Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, [ΜΕΡΟΣ Δ΄] ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ (Η κάθοδος στην Κύπρον του ιερώς Αποτειχισθέντα π. Θεοδώρου Ζήση)





TO ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ (9/10-14/10) ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ


Του Παναγιώτη Π. Νούνη


  • Δείτε το παρακαλώ ολόκληρο απο εδώεδώ και εδώ σε μορφή PDF/DOCS.



ΜΕΡΟΣ Δ΄


Γ΄. Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ

Μέσα στο προειρρημένο εν Ελλάδι και εν Αγίω Όρει θολερό και δύσβατο εκκλησιαστικό τοπίο και πλαίσιο, εμείς, το Βασίλειον ιεράτευμα της Κύπρου (Κλήρος, Μοναχισμός και Λαός) αγωνιούσαμε (πλήν του Αρχιεπισκόπου μας μετά των Μητροπολιτών και άλλων επισκόπων μας που τυρβάζουν και μεριμνούν ΜΟΝΟ περί των μελλοντικών επικείμενων Αρχιεπισκοπικών εκλογών) περί των ενδο-αντιΟικουμενιστικών διενέξεων και θέλαμε να ξεκαθαρίσει κάπως αντικειμενικά και με κάθε σαφήνεια η περιρρέουσα κατάσταση.

Ο ιερώς Αποτειχισθής και Πατρολόγος π. Θεόδωρος Ζήσης, ως γνωστόν, διατηρεί από παλαιά μία ιδιαίτερη και στενότατη πνευματική σχέσιν και επαφή με την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου. Ο άγιος Καθηγούμενος της Μονής ο υπέργηρος πλέον Γέρων Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης τον υποδέχεται πάντοτε με υπερπερισσήν εγκαρδιότητα αμοιβαίο σεβασμό  και Αβραμιαίαν φιλοξενία. Οι Σταυροβουνιώτες Μοναχοί και αρκετοί Λαϊκοί φίλοι της Μονής τον υποδέχονται ως σύγχρονο διδάσκαλον του Γένους της Ρωμηοσύνης μας.

Ο γράφων, είμαι αυτόπτης μάρτυς για την ιδιαίτερη εν Χριστώ αγάπη που ενυπάρχει μεταξύ του Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτου μετά της αδελφότητος του και του Πατρολόγου Καθηγητού π. Θεοδώρου Ζ. Ο Γέρων Αθανάσιος μετά της Στουδιτικής αδελφότητος αυτού, ως γνωστόν και πάλιν, συμπορεύεται και συμπαρατάσσεται, απόλυτα, με τους ορθοδόξους ομολογιακούς αγώνες του πατρός Θεοδώρου Ζήση, και η αντικειμενική απόδειξη επ΄αυτού είναι η προσυπογραφή του Γέροντος μετά σύσσωμης της Σταυροβουνιώτικης αδελφότητος εις τα ομολογιακά Κείμενα της Συνάξεως Κληρικών Μοναχών και Λαϊκών.

Εξαίρεση αποτελούν μερικές μεμονωμένες και προσωπικές ενέργειες μερικών σεβαστών τινών εκκλησιαστικών προσώπων, όπου καλλιεργούν, συγκριτικώς, παντελώς διαφορετική στάση και νοοτροπεία (μη αγωνιστική και μή ομολογιακή) εξ αυτήν του Γέροντος Αθανασίου. Ο σε βαθύτατον γήρας, ο Γέρων Αθανάσιος, ως Καθηγούμενος ιδιαίτερα, καθημερινά αγωνιούσε και αγωνία μέχρι την σήμερον, περί των ζητημάτων της Πίστεως μας. Αυτήν την καλή και ωφέλιμη ανησυχία, φαίνεται ότι δεν την κληρονόμησαν άπαντες τα πνευματικά του παιδιά. Ή μάλλον την κληρονόμησαν αλλά την καταπιέζουν και την συστέλλουν ελέω εξωτερικών αντικειμενικών και δυσμενών συνθηκών που εκπηγάζουν λόγω της θέσεως και του χαρακτήρα τους.

Ένα τρανό παράδειγμα, είναι: ο σεβασμιώτατος Τριμυθούντος κ. Βαρνάβας (πρώην Ιερομάναχος Σταυροβουνιώτης), όπου πέραν από άκρως μετριοπαθής, ήπιων τόνων αλλά και άλαλος ιεράρχης, μεριμνά και τυρβάζει κυρίως περί τινών κτιστών οικοδομικών κατασκευών, παρά το επισκοπειό του, με άμεση χρηματοδότηση ΚΥΡΙΩΣ εκ του αρχι-Οικουμενιστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου, αντί να μεριμνά για την προδομένη και αιμοροούσα Πίστη μας από τους ορκισμένους Κολυμπαριστές/ Συγκρητιστές. Και όταν ο μακαριώτατος χρηματοδοτεί πάρα πολύ γερά την ανοικοδόμιση ειδικών κτηριακών εγκαταστάσεων του Τριμυθούντος, ο Τριμυθούντος, μάλλον, νοιώθει και αισθάνεται «έξ άκρας υπακοής και ταπείνωσις» δεσμευμένος και υποχρεωμένος να τηρήσει δια παντώς, αφωνότερη σιγήν εκ του ιχθύος, διότι, για μίαν και μόνον αίθουσα εξ όσων πληροφορούμαι, δόθηκαν πάμπολλες χιλιάδες ευρωπουλάκια. Ο μακαριώτατος Κύπρου, φαίνεται να γνωρίζει άριστα «την τέχνη των τεχνών» να εξαγοράζει συνειδήσεις συνεπισκόπων του. (Δείτε εδώ και εδώ αντιρρητικά δοκίμια περί του Τριμυθούντος).

Βέβαια, υπάρχουν και άλλα τρανά παραδείγματα «παραφωνίας» γνωστά σε αρκετούς από εμάς, παραδείγματα πνευματικά, όπου δυστυχώς εσίγησαν ή και εβραχυκύκλωσαν πράγματα και καταστάσεις, ίνα μη ακούγεται καμμία αντι-Οικουμενιστική και Ομολογιακή διαμαρτυρία ελέω, πιθανόν, εξ ιδιοτελών σκοπιμοτήτων, είτε από δειλίας  είτε και απο άλλων ευλόγων ή και αλόγων φοβικών ψυχολογικών και ψυχικών συνδρόμων. Δεν θα επεκταθώ άλλο σ΄αυτό το σημείο, διότι δεν είναι της παρούσης ώρας, αλλά αν και μόνον αν κρίνω μετά των πεπειραμένων αδελφών και πατέρων συμβούλων μου, ότι η κατάσταση είναι και παραμένει νοσηρά αδιόρθωτη και σταθερά αμετάκλητη ίσως και να επανέλθουμε δριμύτεροι. Όποιος επιθυμεί να μάθει περισσότερα ας ανατρέξει λοιπόν στα προηγούμενα αντιρρητικά κείμενα που παραπέμπω τα οποία και προβλημάτισαν βαθέως τον σεβασμιώτατο Τριμυθούντος.

Ελάχιστοι δεν προβληματίζονται και τόσον για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, όπως λ.χ. ο Πρωτοσύγκελλος του Τριμυθούντος, ο σεβαστός Λέκτορας της Λειτουργικής στη Θεολογική Σχολή της Κύπρου, ο π. Γρηγόριος Ιωαννίδης, όπου αυτός μάλλον ανέρτησε στην Ιστοσελίδα της Μητροπόλεως του το Τυπικόν όπου εγκωμιάζεται η ληστρική «Πανορθόδοξη Σύνοδος» ως Αγία Οικουμενική. Στην Θεολογική Σχολή της Εκκλησίας της Κύπρου αυτός και άλλοι Κληρικοί (π.χ. ο Αμμοχώστου και ο Καρπασίας) ή και λαϊκοί συναδέλφοι του εξ όσων πληροφορούμαι, δυστυχώς, διδάσκουν (προπαγανδίζουν) τους ιεροσπουδαστές φοιτητές μας υπέρ της παγκακόδοξης Συνόδου του Κολυμπαρίου.

Μετά θλίψης μου, να σας πληροφορήσω, ότι μόλις πρόσφατα μου έχει αποσταλλεί ένα βιβλιαράκι από το Γ΄ Ετήσιο Επιστημονικό Συνέδριο για τους εκπαιδευτικούς της Μέσης Εκπαίδευσης για τα «150 χρόνια από τα εγκαίνια του καθολικού της Ιεράς Μονής Αποστόλου Ανδρέα στην Καρπασία». Εντός αυτού και στην σελ. 11 σημειώνεται το βιογραφικό του π. Γρηγορίου Ι. Δεν με απασχολεί και τόσον οι μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές του εις το Βατικανό. Σημασία έχει να μη σχετικοποιήσει και αλλοτριώσει την Δογματική και Πατερική Θεολογία επειδή έλαβε δύο σημαντικά πτυχία από το Ποντιφίκιο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών. Με απασχολεί όμως, ιδιαίτερα, ο κομπασμός και η διαφήμιση του π. Γρηγορίου, ότι συμμετείχε στην αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Κύπρου στην δήθεν «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας». Από πότε θεωρείται ως επιπρόσθετο και καλόδοξο προσόν και μάλιστα άξιο τιμητικής διατυπώσεως και αναγραφής του σε βιογραφικό η συμμετοχή των Κληρικών σε μια ιδιότυπη και αμφιλεγόμενη ψευδοΣύνοδο ή αν θέλετε και Σύναξη Προκαθημένων στην οποία ελήφθησαν μη ορθόδοξα αποφασισθέντα;

Ποιάν ορθοδοξία και ποιαν Εκκλησία υπηρετούν και διακονούν οι Λέκτορες και Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της Κύπρου;

Την «ορθοδοξία» των Ληστρικών Συνόδων; Την «ορθοδοξία» των «Ετερόδοξων Εκκλησιών»; Με ποιόν ακριβώς τρόπον η Εκκλησία της Κύπρου (και οι εκπροσώποι Της) διέσωσαν και διεφύλαξαν την Αποστολική Παράδοση; Με το να συναινέσουν και να προσυπογράψουν το κακόδοξο συνοδικό Κείμενο έξι (6) όπου σχετικοποιεί την ιερά Αποστολική και Πατερική Εκκλησιολογία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας; Τι πνευματική ολοκλήρωση –και πράσινα άλογα- θα λάβουμεν τώρα με το ληστρικότατο αποφασισθέν, ότι άπαντες οι ετερόδοξες Θρησκευτικές Κοινότητες είναι ετερόδοξες Εκκλησίες;

Η τελευταία φορά της προηγούμενης προσκυνηματικής καθόδου του πατρός Θεοδώρου Ζήση στην Ιερά Μονήν Σταυροβουνίου στην Κύπρο ήτο τον Φεβρουάριο του 2015, πρό δύο ετών, και αυτό καταγράφεται στο πρόλογο τινός νέου εγχειριδίου του ένα ειδικό αφιέρωμα προς τους Ισαποστόλους, τον Άγιο και Μεγάλο Κωνσταντίνον και την Αγίαν Ελένη, με τίτλο: «Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ», εκδόσεις: «Το Παλίμψηστον», Α΄ έκδοση 2015, σσ. 142.


Τα τελευταία δύο χρόνια (2015-2017) υπήρξαν γεμάτα με φοβερές εκκλησιαστικές εξελίξεις και απροσδόκητα ζητήματα περί τινών εκκλησιαστικών δρώμενων (μάλιστα συνεκλήθη και η ψευδοΣύνοδος του Κολυμπαρίου) και αδημονούσαμε πολύ για την επικείμενη επίσκεψη και κάθοδον του Ομοτίμου Καθηγητού της Πατρολογίας πατρός Θεοδώρου Ζήση.


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου