Translate

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΙΩΒ




ΘYMIAMA
«Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ Θεός μν, ες σμήν εωδίας πνευματικς»
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 37
4 Φεβρουαρίου 2018
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ



      ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΙΩΒ (1)

1. Ζητσυγγνώμη, δελφοί χριστιανοί, πού καί πάλι λλάζω τήν σειρά τν Κυριακάτικων κηρυγμάτων, λλά, μετά πό σκέψη, κατέληξα στήν πόφαση νά γκαινιάσω μία νέα σειρά, πού εναι πιό ναγκαία καί πού περιέχει γενικά λες τίς λλες σειρές. Τό νώτερο πό λα τά βιβλία, δελφοί, πού εναι βιβλίο θεόπνευστο, τό ποο πρέπει λοι οχριστιανοί νά τό μελετον καί μως δέν μελετον, εναι ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ! Παλαιά καί Καινή Διαθήκη! Θά ρχίσω, λοιπόν, μέ τήν εχή τς Παναγίας μας, στήν νέα σειρά τν κηρυγμάτων μου νά σς παρουσιάζω να-να βιβλίο τς γίας Γραφς, μιλώντας γενικά γιά τό περιεχόμενό του καί τά διδάγματά του. Στό σημερινό μας κήρυγμα θά μελετήσουμε τό βιβλίο τοῦ Ἰώβ. Εναι να βιβλίο τς Παλαις Διαθήκης. Τό βιβλίο ατό εναι πολύ νδιαφέρον γιατί ξετάζει τό θέμα τς θεοδικίας. Κατά πόσον δηλαδή Θεός εναι δίκαιος, φοῦ ὑποφέρουν καί πάσχουν οδίκαιοι νθρωποι.
2. Ὁ Ἰώβ ταν νας πολύ θεοφοβούμενος νθρωπος, πού ζοσε στήν παλαιά ποχή, τήν ποχή τοπατριάρχου βραάμ. Ζοσε στήν Ασίτιδα χώρα, πού βρίσκεται πέρα μακρυά στήν ραβία, νότια καί δυτικά τς Νεκρς θαλάσσης. Πίστευε στόν ληθινό Θεό, τόν Γιαχβέ, χωρίς νά εναι σραηλίτης. Ατό εναι πολύ σημαντικό, γιατί βλέπουμε τι πίστη στόν ληθινό Θεό δέν ταν μόνο στούς σραηλτες, λλά καί λλο, πέραν πό τήν γτοῦ Ἰσραήλ, πρχαν νθρωποι πού λάτρευαν τόν ληθινό Θεό. – Ὁ Ἰώβ ταν πολύ εσεβής πρός τόν Θεό καί πολύ πλούσιος. Σατανάς μως, πού θέλει πάντα τό κακό μας, μφισβήτησε στόν Θεό τήν ρετή τοῦ Ἰώβ καί Θεός, γιά νά φανεῖ ἡ ἀρετή τοῦ Ἰώβ, πέτρεψε στόν Σατανά νά τόν πειράξει. Καί Σατανάς κατέρριψε τόν ώβ πό τήν μεγάλη ετυχία πού εχε σέ βαθειά δυστυχία μέ τό νά χάσει λα τά πάρχοντά του καί τά παιδιά του καί τελικά καί ατή τήν γεία του. Τρες φίλοι, ὁ Ἐλιφάζ, Βαλδάδ καί Σωφάρ, ρχονται τώρα στόν ώβ γιά νά τόν παραμυθήσουν, λλά γιά πτά μέρες παραμένουν φωνοι πό τήν θλίψη τους γιά τό θέαμα τοῦ Ἰώβ πού βλέπουν (κεφ. 1 καί 2).
3. Τήν σιωπή τν πισκεπτν του τήν λύει ὁ ἴδιος ὁ Ἰώβ καταρώμενος μέ δυνατό παράπονο τήν μέρα τς γεννήσεώς του γιά τά δικαιολόγητα παθήματά του. τσι δίνεται φορμή γιά τήν συζήτηση τοθέματος τοβιβλίου, κατά πόσον, δηλαδή, συμβιβάζονται τά παθήματα τν δικαίων πρός τήν δικαιοσύνη τοΘεο(κεφ. 3).
Καθένας πό τούς τρες φίλους, μέ ρχή τόν λιφάζ, λαμβάνει τόν λόγο γιά συζήτηση τοθέματος καί ὁ Ἰώβ παντστόν καθένα πατούς· καί ατό συμβαίνει τρες φορές (κεφ. 4-14. 15-21. 22-26). Οτρες φίλοι ξεκινον πό τήν λήθεια τι Θεός εναι δίκαιος. μοίως ατοί γνωρίζουν καί τήν λλη λήθεια, τήν ποία βλέπουμε σέ πολλά σημεα τς Παλαις Διαθήκης καί διαίτερα στό Ψαλτήριο, τι τά δεινοπαθήματα ρχονται στούς νθρώπους ς τιμωρίες τους γιά τά μαρτήματά τους. Καί γιατό συνιστον στόν ώβ μετάνοια, γιατί μπορενά τιμωρεται πό τόν Θεό γιά κάποιο διαπραχθέν μάρτημά του. Τά λόγια ατά τν φίλων πισκεπτν στενοχώρησαν πολύ τόν ώβ, γιατό καί τούς ποκαλε«κακούς παραμυθητές». Τό τι τά παθήματα τν νθρώπων μπορενά συμβαίνουν ς τιμωρία γιά τά μαρτήματά τους τό γνωρίζει ὁ Ἰώβ. λλά γνωρίζει καλά τήν θωότητά του καί γιατό δέν δέχεται τήν ρμηνεία τν φίλων του τι τιμωρεται πό τόν Θεό γιά κάποιο μάρτημά του. Στήν συνέχεια μως ὁ Ἰώβ παρασύρεται καί κφράζει μφιβολία γιά τήν δικαιοσύνη τοΘεοστόν κόσμο ατό καί λέγει τι πάρχουν καί δικα παθήματα καί σατά συγκαταλέγει τά δικά του δεινοπαθήματα. Μέ ατά πού επε ὁ Ἰώβ σάν νά λύγισε καί νά μφέβαλε στήν δικαιοσύνη τοΘεοκαί σάν νά γγισε τά ρια τς βλασφημίας. μολογεῖ ὅμως μέσως τήν πίστη του στήν σοφία καί τήν δύναμη τοΘεοκαί κφράζει τήν λπίδα τι θά δικαιωθεκαί θά ποκατασταθε(βλ. κ. 19 καί 28).
4. νοτρες πισκέπτες εχαν φιμωθεῖ ἀπό τόν ώβ καί σιώπησαν, μφανίζεται στήν σκηνή λλο πρόσωπο, ὁ Ἐλιούς, σάν προάγγελος τοΘεο. Ατός λέγχει καί τούς τρες φίλους, γιατί σιώπησαν, χωρίς νά χουν τίποτε λλο νά πον, γιά περάσπιση τς δικαιοσύνης τοΘεο, λλά λέγχει καί τόν ώβ γιά τούς προκλητικούς του λόγους κατά τοΘεο. Ὁ Ἐλιούς περαμύνεται τήν δικαιοσύνη τοΘεοκαί μάλιστα μιλεγιά τήν γάπη τοΘεο, ς ατία τν παθημάτων τν νθρώπων. Ατό πάλι ποτελεμιά περισσότερη ρευνα στό θέμα, περί τς ατίας τν παθημάτων. Μέ τήν γάπη τοΘεοτά δεινοπαθήματα τν νθρώπων σέ λλους μέν γίνονται μέσο ξιλεωτικό γιά τά μαρτήματά τους· σέ λλους δέ τά παθήματά τους γίνονται μέσο καθαρτικό καί θεραπευτικό καί μέσο νάδειξης τς ρετς τους. Γιά λους στά χέρια τοπανσόφου Θεοτά παθήματα τν νθρώπων γίνονται σωτήριο μέσο (κ. 32-37).
5. Παρά τατα, καί μέ τά λόγια τοῦ Ἐλιούς, δέν διευκρινίστηκε τελείως σημασία τν παθημάτων στόν νθρωπο. Γιατό, κούγεται ν μέσ«λαίλαπος καί νεφν», πως ρμόζει σέ θεοφάνεια, φωνή τοΓιαχβέ, ὁ Ὁποος λέγει στόν ώβ τι τά πάντα στόν κόσμο διακηρύττουν τήν παντοδυναμία, τήν πανσοφία, τήν δικαιοσύνη καί τήν γάπη τοΘεο· λλά ὁ ἄνθρωπος εναι νίκανος νά ξιχνιάσει τίς νεξερεύνητες βουλές τοΘεο· καί διαίτερα ὁ ἄνθρωπος εναι νίκανος νά κρίνει τόν Θεό. Ὁ Ἰώβ μέ βαθειά ταπείνωση δέχεται τούς λόγους τοΘεοπρός ατόν καί κδηλώνει ελικρινμετάνοια γιά τά μφίβολα λόγια πού επε περί τς δικαιοσύνης τοΘεοκαί δηλώνει ποταγή στίς ντολές Του (κ. 38,1-42,6).
6. Στόν πίλογο τοῦ ἔργου Γιαχβέ λέγχει τούς φίλους τοῦ Ἰώβ, γιατί θέλοντες νά περασπίσουν σφαλμένα τήν δικαιοσύνη τοΘεοῦ ἠδίκησαν τόν ώβ· λλά, μέ τήν μεσιτεία τοῦ Ἰώβ, τούς συγχωρε. Τέλος, Θεός ποδίδει στόν ώβ τήν γεία του καί τήν ετυχία του νώτερη πό τήν παλαιά (42,7-17). λύση τοδράματος γίνεται μέ τήν πό τόν Θεό πιβεβαίωση τς ρετς τοῦ Ἰώβ. Ἡ ἐπιβεβαίωση μως ατή γίνεται μέ τήν ταπεινόφρονα ποταγή τοῦ Ἰώβ στίς θεες βουλές. Ατό πάλι γίνεται καί προϋπόθεση γιά τήν ποκατάσταση τς ετυχίας τοῦ Ἰώβ, σέ πολύ ψηλότερο βαθμό πό τήν πρώτη ετυχία, πως επαμε. Καί ατό πάλι συμβολίζει τήν μελλοντική μακαριότητα τν δικαίων τς Καινς Διαθήκης, τήν ποία θά πολαύσουν μέ τήν στερεή πίστη τους στόν Θεό. «δέ δίκαιος κ πίστεως ζήσεται» (β. 2,4). ς χουμε π᾽ ὄψιν, χριστιανοί μου, τούς λόγους τοῦ ἀποστόλου Παύλου τι «οκ ξια τά παθήματα τονν καιροπρός τήν μέλλουσαν δόξα ποκαλυφθναι ες μς» (Ρωμ. 8,18)!
Στό πόμενο κήρυγμά μας θά μιλήσουμε γιά τά διαίτερα θεολογικά σημεα πού μς προσφέρει τό βιβλίο τοῦ Ἰώβ.

Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας