Translate

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ, ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΤΗΡΕΙ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ


ΘYMIAMA
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 10
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ


ΑΠΛΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ
     ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΤΗΡΕΙ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ (ω. 14,15)

1. γαπητοί μου δελφοί, λεγόμαστε «χριστιανοί», πειδή βαπτιστήκαμε στό νομα τοΚυρίου μας ησοΧριστο, τοῦ ἀληθινοΘεομας. Σάν βαπτισμένοι δέ χριστιανοί πού εμαστε, πρέπει νά ζομε χι μέ κακίες καί μέ μαρτωλά πάθη, λλά πράττοντας τό θέλημα τοΧριστο, γιατί ὁ ἀπόστολος Παλος μς επε τι «σοι βαπτιστήκαμε στόν Χριστό, πρέπει νά φορέσουμε τόν Χριστό»! «σοι ες Χριστόν βαπτίσθητε, Χριστόν νεδύσασθε», μς λέγει (Γαλ. 3,27)! Μέ τό βάπτισμά μας, δελφοί, δώσαμε ρκο τι θά συνταχθομε μέ τόν Χριστό καί θά ποταχτομε τόν καταραμένο τόν διάβολο καί λα τά ργα του. Πρέπει λοιπόν, σάν χριστιανοί, νά τό προσπαθομε καί νά γωνιζόμαστε νά τηρομε τίς ντολές τοΧριστο. ν δέν τηρομε τίς ντολές τοΧριστο, δέν μπορομε νά λέμε τι εμαστε δικοί Του καί δέν θά χουμε λοιπόν θέση στήν βασιλεία Του.
2. Ατό, χριστιανοί μου, πού δείχνει τόν σωστό χριστιανό εναι τό νά θέλει ατός καί νά προσπαθεστήν ζωή του νά πράττει ,τι θέλει Χριστός. Νά ταυτίσει δηλαδή τό θέλημά του μέ τό θέλημα τοΘεο. Ατός χριστιανός, ν τό προσπαθεατό, θά χει «νον Χριστο», πού λέγει ὁ Ἀπόστολος (Α´ Κορ. 2,16) καί γιατόν τόν χριστιανό θέ πεῖ ὁ Θεός ατό πού επε γιά τόν Δαβίδ τόν βασιλέα, «βρκα νθρωπο κατά τήν καρδιά μου» (Πράξ. 13,22). Γιατί Δαβίδ δέν λησμονοσε ποτέ τίς ντολές τοΘεο. «Τάς ντολάς Σου οκ πελαθόμην», λεγε (Ψαλμ. 118,176). Γιά νά τηρομε καί μες τίς ντολές τοΧριστοπρέπει νά ποκτήσουμε μιά τέτοια καρδιά πού νά θέλει ατό πού θέλει Χριστός· καί θά γίνει τσι καρδιά μας καρδιά Χριστο. Ατό, γαπητοί μου, θά τό πετύχουμε ν γαπήσουμε θερμά καί δυνατά τόν ησοΧριστό, τόν Θεό μας. λα πιτυγχάνονται καί κατορθώνονται μέ τήν γάπη τοΧριστο. Καρδιά πού γαπάει τόν Χριστό νοιώθει σάν κόλαση τό νά κάνει κάτι πού εναι νάντιο στό θέλημα τοΧριστο. σο καί ν εναι δονική συμφεροντολογική μία μαρτωλή πράξη, ὁ ἀληθινός χριστιανός θά πε: «Δέν θά τήν κάνω, γιατί δέν τό θέλει Χριστός ατό»!
3. Γιά νά γαπήσουμε τσι τόν ησοΧριστό, δελφοί, στε νά πράττουμε πάντοτε μέ τήν καρδιά μας τό θέλημά Του, πρέπει, κατά πρτον, νά τό ζητμε πολύ στήν προσευχή μας σΑτόν καί θά μς τό δώσει, ν συνεχς τό ζητμε. Μέ πλότητα καί παιδικότητα νά λέμε: «Χριστέ μου, κάνε με νά Σέ γαπ, νά Σέ γαππολύ»! Καί τενίζοντας στήν εκόνα τς Παναγίας μας νά λέμε καί σΑτήν: «Παναγία μου, τόν Χριστό, πού χεις στήν γκαλιά Σου, δσέ μου Τον στήν καρδιά μου»! Καί μέ τήν γάπη τοΧριστοστήν καρδιά, δελφοί, θά νοιώθουμε παράδεισο καί μιά γλυκιά ετυχία μέσα μας. Ατό θά εναι πό τήν θεία Χάρη πού μς λθε καί τότε θά πράττουμε πολύ εκολα καί χαρωπά λα τά προστάγματά τοΧριστοκαί θά θέλουμε μάλιστα καί νά κακοπάθουμε γιΑτόν.  
4. Πέρα μως πό τήν προσευχή, γιά νά ποκτήσουμε τήν γάπη τοΧριστοστήν καρδιά μας, πρέπει μόνοι μας νά κάνουμε σκέψεις εσεβες γιά τό πόσο μς γάπησε ησος Χριστός. Εναι πέραντη, χριστιανοί μου, καί δέν χει τέλος ἡ ἀγάπη τοῦ ἸησοΧριστοσέ μς, στό νθρώπινο γένος μας. κοστε: Μέ τήν μαρτία τν πρωτοπλάστων πέσαμε σέ μεγάλο λάκκο. Καί γιά νά βγομε πό ατόν τόν τόν λάκκο τοκακο, ὁ Ἰησος Χριστός, τό δεύτερο Πρόσωπο τς γίας Τριάδος, σαρκώθηκε στήν Κοιλιά τς Παναγίας μας, γινε πραγματικά νθρωπος, χωρίς μως νά παύσει νά εναι Θεός, καί λθε δκάτω στήν γμας, στήν μιζέρια μας. Καί τί δέν κανε Χριστός δκάτω στήν γπού ρθε, γιά νά μς ξαναπάει στήν πρώτη ετυχισμένη κατάσταση πού μασταν, προτονά μαρτήσουμε. Τά πάντα κανε γιά νά μς νεβάσει μέχρι τόν ορανό. «Οκ πέστη πάντα ποιν, ως μς ες τόν ορανόν νήγαγε»!, λέγει ὁ ἱερέας σέ μιά εχή τς θείας Λειτουργίας. λλά τό πιό μεγάλο καί παράδοξο π᾽ ὅλα εναι τό τι σαρκωθείς Κύριος μν ησος Χριστός σταυρώθηκε καί γιά μς. παθε τόν πιό δυνηρό καί ποτιμωτικό θάνατο, τόν σταυρικό θάνατο. Καί τό κόμη πιό παράδοξο εναι τι καί μετά τήν νάστασή Του Χριστός δέν ξήλειψε πό τό Σμα Του τίς πληγές πό τόν σταυρικό Του θάνατο, λλά τίς διατήρησε γιά πάντα, γιά πόμνηση τς γάπης Του πρός τόν νθρωπο. Γιατό καί πάντα πρέπει νά σκεπτόμαστε τόν σταυρικό θάνατο τοῦ ἸησοΧριστομας, γιατί γιατό, ξαναλέμε, γιά συνεχῆ ἀνάμνηση τοπάθους Του γιά μς, διατήρησε τίς πληγές στό Σμα Του καί μετά τήν νάστασή Του. Χριστός, δελφοί μου, μέ τόν θάνατό Του καί τήν νάστασή Του, μς λύτρωσε πό τήν τυραννία τς μαρτίας. Καί περισσότερο κόμη, μέ τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τήν μέρα τς Πεντηκοστς, Χριστός μας δρυσε τήν κκλησία Του γιά μς καί δωσε σατήν τά ερά Μυστήρια, καί μάλιστα τό κύριο Μυστήριο, τήν Θεία Εχαριστία, τήν Θεία Λειτουργία πού λέγομε. Στήν θεία Λειτουργία λαμβάνουμε τό γιο Σμα καί τό τίμιο Αμα τοΧριστο, καί νωνόμαστε μέ τόν Χριστό, γιατό τήν πράξη ατή τήν λέμε «Κοινωνία», «θεία Κοινωνία». Κοινωνία, νωση μέ τόν Χριστό! λλά δέν νώνεται Χριστός μαζί μας, ν καρδιά μας εναι κάθαρτη μέ τά μαρτωλά πάθη. Γιατό καί Χριστός δωσε στήν κκλησία Του καί τό μυστήριο τς Μετανοίας, τς ξομολογήσεως τν μαρτιν μας, που ὁ ἁμαρτωλός – καί ποιός δέν εναι μαρτωλός; –ξολομολογεται μέ ταπείνωση στόν ερέα πνευματικό τίς μαρτίες του καί συγχωρονται λες, σο πολλές καί μεγάλες καί ν εναι ατές. τσι, μέ τήν ξομολόγησή τοχριστιανο, καθαρίζεται καρδιά του καί γεύεται γλυκύτερα τήν σχέση του μέ τόν ησοΧριστό καί κατανοεῖ ὅλο καί περισσότερο τό μυστήριο τς θεολογίας Του. Καί τό περισσότερο κόμη, χριστιανοί μου, Χριστός γιά μς τούς πιστεύοντας σΑτόν χάρισε τήν αώνια βασιλεία Του, πού οἱ ὀμορφιές της καί πολαύσεις της δέν μπορενά περιγραφον, παρά μόνο γεύονται καί πολαμβάνονται. ταν, δελφοί, θά σκεπτόμαστε λα ατά, τά μεγάλα γαθά καί τίς πολλές δωρεές, πού δωσε ὁ Ἰησος Χριστός σέ μς, θά Τόν γαπμε περισσότερο καί τότε μέ περισσότερη  προθυμία θά τηρομε τίς γιες ντολές Του, πως ρμόζει σέ χριστιανούς. ς μς δώσει Χριστός τήν Χάρη Του νά τόν γαπήσουμε καί νά εμαστε αώνια μαζί Του, ΑΜΗΝ.
Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας