Translate

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ



ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Μόλις μου έχει αποσταλλεί το επόμενο μήνυμα, δημόσια, κάτω απο προσωπικό σχόλιο μου που συνέγραψα δημόσια για την υπόθεση του «ανήθικου» Κληρικού και της «αμαρτωλής» παπαδιάς του.

Το εν λόγω σχόλιο είναι ανώνυμο δυστυχώς και έχει προς αποστολή του την κ. Χριστίνα Βασιλείου και τον υποφαινόμενο.

Την επαύριο θα επανέλθω να το σχολιάσω, μέχρι αύριο όμως ας πούμε ένα Κύριε Ελέησον και ανάπαυσον την ψυχή της ωραίας Ελένης.

Ακολουθεί το αποκαλυπτικότατο σχόλιο όπου μας παραθέτει σωρηδόν τραγικές πληροφορίες:

«Nuvac - Clash Royale

@ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Π. ΝΟΥΝΗΣ @Christina Vassiliou

Γεια σας. Τυγχάνω να γνωρίζω την Έλενα και την οικογένεια του πάτερ. Θα μπορούσα να απαντήσω στα ερωτήματα σας σχετικά με την Έλενα, τα ναρκωτικά και τα χρήματα. Πρώτου όμως αναφερθώ στα ερωτήματα θα ήθελα να αναφέρω ότι ο πάτερ είναι ένας από τους πιο χρυσούς και ευγενικότατους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στην ζωή μου, είναι ο άνθρωπος ο οποίος θα βοηθήσει ακόμη και τον χειρότερο του εχθρό.

Δυστυχώς, μένοντας χωρίς καμία άλλη λύση θα ήθελα να αναφερθώ λίγο στο παρελθόν της οικογένειας της Έλενας. Δυστυχώς η Έλενα πέρασε την χειρότερη νεανική ηλικία, χωρίς οικογένεια και μητέρα. Ξεκινώντας από το γεγονός ότι η βιολογική μητέρα της Έλενας προερχόταν η ιδια από μια όχι και τόσο καλή οικογένεια, συμπεριλαμβάνοντας το γεγονός ότι ο πατέρας της είχε δολοφονήσει την μητέρα της μπροστά στα ματια της. Αργότερα, η ιδια, είχε καταλήξει να είναι άστεγη και να κάνει χρήση ναρκωτικών η οποία έχασε την ζωή της μετα από αυτά.

Όταν η Έλενα περνούσε χρόνο με την μητέρα της το Σαββατοκύριακο την οποία έπαιρνε μέσω του προγράμματος ερχότανε πίσω τρομαγμένη και χτυπημένη χωρίς να ξέρουμε τι γινότανε μεταξύ τους. Αργά η γρηγορά η Έλενα κατέληξε και η ιδια στα ναρκωτικά μην ξέροντας το γιατί αλλά ο πιο λογικός και προφανής λόγος είναι από ψυχολογικά τραύματα και μην έχοντας υποστήριξη και οικογένεια, εκεί όπου καταλήγουν τα περισσότερα παιδιά.

Η Έλενα είχε κάνει συμφωνία με ένα πρώην μέλος της οικογένειας να ‘ξυρίσουνε’ τον πάτερ για δικούς τους ευνόητους λόγους προσφέροντας της ένα χρηματικό ποσό στο οποίο δεν μπορώ να αναφερθώ. Όσον αφορά τον θάνατο της, με σεβασμό προς μνήμην της, η Έλενα πέθανε από υπερβολική δόση είτε εσκεμμένα είτε φυσιολογικά κάτι το οποίο δεν μπορεί να αναφερθεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Τέλος, δυστυχώς κυριαρχεί η λεγόμενη νοοτροπία του Έλληνα / Κύπριου πολίτη, ο οποίος βγάζει συμπεράσματα και κρίνει τους άλλους χωρίς να έχει οποιαδήποτε γνώση η στοιχεία ενός γεγονότος. Την αλήθεια γνωρίζουνε οι άνθρωποί οι οποίοι ξέρουνε τον πάτερ και την Έλενα προσωπικά, κυρίως οι συγχωριανοί. Ο κόσμος πρέπει να σταματήσει να ασχολείται και να πιστεύει ότι ακούει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία κάνουν τα πάντα για τηλεθέαση. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ακόμη το πως έγιναν τα γεγονότα, ο χρόνος θα δήξει αργά η γρήγορα.»

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ:

@Nuvac - Clash Royale. Σας ευχαριστώ βαθιά και πάρα πολύ για τις εν λόγω αποκαλυπτικές και θλιβερές πληροφορίες όπου μας προσφέρετε.

Το έχω υποψιαστεί ότι όλα αυτά είναι μασκαριλίκια και ηλίθια καμώματα των αθέων και αντίχριστων δημοσιογράφων και καναλαρχών.

Μπορείτε να έρθετε σε επικοινωνία μαζί μου σας παρακαλώ;

Το ημαίηλ μου είναι panagiotisnounis@gmail.com

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Το ερώτημα μου είναι, νομίζω λογικό, πως ακριβώς το Πολιτικό Δικαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας κατάφερε να δικάσει και εν τέλει να καταδικάσει έναν Κληρικό της Εκκλησίας σε ισόβειον και ηθικό στιγματισμό και κοινωνική εξόντωση, με 18 μήνες φυλάκιση, με τέτοιο φοβερότατο προηγούμενο, δύσκολο, θλιβερό και μεγάλο ψυχοπαθολογικό παρελθόν της κεκοιμημένης Ελένης;

Δηλαδή πως είναι δυνατόν να θεωρήθηκε η μαρτυρία της ουσιοεξαρτώμενης μακαρίτισσας, ως απόλυτα αληθής και απόλυτα αξιόπιστη, για να καταδικαστεί σε φυλάκιση και να εξοντωθεί ισόβεια και ηθικά ένας Κληρικός της Εκκλησίας;

Πολλώ δε μάλλον όταν η μαρτυρία της εκλιπούσας στηρίχθηκε ιδιαίτερα επάνω στην μνήμη και στις αναμνήσεις της που είχεν προ εικοσαετίας και βάλε, όταν εκείνη ήτο σχεδόν 3-4 ετών;

Αυτή είναι η «απλανής» και «αλάθητη» πολιτική Δικαιοσύνη εις την Κύπρο; Θεμελιωμένη σε μή ενισχυτικές και αξιόπιστες μαρτυρίες;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΣΧΟΛΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΕΔΩ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΒΙΝΤΕΟ. 


ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ (ο Σύρος), ΠΩΣ ΘΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΚΟΛΑΣΗ


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΣ, ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ


ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Τον τελευταίο καιρό -και ιδιαίτερα μετά την αυτοκτονία μιας κοπέλλας στην Κύπρο-, το νησί συγκλονίζεται από ένα μεγάλο σκάνδαλο. Ανάδοχος πατέρας -που είναι κληρικός- κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση για σεξουαλική παρενόχληση της κοπέλλας όταν ήταν παιδί.

Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, κοινωνικοί λειτουργοί και πολίτες ευαισθητοποιήθηκαν -ο καθένας για τους δικούς του λόγους- και καταθέτουν δημόσια την ανησυχία τους.

Όλοι συμφωνούν ότι την πρωταρχική ευθύνη, για το όποιο τυχόν έγκλημα συνετελέσθη, έχουν οι κοινωνικές και άλλες υπηρεσίες του κράτους, που απέτυχαν να εντοπίσουν ή να επεξεργαστούν τις όποιες πληροφορίες και καταγγελίες είχαν στην διάθεσή τους.

Αλλά το θέμα δεν τελειώνει εδώ, επειδή ο κατηγορούμενος είναι κληρικός.

Α.) What are the facts? 

1.) Ο ιερέας κρίθηκε ένοχος από το δικαστήριο και εξέτισε ποινή φυλάκισης.

2.) Το εκκλησιαστικό δικαστήριο, που επιλήφθηκε του θέματος, δεν θεώρησε ότι η ενοχή του ιερέα αποδείχτηκε επαρκώς. Γι’ αυτό και δεν τον καθαίρεσε. Ο οικείος επίσκοπος, μάλιστα, μετά την αποφυλάκισή του, τον διόρισε εφημέριο σε γυναικεία Μονή.

3.) Ο Ιερέας και οι οικείοι του αρνούνται κατηγορηματικά ότι είναι ένοχος.

4.) Οι ενορίτες του, επίσης, δεν έδωσαν πίστη στις καταγγελίες, ούτε και δέχτηκαν ως δίκαιη την απόφαση του δικαστηρίου. Γι’ αυτό και τον υποστηρίζουν ένθερμα και λειτουργούνται -πολλοί από αυτούς- στη Μονή που λειτουργεί.

Β. ) Αν ο συγκεκριμένος κληρικός είναι ένοχος ή όχι δεν είμαστε -ασφαλώςσε θέση να γνωρίζουμε.

Η διάχυτη απορία, όμως, είναι η εξής:

1.) Αν δεν είναι ένοχος και αδικήθηκε, από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, γιατί δεν άσκησε έφεση; 

2.) Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου ποια στοιχεία είχε υπόψη της -που δεν ήταν στη διάθεση του πρωτοδικείου-, και γι’ αυτό αρνήθηκε να καθαιρέσει τον ιερέα;

3.) Αν η Ιερά Σύνοδος έχει συγκεκριμένα στοιχεία, που καταρρίπτουν την ενοχή του κληρικού, γιατί δεν τα παρουσίασε στο πολιτικό δικαστήριο;

Γ.) Ας έρθουμε στο διά ταύτα.

1.) Αν η Ιερά Σύνοδος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ιερέας είναι αθώος ορθότατα πράττει και δεν τον καθαιρεί.

2.) Αν, όμως, η Ιερά Σύνοδος προσπαθεί να κουκουλώσει σοβαρό εκκλησιαστικό έγκλημα, τότε -ασφαλώς- διαπράττει βαρύτατο αδίκημα και είναι υπόλογη, όχι μόνον έναντι του Αγίου Θεού, αλλά και έναντι της συνείδησης του ποιμνίου της. 

Η Εκκλησία, σύμφωνα με τον 9ον Κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, “εκδικεί το ανεπίληπτον διά τους κληρικούς της”. Γι’ αυτό η ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ κληρικού, που υπέπεσε σε σοβαρά εκκλησιαστικά παραπτώματα (φόνος, κλοπή, σαρκικά αμαρτήματα), είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. 

Δ.) Απάντηση, στους προβληματισμούς και στο σκανδαλισμό του κόσμου, ΜΟΝΟΝ η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου ΜΠΟΡΕΙ -και ΠΡΕΠΕΙ- ανυπερθέτως να δώσει.

ΠΗΓΗ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ, ΠΩΣ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΑΣ


Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΟΥ 2017 ΚΑΙ Ο ΥΠΟΥΛΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ




ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΟΥ 2017 ΚΑΙ Ο ΥΠΟΥΛΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ο Ομότιμος Καθηγητής της Πατρολογίας και Πρωτοπρεσβύτερος ο π. Θεόδωρος Ζήσης αρχινά την ανασκόπηση με την γνωστή και αμφιλεγόμενη ψευδοΕγκύκλιο «το Μήνυμα του Λαού» και μέμφεται την κακόδοξη και αντιΣυνοδική ενέργεια του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου όπου ο Ιερώνυμος ανέτρεψε και διέστρεψε την εν Ελλάδι Συνοδική απόφαση για τα ληστρικά αποφασισθέντα στην μοιχοΣύνοδο του Κολυμπαρίου. 

Το εν λόγω «Μήνυμα» προς τον Λαό του Θεού ήτο ένα αιρετίζων και μεφιστοφελικό μήνυμα όπου ανεγνώριζε τα κακόδοξα αποφασισθέντα του Κολυμπαρίου. Γίνεται επίσης αναφορά και για τον κακόδοξο Μητροπολίτη Σερρών κ. Θεολόγο όπου ως άριστο φερέφωνο των αρχιΟικουμενιστών του Οικουμενικού Πατριαρχείου μας εισηγήθηκε να αξιοποιηθούν (!;) τα κακόδοξα αποφασισθέντα της Ληστρικής Συνόδου στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας.

Ο π. Θεόδωρος αποκαλύπτει ωστόσο και τον ύπουλο ρόλο του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου όπου και αυτός ως κακόδοξος αρχιΟικουμενιστής Κληρικός ήτο και παραμένει φανατικά υπέρμαχος υπέρ των κακοδόξων αποφασισθέντων της Παγκακόδοξης Συνόδου της Κρήτης. 

Αυτή ήτο και η μείζονα εύλογη και ιεροκανονική αιτία όταν ο π. Θεόδωρος Ζήσης αναγκάστηκε να διακόψει άρδην την Εκκλησιαστικήν επικοινωνία και το Λειτουργικό μνημόσυνο του τρισμοιχεπιβάτη «Παναγιωτάτου» της Θεσσαλονίκης. 

Ο σύγχρονος Ομολογητής Πατρολόγος ο π. Θεόδωρος Ζήσης για να αναχαιτίσει τους αρχιΟικουμενιστές ρασοφόρους εφήρμοσε και ενεργοποίησε ορθά και Κανονικά τον ΙΕ΄ (15ο) Ιερό Κανόνα της Εκκλησίας περί της Ιεράς Αποτειχίσεως.

Στο εν λόγω βίντεο γίνεται κριτική αναφορά και για τις Διεμφυλικές Ταυτότητες η ανίερη θεσμοθέτηση του Σοδομισμού απο τις πολιτικές αρχές.

Ο ηγήτορας του αντιΟικουμενιστικού κινήματος ο π. Θεόδωρος δεν αμελεί καθόλου να αναφερθεί στο Εκκλησιαστικό Ιστορικό γεγονός των ιερών Αποτειχίσεων. Η εν λόγω ιεροκανονική εφαρμογή συντάραξε και συγκλόνισε τους αρχιΟικουμενιστές του Φαναρίου όπου αμήχανοι προσπαθούν μεθοδικά και σατανικά να επιβάλλουν απειλές φοβέρες και τιμωρίες κατά των ανυπότακτων αντιΟικουμενιστών Κληρικών Μοναχών και Λαϊκών.

Γίνεται εξίσου αναφορά για την σημαίνουσα αλλοίωση και διαστροφή του Μαθήματος των Θρησκευτικών, απο μάθημα ορθόδοξο Ομολογιακό το μετήλαγξαν σε Συγκρητιστικό μάθημα Θρησκευτικών, όπου ο κατεξοχήν Νο1 ραδιούργος και ηθικός αυτουργός της εν λόγω οικουμενιστικής προπαγάνδας στα Παιδαγωγικά πράγματα ήτο και είναι ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος με τους αποδομητές της ορθοδόξου Πίστεως τους «αναβαθμιστές» ψευτοΘεολόγους του ΚΑΙΡΟΥ. 

Αναφέρθη και ο ύποπτος ρόλος στο εν λόγω ζήτημα του Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, όπου απαγοήτευσε τον Λαό του Θεού εξ αιτίας της σατανικής διγλωσσίας του.

Ο π. Θεόδωρος επισημαίνει, δικαίως, τον θετικό ρόλο του Μητροπολίτου Αιγιαλείας και Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου και δηλώνει πολύ εύστοχα ότι είναι ο μόνος μέχρι στιγμής όπου απέρριψε επίσημα και κατηγορηματικά την Ληστρική Σύνοδο των Κολυμπαριστών Οικουμενιστών. Εξ αιτίας αυτού ο σεβασμιώτατος Αιγιαλείας κατασυκοφαντείται στυγνότατα απο αθέους, αχρείους, αθλίους χαζοΧριστιανούς και σχισματικοαιρετικούς «Ζηλωτάς».

Ένα ακόμη θετικό στοιχείο, όπου αναφέρεται, είναι: η μήνυση κατά του αιρετίζοντα Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου απο τον ομολογητή Ηγούμενο της Λογγοβάρδας.

Σημειωτέον επ΄αυτών των ζητημάτων, ότι με την επίσημη ενασχόληση της Εκκλησίας της Ρωσσίας περί των αποφασισθέντων του Κολυμπαρίου, φαίνεται ότι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ρωσσίας αρνήθηκε να αναγνωρίσει την εν λόγω «Πανορθόδοξη Σύνοδο» διότι κατά πρώτον αρνήθηκε Αυτή να συμμετάσχει στις συνοδικές εργασίες της και κατά δεύτερον, διότι, καταστρατηγήθηκε απο το Οικουμενικό Πατριαρχείο η Αρχής της Ομοφωνίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πιεζόμενος απο την Εξωτερική Πολιτική της Αμερικής προχώρησε κακήν κακώς στην εν λόγω Ληστρική ψευδοΣύνοδο φιάσκο όπερ η κατάληξη ήτο να αρνηθούν να συμμετάσχουν 4 Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. 

Τελικό αποτέλεσμα είναι οι απουσιάζουσες Τοπικές Εκκλησίες ήτο να αποφασίσουν εν Συνόδω ότι δεν αναγνωρίζουν την «Πανορθόδοξη Σύνοδος» ως «Αγία» ή και «Μεγάλη» μάλλιστα τονίζοντας ότι τα αποφασισθέντα της δεν τους δεσμεύουν.

Το ίδιο συμβαίνει και με αρκετούς Ιεράρχες όπου συμμετείχαν μέν αλλά δεν υπογράψαν δε τα κακόδοξα αποφασισθέντα του Κολυμπαρίου.

Οι αιρετίζοντες αρχιΟικουμενιστές θεωρούν ως μεγάλο Ιστορικό γεγονός την εν λόγω σύγκληση της Συνόδου της Κρήτης. Αυτό που δεν συνυπολογίζουν βέβαια στις ανθρώπινες και μωρές αποφάσεις τους είναι το εν συνειδήσει και εγρηγόρσει Βασίλειον Ιεράτευμα όπου έκρινε και απεφάσισε αγιοπνευματικώς ότι η εν λόγω κακοΣύνοδος θα καταγραφεί ως μία ανάμεσα στις τόσες άλλες ιστορικές Ληστρικές Συνόδους.

Τέλος, ο π. Θεόδωρος Ζήσης, αποκαλύπτει τις σκοτεινές ραδιουργίες και μεθοδεύσεις του «Ρασπουτίν των Πευκακίων» πατρός Βασιλείου Βολουδάκη όπου ο δεύτερος, με πραξικοπηματικό και ύπουλο τρόπο κατέλαβε την εξουσία της Εκκλησιαστικής Εφημερίδος του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» και εν τέλει υπέσκαψε άρδην τον αντιΟικουμενιστικό αγώνα κατά των Οικουμενιστών.

Ο «παπούλης των Πευκακίων» αν και έχει πολλά σημαντικά ουράνια Χαρίσματα και είναι καλός πνευματικός, στο εν λόγω σημείο απέτυχε αστόχησε και διέσπασε τον αγώνα με δόλιες και σατανικές μεθοδεύσεις του. 

Μια και σπουδαιοτάτη μεφιστοφελική εν πανουργία μεθόδευσίς του ήτο όπου υποβάθμισε υποτίμησε και δεν κάλυψε τα δραματικά εν αδίκω εκκλησιαστικά γεγονότα που εσυνέβησαν και συμβαίνουν περί του ιερώς Αποτειχισθέντα πατρός Θεοδώρου Ζήση.

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης αποκαλύπτει αντιρρητικώς ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης παραπλανεί και παραπληροφορεί το Χριστεπώνυμο πλήρωμα. 

Συνεπώς αξιότιμοι κύριοι και κυρίες αναγνώστες/τριες πρέπει να προβληματιστούμε ποιούς κληρικούς πρέπει να εμπιστευόμαστε. Είναι αυτονόητο πλέον ότι η εφημερίδα «Ο.Τ.» επειδή την κατεξουσιάζει και ελέγχει απόλυτα και παράνομα ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, δεν πρέπει να έχουμε αδιακρίτως εμπιστοσύνη στις δημοσιεύσεις του.

Δείτε παρακαλώ το άκρως ενδιαφέρον βίντεο με τα αποκαλυπτικά λεχθέντα του.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΜΠΕΡΤΡΑΝΤ ΡΑΣΕΛ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ;


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ «ΑΛΑΘΗΤΩΝ» ΚΑΙ «ΑΠΛΑΝΩΝ» ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ




Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ «ΑΛΑΘΗΤΩΝ» ΚΑΙ «ΑΠΛΑΝΩΝ» ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Το Παγκύπριο το συγκλόνισε η υπόθεση της Έλενας ή μήπως η τραγελαφική ανθρωποφάγος δημοσιογραφία;

Το δικαστήριο ενδέχεται να πέσει σε δικαστική πλάνη πολλώ μάλλον όταν στηρίζεται σε στοιχεία αυτοπτών μαρτύρων. Διότι οι αυτόπτες μάρτυρες στηρίζονται στην μνήμη τους ενώ ως γνωστόν απο την επιστήμη της Ψυχολογίας η ανθρώπινη μνήμη είναι ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ εργαλείο για τεκμηρείωση της αλήθειας.


Εάν και εφ΄ όσον ο σεβασμιώτατος Ταμασού κατάφερε με την πειθώ να μη καθαιρεθεί ο Κληρικός του, απο Συνοδικό Δικαστήριο, σημαίνει ότι ενδέχεται το Δικαστήριο να έπεσε και σε δικαστική πλάνη και να αδίκησε τον Κληρικό.

Ο Αρχιεπίσκοπος εκφράζει μια α-νόητη προσωπική γνώμη του η οποία στηρίζεται βέβαια εν μέρει εις τους ιερούς Κανόνες όπου λένε αν τυχόν και Κληρικός καταδικασθεί απο Πολιτικό Δικαστήριο η Εκκλησία δια Συνοδικού Δικαστηρίου δύναται να καθαιρέσει τον κληρικό της.

Τι γίνεται όμως αν τυχόν τις Κληρικός καταδικασθεί ΑΔΙΚΩΣ εξ αιτίας δικαστικής πλάνης απο πολιτικό Δικαστήριο; Να συνεχιστεί η αδικία εξ αιτίας του Κανόνα;

Ο Μακαριώτατος Κύπρου εκφράζει μία ακόμη α-νοησία: ότι δήθεν τα Δικαστήρια είναι αλάθητοι και απλανείς στις καταδικαστικές αποφάσεις τους.

Επιστημονικές έρευνες της Ψυχολογίας αποδεικνύουν ότι ούκ ολίγοι καταδικάζονται ΑΔΙΚΩΣ απο το Δικαστικό σύστημα.

Το ιερό Ευαγγέλιο ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός μας μας διδάσκει την επιείκιαν την μη κατάκριση έναντι των ανηθίκων και αμαρτωλών συνανθρώπων μας, και όχι τον δημοσιο(γραφικό) λιθοβολισμό του, όπως πράττει συστηματικά η ταλαίπωρη και δυστυχισμένη ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ Κυπριακή «Χριστιανική» κοινωνία μας.

Ο δε αρχιΟικουμενιστής Προκαθήμενος της Κύπρου εκφράζει και διδάσκει ως συνήθως αντίθετα πράγματα απο το ιερό Ευαγγέλιον.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη



ΑΒΒΑΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ, ΤΙ ΠΑΡΟΡΓΙΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΙ ΞΕΓΥΜΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΓΙΝΕ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ Η ΙΣΧΥΡΗ ΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΣΑΡΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ;


ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΓΙΝΕ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ Η ΙΣΧΥΡΗ ΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΣΑΡΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ;
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Προτού ο Ρασπούτιν γνωρίσει την Τσαρική Οικογένεια ήθελε να κτίσει έναν ιερό Ναό, αλλά ήτο παντελώς άφραγκος και εξεκίνησε έτσι προσευχόμενος να πάει να προσκυνήσει τα ιερά Λείψανα του αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκυ.

Αργότερα ο Ρασπούτιν επήγε στο Καζάν οπου εκεί άφησε άριστες εντυπώσεις στις Εκκλησιαστικές αρχές με την γνωριμία του με τον επίσκοπο. Ο επίσκοπος εσυμπάθησε τα χαρίσματα του Ρασπούτιν τόσο πολύ όπου του έδωσε αρκετά χρήματα για την ανέγερση του ιερού Ναού.

Στην πορεία ο Επίσκοπος Σέργιος εγνώρισε τον Ρασπούτιν στον Αρχιεπίσκοπο Θεοφάνη όπου ο δεύτερος ήτο και ο πνευματικός οδηγός της οικογένειας του Τσάρου Νικολάου Β΄. Ο τότε Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης εσύστησε τον Ρασπούτιν στον Τσάρο ως άνθρωπο του Θεού και προορατικόν Γέροντα. Λέγεται μάλιστα ότι η προσευχή του Ρασπούτιν έκλεισε για μεγάλο χρονικό διάστημα τους ουρανούς και προκάλεσε ανομβρία!...

Δεν ξέρω αν είναι συναξαριακές υπερβολές. Αν θέλουμε το πιστεύουμε αυτό. Διότι, ήδη, προ της γνωριμίας με τους Τσάρους, ο Μοναχός Γρηγόριος Ρασπούτιν είχε ιδιαίτερα μεγάλη φήμη και ιδιαίτερη εκτίμηση απο Κλήρο και Λαό εξ ΄αιτίας των πολυ-ποίκιλων Χαρισμάτων του.

Η γνωριμία του Ρασπούτιν με τον Τσάρο Νικόλαο έγινε την 1 Νοεμβρίου 1905. Την ίδια ημέρα ο Τσάρος έγραφε στο ημερολόγιό του ότι εγνώρισε τον «Γέροντα» ή τον «Άνθρωπο του Θεού», τον Γρηγόριο Ρασπούτιν. Το εν λόγω προσωνύμιο του Ρασπούτιν ο Τσάρος συνέχισε να το σημειώνει σε επιστολές του και σε άλλα προσωπικά του σημειώματα. Τον αποκαλούσε «ο Φίλος μας». Και να το χρησιμοποιεί επίσης σε προφορικές συζητήσεις και συνομιλίες.

Φαίνεται ότι ο εν λόγω ετεροχρονισμένα και διαβόητος «πορνοκαλόγερος» έκανε ιδιαίτερη, μάλλον εξαιρετική, εντύπωση στον Τσάρο. Ιδιαίτερα όταν οι ιατροί απέτυχαν να δώσουν θεραπευτική λύση στην ανίατη ασθένεια του διαδόχου του τσάρεβιτς Αλεξίου. Παρ΄ εκτός κι αν θέλουμε να νομίζουμε ότι ο Τσάρος Νικόλαος ήτο κανένας αφελής ή ένα ανόητο ανθρωπάκι και μπορούσε συνεπώς να ξεγελασθεί εύκολα απο έναν τσαρλατάνο Καλόγερο;

Η εν λόγω ιδιαίτερη και σημαντική φιλία μεταξύ του Μοναχού Ρασπούτιν και της οικογένειας του Τσάρου έλαβεν χώρα σε ένα κρίσημο αλλά και ιδιαίτερα δύσκολο ιστορικό πλαίσιο της εποχής του 1905. Η εν λόγω φιλία μέσα στο ασφυκτικό ιστορικό και έκρυθμο πολιτικό πλαίσιο της εποχής μόνο τυχαία δεν ήτο.

Το πολιτικό σύστημα της ελέω Θεού Μοναρχίας του Τσάρου Νικολάου του Β΄ δεχόταν αλλεπάληλα πολιτικά κτυπήματα.

Δεν ήτο λίγοι και ασήμαντοι εκείνοι όπου εμισούσαν την Μοναρχία του Τσάρου. Οι εκπρόσωποι του διεθνούς Σιωνισμού και οι Εβραίοι της Μόσχας καραδοκούσαν. Οι Ελευθεροτέκτονες και Μασσώνοι ανησυχούσαν και ραδιουργούσαν. Υπήρχαν ήδη επαναστατικές ομάδες αθέων μπολσεβίκων όπου επροκαλούσαν ταραχές και αταξίες.

Η «ιντελιγγέντσια» συνέγγραφε λιβελογραφήματα κατά της τσαρικής οικογένειας. Αλλά υπήρχε και η ζηλοφθονία των φιλελεύθερων αριστοκρατών και συγγενών του Τσάρου όπου καραδοκούσαν και αυτοί σαν τους γύπες για να θέσουν σε εφαρμογή τα εκ Δύσεως μεταρρυθμιστικά πολιτικά τους σχέδια.

Ο Ρασπούτιν, ένας απλός Καλόγερος ή στρατηγικός και πνευματικός Σύμβουλος του Τσάρου, είτε ανήθικος ήτο είτε άγιος και παρεξηγημένος ήτο, ένα είναι το μόνον σίγουρο και σ΄αυτό πρέπει να εστιάσουμε, ότι μπήκε ως σημαντικότατο εμπόδιο και αναχαίτιζε ρωμαλέα όσο ζούσε τα σχέδια των σκοτεινών δυνάμεων όπου επιβουλεύοντο την νόμιμη πολιτική εξουσία του Τσάρου. Και γι΄αυτό έπρεπε να βγεί πάση θυσία, ύπουλα και προμελετημένα, «νόκ άουτ» και εκτός πολιτικής σκακιέρας.

Έτσι, ο Γρηγόριος Ρασπούτιν, ένας αμόρφωτος πλήν Χαρισματικός Καλόγερος προερχόμενος απο την Αγροτική τάξη, μπήκε στην καρδιά της Οικογένειας των Τσάρων και ιδιαίτερα στα παιδάκια τους. Η φιλία τους ήτο ισχυροτάτη, όπου κράτησε πάνω απο 10 χρόνια, μέχρι που με την δολοφονία του το 1916, η Τσαρική οικογένεια άρχισε να προετοιμάζεται ψυχολογικά, για το τέλος της.

Ο μέν Ρασπούτιν δέχτηκε πολλά δολοφονικά κτυπήματα και επέζησε. Ο δέ Τσάρος Νικόλαος εδήλωσε ότι αν δεν ήτο οι προσευχές του Γέροντά του Ρασπούτιν θα ήτο και εκείνος δολοφονημένος σε αρκετές περιπτώσεις. Δεν ήτο λίγοι οι εχθροί τους. Οι εχθροί τους ήτο τόσο εσωτερικοί όσο και εξωτερικοί.

Βέβαια ήτο και το ζήτημα της ανίατης ασθένειας του μικρού Αλέξιου. Έπασχε απο αιμοφυλία. Όπου οι ιατροί και επιστήμονες της εποχής ήτο σε εξαιρετικά δύσκολη θέση διότι δεν γνώριζαν πώς να θεραπεύσουν το παιδάκι. Όχι μόνο δεν γνώριζαν τον τρόπο αλλά καταγράφεται ότι έδιδαν στο παιδάκι ασπιρίνες για να ζήσει, ενώ εκ των υστέρων γνωρίζουμε ότι οι ασπιρίνες σε αιμοφυλικό ασθενή τον οδηγεί πιό γρηγορότερα στον τάφο.

Η τραγική ειρωνία της εν λόγω ιστορίας ήτο και είναι ότι ο Μοναχός Γρηγόριος Ρασπούτιν, ήξερε με κάθε ακρίβεια πως να του θεραπεύει τους πυρετούς και τις ασταμάτητες αιμοραγίες του.

Με την θερμή και καρδιακή προσευχή του!

Και οι ζηλόφθονοι ιατροί και άλλοι συγγενείς και φίλοι του Τσάρου αντί να παραδεχθούν την αποτυχία της ιατρικής επιστήμης και την ευεργετική δράση της νοεράς και καρδιακής προσευχής και του ιδιαίτερου Χαρίσματος της ιάσεως των ασθενιών, βγήκαν στην παγκάκιστη αντεπίθεση και διέστρεψαν την αλήθεια του πράγματος, και διέδιδαν φήμες, ότι ο Ρασπούτιν ήτο μάγος, ψευδοκαλόγερος, ένας αλχημιστής και μυστικιστής και ότι με κάποια μαντικά ξόρκια εθεράπευε τον διάδοχο του θρόνου.

Μήπως και τον Θεάνθρωπο Κύριο ημών Ιησού Χριστόν, δεν τον κατηγόρησαν μια απ΄τα ίδια οι εχθροί του; Ότι τα θαύματα και οι θεραπείες του ήτο συνέπεια δήθεν των μαντικών και μαγικών του δυνάμεων ή ότι τα διενεργούσε με την βοήθεια του Σατανά;

Εν τέλει η αφοσίωση η φιλία και η αγάπη του Μοναχού Ρασπούτιν προς την Τσαρική οικογένεια, σφραγίσθηκε με το αίμα του.

Ακόμη και αν υποθέσουμε και παραδεχθούμε, ότι ήτο ένας ανήθικος Μοναχός και ζωηρός άνθρωπος, ποιός ο λόγος να δολοφονηθεί έτσι αδίστακτα και άδικα; Δεν μας προβληματίζει; Επειδή ήτο ανήθικος και «πορνοκαλόγερος» του άξιζε να δολοφονηθεί με τέτοιο αποτρόπαιο και φρικτό τρόπο; Αρκετοί θεωρούν ότι η απάντηση πρέπει να είναι καταφατική.

Αυτήν την «ηθική» και «καλή» λογική πολλών αδαών και α-νοήτων δεν μπορώ μέχρι στιγμής να την κατανοήσω. Ούτε επίσης κατανοώ και την επόμενη λογική, όπου λέει, ότι δεν μπορεί ο Ρασπούτιν να είναι άγιος ή μάρτυρας, διότι δεν μαρτύρησε περί την Πίστη ή επειδή ήτο ένας ανήθικος Μοναχός. Η Εκκλησία τιμάει την μνήμη ούκ ολίγων ανηθίκων Μαρτύρων και Αγίων όπου το τέλος τους ήτο εν μετανοία. Βέβαια αυτό κακοφαίνεται στους οπαδούς του Ηθικισμού.

Οι προηγούμενες πληροφορίες προέρχονται απο τον βίον και την πολιτεία του Μάρτυρα Γρηγορίου Ρασπούτιν όπου και παραπέμπω με απόλυτη ακρίβεια στις επόμενες πληροφορίες στην Αγγλική καθώς και στην πηγή.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη



ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο: Ο ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΤΣΑΡΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.
CHAPTER 2.
Friend of the Royal Family
Rasputin was
one of the closest people for the royal family .
"Our Friend," so the Tsar and Tsarina
called the man of God Gregory.
In the years 1903-1904. Grigory Efimovich decided to build a new church in his native village. But he had no money to build it.
Then Gregory decided to find benefactors and in 1904, with one ruble in his pocket, left for St. Petersburg. Upon arrival in the capital, tired and hungry, first of all went to the Alexander Nevsky Lavra to bow to the holy relics. For the last five cents ordered a moleben (for 3 kopecks) and a candle (for 2 kopecks).
Having defended the moleben, he resumed his spirit and went to the reception of the rector of the spiritual Academy, Bishop Sergius (Stargorodsky), who later became Patriarch.
He had a letter of recommendation from the vicar of the Kazan diocese of Archimandrite Hirsanf (Shchetkovsky), acting vicar of the Kazan diocese, and later the bishop of Kazan. He met Rasputin upon his return to Pokrovskoye from a pilgrimage to Kiev. Grigory Efimovich stayed in Kazan and made a great impression on the "Kazan Church authorities" (see paragraph 55).
"The bishop," recalled Rasputin, "called me, saw me, and we began to talk then. Telling me about St. Petersburg, acquainted with the streets and other things, and then with the senior officials, and there it came to the Father of the King, who showed me mercy, understood me and gave money to the temple "(16).
To impress the most influential Bishop of St. Sergius in St. Petersburg, Rasputin was promoted by the gift of spiritual reasoning, which the Lord bestowed upon him. Grigory Efimovich with interest listened to both ordinary people, and educated priests and even bishops.
As the maid of honor of the Empress Alexandra Fyodorovna AA Vyrubova wrote: "After an early mass in a monastery, the Holy Mysteries received the pilgrims around him, listening to his conversations .... A man quite ignorant, but spoke so that both learned professors and priests found it interesting to listen to him " (17). .
Bishop Sergius introduced Rasputin to the confessor of the Tsar's family, Archimandrite (later archbishop) Theophan (Bystrov), who had already heard about the old man and his gift of prophecy, especially the case of the "closing of the sky" that took place in Pokrovsky.
"Three months before the Intercession itself there will be no rain," Grigory once said. And what? So it happened: there was no rain, and people were crying from the crop failure. When news of this reached St. Petersburg, the ascetic about. Feofan, then still an inspector of the Theological Academy, said in his emotion: "Here's to you and Ilya the prophet who concluded the sky for three years with months," and from that time began to wait for the opportunity to see the prophet with his own eyes "(18). Personal meeting with Rasputin made a great impression on Feofan's father. In the beginning, he regarded him as "a true man of God who came from the common people" (19).
Rasputin, as God's man, Archimandrite Theophanes introduced the Grand Duke Nikolai Nikolaevich and his wife Milica, who brought the elder with the royal family. The date of the first personal meeting on November 1, 1905. At the same time, Emperor Nicholas II wrote in his diary: "We met with the man of God - Gregory of the Tobolsk Gubernia." (20).
Subsequently, in his letters, diaries and personal conversations, he will be called Grigory Efimovich - "Man of God, the Elder".
Rasputin became acquainted with the Tsar in a difficult time for Russia. The country was engulfed by political strikes. Creation of militant groups of revolutionaries, eager to overthrow the Orthodox Monarchy.
Representatives of international Jewish capital, who hated Christianity and thirsted for complete control over Russia's finances and natural riches, were preparing an armed uprising against the autocratic power. And representatives of the Russian intelligentsia among the Western liberal supporters supported the revolutionary movement proceeding, as it seemed, from the great idea of ​​"freedom, equality, brotherhood".
The idea was actively introduced into the minds of various strata of Russian society by Freemasons, among whom there were people who sincerely believed that the embodiment of these slogans would bring great blessing to our people. Thus, the idea of ​​a monarchy, the power of the autocratic Tsar, began to be considered outdated and not only disturbing, but also harmful for "peace, prosperity and progress" in Russia among the liberal intelligentsia. Such sentiments have penetrated even into the minds of the bearers of state power, moreover, even to the Reigning House of the Romanovs.
In the situation of the retreat of the elite of the Russian state from the Orthodox monarchy, Tsar Nicholas II sought the support of the people, who in their mass believed in the sacredness of the royal authority of God's Anointed.
Grigory Efimovich Rasputin was the representative of such a people, a simple Siberian peasant, endowed with the great gift of a bold prayer to the Lord, thanks to which miracles were performed. But, at first the Tsarina and the Tsar were impressed by another gift from God, Rasputin's gift-the gift of spiritual reasoning that caused the desire of the autocratic Emperor to talk with a simple peasant for a long time.
So in 1906, in a letter to PA Stolypin, the Emperor wrote about his third meeting with the Siberian wanderer: "He made an extraordinary impression on Her Majesty and me, and our conversation with him lasted more than an hour instead of the planned five minutes" (21) .
During this meeting, Rasputin presented the King the image of the righteous Simeon Verkhoturye. Highest people in turn introduced Grigory Efimovich to his children, who sincerely loved him.
It is known that when he saw Rasputin for the first time, Tsarevich Alexei happily exclaimed: "New!", That is, a new man in the Tsar's Palace. This word proved to be true also in Rasputin's spiritual assessment. After a long journey to holy places, studying the Holy Scriptures and the lives of saints, Grigory Efimovich appeared in the palace spiritually renewed, a NEW man. Subsequently, he even received an official permission to change the name Rasputin to the surname Novy.
The younger sister of the Tsar, the Grand Duchess Olga Alexandrovna, described one of Rasputin's meetings with the royal children: "I still remember how they laughed when little Alexei was a rabbit and jumped up and down the room and suddenly, quite unexpectedly Rasputin caught the boy's hand and led him to the bedroom, and the three of us followed him.
There was such silence, as if we were in church. Lamps in Alexey's bedroom were not lit, the light was only from the lamp burning in front of several fine icons. The child stood very still with this giant, whose head was inclined. I realized that my little nephew was praying with him ... "(22).
So the Siberian elder taught the royal children to the most important thing in the life of a Christian - to prayer. And, thanks to him, they understand all its importance. With complete trustfulness to Rasputin, in his letters the Tsar's children congratulate him on Orthodox holidays, ask him to pray for success in school, and report that they themselves pray for him. Rasputin became one of the closest people for the royal family. "Our Friend," so the Tsar and Tsarina called the man of God Gregory. And this is not accidental. So, Tsar Aleksei Mikhailovich called his Friend the holy fool Basil, who was his closest aide and adviser to him.
Emperor Nicholas II decided to revive this ancient tradition through the man of God Gregory. The king wished to have with him an old man from the common people. This was for them Rasputin - a representative of the peasantry, the most numerous estate of Russia. He, with a developed sense of common sense, a popular understanding of utility, and in his everyday experience who knew firmly what good and what was bad, became a true Friend and adviser to the royal couple.
Grigory, for his part, sincerely loved his Sovereign. Here is what Prince ND Zhevakhov reports about this: "Rasputin's love for the Tsar, bordering on adoration, was really unconventional, and there is no contradiction in the recognition of this fact. The Tsar could not help but feel this love, which he doubled, because it came from someone who was in his eyes not only the embodiment of the peasantry, but also his spiritual power "(23).
Grigory Rasputin appeared to the Sovereign as an old man, a man of God, continuing the traditions of Holy Russia, a wise spiritual experience, capable of giving useful advice. Even in state affairs, overshadowed by God's grace, Rasputin turned out to be a Friend, an adviser to Emperor Nicholas II, as his friend, the holy fool Vasily, turned out to be advisor to Tsar Alexis Mikhailovich.
Starets Gregory warned the Tsar against decisions that threatened the country with disaster, was against the last convocation of the Duma, asked not to publish Duma anti-monarchical speeches, and on the very eve of the February revolution insisted on bringing food to Petrograd - bread and butter from Siberia, even packing flour and sugar to avoid queues. And he was completely right, because it was in the queues in the artificial organization of the grain crisis that St. Petersburg unrest began, which turned into a revolution.
The former director of the police department, the Comrade of the Minister of the Interior, General PG Kurlov, noted that Rasputin had the gift of deeply delving into the current state affairs. The general wrote in his memoirs that he was "amazed at his born-again mind and with a wonderful understanding of current issues, even of a state nature" (24).
Becoming a spiritual and practical assistant to the Emperor, sincerely fell in love with the whole royal family, the elder Gregory had a special prayerful care for the heir to the throne of the Tsarevich Alexei, who was sick with hemophilia, that is, by the ineradicability of the blood.
With this disease, even the smallest wound, the smallest bruise caused painful pains and could lead to death. The disease was incurable, and even the best doctors of that time could not help the heir. And only prayer before the Lord of the Elder Gregory not only eased the sufferings of Tsarevich Alexei, but more than once saved him from inevitable death.
The first case of prayer aid to the heir occurred in 1907. The three-year-old prince, walking around the garden in Tsarskoe Selo, fell and bruised his foot. He had internal bleeding. The Tsar's sister, Grand Duchess Olga Alexandrovna, later recalled: "The poor kid lay in terrible agony, with dark circles under his eyes, all crouched with a terribly swollen foot.
The doctors simply could not help. They looked more frightened than either of us, and whispered all the time. Doctors did not know what to do, passed hour after hour, and they lost all hope. The time was later, and I was persuaded to go to my room. Then Alix [Tsarina Alexandra Fedorovna] sent for Rasputin. He arrived at the palace around midnight or even later ...
Early in the morning, Alix called me to Alexei's room. I just could not believe my eyes. The kid was not just alive, he was healthy. He was sitting in the crib, the fever was gone, there was no tumor, and in the end ... Later I learned from Alix that Rasputin had not touched the child, he was just standing at the foot of the bed and praying.
And, of course, many said that Rasputin's prayers and the healing of my nephew were just coincidence. But, firstly, any doctor will tell you that an attack of such a disease can not be cured in a few hours. Secondly, a coincidence can only explain what happens once or twice, and I can not even count how many times it was repeated "(25).

NOTES
17. A. A. Taneyeva (Vyrubova). Pages of my life. M. 2000. P. 142.
18. Grigory Rasputin. Collection of historical materials. T. 3. P. 17.
19. R. Bates. V. Marchenko "The Insider of the Royal Family". M. 1997. S. 47.
20. M. Smirnova V. Smirnov. Rasputin. Mound. 2004. With 25
21. Ibid. C. 27.
22. Ibid. C. 42.
23. Grigory Rasputin. Collection of historical materials. T. 1. P. 503.
24. Ibid. Т.2 С. 318.
25. M. Smirnova V. Smirnov. Rasputin. Mound. 2004. С. 27..

ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ, Ο ΑΝΙΕΡΟΣ ΖΗΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΕΙΓΜΑ ΜΙΚΡΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΟΙ ΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ



ΟΙ ΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Το ανθρώπινο φαινόμενο της εξάρτησης και των εξαρτήσεων. Η απόρριψη των λογιών εξαρτήσεων και η μετάβαση μας στην τελεία και καλή θεία εξάρτηση απο τον Κύριο και Θεό μας. Γιατί δημιουργούμε αρρωστημένες εξαρτήσεις; Πως θεραπεύεται η εν λόγω ψυχολογική τάσις; 

Απο πότε είμαστε εξαρτημένοι; Ποιά η σχέση του χωροχρονικού συνεχές; Μπορούμε να αποτινάξουμε τις εξαρτήσεις μας; Μπορούμε να απεξαρτητοποιηθούμε; Με ποιόν τρόπο; Ποιές οι φυσικές εξαρτήσεις; Ποιές οι ευλογημένες εξαρτήσεις; Γιατί τα πάντα εξαρτώνται; Ποιός είναι ο απόλυτα ανεξάρτητος;


Έχουν οι πιστοί Χριστιανοί ιερωσύνη ή μήπως είναι ειδικότατο προνόμοιο των Κληρικών; Ποιό είναι το Βασίλειον ιεράτευμα; Τι σημαίνει ότι ο κάθε Πιστός με το άγιο Βάπτισμα και το άγιο Χρίσμα είναι ιερεύς και βασιλεύς της Δημιουργίας; Πως ζούσε ο Αδάμ στον Παράδεισο;

Ποιά η διάκριση θείας/δαιμονικής εξάρτησης; Η δαιμονοκρατουμένη φύση. Και οι διαβολικές εξαρτήσεις του ανθρώπου στη μεταπτωτική κατάσταση.

Ποιά είναι τα πάθη μας; Γιατί μας οδηγούν σε εξάρτηση; Γιατί μας αρέσει η αιχμαλωσία στα πολυποίκιλα δεσμά των εθιστικών χρόνιων αμαρτιών μας; Γιατί αναζητούμε την ηδονή και την ευχαρίστηση μας; Γιατί είμαστε δούλη της ηδονής; Το αντρόγυνο σχήμα της Ηδονής-Οδύνης.

Μπορεί ο άνθρωπος να απελευθερωθεί των παράλογων δεσμών του; Γιατί τόση μανία να ζούμε σιδεροδέσμιοι και αιχμάλωτοι στον Ευδαιμονισμό και Ηδονισμό; Το γενετήσιον ένστικτον και το ρεπερτόριο των πάσης φύσεως ανώμαλων διαστροφών.

Το κάπνισμα και η ηδονή του καπνίσματος. Είναι το κάπνισμα ναρκωτικό; Γιατί ο Ηδονιστικός πολιτισμός μας θεμελιώθηκε στο κάπνισμα; Ποιός ο ρόλος του με τα ναρκωτικά; Ποιά είναι η γέφυρα που οδηγεί στις εξαρτήσεις των Ναρκωτικών;

Η τυραννία των μικρών και μεγάλων εξαρτήσεων. Μπορούμε να σπάσουμε τα δεσμά της τυραννίας; Ποιός μπορεί να μας απελευθερώσει; Ποιός μπορεί να σπάσει και να καταργήσει τα δεσμά της φθοράς και του θανάτου; Ακούστε παρακαλώ το εκπληκτικό και φοβερό πνευματικό ηχητικό ντοκουμέντο.

Στώμεν καλώς!

Του Παναγιώτη Π. Νούνη