Translate

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Δ΄ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

ΠΗΓΗ



Δ΄ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ο οσιολογιώτατος Μοναχός Ιλαρίων Σταυροβουνιώτης πιάνει τον βαλτο-πεδινό ταύρο απο τα κέρατα, με περισσήν δεξιοτεχνία και μαεστρία. Όντως το ερώτημα του μοναχού Ιλαρίωνα Σ. είναι αμείλικτον. Θα τολμήσει άραγε ο Κολυμπαριστής Εφραίμ Β. να σηκώσει το γάντι της εν λόγω αντιρρητικής μονομαχίας ή θα κρύψει μέσα στην πετσιά του;

Ο γ. Εφραίμ του Βαλτοπεδίου, ισχυρίζεται σκόπιμα ή μάλλον γράφει καθαρά και ξάστερα ψέματα ή, αν θέλετε, θέτει, διαβολικώς, λόγια στο στόμα του οσίου Γέροντος Κυπριανού Σταυροβουνιώτου ότι δήθεν παρότρυνε συμβουλευτικά τον γ. Ιωσήφ να εγκαταλείψει την Μονή της μετανοίας του διότι ΕΚΕΙ(!;) θα φθειρόταν πνευματικά.

Γιατί λαλείς ψέματα κύριε Εφραίμ; Γιατί τρέφεις με θρησκευτικά ναρκωτικά τους οπαδούς σου; Γιατί τους ποτίζεις φούμαρα; Γιατί γράφεις πελάρες; Επειδή έχεις πλάτες τους παναγριώτατους;

Γιατί διασύρεις και υποσκάπτεις με πανουργία τους Σταυροβουνιώτες πατέρες, όπως έπραττε ο χαχανιστός Γέροντάς σου; Επειδή δεν σε υποδέχθησαν μετά καμπανοκρουσιών ή και μετά βαΐων και κλάδων όταν τους επισκέφθηκες τις προάλλες; 

Ντροπή σου!!

Το ενδεχόμενο να καταφύγει κανείς στο Άγιον Όρος και να φθαρεί πνευματικά παίζει ή δεν παίζει;

Αυτό το ερώτημα ας το απαντήσουν οι Βατοπαιδινοί Μοναχοί που εγκατέλειψαν την ιερά μονή Βατοπαιδίου τα τελευταία 10 χρόνια.

Προφανώς για τα ρασπουτίνικα μυαλά των νεοΒατοπαιδινών, ισχύει πλέον ως δόγμα πίστεως: «πας μή Βατοπεδινός, βάρβαρος και μη πνευματικός εστίν»!

Πρόκειται για στυγνή-στυγνότατη διαβολή κατά των πνευματικών της Ι.Μ.Σ. και αποδεικνύεται η εμπαθής ζηλοφθονία του Εφραίμ έναντι των πατέρων της Ι.Μ.Σ. 

Απ΄το ίδιο και απαράλακτο πνευματικό νόσημα πάλιωνε και ο μακαρίτης γ. Ιωσήφ «ο Χαμογελαστός» απο το φέρετρο. 

Τούτο αποδεικνύεται απ΄ το σατανικό χάχανο που κάνει εις βάρος των Πνευματικών της Ι.Μ.Σ. σε αποκαλυπτική ηχογράφιση που διεκήρυττε τις Λουθηροκαλβινικές κακοδοξίες του ότι δήθεν το έμβρυο δεν εμψυχούται άμα τη συλλήψη του, αλλά τον τρίτον μήνα!


Ο γ. Ιωσήφ, με τούτο τον κακόδοξο λόγο του, όχι μόνο δεν πρέπει να τιμηθεί ως δήθεν νεοφανής Γέρων και Άγιος της Εκκλησίας, αλλά μάλλον να τιμηθεί προστάτης και «Άγιος του Εμβρυοκτονισμού». Να αποκτήσουν βρε αδελφοί και πατέρες. και οι εκτρώσεις έναν προστάτη φίλο και άγιο. Είναι κακό; Ίσως κάνει και κανένα άλλο θαυματάκι απ΄την αιωνιότητα, πλήν των χαχάνων του. Είπαμε να μάθουμε να ανεχόμαστε την διαφορετικότητα, τι σόι φιλελεύθεροι είμεθα; 

Γιατί οι εκτρωσιομανείς να μη έχουν έναν προστάτη άγιον;

Εν πάσι περιπτώση απο το πιό πάνω απόσπασμα που μας παραθέτει ο Θεολόγος κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, αποδεικνύεται, ότι ο γ. Ιωσήφ έκαμνε της κελλούας του, δηλαδή δεν έφυγε με ευλογία απο την Μονή της μετανοίας του, ενώ οι Σταυροβουνιώτες Πατέρες ο Γέρων Βαρνάβας, ο Γέρων Κυπριανός, μαζί και ο νύν Καθηγούμενος του Σταυροβουνίου, ο Γέρων Αθανάσιος τον συμβούλευαν να μη φύγει και να μη εγκαταλείψει την Ι.Μ.Σ. για το «Ημερολογικό Ζήτημα».

Ο «Ζηλωτισμός» όμως, μαζί και ο Οικουμενισμός, σέρνουν καράβια, και διαλύουν μοναστήρια.

Όσοι Μοναχοί εγκατέλειψαν αναίτια και αδικαιολόγητα ή, για λόγους «Ζηλωτισμού», την Μονή μετανοίας τους φαίνεται ότι έγιναν αχαΐρευτοι. Τούτο φανερώνεται απο τα δραματικά ιστορικά ντοκουμέντα που παραθέτει ο Μοναχός Ιλαρίων στην εν λόγω βιβλιοκρισία του και κατά των «Ζηλωτών» Μοναχών της Γαλακτοτροφούσας.

Του Παναγιώτη Νούνη

ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΪ (ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ), «ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΣΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΟΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ»


ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΜΕΡΟΣ Ε΄)




ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


Μέρος Ε΄

Του «Ανώνυμου»



Να αγαπήσουν αθεράπευτα Πανάξιε* Πατέρα,85 Προστάτη και Θεέ86 και σαν αντάξια παιδιά σου, αλλά και ένδοξοι κληρονόμοι της βασιλείας σου, να μιλήσουν με φως, Αγάπη, Αλήθεια, πίστη, σοφία, γνώση και αρετή και να υπάρξουν με λόγο, νηστεία και προσευχή.  Να μην ποτέ ξαναθυμόσουν Αφιλονίκητε* Θεέ87 και να απολαύσουν με ευτυχία και χαρά, Πανύστατε* Πατέρα88 και Πανώριε* Θεέ,89 για να βιώσουν με ησυχία, ηρεμία, γαλήνη, ειρήνη και Αγάπη, τα της Δημιουργίας Σου Κύριε Εσύ των Όλων.

Να τα αγαπήσουν όλα και όλους, χωρίς όρους και ιδιοτέλεια Δέσποτα* και Θεέ μου,90 για να απελευθερωθούν από όλους, και ελεύθεροι, όπως και όσο ελεύθερους Εσύ τους έπλασες και τους είπες να είναι κι αφού τα νίκησαν όλα με τη δύναμη της καρδιάς, να επιστρέψουν σε Σένα Αδωναΐ,91 Κύριε, Ελωΐ, 92 Σαβαώθ.93  Να πετάξουν ελεύθερα και παραδεισένια πουλιά πλέον, πίσω σε Σένα Θεέ μου Παντογνώστη,94 σπίτι τους, κοντά Σου και σε ένα λησμονημένο πια Παράδεισο.  Εκεί όπου και αν ακόμη άγιο το ραντεβού Απρόσβλητε* Θεέ μου,95 Εσύ όμως πάντα θα περιμένεις για όλους Δικαιοκρίτη96 και Άξιε* Πατέρα,97για να τους συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες Απειράγαθε* Θεέ98 και να ενωθούν μαζί Σου, για να αναστηθούν έτσι από τους νεκρούς, Ασώματε* Πατέρα99 και Απέθαντε* Θεέ.100       

Να ενωθεί βιωματικά και άρρηκτα μαζί Σου το παιδί Σου, Αμάραντε* Πατέρα101 και Άχραντε* Θεέ102 και σαν παιδί της Αγάπης, Αλήθειας και φωτός, που πολύ καλά γνωρίζει ότι είναι, να θυμηθεί την ταυτότητα και ιδιότητα που Εσύ του κληροδότησες Γενναιόδωρε Πατέρα103 και Εύορκε* Θεέ104 και να υπάρξει όπως Εσύ τον πρωτόπλασες, πρωτοδημιούργησες και του είπες να είναι.  Να υπάρξει όπως ήθελες Πανευεργέτη Θεέ μου105 κι αυτό ακριβώς που Εσύ Δίκαιε Ηγεμόνα,106 του είπες να είναι: Θεός, ανάμεσα σε Θεούς.

Να ενωθούν όλοι σταθερά, συνειδητά κι ατελεύτητα μαζί Σου, Αιώνιε Πατέρα107 κι Απόλυτε* Θεέ108 και μέσα από τη βαθιά αφοσίωση προς Εσένα, να γίνουν το αυτό μαζί Σου, διότι είναι δικοί Σου Πλάστη και Θεέ μου109αφού είναι παιδιά Σου κι Εσύ δικός τους Πανάχραντε* Πατέρα110 και Μειλίχιε* Θεέ111 αφού είσαι μέσα τους, αλλά όμως ακόμη και Πατέρας τους.  Ένας Πατέρας Άφατος*, 112 Ανέκφραστος*, 113 Άμεμπτος*,114 πάντοτε τέλειος115 κι ατέλειωτα λατρευτός,116 διότι Εσύ είσαι η Αιώνια κι Απόλυτη Αλήθεια117 Πάνσεπτε* Θεέ μου,118το Φως το Αληθινό119 και η Ασύγκριτη Αγάπη120 και ως εκ τούτων και η Μοναδική Ανθρώπινη Λατρεία,121 Ίνδαλμα*122 και Ιδανικό*,123   Πανοσιότατε* Πατέρα124 και Άπαρτε* Θεέ.125


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)


ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΥΚΑΛΙΔΗΣ (ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ), «Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ»


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΡΜΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ




Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ Γ΄ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ



ΠΗΓΗ



ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ Γ΄ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ


Του Παναγιώτη Νούνη

Ο Μοναχός Ιλαρίων της Ι.Μ.Σ. προσκομίζει εν διακρίσει την αντιρρητική αρθρογραφία του Θεολόγου κ. Βασίλη Χαραλάμπους.

Ο Θεολόγος κ. Βασίλης Χ. ξετίναξε ρωμαλέα, αποκάλυψε, ανασκεύασε, πολέμησε με εκκλησιαστικό ήθος και θεολογική επιχειρηματολογία το Νεοβα(λ)τοπεδινό κατεστημένο. Ψάξετε παρακαλώ τα κείμενά του, αξίζει να μελετηθούν.

Και πολύ καλά βέβαια έπραξε και πράττει. Μας άνοιξε τα μάτια και μας υποψίασε έτι περαιτέρω για τις σωρηδόν δογματολογικές πλάνες και κακοδοξίες του γ. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, του Εφραίμ Β. και του Λεμεσού.

Ο κ. Βασίλης Χ. με την ευγενή γραφίδα του και την λιπαρή θεολογική συγκρότησίν του ξέσκισε ερωτικώς και μανικώς το «αγιογδύτικο» παραπέτασμα της προμελετημένης αγιοποιήσεως του Ιωσήφ του Χαμογελαστού. Το όλον ζήτημα βέβαια επαφίεται, νομίζω, στο κατά πόσον ποιός θα γελάσει τελευταίος... απ΄την αιωνιότητα.

Έχω τον λογισμό ότι οφείλουμεν πολλές χάρες στην αντιρρητική αρθρογραφία του εν Χριστώ αδελφού και συν-αδέλφου Θεολόγου και ποιητού κ. Βασίλη Χαραλάμπους.

Νομίζω ότι πρέπει να γράψω κάτι για τον κ. Βασίλη.

Ο κ. Βασίλης Χαραλάμπους μέχρι στιγμής πέραν της αντιρρητικής θεολογικής αρθρογραφίας του, νομίζω συνέγγραψε περίπου 4-5 θεολογικές ποιητικές

συλλογές, όπου εξ αιτίας αυτών των ποιητικών συλλογών του κλήθηκε να λάβει απο Πανεπιστήμιον εκτός Κύπρου, τιμής ένεκεν Διδακτορικό.

Ο ίδιος μου ανέφερε προσωπικά, ότι αρνήθηκε (!;) να υπάγει να λάβει το τιμητικό διδακτορικό, διότι, «δεν είναι του τύπου του να αποκαλείται Διδάκτωρ Φιλολογίας». Βέβαια αυτό ήταν το αληθοφανές επιχείρημά του ώστε να μου αποκρύψει με μαεστρία την απέχθεια του προς τις κοσμικές τιμές.

Στην θέση του, νομίζω, ότι θα πήγαινα πετώντας και με κουρτουμπέλες για να το παραλάβω. Πόσοι στις ημέρες μας ονειρεύονται ή πασχίζουν για να αποκτήσουν ένα διδακτορικό; Να του το χαρίζουν όμως για την εκλεκτή ποιητική συγγραφική δραστηριότητά του και να το αρνείται, τούτο κατά την δική μου άποψη είναι παράλογο, παράδοξο αλλά συνάμα και εκπληκτικό. Κατά βάθος το θαυμάζω και το ζηλεύω. 

Κάτι ανάλογο έπραξε και ο μέγας Έλλην Λογοτέχνης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Δηλαδή τι ακριβώς έπραξε; Κλήθηκε να παραστεί στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός για να τιμηθεί για τα λογοτεχνικά του δημιουργήματα και αρνήθηκε να παρευρεθεί.

Με τον κ. Βασίλη είμασταν συμφοιτητές (2008-2012) στην Θεολογικήν Σχολή του Α.Π.Θ. και Χάριτι Θεού
ορκιστήκαμε μαζί στις 14 Νοεμβρίου 2012. Ο κ. Βασίλης έχει ιδιαίτερη χαρισματική κλίση και εγγενή ευαισθησία εις τα δογματολογικά ζητήματα. Ήτο ιδιαίτερα άριστος εις τα μαθήματα της Δογματικής και της Πατρολογίας.


Ο κ. Βασίλης στο εν λόγω απόσπασμα αναφέρεται στην άτοπη εξιδανίκευση του γ.Ιωσήφ απο τους απογόνους του. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα ουδέποτε είναι εξιδανικευμένα και ιδανικά. Αν οι οπαδοί των Νεοβατοπαιδινών επιθυμούν να τρώνε στάκτη στα μάτια, ας την τρώνε! Ενδεχομενικά όλοι οι υπόλοιποι να απεχθανόμαστε την στάκτη μέσα στα μάτια μας καθώς και την πλύση εγκεφάλου.

Ο Γέρων Ιωσήφ, δυστυχώς, εγκατέλειψεν αδικαιολόγητα την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, την Μονή της μετανοίας του για το Ημερολογικόν Ζήτημα, εξ αιτίας των «ζηλωτικών» τάσεών του. Και αυτό το επικάλυψαν, για τους αφελείς, ότι έφυγε απο την Ι.Μ.Σ. επειδή δεν ήτο δήθεν και τόσο πνευματική (όσο την ήθελε ή φανταζόταν ο γ. Ιωσήφ) και βρήκε «πνευματικότερο» τόπο εις το Άγιον Όρος! Αλλά πόσο καιρό έμεινε στο Άγιον Όρος, αφού γυροβολνούσε συνέχεια εκτός Αγίου Όρους, σαν την άδικη κατάρα;


Επίσης, περί του Μοναχού Ιλαρίωνος
Σταυροβουνιώτη να σημειώσουμε κάτι ελάχιστα για χάριν της σύγχρονης Εκκλησιαστικής Ιστορίας: ότι δι΄ευχών του Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτη και του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου κυρού Χρυσοστόμου του Α΄ δημιούργησε και ίδρυσεν εκ του μηδενός το Παγκύπριον Χριστιανικόν Ορθόδοξο Κίνημα (ΠΑ.Χ.Ο.Κ.) «ο άγιος Νίκων ο μετανοείτε».

Το ΠΑ.Χ.Ο.Κ. απο την ίδρυση του (1996) με την διακριτική καθοδήγηση του Γέροντα Αθανασίου Σ. και του Μοναχού Ιλαρίωνα Σ. διενήργησε σωρηδόν, ρωμαλέες, ρηξικέλευθες και δυναμικές ακτιβιστικές ενέργειες-διαμαρτυρίες περί ζητημάτων Πίστεως, περί Εθνικών θεμάτων αλλά και περί των περιώνυμων εκκλησιαστικών εκλογών.

Ως γνωστόν, ο Νεοβα(λ)τοπεδινός μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος έχασε κυριολεκτικά τον περιπόθητο Αρχιεπισκοπικόν Θρόνο εξ αιτίας του «αντιπολευτικού» ρόλου και τις εναγώνιες καλόδοξες ενέργειες του ΠΑ.Χ.Ο.Κ.

Γι΄αυτό το λόγο ο σεβασμιώτατος Λεμεσού, πικραμένος και βαθειά ενοχλημένος που έχασε μέσα απ΄τα χέρια του τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο ζήτησε πρό καιρού στην Σύνοδο όπως το ΠΑ.Χ.Ο.Κ. και τα κληρικολαϊκά μέλη του να βγούν εκτός Εκκλησίας. 

Ο σεβασμιώτατος ήθελε να πάρει «φυσιολογικά» την εκδίκησή του, αλλά απέτυχεν παταγωδώς. Βέβαια, υπέσκαπτε και υποσκάπτει παρασκηνιακά τα κληρικολαϊκά μέλη του, τους αγώνες του διασπείροντας με βυζαντινιστικώ τρόπω φημολογίες και συκοφαντίες. 

Όλα αυτά τα διαβολόπνευστα μασκαραλίκια διενεργεί ο Λεμεσού (ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί την φήμη και την εικόνα του αγίου και χαρισματούχου, ώστε να προσελκύσει οπαδούς) και είναι γνωστά σε όλα τα μέλη του ΠΑ.Χ.Ο.Κ. και στους πατέρες της Ι.Μ.Σ.

Βρήκε βέβαια ηχηρές και ισχυρές αντιδράσεις στην Σύνοδο απο τους Κυκκώτες και άλλους Μητροπολίτες (με πληροφόρησαν ο Κύκκου και ο Ταμασού όταν κάποτε τους επισκεφτήκαμε), διότι ως γνωστόν το ΠΑ.Χ.Ο.Κ. ήτο εγκεκριμένο και συστάθηκε με τις ευλογίες του μακαριστού Μακαριωτάτου και του Ηγουμένου της Ι.Μ.Σ. ως εκκλησιαστικό-εθνικό Κίνημα.

Το ΠΑ.Χ.Ο.Κ. στέκεται και έχει σταθεί ως αλογόμυγα στο κόρφο των Νεοβα(λ)πεδινών που έβαλαν προ καιρού προμελετημένο στόχο τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο της Εκκλησίας της Κύπρου.

Ο Θεός δεν επέτρεψε βέβαια να τον καταλάβουν, και ας προσευχόμαστε μη τυχόν και εν τέλει το επιτρέψει για τις αμαρτίες μας.

Εν τέλει να σημειώσω, ότι η μαρτυρία του Γέροντα Αθανασίου Σταυροβουνιώτη, περί του Χαρισματούχου Πνευματικού παπα-Κυπριανού Σταυροβουνιώτη, ήτο, είναι και παραμένει ηχηρό χαστούκι έναντι των νεοΒατοπαιδινών όπου διασπείρουν σωρηδόν ψέματα και συκοφαντίες έναντι των παλαιών και νέων πατέρων της Ι.Μ.Σ. για την απέλπιδα προσπάθεια να αγιοποιήσουν τον γ. Ιωσήφ τον χαχανιστό και για να πωλήσουν μερικές εκατοντάδες βιβλία του.

Τα παραμύθια των Βατοπεδινών έλαβαν τέλος.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), «Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΗ. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΟΝΤΙΑ.»




ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΜΕΡΟΣ Δ΄)



ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Μέρος Δ΄

Του «Ανώνυμου»

Να αγαπήσουν από τη Δημιουργία τόσα και όσα, τόσους και όσους, τόσο και όσο Εσύ αγαπάς Απρόσιτε* Πατέρα74 κι Ιερότατε* Θεέ,75 έτσι ώστε ότι περνά από τη σκέψη και το μυαλό, ότι βγαίνει από το στόμα, ότι γράφει και το χέρι αγγίζει κι ότι φυτεύεται στην καρδιά και τα μάτια βλέπουν κι ακούνε τα αυτιά, να είναι όλα δικό σου θέλημα, δική σου επιθυμία και δική σου έκφραση, Ανεξιχνίαστε* Σωτήρα76 κι Αμέτρητε* Θεέ77 κι όχι ποτέ το θέλημα ενός ζωντανού νεκρού.



Να φωτιστούν όλοι Ανεπανάληπτε* Πατέρα78 και Μακρόθυμε* Θεέ79 και σαν καιόμενη βάτος από την πυρφόρα σου Αγάπη, να θερμάνουν με φλόγα Αγάπης, να φωτίσουν με φλόγα Αλήθειας να διακονήσουν Πανσεβάσμιε* Θεέ,80 να προσφέρουν και να μοιραστούν τη γλυκύτητα, στοργικότητα, αβρότητα, συναισθηματικότητα, φιλικότητα, υπομονή, ενδιαφέρον, καλοσύνη και σεβασμό της ύπαρξης σου και να αγκαλιάσουν με την αγνότητα των συναισθημάτων σου, Καλοπροαίρετε* Πατέρα81 και Ατέκμαρτε* Θεέ.82

Να αγαπήσουν αρκετά Αθάνατε Πατέρα83 και Δυνατέ Θεέ,84 για να υπάρξουν συνειδησιακά και να βιώσουν Θεϊκά κι όχι ανθρώπινα, ζωικά και γήινα.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ (ΦΥΣΙΚΟΣ/ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ


Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ Β΄ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΙΛΑΡΙΩΝΑ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗ

ΠΗΓΗ



ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ Β΄ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΙΛΑΡΙΩΝΑ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Τούτο που είναι ιστορικά αποδεκτό, παραδεκτό και αναντίρρητο γεγονός, είναι ότι ο γ. Ιωσήφ (ο Βατοπαιδινός) ξεκίνησε την νέα σταδιοδρομία του ως Αγιορείτης, εγκαταλείποντας άρδην την ιερά Μονή Σταυροβουνίου εξ αιτίας τινός ανόητου «Ζηλωτισμού».

Αυτό εικάζω, ότι είναι άγνωστο στους πολλούς οπαδούς του. Και είναι άγνωστο διότι τόσον ο γ. Εφραίμ όσον και ο σεβασμιώτατος Λεμεσού φρόντισαν να παραχαράξουν, διαστρέψουν και να αλλοιώσουν τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα γύρω απο την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Γέροντά τους.

Δόξα τω Θεώ που ακόμη βρίσκεται εν ζωή ο φίλος του Θεού και Γέρων Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης, ο οποίος έζησε για τα καλά τον γ. Ιωσήφ.

Μαρτυρείται μάλιστα εκ της βαρύνουσας μαρτυρίας του Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτη διά της γραφίδος του Μοναχού Ιλαρίωνα, ότι ο γ. Ιωσήφ προσπαθούσε να συμπαρασύρει και άλλους εις την προμελετημένη φυγή εκ της μονής της μετανοίας του. Και δή προσπαθούσε ανεπιτυχώς να πείσει τον Γέροντα Αθανάσιον Σταυροβουνιώτη να εγκαταλείψει και εκείνος την Ι.Μ.Σ.

Με τους πολλούς λέγεται ότι ο χάρος εν γλυτζής, το λαλούμε ακόμα στα χωρκά μας.

Δεν τον έφτανε που ήθελε αυθαίρετα και αδικαιολόγητα να εγκαταλείψει το ιερό Κοινόβιο της Κύπρου για να γίνει γυρολόγος «Αγιογδύτης» (σαν τους σημερινούς νεοΒατοπεδινούς) ήθελε να πάρει και στον λαιμό του και άλλους συμμοναστές του.

Όμως, η πνευματική ανδρεία, η σοβαρότητα και απαράμμιλη σταθερότητα (μαζί και τα απαρασάλευτα επιχειρήματα που πρόταξε προς τον γ. Ιωσήφ) που επέδειξε ο Γέρων Αθανάσιος (νύν Καθηγούμενος της Ι.Μ.Σ.) ήτο και το μοναδικό ανάχωμα εκείνο το «Στώμεν καλώς» ώστε να αναχαιτιστεί η φυγή αρκετών Μοναχών.

Τι θα γινόταν άραγε η Κύπρος μας μαζί και η Ι.Μ.Σ. χωρίς τον Γέροντά Αθανάσιον; Σίγουρα θα είμασταν πνευματικά ορφανοί και κακομάζαλοι.

Ο γ. Ιωσήφ με μερικούς άλλους που δηλητηριάσθησαν απο το σχισματικοαιρετικόν δηλητήριον του «Ζηλωτισμού» εγκατέλειψαν κακήν κακώς την Μονή της μετανοίας τους. Πράγμα άτοπον, απαράδεκτον και αντιμοναχικόν σύστημα. Τα ίδια αντιμοναχικά συστήματα διαπράττουν και οι νεοΒατοπαιδινοί.

Πολλώ δε μάλλον όταν το επιχείρημα της «εξόδου» και (δια)φυγής είναι η εξεύρεσις «πνευματικότερου» τόπου ή ανεύρεσις «πνευματικότερων» Πνευματικών. Πρόκειται καθαρά για ηλίθιο χαζο-χριστιανικό επιχείρημα και προφάσεις εν αμαρτίες, διότι ως γνωστόν «ούκ ο τόπος, αλλ΄ο τρόπος».


Ο γ. Ιωσήφ, δυστυχώς, δημιούργησε «κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωσιν» του δύο απογόνους και μαθητές του. Τον Εφραίμ και τον Λεμεσού, όπου μέσω αυτών των εκκλησιαστικών ανδρών εισάγεται το τοξικότατο δηλητήριο της εκκοσμικεύσεως του ορθοδόξου Ησυχασμού και εφυσηχασμού στα ζητήματα Πίστεως.

Το Άγιον Όρος της Κύπρου, η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, φέρει με κάθε λειτουργική, πνευματική, ησυχαστική και εκκλησιαστική ακρίβεια το Αγιορείτικον Τυπικό. 

Γιατί ο γ. Ιωσήφ δεν ησύχαζε στην μονή της μετανοίας του και εθέλησε να διαφύγει προς το Άγιον Όρος; Ήταν το ζήτημα του «Ζηλωτισμού», ήταν οι σκληρές εργασίες, ήταν ένας πειρασμός που τον νίκησε; Ήταν η ανήσυχη τάση του να διενεργεί αμέτρητες γυροβολιές;

Ωστόσον, ο Μοναχός Ιλαρίων Σταυροβουνιώτης, εντοπίζει εύστοχα μία βαρύτατη ύβρην και ψευδολογία του ηγουμένου Εφραίμ. Ο Εφραίμ και ο Λεμεσού έχουσιν αμφότεροι συλληφθεί άπειρες φορές να ψευδολογούν ασύστολα. Δεν είναι εκκλησιαστικό ήθος αυτό. 

Εξαναγκάζουν τους ανθρώπους να αποκαλύψουν το προσωπείον τους.

Οι εκκλησιαστικοί άνδρες και δή οι Κληρικοί δεν είναι δείγμα πνευματικού ήθους να λαλούν ψέματα.

Γιατί και για ποιόν λόγον ο όσιος Γέρων Κυπριανός να παραπέμψει τον γ. Ιωσήφ να υπάγει και να φύγει για το άγιον Όρος, ενώ ο ίδιος ήτο στύλος και εδραίωμα της Εκκλησίας της Κύπρου; Πολλώ μάλλον γιατί να πεί τέτοια διαβολόπνευστη κουβέντα, «ότι θα φθαρεί πνευματικά» αν παραμείνει στο Σταυροβούνι; 

Είναι όντως πράγματα ακατανόητα, παράδοξα, υβριστικά, τα οποία υποσκάπτουν κατά κύριον λόγο την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου.

Ο μοναχός Ιλαρίων, βέβαια είναι αρκετά επιεικής με τα εν λόγω κακόδοξα γραφθέντα του Εφραίμ Β.

Αρκετές φαντασίες και φαντασιοπληξίες έχουν ως βάσιν τους και αρκετές αλήθειες. Τα εν λόγω συγκεκριμένα γραφθέντα πρόκειται για καθαρή ιεροσυλία και ατίμωση των πνευματικών της Ι.Μ.Σ. και αρίστως έπραξαν οι Σταυροβουνιώτες που αποκαλύπτουν το ειδεχθές προσωπείον του γ. Ιωσήφ και των απογόνων του.

Του Παναγιώτη Νούνη


ΡΑΜΠΙΝΤΡΑΝΑΘ ΤΑΓΚΟΡ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΜΕΡΟΣ Γ΄)




ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ*

Μέρος Γ΄

Του «Ανώνυμου»

Μία ψυχή αλλά οικουμενική, Πάνσοφε* Πατέρα42 κι Αγαθοεργέ* Θεέ,43 που να υπάρχει πάντοτε μόνο με πίστη, φως, Αγάπη, Αλήθεια, Λόγο, νηστεία και προσευχή. Εκεί όπου, όλοι ενωμένοι Ακατανόητε* Φίλε44 και Ακατάληπτε* Πατέρα,45 αλλά Έμπιστε* Θεέ46 κι απαρτίζοντας μία ψυχή, θα συνεργαστούν αρμονικά με όλες τις υπάρξεις Αμόλυντε* Πατέρα,47 θα βιώσουν όλα τα επίπεδα συνείδησης Παγκαλόμορφε* Θεέ48 και θα επικοινωνήσουν σεβάσμια με όλα τα ίδια, για να τιμήσουν τη Μητέρα Φύση Απερινόητε* Πατέρα,49 να απολαύσουν την ασταμάτητη τελειότητα Αμέθεκτε* Θεέ*50 και να χαρούν το μεγαλείο της ενωτικής συνείδησης της Δημιουργίας σου, Αληθινέ Πατέρα51 κι Αυτεξούσιε* Θεέ.52

Μία ψυχή αλλά αδιαίρετη, Ανεξίκακε* Πατέρα53 και Πάναγνε* Θεέ,54 που να λειτουργεί αιώνια μόνο μέσα από το θέλημα Σου, για να αγγελθείς τιμητικά Πανίσχυρε* Πατέρα55 κι Αμερόληπτε* Θεέ,56 προτού αυτοαποκαλυφθείς μέσα στο μεγαλείο της Δημιουργίας Σου σαν θύελλα Αγάπης κι αφού δοξάσεις Φρουρέ Πατέρα57 και Φύλακα Θεέ,58 να δοξαστείς θριαμβευτικά από όλους σαν ο ένας και μοναδικός φίλος,59 Κύριος60 κι αληθινά τέλειος Θεός.61 Εκεί όπου, σαν δοξάσεις Άσπιλε* Θεέ μου,62 τα κορμιά θα μαρτυρούν την ύπαρξη σου, το μυαλό δε θα μπορεί πλέον να αρνηθεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός της οικουμενικής πραγματικότητας της ύπαρξης Σου, οι ψυχές θα χαίρονται και θα αγάλλονται Φιλάνθρωπε Εσύ63 κι Ελεήμονα* Θεέ,64 αλλά το εγώ θα απορρίπτει όσα ακούει, θα αρνείται όσα βλέπει, θα αντιπαλεύει, πολεμά και ανθίσταται, στην ωραιότητα της Αγάπης, μέσα από τη λαίλαπα της αυτοαμφισβήτησης κι αυταπάρνησης, Απρόσωπε* Πατέρα65 κι Απειρώνυμε* Θεέ.66

Να φανερωθείς ω ατέλειωτε Εσύ ωκεανέ της Αγάπης,67 για να τιμηθείς λατρευτικά σαν Αντάξιος Στοργικού Πατέρα68 και να δικαιωθείς πανηγυρικά από όλους Θεέ μου Λατρευτέ,69 σαν ο Ασύλληπτος* Δημιουργός.70

Άγια η ημέρα, Αξιέπαινε Πατέρα71 και Πανάγαθε* Θεέ,72 που θα φωτίσεις τα παιδιά Σου να τα αγαπήσουν όλα μέσα στη δημιουργία Σου, με τη φλόγα της ψυχής που λέγεται Αγάπη.

Να αγαπήσουν τους πάντες και τα πάντα, Δάσκαλε και Κύριε μου,73 έτσι απλά κι αθώα, χωρίς λόγο και προσπάθεια, σκέψη, όρια κι ανάγκη.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»

*Σχόλιον δικό μας: Συνεχίζουμε να παρουσιάζουμε εξ αρχής μέσω του «φέιζμπουκ» στην διαδικτυακή κοινότητα των φίλων αναγνωστών/τριών μας την ενδιαφέρουσα θεολογικο-ποιητικήν συγγραφήν του «Ανώνυμου» προσωπικού μας φίλου, μέσα στο γενικό συγγραφικό πλαίσιο της «ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ», τα οποία μερικά αποσπάσματα και ποιήματά του έχουν ήδη, για πρώτη φορά αναρτηθεί απο το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», στην ετικέτα «ΑΝΩΝΥΜΟΥ». Προσεχώς θα αναρτηθούν και αυτά που μόλις διαβάζετε.
Η οποία ποιητική και συγγραφική συλλογή του περιλαμβάνεται σχεδόν απο εικοσιπέντε σελίδες. Εξ ανάγκης μάλλον φαίνεται ότι θα συνεχίσω να ανεβάζω εξ αρχής μέσω του «φέιζμπουκ» τα ενδιαφέροντα μέρη και τινά γοητευτικά αποσπάσματα. Έπειτα θα αναρτώνται και εις το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Οι αριθμοί που παρεμβάλουν ανάμεσα στα γράμματα και τις λέξεις είναι παραπομπές του συγγραφέως. Ευχαριστώ θερμά τον «Ανώνυμο» φίλο μου για την εμπιστοσύνη ώστε να πρωτοδημοσιεύσω αποκλειστικά τις δημιουργίες του μέσα απ΄ τις φτωχές σελίδες μου.

Για συνεργασίες, κριτική και μελέτη προσωπικών σας κειμένων μη διστάσετε να μας αποστείλετε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στο panagiotisnounis@gmail.com


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΥΕΛΛΩΔΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΠΗΓΗ


ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΥΕΛΛΩΔΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Του Παναγιώτη Νούνη

Κατ΄αρχήν να αποσαφηνίσω την εν λόγω έννοια που εντόπισα στην επόμενη ανάρτηση: «Ελληνόρυθμος Καθολικός κατά το δόγμα». 

Πρόκειται για τον Υπουργό Πολιτισμού της Ουκρανίας που έβαλε στόχο το πανορθόδοξο Ρωσσικό Κοινόβιο της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου. Αυτό σημαίνει κατ΄ουσίαν ότι πρόκειται για έναν Ουνίτη. Δηλαδή είναι παπόφιλος, δούλος του πάπα, προσκυνημένος της παντόφλας του πάπα του Βατικανού.

[Δείτε εδώ στην πηγή την επόμενη ανάρτηση που μας ενέπνευσε να καταγράψουμε το εν λόγω κριτικό κείμενό μας: http://www.romfea.gr/…/24291-to-up-politismou-tis-oukranias…]

Οι πολιτικοί Ουνίτες της Ουκρανίας και οι Σχισματικοί φίλοι του οικουμενικού πατριάρχου έβαλαν στο στόχαστρό τους την Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου.

Ο Διάβολος με λύσσα πολεμάει τα χαρισματούχα «ΛΟΚ» του Χριστού μας.

Ισχυρίζονται ότι η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου είναι ιδιοκτησία και περιουσία του ουνιτικού και σιωνιστικού κράτους της Ουκρανίας. Τι σχέση έχουν όμως με τους αγιασμένους Μοναχούς και Ασκητάδες της περιώνυμης Λαύρας τούτο είναι άλλου παπά ευαγγέλιον.

Η Λαύρα των Σπηλαίων δεν είναι περιουσιακό στοιχείο και ιδιοκτησία καμμίας διαβολοπροσκυνημένης πολιτείας ή και έκπτωτου πατριαρχείου. 

Η Λαύρα ανήκει στο απανταχού Βασίλειον ιεράτευμα στο άγιο Έθνος του Χριστού μας.

Απο την στιγμή που το Κίεβο ήταν η αρχαία μήτρα και εγέννησε την Εκκλησία της Ρωσίας γιατί άραγε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος παραβιάζει τα κανονικά εκκλησιαστικά δικαιώματα του πατριαρχείου της Μόσχας; 

Αν το Πατριαρχείο της Μόσχας εξέδιδε Τόμον Αυτοκεφαλίας εις την Εκκλησία της Αμερικής ή και αλλού (σε κανονικά εκκλησιαστικά εδάφη του οικουμενικού πατριαρχείου) αυτή η αντικανονική ενέργεια θα άρεσε των νεοΦαναριωτών;

Αναντίρρητα όχι! Δεν θα τους άρεσε. Τότε γιατί πράττουν άδικα και αντικανονικά πράγματα τα οποία αν τους τα έπρατταν τους ιδίους δεν θα τους άρεσαν;

Μήπως η Ουκρανία δεν υπάγεται απο αρχαιοτάτων χρόνων διοικητικά, κανονικά και εκκλησιαστικά στο Πατριαρχείο της Μόσχας; 

Γιατί ο οικουμενικός πατριάρχης αποσταθεροποιεί το εκκλησιαστικό «στάτους κβό» της Εκκλησίας της Ρωσσίας; Γιατί παίζει το διπλωματικό παιγνίδι της γεωστρατηγικής των Αμερικανών; Ποιό το όφελος της Ορθόδοξης Καθολικής Εκκλησίας;

Συνεπώς γιατί οι νεοΦαναριώτες ταγοί μας ενεργούν αυθαίρετα, παράνομα, τυρρανικά, και χωρίς να νοιάζονται για το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της καθολικής Εκκλησίας; 

Που είναι η απλανής και ορθόδοξη φροντίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου μας για την εκκλησιαστική ενότητα των Ρώσσων και των Ουκρανών; 

Είναι δυνατό μια σωφρονούσα και έντιμη μάνα να θέλει διαιρεμένα τα παιδιά της; Γιατί το Οικουμενικό Πατριαρχείο συντάσσεται ή συσχηματίζεται με την Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ και με τους Σχισματικούς της Ουκρανίας;

Γιατί η πρωτόθρονος Μητέρα Εκκλησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου λειτουργεί και ενεργεί ωσάν ξετσίπωτη, ξεπουλημένη, ζηλόφθνονη, καπάτσα και ανέραστη «παρθενεύουσα μοιχαλίδα»; 

Γιατί ο οικουμενιστής πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ενισχύει τους παπόδουλους Ουνίτες της Ουκρανίας;

Μήπως επειδή κατ΄ουσίαν μετεβλήθει σε φερέφωνο του πάπα του Βατικανού, σε έναν «ορθόδοξο» Ουνίτη;

Τα γαμψά και κοφτερά νύχια του οικουμενικού Πατριαρχείου μετά των συν αυτώ ιμπεριαλιστών Αμερικανών σε ποιά άλλη εκκλησιαστική επαρχεία ετοιμάζονται να τα μπήξουν, ώστε να σφετερισθούν άνομα και παράνομα τον θεσμικό ρόλο τους και να εξασκήσει έτσι το πρώτο (επειδή έχει «ισχυρές» πλάτες») κατάχρηση εκκλησιαστικής και πνευματικής εξουσίας;

Η εν λόγω ενέργεια του οικουμενικού πατριαρχείου αποκαλείται με την εκκλησιαστική ορολογία: ως αντικανονική εισπήδηση. 

Έμεινε κανένας ιερός Κανόνας που δεν εποδοπατήθει υπό των νεοΦαναριωτών; Το Φανάρι είναι υπέρ άνω των ιερών Κανόνων;

Κοντολογίς, μια ψυχολογική εκτίμηση: όλα γίνονται για ένα (εις)πήδημα. Με την εκκλησιαστική αλλά και την καθιερωμένη λαϊκή έννοια της κοινής λογικής. Ποιός θα πρωτοπρολάβει να (εις)πηδήξει ποιόν. Η Αμερική την Ρωσία ή μήπως η Ρωσία την Αμερική;

Με το εν λόγω αντικανονικό Αυτοκέφαλο η Αμερική κατ΄ουσίαν βιάζει παρά φύση την Ρωσία. Οι Ρώσσοι, αναντίρρητα έχουν δικαίωμα να ενεργήσουν και να αντιδράσουν σε όλα τα επίπεδα.

Με την εν λόγω επιθετική εκκλησιαστική ενέργεια, φαίνεται προς το παρόν ότι η Ρωσία είναι σε μειονεκτική θέση. Όλα τα υπόλοιπα είναι εργαλεία και προκαταρκτικά της εν λόγω ενδιαφέρουσας «ερωτικής σχέσης».

Εν τέλει, άραγε, ο πατέρας της Ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ είχε δίκαιο, όταν μας ξεδιάλυνε αναλυτικά και ψυχολογικά ότι είμαστε υπό την ασυνείδητη επήρεια των αρχέγονων απωθημένων μας, των δύο πρωτόγονων ορμέμφυτων, εκείνο της σεξουαλικής και επιθετικής ορμής;

Ό,τι ισχύει για δύο άτομα που προσπαθούν να σχετισθούν, ισχύει και για δύο έθνη-κράτη.

Το αένναο οντολογικό και ψυχολογικό ζήτημα της συγκρουσιακής πάλης και σχέσης του έρωτος και του θανάτου βρίσκονται ξανά πλέον σε μετωπική δημόσια σύγκρουση, τούτο γίνεται διαχρονικά, ετούτη την φορά σε κοινή θέα με αφορμή εκκλησιαστικά ζητήματα.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι απλά ο Τζόκερ ή άν θέλετε και ο Διάβολος της υπόθεσης. Σπέρνει διαβολές, σχίσματα και αιρέσεις ώστε με αυτόν τον τρόπο να διαιρέσει τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Το Φανάρι για όποιον δεν το εννόησε έχει καταποντισθεί ολότελα και επίσημα απο την Ληστρική Σύνοδο του Κολυμβαρίου το 2016.

Η ελπίδα μας είναι αποκλειστικά πρός τον Κύριο της Δόξης.

Του Παναγιώτη Νούνη





ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ, ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ


ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ, ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ

ΠΗΓΗ


ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ

Του Μοναχού Σεραφείμ Ζήση

Αγαπητέ μου εν Χριστώ κ. Τελεβάντο,

Η ανταλλαγή απόψεων για το θέμα της Ουκρανίας είναι πολύ ενδιαφέρουσα, διότι είναι θέμα πολύπλευρο. Επιτρέψτε μου, σάς παρακαλώ, να καταθέσω και εγώ μερικές σκέψεις στο ιστολόγιό σας, το οποίο πάντοτε παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον:

Ο Ουκρανικός λαός είναι ουσιαστικά ρωσικής καταγωγής κατά το μεγαλύτερο μέρος του. Δεν νομίζω, επί παραδείγματι, να υπάρχει Έλληνας ο οποίος να μη συνδέει στη σκέψη του τους Κοζάκους (των οποίων ο χώρος ανήκει κυρίως στην σημερινή Ουκρανία) με την Ρωσία. Η καλλιέργεια διαφορετικής εθνικής συνειδήσεως στην Ουκρανία έγινε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που έγινε και στα Σκόπια η καλλιέργεια της πλασματικής "μακεδονικής" συνειδήσεως (και με τη δημιουργία μιάς γλώσσης-συνονθυλεύματος), αρχικώς από τους εχθρούς των Ρώσων Πολωνο-Λιθουανούς, μετέπειτα από τους Ναζί, αλλά και άλλους, με σαφή πολιτικά κίνητρα. Ο ιστορικός κ. Σελίστσεφ έχει γράψει ειδική μελέτη, εκδεδομένη σε πολλές διαφορετικές πλατφόρμες, σχετικώς με το θέμα αυτό https://www.impantokratoros.gr/B0A16ECE.el.aspx
Απόδειξη της ρωσικής προελεύσεως του ουκρανικού λαού, πέραν των ιστορικών γεγονότων και της απαρχής της ρωσικής Χριστιανοσύνης στο ίδιο το Κίεβο, την ουκρανική πρωτεύουσα, είναι και η κυριαρχία της ρωσικής γλώσσης στις κεντρικές και ανατολικές περιοχές της Ουκρανίας, όπου επικρατεί η θεολογική Ορθοδοξία (έστω και σε σχισματικές κοινότητες), σε αντίθεση με τις δυτικές, όπου υπάρχουν πληθυσμοί άλλης εθνικής καταγωγής, όπου κυριαρχεί η Ουνία και άλλα δυτικά "δόγματα".
Το β΄ μέρος της εδώ αναλύσεως είναι πολύ εύγλωττο :https://solidarityantifascistukraine.wordpress.com/…/δυο-δ…/
Η πραξικοπηματική αλλαγή καθεστώτος στην Ουκρανία με το Maidan (2013-2014), ανέτρεψε κάποιες πολύ ευαίσθητες ισορροπίες: (α) Εν πρώτοις, απειλήθηκε ευθύς εξ αρχής, με δηλώσεις νέων (μετά το Maidan) αξιωματούχων , όπως του Mikhail Khodorkovskiy, η ρωσική γλώσσα στην Ουκρανία (αυξήθηκαν οι περιορισμοί για την χρήση της), ενώ δεν έλειψαν και οι διώξεις και απειλές κατά Ορθοδόξων Κληρικών στα ανατολικά , ως "ανθρώπων της Μόσχας". (β) Στην πραξικοπηματική εξέγερση και την νέα Κυβέρνηση συμμετείχαν ναζιστικές ομάδες, όπως ο "Δεξιός Τομέας", ο οποίος αργότερα επάνδρωσε ναζιστικούς παραστρατιωτικούς σχηματισμούς, όπως το Τάγμα "Αζόφ", που δραστηριοποιούνται στον εμφύλιο στα ανατολικά. Περιττό να πούμε, ότι για τους Ρώσους, με τα 27 εκατομμύρια νεκρών του Β΄Π.Π., ο ναζισμός θεωρείται εχθρός πολύ χειρότερος, από όσο οι Τούρκοι για τους Έλληνες. Δεν νομίζω δε, να υπάρχει άνθρωπος που να αμφιβάλλει για το τί θα γινόταν σε παγκόσμιο επίπεδο, αν είχε ανατραπεί στην Ελλάδα μια νόμιμη Κυβέρνηση με την βοήθεια της "Χρυσής Αυγής"· φαίνεται ότι και οι Ναζί είναι διεθνώς δεκτοί, αρκεί να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Ουάσινγκτον. (γ) Προσφάτως (το λέω συμπληρωματικώς) αποκαλύφθηκε (σε ιταλικά ΜΜΕ), ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές που στο Maidan σκότωσαν κυρίως Ουκρανούς πολίτες, αλλά και αστυνομικούς, ώστε να εντείνουν την εξέγερση, υπήρξαν ξένος δάκτυλος, Γεωργιανοί μισθοφόροι, συντονισμένοι από τον Μιχαήλ Σακασβίλι, τον πράκτορα αυτόν των ΗΠΑ. Εκείνος, αφού ως Πρόεδρος της Γεωργίας ξεκίνησε τον πόλεμο του 2008 κατά της Ρωσίας στην Ν. Οσσετία, αργότερα, μετά το Maidan, προ 3-4 ετών, κατέληξε ... Υπουργός της Ουκρανικής Κυβερνήσεως (!!! ) (φαίνεται ότι οι Αμερικανοί άπαξ και εκπαιδεύσουν κάποιον και τον πληρώσουν, τον χρησιμοποιούν απανταχού της γης, μέχρι να γίνει "στιμμένη λεμονόκουπα").
(α) http://www.europarl.europa.eu/…/do…/E-8-2014-010539_EL.html…
(γ) https://www.youtube.com/watch…

Πέραν τούτων, κ. Τελεβάντο, το ΝΑΤΟ έχει ακολουθήσει μια συνεπή επιθετική πολιτική κατά της Ρωσίας την τελευταία 15ετία, ενώ κανονικώς θα έπρεπε να είχε αυτο-καταργηθεί (εκλιπούσης της ΕΣΣΔ) ή τουλάχιστον να περιορισθεί. Σαφώς, η επανένωση της Γερμανίας έγινε με την σαφή ρήτρα ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ανατολικώς της Γερμανίας (πράγμα που το ΝΑΤΟ αρνείται, διότι δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία, εξ ατίας της ολιγωρίας του Μ. Γκορμπατσώφ, αλλά το επιβεβαιώνουν άλλα επίσημα ντοκουμέντα)! 

Βλέπουμε, ότι - αντιθέτως - το ΝΑΤΟ έχει απορροφήσει σχεδόν όλα τα ορθόδοξα και μη ανατολικά κράτη, και τώρα απορροφά και την Ουκρανία. Μπορεί, άραγε, η Μόσχα να μη ανησυχεί, όταν βλέπει τους αμερικανικούς πυραύλους ή τα αντιπυραυλικά συστήματα σε απόσταση μια ανάσα από την Μόσχα, την στιγμή που οι Αμερικανοί το 1961 οργάνωσαν ολόκληρη εισβολή στην Κούβα (το περιστατικό του "Κόλπου των Χοίρων") και αργότερα τον γνωστό ναυτικό αποκλεισμό του 1962, για να αποτρέψουν παρόμοιο ενδεχόμενο σε μια πολύ μεγαλύτερη απόσταση από την Ουάσινγκτον; Συνεπώς, δεν είναι μόνον λόγοι εθνικής αυτοσυνειδησίας και επιβιώσεως των Ρωσοφώνων της Κριμαίας και των ανατολικών περιοχών που οδήγησαν στην ρωσική παρέμβαση εκεί, αλλά και λόγοι εθνικής ασφαλείας της ίδιας της Ρωσίας. Και ερωτώ: οι Μακεδονομάχοι του 1904-1908 (πολλοί εκ των οποίων ήσαν νότιοι ελεύθεροι Έλληνες αξιωματικοί και οπλίτες εθελοντές), "εισέβαλαν" στην οθωμανική τότε Μακεδονία; Οι Ελλαδίτες που υπηρέτησαν μαζί με τους Κυπρίους στην ΕΟΚΑ "εισέβαλαν" στην ("αγγλική" τότε) Κύπρο στην δεκαετία του 1950 ; Αν η Ελλάδα επέμβει στρατωτικώς έναντι μιας ενδεχομένης γενοκτονίας των Βορειοηπειρωτών θα "εισβάλει" στην "αλβανική" Βόρειο Ήπειρο, της οποίας το καθεστώς εκκρεμεί βάσει του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας; Πολύ περισσότερο, στην Κριμαία (την οποίαν ο Ουκρανός Νικήτας Χρουτσώφ "παρεχώρησε" στην Ουκρανία το 1954, δυνάμει της ηγεμονίας του στην ΕΣΣΔ) υπήρχε ειδικό καθεστώς των εκεί ρωσικών στρατευμάτων, τα οποία το 2014 απλώς υπερασπίστηκαν τον "ζωτικό τους χώρο" έναντι ενός Ουκρανικού Στρατού που τελούσε, στην συγκεκριμένη στιγμή, υπό διαταγές παρανόμου, πραξικοπηματικής Κυβερνήσεως αμερικανικών ενδιαφερόντων (ενθυμούμαστε τους Αμερικανούς διπλωμάτες και πολιτικούς, όπως την Βικτώρια Νούλαντ και τον Τζον Μακέην, να μοιράζουν στους εξεγερμένους του Maidan από ομιλίες και υποσχέσεις, μέχρι και κεράσματα).
(για την επιθετική επέκταση του ΝΑΤΟ στα ανατολικά βλ.) https://nsarchive.gwu.edu/…/nato-expansion-what-gorbachev-h… και επίσης http://www.spiegel.de/…/nato-s-eastward-expansion-did-the-w…

Ως προς τα εκκλησιαστικά θέματα, αγαπητέ μου κ. Τελεβάντο, σαφώς δεν υπάρχει αντίρρηση, ότι ένα και το αυτό ορθόδοξο έθνος, όπως συμβαίνει με τις Εκκλησίες ΚΠόλεως, Ελλάδος και Κύπρου, μπορεί ενδεχομένως να μοιράζεται σε περισσότερες της μιάς αυτοκέφαλες Εκκλησίες, οπότε και η Ουκρανία δικαιούται Αυτοκεφαλία, ακόμη και για όποιον δέχεται ότι η Ουκρανία εντάσσεται στον ρωσικό εθνικό κορμό. Εδώ, επιτρέψτε μου να καταθέσω, όμως, τις εξής σκέψεις:

(α) Κατά την διάρκεια ενός εμφυλίου πολέμου (εν βρασμώ αίματος) είναι η χειρότερη στιγμή για να αποφασισθεί η παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία ενός σπαρασσομένου Κράτους, δηλαδή με κίνητρα πολιτικά, και χωρίς την δέουσα νηφαλιότητα και ειρήνη. Είναι ευνόητον, ότι τέτοια απόφαση δεν ανατρέπεται εκ των υστέρων, παρά μόνον με εξ ίσου οδυνηρές και ίσως αιματηρές συνέπειες, και 100% ταπείνωση και ονειδισμό της πρωτοθρόνου Εκκλησίας ΚΠόλεως έναντι όλων των άλλων Ορθοδόξων.
(β) Οι πολιτικοί της Ουκρανίας και των ΗΠΑ έχουν σαφώς χαιρετίσει (και παραλλήλως και χρωματίσει) την Αυτοκεφαλία αυτή ως καταστροφή της τελευταίας μορφής της ρωσικής παρουσίας στο ουκρανικό έδαφος. Φανταζόμαστε τί αίσθηση θα προεκαλείτο εδώ στα καθ΄ ημάς, αν η ισχύουσα Αυτονομία της Εκκλησίας Κρήτης (και της Δωδεκαννήσου) χρωματιζόταν ως απόδειξη διαφορετικής εθνικής αυτοσυνειδησίας των Κρητών ή των Νησιωτών έναντι της ηπειρωτικής Ελλάδος ή - εξ αντιθέτου - αν η κατάργηση της Αυτονομίας της Εκκλησίας Κρήτης εθεωρείτο απόδειξη της αυτοσυνειδησίας των Κρητών, ότι δεν έχουν καμμία εθνική ή πνευματική σχέση με την ΚΠολη;
(γ) Γεωπολιτικοί αναλυτές, όπως ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής Αλέξανδρος Κύρου (Παν/μιο Σάλεμ της Μασσαχουσέττης) και ο Ηλίας Κουσκουβέλης του ΠΑ.ΜΑΚ. της Θεσσαλονίκης (ο πρώτος σε άρθρο του [του 2009] που ανέλυσα σε δικό μου άρθρο στο διαδίκτυο, ο δεύτερος στον πρόλογο του βιβλίου "Το Οικ. Πατριαρχείο στη δίνη του Ψυχρού Πολέμου", του Παύλου Σεραφείμ το 2017) καλούν το Οικουμενικό Πατριαρχείο να εκμεταλλευθεί την νέα ένταση στις σχέσεις Δύσεως και Ρωσίας, ώστε να αναβαθμίσει την θέση του, στην πλευρά της Δύσεως. Οι σχέσεις ΗΠΑ και Φαναρίου την τελευταία 70ετία δεν επιβεβαιώνουν την πραγματικότητα αυτή;
(δ) Έχω ήδη καταδείξει ότι η απόσπαση της Ουκρανίας από την ρωσική σφαίρα επιρροής εντάσσεται στην από δεκαετίες εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ (Κίσσιντζερ, Μπρεζίνσκι), με γνώμονα όχι την αυτοσυνειδησία των Ουκρανών, αλλά τις γεωπολιτικές προτεραιότητες της αμερικανικής κοσμοκρατορίας.
(ε) Έχουμε δει τον τελευταίο καιρό, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και άλλους αθλίους, να παραδέχονται μη ελληνική "μακεδονική" εθνότητα και γλώσσα, ακόμη και εντός της ελληνικής επικρατείας. Φαντάζεσθε στην εκκλησιαστική έκφανση (εκδοχή) μιάς τέτοιας εθνικής προδοσίας ο Οικ. Πατριάρχης να παραχωρούσε εκκλησιαστικό status; Φαντάζεσθε, λόγου χάριν, λόγω ελλείψεως εκκλησιαστικών προδοτών για μια τέτοια κίνηση, να απετείνετο σε πρόθυμους σχισματικούς, λ.χ. κάποιους περιθωριακούς Γ.Ο.Χ., αποδίδοντάς τους εκκλησιαστική νομιμοποίηση ως σε "Μακεδονική Εκκλησία"; Ε, αυτό περίπου (με κάποιες διαφορές) πράττει στην Ουκρανία !
(στ) Οι φιλοδυτικές στατιστικές αποδίδουν στην (κανονική) ρωσική, μοσχοβίτικη, δικαιοδοσία στην Ουκρανία περί το 17 - 21% του θρησκευομένου πληθυσμού, ποσοστό κάπως μικρότερο από το σχισματικό "Πατριαρχείο Κιέβου" (https://en.wikipedia.org/…/Ukrainian_Orthodox_Church_(Mosco… ). Όμως υπάρχει ένα (βολικά για τις ουκρανικές αρχές) "αδιευκρίνιστης" υπαγωγής ορθόδοξο ποίμνιο της τάξεως του 23% του γενικού πληθυσμού. Συνεπώς, το ποίμνιο της κανονικής Εκκλησίας στην Ουκρανία δεν είναι μόνον 10%, αλλά πολύ παραπάνω. Πρέπει να σημειώσω, ότι ο Ορθόδοξος πληθυσμός της νοτίου Ουκρανίας είναι σε μέγα μέρος ρουμανόφωνος ή και με ρουμανικές ρίζες, όπως και Ιεράρχες σαν το Ονούφριο του Κιέβου, τον Βλαδίμηρο του Ποτσάεφ, τον Λογγίνο του Μπαντσέν και άλλους (της κανονικής υπό την Μόσχα Μητροπόλεως Κιέβου), και συνεπώς δεν δρουν με γνώμονα την φυλετική ένταξη, αλλά απλώς την ιεροκανονική νομιμότητα.
(στ) Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο προδότης αυτός Πίστεως και Γένους, αυτο-αναιρείται και πλήσσει έτσι, με ακόμη έναν τρόπο, και το κύρος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου:

(1) Τώρα θυμήθηκε, μετά από 28 χρόνια ουκρανικής κρατικής υποστάσεως, ότι το Κίεβο δήθεν υπάγεται στην ΚΠολη; Διότι, ασχέτως και των ίδιων των αρχικών του καταδικαστικών αποφάσεων κατά του Φιλαρέτου κ.λπ., το ιεροκανονικό και ιστορικό επιχείρημα τούτο, με βάση δήθεν τα έγγραφα του 1686, πρώτη φορά προβάλλεται· τώρα, και όχι ενωρίτερα. Συνεπώς, πρόκειται, πέραν της ελκύσεως της ευαρεσκείας των ΗΠΑ, και για ωμή εκδίκηση (!) της ΚΠόλεως προς την Μόσχα, διότι δεν συμμετέσχε το 2016 στο προδοτικό Κολυμπάρι, όπως άλλαις λέξεσι παραδέχθηκε και ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, στο τηλεοπτικό πάνελ εκείνο περί τον δημοσιογράφο κ. Χαρίτο ...
(http://www.youtube.com/watch?v=z1KIDtzatZQ&t=39m18s ), από το 39΄30΄΄ και εξής.

(2) Η πρόσφατη σοφιστική πραγματεία για το ουκρανικό αυτοκέφαλο του ομοτίμου καθηγητού Βλασίου Φειδά , του γνωστού μεταξύ άλλων για την επιστημονική ασυνέπειά του και την κατά βούληση χειραγώγηση της ιστορίας σε κάποια πολύ λεπτά θέματα, αποφεύγει σαφώς να σχολιάσει κατά τον πυρήνα τους τα έγγραφα του 1686, τα οποία παραχωρούν όχι απλώς δικαίωμα χειροτονίας, αλλά πλήρη εκκλησιαστική υπαγωγή του Κιέβου στη Μόσχα, όπως κατέδειξε στην μελέτη του ο π. Θεόδωρος (Ζήσης). Αν η ΚΠολη θεωρεί ότι τόσο το καθεστώς αυτό (Κιέβου υπό την Μόσχα), όσο και η ίδια η Αυτοκεφαλία των λοιπών μη Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, των εκτός της αρχαίας Πενταρχίας (όπως υποστήριξε προς μεγάλη μας έκπληξη επιφανής θεολόγος Επίσκοπος), είναι θέματα εκκρεμή μέχρι την σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου (!!!), τότε γιατί δεν τέθηκαν τα θέματα αυτά σε προσυνοδικές διασκέψεις των τελευταίων δεκαετιών;

(3) Η άνευ αντιρρήσεων της ΚΠόλεως οριστική υπαγωγή του Κιέβου στη Μόσχα από το 1686 έως τουλάχιστον το 1921 (επί Μεταξάκη, κατά την μπολσεβικική ανταρσία) ή και μέχρι τώρα, δεν συνιστά από μόνη της απόδειξη της αποδοχής μιάς δεδομένης καταστάσεως; Δηλαδή, θα έπρεπε και η Ορθόδοξη ΚΠολη μετά την Εικονομαχία να έχει αποδώσει πίσω στην Ορθόδοξη Ρώμη το Ανατολικό Ιλλυρικό (τα Βαλκάνια), το οποίο είχαν αφαρπάσει από την ιταλική Ρώμη οι Εικονομάχοι αυτοκράτορες;

(4) Η τελευταία προσυνοδική πανορθόδοξη συμφωνία για την παραχώρηση Αυτοκεφαλίας (διότι το θέμα της Αυτοκεφαλίας δεν ήρθε στην "αγ(ρ) ία και μεγάλη σύνοδο του Κολυμπαρίου"), σαφώς προέβλεπε (1) συμφωνία της εκασταχού Μητρός Εκκλησίας, (2) την σχετική θέληση της τοπικής - αναδυομένης σε αυτοκέφαλη - Εκκλησίας. Για να παρακάμψει τα δύο αυτά εμπόδια προς όφελος των Αμερικανών προστατών του, ο κ. Βαρθολομαίος ανεκήρυξε την ΚΠολη και όχι την Ρωσία ως Μητέρα της Ουκρανικής Εκκλησίας (ασυνεπώς προς την μέχρι τώρα στάση του, ασυνεπώς και προς το κωνσταντινουπολιτικό έγγραφο καθαιρέσεως του Φιλαρέτου το 1992), και παρέκαμψε την κανονική τοπική Εκκλησία την υπό τον Ονούφριο, αποδίδοντας εκκλησιαστική ιδιότητα στους σχισματικούς, τους οποίους και ο ίδιος είχε καταδικάσει, χωρίς άρση των ιεροκανονικών αιτίων του σχίσματος. Το παλαιοημερολογιτικό θέμα γιατί δεν το έλυσε; Ήταν πολύ ευκολότερο από το Ουκρανικό ...

(5) Η Αυτονομία της Εκκλησίας της Κρήτης και η πλήρης υπαγωγή της Δωδεκαννήσου στο Οικ. Πατριρχείο θεωρούνται νόμιμες για το Φανάρι, αρκεί να είναι οι περιοχές δικές του, μολονότι το Φανάρι ευρίσκεται στο εχθρικό μας τουρκικό κράτος, αλλά δεν θεωρείται επαρκής για την κανονική τοπική Εκκλησία της Ουκρανίας η Αυτονομία της, επειδή ανήκει στον Μόσχας;

(6) Το Ελλαδικό Αυτοκέφαλο (που μάς διέσωσε επί 10ετίες από τον φαναριώτικο Οικουμενισμό) δέχεται αρές και κατάρες από την φαναριώτικη στρατευμένη διανόηση, αλλά το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, επειδή εξυπηρετεί τους αμερικανικούς στόχους στην Ουκρανία, είναι "καλό και ευλογημένο";

(7) Η ΚΠολη έχει διαρκώς τονίσει την ανάγκη να υπάρχει ενιαία διοίκηση στην Διασπορά, Αμερική, Ευρώπη, Αυστραλία κ.α. (κατά τους Ιερούς Κανόνες), παραμεριζομένων των εθνικών δικαιοδοσιών· βάσει τούτου αφήρπασε προ 10ετίας (με φοβερές πιέσεις) την ιεροσολυμίτικη, αραβόφωνη, Διασπορά από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Τώρα, για να μη αναγκασθεί να κηρύξει σχισματικό στην Ουκρανία τον Ονούφριο και τους υπ΄ αυτόν Πιστούς, τούς παρέχει το δικαίωμα παράλληλης υπάρξεως, ως "Ρωσικής Εκκλησίας στην Ουκρανία". Αντιλαμβανόμαστε, πέραν της ασυνεπείας του κ. Βαρθολομαίου, ποιούς κινδύνους εγκυμονεί μια τέτοια ονομασία για τους υπό τον Ονούφριο Πιστούς υπό τις παρούσες ρωσοφοβικές συνθήκες εκεί;
(8) Αν το Φανάρι του κ. Βαρθολομαίου και των συν αυτώ επιμένει στην γραμμή "Ένα κράτος - Μία Εκκλησία", τότε πρέπει σαφώς να παραχωρήσει στην Σύνοδο των Αθηνών αν όχι και το Άγιον Όρος, τότε τουλάχιστον την Εκκλησία Κρήτης και τα Δωδεκάννησα. Επίσης, να παραχωρήσει Αυτοκεφαλία στην Εκκλησία των ΗΠΑ, αφού η εκκλησιαστική θέση μιας Εκκλησίας πρέπει να είναι ανάλογη της πολιτικής σημασίας της έδρας της, με το οποίο σκεπτικό έγινε και η ΚΠολη αυτό που έγινε, "ίσων πρεσβείων προς την Πρεσβυτέρα Ρώμη". Αυτά έχουν επισημανθεί από εγκρίτους εκκλησιαστικούς αναλυτές τους τελευταίους μήνες (όπως μεταξύ άλλων ο κ. Παπαθανασόπουλος).
Αλλά, αυτές οι ενδείξεις εκκλησιολογικής ασυνεπείας, δεν απασχολούν τον κ. Βαρθολομαίο. Απλώς, διότι δρα με γνώμονα τα αμερικανικά συμφέροντα της παγκοσμιοποιήσεως, και θεωρεί ότι είναι όλα "μονά-ζυγά, δικά του".

(ζ) Θα ήθελα να υπενθυμίσω, ότι μολονότι η ΚΠολις και η Μόσχα είναι "συνοδοιπόροι στον Οικουμενισμό", όπως πολύ ορθώς έγραψε και ο αγαπητός π. Άγγελος Αγγελακόπουλος, ωστόσο στα γενικότερα κοινωνικά και πνευματικά θέματα, η ρωσική εκκλησιαστική συνείδηση διασώζει πολύ υγιέστερες αντιδράσεις από όσο εκείνη του Ποιμνίου που υπάγεται στην ΚΠολη. Οι Ρώσοι λ.χ. δεν θα τιμούσαν ποτέ υποστηρικτές της ομοφυλοφιλίας, όπως έκαναν οι "Άρχοντες" του Φαναρίου το 2016 με τον Andrew Cuomo, τον πρώτο Κυβερνήτη στις ΗΠΑ που νομοθέτησε την ισότητα του ομοφύλου γάμου προς τον ετερόφυλο. Η υπαγωγή μια αυτόνομης Εκκλησίας Ουκρανίας στην ΚΠολη, ή (η λόγω ευγνωμοσύνης δεδομένη) εξάρτηση μιάς Αυτοκεφάλου Εκκλησίας Ουκρανίας από την ΚΠολη, θα εξασθενούσε ιδιαιτέρως τις πνευματικές αντιστάσεις των Ουκρανών στην "πολιτική ορθότητα" που έχει αρχίσει να επικρατεί στην Ουκρανία μετά την φιλοδυτική στροφή της το 2014. Ενώ π.χ. μάζευαν τα αποκαΐδια της εξεγέρσεως του Κιέβου, ενώ σκοτώνονταν άνθρωποι και των δύο πλευρών στα ανατολικά, η νέα κυβέρνηση του Κιέβου νομοθετούσε υπέρ των Gay Prides (που πρωτύτερα απαγορεύονταν)... Ο νοών νοείτω.

Τέλος (η), θα ήθελα να επισημάνω, αγαπητέ μου κ. Παναγιώτη, ότι η διακοπή κοινωνίας της Μόσχας προς την ΚΠολη δεν αποτελεί "αφορισμό", των Κληρικών και του Ποιμνίου ΚΠόλεως - όπως συχνά λέγεται - αλλά μια πράξη αντιδράσεως που επιτρέπεται από τους ιερούς Κανόνες, με χαρακτηριστικό τον 31 Αποστολικό Κανόνα (περιβεβλημένον οικουμενική ισχύ), ακόμη και για θέματα "δικαιοσύνης" και όχι μόνον Δόγματος. Άλλωστε, και όσοι έχουμε προβεί σε αποτείχιση και διακοπή μνημονεύσεως των αιρετιζόντων, δεν σημαίνει ότι "αφορίσαμε" ή "αναθεματίσαμε" κάποιον, απλώς διαχωρίσαμε την στάση μας έναντι των σφαλλόντων, μέχρι να επιληφθεί του θέματος Ορθόδοξη Σύνοδος. 

Γνωρίζουμε όλοι ποιά τελετή (και με ποιά διαδικασία) συνιστά "αναθεματισμό" κάποιας Εκκλησίας και πώς γίνεται η άρση αυτή. Άλλωστε, το 2011 το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων διέκοψε την κοινωνία με εκείνο της Ρουμανίας, λόγω του αθεμίτως κατασκευασθέντος ρουμανικού ξενώνος της Ιεριχούς (http://jerusalem-patriarchate.info/…/το-πατριαρχειον-ιεροσ…/). Αργότερα, το 2015, διέκοψε την κοινωνία το Πατριαρχείο Αντιοχείας προς τα Ιεροσόλυμα, λόγω της Ιεροσολυμιτικής Εξαρχίας του Κάταρ (https://www.romfea.gr/…/1477-i-anakoinosi-tou-patriarxeiou-…). Γιατί εκείνα τα θέματα δεν προβλήθηκαν με τόσο μελανά χρώματα, αλλά μόνο το παρόν; Επειδή εδώ πρόκειται περί του ρωσικού "μπαμπούλα"; Ποιός θεώρησε, ότι η υπό των Ρώσων ακοινωνησία συνιστά ανάθεμα των ΚΠολιτών; Κι όμως, ενώ επικρέμαται η απειλή αρπαγής από την κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας των παρρωσικών Προσκυνημάτων στην Ουκρανία, όπως της Λαύρας των Σπηλαίων και εκείνης του Ποτσάεφ, κάποιοι εξ ημών επιρρίπτουμε ακαίρως στους Ρώσους τις μομφές περί "Τρίτης Ρώμης" και Πανσλαβισμού (δίκαιες, αλλά όχι στην παρούσα συνάφεια). Μήπως εδώ ισχύει η λαϊκή έκφραση "και κερατάς και δαρμένος", "add insult to injury" ; (συγγνώμην για το λαϊκίζον, αλλά ταιριάζει).
Σάς ευχαριστώ για την φιλοξενία και ζητώ συγγνώμη για την μακρηγορία· φρονώ, ότι η ισχυρά θέση της Ρωμηοσύνης στην Ορθοδοξία θα εξασφαλισθεί μόνο με την υποδειγματική μας εκκλησιαστική στάση και Θεολογία, την οποίαν ο κ. Βαρθολομαίος συστηματικώς καταστρατηγεί, ώστε να είμαστε σεβαστοί πανορθοδόξως, χωρίς αεροπλανοφόρα και βομβαρδιστικά, χωρίς CIA και FSB, αλλά μόνον ως κατ΄εξοχήν γνώστες και φύλακες των Πατερικών θησαυρών που μάς παραδόθηκαν στον οικείο μας, των Ελλήνων, γλωσσικό και πολιτισμικό χώρο. Θεωρώ εξ ίσου απαραίτητη, αλλά δυστυχώς απογοητεύομαι συνεχώς, την κατανόηση ΟΛΩΝ των εκκλησιαστικών μας υποθέσεων ΚΑΙ εντός του ερμηνευτικού πλαισίου της παγκοσμιοποιήσεως. Ναι, βεβαίως, οι Γερμανοί φταίνε που ανέδειξαν τον Χίτλερ και όχι (μόνον) κάποιοι «μυστικοί συνωμότες», αλλά ο Χίτλερ δεν θα μπορούσε να είχε κάνει ό,τι έκανε με μια ρημαγμένη γερμανική οικονομία, μετά την διαφθορά της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης», άνευ των αμερικανικών «μυστικών» κονδυλίων των νεοϋορκέζικων τραπεζών.

Μετά τιμής και ταπεινών ευχών,

Μοναχός Σεραφείμ Ζήσης (πρώην Αγιοσαββαΐτης)