Translate

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ (ΜΟΝΑΧΟΥ), ΔΥΟ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ




Δύο κείμενα τῆς Ρωσσικῆς Συνόδου

περί τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης (τοῦ Κολυμπαρίου)

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ


1. Ἐξωτερικές ἐκκλησιαστικές σχέσεις

[...]
37. Ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων ἐγκρίνει τίς ἐξωτερικές δραστηριότητες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας, ὅπως διενεργήθησαν ἀπό τήν Αὐτοῦ Μακαριότητα τόν Πατριάρχη καί τήν Ἱερά Σύνοδο σέ συνεργασία μέ τό Τμῆμα Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑποθέσεων καί στόχευσαν πρωτευόντως στήν ἐνδυνάμωση τῆς ἑνότητος τῆς Ἁγίας Ἑκκλησίας, στήν ἀνάπτυξη ἀδελφικῶν σχέσεων μέ τίς Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, καθώς ἐπίσης καί στήν συνεργασία μέ ἄλλες χριστιανικές ὁμολογίες γιά τήν προστασία τῶν ἀξιῶν τῆς χριστιανικῆς ἠθικῆς καί τήν καταπολέμηση κοινωνικῶς ἐπικινδύνων ἠθῶν, στήν ἀντίσταση κατά τῶν διακρίσεων καί τοῦ διωγμοῦ εἰς βάρος Χριστιανῶν, στό διάλογο μέ ἐκπροσώπους ἄλλων θρησκευτικῶν παραδόσεων, ὁ ὁποῖος βοηθεῖ ἀφ’ ἑνός τήν ἀντίσταση κατά τοῦ ἐξτρεμισμοῦ, τῆς τρομοκρατίας, τῆς δυσφημήσεως τῆς θρησκείας, τῆς ξενοφοβίας καί ἄλλων κοινωνικῶς ἐπικινδύνων ἠθῶν, ἐκδηλώσεων μή-ἀνεκτικότητος, καί  ἀφ’ ἑτέρου τήν ὑποστήριξη τῆς προστασίας τῶν ἱερῶν σεβασμάτων καί τόπων θρησκευτικῆς λατρείας, καί τήν εἰρήνη καί ἁρμονία στήν κοινωνία.
38. Ἡ Ἐπισκοπική Σύνοδος ἐγκρίνει τήν ἀποτίμηση τῆς Συνόδου τῶν Προκαθημένων καί Ἐπισκόπων δέκα Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἡ ὁποία ἔλαβε χώρα στή Νῆσο τῆς Κρήτης ἀπό τῆς 18ης ἕως τῆς 26ης Ἰουνίου 2016, ἡ ὁποία περιέχεται στήν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 15ης Ἰουνίου 2016 (Ἡμερολ. νο. 48). Ἡ Σύνοδος αὐτή δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ὡς Οἰκουμενική [σ. μτφρ. στό ρωσσικό πρωτότυπο ἔχει «πανορθόδοξη»= Всеправославный καί ὄχι Вселенский= Οἰκουμενική], καί οἱ ἀποφάσεις πού ἐλήφθησαν σέ αὐτήν δέν μποροῦν νά θεωρηθοῦν ὡς δεσμευτικές γιά ὅλη τήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ἐφόσον μέ τήν ἀπουσία συμφωνίας ἑνός ἀριθμοῦ Τοπικῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν γιά τήν σύγκληση τῆς Συνόδου σέ χρόνο ἔγκαιρα συμφωνημένο, παραβιάστηκε ἡ ἀρχή τῆς ὁμοφωνίας. Ταυτοχρόνως, ὀφείλουμε νά ἀναγνωρίσουμε τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης ὡς ἕνα σημαντικό γεγονός στήν ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
39. Μία ἀνάλυση τῶν κειμένων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, τά ὁποῖα ἐνεπιστεύθη ἡ Ἱερά Σύνοδος στήν Συνοδική Βιβλική καί Θεολογική Ἐπιτροπή, ἔχει δείξει ὅτι μερικά ἐξ αὐτῶν περιέχουν ἀσαφεῖς καί ἀμφίσημες διατυπώσεις, πρᾶγμα πού δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά τά θεωρήσουμε ὑποδειγματικές ἐκφράσεις τῶν ἀληθειῶν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τῆς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό ἀληθεύει ἰδιαιτέρως περί τοῦ κειμένου «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τόν λοιπό χριστιανικό κόσμο», τό ὁποῖο δέν ὑπεγράφη ἀπό τά δύο τρίτα τῶν μελῶν τῆς ἀντιπροσωπίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, ὅπως ἐπίσης καί ἀπό μεμονωμένους ἐπισκόπους ἑνός ἀριθμοῦ ἄλλων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν οἱ ὁποῖες συμμετέσχον στό ἔργο τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, πρᾶγμα πού ἐπιμαρτυρεῖ μία σημαντική διαφωνία γνώμης σχετικῶς μέ τό κείμενο αὐτό, ἀκόμη καί μεταξύ τῶν συμμετεχόντων στή Σύνοδο τῆς Κρήτης.
40. Τά μέλη τῆς Συνόδου σημειώνουν τήν, ἐντός τῆς οἰκογενείας τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἀσαφῆ στάση ὡς πρός τήν Σύνοδο πού ἔλαβε χώρα στήν Κρήτη, σημειώνοντας τούς σχολιασμούς τῶν Ἱερῶν Συνόδων τῶν Πατριαρχείων Ἀντιοχείας (27 Ἰουνίου 2016), Βουλγαρίας (15 Νοεμβρίου 2016) καί Γεωργίας (22 Δεκεμβρίου 2016) πού ἐξέφρασαν κριτική θέση ὡς πρός τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης. Ἐπίσης, ἱεράρχες ἑνός ἀριθμοῦ ἄλλων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν καί τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καί τῶν μοναστηριῶν τοῦ Ὄρους Ἄθω ἔχουν δώσει λεπτομερεῖς σχολιασμούς ἐπί τῶν κειμένων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης καί ἐπί τῆς μεθόδου της υἱοθετήσεως ἀποφάσεων.
41. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐκφράζει τήν πεποίθηση ὅτι ἡ διατήρηση καί ἐνδυνάμωση τῆς ἑνότητος τῆς Ἁγίας Ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀνεξαρτήτως τῆς θέσεώς της ἐπί τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, ἀποτελεῖ κοινό ἔργο ὅλων τῶν Τοπικῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἀμφοτέρων ἐκείνων οἱ ὁποῖες ἔλαβαν μέρος στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ὡς ἐπίσης ἐκείνων πού ἀπέσχον ἀπό τήν συμμετοχή σέ αὐτήν. Ἡ ἐνίσχυση τῆς διορθοδόξου συνεργασίας προσλαμβάνει ἰδιαιτέρα σημασία στή συνάφεια αὐτή.
42. Ἀναγνωρίζοντας τήν ἱστορική φύση τῆς συναντήσεως πού ἔλαβε χώρα στήν Ἁβάνα μεταξύ τῆς Αὐτοῦ Μακαριότητος τοῦ Πατριάρχου Μόσχας καί πάσης Ρωσσίας καί τοῦ Πάπα Φραγκίσκου, ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων σημειώνει τήν σημασία της γιά τόν σκοπό τῆς ἑνώσεως τῶν προσπαθειῶν πρός ὑπεράσπιση τῶν Χριστιανῶν πού ὑπόκεινται σέ διωγμό στή Μέση Ἀνατολή καί τήν Ἀφρική. Αὐτές οἱ ἐργώδεις προσπάθειες ἀνταποκρίνονται στό αἴτημα τῆς Ἐπισκοπικῆς Συνόδου τοῦ 2016 νά «γίνει ὅ,τι εἶναι δυνατόν ὥστε νά τερματισθεῖ ἡ γενοκτονία πού ἔχει ἐκτυλιχθεῖ κατά τῶν Χριστιανῶν», ἐνῷ «τό 2016 ἔγινε ἕνα ἔτος ἰδιαιτέρων προσπαθειῶν πού ἀνελήφθησαν στήν κατεύθυνση αὐτή» (ἰδέ τήν Παράγραφο 9 τῶν Ἀποφάσεων τῆς Συνόδου Ἐπισκόπων τοῦ 2016). Ἡ ἀπό κοινοῦ διακήρυξη τοῦ Πατριάρχου Κυρίλλου καί τοῦ Πάπα Φραγκίσκου προσέφερε τήν συμβολή της στήν ἐπίτευξη καταπαύσεως τοῦ πυρός στήν Συρία καί ἔτσι βοήθησε νά σωθοῦν οἱ ζωές χιλιάδων ἀνθρώπων. Ἡ Σύνοδος ἐκφράζει ἱκανοποίηση διότι ἡ ἔκκληση στήν Ἁβάνα πρός τήν διεθνῆ κοινότητα νά ἀναλάβει προσπάθειες πρός ὑπεράσπιση τῶν Χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἀκούσθηκε διαμέσου εὐρυτέρων δημοσίων καί πολιτικῶν κύκλων.
43. Ἡ Σύνοδος σημειώνει τήν σημασία τῶν διατάξεων τῆς διακηρύξεως τῆς Ἁβάνας πού ἀφοροῦν στήν συνεχιζόμενη σύγκρουση στή γῆ τῆς Οὐκρανίας καί τόν ἁρμόζοντα χαρακτῆρα τῆς ἐκκλήσεώς της πρός ὅλες τίς κοινωνικές δυνάμεις τῆς Οὐκρανίας «νά ἐργασθοῦν πρός τήν κοινωνική ἁρμονία, νά ἀπόσχουν ἀπό τήν συμμετοχή στήν ἀντιπαράθεση καί νά μή ὑποστηρίξουν καμμία περαιτέρω ἀνάπτυξη τῆς συγκρούσεως». Τά μέλη τῆς Συνόδου τῶν Ἐπισκόπων ἐκφράζουν τήν ἐλπίδα ὅτι ἡ ἔκκληση αὐτή θά ἀκουσθεῖ ἀπό ὅλες τίς πλευρές τῆς ἐμφύλιας ἀντιπαραθέσεως στήν γῆ τῆς Οὐκρανίας.
44. Ἡ Ἐπισκοπική Σύνοδος ἀναγνωρίζει τήν ἰδιαίτερη σημασία τῶν διατάξεων τῆς κοινῆς διακηρύξεως, ὅτι ἡ Οὐνία δέν συνιστᾷ μέσο ἐπιτεύξεως τῆς ἑνότητος μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν καί ὅτι στίς σχέσεις Ὀρθοδόξων – Καθολικῶν εἶναι ἀπαράδεκτος ὁ προσηλυτισμός σέ ὅλες του τίς ἐκδηλώσεις. Τά μέλη τῆς  Συνόδου, ἐκφράζοντας τήν ἐλπίδα ὅτι ἡ διακήρυξη αὐτή θά τεθεῖ σέ ἐφαρμογή, εἶναι ταυτοχρόνως μάρτυρες τῶν συνεχιζομένων ἐπιθετικῶν ἐνεργειῶν τῶν Ἑλληνοκαθολικῶν ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων.
45. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐκτιμᾷ πάρα πολύ τήν συμφωνία πού ἐπιτεύχθηκε στήν Ἁβάνα γιά τήν μεταφορά στή Ρωσσία τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγ. Νικολάου, Ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίας καί Θαυματουργοῦ, πού εἶναι ἐναποτεθειμμένα στό Μπάρι. Ἡ ἄφιξη τῶν ἱερῶν αὐτῶν λειψάνων στήν Μόσχα καί τήν Ἁγία Πετρούπολη τόν Μάιο ἕως καί Ἰούλιο τοῦ 2017 ὑπῆρξε γεγονός σπουδαίας πνευματικῆς σημασίας γιά τούς πιστούς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας.
[...]

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)