Translate

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Α΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΤΟΧΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ



Α΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΤΟΧΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ο πρώτος αποδεικτικός και αντιρρητικός λόγος μας κατά των αμφιλεγόμενων και αντιχριστιανικών θέσεων του Κρισναμούρτι στηρίζεται επάνω στην οπτικοακουστική ομιλία του «PROBLEMS OF LIVING» (Προβλήματα Ζωής), https://www.youtube.com/watch?v=3R2Plz_bXZU&t=1423s .

Εξ αρχής να αναφερθώ ότι απορρίπτω την παγιωμένη φιλοσοφική αντίληψη, του Κρισναμούρτι, όπου θεωρεί «μόνον όταν επαναστατείς ενάντια στα πάντα» βρίσκεις το νόημα της ζωής. Εμμέσως πλήν σαφώς καλλιεργεί τον μηδενισμό και την αναρχία. Ο πρώτος αναρχικός βέβαια ο πατήρ του ψευδους και της αναρχίας ήτο είναι και παραμένει ο Διάβολος. Δεν πρωτοτυπεί καθόλου και σ΄αυτό το σημείο.

Δεν δέχομαι αλλά και δεν απορρίπτω (ίσως φανεί κάπως παράξενο σε μερικούς αλλά θα δώσω μια ικανοποιητική εξήγηση στην πορεία) την φιλοσοφική γνώμη του ότι:

«μόνον όταν επαναστατείς ενάντια στα πάντα, και ειδικά ενάντια στην οργανωμένη Θρησκεία, ενάντια στην Παράδοση, ενάντια στην παρούσα διεφθαρμένη Κοινωνία, ώστε εσύ, ως ανθρώπινο όν, να μάθεις μόνος σου τι είναι αληθινό

Δεν δέχομαι την φιλοσοφική-ψυχολογική θέση και το φιλοσοφικό-ψυχολογικό δόγμα του Κρισναμούρτι ότι ο άνθρωπος δύναται δήθεν αφ΄εαυτού του να μάθει τι είναι αληθινό και τι όχι.

Τούτο από θεολογικής απόψεως κρύβει υποδόροια την εωσφορική θεολογική και Εσωτερική φιλοσοφία του Θεοσοφισμού ότι ο άνθρωπος είναι αφ΄ εαυτού του θεός ή δύναται να γίνει θεός χωρίς την βοήθεια του Θεού. 

Πανάρχαιο γνωστό θεολογικο δόγμα του εκπεσόντος Εωσφόρου όπερ έσπειρε την ανάλογη δογματική διαβολή στους Δικαίους Πρωτοπλάστους με το γνωστόν Προπατορικόν Αμάρτημα. Ο Κρισναμούρτι απλώς διαιωνίζει το Προπατορικό Αμάρτημα και την Εωσφορική αλαζωνία. Που έγκειται λοιπόν η πρωτοτυπία; Εξάπαντος ο άνθρωπος είναι δημιουργημένος να έρχεται σε κοινωνία και επικοινωνία για να αλληλεπιδρά και να έχει ανάγκη τους άλλους ανθρώπους και μέσω αυτών να πάθει την αυτογνωσία. Τι νέο μας διακηρύττει ο Κρισναμούρτι το οποίο μας ήτο άγνωστο;

Δεν μπορώ επίσης να αποδεχθώ αδιακρίτως την απόλυτη επανάσταση κατά πάντων και πασών. Διότι μου υπενθυμίζει κάπως την λεγομένη Φυσική Κατάσταση, του Πολιτικού Φιλόσοφου Τόμας Χόμπς, στον Λεβιάθαν, όπου ισχύει ο πόλεμος όλων εναντίων όλων, ώστε να εξαναγκαστούμε στην πορεία για την επίτευξη και συμβιβασμό του Κοινωνικού Συμβολαίου.

Δέχομαι την επανάσταση (την ειρηνική και πνευματική επανάσταση) ειδικότατα κατά πάντων και πασών των Θρησκειών, των ουμανιστικών Φιλοσοφικών Επιστημονικών και Ψυχολογικών συστημάτων.


Εικάζω και καθόλου αυθαίρετα, ότι ο Κρισναμούρτι δεν γνώρισε βιωματικά και εμπειρικά την Πατερική Θεολογία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, αλλά συμπεριλαμβάνει αναντίρρητα (ελέω προκατάληψης) στους θρησκευτικούς στοχασμούς του και τον Χριστιανισμό. Και σφυροκοπά, αντιχριστιανικώς, εμπαθώς και αδιακρίτως, τα Χριστιανικά δόγματα. Ο Χριστιανισμός που αντιμάχεται κυρίως θεωρώ ότι ήτο όπως ακριβώς τον εγνώρισε στις προσλαμβάνουσες πολιτισμικές παραστάσεις του εις την χώρα του την Ινδία και μετέπειτα Αγγλία κ.ά. και όπως του τον εδίδαξαν οι αντίχριστοι Θεοσοφιστές διδασκάλοι και μέντορές του.

Εικάζω και πάλιν, καθόλου αυθαίρετα, ότι ο Κρισναμούρτι εγνώρισεν μάλλον και μόνον γνωσιολογικά και εν μέρει την Πατερική Θεολογία, διότι εντόπισα στα γραπτά του αλλοιωμένες θέσεις και μέρος της Θεολογίας και διδασκαλίας των αγίων Θεολόγων και Θεοφόρων Πατέρων καθώς και ασκητικές ιστορίες από ορθόδοξα Γεροντικά.

Βέβαια από την άλλη δέχομαι και δεν απορρίπτω καθόλου, αλλά και συμφωνώ εν μέρει με τον Κρισναμούρτι, μάλλον και συνεργώ εμπράκτως προς αυτήν την κατεύθυνση για μια πνευματική αντιρρητική επανάσταση, κατά της διεφθαρμένης Κοινωνίας, πολλώ δε μάλλον και κατά της διαφθαρμένης διοικήσεως των Ιεραρχών της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, όπου προσπαθούν μανιωδώς να αλλοιώσουν -ως μη ώφειλαν- την Πίστη των Ορθοδόξων μέσω των Συγκρητιστικών και εωσφορικών δογμάτων της Οικουμενικής Κινήσεως ή, άλλως πως της λεγομένης και παναίρεσης του Οικουμενισμού. 

Και ο λόγος είναι, ότι ο υδροκυάνιος εμβολιασμός της Εκκλησίας Του, μέσω των κακόδοξων αποφασισθέντων της Ληστρικής Συνόδου του Κολυμπαρίου (Κρήτη, 2016) με θρησκευτικά Συγκρητιστικά δόγματα την καταντούν ως Θρησκεία του Ορθοδοξισμού και Πανθρησκεία του Οικουμενισμού.

Στο πολύ ενδιαφέρον φιλοσοφικό οπτικοακουστικό ντοκουμέντο ο αντίχριστος Φιλόσοφος Κρισναμούρτι αναλύει και αποσαφηνίζει αρκετά ενδιαφέροντα ζητήματα μέσα στο φιλοσοφικό πλαίσιο των προβλημάτων της ζωής. Μερικά προβλημάτα όπου τα αναλύει φιλοσοφικώς, σχετικά καλώς, είναι το ζήτημα της ατομικής ευχαρίστησης και της χαράς. Το πρόβλημα της ύπαρξης. Η σχέση μας με τους άλλους. Το ζήτημα της σύγκρουσης και της ψυχαγωγίας. Η φοβία του θανάτου. Η φοβία της ζωής. Η αγάπη και ο θάνατος. Το ζήτημα του θανάτου και της ζωής κ.ο.κ.

Θα το γράψω μια και τελευταία φορά, ο εν λόγω άνθρωπος εκφράζει ουκ ολίγα σωστά πράγματα με ορθά επιχειρήματα. Υπάρχουν όμως και τα μελανά σημεία του. Ο εν λόγω φιλόσοφος οφείλω να το ομολογήσω, ότι είναι από εκείνες τις προσωπικότητες ή και διανοουμένους όπου το 97% με 99% των λεχθέντων και γραφθέντων τους είναι εξαιρετικά εύστοχο. Τι γίνεται στην περίπτωση όμως όταν εκείνο το 1% με 3% πρόκειται για σημαίνουσα αλλοίωση και διαστροφή απαραχάρακτων και αδιαπραγμάτευτων αληθειών, θεολογικών αληθειών, όπου δεν εμπίπτωσι στο αμειγώς φιλοσοφικό επιστητό του Κρισναμούρτι;


Τι συμβαίνει άραγε όταν μας σερβίρουν ένα καλομαγειρευμένο και νοστιμότατο φαγητό και αγνοούμε κατ΄ουσίαν ότι θα είναι και το τελευταίο μας, επειδή εμπεριέχει μόνον 1-3 σταγονίδια υδροκυάνιου; Θα το φάμε από λαιμαργία και θα το καταπιούμε αμάσητο;

Γιατί κρίνεται από θεολογικής απόψεως ο φιλόσοφος Κρισναμούρτι; Κρίνεται από θεολογικής απόψεως αμοιγώς και μόνον στις αρνητικές θεολογικές απόψεις του. Οι αρνητικές θεολογικές δοξασίες και πεποιθήσεις του Κρισναμούρτι είναι τοξικότατο και θανατηφόρο δηλητήριο για τους Χριστιανούς αναγνώστες του. Διότι εκφράζει εξ αντιθέτου Χριστιανικά (εξ ού και το προσωνύμιο που του αποδίδουμε ως αντίχριστου φιλοσόφου) θρησκευτικά δόγματα, δηλαδή αντιχριστιανικά δόγματα απιστίας και αθεΐας. Δεν κρίνεται, θεολογικώς, για τις όποιες άλλες φιλοσοφικές εξάπαντος μη θεολογικές απόψεις του.

Παραδείγματος χάριν (το εν λόγω παράδειγμα δεν είναι καθόλου αυθαίρετο): Πιστεύω στην ύπαρξη της μετά θάνατον Ζωής. Είναι όντως μια θετική θεολογική ή μεταφυσική δοξασία. Είναι όντως ένα θρησκευτικό δόγμα Πίστεως σε διάφορα θρησκεύματα. Το οποίο δίδει ιδιαίτερη παρηγοριά ανακούφιση παραμυθία και ελπίδα στους έχοντας την συγκεκριμένη πίστη.


Ο Κρισναμούρτι θεωρεί ότι αποδομώντας το θρησκευτικό δόγμα της μετά θάνατο Ζωής, ότι ο άνθρωπος θα βρεί τον εαυτό του. Πόσοι άθεοι βρήκαν τον εαυτό τους; Ας μας το απαντήσουν οι Ψυχίατροι και οι Ψυχολόγοι. Τα ίδια και αυτά φληναφήματα μας διακηρύττουν σωρηδόν άθεοι και αγνωστικιστές από αρχαιοτάτων χρόνων. Καμμία και πάλι πρωτοτυπία. Όπου σημειωτέον ακόμη και με την απόλυτη απαξίωση σύνολης της δογματικής Χριστιανικής διδασκαλίας, όπου και χωρίς Θεόν όλα επιτρέπονται, δυστυχώς όχι μόνον δεν ευρίσκουν τον εαυτό τους άλλα έτι περαιτέρω τον χάνουν στην πολυπλοκότητα του αδιεξόδου της αθεΐας και αγνωστικισμού.

Η άρνηση του εν λόγω θρησκευτικού δόγματος της πίστης στην μετά θάνατο Ζωήν: δηλαδή, δεν πιστεύω στην ύπαρξη της μετά θάνατον Ζωής. Μη πιστεύετε εις την μετά θάνατο Ζωήν, διότι είναι α-νοησία. Είναι όντως μια αρνητική θεολογική ή μεταφυσική δοξασία. Είναι όντως καθαρότατο δόγμα πίστεως, δηλ. αρνητικό δόγμα απιστίας και αθεΐας, ασχέτως αν ο Κρισναμούρτι δεν το συνειδητοποιεί πνιγόμενος μέσα στο αθεϊστικό και θρησκευτικό του παραλήρημα, δηλαδή σ΄ένα ποτήρι νερό.

Στοχάζεται και ομιλεί στο εν λόγω βίντεο με τα αμέσως επόμενα:

«(…) Η αγάπη και ο θάνατος πάνε μαζί. Είναι όλα μαζί, δεν μπορούν ποτέ να χωριστούν, να αποκοπούν, να υπάρξουν ανεξάρτητα, όπως τα έχουμε κάνει εμείς. Επομένως, το να μάθουμε για το θάνατο, όχι να πιστεύουμε σε κάτι μετά το θάνατο, όπως πιστεύει ολόκληρη η Ασία, ή να πιστεύουμε σε αναστάσιμες διαδικασίες και ούτω καθεξής, αλλά ουσιαστικά, χωρίς κανένα φόβο, χωρίς ν΄ αποζητάμε παρηγορία, να μάθουμε τι σημαίνει να ζείς και τι σημαίνει να πεθάνεις. (…)»

Αλλού λέει ο Κρισναμούρτι, ότι:

«Φιλοσοφία σημαίνει αγάπη για την αλήθεια. Όχι σύμφωνα με κάποια θεωρία ή ορισμένες υποθετικές έννοιες ή φαντασιοπληξίες… Αυτή η αλήθεια δεν υπάρχει σύμφωνα με κάποιο σύστημα, κάποιον γκουρού, κάποιο πρότυπο που παραδοσιακά έχει καθιερωθεί, αλλά στην κατανοηση του εαυτού στου… Χωρίς καμία διαστρέβλωση, χωρίς καθόλου απόγνωση ή μετάνοια… Αυτό που είσαι είναι η αλήθεια. Τώρα, απαρνίεσαι αυτή την αλήθεια όταν ακολουθείς κάποιον. Όταν ακολουθείς έναν γκουρού, έναν ιερέα, όταν ακολουθείς μια παραδοσιακή έννοια του παράδεισου ή της κόλασης, ή ενός σωτήρα κι όλων αυτών. Επομένως, πρέπει να είμαστε ελεύθεροι από κάθε πνευματική αυθεντίαη αυθεντία καταστρέφει… Γι΄ αυτό μην ακολουθείς κανέναν, σε ό,τι έχει σχέση με τη δική σου κατανόηση της αλήθειας».

Η ουσία των στοχασμών του φιλόσοφου Κρισναμούρτι, χωρίς να θέλουμε να τον αδικήσουμε στο ελάχιστο, είναι η προσπάθειά του να επιλύσει σημαίνοντα υπαρξιακά ερωτήματα της ανθρωπότητος τα οποία εκπηγάζουν μέσα από τις προβληματικές διαπροσωπικές, οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις μας. Και υπερεστιάζει, καθόλου άδικα, ότι μέσω αυτών των σχέσεων θα μάθουμε εν τέλει και τον εαυτόν μας. Αυτό είναι το γενικό αλλά και το ειδικό μήνυμά του αλλά και η ουσία της εν λόγω ομιλίας. Δεν απορρίπτω το εν λόγω ψυχολογικό μήνυμά του. Ούτε θεωρώ ότι το εν λόγω φιλοσοφικό οντολογικό και ψυχολογικό μήνυμά του είναι αντιχριστιανικό. Αλλά και είναι, παράλληλα, συνεσκιασμένα, διότι εμμέσως πλην σαφώς απορρίπτει σε γενικές γραμμές, μέσα από τα παραδείγματά του, τον Θεάνθρωπον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και θέτει ως «δόγμα πίστεως» και σημείον αναφοράς ΜΟΝΟ τον εαυτόν του ανθρώπου.

Εδώ κατά την γνώμη μας, κρύβεται και η διαβολή του Χριστιανισμού η υποτίμησις και απαξίωσις του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, και το αντιχριστιανικό μήνυμα του Κρισναμούρτι, αφού διακηρύττει την αυτό-θεοποίηση και θρησκειοποίηση του εαυτού του ανθρώπου κάτω από συγκεκριμένες πρακτικές φιλοσοφικές και ψυχολογικές προϋποθέσεις. Πρόκειται για την εθελοθρησκεία του Αντιχρίστου.

Ο ίδιος (ο Αντίχριστος) μήπως, δεν πρόκειται να καταργήσει και να αλλοιώσει όλα τα θρησκεύματα, μέσω της σατανόσχημης Πανθρησκείας του Οικουμενισμού, ώστε ετεροχρονισμένα να έρθει να αυτό-ανακηρύξει τον εαυτόν του ως μοναδικό θεόν (!) ίνα λατρευτεί και θεο-ποιηθεί από ολόκληρη την οικουμένην; Ο Κρισναμούρτι ως ο ιδανικός άνθρωπος της Θεοσοφίας (ο «απρόθυμος Μεσσίας») και άτιμος -πλήν πρόθυμος- πρόδρομος του Αντιχρίστου, του ανοίγει τον δρόμο, μέσω της αντιχριστιανικής και Θεοσοφιστικής Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας του, ώστε να (μετα)ποιήσουν οι άνθρωποι τους εαυτούς των, σε μικροσκοπικούς αυτό-θεοποιημένους αντίχριστους.

Εν τέλει ολοκληρώνω την παρούσα κριτική μας με τα επόμενα έξι αντιρρητικά σημεία:

1. Ο φιλόσοφος Κρισναμούρτι, είναι αντίχριστος και ο πρόδρομος του Αντιχρίστου, διότι προσβάλλει αρνιέται απαξιώνει και υποσκάπτει, εμμέσως πλήν σαφώς, το Χριστιανικό δόγμα της Αναστάσεως του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Προσβάλλει και το Θεανδρικό Πρόσωπό Του καθότι υποτιμάει μέχρι και την Σταύρωσή Του (αυτό όμως το στοιχείο θα το προσκομίσουμε ίσως ετεροχρονισμένα ως αποδεικτικό στοιχείο σε Β΄ Αντιρρητικό και Αποδεικτικό λόγο κατά των κακόδοξων θεολογικών απόψεων του Κρισναμούρτι).


2. Ο Φιλόσοφος Κρισναμούρτι, είναι αντίχριστος και ο πρόδρομος του Αντιχρίστου, διότι προσβάλλει απαξιώνει αρνιέται υποσκάπτει και υποτιμάει το Χριστιανικό δόγμα της μετά θάνατον Ζωής. Υποτιμά, αδιακρίτως, (ενδέχεται και την ορθόδοξη) την κάθε έννοια και ερμηνεία περι Παραδείσου και Κολάσεως. Αυτό σημαίνει κατ΄ουσίαν ότι και πάλι προσβάλλει το Πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, διότι Εκείνος εμίλησε στις Αγίες Γραφές περί της αιωνίου Ζωής εν τη Βασιλεία Του αλλά και περί της Κολάσεως.


3. Ο Κρισναμούρτι, γνωρίζει πολύ καλά ποιά είναι η Χριστιανική διδασκαλία. Αν δεν την γνώριζε δεν θα εστίαζε τριγύρω από τα εν λόγω Χριστιανικά δόγματα πίστεως. Τα γνωρίζει και επιλέγει να τα απαξιώσει να τα μηδενίσει και να τα απαρνηθεί. Το ίδιο ακριβώς πράττει και η ανέραστη μήτρα που τον γέννησε, η εωσφορική Θεοσοφία.


4. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, ο Κρισναμούρτι γνώρισε μιαν αλλοίωση και αλλοτρίωση του Δυτικού Χριστιανισμού, γνώρισε δηλαδή κυρίως τα αιρετικά Χριστιανικά δόγματα, όπου μάλλον και δικαίως, μέσα στο εν λόγω πολιτισμικό πλαίσιο που έζησε και έδρασε, κατέλληξε και κατήντησε, κακήν κακώς, εν τέλει να μάχεται με πλάγιο τρόπο τον Θεάνθρωπο Χριστό. Το γάλα που τον βύζαξε ήτο εξ υπαρχής αντιχριστιανικό. Η εν λόγω θέση δεν είναι αυθαίρετη αλλά θεμελειώνεται εις τον βίον και την πολιτεία του.


5. Είναι αντίχριστος Φιλόσοφος, διότι δεν έχει αγάπη προς την ενυπόσταση Αλήθεια, αφού δεν την εγνώρισε. Και δεν την εγνώρισε διότι ήτο πολέμιος προκαταλειμμένος και κακοπροαίρετος εναντίον Της. Είναι αντίχριστος, διότι, φαίνεται να πολεμάει και την εν Χριστώ μετάνοια πλην της θεανθρωπίνης Αυθεντίας Του.


6. Είναι αντίχριστος ο άνθρωπος Κρισναμούρτι, διότι, αξιότιμοι φίλοι και φίλες, θέτει ως Γκουρού, ως Γέροντα, ως ιερέα, ως σύστημα, ως αρχή, ως αλάθητο κριτήριον, ως αυθεντία, ως Θρησκεία, ως Παράδεισον και Κόλαση, ως αλήθεια, ως σωτήρα, ως θεόν, τον Ε-ΑΥ-ΤΟΝ του ανθρώπου.


Το αντίδοτον από την εν λόγω Ουμανιστικήν και Θεοσοφιστικήν Φιλοσοφία του Κρισναμούρτι είναι η ορθόδοξη Πατερική Θεολογία των αγίων Θεοφόρων και Θεηγόρων Πατέρων της Εκκλησίας.

Συγκεκριμένα όλα τα δηλητηριώδη νάματα και διδάγματα του Κρισναμούρτι, προερχόμενα κυρίως από τον αντίχριστο Θεοσοφισμό, θεραπεύονται και ανασκευάζονται, επιτυχημένα, από δύο ορθόδοξα Θεολογικο-φιλοσοφικά εγχειρίδια του Σέρβου Καθηγητού της Δογματικής της Συμβολικής και της Φιλοσοφίας στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου του και συγχρόνου Αγίου Πατρός Ιουστίνου Πόποβιτς.

Το περίφημο και κλασικό βιβλίο του φέρει τον τίτλο: (1) «ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ», εκδόσεις: «ΑΣΤΗΡ», σσ. 203. Και το επόμενο: (2) «ΟΔΟΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑΣ», εκδόσεις: «ΓΡΗΓΟΡΗ», σσ. 324.

Ελπίζουμε να προβληματίσουμε γόνιμα.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη