Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, [ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄] ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ (ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)




TO ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ (9/10-14/10) ΤΟΥ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ


Του Παναγιώτη Π. Νούνη


  • Δείτε το παρακαλώ ολόκληρο απο εδώεδώ και εδώ σε μορφή PDF/DOCS.



ΜΕΡΟΣ Στ΄


v  Τρίτος προσκυνηματικός προορισμός: Η Ιερά Μονή της Θεοτόκου.

Η εν λόγω μονή εμπίπτει στην περιφέρεια της ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου. Γέροντα και πνευματικό οδηγό τους και σύμβουλο στα θεολογικά θέματα έχουν τον Καθηγούμενο Αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Τροοδιτίσσης και τον Χωρεπίσκοπο Καρπασίας κ. Χριστοφόρον Τσιάκκα. Ο μέν Τροοδιτίσσης είναι φημισμένος Γέρων για την αρετή του. Ο δε χωρεπίσκοπος Χριστοφόρος είναι αρκετά διάσημος και γνωστός για το πλούσιο αντιαιρετικό και συγγραφικό του έργο.
Το αδύνατο σημείο του Χωρεπισκόπου Καρπασίας, είναι (κατά την προσωπική μου εκτίμηση): η μονόπλευρη απολυτοποίησις του αντιαιρετικού και πολεμικού του αγώνα έναντι σε Παραθρησκευτικές Οργανώσεις, καταστροφικές-εναλακτικές και θεραπευτικές Λατρείες, Νεοπαγανισμόν, κατά των νεοΑρειανιστών ψευδοΙεχωβάδων, Ολιστικές θεραπείες κ.ο.κ. Το ζήτημα του Διαχριστιανικού ή και Διαθρησκευτικού Συγκρητισμού (ή άλλως πως, το πυρίκαυτο ζήτημα του Πανθρησκειακού Οικουμενισμού) δεν το ακουμπάει… ως ώφειλεν να πράττει διό μη τυχόν και του καεί ο θρόνος.

Ο Χωρεπίσκοπος Καρπασίας πρόκειται για μεγάλο αντιαιρετικό ανάστημα, ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, όπου αδυνατεί ή μάλλον καλύτερα δεν θέλει παντελώς να αντιμετωπίσει την πολύ-αίρεση του Οικουμενισμού. Και αν τυχόν αποπειραθεί να το ακουμπήσει το εν λόγω ζήτημα, έστω σε ελάχιστο βαθμό, τα κάνει κυριολεκτικά θάλαττα-θάλαττα. Εννοώ, ότι κατά όλως περίεργον και παράδοξον τρόπο, με τόσο έντονη και πλούσια αντιαιρετική δράση, συντάσσεται ο αθεόφοβος με το στρατόπεδο των αρχι-Οικουμενιστών. Πράγμα άκρως απαράδεκτον για  τέτοιον εκλεκτόν και σοβαρόν επίσκοπο. Βέβαια, αυτό είναι το λιγότερον…

Η μέχρι στιγμής γνωστή «Εκκλησιολογική προσέγγιση» του χωρεπισκόπου (π.χ. αναγνωρίζει «εκκλησιαστικά στοιχεία» (=Καλβινίζουσα δοξασία) στις ετερόδοξες και αιρετικές Ομολογιακές Κοινότητες) μπάζει από άκρως πεπλανημένες νεοΦαναριώτικες επιρροές και αμφίβολες επιδράσεις από την φιλοσοφίζουσα και κακόδοξη θεολογία των σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών και αρχιΟικουμενιστών εκκλησιαστικών ανδρών του Περγάμου κ. Ιωάννη Ζηζιούλα και του Μεσσηνείας κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου. Συνεπώς, ο Χωρεπίσκοπος κ. Χριστοφόρος είναι μία εκ των πολλών εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων, όπου βραχυκυκλώνουν βαθέως την Εκκλησία της Κύπρου, τον Μοναχισμό Της, τον Κλήρο και τον Λαό Της, και έτσι υπνώττουμεν, ύπνον βαθύ, στα περί της Οικουμενιστικής Κινήσεως.

Έχουμε αποκαλύψει σε προηγούμες κριτικές μας κατά των παραδόξων ενεργειών του Χωρεπισκόπου, ότι οι (παρα)πλανημένες και κακόδοξες αντιλήψεις του, βραχυκύκλωσαν σημαντικά το Ιερό Κοινόβιο της Τροοδιτίσσης και την Ιερά Μονή της Θεοτόκου. Εξάπαντος, βραχυκύκλωσαν σημαντικά και τους εν Κύπρω οργανωσιακούς «Σωτηρικούς», πλήν ελαχίστων και λαμπρών εξαιρέσεων. Τα προειρρημένα Κοινόβια κ.ά., εξασκούν πλέον τον δικηγόρο του Διαβόλου προπαγανδίζοντας, είτε ανοικτά είτε δια ψιθυρισμού, ότι αναγνωρίζουν και άρα συντάσσονται υπέρ των αιρετικών αποφασισθέντων της Ληστρικής Συνόδου του Κολυμπαρίου.

Η πραγματικότητα είναι, ότι, μετά της εποχής του Κολυμπαρίου, το νοσηρό και φαριζαϊκό Εκκλησιαστικό κατεστημένο της Κύπρου έχει κατασκανδαλίσει και απαγοητεύσει, σε μέγιστο βαθμό, σύσσωμη την πιστεύουσα Κοινότητα, δηλ. το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Κύπρου.

Παρ΄όλα αυτά και για αυτά, στο εν λόγω ιερό Κοινόβιο της Θεοτόκου, καλώς ή κακώς, δεν δέχονται ετεροδόξους τουρίστες!... πράγμα που εξάφνιασε ευχάριστα τους φιλοξενούμενους και άδραξε τότε της πολύτιμης ευκαιρίας ο ιερώς Αποτειχισθής και Πατρολόγος Καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης μετά των Σταυροβουνιωτών πατέρων, και αμφότεροι επληροφόρησαν την καλήν πληροφορία, περί της ιεράς Αποτειχίσεως από τις κακοδοξίες του Κολυμπαρίου και την διακοπή κοινωνίας από την πολύ-αίρεση του Οικουμενισμού, και ενημερώθηκαν οι Μοναχές εκτενώς για τα σωρηδόν κακόδοξα διαδραματισθέντα και αποφασισθέντα της δήθεν «Πανορθόδοξης Συνόδου».

Μερικές μοναχές της Θεοτόκου, φάνηκαν αρκετά καλοπροαίρετες στον διάλογο σε βαθμό που ομολόγησαν, ότι μελετούν μάλιστα τα ακαδημαϊκά και θεολογικά συγγράμματα του Καθηγητού π. Θ. Ζήση.


Ασχέτως με την επίσημη διοικητική γραμμή του Κοινοβίου τους, ίσως και μετά από κάποιες δημόσιες κριτικές που εξάσκησε γράφων, μερικές Μοναχές φάνηκαν διαλλακτικές, ώστε να διαχωρίζουν κάπως την θέση τους με την επίσημη γραμμή που επιβάλλει η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου υπέρ του Νεορθόδοξου Συγκρητισμού. Τα Μοναστήρια έπρεπε ή και πρέπει να γίνουν πολύτιμα φυτώρια του αντιΟικουμενιστικού αγώνος. Ελπίζω μόνον να μη ήτο και είναι λόγια του αέρα… ο καιρός θα το αποδείξη.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου