Translate

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΟΒΑΡΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΕΝΕΓΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ ΤΩΝ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ





ΣΟΒΑΡΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΕΝΕΓΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ ΤΩΝ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Η ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΜΕΝΕΓΑΚΗ



Αγαπητέ εν Χριστώ Παναγιώτη καλησπέρα!

Άκουσα την ομιλία του πατέρα Βασιλείου που μου έστειλες και πράγματι δεν είχα διαπιστώσει μέχρι στιγμής -μιας και είναι αρθρογράφος στον Ο.Τ κάποια λάθος του τοποθέτηση.

Δεν θα έλεγα όμως ότι κακοδοξεί αλλά ότι προσπαθεί να "κάνει τα λίγα λιγότερα" για να αποφύγουμε το σχίσμα όπως πολλοί που κουκουλώνουν και "φτιασιδώνουν"την αίρεση του οικουμενισμού έτσι ώστε να την "καταπιούμε" και εμείς οι υπόλοιποι και για να μη θεωρηθούμε "αντάρτες" και φονταμελιστες να κάτσουμε ήσυχα και μουγκοί δηλαδή γυρνώντας απλά την πλάτη στη διδασκαλία του Χριστού!

Επιτέλους ο πατριάρχης κος. Βαρθολομαίος πρέπει σοβαρά να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να ξεκαθαρίσει στο ποίμνιο αν θέλει να δημιουργήσει μιά νέα Εκκλησία μαζι με οσους απαρτίζουν το ΠΣΕ ώστε να μη διχάζεται άλλο το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Δηλαδή ο π.Βασίλειος δεν γνωρίζει ότι ήταν αιρετικός ο Άρειος πράγμα που το γνωρίζει το βικιπαίδεια στο ιντερνετ που σας στέλνω παρακάτω?

(…)

ο ίδιος ο Κύριος δεν εμφανίστηκε με σκισμένο το χιτώνα από τον Αρειο "Τις Σου τον χιτώνα, Σώτερ, διείλεν; Άρειος ο άφρων, ο της Τριάδος τεμών την ομότιμον αρχήν εις διαιρέσεις. Ούτος ηθέτησέ σε είναι τον ένα της Τριάδος, ούτος Νεστόριον διδάσκει Θεοτόκον μη λέγειν. Αλλ' η Σύνοδος η εν Νικαία Υιόν Θεού Σε ανεκήρυξε, Κύριε, Πατρί και Πνεύματι σύνθρονον."

ο Αγιος Νικόλαος που ράπισε τον Αρειο τι ήταν ?φονταμενταλιστής?

Στο σημείο που ρωτούσε το ακροατήριο αν είναι εκείνος η εκκλησία προφανως για να πάρει αρνητική απάντηση , μόνος του εκείνος αργότερα είπε ότι τη Χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού δεν την λαμβάνουν μόνο οι Επίσκοποι αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της Εκκλησίας που αποτελειται όπως ήδη θα γνωρίζει από κληρικους λαικους και μοναχους. Άρα όποιος μετέχει στο Αγιο Πνεύμα και καταφέρνει να μη το λυπεί από την αμαρτία του ώστε να είναι σταθερή η μετοχή θεωρείται Άγιος Θεοφόρος. Και εξηγώ ότι έχει περάσει μάλλον το στάδιο της Φωτίσεως. Αυτός ειναι η Εκκλησία.

Η Σύνοδος για να καθοδηγείται από το Αγιο Πνεύμα πρέπει να αποτελείται από Θεωμένα μέλη της Εκκλησίας. Η Σύνοδος του Κολυμπαρίου αποτελούνταν απο Θεωμένους? Τα κίνητρα ήταν Χριστοκεντρικά η ανθρωποκεντρικά?
Τα θέματα έχρηζαν προτεραιότητας η ήταν αντιθετα στη διδασκαλία του Κυρίου Ιησού Χριστού και έβρισκαν αντίθεση στο Σύμβολο της Πίστεως?
Το αποτέλεσμα ήταν η ενότητα της Πίστεως που χαρίζει η ευλογία του Θεού η ο διχασμός καρπός του πονηρού?

Τελευταία σε κάποια ομιλία (δεν θυμάμαι αν ήταν του π.Σάββα Αγιορείτη) άκουσα τον ορισμό της Εκκλησίας και αναπαύτηκα στη συγκεκριμένη ερμηνεία.

Η Εκκλησία είναι η αλήθεια του Χριστού και όσοι μετέχουν σε αυτή .
Κατά τη γνώμη του πατρός Βασιλείου γιατί γράφτηκε ο Ι.Κανόνας που ορίζει να μη συμπροσευχόμαστε ούτε και μεσα στα σπίτια μας με αιρετικό η ό άλλος που ορίζει να μη μνημονεύει ο Ιερέας αιρετικό επίσκοπο.

Όσοι αντιδρούν στηρίζονται στην Εκκλησιολογία και με θεολογικά επιχείρηματα θεμελιώνουν την άποψη τους ενώ αυτοί που υποστηρίζουν τη Σύνοδο όπως έχω δει μέχρι τώρα και σκανδαλίζομαι εμφανίζουν μία είκονα σαν να είναι άσχετοι με το "χώρο" που βρίσκονται και δεν ξέρουν κάν τι είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία!
Βεβαίως και η δίκαιη αντίδραση όσων δεν συμφωνούν με την τροπή των εκκλησιαστικών θεμάτων δεν αθωώνει τους άσχημους χαρακτηρισμούς η βιαιοπραγίες.
Θα ακούσω και άλλη του ομιλία μήπως και σχηματίσω ολοκληρωμένη άποψη

Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε

Α.Μ

Της Αναστασίας Μενεγάκη


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΜΕΝΕΓΑΚΗ
Εξ αρχής να σας πληροφορήσω αξιότιμη φίλη αναγνώστρια και εν Χριστώ αδελφή ότι ως πρώην αρθρογράφος του «Ο.Τ.» έχω ισχυρές ενδείξεις και αποδείξεις ότι ο Πρεσβύτερος των Πευκακίων δεν είναι απλά και μόνο ένας απλός αρθρογράφος αλλά μάλλον ο απόλυτος Μονάρχης όπου πραξικοπηματικά πέρασε στη ολοκληρωτική κυριότητά του την εφημερίδα των Ορθοδόξων Χριστιανών χωρίς την ομοφωνία και τη σύμφωνη γνώμη της Συντακτικής Εκδοτικής Επιτροπής του «Ο.Τ.» όπου της άφησαν ως διαθήκη για διαχείρηση οι προγενέστεροι πνευματικοί επόπτες της εφημερίδος.
Η μεθοδική προσπάθεια όπου διενεργείται κατά της Πίστεως μας, όπου κάποιοι κληρικοί αποκλίνωσι από την ακρίβεια του ιερού Ευαγγελίου και των ιερών Κανόνων δεν ονομάζεται κουκούλωμα ή φτιασίδωμα, αλλά κακοδοξία, και να μη φοβόμαστε να λαλούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ούτε να ωραιοποιούμε τις κακόδοξες ενέργειες των κακοδόξων κληρικών. Διότι δεν υπάρχει απόχρωση ή ουδετερότητα μεταξύ ορθοδοξίας και κακοδοξίας. Είτε το ένα θα υφίστατο είτε το άλλο. Η Πατερική Θεολογία είναι ξεκάθαρη στο εν λόγω ζήτημα. Για τους θεοφόρους Πατέρες υφίστατο συνεχώς το ζήτημα ορθοδοξίας ή κακοδοξίας.
Τα «ολίγον έγγυος», δηλ. η σχετικοποίησις των κακοδοξιών, δεν είναι απλανής στοχασμός εκ των Πατέρων της Εκκλησίας. Είναι α-θεολόγητα αποκηύματα της κακοδοξούσας φαντασίας των λυκοποιμένων. Είναι δυνατό να υφίστατο γυναίκα «ολίγον έγγυος»; Προφανώς όχι! Διότι το ολίγον, λεπτό προς λεπτό, μέρα με τη μέρα, αυξάνεται ολοένα και διαρκώς και στους εννέα μήνες, ακριβώς, είναι ένα ολόκληρο ανθρώπινο βρέφος. Συνεπώς δεν υφίστατο στη θεο-λογία ολίγη ή πολύ κακοδοξία.
Αγαπητή κ. Αναστασία, να σας πληροφορήσω και κάτι ακόμη: Στους ορκισμένους αιρετικούς, παρόλην την τρομερή πανουργία τους, υφίστατο α-νοησία και α-Λ[λ]ογία σύμφωνα κατά πάντα με την Πατερική Γραμματεία. Η αίρεσις είναι ανοησία. Δηλαδή φλυαρίες άνευ Λ[λ]ογικού νοήματος. Συνεπώς ποιός α-νόητος και αιρετικώτατος πατριάρχης ή αρχιεπισκόπος ή μητροπολίτης δύναται να βάλει τα πράγματα στη θέση τους με κάθε θεσμική σοβαρότητα όταν μέχρι μυελού των οστέων τους είναι εμβαπτισμένοι και εμποτισμένοι εντός της κακοδοξίας;
Το φρασίδειο σας «αν θέλει να δημιουργήσει μία νέα Εκκλησία» είναι έργο μαυρόασπρης κινηματογραφικής ταινίας, δηλαδή προχθεσινό νέο. Ήδη σιγά-σιγά από της πατριαρχίας του αιρεσιάρχου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου ανασυγκροτήθηκε και αναδημιουργήθηκε μία «Νέα Εκκλησία» των νέο-Ορθοδόξων Αρχιοικουμενιστών μετα των συν αυτώ. Απόδειξη των όσων αναφέρουμε είναι τα Επίσημα Συνοδικά Έγγραφα και ληστρικά αποφασισθέντα της Κρήτης όπου εισάγεται η «Νέα Εκκλησιολογία» και θεσμοθετείται μία παντελώς «Νέα Εκκλησία» των «Ορθοδόξων» Οικουμενιστών.
Επίσης, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ουδέποτε εδιχάζετο α λα κουτουρού και ως έτυχεν. Αλλά το εδίχαζαν οι διαχρονικές κακόδοξες ενέργειες των αιρετιζόντων ψευδεπισκόπων και κακοδόξων πολιτικών ταγών.
Και πάμε στο πρόβλημα με το Βολουδακικό ζήτημα: Θεωρώ ότι δεν είναι το πρόβλημα αν ξέρει ή δεν ξέρει τα περί του αιρεσιάρχου Αρείου. Δεν είναι γνωσιολογικό το ζήτημα. Και μία νόρμαλ Χριστιανή γιαγιούλα, αγράμματη, θα έκρουε το καμπανάκι της συνειδήσεώς της μ΄ αυτά που ξεστόμισε ο εν λόγω Κληρικός. Αλλά το πρόβλημα μάλλον, πρέπει να εστιάζει στο γιατί επιμένει στο ολοκάθαρο σφάλμα του, στα ανιστόρητα και κακόδοξα λεχθέντα του.
Κατέχει κανένα Πρεσβυτεριανό αλάθητο;
Προφανώς ναι! Διότι το θεωρεί και το καλλιεργεί, διότι πιστεύει ότι το κατέχει, με την όλη περιρρέουσα αντιμετώπιση της αντιρρητικής κριτικής μας. Και εμείς του εκρίναμε με κάθε φιλική υιϊκή και υποτακτική διάθεση τις δημόσιες κακοδοξίες του. Αλλά επειδή, μόνο καλό λογισμό δεν έβαλε, σώνει και καλά, μετά κληρικαλιστικής βίας και μανίας, να στηριχθεί στην αυτοδικαίωση και στην ετεροδικαίωση εκ των οπαδών του.
Ο εξαίρετος Κληρικός των Πευκακίων, ενώ την Κυριακή των Αγίων Πάντων, ενώ ανέγνωσε την Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγίου Νεκταρίου, δεν είχε το θάρρος να παραδεθχεί και να ομολογήσει, το σοβαρώτατο σφάλμα του, ότι όσα κατηχητικά εδιεκήρυξε δημόσια, περί του Αρείου, σε βίντεο της Κυριακής της Πεντηκοστής, ήτο βαθειά ανιστόρητα, παντελώς άτοπα και ανοησίες ολκής, αλλά και πραγματικές κακοδοξίες.
Εδώ, έχω τον λογισμό, ότι είναι ο μείζων πυρήνας του εν λόγω ζητήματος και τα επί της ουσίας του κακοδόξου Βολουδακισμού. Μπορεί και να λαθεύω όμως στη κρίση μου.
Δεν είναι καθόλου δείγμα σοβαρότητος, και χαρακτηριστικό ιδίωμα απλανούς διδασκάλου, όταν ένας κατά τά άλλα ιδιαίτερα σοφός εκκλησιαστικός άνδρας και πνευματικός πατέρας να ισχυρίζετε «γυμνή τη κεφαλή» ότι ο αιρεσιάρχης Άρειος, ουδέποτε εκαταδικάστηκε από την Εκκλησία ως αιρετικός, ενόσο ζούσε, ούτως ώστε να υποστηρίξει κατά βάση τις ιδικές του αμπελοφυλλοσοφίες και παποκαισαρικές πλάνες ή και ιδεοληψίες.
Με μία πρόχειρη έρευνα, να διενεργηθεί, την σήμερον, από κάθε διαδικτυακό άνθρωπο ή από άνθρωπο που χρησιμοποιεί διακριτικά το διαδίκτυο, ανακαλύπτει, λίαν καλώς, ποια είναι η πάσα εκκλησιαστική αλήθεια περί του αιρεσιάρχου Αρείου.
Η πολιτικο-θρησκευτική Σέκτα όμως, από αυτό το μικρό που δεν είναι διόλου παραμικρό, της εμμονής στη κακοδοξία του Βολουδακισμού, (αυτό)αποκαλύπτεται κυρία Αναστασία. Διότι ο αγαπητός π. Βασίλειος Βολουδάκης, πέραν από Πρωτοπρεσβύτερος της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθήνών, πέραν από απόλυτος Μονάρχης του «Ο.Τ.»,  είναι και η πνευματική κεφαλή της Πολιτικής Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ». Δείγμα της μεγίστης παποκαισαρικής πλάνης όπου λαγκοδέρνει τον ίδιο ως κακόδοξο ποιμένα.
Η «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» πρέπει να θεωρηθεί ως μία επικίνδυνη πολιτικο-θρησκευτική κοινότητα, μία νεοΕλλαδική Θεοκρατία, η σέκτα των «νεοΚαθαρών» οπαδών, όπου αρχηγός των νεοΚαθαρών Βολουδακιστών είναι ο κακόδοξος Πρεσβύτερος Βασίλειος μετά των συν αυτώ, όπου συνέπλεξε και εσύγχυσε την πολιτική εξουσία των λαϊκών με τα ποιμαντικά του καθήκοντα.
Η ποιμαντική και πολιτική εξουσία έχουν διακριτούς ρόλους και προκαθορισμένα όρια και πλαίσια, και είναι αίρεση και κακοδοξία σ΄ένα πρόσωπο λ.χ. Κληρικού, να υφίσταντο, και οι δύο εξουσίες. Ιδιαίτερα όταν ένας Κληρικός μοχθεί να αναλάβει με κάθε, νόμιμο ή άνομο, μέσο την Πολιτική εξουσία στα χέρια του. Μάλιστα αυτό το τελευταίο ονομάζεται Παποκαισαρισμός και Θεοκρατία.
Τα Εκκλησιολογικά και Συνοδικά σας ρητορικά ερωτήματα κυρία Αναστασία μου είναι, λίαν εξαιρετικώς, πολύ εύστοχα. Αλλά τους οπαδούς της «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» δεν τους ακουμπώσι τέτοια Εκκλησιολογικά προβλήματα ή διλλήματα διότι πολιτικοποίησαν (και έτσι αλλοίωσαν) το ιερό Ευαγγέλιον. Γι΄ αυτό, συνθηματολογώσι, όπως τους οπαδούς του ποδοσφαίρου και της πολιτικής ελέω απουσίας κριτικής σκέψεως.
Τι σημαίνει ότι η «Σύνοδος απέθανε και ετάφη», όπου το εν λόγω ανόητο σύνθημα είναι της σέκτας του Βολουδακισμού;
Απέθανε και ετάφη χωρίς κάν μία επίσημη Εξόδιο ή Νεκρώσιμο Ακολουθία και Επικήδειο λόγο;
Είναι δυνατό, να μετέχει κανείς στη Εκκλησία, όταν πολιτικοποιεί εξ ιδεοληψίας την Πατερική Θεολογία; Όταν προσπαθεί, και τα καταφέρνει, να διαστρέψει να ταυτίσει και να παραχαράξει, την Βασιλεία των Ουρανών, με τα επίγεια πολιτικά βασίλεια των Χιλιαστών;
Ωστόσο, αγαπητή φίλη μου κυρία Αναστασία, να σας υπενθυμίσω, ότι ο ιερός ΙΕ΄ Κανών περί της Διακοπής Μνημοσύνου, δεν ορίζει αλλά ούτε νομοθετεί, την υποχρέωση διακοπής του Λειτουργικού Μνημοσύνου από τινός αιρετίζοντος Επισκόπου ή Πατριάρχου ή Μητροπολίτου.
Μάλιστα μας ορίζει και μας προσδιορίζει, το δυνητικόν, της διακοπής του μνημοσύνου. Υφίστατο ανοικτό στην Ελευθέρα Βούληση και επιλογή και Συνείδηση του Βασιλείου ιερατεύματος.
Στα περί των ιερών Κανόνων για τις συμπροσευχές με αιρετικούς και σχισματικούς, νομοθετείται, η απόλυτη απαγόρευσις, και το υποχρεωτικό του να μη συμπροσευχώμεθα με κατεγνωσμένους και αφορισμένους αιρετικούς.
Και η εν λόγω απόλυτη απαγόρευσις, περί των συμπροσευχών, στηρίζεται επάνω στην Συμφωνία των Πατέρων όπου μας εντέλλωσι να διακόπτουμε την κάθε Εκκλησιαστική Επικοινωνία την Κοινωνία και την Συγκοινωνία μας με τους αφορισμένους αιρετικούς διότι υφίστατο μέγιστος κίνδυνος μολύνσεως της Πίστης μας.
Το άλλο μείζον ζήτημα, όπου ο περίφημος και καλώτατος πρεσβύτερος π. Βασίλειος, αλλοιώνει, ΚΑΙ τον ΙΕ΄ ιερό Κανόνα και τον παραχαράττει επιβάλλοντας έτσι μία παράξενη πνευματική τρομοκρατία, άνευ λόγου και αιτίας, το αφήνω το ζήτημα να ασχοληθώσι και το παραλάβωσι αντιρρητικώς οι εν ενεργεία ιερώς Αποτειχισθέντες. Όπως επίσης, εκ παραλλήλου, αναμένω να διενεργήσει και την οπτικοακουστική ερμηνεία του εν λόγω Κανόνα όπως εδήλωσε ότι θα πράξει. Και αν παρατηρήσω, ότι δεν απαντηθώσι αντιρρητικώς κατά της επιπρόσθετης κακοδοξίας του θα αποπειραθώ σε μελλοντικό χρονικό διάστημα, να συγγράψω κάτι και επ΄ αυτού.
Μέχρι στιγμής, παραμένω, στα συγνωστά κακοδοξήματα- φλυαρήματα του πατρός Βασιλείου και σας παραπέμπω να μελετήσετε και να ξαναδείτε το βίντεο προσεκτικώτατα όπου εδιεκήρυξε, ετεροδιδασκαλών, τα εξής ανακόλουθα:

«δεν τον ονόμασε η Εκκλησία, η Οικουμενική Σύνοδος, αιρετικό τον Άρειο. Αίρεση, είναι, αυτό που έλεγε πρίν ο Άρειος. Ούτε τον καθήρεσε ούτε τον ονόμαστε Αιρετικόν. … Όχι ποτέ! Όσο ζούσε. (…) Δεν μπορείς να απευθύνεις την ετικέττα του αιρετικού σε όποιονδήποτε Κληρικό έστω και αν αυτός ο Κληρικός λέει διάφορα απ΄αυτά που έχουνε καταδικασθεί από την Εκκλησία. Θα ΄ρθεί η Εκκλησία και θα πεί αυτός είναι αιρετικός και θα τον καθαιρέσει…». (ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html).

Σας ευχαριστώ εν Χριστώ αδελφή μου και κυρία Αναστασία Μενεγάκη για την πολύτιμη παρέμβασή σας, ο φιλοσοφικο-θεολογικός σκεπτικισμός, σε θεολογικά ζητήματα, θεωρώ ότι είναι ωφέλιμος, και σας ευγνωμονώ βαθειά για την φιλότιμο αναγνωσιμότητα των ασήμαντων κριτικών σχολιασμών μας.
Ότι γράφουμε, το γράφουμε με πόνο καρδιάς, με μίσος κατά των κακοδόξων ενεργειών, αλλά και με απεριόριστη εκτίμηση και αγάπη στα υπό κρίση πρόσωπα όπερ πέφτωσι σε κακοδοξίες από αφελώτητα καρδίας ή, πιθανότατα, και από περίσσια πανουργία και κακότητα καρδίας.
Θεοί ή ημίθεοι δεν είμεθα, προς το παρόν, χοϊκοί και τρεπτοί μάλιστα είμεθα, γι΄ αυτό δεν δυνάμεθα να είμαστε και απόλυτα σίγουροι, ποιόν είναι το αίτιον της δημόσιας πτώσεως του αδελφού και πατέρα μας. Εμείς θα ευχόμεθα  πάντως, επίπονα, έμπονα και αγαπητικά, να τους φωτίσει ο Πανάγαθος Τριαδικός Θεός, ίνα έρθωσι σε επίγνωση αληθείας διότι αστόχησαν στη Πίστη.
Του Παναγιώτη Π. Νούνη