Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, [ΜΕΡΟΣ Ε΄] ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ (ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΒΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΚΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΔΙΟΥ)








TO ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ (9/10-14/10) ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ


Του Παναγιώτη Π. Νούνη


  • Δείτε το παρακαλώ ολόκληρο απο εδώεδώ και εδώ σε μορφή PDF/DOCS.



ΜΕΡΟΣ Ε΄


Δ΄. ΤΟ ΕΝ ΚΥΠΡΩ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΛΟΓΟΥ π. Θ. ΖΗΣΗ

Την Δευτέρα 9 Οκτωβρίου του 2017 παραλαμβάνονται από τον αερολιμένα της Λάρνακας ο π. Θεόδωρος μετά του κατά σάρκα υιού του και Μοναχού Σεραφείμ Αγιοσαββαΐτου από Μοναχούς της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου και μεταβαίνουν προς την Μονή για να τακτοποιηθούν και ξεκουραστούν από το ταξίδι. Στην Μονή ο π. Θεόδωρος και ο π. Σεραφείμ δέχθηκαν θερμή υποδοχή από τον Γέροντα Αθανάσιο Σταυροβουνιώτη μετά της αδελφότητος αυτού και παρακάθησαν σε μεσημεριανό γεύμα. 

Μετά την μεσημεριανή ξεκούραση της αδελφότητος και των φιλοξενούμενων Θεσσαλονικέων πατέρων, μετά από καταιγισμό ερωτήσεων από Μοναχούς της ι. μ. Σταυροβουνίου, άρχισε υπό του πατρός Θεοδώρου η λεπτομερής ανάλυση και επεξήγηση, δηλ. εδόθηκαν τεκμηρειωμένες απαντήσεις, στα περί της διακοπής του Λειτουργικού Μνημοσύνου του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου της Θεσσαλονίκης. Τυχούσες δικαιολογημένες ή και αδικαιολόγητες ενστάσεις από συγκεκριμένους διακριτικούς πατέρες της Μονής, απαντήθησαν και επιλύθησαν υπό το πατρός Θεοδώρου  με κάθε σαφήνεια και πληρότητα.

Κατά την δεύτερη ημέρα της διαμονής τους την Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017, δι΄ευχών του Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτη, απεφασίσθη οι δύο εκλεκτοί φιλοξενούμενοι μετά τινών Σταυροβουνιωτών πατέρων να ξεκινήσουν ένα παγκύπριο οδοιπορικό προσκυνηματικό ταξίδι, ώστε ο ιερώς αποτειχισθής π. Θεόδωρος Ζήσης μετά του πατρός Σεραφείμ Ζήση να γνωρίσουν τόσο τα ανδρώα όσο και τα γυναικεία ιερά Κοινόβια της Κύπρου αλλά και για να ενημερώσουν και να πληροφορήσουν χαρτί και καλαμάρι Γέροντες και Γερόντισσες, Μοναχούς και Μοναχές, Κληρικούς και Λαϊκούς, για τα διαδραματισθέντα πρό κατά και μετά της ληστρικής Συνόδου της Κρήτης.

v  Πρώτος προσκυνηματικός προορισμός: Η ιερά Μονή της Αγίας Θέκλας.

Όπου βρίσκεται εις τους πρόποδες του θεοκρεμάστου όρους της ιεράς μονής Σταυροβουνίου. Το εν λόγω γυναικείο ιερό Κοινόβιο εμπίπτει στην μητροπολιτική επαρχεία του Μητροπολίτου Τριμυθούντος κ. Βαρνάβα (πρώην Σταυροβουνιώτης). Γέροντας και πνευματικός των μοναζουσών είναι ο ίδιος ο σεβασμιώτατος. Η ηγουμένη απουσίαζε και έτσι η φιλοξενία γέγονε υπό τινών άλλων μοναζουσών της μονής. Καθ΄όσον φάνηκε στη συζήτηση που ανοίχτηκε στο αρχονταρίκι οι Μοναχές πέραν της αγαπητικής και θαυμάσιας φιλοξενίας που επροσφέραν ανιδιοτελώς στους πατέρες,  δυστυχώς δεν ήτο και τόσο καλά ενημερωμένες για τα δυσεπίλυτα προβλήματα και τις κακόδοξες αποφάσεις της μοιχοΣυνόδου της Κρήτης. Δηλαδή με απλούστερα λόγια, θέλω να πώ, ότι ο σεβασμιώτατος και Γέροντας της γυναικείας αδελφότητας, από το καλοκαίρι του 2016 μέχρι τη σήμερον Οκτώβριον 2017, δεν έχει πληροφορήσει το χριστεπώνυμο πλήρωμα του και το επίλεκτον σώμα των Μοναχών/ουσών για τις όποιες ενέργειες του στο Κολυμπάριον. Μία ακόμη απόδειξη, κατά του σεβ. Τριμυθούντος, όπου τον αφήνει άκρως εκτεθειμένο, διότι, φαίνεται ότι αφήνει στα κατάμαυρα μεσάνυκτα τον Κλήρο του τον Μοναχισμό και τον Λαό της επαρχίας του με την σκόπιμη και αδικαιολόγητη εγκληματική δυσπραγεία και κραυγαλέα σιωπή του στα περί των κακοδόξων αποφασισθέντων της Κρήτης.

Ο Πατρολόγος και Ομότιμος Καθηγητής του Α.Π.Θ. π. Θεόδωρος Ζήσης συνεπικουρούμενος μετά του οσιολογιωτάτου Μοναχού Σεραφείμ, επ΄ευκαιρίας τινών καταιγιστικών, εύλογων αποριών και ερωτημάτων, όπου του ετέθησαν υπό τινών Μοναζουσών και λαϊκών προσκυνητών, πληροφόρησε για πρώτη φορά το γυναικείο ι. Κοινόβιο στα περί της ιεροκανονικής διακοπής του Λειτουργικού μνημοσύνου (περί της ιεράς Αποτείχισης) και ποια ακριβώς ήτο είναι και παραμένει η σημαίνουσα κακόδοξη «συνοδική» απόφαση της κακοΣυνόδου της Κρήτης.

Πρώτη φορά σε κοινόβιο του σεβ. Τριμυθούντος διεξήχθη τέτοια σοβαρή και θεολογική διαλογική συζήτηση περί της Αποτειχίσεως. Ο π. Θεόδωρος μετά του Μοναχού Σεραφείμ, επιπλέον, ξεσπάθωσαν ρωμαλέα, στηλιτευτικά και ονομαστικά κατά τινών συγκεκριμένων Ελλαδιτών αρχι-Οικουμενιστών ταγών. Έδωσαν με πλήρη ικανοποιητική επάρκεια και λεπτομερή σαφήνεια κάποιες ειδικές εξηγήσεις στα περί του προσωπικού και εν αδίκω διωγμού του από τον αρχι-Οικουμενιστή Μητροπολίτη της Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο. Διευκρίνησε επιπρόσθετα, με κάθε τρόπο και με κάθε θεολογική αποδεικτική επιχειρηματολογία, ότι η ιερά αποτείχιση, προβλέπεται, ΔΥΝΗΤΙΚΩΣ, βάσει των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας (και όχι υποχρεωτικώς, καθώς διαλαλώσι «επτάκις της ημέρας» και προπαγανδιστικά μερικοί πλανημένοι αποσχισθέντες «Αγιορείτες» οπαδοί του «Ζηλωτισμού») από τους κακοδόξους Μητροπολίτες, Αρχιεπισκόπους και Πατριάρχες ενώ δεν είναι Σχίσμα (καθώς προπαγανδίζουν, μόνον: οι αδαείς, οι αμαθείς, οι ανόητοι, καθώς και οι παμπόνηροι αρχι-Οικουμενιστές).

Δήλωσε ξεκάθαρα, ότι η ιερά αποτείχιση (η λεγομένη και ως Διακοπή Μνημοσύνου) είναι κατά των αιρετικών αποφάνσεων της Συνόδου και κατά των ορκισμένων αρχι-Οικουμενιστών εκκλησιαστικών ταγών, και δεν είναι καθόλου απόσχιση ή σχίσμα από την Μία Αγία Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία. Και εν τέλει με ισχυρά Εκκλησιολογικά και Κανονικά επιχειρήματα απέδειξεν ο ίδιος, τρανώς, την ληστρικότητα της «Πανορθόδοξης Συνόδου» της Κρήτης.

Ευχαρίστησεν εγκάρδια τις Μοναχές, και ως αντιπελάργωσιν και αντίδωρον για την καλή πληροφόρηση που έλαβαν οι Μοναχές του επρόσφεραν ευλογίες και δώρα, ενώ ο ίδιος τους εχάρησεν ως συμβολική ευλογία του ένα νέο του  βιβλιαρίδιον, που φέρει τον τίτλον: «Δεν είναι σχίσμα η Αποτείχιση (Οφειλόμενες εξηγήσεις)», σειρά: «ΚΑΙΡΟΣ», εκδόσεις: «Το Παλίμψηστον», Α΄ έκδοση 2017, σσ. 54. Μαζί με το εν λόγω βιβλίον, εδίδετο και μια περίφημη έγγραφως Επιστολή-Ομολογία κατά της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης (γραφθέν την 12 Ιουλίου 2017) του Επιτίμου Προέδρου παρ΄Αρείω Πάγω, του γνωστού Ομοτίμου Αρεοπαγίτου και πρώην Δικαστού κ. Βασιλείου Νικοπούλου.

v  Δεύτερος προσκυνηματικός προορισμός: Η Ιερά Μονή του Αγίου Ηρακλειδίου.

Το εν λόγω μοναστήρι είναι γυναικείο Κοινόβιο της μητροπολιτικής περιφέρειας του σεβ. Μητροπολίτου Ταμασσού και Ορεινής κ. Ησαΐα του Κυκκώτη. Ο σεβ. κ. Ησαΐας είναι ορκισμένος φιλοΟικουμενιστής. Όμως ο Γέροντας και ο κατ΄εξοχήν πνευματικός της μονής είναι ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος. Εξ όσων παρατηρήθηκε και διαπιστώθηκε τόσο ο οικείος μητροπολίτης όσον και ο Γέροντας της μονής επίσης δεν έχουν πληροφορήσει με θεολογική ακρίβεια τις Μοναχές για τα εν λόγω συνοδικά ζητήματα. Γιατί άραγε τις αφήνουν στην άγνοια και στα σκοτάδια; Προφανώς για να τις διοικούν καλύτερα και άνευ τινών εύλογων διαμαρτυριών.

Βέβαια ο γράφων θεωρεί, ότι οι Μοναχές δεν είναι καθόλου χαζές, ίσως μάλιστα μερικές να συμβιβάζονται και να υποκρίνονται την άγνοια άχρι καιρού… Πρόκειται όμως από μια άλλη οπτική, για μία καθαρή ανεπισκοπική και αποίμαντη παράλειψη, τουτέστιν νομίζω, ότι μπορεί να θεωρηθεί και ως εκκλησιαστική εγκληματική ενέργεια εις βάρος του Χριστεπώνυμου πληρώματος και της καθολικής Πίστεως.

Εάν οι Μητροπολίτες και οι Γέροντες των Μοναστηρίων δεν πληροφορούν περί την Πίστην τους υποτακτικούς τους και δεν ομολογούν την πάσα αλήθεια εν διακρίσει, τότε ο Θεός εφευρίσκει άλλους τρόπους να διαδοθεί η αλήθεια Του.

Μια Μοναχή ανέλαβε την φιλοξενία και το κέρασμα των Σταυροβουνιωτών και Θεσσαλονικέων πατέρων. Και σ΄αυτό το μοναστήρι επίσης η Ηγουμένη απουσίαζε. Οι πατέρες άνοιξαν τότε διάλογο με τις αδελφές του αγίου Ηρακλειδίου και επεκτάθην η συζήτηση στα περί της Ληστρικής Συνόδου της Κρήτης και για τα αιρετικά αποφασισθέντα των αρχι-Οικουμενιστών.

Μια Μοναχή εδήλωσε κατά λέξη, περί των ζητημάτων της Πίστεως, την πάγια και φτηνή -εξάπαντος κλασική (!) δικαιολογία- όπου εκπηγάζει από ένα νοσηρό Ησυχασμό (προερχόμενον από την χλιαρότητα και την εκκοσμίκευση των νεοΒατοπαιδινών απογόνων του θεοπάλαβου Μοναχού Ιωσήφ του Βατοπαιδινού) , ότι, «εμείς οι Μοναχές δεν ξέρουμε απ΄αυτά (τα θέματα της Πίστεως), διότι εμείς ξέρουμε μόνο το κομποσχοίνι». Τρομάρα τους! Δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς εδήλωσε, ότι δηλώνουν άπαντες όσοι δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη τους, ότι εμείς ως καλόγριες και καλόγεροι είμεθα άνθρωποι της προσευχής. Υπονοείται βέβαια, άστοχα, ότι όσοι ασχολούνται θεωρητικά με την μελέτη και την εμβάθυνση των θεολογικών ζητημάτων, ότι δεν (!;) είναι άνθρωποι της προσευχής. Βέβαια, την αδικαιολόγητη πλήν, μάλλον καλύτερα την δικαιολογημένη (εξ αιτίας του ακτιστοφωτιστού και κομποσχοινάτου Γέροντα τους) άγνοια τους την ξεπλήρωσαν εγκάρδια με πάμπολλες ευλογίες και δώρα από την αγορά και το βιβλιοπωλείο τους. Κατά τον αποχαιρετισμό μοναζουσών και της συνοδείας του Ζήση έκανε και την εμφάνιση της η Ηγουμένη όπου απουσίαζε στον οδοντίατρο.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου