Translate

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΥΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΙΕΡΩΣ ΑΠΟΣΧΙΣΘΕΝΤΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ






ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΥΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΙΕΡΩΣ ΑΠΟΣΧΙΣΘΕΝΤΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Έχω ξαναγράψει με αρκετές αντιρρητικές λεπτομέρειες την προσωπική κριτική γνώμη και την θεολογικήν γνωμάτευση μου για τον ανιέρως αποσχισθέντα και σχισματικοαιρετικό Γέροντα Σάββα Λαυρεώτη μετά της κομπανίας του. 

Πρόκειται για επικίνδυνο και κομπογιαννίτη καλόγερο.

Οι κακόδοξες και κακόβουλες ενέργειες του μοναχού Σάββα Λαυρώτη μετά της ολιγοστής φατριάς του είναι σχισματικές ενέργειες, αντικανονικές και αντιεκκλησιολογικές ενέργειες και υποσκάπτουν αναντίρρητα τον αντι-οικουμενιστικό
αγώνα. Στον ίδιον παρανομαστή βρίσκεται και ο «Ρασπούτιν των Πευκακίων» καθώς και μερικά πρωτοκλασάτα μέλη της «Σύναξης για την Ορθοδοξία» όπου διέσπασαν απο ιδιοτέλεια την Σύναξη Κληρικών Μοναχών και Λαϊκών.

Επιβεβαιώνω, εξάπαντος ως ενισχυτική (συν)μαρτυρία επί τα λεχθέντα του ιερώς Αποτειχισθέντως πατρός Νικολάου Μανώλη.

Ο αγώνας κατά των Οικουμενιστών Προκαθημένων έχει ως αδιαμφισβήτητο οικουμενικό αρχηγέτη και σημείον αναφοράς τις πολυκύμαντες διαχρονικές εξάπαντος Εκκλησιολογικές και Πατρολογικές ρωμαλές ενέργειες του ιερώς αποτειχισθέντα και συγχρόνου ομολογητού και λέοντα της Ορθοδοξίας πατρός Θεοδώρου Ζήση μετά συν αυτώ μαθητών του.

Αντιγράφω πιό κάτω την προσωπική γνωμάτευση μου κατά των ενεργειών του μοναχού Σάββα Λαυρώτη όπου μπορείτε να την μελετήσετε στο εκτενές δημοσιεύμα του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» με τίτλο:

TO ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ (9/10-14/10) ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ, https://drive.google.com/file/d/0B-IiS5cE9vQxNzV1RWVldVVMSUo0RU1jN01OaHlTZVdOZzU4/view 





Α΄. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΧΙΣΘΕΝΤΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ

  • Δείτε το παρακαλώ ολόκληρο απο εδώεδώ και εδώ σε μορφή PDF/DOCS.

Στην πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία μου που είχα με τον αποσχισθέντα από την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία τον Μοναχό Σάββα Λαυρεώτη, αντιμετώπισα   - νοιώθω δυστυχής και που το σημειώνω - έναν μοναχό α-μόναχο, όπου επροσπαθούσε με μια  εμπαθή μανία και πονηρά ενέργεια καταδιώξεως να μου αποδείξει, άκουσον-άκουσον, πόσο μη χρήσιμος, μη ηθικός και άκρως αναξιόπιστος ή και ημιμαθής είναι ο ιερώς Αποτειχισθής Πρωτοπρεσβύτερος και Ομότιμος Καθηγητής της Πατρολογίας π. Θεόδωρος Ζήσης. 

Προσπαθούσε ο δυστυχής καλόγερος να μου βγάλει σκάρτο τον αρχηγέτη του αντιΟικουμενιστικού μετώπου. Και το κατάπια αυτό σχεδόν οκτώ ολόκληρους μήνες, και σας το αποκαλύπτω σήμερα, διότι και η υπομονή έχει τα όρια της. Φίλοι μεν Αγιορειτών, φιλτάτη δε η αλήθεια.

Απορούσα ειλικρινά, κατά την διάρκεια της  τηλεφωνικής συνομιλίας μας, ενδόμυχα, από την στιγμή που επικοινωνούσα για πρώτη φορά με τον αγιορείτη π. Σάββα, πόσο εύκολα ο εν λόγω καλόγερος έχυνε προς ένα καθόλα άγνωστο του άνθρωπο, το τοξικότατο δηλητήριο της ιεροκατακρίσεως και της καταλαλιάς κατά τινός διεθνώς ανεγνωρισμένου ακαδημαϊκού Καθηγητού της Πατρολογίας και πανάξιου Φαναριώτη Κληρικού. Απορούσα λ.χ. «άραγε, ο π. Σάββας αγνοεί αφελώς, εσκεμμένα ή και επιτηδευμένα, ότι ο π. Θεόδωρος μου ήτο και είναι ο είς και μόνος προσωπικός μου διδάσκαλος, κατηχητής, πνευματικός πατέρας και ακαδημαϊκός μέντορας στα θεολογικά μου σπουδάγματα;». Προφανώς τα εν λόγω βιογραφικά μου στοιχεία ή που τα αγνοούσε ή, δεν τα αγνοούσε καθόλου και προσπαθούσε μεθοδευμένα και με τον τρόπο του να με παρατάξει ή και με προσηλυτίσει προς το μέρος του για να με επηρεάσει κατά του πατρός Θεοδώρου. Και απορούσα επιπλέον, σε λογισμικό επίπεδο, αν με τόση ευκολία ο εν λόγω φέρελπις κρητικός μοναχός, λοιδωρεί και κατακρίνει, τον εν λόγω Κληρικό αρχηγέτη του αντιΟικουμενιστικού αγώνα μας, άραγε, μέχρι ποιού σημείου μπορούσε να φτάσει η κακορίζικη εμπάθειά του. Δημόσια βέβαια λέγει άλλα και είναι προσεκτικός και αυτό μου φάνηκε άκρως παράδοξο. Και η ιδιαίτερη εμπάθεια του έχει καταντήσει στο επίπεδο να κατακρίνει και να επικρίνει και τον κάθε δημοσιογράφο που του ασκεί αντιρρητική κριτική για τις τω όντι πεπλανημένες του ενέργειες.
Βέβαια το ζήτημα των «Αγιορειτών Πατέρων» συνδέεται κατά κάποιον πολυσύνθετο τρόπο και με το ζήτημα του πλανεμένου Κληρικού των Πευκακίων όπου ελέγχει πραξικοπηματικώς τον «Ο.Τ.», μιας και ο μέν Βολουδάκης υποστηρίζει (;!) με κάθε τρόπο τους δε αποσχισμένους «Αγιορείτες», ενώ την ίδια στιγμή ο ίδιος, αντιμάχεται αντικανονικά, την Ιεροκανονική διακοπή του Λειτουργικού Μνημοσύνου εκ των τριών Πρωτοπρεσβυτέρων, ούτως ώστε να απομονωθεί και να αποδυναμωθεί ο π. Θ. Ζήσης, να ξεσχισθεί και διαμελισθεί η Σύναξη Κληρικών και Μοναχών όπου της είναι ο κατ΄εξοχήν στρατηγικός σχεδιαστής, και κατά παμπόνηρη και Ρασπουτίνειον μεθοδολογία εν τέλει να διασπασθεί εκ των έσω ο περιβόητος ισχυρός αντιΟικουμενιστικός αγώνας… ούτως ώστε να γυρίσει το αντιΟικουμενιστικό παίγνιον εις τα μακρακιστικά χέρια του ανιστόρητου και ημιμαθή κληρικού των Πευκακίων. Όμως ο κάθε κατεργάρης Ρασπούτιν λογιαριάζει χωρίς τον ξενοδόχον.

Εκεί που συγκλίνει η ομάς των αποσχισμένων «Αγιορειτών Πατέρων» μετά της ομάδος των Βολουδάκηδων, πέραν των όποιων προσωπικών φιλοδοξιών και της κατεγνωσμένης εμπάθειας τους, και μάλιστα πολύ πέραν περί των σωρηδόν κακοδόξων φρονημάτων τους, είναι και στην ομοφρονούσα συναντίληψη τους επί της  ύπουλης και ραδιούργας διασπάσεως του αντιΟικουμενιστικού αγώνα, της διασπάσεως της Συνάξεως Κληρικών και Μοναχών, και της διαβολικής καθαιρέσεως του αδιαμφισβήτητου στρατηγικού νού επί του καθολικού αντιΟικουμενιστικού αγώνα. Τα συγκεκριμένα όπου καταγράφω δεν είναι απλές εικασίες και φαντασιοπληξίες μου, αλλ΄ ούτε καρπός ονείρων θερινής νυκτός αλλά είναι άκρως αντικειμενικά επιβεβαιωμένα, ως αληθή, μόλις πρόσφατα και υπό του ιερώς Αποτειχισθέντα Πατρολόγου π. Θεοδώρου Ζήση. 

(Δείτε εδώ: Ο π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΟΤΙ Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ,https://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_64.html ).

Με ιδιαίτερη έμφαση, επέμενε ο μ. Σάββας για να με πείσει, ότι «ο π. Θεόδωρος είναι ψεύτης», (ή «δεν ξέρουμε τι κάνει», «άλλα λέει και άλλα πράττει»… κ.λπ.) διότι λέει πολλά ψέματα (μου το εδήλωσε επίμονα σχεδόν τρείς και βάλε φορές) και ότι μάλιστα είχε και στοιχεία (ηλεκτρονικά μηνύματα για αποδείξεις, τα οποία μου υποσχέθηκε να μου τα αποστείλει για να εξακριβώσω την αλήθεια τους, και τα οποίαουδέποτε μου απέστειλεν). Αντιλήφθηκα έτσι εξ αρχής την ενέργεια της μικροπρέπειας στην τηλεφωνική μας συνδιάλεξη. Μάλιστα, μου απεκάλυψε ο π. Σάββας, ότι επροετοίμαζε η ολιγοστή αποσχισμένη αγιορείτικη ομάδα του κάποιο αντιρρητικό κείμενο, εναντίον του πατρός Θεοδώρου Ζήση, όπου την τελευταία στιγμή και μετά από αρκετές φρονιμώτερες σκέψεις το ανέστειλαν. Και όταν ερώτησα από δημοσιογραφική έγνοια, στη δεύτερη τηλεφωνική επικοινωνία μας που είχα και πάλιν με τον μοναχό Σάββα,  τι θα γίνει με το κείμενο κατά του Ζήση, μου εδήλωσε, ότι αποφάσισαν να μην μπούνε στη διαδικασία των αντεγκλήσεων, διότι ως αγιορείτες είναι… κάπως ανώτεροι πνευματικά άνθρωποι, «ενώ ο π. Θεόδωρος είναι άγευστος και άμοιρος Ησυχαστικής βιωτής» (εμμέσως πλην σαφώς μου έλεγε, αδελφοί και πατέρες, ότι: εμείς είμεθα δίκαιοι άνθρωποι, αφοσιωμένοι Καλόγεροι του Άθωνα και τρανοί Ασκητάδες με κάμποσα πνευματικά βιώματα. Kαθότι μη ξεχνούμε, ότι διατηρούμε τα «κόπυραϊντ» και την επίσημη ετικέττα του «Αγιορείτη», ενώ ο παπαΘόδωρος Ζήσης τι είναι έμπροσθεν ημών των αγιορειτών; Είναι ένας απλός (πρώην έγγαμος) Κληρικός της σειράς… όπου μέχρι προχθές και προ μερικών μηνών, με ενημέρωνε τόσον ο μ. Σάββας Λαυρεώτης όσον και ο μ. Επιφάνιος Καψαλιώτης, ότι ο Ζήσης αγνοούσε (sic) την Πατερική Θεολογία και την Ευαγγελική Διδασκαλία περί της Ιεράς Αποτειχίσεως κατά των αιρετικών…! Ενώ οι ίδιοι, αμφότεροι, οι πεφωτισμένοι (!) και ακτιστοφωτιστές (!!) «Αγιορείτες Πατέρες» εγνώριζαν (sic) και εμελετούσαν το ζήτημα της ιεράς Αποτείχισης τα τελευταία 15 χρόνια… τρομάρα τους!) και διότι είχαν συνειδητοποιήσει κάπως καθυστερημένα, ότι ο π. Θεόδωρος εξάπαντος θα εσυνέχιζε τον αντιρρητικό αγώνα εναντίον τους και θα τους εκονιορτοποιούσε το κάθε «αγιορείτικο» ψευδο-επιχείρημα και σοφιστία που θα του αντέτασσαν στις όποιες αντιρρήσεις τους.

Όλα σχεδόν τα ανούσια και κατακριτέα φλυαρήματά του ο Λαυρεώτης μοναχός Σάββας, τα υποστήριζε, εξ όσων μου απεκάλυψε προσωπικά, σε μία τηλεφωνική και με ένταση στοιχομυθία μετά του πατρός Θεοδώρου όπου είχε λίγη ώρα πρό της Ημερίδας του Ωραιοκάστρου. Δεν έχει καμμία σημασία τι ακριβώς ειπώθηκε μεταξύ τους, αν και γνωρίζω με κάθε ακρίβεια τι ακριβώς ειπώθηκε, αλλά έχει σημασία το αναντίρρητο γεγονός, ότι ο μ. Σάββας δεν συμπεριφέρθηκε με στοιχειώδη ευπρέπεια και λελογισμένο σεβασμό σε έναν αν μη τι άλλο Γέροντα και Κληρικό και ακαδημαϊκό δάσκαλο όπου έβγαλε -σχεδόν 50 χρόνια καθηγητής- εκατοντάδες ή και χιλιάδες φοιτητές. Βέβαια το ζήτημα δεν ήτο η κακεντρεχής αγένεια και η ασέβεια μεμονωμένων «Αγιορειτών Πατέρων» αλλά η συντονισμένη ύπουλη και μεθοδική καλλιέργεια της δικής τους εσφαλμένης και πεπλανημένης σχισματικοαιρετικής στρατηγικήςμεθοδολογίας, όπου εμηχανεύοντο σε πρώτο πλάνο ένα «αραχνοΰφαντο Σχίσμα», θεμελιωμένο αναντίρρητα, και μονόπλευρα, εις την Ποιμαντική ακρίβεια του Κανόνα περί της ιεράς Αποτειχίσεως.

Ανάμεσα στα διάφορα άλλα που συζητήσαμε με τον μοναχό Σάββα Λαυρεώτη, στην δεύτερη τηλεφωνική επικοινωνία, μου εξήγησε κάπως μη πειστικά και άκρως α-θεολόγητα, ότι αν τυχόν βρεθεί στη Βουλγαρία δεν δύναται να έρθει σε Εκκλησιαστική Κοινωνία, με την Εκκλησία της Βουλγαρίας, διότι ο πατριάρχης της Βουλγαρίας μνημονεύει τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Αυτό είναι το λεγόμενο σχισματικό φρόνιμα

Βέβαια, ο γράφων, τον προσκάλεσε εις διπλούν, τηλεφωνικώς, για να έρθει να τον φιλοξενήσουμε στην Κύπρον για να τον πάρουμε και στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, και σ΄αυτό το σημείον ήτο πολύ θετικός, πράγμα που υποδηλώνει την μεγίστη εκκλησιολογική αντινομία αντίφαση και ασυνέπειά του. Με τους Βούλγαρους διακόπτει την πάσα Εκκλησιαστική Κοινωνία, ενώ με τους Σταυροβουνιώτες δεν θα εδιέκοπτε την εκκλησιαστικήν κοινωνία…! Βγάλτε αδελφοί και πατέρες τα δικά σας συμπεράσματα επί τη βάση των εν λόγω νέων αποκαλυπτικών δεδομένων. Ως γνωστόν και η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, δυστυχώς, κατ΄οικονομία μνημονεύει τον αρχιΚολυμπαριστήν και οικείο Μητροπολίτην Κιτίου κ. Χρυσόστομον, ο οποίος μνημονεύει τον αρχιΟικουμενιστήν Αρχιεπίσκοπον Κύπρου κ. Χρυσόστομον τον Β΄, ο οποίος δεύτερος, μνημονεύει ως γνωστόν τον αρχιΛήσταρχον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον. 

Θαυμάστε την μυστηριώδη «μολυσματική Εκκλησιολογία» των μεμονωμένων «Αγιορειτών Πατερών»:ακοινωνησία με την Εκκλησία της Βουλγαρίας (όπου εν Συνόδω και επίσημα δεν αναγνωρίζει την ληστρική «Πανορθόδοξη Σύνοδο» και τα κακόδοξα αποφασισθέντα της), και εκκλησιαστική Κοινωνίαμε την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, η οποία μέχρι στιγμής δεν εξεφράσθη επίσημα κατά της ληστρικής Συνόδου.

Αν επιμένουν σ΄αυτό ακριβώς το αντιφατικό το αθεολόγητο και το σχισματικό μοτίβο που μου έχει δηλώσει και αποκαλύψει κατά τον μήνα Μάϊον, παρακαλώ θερμά τους οπαδούς των εν λόγω αγιορειτών πατέρων να προβληματιστούν ιδιαίτερα επ΄αυτού του ζητήματος περί της ακοινωνησίας με την Καθολική Εκκλησία.

Το ίδιο και ακριβώς απαράλλακτο ισχύει, στην πλανημένη σκέψη του, αν προκύψει και βρεθεί και σε άλλες αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Π.χ. Στην Εκκλησία της Γεωργίας. Εννοεί συναφώς, ότι η ομάδα των «Αγιορειτών Πατέρων» διακόπτουν απόλυτα και με κάθε σαφήνεια την εκκλησιαστική Κοινωνία με κάθε Αυτοκέφαλη Εκκλησία όπου μνημονεύει τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Δηλαδή,αποκόπτονται από την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία και δημιουργούν σε πρώτη φάση ένα πρωτοφανές και ιδιότυπο «Αγιορείτικο Σχίσμα»

Δηλαδή, ομολογώ ως αυτήκοος μάρτυς, ότι μου απεκάλυψε το σχισματικοαιρετικό του φρόνημα, παρ΄όλο που του αντέταξα το ισχυρό Εκκλησιολογικό επιχείρημα, ότι η Εκκλησία της Βουλγαρίας εν Συνόδω δεναναγνωρίζει την Σύνοδο του Κολυμπαρίου ως «πανορθόδοξη», ούτε την θεωρεί ως «αγία και «μεγάλη»… πράγμα που αυταπόδεικτα μας αποδεικνύει ότι η Εκκλησία της Βουλγαρίας δεν αναγνωρίζει και ούτεδεσμεύεται να υιοθετήσει τις κακόδοξες αποφάσεις της ληστρικής Συνόδου του Κολυμπαρίου. Και όμως παρ΄όλα αυτά τα αντικειμενικά εκκλησιαστικά δεδομένα ελέω εκ δεξιού πειρασμού, ο π. Σάββας και μερικοί άλλοι Αγιορείτες καλόγεροι, επέλεξαν τον δύσβατο δρόμο της ακοινωνησίας με την Καθολική Εκκλησία. Όποιος τους υποδεικνύει αδελφικά, το αθεολόγητο σφάλμα τους θεωρείται υπ΄αυτών πλέον είτε ως ψεύτης είτε και ως και συκοφάντης τους. (Δείτε εδώεδώ και εδώΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΗ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ «ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ». Έτσι μη απορείτε καθόλου, μερικοί αναγνώστες μας, όπου ο θεολόγος κ. Παναγιώτης Τελεβάντος και ο υποφαινόμενος μπήκαμε στο στόχαστρο των Σχισματικών Αποτειχισμένων.

Και στις δύο τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχα με τον π. Σάββα, ενώ του επρότεινα αφελώς να κοπιάσει στη Κύπρο για να τον γνωρίσουμε από κοντά, ο ίδιος επέμενε να κανονίσουμε να μαζέψουμε κόσμο για να έρθει να μας δώσει διαλέξεις περί της Αποτείχισεως. Να μας πεί τι ακριβώς; Να μας απολυτοποιήσει την ιερά Αποτείχιση; Να μας απολυτοποιήσει την ποιμαντική ακρίβεια των ιερών Κανόνων; Να μας διακηρύξει την ακοινωνησία του με τις άλλες Αυτοκεφάλες Εκκλησίες; Ή μήπως για να προσπαθήσει να μας πείσει να δημιουργήσουμε εν Κύπρω τινά διακοπή Κοινωνίας με την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία; Προφανώς, για να οργανωθεί ένα ακόμη βελούδινο Σχίσμα και στην Κύπρο. Εμείς οι Έλληνες της Κύπρου όμως, έχουμε άσχημη εμπειρία με λογιών λογιών εισαγώμενων «Αγιορειτών Πατέρων» (π.χ. νεοΒατοπαιδινούς πατέρες) όπου μας εισήγαγαν σωρηδόν πλάνες και νεωτερισμούς. Επειδή, όμως, αγωνιούσα ιδιαίτερα για το όλο ζήτημα, το συζήτησα και ακόμη το συζητώ με διάφορους πνευματικούς πατέρες και με άλλους ακαδημαϊκούς έγκριτους ακαδημαϊκούς, σταδιακά αντιλήφθηκα, ότι το φρόνημα των «Αγιορειτών Πατέρων» είναι άκρως κακόδοξο και οδηγεί με μαθηματική ακρίβειασε Σχίσμα. Όπου εν τέλει καταστάλαξα ότι δεν πρόκειται να υπάρξει και τρίτη τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους, διότι μας είναι άκρως αναξιόπιστοι, διότι καλλιεργούν πραγματικά σχισματικά φρονήματα. 

Το εν λόγω σχισματικοαιρετικό και λογικοφανές επιχείρημα τους στηρίζεται στην εξής αθεολόγητη και πλανημένη λογική τους:
1.       Ο Οικουμενισμός είναι η πολύ-αίρεση του αιώνα.
2.      Όλοι οι αρχι-Οικουμενιστές επίσκοποι είναι αιρετικοί.
3.      Οι αιρετικοί δεν έχουν έγκυρα Μυστήρια.
Συμπέρασμα:
4. Άρα, Οικουμενικός Πατριάρχης ως αρχι-Οικουμενιστής επίσκοπος,  είναι αιρεσιάρχης, και ιερουργεί άκυρα Μυστήρια.

Σύμφωνα με την μαθηματικοποιημένη επιστήμη της Λογικής, το εν λόγω παραγωγικό επιχείρημα του συλλογισμού τους είναι λογικώς έγκυρο αλλά μη ορθό επιχείρημα, διότι στην πραγματικότητα έχει μία προκείμενη (την 2η) ψευδή και συνεπώς το συμπέρασμα τους είναι απόλυτα εσφαλμένο και ψευδές. 


Οι αρχι-Οικουμενιστές, ιεροκανονικώς, είναι και πρέπει να θεωρούνται (ανεξαρτήτως αν είναι ή δεν είναι άξιοι της ιερωσύνης που έλαβαν από την Πηγή της, δηλ. τον Μέγα Αρχιερέα του Σύμπαντος τον Θεάνθρωπον Κύριον Ιησούν Χριστόν) από τα μέλη της Εκκλησίας, ως Κανονικοί Κληρικοί της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, και δεν μπορούμε να τους εντάξουμε στο είδος εκείνων των «ντε φάκτο» και τελεσίδικα αφορισμένων αιρετικών (όπως π.χ. εκείνων των «κληρικών» του Παπισμού, του Μονοφυσιτισμού, του Προτεσταντισμού κ.α.), διότι τόσον η παναίρεση του Οικουμενισμού (ή Οικουμενική Κίνηση) όσον και οι αρχι-Οικουμενιστές, δεν οδηγήθηκαν ακόμη σε ορθόδοξο Συνοδικό δικαστήριο για να εκδικασθούν, ώστε να καταδικασθούν, να αφορισθούν και να καθαιρεθούν με επίσημη Συνοδική διαγνώμη. Συνεπώς στην δεύτερη προκείμενη διενεργείται μεθοδικά η λήψη του Ζητουμένου. Γι΄αυτό το λόγο διενεργούμε στην ορθόδοξη Θεολογία την σαφή διάκριση μεταξύ αιρετιζόντων καιαιρετικών επισκόπων.

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/12/blog-post_48.html