Translate

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΟΙ ΦΛΟΥΦΛΟΥΡΙΣΤΕΣ ΤΣΟΜΠΑΝΑΡΑΙΟΙ, ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ



ΟΙ ΦΛΟΥΦΛΟΥΡΙΣΤΕΣ ΤΣΟΜΠΑΝΑΡΑΙΟΙ, ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Πάντως να σας εξομολογηθώ μια αμαρτία μου, ότι σε κάθε βίντεο περί Ψυχολογικής και Ψυχιατρικής  κατηχητικής και ερμηνευτικής αναλύσεως του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη έβρισκα τον εαυτόν μου σε πάμπολλα σημεία. Λαλεί και διδάσκει ο άνθρωπος αρκετά πνευματικά και σημαντικά πράγματα αλλά... υπάρχει ένα αλλά!
Ποιο είναι αυτό το άλλά;
Αλλά όμως: το ζήτημα του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Συγκρητισμού, προελαύνει πλέον, εντός των Τοπικών Εκκλησιών μας διά μέσω των κατηχητικών και ποιμαντικών Αρχιεπισκοπικών και Πατριαρχικών Εγκυκλίων... και μερικοί (ΠΡΩΤΟ)πρεσβύτεροι φλουφλουρίζουν ανέμελοι μη χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια της «Διπολικής εξουσίας» τους, ενώ την ίδια ακριβώς στιγμή λοιδωρούν, ιεροκατακρίνουν και διαβάλωσι ομοτίμους και ισοτίμους συλλειτουργούς των και οδηγούν στα δικαστήρια θεολόγους της Εκκλησίας για να τους βγάωσι σκάρτους και συκοφάντες... όπου αμφότεροι μάλιστα βρίσκονται και εν αδίκω διωγμό.
Αντικειμενική πραγματικότητα με αντικειμενικά δεδομένα και πάμπολλα αναντίρρητα στοιχεία για τα προειρημένα λεχθέντα μας, είναι η Ληστρική Σύνοδος του Κολυμπαρίου, όπου προς πληροφορία σας, ΟΥΤΕ απέθανε αλλά ΟΥΤΕ ακόμη ετάφη, παρ΄όλη την α-νόητη συνθηματολογία τινών Κληρικών και θεολόγων.
Οι φλουφλουριστές τσομπαναραίοι, κατά βάση θέλουν την ησυχία τους, και όχι να ανοίξουν πολλαπλά μέτωπα κατά τινών εξεχουσών εκκλησιαστικών αρχών και αρχιερατικών εξουσιών… διότι θα υφίσταντο απροσμέτρητες συνέπειες όπως λ.χ. σημαντική απόκλισις στα Πολιτικά στατιστικά και σημαντικώτατες φερ΄ειπείν διαρροές σε καθιερωμένες Πολιτικές εκλογές. Αλλά τέτοιοι τσομπαναραίοι έχωσι συμπλέξει την ιερατική τους εξουσία με τον διακαή πόθο της υφαρπαγής και της Πολιτικής εξουσίας, όπερ αλλότριο από την πατροπαράδοτη Πίστη.
Δεν γνωρίζω αν τα Ψυχολογικά και Ψυχιατρικά, ενίοτε τα Πολιτικο-ποιμαντικά κριτήρια, ότι θα μας βοηθήσουν να αναχαιτήσουμεν την πολύ-αίρεση του αιώνα, αλλά γνωρίζω αρκετά καλά, ότι πλέον ομιλούμε, και μερικοί «αμούστακοι» μαθητευόμενοι, ως άλλοι λίθοι-πέτρες, διότι, και οι λίθοι κεκράξονται καθώς λέγει ένα Γραφικό ρητό, και ότι η κάθε με ακρίβεια Ομολογία Πίστεως κατά τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή εξαγιάζει από εύκολο συντόμι κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπον.
Βέβαια, κατά το έντεχνο Βολουδάκειο «Ευαγγέλιο», καθιερώθηκε, δυστυχώς, μία νοσηρά και απόλυτη «ΤΥΦΛΗ ΥΠΑΚΟΗ», του αδιακρίτου τύπου, με το Πατερικό απόφθεγμα υπό μάλης «ας μη έχουμε εμπιστοσύνη στο λογισμό μας» αλλά ας έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη σε τινές Πρωτοπρεσβυτέρους των Αθηνών όπου, δημιούργησαν και διοικούν, και παραττάσουν πολυτρόπως, κληρικούς και λαϊκούς, σ΄ένα «Ορθόδοξο» δήθεν Πολιτικό κομματίδειο με την φαντασιακή και ονειρική, ψευδαίσθηση και ελπίδα, της υφαρπαγής ολοκλήρου ή μέρους της Πολιτικής εξουσίας.
Όπου κυρίως αυτή η απολυτοποίησις τινός πατερικού ρηθέντος, κατευθύνει και βραχυκλώνει, διότι βολεύει τον τάδε ή δείνα Γέροντα-Γκουρού, σαφώς-σαφέστατα και αναντίρρητα, σε μία λανθάνουσα μορφή, τη θεολογική σκέψη και την πνευματική ωρίμανση των πιστών σε ζητήματα ΚΥΡΙΩΣ επί της Πίστεως, ή, ότι λ.χ. μπορεί η ατομική Ομολογία Πίστεως και η αγία Ανυπακοή (Εκκλησιαστική Ανυπακοή) του πιστού-οπαδού, και η κάθε αντιαιρετική ενέργεια τινός ατόμου, να μή εξαγιάζει εν τέλει τον άνθρωπο, διότι δεν έλαβε την αγιαστική ευλογία και δεν έγινε εν υπακοή  του πνευματικο-Γκουρού του.
Η απολυτοποίησις μίας προβληματικής υπακοής είναι αρετή;
Τότε γιατί γίνεται ο αυτοσκοπός της ζωής και της Σωτηρίας μας; Για να σχετίζομαι με τον σεβαστό Πρωτοπρεσβύτερο π. Β. Βολουδάκη και την αγαπητή Πρεσβυτέρα κ. Νιννέτα Βολουδάκη, και με το Πολιτικό κόμμα του Βολουδακισμού, θα πρέπει να υπακούω απόλυτα και στα πάντα την οικογένεια Βολουδάκη; Να τους παραχωρήσω και το λογικό μου και το αυτεξούσιο και την ελευθέρα βούληση μου τα οποία είναι δώρο Θεού; Σοβαρολογούμε αδελφοί και πατέρες; Αυτά τα αθεολόγητα μασκαραλίκια είναι Γκουρουϊστικές πράξεις, δηλ. ετερόθρησκες και κακόδοξες ενέργειες.
Αλλά, όμως, οι ανόητοι Γκουρούδες-εξομολόγοι, επειδή επιθυμώσι μετα μανίας οπαδούς οπίσω αυτών, μας μεταβάλλωσι σε μανιοεξαναγκαστικούς πιστούς, και να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο πνευματικό μας, και μάλιστα στους «καλούς λογισμούς» του, αδιακρίτως, ακόμη και για τα ζητήματα Πίστεως, που μας φαίνονται κατά τινές εκλάμψεις, ότι αντιβαίνουν μάλιστα και την αλήθεια του ιερού Ευαγγελίου και της ιεράς Παραδόσεως. Πρόκειται για θεόμουρλη παλαβομάρα με το συμπάθιο.
Εξάπαντος και δή μετά την μεταΚολυμπάριον μεγίστη πτώση των δέκα Αυτοκεφάλων Τοπικών Εκκλησιών, όπου εισήχθει, εν τη κερκόπορτα του νεοΦαναριώτικου Συγκρητισμού το Δογματικό Σχίσμα του αιώνος, κάποιοι κουτοπόνηροι παποκαίσαρες, κακής φωτοτυπίας, επιμένουσι με μανιακό τρόπο να φωνασκώσι με υστερικούς αλαλαγμούς, για Πολιτική ανυπακοή, αντί να βροντοφωνάζωσι για το μείζον, τουτέστιν για Εκκλησιαστική αγία ανύπακοη, όπου το κινδυνευόμενον είναι πρωτίστος η Καθολική Φίλη Ορθοδοξία, αντί η εκασταχού Πολιτεία.
Αλλά όταν το μείζον είναι η Πολιτική Παράταξη μας και η Πατρίδα μας, τα περί της Πίστεως λογικά, έρχονται δεύτερα, εκεί τότε υφίστατο προφανώς το αμφιλεγόμενο Εκκλησιολογικό ζήτημα του Εθνοφυλετισμού και του Εθνικισμού.
Να ευνουχίσουμε δηλαδή την κριτική σκέψη μας και το λογικό μας; Κύριε Ελέησον! Αν ο
Χριστός μας ήθελε τέτοια μισάνθρωπη λοβοτομή, πράγμα αποτρόπαιο, γιατί να μας δημιουργήσει με εγκέφαλο και διάνοια όπου εμπεριέχει τη Λογική και την κριτική σκέψη; Φανταστείται ότι για την διαβόητη λοβοτομή, οι Ψυχίατροι εμπνευστές της, έλαβαν και βραβείο Νομπέλ. Εξάπαντος ο Πολιτειοκρατικός ή Καισαροπαπικός Λεβιάθαν του Πολιτικού Φιλοσόφου και Αγγλοξάξονα Τόμας Χόμπς μοιάζει χαριτωμένος νάνος μπροστά στο ολοκληρωτικό «νεοΟρθόδοξο Λεβιάθαν» το γνωστό και ως Βολουδάκειο και παποκαισαρικό καθεστώς της σέκτας «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ».
Οι εμπνευστές όμως της «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» θα πρέπει να λάβωσι είτε το «Χρυσό Βατόμουρο» είτε και το Νομπέλ α-νοησίας. Διότι πρόκειται για τον τέλειο Δούρειο Ίππο της εκκοσμικεύσεως ή του σεκουλαρισμού της Ελλαδικής Εκκλησίας.
Ούτε λόγος βέβαια, να κάμνουμε υπακοή στους αγίους Πατέρες, κατά τον λογισμό μας, όπου μας προτείνουν να ερευνούμε και να ανακρίνουμε την πίστη των Πνευματικών μας πατέρων. «Ποιος είσαι εσύ άλλωστε που θα ανακρίνεις ένα δεδηλωμένο και κεχρισμένο πνευματικό;» «Έχεις μήπως και εσύ την ετικέτα ή το οφίκκιο του πνευματικού;» «Ποιος σου την έδωσε; Αυτοεχρίσθης μήπως ως πνευματικός άνθρωπος; Από πού και ως πού; Έλαβες κανένα ιερό Χρίσμα στη ζωή σου από καμμία αγία Κολυμβήθρα και φωνασκώσι παράφωνα τα γονίδιά σου;» Μη έχεις εμπιστοσύνη στη γυναίκα σου, στη μητέρα σου στον πατέρα σου, τον αδελφό/ή ή φίλο σου, μη λαμβάνεις ευλογία εξ αυτών, γιατί να τους ερωτήσεις άλλωστε τη γνώμη τους, διότι, γι΄αυτά τα ζητήματα (για όλα) είναι οι κατά συρροήν «παππούληδες» Γκουρουδάκηδες όπου σου ενσπείρωσι εσφαλμένα την παράλογη άποψη, τινας «κοσμικοποιημένης υπακοής» εν τω κόσμω  για να μη έχεις καμμία εμπιστοσύνη στο όντως εσκοτισμένο λογισμό σου, ούτε και σε κανέναν άλλο πλησίον σου, παρ΄εκτός του «τιμίου» με ισχυρά αυτοπεποίθηση Γκουρού σου.
Ο γκουρού θα σε παντρέψει και ο γκουρού θα σε χωρήσει. Ο γκουρού θα σε θάψει θα σε κηδέψει, και αν του βαστά, ο γκουρού θα σε αναστήσει! Ο γκουρού θα σε κληρονομήσει. Ο γκουρού θα σε αρμέψει, οικονομικά, για να αποτειχίσει ή, αν θέλετε για να εντειχίσει «εσωεκκλησιαστικώς», τινά «ιερά» πολιτικοθρησκευτική μικρή αυτοκρατορία-Σέκτα ή και ανίερη φατριά.
Οι ιεροί Κανόνες είναι αμείλικτοι περί συστάσεως φατριάς και κομμάτων με εκκλησιαστικό περιτύλιγμα διότι ενσπείρωνται Πρεσβυτεριανά και Κληρικαλιστικά Σχίσματα και διαιρέσεις.
Προφανώς ορισμένοι «Πνευματικοί» έχωσι «καλούς λογισμούς» και επιθυμώσι να σβέννωσι το Πνεύμα το Άγιον και να βραχυκυκλώνουσι ωφελιμιστικά τους μαθητές τους, ίνα μη τους ελέγχωσι οι τελευταίοι τας ανόμους και αντιΕυαγγελικάς πράξεις και πτώσεις των περί την Πίστη. Μιλώ κυρίως από προσωπική εμπειρία, διότι σχεδόν 40 χρόνια μέσα στην Εκκλησία, και σπουδές σχεδόν πέντε χρόνια στη Θεολογική Σχολή, εγνώρισα σωρηδόν ειδών Κληρικών.
Για να ξυπνήσουν κάπως τα πνευματικά παιδιά του πατρός Βασιλείου κ.ά. αξιότιμων Πνευματικών, θα σας προτείνω, τα μανιφέστα του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», που είναι κυρίως και το «ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΤΟΥ ΓΚΟΥΡΟΥΪΣΜΟΥ»:
Δεν χρειάζεται να πάρετε ευλογία για το εν λόγω βιβλίο, διότι είναι θεμελιωμένο επάνω σε Πατρολογικά παραδείγματα. Όσοι επιθυμείτε να «πάρετε ευλογία» για να το μελετήσετε, και σας απαγορευθεί, μικρό το κακό, διότι υφίστατο το δυνητικό δικαίωμα, να παρακάμψετε, τον πνευματικό σας, και δή σε ζητήματα Πίστεως. Σας το υπογράφω! Και τα δύο βιβλία είναι Θεολογικά βιβλία όπου κατά βάση των Πατέρων αποσαφηνίζονται πάμπολλες θεολογικές απορίες των κατηχουμένων και ποιμενομένων Χριστιανών.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Άραγε γιατί ο λίαν αγαπητος π. Βασίλειος Βολουδάκης έκανε μέχρι στιγμής εκατοντάδες δεκάδες οπτικοακουστικές ομιλίες περί Ψυχολογίας, περί Ψυχιατρικής, περί διαπροσωπικών Σχέσεων, περί Γάμου, περί Ποιμαντικής, περί Πολιτικής, περί Πολιτικής, περί Πολιτικής, περί Πολιτικής, περί Φιλοσοφίας, περί Υπακοής, περί Υπακοής, περί Υπακοής, περί Υπακοής, και περί υπακοής κ.ο.κ. τις οποίες παρεπιμπτώντος τις έχω παρακολουθήσει σχεδόν όλες με μεγάλο ενδιαφέρον αν και ενίοτε ένοιωθα να με αποκοιμήζωσι, όπως τις ομιλίες του π. Α. Κονάνου, του Λεμεσού κ.ά. ενώ ακόμη να κάνει ΜΙΑ αντιρρητική ομιλία κατά του πολύ-αιρετικού Οικουμενισμού ή και κατά συγκεκριμενων Οικουμενιστών...; Τι έχει να χάσει; Τι είδους αντιΟικουμενιστής Κληρικός είναι αυτός όπου εισαγάγει μάλιστα τον ετερόδοξο παποκαισαρισμό εντός της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με την άνομη ανοχή του μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου;
Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών