Translate

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Ο ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΑΡΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ



Ο ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΑΡΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Η Τσαρίνα και ο Τσάρος Νικόλαος θρύνησαν βαθιά την δολοφονία του Γέροντά και φίλου τους Μοναχού Ρασπούτιν. Οταν η Τσαρική οικογένεια φυλακίστηκε απο τους άθεους Μπολσεβίκους ο Τσάρος είχε μαζί του τον πολύτιμο θυσαυρό του που ήτο οι επιστολές και τα γράμματα του μ. Ρασπούτιν.

Ο Τσάρεβιτς Αλέξιος, γιός του Τσάρου, ομολόγησε ότι ο προσωπικός φίλος και θεραπευτής του υπήρξε Άγιος Άνθρωπος.

Ήδη από την ημέρα της δολοφονίας του Ρασπούτιν, αμέσως η Τσαρική οικογένεια οι οπαδοί και φίλοι τους, και το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ρωσσίας τον ετιμούσαν ως άγιο Μάρτυρα.

Μάλιστα η Τσαρίνα Αλεξάνδρα ένα μήνα μετά την αδίστακτη και άδικην δολοφονία του κυκλοφόρησε προσωπικά η ίδια ένα σημαντικό Βιογραφικό Σημείωμα και φυλλάδιο περί του Νεομάρτυρα Γρηγορίου Ρασπούτιν. Όπου έδιδε την δικήν της μαρτυρία ότι ο Ρασπούτιν ήτο «Άνθρωπος του Θεού», ότι αδίκως δολοφονήθηκε και ότι σύμφωνα με το βάναυσο μαρτύριό του πρέπει να ανακηρυχθεί αμέσως ως Άγιος Μάρτυρας.

Η Τσαρίνα μας διδάσκει με ακρίβεια τις Μαρτυρολογικές και Αγιολογικές προϋποθέσεις. Γιατί άραγε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος ανακηρύχθηκε ως άγιος Εθνομάρτυρας και ο Γρηγόριος Ρασπούτιν να μη είναι άγιος και μάρτυρας της Αγίας και Μεγάλης Ρωσσίας; Δεν μαρτύρησαν αμφότεροι για το έθνος και την πίστη τους;

Απο την άλλη μεριά όμως οι δυνάμεις του Σκότους, όσοι μάχονταν κρυφά ή και φανερά την νόμιμη εξουσία της Μοναρχίας του Τσάρου, οι άθεοι και άθλιοι Μπολσεβίκοι και οι αντίχριστοι και αχρείοι Μασσώνοι, φρόντισαν για τα καλά να τον διασύρουν και να τον δυσφημίσουν με όλα τα κακά της διαβολικής φαντασίας τους.

Μόλις μαθεύτηκε η δολοφονία του Ρασπούτιν ο Λαός της Εκκλησίας της Ρωσσίας, πλήθος κόσμου, έσπευσε μάλιστα εκεί στην παγωμένη τρύπα όπου έπνιξαν τον μάρτυρα για να λάβουν αγιασμό απο το νερό και το αίμα του.

Την ίδια περίοδο ο Ρασπούτιν θαύτηκε κάτω απο την αγία Τράπεζα του ιερού Ναού του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ. Ως γνωστόν τα λείψανα των αγίων μαρτύρων θαύονται κάτω απο τα αλτάρια για να ανοικοδομηθεί ιερός Ναός. Μία ακόμη σοβαρή ένδειξη και απόδειξη της λαϊκής Ρωσσικής ευσέβειας και πίστης για τον Νεομάρτυρα Γρηγόριον.

Ο Λαός της Εκκλησίας της Ρωσσίας δεν γνώριζε ποιός είναι ο δίκαιος άνθρωπος ο Άγιος και ο Μάρτυρας, αλλά γνώριζαν οι «αμερόληπτοι» δημοσιογράφοι και οι «έντιμοι» πολιτικοί της εποχής, όπου ήτο και οι φανατικότεροι εχθροί και οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Ρασπούτιν;

Μάλιστα υπάρχουν σοβαρές μαρτυρίες, όταν ανοίχθηκε το φέρετρον του Ρασπούτιν, απο διαταγές της προσωρινής Ρωσσικής Κυβέρνησης, μετά απο ένα χρόνο απο την στυγερή δολοφονία του, το σώμα του ήτο άφθαρτο και ευωδίαζε. Πρίν κατακάψουν ολότελα το λείψανό του ευλαβείς Χριστιανοί επρόλαβαν και απέκοψαν τμήματα απο το μαρτυρικό λείψανό του.

Τότε δώθηκε και η ανίερη διαταγή το σώμα του «πορνοκαλόγερου» να καεί στην πυρά για να μη μείνουν ίχνη και αποδείξεις για την αγιότητα του μαρτυρίου του.

Ωστόσο, μαρτυρούνται, αναφέρει η βιογραφία του πολλά άλλα θαύματα που επετέλεσε ο Ρασπούτιν εν ζωή και άλλα πολλά μετά θάνατον. Σημειώνονται και άλλα ενδιαφέροντα χαρίσματα που έλαβε απο τον Θεό.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


CHAPTER 5
Posthumous veneration of the elder Grigory,
as a holy martyr.
Tsar Nicholas II and Tsarina Alexandra Feodorovna deeply mourned the death of her friend, the elder Grigory, who, even during his lifetime, was considered a righteous man. When they were imprisoned in Tobolsk, they kept it at home, like the shrine of his letter. Passing the box with them to Dr. Derevenko, so that he secretly took them and hid them, the Sovereign said: "Here is the most valuable thing for us - the letters of Gregory."
Tsarevich Alexei after his death said: "There was a saint - Grigory Efimovich, but he was killed" (42). The king, like a great shrine, wore a cross on himself, taken from the murdered martyr Grigory, and the Queen and children wore his image, written on medallions. "He is a martyr," said the Empress Alexandra Feodorovna. As modern researchers of Rasputin's life M. Smirnov and V. Smirnov write: "A month after the murder, Alexander Fyodorovna published a small pamphlet entitled" The New Martyr. " It contained the biography of Grigory Efimovich and the idea that he was a man of God, and according to his kind of death, should be considered a martyr "(43).
This life in numerous copies instantly dispersed among the common people, who treated Rasputin as a miracle worker. This is evidenced by the fact that, having learned of his death, many Petersburgers rushed to the ice-hole in the Neva River, where the elder Gregory was drowned. "According to police reports, they recruited water, sanctified by his blood, and carried home as a shrine" (44). An eyewitness of this V.M. Purishkevich wrote that "whole fl owers began to flock to the Neva, chiefly women, beginning from the very tops and ending with the bottoms, with jugs and bottles in hand, to stock up the remains of the Rasputin-sanctified water" (45). When the Elder Gregory was buried in the altar built Seraphim church, then people came to her and gathered around it snow (46).
The veneration of Rasputin as a holy righteous intensified after in March 1917, at the direction of the Provisional Government, a coffin with the remains of Rasputin was uncovered. Eyewitnesses saw that they were imperishable and even made a fragrant fragrance. Then the people began to flock to the coffin and dismantle it to pieces in order to have at least a small particle from the last refuge of the martyric elder (47).
The main reason for the reverence of Rasputin as a holy man was the numerous miracles that occurred both during his lifetime and after his martyrdom. But before we talk about them, let us recall the special gifts that the Lord rewards his chosen ones. It is a gift of consolation, a gift of reasoning, a miraculous gift of healing, which in turn comes from the gift of prayer, and the gift of foresight and prophecy. Of these gifts, usually God's servants are usually endowed with one or more. The man of God, Gregory, possessed all kinds of these gifts.