο μας αποκρύπτει την εν λόγω πληροφορία. Προφανώς διότι ο συγγραφέας του μαρτυρολογίου δεν θέλει να συνδέσει τους αγίους με το ανίερο και δαιμονικό.

Θέλω να πώ ότι η προκατάληψη κατά της προσωπικότητας του Ρασπούτιν είναι βαθειά.

Η αγία Οικογένεια εμπιστεύτηκε απόλυτα το ζήτημα της ασθένειας του μικρού διαδόχου στα χέρια του Ρασπούτιν. Αυτό είναι πλέον ιστορικό γεγονός και αναντίρρητα επιβεβαιωμένη πράξη.

Ο μικρός τσάρεβιτς γλύτωσε απο βέβαιον θάνατο με αρκετές θαυματουργικές προσευχητικές παρεμβάσεις του Ρασπούτιν, είτε απο κοντά είτε απο μακρυά, όπου μέχρι και οι ιατροί της τσαρικής οικογένειας το ανεγνώριζαν.

Η Αγία Οικογένεια των Τσάρων, σε χειρόγραφες επιστολές της, θεωρούσαν επι 10 συναπτά έτη (μέχρι της άδικη δολοφονίας του το 1916) , ως Γέροντα τους, μυστικό Σύμβουλο και πνευματικό οδηγό τους τον Γρηγόριο Ρασπούτιν, τον οποίον Ρασπούτιν εγνώρισε και εσύστησε ως «Άνθρωπο του Θεού» και θεραπευτή προς τους Τσάρους ο τότε (1906) πνευματικός της Τσαρίνας ο Αρχιμανδρίτης (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Μόσχας) Θεοφάνης.

Στο εν λόγω Μαρτυρολόγιο αναφέρεται ένα ακόμη στοιχείο, το οποίο αγνοούσα, ότι πνευματικός των Τσάρων ήτο και ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης. Δεν ξέρω αν αληθεύει η εν λόγω πληροφορία.

Προκύπτει ένα αμείλικτο ερώτημα όμως: Πως είναι δυνατόν τόσον μεγάλος ρώσσος άγιος, με ιδιαίτερο προορατικό χάρισμα, να μη προφύλαξε την τσαρική οικογένεια απο τον «τσαρλατάνο» και «δαίμονα» κοσμοκαλόγερο Γρηγόριο Ρασπούτιν; Ή μήπως ο Ρασπούτιν δεν ήτο τέτοιος; Αν πράγματι ο αγ. Ιωάννης ήτο στενά πνευματικά συνδεδεμένος με τους Τσάρους, ενδέχεται να φέρει ή όχι πνευματική ευθύνη για την ιδιαίτερη σχέση του Ρασπούτιν με τους Τσάρους;

Άν όντως ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης ήτο προσωπικός και στενός πνευματικός της Τσαρικής Οικογένειας, γιατί τότε οι Τσάροι έδειχνα ιδιαίτερη εκτίμηση, βαθειά ευσέβεια τιμή αγάπη και τυφλή υπακοή-εμπιστοσύνη εις τον Φίλο τους Γρηγόριο Ρασπούτιν;

Και αν εν τέλει η οικογένεια των Τσάρων Ρομανόφ είναι αγία οικογένεια, ο στενός φίλος τους, του οποίου είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη, γιατί απο πολλούς Χριστιανούς θεωρείται ότι είναι «μάγος», «κομπογιαννίτης», «ανήθικος», «δαίμονας» κ.ο.κ.;

Οι άγιοι Τσάροι, όπου διοικούσαν ολόκληρη αυτοκρατορία, ξεγελάσθηκαν απο έναν αγράμματο και απατεώνα κοσμοκαλόγερο; Αν πράγματι αυτό έγινε, γιατί τότε να μη καταγραφεί στο Μαρτυρολόγιο τους η θετική ή και αρνητική διασύνδεση και σχέση με τον Ρασπούτιν;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη