Translate

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ «ΖΗΛΩΤΙΚΟ» ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΑΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ




ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ «ΖΗΛΩΤΙΚΟ» ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΑΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Το επόμενο σχόλιο του κ. Ανέστη το αλλιεύσαμε από το Ιστολόγιο ο «ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ» όπου πλέον, καθότι το εδήλωσε και γραπτώς, διενεργεί και θα διενεργεί λογοκρισία στις ιδικές μας απαντήσεις. [Δείτε εδώ]. Για ποιο λόγο πράττει τέτοια ενέργεια; Ερωτήστε τον ίδιο. Πρόκειται όμως για μία μεγίστη απόδειξη ότι δεν σέβεται καθόλου τους επώνυμους αναγνώστες και σχολιαστές του.
Ούτε τον ενδιαφέρει η αντικειμενική ενημέρωση, ούτε η αλήθεια των θεολογικών ζητημάτων, παρά μόνο η «παιδαγωγική» προπαγάνδα του. Όπου μας διώχνουν όμως οφείλουμε να φεύγουμε. Είναι κατανοητό, νομίζω, ότι όταν μερικοί δεν έχουν απαντήσεις σε ουσιαστικά ερωτήματα, και κατά βάση στριμωχθούσι, ελέω ημιμάθειας και αμάθειας, το ρίχνουν στη ειρωνία, στη λάσπη, στη συκοφαντία, και έπειτα στο άνανδρο εξοστρακισμό.
Συνεπώς και εμείς, εν αμύνει και πάλι, θα χρησιμοποιήσουμε τον δικό μας ιστοχώρο ώστε να δίδουμε απαντήσεις, μέσω της Δαβιδικής μας σφενδώνης, και απολογία παντί τω αιτούντι.

Του Π.Π.Ν.

Ο ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΣ «ΖΗΛΩΤΙΚΟΣ» ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Anestis είπε...
Κε Νούνη
συγνώμη που παρεμβαίνω ως τρίτος, αλλά το εκκλησιαστικά ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΣ σε καμμία περίπτωση δεν σημαίνει ΑΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ. Κι εγώ είμαι αποτειχισμένος από το δεσποτη της ενορίας μου (άλλη, όχι του π. Φωτίου), διότι τον θεωρώ εκκλησιαστικά ακοινώνητο λόγω συμπόρευσής του με τον οικουμενισμό (αφού αποδέχεται την ψευδο-σύνοδο της Κρήτης), αλλά ΠΟΤΕ δεν θα θέσω θέμα εγκυρότητος μυστηρίων. Αν δεχθώ την άποψή σας, τότε σίγουρα ανήκω στο σχίσμα, το οποίο όμως έρχεται σε αντίθεση με τον 15ο της ΑΒ' και άλλους κανόνες. Οι κανόνες αυτοί (περί διακοπής εκκλησιαστικής κοινωνίας - ακοινωνησίας) αναφέρονται, όπως θα ξέρετε καλύτερα από μένα, στην ΠΡΟ συνοδικής καταδίκης περίοδο. Η παύση ιερωσύνης / εγκυρότητας μυστηρίων αποφασίζεται μόνο από έγκυρη Πανορθόδοξη Σύνοδο, και άρα ισχύει ΜΕΤΑ συνοδικά. Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Άλλο εκκλησιαστική ακοινωνησία, άλλο άκυρα μυστήρια. Το ένα αφορά τη δική μας προσωπική συμπεριφορά απέναντι σε αιρετίζοντες ποιμένες, το άλλο αφορά κρίση Οικουμενικής "εν Αγίῳ Πνεύματι" Συνόδου. Πιστεύω ότι είναι μεγάλη πλάνη να συνδέουμε τα δύο...
27 Ιουνίου 2017
Του κ. Ανέστη

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΜΗ ΕΓΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Προς αξιότιμο κ. Aνέστη
Μπορεί αυτό που λέτε εξ αρχής να μη σημαίνει για εσάς, αλλά ποιος στη τελική εζήτησε την προσωπική σας άποψη; Προφανώς όχι εμείς. Εν πάσι περιπτώση να σας απαντήσω όμως ίνα μη θεωρηθεί ότι απαξιώνω, πλήρως, την αυθαίρετη και άτοπη παρέμβασή σας. Για άλλους όμως, πεπλανημένους νόες, που καλλιεργώσι σχισματικές τάσεις και «ζηλωτικές θεωρίες» σημαίνει και παρασημαίνει κ. Ανέστη μου, ότι ο ακοινώνητος Κληρικός ιερουργεί και άκυρα Μυστήρια.  
Εικάζω ότι άπαντες σ΄αυτό το σημείο θα συμφωνούμε.
Όπως σημαίνει λ.χ. για τον φίλτατο θεολόγο Βασίλη Μαυρίδη (ιεροκήρυκα της ιεράς μητροπόλεως Λεμεσού, όπου έκανε τον «Άθλο του Ηρακλή» και διέκοψε το μνημόσυνο, όχι της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Αρχής του όπου και την διακονεί, αλλά τινός ετέρου μητροπολίτου εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρά από τη μόνιμη κατοικία του, όπερ δεν έχει κατ΄ουσίαν είτε εκκλησιαστική σχέση είτε και πνευματική εξάρτηση) που καλλιεργεί δημόσια, ως γνωστό, το καταγγελόμενο και από αυτόπτες και αυτήκοους μάρτυρες, ότι σε κηρύγματα και κατηχήσεις του διακηρύττει, δυστυχώς, την σχισματικοαιρετική θεωρία περί των ακύρων Μυστήριων.
Μάλλιστα έχει γίνει τόσος σάλος μεταξύ των στενωτέρων φίλων του όπου τον ελέγχωσι και τον επιτιμώσι προσωπικά, ιδιωτικά, ενίοτε και δημόσια, για την ετεροδιδασκαλία που κηρύττει. Η αντίδρασις του είναι να τους αποφεύγει συστηματικά, όπως ο διάβολος αποφεύγει το λιβάνι, διότι, παραμένει αγύριστο κεφάλι μέσα στη αιρετική του πλάνη.
Εμείς είμεθα καρδιακοί φίλοι του λίαν αγαπητώτατου και εκλεκτώτατου θεολόγου Βασίλη, τον γνωρίζουμε σχεδόν είκοσι χρόνια, και του ασκούμε σήμερα φιλικώτατο δημόσιο έλεγχο, διότι δημόσια και ιδιωτικά κυρήττει τις κακοδοξίες του, και διότι άλλοι πνευματικοί γνωστοί φίλοι και αδελφοί μας, επροσπάθησαν κατ΄ιδίαν να τον συνεφέρωσι, και δεν κατάφεραν τίποτε, διότι, παραμένει αδιάλλακτος και άκαμπτος στην κακόδοξη τακτική του.
Εμείς οι Χριστιανοί, αγαπητέ κ. Ανέστη, δεν έχουμε το δικαίωμα να αποκηρύξουμε τους αιρετίζοντες επισκόπους, ως ακοινώνητους ή και ως έκπτωτους. Παρ΄εκτός μόνο δικαιούμεθα, να διαμαρτυρώμεθα εντόνως, ιεροΚανονικά, για τις κακοδοξίες τους.
Δυνάμεθα όμως να διακόψουμε το Λειτουργικό Μνημόσυνο τους, για να μη μολυνώμεθα (όχι από τα εγκυρώτατα Μυστήρια που ιερουργώσι) από την κακοδοξία του κηρύγματός τους, αλλά συνάμα, και για να δημιουργηθεί αναταραχή στη Εκκλησία ώστε να συγκληθεί άμεσα μία από Θεού Ορθόδοξη και Αγία Σύνοδος για να δικάσει το όλο ζήτημα. Έχουμε το δικαίωμα και την υποχρέωση, να ενεργήσουμε, διακοπή από την αίρεση, διακοπή Κοινωνίας Συγκοινωνίας και Επικοινωνίας με τους κάθε λογής αιρετικούς και ετεροδόξους, αλλά δεν έχουμε δικαίωμα να διενεργήσουμε, διακοπή Κοινωνίας με την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία, αλλά ούτε και να  αποκηρύξουμε (ως άτομα) τους Οικουμενιστάς Κληρικούς  ως ακοινώνητους.  
Αν λαθεύω στη εν λόγω εκκλησιολογική άποψη είμαι ολόθερμα ανοικτός ώστε να με διορθώσουσι οι εμπειρώτεροι στα θεολογικά πράγματα.
Είναι ένα πράγμα να ενεργήσει κανείς, εν συνειδήσει και ατομικά, το Κανονικό του δικαίωμα, της Διακοπής του Λειτουργικού Μνημοσύνου, και ένα άλλο, παντελώς διακριτό πράγμα, ένα άτομο να αποκηρύξει, ως ακοινώνητον, κάποιον εκκλησιαστικό φορέα της κακοδοξίας.
Νομίζω, ότι υφίστατο σημαντική διάκρισις και διαφορά, μεταξύ της έννομης ιεροκανονικής διαμαρτυρίας, εντός Εκκλησιολογικών ορίων, από την αποκήρυξη (από μεμονώμενα άτομα) τινός Κανονικού Κληρικού, ως δήθεν αφορισμένου και παντελώς ακοινώνητου, από την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία.
Την ακοινωνησία, τον αφορισμό, το ανάθεμα, την καταδίκη, την διενεργεί, την επιβάλλει και την διακηρύττει (και δεν την θεωρεί, καθώς αναπλάττομεν φαντασιακά υποκειμενικές και κακόδοξες θεωρίες) νομίμως και Κανονικώς μία ιερά Σύνοδος (Κλήρος, Μοναχισμός και Λαϊκοί όπου βρίσκονται συνΟδώ) όπου δικάζει, και εν τέλει καταδικάζει, ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ, τους υπόδικους αιρετικούς.
Το γεγονός π.χ. ότι θεωρείτε, εσείς προσωπικά, ως ακοινώνητο τον Επίσκοπό σας, τούτο εμπεριέχει κατά τον λογισμό μας, το σχισματικοαιρετικό «Ζηλωτικό» σπέρμα, όπου ο «ακοινώτητος Οικουμενιστής» (και ο καταδικασμένος ΜΟΝΟ στην ΙΔΙΚΗ σας συνείδηση, λές και η συνείδησίς σας κατέστει, μαγικώς, ως Ανώτατο Συνοδικό Δικαστήριο) πατριάρχης ή μητροπολίτης, διενεργεί, ή αν θέλετε ιερουργεί ως «ακοινώνητος Επίσκοπος» και «ακοινώνητα» ή αν θέλετε και άκυρα Μυστήρια.
Γιατί λέγω τέτοιο πράγμα; Το λέγω διότι είναι η Εκκλησιολογική και λογική μαθηματική προέκτασις της εαυτόλογης υποκειμενικής καταδίκης των κατά τη ιδική σας πάντοτε άποψη και ιδία γνώμη ως αιρετικών προ Συνοδικής διαγνώμης. Διότι ένας ακοινώνητος Κληρικός, συνδέεται Εκκλησιολογικά, και με τα άκυρα Μυστήρια.
Εσείς λέτε το ακριβώς αντίθετο, ότι δήθεν ο εκκλησιαστικά ακοινώνητος Κληρικός δεν έχει καμμία σχέση με άκυρα Μυστήρια. Για να δούμε όμως, άραγε, αληθεύει η απόλυτη βεβαιότητα και ο αμφιλεγόμενος συλλογισμός-δογματισμός σας;
Οι Παπικοί, οι Μονοφυσίτες, οι Προτεστάντες, οι Αγγλικανοί είναι ή δεν είναι εκκλησιαστικά ακοινώνητοι;
Ασφαλέστατα και είναι, διότι σύμφωνα με τη Ορθόδοξη Πατερική Εκκλησιολογία, είναι και επίσημα ως εκκλησιαστικά ακοινώνητοι!
Συνεπώς κύριε Ανέστη μου, όλοι αυτοί ως ακοινώνητοι ψευδοΚληρικοί και ψευδοδιδάσκαλοι, διότι είναι εν Συνόδω και τελεσίδικα, αφορισμένοι ως αιρετικοί, όποτε ιερουργώσι, ιερουργούν έγκυρα ή άκυρα Μυστήρια;
Προφανώς και τελεσιουργώσι άκυρα Μυστήρια οι εν λόγω ακοινώνητοι ψευδεΕπίσκοποι και αφορισμένοι αιρετικοί.
Συνεπώς και πάλι, πώς ακριβώς το «εκκλησιαστικά ακοινώνητος» δεν συνδέεται (κατά τον επιπόλαιο «ζηλωτισμό» και δογματισμό σας), μάλιστα καθώς εσείς γράφετε «σε καμμία περίπτωση», περί των ακύρων Μυστήριων;
Προσέξατε καλά, ότι στο προειρημένο παράδειγμά μου υφίστατο ΜΙΑ ή μάλλον πολλές, σημαίνουσες περιπτώσεις, όπου ο αφορισμένος ακοινώνητος ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι είναι και άδεκτος σε Εκκλησιαστική Κοινωνία; Και αν τυχόν, ως καθαιρεμένος ψευδοΚληρικός, ιερουργήσει Μυστήρια, αυτά θεωρούνται και ως μη έγκυρα, δηλαδή τελετουργεί άκυρα Μυστήρια.
Είτε θέλετε να το παραδεχθείτε, είτε όχι, αυτό που μας λέτε υποδόροια, συνεσκιασμένα, πεπλανημένα, και εμμέσως πλήν σαφώς, είναι, όταν διακηρύττετε και μάλλιστα αποκηρύττετε, εσείς ως άτομο, ότι ό τάδε ή ο δείνα Κληρικός της Εκκλησίας, είναι αΚοινώνητος, τότε εμφιλοχωρεί ανιεροκρύφια και η σατανική πλάνη των ακύρων Μυστηρίων.
Οι οικουμενιστές είναι κακόδοξοι αιρετικοί, και ως εδώ νομίζω ότι άπαντες συμφωνούμε.
Αλλά όμως, αγαπητέ κ. Ανέστη, δεν έγιναν ακόμη ακοινώνητοι, διότι ΚΑΜΜΙΑ Σύνοδος δεν τους έχει ακόμη δικάσει ή και καταδικάσει σε ακοινωνησία. Τους καταδικάζουν μερικοί βεβλαμένοι σουπερ-Ορθόδοξοι όπερ είναι και αθεολόγητοι και εμπαθείς. Και με το δίκαιο τους οι Οικουμενιστές, σε μερικές περιπτώσεις, όπου μας κατηγορούν ως φανατικούς.
Και διότι, μάλλιστα άλλοι, ορθόδοξοι αντιΟικουμενιστές, τους ανέχονται και τους θεωρούν ως κοινωνητούς και συγκοινωνώσι και έχουν εκκλησιαστική επικοινωνία μαζί τους, χωρίς κάν να διενεργώσι τη διακοπή του Λειτουργικού Μνημοσύνου τους, μία ακόμη τρανή απόδειξις ότι η αντικειμενική εκκκλησιαστική πραγματικότητα είναι διαφορετική, εξ όσων εσείς θεωρείτε ή, νομίζετε ή θέλετε να την παρουσιάσετε, ελέω του συσκοτισμένου καρκινώματος του σχισματικοαιρετικού «Ζηλωτισμού».
Βέβαια, καθώς παρατηρώ το σχολιασμό σας, νομίζω, ότι κάνετε και κάποιο άλλο λάθος.
Ο ΙΕ΄ ιερός Κανών, δεν νομοθετεί, ούτε διακηρύττει, αλλά ούτε υποχρεώνει την ακοινωνησία εκ των Επισκόπων. Αλλά νομοθετεί εν Αγίω Πνεύματι το δυνητικό (και άρα μη υποχρεωτικό) της καλόδοξης και επαινετής Ομολογιακής διενέργειας της ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ από αιρετίζοντα Επίσκοπο.
Οι ιεροί Κανόνες, αν είναι ποτέ δυνατόν, να νομοθετώσι την διακοπή της Εκκλησιαστικής Κοινωνίας ή την ακοινωνησία με την Εκκλησία. Αυτό το παπαγαλίζουν πολλοί θερμοκέφαλοι και είναι κατά την προσωπική μας εκτίμηση μία φρικτή βλασφημεία κατά του αγίου Πνεύματος. Και τούτο που σημειώνω δεν είναι αυθαίρετο αλλά το διευκρινίζετε καθαρά και ξάστερα εντός της παρενθέσεως. Οι ιεροί Κανόνες μας παρέχουν το δυνητικό δικαίωμα της διακοπής του Λειτουργικού Μνημοσύνου του αιρετίζωντος επισκόπου και όχι την ακοινωνησία μας με την Τοπική μας Εκκλησία.
Νομίζω, ας μας το ξεκαθαρίσωσι οι εμπειρώτεροι στα ιεροκανονικά γράμματα, ότι υφίστατο προφανώς λεπτώτατη θεολογική και εκκλησιολογική διάκρισις μεταξύ της διακοπής μνημοσύνου και της διακοπής κοινωνίας με την Εκκλησία. Ενίοτε το δεύτερον, είτε σας αρέσει είτε όχι, σύμφωνα με την ιεροκανονική διδασκαλία της Εκκλησίας μας εμπίπτει στο χώρο του Σχίσματος.
Όσοι προτείνουν την διακοπή της Κοινωνίας από την Καθολική Εκκλησία, είναι Σχισματικοί, και για να στηρίξουν την πλάνη τους, διδάσκουν την θεωρία περί «συγκοινωνούντων Δοχείων», περί «ακύρων Μυστήριων» και αποκηρύττωσι ή και καταδικάζωσι, ΑΤΟΜΙΚΑ, ως έκπτωτους και ακοινώνητους τους Προκαθημένους όπου αιρετίζωσι.
Εμείς, ποιοι ακριβώς είμεθα όπου θα αποκηρύξουμε ένα Κληρικό, τον όποιονδήποτε, όπου έπεσε σε κακοδοξία, ως αυτόματα καθαιρεταίο, έκπτωτο, και ακοινώνητο;
Είμεθα υπερΣύνοδος του σύμπαντος κόσμου, ή, και βαλτοί του «Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος» που είναι εραστής των Σχισμάτων; Ή μήπως είμεθα ανόητοι «Ζηλωτές»;
Απεταξάμην λοιπόν, τον ηλίθιο «Ζηλωτισμό» και τον παναιρετικό Οικουμενισμό, διότι πατέρας αμφότερων αυτών είναι ο «Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος» ο Αντίδικος εχθρός του ανθρώπου όπερ και απεταξάμην εβδομηκοντάκις επτά εκ της αγίας μας βαπτίσεώς.
Οι αναγνώστες του «Παιδαγωγού» ας προβληματιστούν, βαθέως, γιατί επιβάλλει την λογοκρισία κατά των απαντήσεων και σχολιασμών μας, και όταν κατ΄ουσία δεν απαντά καθόλου στα ουσιώδη θεολογικά μας ερωτήματα.
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΣ, Ο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΑΠΟ ΦΙΛΟΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ



Ο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΑΠΟ ΦΙΛΟΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ανέλαβα την πρωτοβουλία να επικοινωνήσω με την άγνωστή μου κυρία Ελένη Λωρίτου η οποία πρόθυμα μου γνωστοποίησε πολλά όσα αφορούν την ίδια και τα εκκλησιαστικά μας πράγματα. 

Μου γνωστοποίησε, λοιπόν, ότι είναι ζηλώτρια των πατρικών παραδόσεων και ότι υπήρξε πνευματικό παιδί του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου.

Πλην, όμως, επειδή ελέγχει τις κακοδοξίες του π. Βασίλειου Βολουδάκη και επισημαίνει το πισώπλατο μαχαίρωμα του αντιοικουμενιστικού αγώνα και της ηγεσίας του από τον ελεγχόμενο απόλυτα από τον π. Βασίλειο Βολουδάκη "Ορθόδοξο Τύπο", δέχεται απίστευτο προπηλακισμό από τα "κοπέλλια"  του σεβαστού αλλά και αδίστακτου π. Βασίλειου Βολουδάκη.

Τι το επιλήψιμο έκανε η κυρία Λωρίτου επειδή εξομολογείτο, κατά την πενταετή -αν δεν κάνω λάθος- παραμονή της στην Αθήνα, στον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο;

Πού ήθελαν, δηλαδή, να εξομολογείται; Στον Μπεζενίτη ή στον π. Φιλόθεο Φάρο;

Ως να μη έφτανε ο προπηλακισμός της καλής αυτής κυρίας, επειδή εξομολογείτο στον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τα “κοπέλλια” του σεβαστού π. Βασίλειου Βολουδάκη θεώρησαν σκόπιμο να την προπηλακίσουν με πεζοδρομιακή χυδαιότητα, μόνον και μόνον επειδή αφιερώθηκε στο Χριστό από τα 22 της χρόνια. Λες και η απόφαση ενός ανθρώπου να αφιερωθεί στο Χριστό είναι έγκλημα.!!! 

Ούτε που θέλω να σας μεταφέρω ή εσείς να ακούσετε τι έσυρε φιλοΒολουδακικό ιστολόγιο στην καλή αυτή κυρία μόνον και μόνο επειδή αφιερώθηκε στο Χριστό. Σας διαβεβαιώ ότι, ακόμη και άνθρωποι του πεζοδρομίου, δεν χρησιμοποιούν τέτοιους χαρακτηρισμούς.

Αλλά και το ότι τώρα η κυρία Ελένη Λωρίτου συνδέεται πνευματικά με τον π. Θεόδωρο Ζήση στάθηκε αιτία προπηλακισμού της.

Με ποιόν -κατά τήν άποψή τους- έπρεπε η καλότατη αυτή κυρία να έχει πνευματική σχέση; Με τον ερωτολόγο της Θεσσαλονίκης ή με τον οικουμενιστή π. Ιουστίνο Κεφαλούρο;

Είναι αναμφίλεκτο γεγονός ότι όποιος ασκήσει, ακόμη και την πιο κόσμια, εμπεριστατωμένη και μετριοπαθή κριτική στον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη, εισπράττει τραμπουκισμούς, προπηλακισμούς, ύβρεις, χυδαιότητες, συκοφαντίες, απειλές, εκβιασμούς και όλα τα άνθη του κακού.

Διερωτώμαι! Τουλάχιστον δεν σκέφτονται ότι η κυρία Λωρίτου είναι μια κυρία που αφιερώθηκε στο Χριστό;

Είναι γλώσσα αυτή που χρησιμοποιούν σε βάρος της; 

Φυσικά όλοι κατανοούμε τι τους πονά. Παρόλον ότι η κυρία Λωρίτου δεν είναι θεολόγος έχει ισχυρή θεολογική συγκρότηση και γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα. Γι’ αυτό ξέρει να τους βάζει στη θέση τους με το χριστιανικό ήθος και τη χαρακτηριστική σεμνότητα που την διακρίνουν. 

Ναι! Αλλα αυτό δεν δικαιολογεί τη χυδαιότητα εκ μέρους των ανθρώπων του σεβαστού π. Βασίλειου Βολουδάκη! 

Δεν είναι έτσι;


ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «PANAYIOTIS TELEVANTOS », http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post.html

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ (ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ), ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ ΜΟΥ







ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ ΜΟΥ

Του ιερώς Αποτειχισθέντα π. Νικολάου Μανώλη



Σας γράφω από το μαρτυρικό μετερίζι των βέβηλων, βρόμικων, άθλιων διώξεων και των απάνθρωπων και άδικων τιμωριών του διώκτη μου μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο. Οι ενέργειές του μισαλλόδοξες πραγματικά. Μεταχειρίστηκε με αθλιότητα όλα τα μέσα που η δεσποτική του ιδιότητα θαρρεί πως του παρέχει. Και με συνεργούς μια αρμάδα εμπόρων της Πίστης, με το πρόσχημα της προσωρινής απαγόρευσης, μ’ έχει στην κατάσταση της ακοινωνησίας και της απαγόρευσης τέλεσης οποιασδήποτε ιερής ακολουθίας για τέσσερις (4) ολόκληρους μήνες[1]. Δίχως να με ακούσει, δίχως να απολογηθώ, δίχως να με δικάσει και να με καταδικάσει. Τολμά να παραβεί τους ιερούς κανόνες που περιφρονεί εκ πεποιθήσεως και μου στερεί, έναν ιερέα της Εκκλησίας με εικοσιοκτώ (28) έτη ιεροσύνης φορτωμένα στην πλάτη μου, τη Θεία Κοινωνία. 
Με άθλιες δικαιολογίες, υποστηριζόμενος από αγράμματους αρχιμανδρίτες στην πατερική διδασκαλία της διακοπής του μνημοσύνου του εν δυνάμει αιρετικού επισκόπου, διατηρεί τις τιμωρίες καταργώντας πάσα έννοια δικαίου. Δεν υπολογίζει καν, τους συναδέλφους του μητροπολίτες, οι οποίοι σε ανάλογες περιπτώσεις αποτείχισης από την αίρεση και διακοπής της μνημόνευσής τους από ιερείς τους για λόγους Πίστεως, όχι μόνον δεν τους τιμώρησαν αλλά τους επιτρέπουν να λειτουργούν κανονικά όπως επιβάλλουν άλλωστε οι ιεροί κανόνες.
Τόση αθλιότητα έχει επιδείξει σε μένα προσωπικά ο μητροπολίτης Άνθιμος, τόση εμπάθεια και κακία, που όχι απλά μου έχει στερήσει τη δυνατότητα της Θείας Μεταλήψεως και της τέλεσης ακολουθιών στα όρια της μητρόπολής του αλλά, με απόλυτα αυταρχικό και αναιδή τρόπο, επέβαλλε να έχει εφαρμογή η τιμωρία μου αυτή, στον κόσμο άπαντα. Δεν μπορώ δηλαδή να πάω στον Άγιον Όρος ή σε μια άλλη μητρόπολη και να λειτουργήσω ή να κοινωνήσω των Αχράντων Μυστηρίων εκεί! Πουθενά! Να σημειώσω εδώ πως τον συναγωνιστή μου και συνάδελφο στις τιμωρίες και στις διώξεις τον π. Θεόδωρο Ζήση, που αδίκως τιμώρησε με ακοινωνησία και απαγόρευση τελέσεως ακολουθιών, περιόρισε τις τιμωρίες αυτές μόνο στα όρια της μητρόπολης Θεσσαλονίκης. Δεν τον απαγόρευσε να μεταλαμβάνει και να λειτουργεί σε άλλες μητροπόλεις[2]. Από αυτό να καταλάβετε το μίσος του προς το πρόσωπό μου!
Ο μητροπολίτης Άνθιμος, έχει καταλύσει πολλούς ιερούς κανόνες της Εκκλησίας μας. Αυτός και οι συνεργάτες του είναι ήδη τιμωρημένοι από τον Ουρανό λόγω των ανεκδιήγητων διδαχών και ενεργειών τους.
Έχει στο περιβάλλον του ο κ. Άνθιμος συνεργάτες που αναγνωρίζουν στον Πάπα ιερωσύνη και στον παπισμό σωστική Χάρη.
Έχει συνεργάτη που συμπροσεύχεται με Αρμένιους ιερείς.
Έχει συνεργάτη που εμπνέεται από τον παπισμό και τελεί ιερές ακολουθίες εισάγοντας στο Ναό του μουσικά όργανα και χορωδία ευρωπαϊκής μουσικής.
Έχει ιερείς συνεργάτες που συμμετέχουν σε συμπροσευχές στο Ναό της αιρέσεως, της Ασπίλου Συλλήψεως της Θεσσαλονίκης.
Ο ίδιος ο κ. Άνθιμος ελέγχεται για την αιρετική του ενέργεια να οδηγήσει τον αιρετικό Πατριάρχη των Αρμενίων και τη συνοδεία του να προσκυνήσουν τις άγιες Τράπεζες του μητροπολιτικού Ναού αγίου Γρηγορίου Παλαμά και του ιερού προσκυνηματικού Ναού, πολιούχου αγίου Δημητρίου[3]. Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζει ιερωσύνη στους μονοφυσίτες καταλύοντας του κανόνες της Δ΄ εν Χαλκηδόνι Οικουμενικής Συνόδου. Αναγνώρισε πρόσφατα μάλιστα ως Ορθοδόξους τους αιρετικούς Κόπτες - θύματα της βομβιστικής ενέργειας στην Αίγυπτο[4].
Ελέγχεται από την πολιτική του να επιτρέπει αιρετικούς επισκόπους να συμπροσεύχονται λειτουργούμενοι κατά τις ακολουθίες που χοροστατεί ο ίδιος[5]. Έτσι υπόκειται στην τιμωρία της καθαιρέσεως από τους ιερούς κανόνες της εν Λαοδικεία Συνόδου.
Σε κεντρικούς Ναούς της Θεσσαλονίκης κατά την τέλεση των ιερών ακολουθιών, εισέρχονται διάφοροι ετερόδοξοι και αλλόθρησκοι, παπικοί, προτεστάντες και μουσουλμάνοι, με την ευλογία των φιλοοικουμενιστών προϊσταμένων κατά παράβαση των σχετικών κανόνων της Εκκλησίας. Πού είναι η μητροπολιτική προστασία του αμωμήτου Δόγματος; Ποιός έχει την ειδική υποχρέωση να προστατεύσει το πατροπαράδοτο Σέβας;
Βοά ο λαός για τα προκλητικά κηρύγματα ορισμένων συνεργατών του κ. Ανθίμου που προάγουν την παναίρεση του Οικουμενισμού μέσω της διαφήμισης των αιρετικών αποφάσεων της ψευδοσυνόδου της Κρήτης. Ο ίδιος ο κ. Άνθιμος είναι ο κατ’ εξοχήν εισηγητής και προαγωγός αυτών των αποφάσεων στη Μητρόπολή του και στην Εκκλησία γενικότερα.
Όλοι αυτοί όμως, απολαμβάνουν τα αγαθά της ιεροσύνης. Κουβέντα για τιμωρία. Τσιμουδιά! Ενώ δεν ακούστηκε ούτε μια συγγνώμη για τις κακοδοξίες της μητρόπολης εκ μέρους του μητροπολίτη, εντούτοις οι υπεύθυνοι αυτών των αιρετικών δράσεων, ατιμώρητοι, άγονται και φέρονται ως υπερασπιστές της Ορθοδοξίας και διάκονοι της. Ας μη ξεγελιούνται· είναι καταδικασμένοι από τον ίδιο το Θεό γιατί οι ενέργειές τους περιλαμβάνουν τον σπόρο της κόλασης, της πλάνης και της αίρεσης.
Εμένα τιμωρούν, που τους ελέγχω! Τηρώντας τη δυνατότητα που μου δίνουν οι ιεροί κανόνες διέκοψα το μνημόσυνο του μητροπολίτου μου γιατί “γυμνή τη κεφαλή” διδάσκει αιρέσεις στην επαρχία του. Αυτό το δικαίωμα μου το δίνει η Εκκλησία και όλοι οι άγιοι που έκαναν το ίδιο. Όμως η προϊσταμένη μου αρχή, καταργώντας την παράδοση της Εκκλησίας, με διώκει και με τιμωρεί, αναίτια, άσπλαχνα και ανελέητα.
Αυτήν είναι η ώρα, τώρα, που πρέπει ο κ. Άνθιμος, να συνετισθεί και να άρει τις τιμωρίες και να σταματήσει τους διωγμούς. Να μου επιτρέψει να λειτουργώ και να Κοινωνώ. Ακόμα, να αλλάξει γραμμή, να επιστρέψει στον Ορθόδοξο δρόμο και να μου δώσει τη δυνατότητα, βλέποντας την επιστροφή του αυτή να αρχίσω πάλι να τον μνημονεύω. Ειδάλλως, ο Θεός της δικαιοσύνης που βλέπει το άδικο, θα πράξει σύμφωνα με το αγιασμένο θέλημά του. Αυτός δεν ανέχεται να υβρίζεται η Εκκλησία του από δόλιες συμπεριφορές επισκόπων. 
Τέλος θα ήθελα να πω μερικά προς τους αγαπητούς αδελφούς μου, συνεφημερίους και συναδέλφους ιερείς της μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
Τί λέτε πατέρες μου; Εσείς δε γνωρίζετε περί της αιρέσεως του Οικουμενισμού; Δεν γνωρίζετε αυτό το τέρας που ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς το ονόμαζε παναίρεση; Γιατί ο άγιος Πρωτοσύγγελος, δεξί χέρι του κ. Ανθίμου, διατείνεται πως δεν υπάρχει Οικουμενισμός και πως είναι αποκύημα της άρρωστης φαντασίας ορισμένων ακραίων στοιχείων.
Μήπως πατέρες και σεις δε γνωρίζετε ότι ο Πάπας έχει απολέσει εξαιτίας του τύφου του, όπως γράφει ο άγιος Νεκτάριος, την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος και κατάντησε ολόκληρη η παπική θρησκευτική συνάθροιση, η φερόμενη ως “εκκλησία” του, αχαρίτωτη; Ή και σεις έχετε την ίδια ιδέα με τον αρχιερατικό επίτροπο της μητρόπολης ότι ο Πάπας έχει ιεροσύνη και αποστολική διαδοχή;
Μήπως δεν γνωρίζετε ότι οι συμπροσευχές με τους αιρετικούς απαγορεύονται από την Εκκλησία μας και πως υπάρχουν αυστηρές ποινές καθαιρέσεως για όσους τελούν ακολουθίες παρουσία αιρετικών συμπροσευχομένων; Γιατί ο ηγούμενος της αγίας Θεοδώρας και υπεύθυνος του γραφείου νεότητας της μητρόπολης, προσκάλεσε αλλόδοξους ποιμένες, μοναχούς και λαϊκούς για να συμμετάσχουν σε εσπερινό που τέλεσε στην Ιερά Μονή!
Συμφωνείτε πατέρες άγιοι με την ακοινωνησία που μου επέβαλλε ο κ. Άνθιμος; Μπορείτε να κατανοήσετε την αδικία αλλά και την δυσκολία να μην κοινωνώ για τόσο μεγάλο διάστημα; Βάσει ποιού ιερού κανόνα τιμωρούμαι; Ποιά ιεροκακανονική διάταξη δεν μου επέτρεψε να μεταλάβω έστω την Ανάσταση;
Συμφωνείτε με την κατάλυση και παραχάραξη εκ μέρους του μητροπολίτου και των συνεργών του, του ιε΄ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου κατά τον οποίον πρέπει να διακόψω το μνημόσυνο του μητροπολίτου μου για όλα όσα του καταλογίζω αντορθόδοξα και αιρετικά; Με όλα όσα αιρετικά διδάσκει και σεις θα πρέπει να προβληματιστείτε μήπως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να του διακόψετε το μνημόσυνο. Μην ανέχεστε και μην δικαιολογείτε τις αιρετικές διδασκαλίες και ενέργειές του, τις οποίες έχω δημοσιεύσει κατ’ επανάληψη αφού για πολλά χρόνια κατ’ ιδίαν τον έλεγχα χωρίς την παραμικρή διόρθωση από μέρους του. Ποτέ δε μου απάντησε σε όσα του καταλόγιζα εμπόνως. Διαμαρτυρήθηκα για τις αιρετικές διαδρομές και προφορικώς και γραπτώς εισπράττοντας την απαξίωση και την ειρωνεία. Άλλωστε και η συμπεριφορά του μπροστά στο γεγονός της διακοπής του μνημοσύνου εκ μέρους μου, είναι αποκαλυπτική.
Μήπως έσκυψε να ακούσει την αγωνιώδη κραυγή μου που προκύπτει από την ενέργειά μου; Μήπως αναρωτήθηκε γιατί διέκοψα την πνευματική κοινωνία μαζί του; Σαν πατέρας δε θα έπρεπε να με καλέσει, να συζητήσουμε, να μου εξηγήσει και να μου απαντήσει σε όσα του καταλογίζω; Αντιθέτως, ο δεσπότης Θεσσαλονίκης, δεν μπορεί φαίνεται να κάνει λάθη και κυρίως δεν μπορεί να δεχτεί ένα “τιποτένιο παπαδάκι” να τον ελέγχει. Χωρίς δεύτερη κουβέντα, κατά παράβαση των ιερών κανόνων, ξεκίνησε ΕΔΕ. Τέτοιος πατέρας αποδείχθηκε για μένα! Κλασσικό παράδειγμα οικουμενιστικής φαναριώτικης συμπεριφοράς.
Το αξιοπερίεργο που φανερώνει διαφορά στην ποιότητα σκέψης είναι η διαφορετική αντιμετώπιση της Πατριαρχικής απαίτησης τιμωρίας όσων αντιδρούν στα οικουμενιστικά σχέδια του Πατριάρχη. Ο αποδέκτης του πατριαρχικού γράμματος, αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, έθεσε στο αρχείο το γράμμα αυτό. Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης αντιθέτως, ενεργοποίησε την φαναριώτικη εντολή και κινήθηκε με δίωξη κατά του π. Θεοδώρου Ζήση και του υπογράφοντος. Γιατί άραγε κινήθηκε αντίθετα από τον αρχιεπίσκοπο; Πού βρήκε την παρρησία να αμφισβητήσει την απόφασή του κ. Ιερωνύμου και τί αναμένει από τον Πατριάρχη ως αντάλλαγμα;
Μην πτοείσθε πατέρες μου, αγαπητοί μου αδελφοί, από τα ψευτοδιλήμματά τους ότι οδηγούμαστε με τη διακοπή μνημοσύνου, σε σχισματικές ή αιρετικές παρατάξεις. Είναι δυνατόν ο κανόνας αυτός να επιβάλλεται για να οδηγήσει όσους τον εφαρμόζουν σε Σχίσμα; Είναι δυνατόν να υπάρχει ιερός κανόνας που αν τον εφαρμόσεις να σου απαγορεύει η Εκκλησία να λειτουργείς και να κοινωνείς; Να μην τρελαθούμε κιόλας!!! Το αντίθετο επιβάλλει ο ιερός κανόνας. Διατάζει την Εκκλησία να τιμά τον ιερέα που διακόπτει το μνημόσυνο του αιρετίζοντος επισκόπου, του ψευδεπισκόπου όπως τον ονομάζει, διότι ο ιερέας αυτός γλυτώνει την Εκκλησία από το Σχίσμα.
Αν τρελάθηκαν οι Οικουμενιστές και από τον πανικό τους φέρονται ως αλλόφρονες, εμείς έχουμε χρέος να μην παρασυρθούμε από την ανωμαλία της πίστης τους. Έχουν το θράσος να προσκυνούν το ιερό λείψανο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, γνωρίζοντας ότι και ο ίδιος είχε εφαρμόσει τη διακοπή μνημοσύνου του αιρετικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα. Την ίδια στιγμή κατηγορούν για σχίσμα αυτούς που πράττουν την ίδια ενέργεια, σε πολύ χειρότερες μάλιστα καταστάσεις αιρέσεως από τότε.
Αν πατέρες μου αγαπητοί βλέπετε την αδικία, μη φοβάστε, υποστηρίξτε και ενισχύστε με. Υποστηρίζετε έτσι την αλήθεια της Πίστης και του Χριστού, τιμώντας το ράσο που αξιωθήκαμε να ενδυθούμε. Ας θυμόμαστε τα λόγια του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή ότι μία αίρεση και μία αιρετική σύνοδος δεν πολεμούνται με τον εφησυχασμό και την αδιαφορία, ούτε πεθαίνουν από μόνες τους. 
Ζητήστε την άρση της τιμωρίας και το τέλος των διώξεων εις βάρους μου και του π. Θεοδώρου. Γιατί φρονώ πως και σεις έχετε την ευθύνη για την συνέχιση της αδικίας αυτής. Γιατί πολλοί από σας υπογράψατε κατά το παρελθόν κάποια ύποπτα χαρτιά εναντίον μου εκβιαζόμενοι από τους μητροπολιτικούς. Αντί της οφειλόμενης συγγνώμης, να δείξετε αδελφοσύνη και να απαιτήσετε να άρει η μητρόπολη την αδικία. 
Αδελφός υπό αδελφού βοηθούμενος ως πόλις οχυρά και υψηλή, ισχύει δε ώσπερ τεθεμελιωμένον βασίλειον[6]. 

[6] Παρ. 18,19


ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΚΑΤΑΝΥΞΗ», https://katanixis.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_622.html