Translate

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΠΟΙΟΙ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΩΣΙ ΤΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΟ «ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΑΡΧΙΣΤΗ»  π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ



ΠΟΙΟΙ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΩΣΙ ΤΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΟ «ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΑΡΧΙΣΤΗ»  π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Πρώτος και καλύτερος όπου συγκαλύπτει τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Β., εικάζω και μάλιστα καθόλου αυθαίρετα, ότι είναι ο αιρετίζων αρχιεπίσκοπος Αθηνών κύριος Ιερώνυμος, όπου ο ίδιος μετα των συν αυτώ αυλικών του, πραξικοπηματικώς, ανέτρεψε και αντέστρεψε την Συνοδική απόφαση του Μαΐου 2016, και την εμετέβαλε στο Κολυμπάριον αντιΣυνοδικώς και κακόδοξα, υπέρ των Αρχιοικουμενιστών Προκαθημένων.
Προσθέστε το γεγονός, ότι, ανέχεται και χρησιμοποιεί, μάλλον, σκόπιμα τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Β. Βολουδάκη, για να απαξιώνεται και υποσκάπτεται, μεθοδικά, ο πανίερος θεσμός του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ώστε εν ευθέτω χρόνο να υφαρπαγώσι από το Οικουμενικό Πατριαρχείον μας, οι «Νέες Χώρες»,  και να περάσωσι με αντιΚανονικό και πραξικοπηματικό τρόπο, εις την απόλυτη και κυρίαρχη πνευματική και διοικητική εποπτεία της «Αυτοκεφαλαρχίας» (και όχι στην Αυτοκεφαλία) της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.  
Δηλαδή, οι αρχιεπισκοπικοί Ελλαδικοί Κληρικοί, με αιχμή του δώρατος τον «Αυτοκεφαλαρχιστή» π. Βασίλειο Βολουδάκη, καθώς και το Εθνοφυλετικό πολιτικό-θρησκευτικό
κομματίδειο του η «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», καλλιεργώσι δυστυχώς, τις διαχρονικές και κακόδοξες εξάπαντος εκείνες τις εθνικιστικές θεωρίες, περί της άμεσης ή έμμεσης υφαρπαγής, υπαγωγής και απαγωγής, και εν τέλει της ολοκληρωτικής Εκκλησιαστικής ενοποιήσεως απάντων των εκκλησιαστικών επαρχίων των «νέων χωρών» υπό την ιερά Αρχιεπισκοπική «Αυτοκεφαλαρχία».
Το ορθόδοξο Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπονομεύεται, εξ αιτίας των κακοδόξων υπέρμαχων Βολουδακιστών της εθνοφυλετικής και προτεσταντόπληκτης Αυτοκεφαλαρχίας.
Ο «Αυτοκεφαλαρχισμός» είναι εθνοφυλετική και προτεσταντική
αίρεσις. Όπου προωθείται και επιδιώκεται, εξάπαντος ένα αιρετίζων και κακόδοξο Αυτοκέφαλο ή, αν θέλετε ένα αμοιγώς καλαμαρίστικο κακοκέφαλο, δηλ. ένα Ελλαδικό Σωβινιστικό Αυτοκέφαλο στα πρότυπα των Εθνικών Σλαυβικών Εκκλησιών. Για το εν λόγω λεπτό θεολογικό ζήτημα πιθανόν και να ασχοληθούμε, εκτενώς και αποδεικτικώς, προσεχώς.
Οι «Νέες Χώρες» βρίσκονται ιεροΚανονικώς, συνταγματικώς και νομίμως, σύμφωνα με την Πατριαρχική Πράξη του 1928 κάτω από την πνευματική εποπτεία και την επιτροπική διοίκηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου μετά της ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Όλο αυτό το ζήτημα, προσπαθεί να το υποσκάψει, κακόδοξα και κακόβουλα, ο φανατικώτερος της «νεοΕλληνικής Αυτοκεφαλαρχίας» και ο κατ΄εξοχήν «Αυτοκεφαλάρχης» ή και «αυτοκεφαλαρχιστής» π. Βασίλειος Βολουδάκης. Τουτέστιν, ότι πολεμεί και αλλοιώνει, τόσον τον θεσμό του ορθοδόξου Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όσον και τον πανάρχαιο θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Αντί, να πολεμεί φυσιολογικά τις αιρέσεις των νεοΦαναριωτών και νεοΕλλαδιτών, και να αποκαλύπτει ως όφειλεν, τους κακοδόξους Αρχιοικουμενιστάς Μητροπολίτας του Οικουμενικού Θρόνου καθώς και τους Αρχιοικουμενιστάς της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Απόδειξις, ότι δεν πολεμεί κατ΄ουσίαν τον Οικουμενισμό είναι, ότι: δεν αποκαλύπτει και δεν μάχεται τους Ελλαδικούς Οικουμενιστές. Αλλά μάχεται, αραιά και σπάνια, και εξ αποστάσεως ασφαλείας, τινές Οικουμενιστάς εκτός της Ελλαδικής επικράτειας. Διότι αν τυχόν και ξεκινήσει ένα συγκρουσιακό, ανοικτό πόλεμο, κατά των Ελλαδιτών Αρχιοικουμενιστών μητροπολιτών, το κομματίδειο του θα χάσει Χριστιανούς και μη ψηφοφόρους.
Και αυτό βέβαια δεν συμφέρει την πολιτικο-θρησκευτική Σέκτα του Βολουδάκη, διότι ΟΥΔΕΠΩΠΟΤΕ θα μπεί στο Ελλαδικό Κοινοβούλιο. Συνεπώς για την είσοδο της «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» στο Κοινοβούλιο γίνονται χοντροειδείς αβαρίες στα της Πίστεως από τον Βολουδάκη και των συν αυτώ.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Αλήθεια, πότε επι τέλους θα καταλάβουν οι μαθητές και οι οπαδοί του Βολουδάκη, ότι ο πολύ-αιρετικός Οικουμενισμός, πολεμείται κυρίως, μόνο με θεολογικά και πνευματικά κριτήρια, αντί με πολιτικο-θρησκευτικά, κοινωνιολογικά, φιλοσοφικά, ψυχιατρικά, κομματικά, και δή με παποκαισαρικά κριτήρια; Ο αιρετικός Παποκαισαρισμός, είναι ή δεν είναι, κατ΄ουσίαν ένας ψιλός και ιδιότυπος Συγκρητισμός, μία αντιΕυαγγελική και αντιΚανονική,  άνομη σύγκρασις και μείξις της ιερατικής μετά της πολιτικής εξουσίας; Ποιο είναι το πρωτεύον; Η σωτηρία της επίγειας Πατρίδος μας, μέσω τινών Εθνικιστικών και Εθνοφυλετικών Πολιτικο-θρησκευτικών παρατάξεων συνθημάτων και ιδιοτελών επιδιώξεων; Ή μήπως η σωτηρία της ψυχής μας, αλλά και η σωτηρία της Φίλης Ορθοδοξίας από τα γαμψά νύχια του Φραγκολατινικού και Λουθηροκαλβινικού «ορθοδόξου Οικουμενισμού»; Διαλέγετε και παίρνετε…
Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ” Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΤΙ Ο π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ;




ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ” Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΤΙ Ο π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ;

Του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ποια λογική υπάρχει -και προπαντός ποια ωφέλεια- από την ποδηγέτηση του “Ορθοδόξου Τύπου” από τον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη; Το θέλει ο Θεός να υπάρχει κολοσσός θεολογίας όπως τον π. Θεόδωρο Ζήση και να είναι πνευματικός σύμβουλος της εφημερίδας ο π. Βασίλειος Βολουδάκης; Υπάρχει -έστω και εξ αποστάσεως- απλή σύγκριση του θεολογικού εκτοπίσματος των δύο κληρικών; Μόνον παράνοες θα προέβαιναν σε τέτοιο ισχυρισμό.

Αφού, λοιπόν, όλοι συμφωνούμε ότι ο μεν σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης είναι μια μετριότητα ως θεολόγος, ο δε π. Θεόδωρος Ζήσης μια κορυφή, ποια λογική υπάρχει να συνεχίζει να καταδυναστεύει τον “Ορθόδοξο Τύπο” ο σεβαστός π. Βασίλειος;

Και να ήταν μόνον η διαφορά του θεολογικού εκτοπίσματος μεταξύ των δύο Πρωτοπρεσβυτέρων; Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ο π. Θεόδωρος ηγείται του αντιοικουμενιστικού αγώνα. Διοργανώνει ομιλίες, Ημερίδες, Συνέδρια, γράφει περισπούδαστα άρθρα και βιβλία εναντίον του Οικουμενισμού, συντονίζει όλους όσους αντιτίθενται στον Οικουμενισμό πολύ πέραν των γεωγραφικών συνόρων της Ελλάδας.

Η προσφορά του σεβαστού π. Βασίλειου στον αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού όλες αυτές τις δεκαετίες σε τι συνίσταται;

Κατά το πλείστον απών.

Έγνοια του ήταν να ιδρύσει και να κατευθύνει από τα παρασκήνια παποκαισαρικό κόμμα για να ποδηγετήσει την πολιτική ζωή του τόπου κατά δεινή παράβαση επτά Κανόνων Οικουμενικών Συνόδων που απαγορεύουν ρητά και επί ποινή καθαιρέσεως την εμπλοκή των κληρικών σταις του βίου πραγματείαις!!!

Με άλλα λόγια ο σεβαστός π. Βασίλειος είναι ένας κακόδοξος κληρικός εισηγητής παποκαισαρικής πλάνης. Και όμως! Έχει την προπέτεια να απαιτεί από όλους να τον αναγνωρίσουν αρχηγό του αντιοικουμενιστικού αγώνα μόνον και μόνον επειδή με ανορθόδοξες μεθόδους (που δείχνουν ότι δεν σέβεται ούτε το μυστήριο της εξομολόγησης) πέρασε υπό τον απόλυτο έλεγχό του τον “Ορθόδοξο Τύπο”. 

Και πώς πολιτεύεται από τότε που ελέγχει τον "Ορθόδοξο Τύπο"; Προσπαθεί με κάθε τρόπο να θάψει τον π. Θεόδωρο Ζήση από φθόνο αλλά και επειδή στέκεται ογκόλιθος απέναντι στα καταχθόνια σχέδιά του να αποπροσανατολίσει τον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

Ερωτώ: Υπάρχει έστω και ένας παραδοσιακός πιστός που αποδέχεται τον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη αρχηγό του αντιοικουμενιστικού αγώνα; Ασφαλώς και δεν υπάρχει! Τότε γιατί δεν αποσύρεται από την εφημερίδα για να την αφήσει να κάνει προκοπή;

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «PANAYIOTIS TELEVANTOS», http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_851.html

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ, ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΘYMIAMA
«Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ Θεός μν, ες σμήν εωδίας πνευματικς»
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 14
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

1. Τόν Θεό, δελφοί μου, πού λαχταράει ψυχή μας, τόν βρίσκουμε καί τόν πολαμβάνουμε στήν θεία Λειτουργία, πού τελομε στούς ερούς μας Ναούς. Στήν θεία Λειτουργία μες οβαπτισμένοι χριστιανοί νοιώθουμε τό Μυστήριο πού λέγεται «Έκκλησία», γι᾿ ατό καί τόν Ναό, που τελομε τήν Λειτουργία, τόν λέμε καί ατόν «κκλησία». Μήν παραλείπετε, χριστιανοί μου, νά πηγαίνετε κάθε Κυριακή στήν κκλησία. Καί ν τό χωριό σας δέν χει τήν Κυριακή θεία Λειτουργία, γιατί πολλά πό τά χωριά μας δέν χουν ερέα, νά πηγαίνετε γιά νά λειτουργηθετε στό διπλανό χωριό. Μήν μένετε λειτούργητοι.
2. ταν μπαίνετε στήν κκλησία νά κάνετε τόν Σταυρό σας κανονικά. Δυστυχς, χουμε τόση γνοια στά θεα πράγματα, στε οτε τό Σταυρό μας δέν ξέρουμε νά κάνουμε. Παλαιότερα, στήν Α΄ Δημοτικοτά παιδάκια μάθαιναν να ποίημα γιά νά κάνουν κανονικά τόν Σταυρό τους: «Στό κεφάλι, στήν κοιλιά, δεξιά κι ριστερά»! τσι πρέπει νά κάνουμε τόν Σταυρό μας. νωμένα τά τρία δάκτυλα τοδεξιοχεριομας (γιά νά κφράσουμε τήν πίστη μας στήν γία Τριάδα) τά βάζουμε στό κεφάλι μας καί δηλώνουμε μ᾿ ατό τι κεψηλά στόν ορανό εναι Χριστός μας· καί πό κεψηλά κατέβηκε καί σαρκώθηκε στήν Κοιλιά τς Παναγίας μας· καί γιά νά τό δηλώσουμε ατό κατεβάζουμε τό χέρι μας πό τό κεφάλι καί τό βάζουμε στήν κοιλιά. Καί θά ξανάρθει πάλι Χριστός μέ τήν Δεύτερη Παρουσία Του! Θά ρθει καί θά βρεμιά μπερδεμένη νθρωπότητα. Καί θά κάνει ατό πού κάνει βοσκός: Ξεχωρίζει τά πρόβατα πό τά ρίφια. Στήν μιά μεριά, δεξιά, βάζει τά πρόβατα· καί στήν λλη μεριά τά ρίφια. Βάζοντας κι μες πειτα, ταν κάνουμε τόν Σταυρό μας, τό χέρι μας δεξιά καί ριστερά δηλώνουμε ατή τήν Δεύτερη Παρουσία τοΧριστοκαί τόν πόθο μας νά μς πάρει μαζί Του, στά δεξιά Του, στήν Βασιλεία Του τήν πουράνιο!
3. φο, μπαίνοντας στήν κκλησία κάνουμε τόν Σταυρό μας, πως επαμε, νάβουμε κερί καί σπαζόμαστε μέ ελάβεια τά ερά εκονίσματα. Καί ς σκεπτόμαστε τι πρίν πό μς πέρασαν τόσοι λλοι χριστιανοί καί σπάστηκαν καί ατοί τά δια ατά εκονίσματα· ὁ ἀσπασμός δέ στό διο εκόνισμα θεωρεται καί σάν μεταξύ μας σπασμός. φο, λοιπόν, σπαστομε τά για εκονίσματα στεκόμαστε κάπου σέ μιά θέση, στήν θέση τν νδρν οἱ ἄνδρες καί στήν θέση τν γυναικν ογυνακες, καί προσέχουμεπό κετήν θεία Λειτουργία. Προσέχουμε ατά πού βλέπουμε καί κομε σ᾿ ατήν. Καί εναι τόσο ραα καί τόσο γλυκά λα σα λέγονται καί σα γίνονται στήν θεία Λειτουργία! Βέβαια στήν θεία Λειτουργία προσευχόμαστε ,τι θέλουμε, λέμε στόν Θεό ,τι χει καρδιά μας. λλά κυρίως στήν θεία Λατρεία πρέπει νά προσέχουμε ατά πού λέγονται καί ψάλλονται καί ς φαίνεται τι δέν τά καταλαβαίνουμε. Σιγά-σιγά θά τά καταλάβουμε. Τά λόγια τοπαππκαί τοψάλτη χουν λη τήν πίστη μας. πίστη μας, δελφοί μου, γινε ψαλμωδία καί τραγούδι, γινε εκόνες καί ερά σύμβολα.
4. Τό πιό οσιαστικό στήν θεία Λειτουργία, γαπητοί μου χριστιανοί, εναι θεία Κοινωνία. λα στήν θεία Λειτουργία  γίνονται γιά νά κούσουμε στό τέλος «Μετά φόβου Θεοπίστεως καί γάπης προσέλθετε». Καί προσέρχονται οχριστιανοί γιά νά κοινωνήσουν τό Σμα καί τό Αμα τοΧριστομας. λλά πρέπει νά κοινωνομε πως μς τό λέει ὁ Ἱερέας: «Μετά φόβου Θεο, πίστεως καί γάπης». Μέ φόβο Θεο, πού τόν γεννάει πίστη τι ατό πού θά κοινωνήσουμε εναι πραγματικά τό Σμα καί τό Αμα τοΧριστο, ατό τό Σμα καί τό Αμα πού πρε Υός τοΘεοῦ ἀπό τήν Παναγία Θεοτόκο Μαρία, ταν σαρκώθηκε στήν γιασμένη Κοιλία Της. Γιατό Παναγία μας λέγεται «στιάτωρ τς Θείας Σαρκός»! Ναί, στήν πραγματικότητα μς κοινωνάει Παναγία! Πρέπει λοιπόν νά κοινωνμε μέ φόβο Θεο. λλά καί μέ γάπη. γάπη σέ λους καί στόν χθρό μας κόμη πού μς κανε κακό. Δέν τό θελε. Καί νά τό θελε παλιο-πειρασμός τόν βαλε, ατός πού βάζει καί μς καί κάνουμε τόσα καί τόσα. Καί πως μες ζητμε πό τόν Θεό νά μς συγχωρέσει ατά τά τόσα πολλά πού πράττουμε νάντια στό γιο θέλημά Του, τσι καί μες πρέπει νά συγχωρομε τά σα μς κάνουν οἱ ἄλλοι ναντίον μας. Ατό σημαίνει τό «καί γάπης», πού λέγει ὁ ἱερέας σατούς πού ρχονται νά κοινωνήσουν. Πρέπει, χριστιανοί μου, νά ζητμε συγγνώμη καί νά δίνουμε συγγνώμη σέ λους προτονά κοινωνήσουμε.
5. ταν πλησιάζετε γιά τήν θεία Κοινωνία νά κάνετε τόν σταυρό σας καί πειτα νά παίρνετε τό γιο μανδήλιο καί νά τό βάζετε κάτω πό τό σαγόνι σας νοίγοντας καλά τό στόμα σας. ταν δέ κοινωνήσετε καί βγάλει ὁ ἱερεύς τήνγία λαβίδα πό τό στόμα σας, τότε νά σπουγγίζετε μέ τό γιο μανδήλιο τό στόμα σας καί χι νωρίτερα, ταν δέν βγκε κόμη πό τό στόμα ἡ ἁγία λαβίδα. Μετά τήν θεία Κοινωνία κάνετε πάλι τόν σταυρό σας καί παραδίδετε τήν σειρά στούς λλους δελφούς σας γιά νά κοινωνήσουν καί ατοί.
Μέ τέτοια καλή προετοιμασία γιά τήν θεία Κοινωνία, δελφοί μου χριστιανοί, ρχεται πραγματικά Χριστός στήν καρδιά μας καί γινόμαστε «χριστοφόροι», πως μς λέει ὁ ἅγιος γνάτιος Θεοφόρος. Μέ τήν Χάρη δέ τοΧριστομέσα μας θά εναι μορφη ζωή μας, γιατί δέν θά ζομε μέ τίς κακίες, πού σχημίζουν τήν ζωή μας καί μς τήν κάνουν κόλαση. θεία Λειτουργία μως εναι παράδεισος. Γιατί σέ κάθε θεία Λειτουργία λέγουμε: « Εδομεν τό Φς τό ληθινόν, λάβομεν πνεμα πουράνιον»!

Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας