Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ, ΗΘΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΘYMIAMA
«Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ Θεός μν, ες σμήν εωδίας πνευματικς»
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 29
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Δογματικά Κηρύγματα
ΗΘΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

1. Εχαμε διακόψει γιά λίγο τά δογματικά μας κηρύγματα, δελφοί χριστιανοί, γιατί ταν νάγκη νά μιλήσουμε γιά θλιβερά κακά συμβαίνοντα στόν τόπο μας στά ποκαλυπτικά ατά χρόνια πού ζομε. πανερχόμεθα τώρα στήν σειρά τν δογματικν μαθημάτων μας, πού εναι παραίτητα, γιατί ναφέρονται στήν πίστη μας καί τήν γνώση μας γιά τόν Θεό. Καί ατά τά μαθήματα εναι τά πιό ναγκαα πού πρέπει νά μάθουμε, γιατί μέ βάση ατά θά ρυθμίζουμε σωστά τήν ζωή μας.
Μιλμε γιά τίς διότητες τά προσόντα τοΘεο. Μή γνωρίζοντες πς νά τά χωρίσουμε ατά γιά νά τά μελετήσουμε καλύτερα, προτιμομε τήν διαίρεση σέ φυσικά, σέ λογικά καί θικά προσόντα. Φυσικά προσόντα εναι ατά γιά τά ποα μιλήσαμε δη, πανταχοπαρουσία, αωνιότητα καί παντοδυναμία τοΘεο. Στό προηγούμενο δογματικό κήρυγμά μας μιλήσαμε γιά τά λογικά προσόντα καί κάναμε λόγο γιά τήν παγγνωσία τοΘεο. Παγγνωσία τοΘεοσημαίνει τι Θεός γνωρίζει τά πάντα. Τά πάντα! Καί ατά πού γιναν καί ατά πού συμβαίνουν τώρα καί ατά πού πρόκειται νά συμβον μέχρι τό τέλος τοκόσμου. Μαζί μέ τήν παγγνωσία τοΘεοσυνδέεται καί πανσοφία Του. Πανσοφία τοΘεοσημαίνει τι Ατός γνωρίζει τά ριστα μέσα γιά τούς ριστους σκοπούς. Μέ τήν πανσοφία Του Θεός κανε τόν κόσμο καί κυβερντόν κόσμο. Θαυμάζοντες τά ραα τς φύσεως λέγουμε μαζί μέ τόν Ψαλμωδό: «ς μεγαλύνθη τά ργα Σου, Κύριε, πάντα ν σοφίᾳ ἐποίησας» (Ψαλμ. 103,24). Λόγω της πανσοφίας τοΘεοτά πάντα στόν κόσμο ποτελον να ρμονικό σύνολο, ποτελον μία κλίμακα μέ πολυποίκιλα μέσα καί σκοπούς καί μέ λα ατά πετυχαίνεται γενικός σκοπός τοκόσμου. τσι πανσοφία τοΘεοῦ ἔκανε στε κάθε παρξη, κάθε ν στόν κόσμο, νά χει μέσα του τόν δικό του, τόν διαίτερο σκοπό τς πάρξεώς του, λλά καί ατό πάλι νά εναι συνάμα καί μέσον γιά κάποιο λλο νώτερο σκοπό καί κενο πάλι γιά λλο νώτερο σκοπό. τσι λα χουν ταχθετό καθένα κατά τήν πανσοφία τοΘεονά ξυπηρετον κάποιο γενικό σκοπό, τόν ποο μες οἱ ἀτελες καί πεπερασμένοι νθρωποι δέν μπορομε νά νοήσουμε.
2. λλά στό σημερινό μου κήρυγμα, δελφοί χριστιανοί, θέλω νά σς μιλήσω μέ λίγα λόγια καί γιά τά θικά προσόντα τοΘεο, γιά τήν γιότητά Του, τήν δικαιοσύνη Του καί τήν γάπη Του.
(α) Καί κατά πρτον, γιά τήν γιότητα τοΘεο. Θεός μας, γαπητοί μου, εναι γιος. Εναι πανάγιος καί περάγιος. Ατό σημαίνει τι Θεός εναι τό πόλυτο καλό. Θεός εναι «φύσει γιος». προφήτης σαΐας, ταν καλετο στό προφητικό του ξίωμα, κουσε τούς γγέλους νά μνον τόν Θεό καί νά λέγουν: «γιος, γιος, γιος Κύριος Σαβαώθ» (σ. 6,3). Ατή τριπλῆ ἐπανάληψη το«γιος» σημαίνει τόν πόλυτα γιο. Θεός καί καλό ταυτίζονται πόλυτα, νΘεός καί κακό εναι κρως ντίθετα. πομένως, φοΘεός καί κακό εναι τελείως ντίθετα, τό κακό πού παρατηρομε στόν κόσμο δέν προέρχεται πό τόν Θεό. Δέν εναι Θεός ατιος τοκακο. «Οδέν φαλον πό τοΘεοπεποίηται», λέγει Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεύς. πομένως, ποιος νοχλεται καί πειράζεται, ς μήν λέγει τι «πειράζομαι πό τόν Θεόν· γάρ Θεός πείραστος στι κακν, πειράζει δέ ατός οδένα» (ακ. 1,13). πάρχουν μως στήν γία Γραφή κάποια χωρία, στά ποα σάν νά φαίνεται τι Θεός χει κάποια σχέση μέ τό κακό πού παρατηρεται στόν κόσμο. Λέγει γιά παράδειγμα προφήτης μώς: «Μήπως συμβαίνει κακό στήν πόλη χωρίς Θεός νά χει προξενήσει ατό;» (3,6. Βλ. καί ξ. 4,21. Β´ Θεσ. 2,11). λλά ατά τά χωρία πρέπει νά τά νοήσουμε τι σημαίνουν τι Θεός νέχεται τό κακό, μακροθυμεσατό, τό παραχωρε, φοῦ ὁ ἄνθρωπος, σάν λεύθερος πού εναι, τό προτιμ. μπορεπάλι νά πομε τι ατά τά χωρία τς γίας Γραφς, πού σχετίζουν τόν Θεό μέ τό κακό, κφράζουν τήν «περί προόδου τς μαρτίας ντίληψη», να μεγάλο καί σπουδαο θεολογικό θέμα ατό, γιά τό ποο, γαπητοί μου, θέλω νά σς μιλήσω κάποτε μέ πλά λόγια γιά νά τό καταλάβετε. –  Καί φολοιπόν Θεός εναι γιος μς καλεῖ ὅλους σέ γιότητα καί μς λέγει: «σεσθε γιοι, τι γιός εμι γώ Κύριος» (Λευιτ. 11,45).
(β) ρχόμαστε τώρα στήν δικαιοσύνη τοΘεο. Θεός, δελφοί, εναι δίκαιος. φοῦ ὁ Θεός εναι γιος, πως επαμε, καί θέλει καί μες νά γίνουμε γιοι, δωσε τόν γιο νόμο Του, στε, τηροντες καί φαρμόζοντες ατόν, νά γίνουμε γιοι. λλά δέν τηρεται πάντοτε πό τούς νθρώπους νόμος τοΘεο. Γιατό καί Θεός νεργεῖ ὡς φρουρός τονόμου Του, σάν δικαστική ρχή, ς τό πομε τσι, καί μείβει μέν τήν πακοή στόν θεο νόμο, τιμωρεδέ τήν παρακοή σατόν. Ατό εναι δικαιοσύνη τοΘεο. Δηλαδή, μέ λίγα λόγια: Θεός μέ τό νά θέσει τήν θική τάξη στόν κόσμο καί νά δώσει στούς νθρώπους τόν τέλειο νόμο Του, πού φτιάχνει τέλεια κοινωνία, εναι γιος. Καθόσον μως συγκρατετήν θική ατή τάξη καί δηγετά πάντα στόν ψιστο σκοπό καί τέλος, εναι δίκαιος.
λλά στά πράγματα τς ζως φαίνεται πολλές φορές μιά ντιφωνία. Βλέπουμε, δηλαδή, τούς καλούς νά ποφέρουν καί τούς κακούς νά ετυχον. Ατό πάλι, χριστιανοί μου, εναι να λλο μεγάλο καί σπουδαο θέμα, πού λέγεται «πρόβλημα τς θεοδικίας». Μέ ατό τό θέμα σχολεται στήν Παλαιά Διαθήκη λόκληρο τό βιβλίο τοῦ Ἰώβ. Ατό πού σύντομα μπορνά σς πῶ ἐδγιά τό θέμα ατό εναι, πρτον μέν, τι τά παθήματα τοῦ ἀνθρώπου δέν εναι πάντοτε τιμωρίες γιά τά μαρτήματά του, λλά εναι καί μέσα δοκιμασίας καί καθαρμοτου καί ξαγιασμοτου. Καί τό λλο πού θέλω νά σς πεναι τι δέν τελειώνει ζωή τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν ζωή ατή στόν παρόντα ατόν κόσμο. πάρχει καί λλη ζωή καί ατή ζωή εναι αώνια. Σατήν λοιπόν τήν λλη ζωή θά τακτοποιήσει Θεός τά τακτοποίητα πού παρατηρονται στόν παρόντα κόσμο. μες πάντως δέν πρέπει νά κλονιζόμαστε καθόλου καί καθόλου δέν πρέπει νά μφιβάλλουμε γιά τήν δικαιοσύνη τοΘεο. «δέ δίκαιος κ πίστεως ζήσεται»! εσεβής, δηλαδή, πρέπει νά εναι στερεωμένος στήν πίστη τι Θεός εναι δίκαιος. Ατή εναι ἡ ἀπάντηση πού δωσε στά χρόνια του προφήτης ββακούμ στούς κλονιζομένους γιά τήν δικαιοσύνη τοΘεο: «δέ δίκαιος κ πίστεως ζήσεται» (2,4)!
(γ) Γιά τήν γάπη, τέλος, τοΘεοῦ ἔχουμε νά πομε τι, «Θεός γάπη στι» (Α´ ωάν. 4,8)! Ἡ ἀγάπη τοΘεοσέ μς φαίνεται πρτον στό τι μς δημιούργησε γιά νά γίνουμε μέτοχοι τς μακαριότητάς Του, τς δόξας Του. Καί ταν μαρτήσαμε καί χάσαμε τήν δόξα μας, Θεός στειλε τόν ΜονογενΤου Υό καί σαρκώθηκε καί σταυρώθηκε γιά μς, γιά τήν φεση τν μαρτιν μας καί τήν παναφορά μας στήν πρώτη μας μορφιά, στό «ρχαο κάλλος»! Μς βαλε στήν οκογένειά Του, πού λέγει «κκλησία», μς κανε παιδιά Του. «δετε – λέγει Εαγγελιστής ωάννης – ποταπήν γάπην δέδωκεν μν πατήρ να τέκνα Θεοκληθμεν»! λλά μς περιμένει μεγαλύτερη κόμη δόξα. «Οπω φανερώθη τί σόμεθα· οδαμεν δέ άν φανερωθ, μοιοι ατῷ ἐσόμεθα, τι ψόμεθα ατόν καθώς στι» (Α´ ωάν. 1,1-2)!
λλά καί νῶ ἀκόμη πιμένουμε νά μαρτάνουμε Θεός μς νέχεται. σέ μς τούς μαρτωλούς ατή γάπη τοΘεοκαλεται «εσπλαγχνία», «μακροθυμία», «χάρις», «λεος», κ..
γαπητοί μου! Στήν πρός μς γάπη ατή τοΘεο, ἡ ὁποία καλεται καί «γαθότητα», πρέπει νά νταποκριθομε μέ τήν δική μας γάπη σΑτόν. γάπη στόν Θεό καί στόν πλησίον μας, πού πρέπει νά τόν βλέπουμε ς εκόνα τοΘεο. «μή γαπν οκ γνω τόν Θεόν, τι Θεός γάπη στίν» (Α´ ωάν. 4,8)!

Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας