Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ


ΘYMIAMA
«Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ Θεός μν, ες σμήν εωδίας πνευματικς»
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 18
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ

1. Υός τοΘεο, δελφοί χριστιανοί, γινε νθρωπος, χωρίς νά πάψει νά εναι Θεός καί δωσε στόν κόσμο τήν θεογνωσία, τήν γνώση γιά τόν Θεό. «Θεολογία» λέγουμε τήν γνώση ατή. Καθένας πού δέχεται τήν γνώση τοΘεοτήν ζεῖ ἔπειτα μέσα του, λλά τήν ζεῖ ἀνάλογα μέ τήν ποιότητα τς ψυχς του. τσι στήν κκλησία μας καθένας ζεμία μυστική θεολογία. Καί σο καθένας προοδεύει στήν καθαρότητα τς ψυχς του, τόσο ζεκαί γεύεται σωστότερα καί καλύτερα τήν ποκάλυψη τοΘεο, τήν θεολογία, πως τήν επαμε παραπάνω. Πάντως πρέπει νά γνωρίζουμε τι στήν κκλησία μας χουμε ατά τά δύο: Τήν «θεολογία», τήν γνώση, δηλαδή, τοΘεο, καί τόν «μυστικισμό», τήν σωτερική, δηλαδή, βίωση τς γνώσης τοΘεο. Καί τό σωτερικό ατό βίωμα τολόγου τοΘεοστήν καρδιά μας κδηλώνεται βέβαια πειτα καί ξωτερικά, μέ ργα καλά καί νάρετα. λλά πρέπει πρτα θεολογία (= λόγος τοΘεο) νά «νεργεται μέσα μας» (βλ. Α´ Θεσ. 1,13), νά ζυμωθεστήν ψυχή μας, νά γίνει ρωτάς μας. Νά μς γίνει «μυστική θεολογία». ν δέν γίνει ατό, ς μή τολμμε νά μιλμε γιά τόν Θεό, γιατί λόγος μας θά γγίζει τίς ψυχές τν νθρώπων σάν πάγος!...
2. σκοπός γιά τόν ποο μς δόθηκε θεογνωσία πό τόν Θεό εναι, γαπητοί μου, γιά νά γνωρίσουμε τόν Θεό καί νά νωθομε μαζί Του. «Θέωση» λέγουμε τήν νωση ατή μέ τόν Θεό. τήν λέμε καί «γιότητα», γιατί ὁ ἅγιος πέτυχε τήν νωσή του μέ τόν Θεό, τήν «θέωσή» του. Εναι πολύ σημαντικό ατό, δελφοί, νά τό γνωρίζουμε, γιατό καί ἡ Ἐκκλησία δωσε, σέ Οκουμενικές Συνόδους, μεγάλες μάχες γιά τό Πρόσωπο τοΧριστο, τι εναι τέλειος Θεός καί τέλειος νθρωπος. Γιατί, ν ὁ Ἰησος Χριστός δέν εναι τέλειος Θεός καί τέλειος νθρωπος, δέν μπορομε μες οἱ ἄνθρωποι νά θεωθομε· δέν μπορομε, δηλαδή, νά πετύχουμε τόν σκοπό γιά τόν ποο πλαστήκαμε.
3. Ἡ ἕνωση τν δύο φύσεων, τς θείας καί τς νθρώπινης, στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστοῦ ἔγινε στήν Κοιλία τς Παναγίας! Γιατό καί τήν Κοιλία Της τήν λέγουμε «ργαστήριον νώσεως τν δύο φύσεων» (γιος Κύριλλος λεξανδρείας). Καί ἡ ἕνωση τς δικς μας νθρώπινης φύσης μέ τήν θεία φύση, γιά νά πετύχουμε τήν θέωσή μας, θά γίνει στήν Κοιλία τς Θεοτόκου κκλησίας! Οἱ ἅγιοι Πατέρες, πως μιλον γιά Θεοτόκο Παναγία, τσι μιλον καί γιά Θεοτόκο κκλησία, στήν ποία παναλαμβάνεται σέ κάθε πιστό, κατά τό μέτρο τς καθαρότητάς του, τό θαμα πού γινε στήν Παναγία μας. Στήν κκλησία, λοιπόν, μέ τήν Χάρη τοΘεοπού μς παρέχει ατή διά τν γίων Της Μυστηρίων, στήν κκλησία θά πετύχουμε καί τόν καθαρμό μας πό τά μαρτωλά μας πάθη καί τόν γιασμό μας, τήν νωσή μας, δηλαδή, μέ τόν Θεό. λλά δπού φτασα, μιλώντας γιά κκλησία, χω νά σς π, χριστιανοί μου, σάν σέ παρέκβαση, τι κατά τόν 11ο α. ποκόπηκαν πό τήν κκλησία μας ολεγόμενοι τώρα «Καθολικοί». Μέχρι μως τότε, μέχρι τό σχίσμα δηλαδή, εχαμε κοινή παράδοση μέ ατούς, τήν ποία κρατομε μέχρι τώρα καί μες καί ατοί. Καί μες τώρα χουμε τούς γίους πού χουν οΚαθολικοί πρίν πό τό σχίσμα, τόν γιο Κυπριανό, τόν γιο Αγουστνο, τόν Μέγα Γρηγόριο, λλά καί ατοί πάλι χουν τούς δικούς μας γίους πρίν πό τό σχίσμα, τόν γιο θανάσιο, τόν γιο Βασίλειο, τόν γιο Κύριλλο λεξανδρείας. Καί ν μιλμε γιά διάλογο μέ τούς Καθολικούς γιά νωση μαζί τους, ατό τό κάνουμε μέ βάση τήν κοινή ατή παράδοση. Γιατί μετά ατοί παρεξέκλιναν σέ δογματικές θέσεις συμβιβάστους μέ τήν πρώτη παράδοση.
4. Ἡ Ἐκκλησία μας, ἡ Ὀρθόδοξη κκλησία μας, στήν ποία πετυχαίνουμε τόν καθαρμό μας καί τόν ξαγιασμό μας λέγεται «καθολική». τσι τό μολογομε στό «Πιστεύω» μας: «Ες μίαν, γίαν, καθολικήν καί ποστολικήν κκλησίαν». Ἡ Ἐκκλησία εναι καθολική κατά τό τι «καστον τν μελν της, χι μόνον κληρικός, λλά καί πς λαϊκός καλεται νά μολογκαί νά περασπίζτήν λήθεια τς παραδόσεως... Ες χριστιανός δεχθείς τό γιον Πνεμα κατά τό Μυστήριον τοῦ Ἁγίου Χρίσματος δέν δύναται νά εναι διάφορος ς πρός τήν πίστιν· εθύνεται πάντοτε διά τήν κκλησίαν».1λλά λέγεται ἡ Ἐκκλησία μας «καθολική» καί διότι δέν μπορενά ταυτισθεμέ να θνος μέ να πολιτισμό. Ατό στήν ρθόδοξη κκλησία μας χαρακτηρίζεται ς αρεση· εναι αρεση τοφυλετισμο. Ἡ Ὀρθόδοξη κκλησία, ν καί καλεται γενικά «κκλησία τς νατολς», μως θεωρεται ς οκουμενική κκλησία. Δέν περιορίζεται πό να πολιτικό τύπο, λληνικό ἤ ἄλλο, λλά θέλει νά γκαλιάσει λους τούς νθρώπους, λα τά θνη λης τς γς καί νά τά καταστήσει μέλη Της. Ἡ Ὀρθοδοξία εναι τό φύραμα πολλν διαφόρων πολιτισμν καί γιατό θεωρεται καί ς πολιτιστικό πρότυπο τοῦ ἀνατολικοχριστιανισμοκαί γιατό τό ργο τς ρθόδοξης εραποστολς ξελίχθηκε τόσο θαυμαστά: πειδή ἡ Ὀρθοδοξία εναι περ-θνική καί πειδή δέν ταυτίζεται μέ ρισμένο σχμα πολιτισμο. Τά σχήματα εναι ποικίλλα, λλά πίστη εναι μία.
5. Τέλος, γιά νά διδαχθεκάποιος τήν θεολογία τς κκλησίας μας καί νά Τήν κυοφορήσει σωστά, νά τήν κάνει, δηλαδή, «μυστική θεολογία», πως επαμε στήν ρχή, καί νά τήν κδηλώνει μέ νάρετη καί για ζωή, πρέπει νά βρεῖ ἕνα πεπαιδευμένο πνευματικό πατέρα, να «Στάρετς», πού λέγουν οΡσοι, να «Γέροντα», πού λέγουμε μες. Πολλοί φέρονται μέ τό νομα ατό, λλά πό τήν ζωή τους καί πό τά λόγια τους φαίνονται καθαρά τι δέν εναι, γιατί δέν χουν περάσει πό κάθαρση καί σκηση, πό σωστή, δηλαδή, μοναχική ζωή καί πολιτεία, γι ατό καί τα λόγια τους δέν χουν καθόλου Θεολογία. Τέτοιοι σωστοί καί γιοι Γέροντες, στό χρο μας τώρα τελευταα, ταν οἱ ὅσιοι πατέρες Παΐσιος καί Πορφύριος καί πατήρ άκωβος Τσαλίκης. ς καταφεύγουμε στούς βίους τους καί τήν διδασκαλία τους καί ς μαθητευόμαστε σατούς. Μς εναι πλανες διδάσκαλοι, γιατό καί τούς μπιστευόμαστε πολύτως, γιά νά ποφεύγουμε τά δύο αρετικά κρα, τά ποα ταλαιπωρον σήμερα διαίτερα τόν χρο μας.
Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας

1. Βλαδίμηρος Λόσκυ, Ἡ Μυστική θεολογία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, σ. 13.