Translate

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

ΛΕΩΝ ΜΠΡΑΝΓΚ, Η ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ 1965


Τι δεν κατανοούν οι Παπικοί από την Ορθοδοξία (53)
H άρση των αναθεμάτων 1965
5η Ιανουαρίου του 1964.  Ένα κοσμοϊστορικό γεγονός λαμβάνει χώρα. Όλα είναι πανέτοιμα στα Ιεροσόλυμα για να το προβάλλουν όπως πρέπει, ιδίως με τη δύναμη της εικόνας: Το αδελφικό φιλί του πάπα Παύλου ΣΤ΄ και του πατριάρχη Αθηναγόρα Α΄. Να πως περιγράφει ο ίδιος ο πατριάρχης Αθηναγόρας  τη στιγμή της συνάντησης και την 20λεπτη κατ’ ιδίαν συνομιλία τους: «Κι όταν είδε ο ένας τον άλλο, αι χείρες μας ήνοιξαν αυτομάτως. Ο ένας ερρίφθη εις την αγκάλην του άλλου. Όταν μας ηρώτησαν πως εφιληθήκαμεν, αδελφοί, ύστερα από 900 χρόνια – Ερωτάς πως; Επήγαμε οι δύο μας χέρι με χέρι εις το δωμάτιόν του, και είχαμεν μίαν μυστικήν ομιλίαν οι δύο μας. Τι είπαμεν; Ποιός ξέρει τι λέγουν δύο ψυχές όταν ομιλούν! Ποιός ξέρει τι λέγουν δύο καρδίαι, όταν ανταλλάσσουν αισθήματα! Τι είπαμεν; Εκάμαμε κοινόν πρόγραμμα, με ισοτιμίαν απόλυτον, όχι με διαφοράν.». Επιθυμία, βέβαια, του Πατριάρχη ήταν, όλοι οι άλλοι Πατριάρχες και Πρόεδροι των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών να είχαν ακολουθήσει το παράδειγμά του, κάτι όμως που εκείνη την εποχή στάθηκε αδύνατο.
Η παραπάνω τόσο θερμή και τόσο συναισθηματική, όπως περιγράφεται με τα ίδια τα λόγια του Πατριάρχη, συνάντηση με τον Πάπα είχε φυσικά την προϊστορία της και τη συνέχειά της.
Ας δούμε πρώτα τη συνέχεια: Στις 7 Δεκεμβρίου του 1965 γίνεται ταυτόχρονα τόσο στη Ρώμη όσο και στην Κων/πολη με την παρουσία αντίστοιχων αντιπροσωπειών η άρση των αναθεμάτων του 1054. Πρόκειται για ένα βήμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου που έγινε χωρίς τη γνώση και τη συναίνεση των άλλων Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, όπως φανερώνει η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Β΄, ο οποίος καταδίκασε την πράξη αυτή ως υπέρβαση των δικαιοδοσιών του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το βήμα αυτό ήταν η άμεση συνέπεια του κοινού προγράμματος που ορίσανε στην κοινή συνομιλία της 5ης Ιανουαρίου του 1964. Άλλωστε κεντρικός στόχος και για τους δύο ήδη από τη συνάντηση των Ιεροσολύμων ήταν το «κοινόν ποτήριον».
Και οι δύο πλευρές θεωρούσαν την άρση των αναθεμάτων ως άρση του σχίσματος. Το επιβεβαιώνει από ορθόδοξης πλευράς απόλυτα ο επίσημος απεσταλμένος του Πατριάρχη προς τους Παπικούς Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος. Το 1965, λίγο μετά την άρση των αναθεμάτων, συναντήθηκε στη Νέα Υόρκη με τον εκπρόσωπο του Πάπα, τον καρδινάλιο Μπέα, πρόεδρο της «Γραμματείας για την ένωση των χριστιανών». Χαρακτηριστικά επισημαίνει: «όταν κατέθεσαν οι αντιπρόσωποι του Πάπα το ανάθεμα, τρόπον τινά, με το οποίο αναθεμάτιζε ο Πάπας Νικόλαος τον Μιχαήλ Κηρουλάριο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ήταν το οριστικό Σχίσμα πια. Δεν έγινε άλλη επίσημος πράξις, που να καθιερώσει το Σχίσμα ως μία διαιρετική γραμμή μεταξύ Ανατολής και Δύσεως». Από πλευράς του Παπισμού το πιστοποιεί το επίσημο λατινικό κείμενο που αναγνώστηκε και επικυρώθηκε στη Ρώμη κατά την άρση των αναθεμάτων. Εννοώντας προφανώς άρση του σχίσματος και «κοινόν ποτήριον, δεν μιλάει για αναθέματα αλλά χρησιμοποιεί τον όρο excommunicatio = ακοινωνησία, δηλαδή μιλάει για την άρση της ακοινωνησίας. Για να μη υπάρξει έκρηξη αντιδράσεων στην Ορθοδοξία, στο επίσημο ελληνικό κείμενο ο όρος «άρση της ακοινωνησίας» είχε αποδοθεί με τον όρο «άρση των αναθεμάτων». Το ότι η παπική πλευρά εννοούσε όντως την άρση του σχίσματος επαληθεύεται και από τη παρουσίαση του κοσμοϊστορικού γεγονότος στο πρωτοσέλιδο της  εφημερίδας New York Times της 7ης Δεκεμβρίου 1965. Μιλάει ρητά για άρση του excommunicatio, για το τέλος του σχίσματος του 1054 και για την επανέναρξη της μυστηριακής κοινωνίας.
Στα λόγια του πατριάρχη Αθηναγόρα προβάλλεται πάνω απ’ όλα η «αγάπη»: «όταν αγαπώνται οι άνθρωποι, διαφοραί δεν υπάρχουν. Αλλά το 1054 που επαύσαμεν να αγαπώμεθα, ήλθαν όλες οι διαφορές. Ηγαπώμεθα και είχομεν το ίδιον μυστήριον. Το ίδιον βάπτισμα, τα ίδια μυστήρια και ιδιαιτέρως το ίδιο Άγιον Ποτήριον. Τώρα που ξαναγυρίσαμεν εις το (10)54, διατί δεν ξαναγυρίζομεν και εις το Άγιον Ποτήριον;» Δίδει στο διάλογο της αγάπης έναντι του θεολογικού διαλόγου, στον οποίο δεν τρέφει ελπίδες - άρχισε 8 χρόνια μετά το θάνατό του το Μάιο του 1980 και διήρκεσε μέχρι τον Ιούλιο του 2000 -, το  απόλυτο προβάδισμα: «Πνεύμα μέγα αγάπης εξαπλώνεται υπέρ τους Χριστιανούς Ανατολής και Δύσεως. Ήδη αγαπώμεθα. Ο Πάπας το είπε: απέκτησα έναν αδελφόν και του λέγω σ’ αγαπώ! Το είπα και εγώ: Απέκτησα έναν αδελφό και του είπα σ’ αγαπώ! …».
Αυτή την αγαπολογία του Πατριάρχη αποστομώνει με μοναδικό τρόπο ο μακαριστός π. Επιφάνειος Θεοδωρόπουλος. Και με τα λόγια του θέλουμε να κλείσουμε τη σημερινή μας αναφορά στην άρση των αναθεμάτων: «Παναγιώτατε· ψάλλετε και Υμείς και οι ακολουθούντες Υμίν, εις πάντας τους ήχους το τροπόριον της „Αγάπης“ … „Αγάπη άνευ όρων και ορίων“ … Εφ’ όσον η καρδία Υμών εκχειλίζει εξ αγάπης και εξ αυτής πηγάζουσι πολύρροα ρεύματα, φθάνοντα μέχρι των εσχάτων της Δύσεως και δημιουργούντα πελάγη, εις α ανέτως και μετ’ ευροσύνης καλυμβώσι πασών των αποχρώσεων οι αιρετικοί, πώς δεν διατίθενται ολίγαι σταγόνες αγάπης και διά τους ταλαιπώρους Ορθοδόξους; Δι’ εκείνους εκ των Ορθοδόξων, οίτινες σκανδαλίζονται, βλέποντες τον Ορθόδοξον Πατριάρχην Κων/πόλεως να αθετή – εν ονόματι της αγάπης! – ιερούς Κανόνας, να ανατρέπη αιωνοβίους Παραδόσεις, να κρημνίζη τείχη ασφαλείας, να μεταίρη όρια α έθεντο αγιώτατοι Πατέρες της Εκκλησίας; … Η αγάπη Υμών, δεν είναι γνησία, αλλά επιφανειακή και επίπλαστος· δεν είναι άνωθεν κατερχομένη, αλλ' επίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης ... Ποίος αγαπά ειλικρινώς τον νοσούντα; Ο λέγων προς αυτόν „είσαι υγιέστατος, τρώγε ό,τι θέλεις“ και απεργαζόμενος ούτω χαλεπωτέραν την νόσον και ταχύτερον τον θάνατον, η ο επισημαίνων αυτώ την ασθένειαν και απαγορεύων τας βλαπτούσας τροφάς; Ημείς, επισημαίνοντες τας πλάνας των αιρετικών και διακηρύσσοντες ότι ακολουθούσιν οδώ επισφαλεστάτη, υπάρχει ελπίς να δημιουργήσωμεν εν αυτοίς κρίσιν συνειδήσεως και έφεσιν αναζητήσεως της αληθείας. Υμείς και οι μεθ' Υμών, διακηρύττοντες ότι „ουδέν μας χωρίζει“ από των αιρετικών κ.τ.τ. ναρκούτε και αποκοιμίζετε αυτούς και αποκλείετε έμπροσθεν αυτών την οδόν της αληθείας. Ούτως εφαρμόζεται εν προκειμένω το προφητικόν: „λαός μου, οι μακαρίζοντες υμάς πλανώσιν υμάς“ (Ησ. γ΄, 12). Και „ότι ου κενά τα ρήματα, μαρτυρεί τα πράγματα“. Ποίoν ετερόδοξον ωδηγήσατε Υμείς και οι δορυφορούντες Υμάς μελιστάλακτοι και ασπόνδυλοι Επίσκοποι εις την Ορθοδοξίαν; Ούτε ένα, Παναγιώτατε: Ούτε ένα, παρά πάντα τα ταξίδια, τα συνέδρια, τα γεύματα, τα δώρα, τα μειδιάματα. Μόνον „φανατικοί“ τινες ορθόδοξοι εγένοντο αφορμή προσελεύσεως αιρετικών εις την αλήθειαν της Ορθοδοξίας».

Δείτε το ΕΔΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΑΝΟΙΚΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΚΑ (10) ΕΝΤΟΛΕΣ-ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ

1) Ἄν ἔχετε τήν εὐγενή καλοσύνην, φίλοι καί ἐχθροί μας, σᾶς παρακαλοῦμεν μαζί μέ τό σχόλιό σας, νά βάζετε τουλάχιστον τό βαφτιστικόν ὄνομα σας, ἤ ἔστω ἕνα σταθερόν ψευδώνυμο.

2) Ἐπίσης, ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί/ές, πατέρες καί μητέρες, σᾶς ἐκλιπαρῶ βαθέως, νά μή χρησιμοποιεῖτε τήν βαρβαρικήν γλῶσσα τῶν Νεογραικύλων (=Greakllish) στά σχόλια σας, διότι πρόκειται περί στυγνῆς προδοσίας, ἀνοησίας καί βλασφημείας, κατά τῆς Μητρικῆς μας Ἑλληνικῆς Γλῶσσας καί ὡς ἐκ τοῦτου θά τά διαγράφω.

3) Ἐάν κάπου, δέν συμφωνεῖτε στά ὅσα (περι)γράφουμεν, κρίνουμεν, ἐπικρίνουμεν καί στοχάζόμεθα, πού ἐξάπαντος ὑπογράφομεν μέ τά προσωπικά ἀρχικά μας Π.Π.Ν. (ἤ ὁλογράφως Παναγιώτης Π. Νούνης) πολύ ἁπλά, μέ λογικά, ἄλογα ἤ κ.ἄ. σωρηδόν ὀρθά ἤ ἐσφαλμένα ἐπιχειρήματα, θά ἀναμένομεν μέ ἀγωνία τήν ἀντίθετη καί προσωπική γνώμη καί ἄποψίν σας.

4) Σέ περίπτωση μάλιστα, πού κάποιοι ἔχουσιν, παράπονα, ἐνστάσεις, συμπλέγματα, κόμπλεξ, κ.λπ. γιά μερικές διάφορες ἀναρτήσεις καί δημοσιεύσεις τίς ὁποίες μάλιστα, ὑπογράφωσιν, καί μᾶς ἀποστέλνωσιν ἄλλοι εκλεκτοί καί αγαπητοί συνεργάτες ἀδελφοί/ές καί πατέρες ἤ μητέρες μας, πρός βαθύτερο προβληματισμό μας, παρακαλοῦνται θερμά, τά ὅποια τυχόν παράπονα σχόλια καί κριτικές σας νά τά ἀπευθύνετε παρακαλῶ, στούς ὑπογράφωντες τά ἄρθρα (καί ὄχι προσωπικά στόν διαχειριστήν-ἀρθρογράφον τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ ἱστολογίου), διότι, ΔΕΝ ἔχομεν ἀλλά καί ΟΥΤΕ θέλομεν νά ἔχομεν τινά εὐθύνην ὡς ἡμερολογιακή-ἰδιωτική ἱστοσελίδα τοῦ κυβερνοχῶρου, διά τούς προσωπικούς στοχασμούς, τά γραφόμενα, τίς θέσεις, τίς γνώμες καί τίς σκέψεις, ἀλλονῶν, δεύτερων καί τρίτων Προσωπικοτήτων. Κατανοητόν; Ἄν ὄχι, τότε αὐτό εἶναι ἀπόλυτα ἰδικόν σας πρόβλημά.

6) Πρός μίαν τώρα εἰδικήν μερίδαν, ὑψολόβαθμων καί μή εἰδικῶν-ἀνειδίκευτων εἴτε Κληρικῶν εἴτε καί συναδέλφων Καθηγητῶν θεολογοῦντων πού ἐνοχλοῦνται σφόδρα μέ τά ὄποια προσωπικά κ.ἄ. κριτικά δοκίμια καί δημοσιεύματά μας, συνιστοῦμε ἀδελφικῶς, καρδιακῶς καί ἐντελῶς φιλικῶς ὅπως ἐξ ἀρχῆς, προσεύχονται ὑπέρ ἡμῶν ἵνα σωθοῦμεν, διότι μέ νομικίστικες ἤ καί πνευματικίστικες, ἄμεσες ἤ καί ἔμμεσες ἀπειλές, ἐκβιασμούς, πνευματικά φίμωτρακ.ἄ. νοσηρά κληρικαλιστικά ἤ καί ἐπισκοπομονιστικά διαβολοτεχνουργήματα, δέν περνοῦν, στήν «ὀνειρεμένη Φρουτοπία» μας καί παρακαλεῖστε ὅπως... γυρίσετε ἱστοσελίδα ἵνα μή σᾶς παραλάβει ὁ «Ἀρχισυντάκτης μας ὁ Πίκος-Ἀπίκος».

7) Ὁ προσωπικός μας ἱστοχῶρος ἠ ἱστοσελίδα εἶναι νομικά, τό προσωπικό μας ἡμερολόγιο, βάση δεδικασμένης παρελθοντικῆς ὑποθέσεως καί ὄχι Μ.Μ.Ε. καί ἄρα συνεπῶς, δέν δύναται νά ἐμπίπτει, στίς νομοθετικές πρόνοιες περί τοῦ γραπτοῦ ἤ κ.ἄ. Τύπου. Ἆρα λογικῶς, νά λέτε ἕνα ευχαριστώ, ἤ ἔστω ἕνα Κύριε ἐλέησον τόν ἀχρεῖο διαχειριστή, πού σᾶς ἐπιτρέπει καί μόνον νά διαβάζετε τοῦτο τό προσωπικό του διαδικτυακόν ἡμερολόγιον.

8) Σέ ὅποιον δέν ἀρέσουμε, ἄς φτιάξει τήν ἰδικήν τού ἱστοσελίδα καί το ἰδικόν του ἡμερολόγιο. Τά ἀνούσια καλοπιάσματα καί τίς μεγαλόστομες ἤ δόλιες κολακίες δέν τίς θέλουμεν. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως αὐστηράν ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗΝ κριτικήν περί τῶν γραπτῶν μας γιά νά γίνουμεν καλύτεροι.

9) Κακοπροαίρετα καί κουτοπόνηρα σχόλια, σαφῶς καί ΔΕΝ θά ἀναρτώνται καί θά διαγράφονται ἄμεσα. Οἱ ὑβρισίες κατά τοῦ Διαχειριστοῦ τῆς ἱστοσελῖδος, επιτρέπονται, καί γι΄ αὐτό θά δημοσιεύονται.

10) Ὅποιος/α ἐπιθυμεί, νά του ἀναρτήσουμε, κάποιο προσωπικό κείμενό του, ἕνα δοκίμιον, κάποιο παράπονό, ἤ ἕνα παραμύθι, μερικές σκέψεις κ.ο.κ. παρακαλεῖται ὅπως μᾶς τό ἀποστείλει στό πιό κάτω ἠλεκτρονικό ταχυδρομεῖον πρός ἀξιολόγησίν του. Ὅποιος ἐπίσης, ἐπιθυμεί, νά τοῦ ἀποστέλνουμεν σέ Word ἤ PDF τά κείμενά μας, παρακαλῶ καί πάλιν, νά μᾶς τό δηλώσετε γραπτός στό ἠλεκτρ. ταχυδρ. μας.

Τίς πολύτιμες (προς)εὐχές σας νά ἔχουμεν, γιά νά διακονήσουμε το Σῶμα του ὅπως ἀκριβῶς μᾶς θέλει ὁ Κύριος τῆς Δόξης, καί ὄχι ὅπως θά θέλαμε ἐμεῖς.

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη

ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: panagiotisnounis@gmail.com

ἤ με Βιντεοκλήση Σκάϊπ (SKYPE): nimfwn2 [ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΟΥΝΗ]