Translate

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Π. ΝΟΥΝΗΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΡΩΜΑΛΕΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΩΝ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΣΤΩΝ»



ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΡΩΜΑΛΕΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΩΝ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΣΤΩΝ»

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη


Τελικά, οἱ πανούργοι προπαγανδιστές καί φανατικοί νέοὈρθόδοξοι ὀπαδοί τοῦ Βαρθολομαιϊσμοῦ μετά τῆς φαιδρᾶς κουστωδίας ἤ καί «Ἐκκλησιολογίας τοῦ Κολυμβαρισμοῦ» βρήκαν τόν δάσκαλόν τους. Μέ ἰσχυρά Δογματολογικά, Ἐκκλησιολογικά καί Κανονικά ἐπιχειρήματα, ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, καιρό τώρα ἀνασκευάζει, καί τελικῶς ἀνατινάζει, ὁλοσχερῶς καί ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ, τήν νεόκοπον «Σύνοδον τῶν Μυθομανῶν» ἤ καί τήν «Ἐκκλησιολογία τῶν Μυθοπλασιῶν». Ἐπιτρέψετε μας τούς ἐλάχιστους προαναφερομένους, ἤ εἰς την συνέχεια διατυπωμένους, ἐξάπαντος  προσωπικούς θεολογοτεχνικούς νεολογισμούς ἐντός τῶν εἰσαγωγικῶν, διότι σύμφωνα μέ τήν περιῤῥέουσαν κατάστασιν πρέπει κάπως νά διατηρήσουμεν τήν ὑπομονήν καί την ἤδη ἐξαντληθεῖσα ψυχραιμίαν μας, καθῶς καί τό ἐλάχιστον χιούμορ πού μᾶς ἀπέμεινεν, περί τό σύγχρονον οἰκουμενικόν Ἐκκλησιαστικόν ντελίριον.

Πάμε νά δοῦμεν ὅμως, συνοπτικά ἀλλά καί ἡμερολογιακά, ποιά ἀκριβῶς ἦτο ἡ ἐξ ἀρχῆς Ἐκκλησιολογική στάσις καί πορεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας, περί τῆς «Πανορθοδόξου Συνάξεως» τῶν Συγκρητιστῶν ταγῶν μας, προτοῦ κἄν ἀρχίσουν καί πάλιν τά πασίγνωστα συκοφαντικά ληρήμματα καί παράφωνα παρατράγουδα, ἐκ τῶν «Βουλγαροκτόνων φιλοΠατριαρχικῶν», περί τῶν δῆθεν Σλαβόφωνων ἤ Σλαβόφιλων «Ἐθνοφυλετιστῶν», ἤ «φανατικῶν/φονταμενταλιστῶν», ἤ «ὑπερθοδόξων», ἤ «ταλιμπάν» ἤ…  κ.ο.κ.!

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, ὡς ἐπόμενη τοῖς θεηγόροις Πατρᾶσιν, ἐξέτασεν Συνοδικῶς, ἐξ αἰτίας τινάς σημαντικῆς Ἐπιστολῆς τινός σύγχρονου Ὁμολογητοῦ Ἐπισκόπου τοῦ Λόβετς κ. Γαβριήλ, ὅπου συνυπολόγισεν καί προεῖδεν, (πρώτιστα ὁ σεβασμιώτατος Γαβριήλ κ.ἄ. καί ἔπειτα ἡ ἱ. Σύνοδος τῶν Βουλγάρων) τήν σημαίνουσα δυσμενήν Ἐκκλησιολογικήν ἐξέλιξιν ἐπί τῇ βάσει τῶν κακόδοξων Νεοφαναριώτικων Κειμένων· ἔτσι στίς 27 Ἀπριλίου 2016 ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας ἀπεφάσισεν ὁμόφωνα ὅπως ἀποστείλει στό Ληστρικόν Φανάριον τινά ἀντιρρητικήν Συνοδικήν Ἐπιστολήν  ὅπου ἐδημοσιεύθην ἀπό Ἐκκλησιαστικά Δημοσιογραφικά Ἱστολογία με τον τίτλον «Προτάσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας γιά τό Κείμενο τῆς Αγίας Συνόδου». Τό τρεμοσβησμένον Φανάριον, φαίνεται ὅμως, ὅτι ἔτρεμεν πολύ, προφανῶς ἀπό δειλία καί ἀπαξίωση, ὥστε νά ἀπαντήσει εἰς το κανονικόν Ἐκκλησιολογικόν αἴτημα τῆς Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας.

Τότε, ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, ἀντιλαμβάνωντας μᾶλλον ἐτοῦτην τήν ἀναιδέστατην «ἐκκλησιαστικήν» ἀπαξίωσιν, ἀπό τήν «Μητέρα Ἐκκλησία» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ἐξήγγελεν μία νέα ΣΥΝΟΔΙΚΗΝ ἀπόφασιν, ὅπως ἀναβληθεῖ προσωρινά καί μετατεθεῖ σέ ἑτεροχρονισμένον διάστημα, ἡ «Πανορθόδοξη Φιέστα», διαφορετικά δέν ἐπρόκειτο νά συμμετάσχει. Ὅπερ καί ἐπραγματοποίησεν τήν ἰσχυρά προειδοποίησίν Της, ἀφοῦ καί πάλιν ἔλαβεν μία ἀκόμη τινά νεοΦαναριώτικην ἀπαξίωσιν. Ἔτσι ὄντως, ἀποδεικτικῶς, ἐξ ἀρχῆς ὁ βραδύκαυστος φιτίλλαρος ἤ καί ὁ ἐκρηκτικός μηχανισμός, ἐξεῤῥάγην καί ἀνεφλέγην, ἰδιαίτερα ὑπό τῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν Κληρικολαϊκῶν ἐκ τῆς ὀρθοδοξούσης Βουλγαρίας. Ἐτοποθετήθην ὅμως, ὑπό τῆς περίφημου ὑψηλῆς Θεολογικῆς Ἡμερῖδος πού ἐλαβεν χώρα στήν Ἱερά Μητρόπολην Πειραιῶς, κατά τῆς Ληστρικῆς Συνάξεως.  Ὁ ἔγκριτος Ἐκκλησιαστικός ἀνταποκριτῆς τῆς πολύτιμης «ΡΟΜΦΑΙΑΣ» ἐδημοσίευσεν τόν πολύ ἐπιτυχημένον τίτλον: «Ἡ Βουλγαρία, τινάζει στον ἀέρα τήν Μεγάλη Σύνοδο τῆς Κρήτης». Πράγματι τοῦτον ἔγινε.

Παρ΄ ὅλα αὐτά, παρασκηνιακῶς καί ὡς συνήθως, τό τρεμοσβησμένον καί «Οἰκουμενικόν» Φανάριον, προσπαθοῦσε μέ νύχια καί μέ δόντια ὅπως παρασύρει στό Κολυμπάριον τήν Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας. Πράγμα πού ἐπέτυχεν μερικῶς διά τῆς ἐπαπειλούμενης ἀένναης καί ἐξάπαντος νεοὈρθόδοξης ληστρικῆς βίας, δηλ. τῆς ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ἀντιΚανονικῆς εἰσπηδήσεως καί χειραγωγήσεως, μέ ἄλλες Αὐτοκέφαλες Τοπικές Ἐκκλησίες (π.χ. Ἐκκλησία τῆς Σερβίας, Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κ.ἄ.)· ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας ΑΠΕΔΕΙΞΕΝ καί πᾶλιν γραπτῶς, ὅτι δέν ἐπτοεῖτο ἀπό τέτοια Βυζαντινιστικά μασκαραλίκια τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Τοῦτο ἔγινε τελεσίδικα τοῖς πᾶσι γνωστό, καί πρός μεγίστην καταἰσχύνην τῶν πατριαρχικῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν καί διεθνιστῶν Κυβερνητικῶν Συριζαίων, ὅταν οἱ ἀδελφοί μας «Ζηζιουλοκτόνοι» ἐξέδωσαν μία νέα Συνοδικήν ἀνακοίνωση διά τήν ἀποφατικήν στάση τους, καί ἀκύρωσαν μάλιστα ὁλοσχερῶς τήν πτήσιν πρός τήν Κρήτην.

Μόνον τοῦτο τό εἰδικόν, προΚυλυμβάριον δημοσιογραφικόν κουβάριον νά ξετυλίξει κανεῖς καλοπροαίρετος, στά περί τῆς ἀρχικῆς καί ἐν ἐξελίξει στάσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας κατά τῆς Ληστρικῆς Συνόδου, δύναται νά ἀντιληφθεῖ ἄριστα, τινά γενικά καί ἴσως ὡφέλειμα συμπεράσματα, τόσον διά τήν σύγχρονον Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν ὅσον καί διά  τήν σχισματικοαιρετικήν Ἐκκλησιαστικο-πολιτικήν διπλωματία τοῦ πεπλανημένου Οἰκουμενιστικοῦ Φαναρίου. Ἀπό «Μητέρα Ἐκκλησία» ἀποδεικνύεται ἔν ἔργοις καί πράγμασιν ὡς κακόβουλη «Μητριά». Ποῖος νόρμαλ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη μίαν Μέγαιραν διά Μητριάν; ΟΥΔΕΙΣ!

Διαβάστε ὅμως, ὅσοι θέλετε γιά νά ἀντιληφθεῖτε σέ Ἐπιστημολογικόν, Θεολογικόν ἀλλά κυρίως καί σέ Ἀστροφυσικόν (σοβαρολογοῦμεν!) βάθος τά ἐν ἐξελίξει Ἐκκλησιαστικά δρώμενα, καί τοῦτο τό μόλις πρόσφατο δογματολογικόν-ἐπιστημονικόν Δοκίμιόν μας πού σᾶς ἀποκαλύπτει, ὁλιστικῶς, τήν διάτρητη πολύ-αἱρετικήν Οἰκουμενιστικήν Δογματική πανοπλία τοῦ Παμπροτεσταντικοῦ Φαναρίου, μέ τίτλον: «ΤΑ ΔΕΚΑ ΕΩΣΦΟΡΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΩΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ».

Πάμε τώρα ἀξιότιμοι φίλοι/ες, γιά νά δοῦμε κριτικῶς τό πολυαναμενόμενον μόλις ΝΕΟΝ καί ἐπίσημον ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ἀνακοινωθέν τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας, ὅπερ ῥωμαλέως καί ὁμολογιακῶς, κατέριψεν καί συνέτριψεν στά ταρτάρεια βάθη τῆς Ἐωσφορικῆς Κολάσεως τίς ληστρικές καί αἱρετίζουσες ἀποφάσεις τῶν ψευδοΚειμένων τῆς κακοΣυνόδου τῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν. Τό ἐπίσημον ἀνακοινωθέν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ἔχει δημοσιευθεῖ, ὡς ἀποκλειστικότητα ἀπό τήν Ἱστοσελίδα τῆς  ἀντικειμενικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐφημερῖδος ὁ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»:

1.       Στό πρῶτον Συνοδικόν συμπέρασμα τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας, κατά τῶν ληστρικῶν Κειμένων τοῦ Κολυμπαρίου, ἐντοπίζεται δικαίως μία σημαντική Ἐκκλησιολογική ἀπόκλεισις. Οἱ Οἰκουμενιστές πράγματι μᾶς λένε, ὅτι ἡ «Πανορθόδοξη Σύνοδος γέγονε γιά νά φανερωθεῖ ἡ Ἑνότης τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν», ὅπερ καί ἀπέτυχεν παταγωδῶς νά τό ἐφαρμώσει μᾶλλον δέ καί διέσπειρεν, ἐπιπρόσθετα σχίσματα, διαιρέσεις, ἔριδες, φιλονικείες ἐξ αἰτίας τῶν σχισματικο-αἱρετικώτατων Κειμένων της. Οἱ Οἰκουμενιστές μᾶς λένε ἐπίσης, ὅτι: «ἡ Σύνοδος ἔγινε διά νά γίνει ὁμαλή ἀποκατάστασις καί ἑνότητα Ἑτεροδόξων μετά τῶν Ὀρθοδόξων» ὅπερ και τοῦτο ἀπέτυχεν παταγωδῶς, μιᾶς καί δέν δύναται νά ἑνωθεῖ τό ψεύδος μετά τῆς Ἀληθείας.

2.       Οἱ ἀντιοικουμενιστική ὅμως Βουλγαρική Συνοδική ἀπόφανσις, μᾶς κατηχεῖ, ἐξάπαντος ἀπλανῶς καί ὀρθοδόξως, στά ὑποτειθέμενα καί ἤδη αὐτονόητα τῆς ἰδικῆς μας Πίστεως. Πρόκειται διά ὑψηλώτατην δωρεά ἡ θεολογική ἀντιπελάργωσις ἐπί τῆς ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας. Κάποτε, οἱ Ἕλληνες Ῥωμῃοί πράγματι ἐφωτίσαμεν καί ἐβαπτίσαμεν τούς παγανιστές Σλαύους μέ τήν Φίλη Ὀρθοδοξία. Καί τώρα ἤρθεν ἡ σειρά μας, οἱ Ὀρθόδοξοι καί ἀντιΟἰκουμενιστές Σλαύοι, νά μᾶς ἀντιδωρήσωσι τό  ὀρθόδοξον Εὐαγγελικόν φρόνημα καί Φώτισμαν τους, τό ὁποῖον καθῶς φάνηκε στό διάβα τῆς ἱστορίας, τό ἀπωλέσαμεν, μέ τήν νεοἙλληνικήν ἀλλοτρίωσιν πού ὑπέστημεν.

3.        Οἱ ἀδελφοί Βούλγαροι μᾶς φωτίζωσι μέ ἀπόλυτη θεολογική ἀκρίβεια: ὅτι δηλαδή, οἱ πάσης φύσεως ἑτερόδοξοι, θά πρέπει πρώτιστα, νά ἀποταχθῶσι τίς αἱρετικές δοξασίες τους καί ἔπειτα νά ἐπανέλθωσι διά τοῦ ἑνός ἱεροῦ Βαπτίσματος καί Χρίσματος στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Τοῦτη εἶναι καί ἡ μονόδρομος συνὉδικότης πού μᾶς ἀπέκρυψαν οἱ τρισάθλιοι καί θλιβεροί πεφυσιωμένοι Κολυμπαριστές. Ἐπίσης οἱ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί Σλάβοι, μᾶς ὑπερτονίζωσι με ἔμφαση, ὅτι ἡ Ἐκκλησιολογική ἑνότης ὑφίστατο Χαρισματικά, ὀντολογικῶς, ὡς ἀναντίρρητα δεδωσμένη ἐξ ἄνωθεν, καί τελεσίδικη ἀποκλειστική δωρεά τῆς θείας Χάριτος, στούς ὀρθόδοξους Ἐκκλησιαζόμενους καί οὐχί στούς ἑτερόδοξους ἐκκλησιαζόμενους!...

4.       Ἐνῷ, οἱ Ἀρχιοικουμενιστές Προκαθήμενοι καί οἱ συν αὐτῷ, μᾶς διαβεβαιώνουν, ὅτι τά «Συνοδικά» Κείμενα τοῦ Ληστρικοῦ Συγκρητισμοῦ, δέν ἐφαρμόζωσι, ἔμμεσαἄμεσα, τινές ἑτερόδοξες δογματικές θεωρίες καί ἄλλες αἱρετικές διδασκαλίες. Μᾶς λένε, οἱ ἴδιοι μάλιστα, ὅτι εἶναι ὅλα δαιμονικές φαντασίες τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Πειραιῶς, Καλαβρύτων, Γόρτυνος, Κυθήρων, Γλυφάδος, Ναυπάκτου, κ.ἄ. καί  δή πλάνες ἐκ τινός ψυχοπαθοῦς Κληρικοῦ τοῦ Ὁμότιμου Καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καί τῶν συν αὐτῷ μαθητῶν του. Ὅλα εἶναι στήν φαντασία μας δηλαδή; Αὐτά τά νεοΦαναριώτικα φληναφήματα μᾶς διδάσκωσι παπαγαληδόν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἐπειδή δέν ἠμποροῦσι (οἱ Ἀρχιοικουμενιστές τοῦ Φαναρίου καί οἱ σύν αὐτῷ)  «νά δέρωσι τόν Γάδαρον», (συγνώμη γιά τήν λίαν ἀσεβήν παροιμίαν) δήλαδή τόν Πατριάρχην Βουλγαρίας, «δέρνωσι τό σαμάρι» δηλ. τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, καί συγκεκριμένα τινές Ἑλλαδῖτες Κληρικούς Της.

5.       Τό κριτικόν ἐρώτημα πού προκύπτει εἶναι: μέσα στό δῆθεν φαντασιολογικό παιγνίδι τινῶν νεοΚαλαμαράδων πῶς παίζωσι καί οἱ Βούλγαροι; Μερικοί (μιά χούφτα ἄνθρωποι!) λόγιοι Ἑλλαδῖτες, ᾆραγέ, παρέσυραν κοτζάμ Αὐτοκέφαλον Πατριαρχεῖον τῆς Βουλγαρίας; Ἄν ὄντως παίζει ἀντικειμενικά τέτοιο πράγμα, μπράβο καί μαγκιά τους! Γι΄ αὐτό τόν λόγο τό ἀνίερον Φανάρι λύσαξε καί ἐπιζητεί, ἀδίκως, νά κόψει κεφάλια ὡσᾶν τοῦς Τζιχαντιστές τοῦ ISIS. Ἄλλον πράγμα ὅμως νά εἶναι κανεῖς ἀνεγκέφαλος ὀπαδός τοῦ «Ἱεροκορανικοῦ» ISIS, καί ἕνα ἄλλον πράγμα, παντελῶς διαφορετικόν, νά εἴσαι ἀκαδημαϊκός μαθητής τοῦ ΖΗΣΗΣ! Ἀποδεικνύεται καί πάλιν δηλ. ἡ φαιδρά μετριώτης, ὁ οἰκουμενιστικός οἶστρος καί φονταμενταλισμός τους, ἤ καί ἡ ἀνικανότης, τῶν νεοΦαναριωτῶν ταγῶν μας.

6.       Οἱ ἀντιΟικουμενιστές ὅμως τῆς Βουλγαρίας (καί ὄχι μερικοί δῆθεν μεμονωμένοι «παρασυνάγωγοι» ἐνδοἙλλαδικοί κύκλοι), μᾶς ἀποδεικνύωσι περίτρανα καί μέ τόν πλέον ἐπίσημον και κατηγορηματικόν τρόπον: ὅτι τά ψευδόδοξα «Συνοδικά Κείμενα» τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Πατριαρχείου μας, εἶναι καταμπαζωμένα καί βρίθωσι ἀπό Βατικάνειες ἤ Λουθηροκαλβίνειες θεωρίες γιά (παν)ἀθλίους, ὅπως: «ἡ θεωρία τῶν Ὁμόκεντρων Κύκλων», «ἡ θεωρία τῶν Κλάδων», «ἡ θεωρία τῶν στοιχείων Ἐκκλησιασικότητος», «ἡ θεωρία τῶν Δύο Πνευμόνων», «ἡ θεωρία τῆς Βαπτισματικῆς Θεολογίας», «ἡ θεωρία τῆς ἀόρατης Ἐκκλησίας» κ.λπ. Δηλαδή, πιό ἁπλά διά τούς ἀπλούστερους, πᾶς ἑτερόδοξος ἤ αἱρετικός, ὅστις ἀπολέσει τήν ἄκτιστον θείαν Χάριν καί Θεοδρομία τῆς τῷ Ὤντι Τριλαμπές καί Τρίφωτον τῆς Θεωρίας (=Θεοπτίας) καί Θεογνωσίας, γεννάει ὁ τετυφωμένος καί συσκοτισμένος «θεολογικός νοῦς» του τινές φιλο-σοφιστικές «θεολογικές θεωρίες». Δηλαδή, ψυχικές ἤ δαιμωνιώδεις θεολογίες καί γραώδεις μύθους. Τοῦτη ἡ ἀ-θεολόγητη τάσις ἐμπίπτει στό κατεγνωσμένον ἦδη καί κατεδικασμένον θεολογικο-φιλοσοφικόν σύστημα τοῦ Βαρλααμισμοῦ. Κατεδικασμένον διά τῆς Θ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

7.       Ὡστόσον, τό ὀρθοδοξώτατον Πατριαρχεῖον τῆς Βουλγαρίας, μέμφεται ἄμεσα καί προφανῶς ὄχι ἄδικα, ὅτι στό Κολυμβάριον, βάσει τῶν ληστρικῶν Κειμένων καί εἰδικά βάσει τινῶν αἱρετικῶν θεωρίων πού ἐμφιλοχωροῦσι ΣΚΟΠΙΜΑ στά κείμενα: ἔγινε ἀποδεκτή (!) ἡ κακόδοξη Σωτηριολογία τοῦ Δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ.

8.       Ἡ Σωτηριολογία ὅμως, τῶν Δυτικῶν ἑτερόδοξων χριστιανῶν, ἐρείδεται, ἐπάνω στίς ἀποκλίνουσες αἱρετικές θεολογίες καί σατανικές θεωρίες τῶν ἑτερόδοξων θεολόγων ὅπως: τοῦ Ἀνσέλμου Καντερβουρίας, Θωμά τοῦ Ἀκινάτη, Λούθηρου, Καλβίνου, Ζβίγγλιου, κ.ἄ. Ὑφίστατο δέ ἕνα σύγχρονον εἰδικόν καί περίφημον ἀκαδημαϊκόν Δογματολογικόν ἐγχειρίδιον πού μᾶς ἀποδεικνύει περίτρανα, ἐπιστημονικῶς, τοῦτο τό νεοἘκκλησιολογικόν κατάντημα πού περιγράφει ὀρθῶς ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Βουλγαρίας· (τοῦ ὀρθοδόξου Δογματολόγου Καθηγητοῦ κ. Δημητρίου Ι. Τσελεγγίδη, Η ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ, Ἐκδόσεις: Πουρναρᾶς, σσ. 403).

9.       Τό ἐρώτημα βέβαια πού προκύπτει, εἶναι: ᾆραγέ γιά ποῖον ἀκριβῶς λόγον «ὀρθόδοξοι» μεγαλόσχημοι ἤ καί μικρόσχημοι ταγοί, ἀλλοιώνουσιδιαστρέφωσι, τήν Ὀρθόδοξη Δογματική Συνείδησιν τῆς Ἐκκλησίας; Τό ὅτι ἀλλοιώνουσι τήν Πατερική Θεολογία τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, εἶναι πλέον ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟΝ ἱστορικόν γεγονός. Εἶναι πλέον εἰς διπλοῦν καί τριπλοῦν, μᾶλλον ἀπειράκις φορές, μαθηματικά ἐξακριβωμένον, καί τελεσίδικα ἀποσαφηνισμένον, καί δή πλέον ἀπό ἐπίσημον Ἐκκλησιαστικόν Συνοδικόν Ἔγραφον ὑπό τῆς σεπτῆς σύσσωμης ἁγίας Ἱεραρχίας τῆς Βουλγαρίας.

10.    Οἱ οἰκουμενιστές μᾶς κατηχῶσι συστηματικῶς, περί τῆς τῶν πάντων ἑνότητος. Καί ἐννοοῦν ὡς εὐρέως γνωστόν τήν ἀπροϋπόθετον καί ἀντιἘκκλησιαστικήν ἑνότητα, μή νόμιμον γάμον ὀρθοδόξων μετά τῶν ἑτεροδόξων. Μέ τό στανιό, πάντρεμα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του, δηλ. γάμος τῆς ἐνυπόστατης νύμφης Ἀλήθειας, μετά τοῦ ἐνυπόστατου ψεύδους τοῦ νυμφίου Σατανιήλ. Ἀφοῦ ὁ Χριστός μας, δέν κάνει κανένα παράπονο, ἄς προχωρήσουμεν στά προικοσύμφωνα καί τόν ἀνέραστον γάμον. Θέλωσι διά τῆς βίας, νά διαζεύξωσιν, τόν μανικόν Ἐραστήν ἀπό την ἀποκλειστικήν Ἐρωμένην καί ἀγαπητικήν Του. Θέλωσι οἱ ἀνέραστοι ἑτερόδοξοι καί Νεορθόδοξοι, νά κατασβήσωσιν ὁλοσχερῶς, τόν θυελώδην Πυρακτωμένον καί ὑπεραἰώνιον θείον ἔρωτα μεταξύ τοῦ Νυμφίου καί τῆς Νύμφης.

11.    Ἐνῷ ἡ ἀτόφια ὀρθοδόξουσα Συνείδησις τοῦ Βουλγαρικοῦ πληρώματος, μᾶς προειδοποιεῖ, διά συνὉδικοῦ Κειμένου  Της, ὅτι πρόκειται περί τινάς ἀπατηλῆς καί κουτοπόνηρης, Φαναριώτικης ψευδοΧριστιανικῆς καί (ἐπί)πλαστῆς ἑνότητος, διά τῆς παράνομης μοιχεπιβασίας ἐπί Συγκρητισμοῦ τινῶν Κληρικῶν. Ὅσοι δηλαδή, συμφωνοῦν, μετά τά (παν)μοιχειανικά Κείμενα τῆς μοιχαλῖδος κακοΣυνόδου, εἶναι αὐτομάτως καί ἐν ἐξελίξει λυκοΠοιμένες, μοιχεπιβάτες καί  ἑτερόδοξοι.

12.    Ὡστόσον καί πᾶλιν, οἱ νεοΦαναριῶτες Οἰκουμενιστές τῆς φίλης οἰκουμένης, ἀνεγνώρισαν τίς πολύ-αἱρέσεις, συνοδικῶς, ὡς δῆθεν «Ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες». Ἀντί τοῦτη ἡ ἐκκλησιαστική καί φοβερά κατηγορία, νά ἐξετάζεται μέ θεολογικά κριτήρια, ὁ κάθε Κληρικολαϊκός καταγγέλων ἀποδεικτικά, ἀπειλεῖται, ἐξετάζεται, δικάζεται, καταδικάζεται, ἐξπρές μάλιστα, ἐπ΄ ἀπειλῆς  ποινῆς τινός ἀντικανονικοῦ καί ΑΔΙΚΟΥ ἀφορισμοῦ ἤ καί ΑΔΙΚΗΣ καθαιρέσεως!

13.    Ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία μας, ἐφοβήθηνἐπαραπλανήθην, τά μέγιστα ἀπό τά γνωστά ΦΕΡΕΦΩΝΑ τοῦ πατριαρχείου, μέχρι πού ἐτόλμησαν οἱ ἀλητήριοι λυκοΠοιμένες καί κερκοπίθηκοι, ἄκουσον-ἄκουσον νά συγγράψωσι ψευδές Δελτίον Τύπου, ὥστε νά ἐμπεδῶσουν ἔτσι ἔτι βαθύτερον τήν ληστρική προπαγάνδα τους διά τῆς Ἱστοσελίδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

14.    Τά ἴδια ἀκριβῶς παράδοξα Ληστρικά μοτίβα, καί ἀκόμη τρισχειρώτερα, πράττωσιν μεθοδικῶς, καί οἱ Ἀρχιοικουμενιστές, πλύν πανούργοι κερκοπίθηκοι, «Νεοχωρῖτες» ψευδοἘπίσκοποι, καθῶς καί ἐκείνοι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου μας.

15.     Στα περί τῆς «ἱστορικῆς ὕπαρξις Ἑτερόδοξων Ἐκκλησιῶν» ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, ἀρίστως μᾶς ἀποσαφηνίζει, ὅτι πρόκειται διά τινά νέοἘκκλησιολογικήν μυθοπλασίαν.

16.     Τό Πατριαρχεῖον της Βουλγαρίας σέ ἕνα ἅλλο σημεῖον, μᾶς ἀποκαλύπτει, διό μέμφεται τήν ὑπεραπλούστευση καί ἁπλοϊκότητα (ἀφέλεια) πού διενεργεῖτο συστηματικῶς στούς Διχριστιανικούς Θεολογικούς Διαλόγους.

17.     Μάλιστα, ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας (καί ὄχι μερικοί Ταλιμπάν καί Μουλάδες τοῦ Ἀφγανιστάν ἤ καί τοῦ Ἰράν), διέκρινεν μέσα στά Ληστρικά Κείμενα τῆς Κρήτης, ἀμφισημείες, ἀντιφάσεις, ἀποκλίσεις, ἀλλοιώσεις, ἀλλά καί μή κατά Χριστόν ὁδηγείες περί τῆς μή ἐπιστροφῆς καί μή μεταστροφῆς τῶν ἑτεροδόξων πρός τήν ὀρθόδοξον Θεοδρομίαν. Εὔλογα κανεῖς δύναται νά διερωτηθεῖ, τί σόϊ Φανάρι εἶναι αὐτό πού ἀδυνατεῖ παντελῶς, νά δώσει τινά διέξοδον στό συσκοτισμένο τούνελ τῶν ἑτεροδόξων τῶν ἑτεροθρήσκων ἀλλά καί Συγκρητιστῶν ὁμοδόξων αὐτοῦ;

18.     Μᾶς ἐπιβεβαιώνει μάλιστα, ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, ὅτι μία μή Κυβερνητική (Λουθηροκαλβινική-Σιωνιστική) Ὀργάνωσις ὅπως το «Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησίων», μέσα στά «ὀρθόδοξα» Κείμενα (δηλαδή ἀντικειμενικά) τοῦ Κολυμβαρίου, νομιμοποιεῖται, διά τῆς μή Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας καί  τῆς ἀντιπατερικῆς Συνοδικότητος.

19.    Ἐπίσης, οἱ Βούλγαροι, ἐντοπίζωσι καί παρατηροῦν οἱ ἄνθρωποι, περιγραφικῶς, τό τεθεσπισμένο «Ἀλάθητον» τῆς Συνόδου τῶν Οἰκουμενιστῶν. Συνεπῶς, ἔχωσι ἀπόλυτον (!) δίκαιον οἱ ἀνόητοι οἰκουμενιστές, ὅταν διαμαρτύρωνται νευρικά, ὅτι ἀσκοῦμεν κριτική κατά τῆς «Ἀλάθητου Συνόδου» των. Ποιοί εἴμεθα ὅλοι ἐμεῖς πού κρίνουμε, συγκρίνουμε καί ἐνίοτε κατακρίνουμε τινά Συνοδικά Κείμενα; Εἴμεθα ἀλάθητοι; Προφανῶς ὄχι, καί σίγουρα κανεῖς Κριτικός θεολογικῶν κειμένων δέν διεκδικεῖ τέτοιον φαιδρόν Βατικάνειον ἀλάθητον. Τήν δουλειά μας κάνουμε, ὅπως τήν κάνει λ.χ. ὁ Κριτικός Λογοτεχικῶν Κειμένων, ὁ Κριτικός Θεάτρου καί Σινεμά κ.ο.κ. Ἔμμεσα προσβάλλεται ὅμως, τό εἰσαγώμενον «Ἀλάθητον» τοῦ Πατριάρχου μας καί τῆς αὐλῆς του. Νά προσβληθεῖ θέλουμεν καί ἐμεῖς, μιᾶς καί ἡ Φίλη Ὀρθοδοξία δέν λανσάρει ἀπό ἀνέκαθεν τινά Παπικόν Ἀλάθητον ἤ καί Φραγκευμένον Πρωτεῖον. Τοῦτο εἶναι νέον φροῦτον, τουτέστιν βλακώδεις πιθηκισμός ἤ καί Κερκοπιθηκισμός.

20.    Τέλος, το Σλαβικόν Πατριαρχεῖον, συμπεραίνει κάτι τό φοβερόν καί ἀξιοσημείωτον: ὅτι ἡ «Μεγάλη Ἁγία και Πανορθόδοξη Σύνοδος» τῆς Κρήτης, οὔτε «Μεγάλη» ἦτο· οὔτε «Ἁγία» ἦτο· ἀλλά οὔτε κἄν «Πανορθόδοξη» ἤτο…!

21.    Συναφῶς, ὁ Πατριάρχης, εἰς τήν Πόλην τοῦ φυσᾶ καί δέν κρυώνει, γιά τοῦτο καί δέν προσπαθεῖ καθόλου νά βρεῖ ἐξιλαστήρια θύματα (μιᾶς καί οἱ ἐχθροῖ τοῦ εἶναι εὐρέως πασίγνωστοι), ὥστε νά ἐκφοβήζει δεσποτικά, μή τυχόν καί ἀκολουθήσει ἀνάλογον καί τέτοιου εἶδους, Ἀντιαιρετικόν καί Ἀντιρρητικόν Συνοδικόν Ἀνακοινωθέν κατά τῆς Ληστρικῆς Συνόδου τῶν Προκαθημένων.

22.    Μπορεῖ ἐν τέλει, ἀνά πᾶσα στιγμή, μ΄ ἕνα του νεύμα, νά δημιουργήσει θύματα, δέν διστάζει διόλου νά συγκρουσθεῖ, οὔτε βέβαια ἀποκρύβει, τήν ἰσχυρά αἴγλη καί πυγμή του ὥστε νά κερδίσει ἀπόλυτα ἐκείνο πού ἔβαλε κατά νοῦν. Μόνο καί μόνο γιά νά ἐκφοβίζει «θεούς καί δαίμονες», δέν θά διστάσει ποσῶς, νά καθαιρέσεικαί νά ἀφορίσει, ἵνα καί οἱ λοιποί φόβον ἔχωσι, γιά νά μή τυχόν διανοηθεῖ ἄλλος «ἀντάρτης» νά ἐκδώσει τέτοιον ἀνάλογον Βουλγαρικόν Φιρμάνι. Ἐμεῖς, στήν θέση του τό ἴδιον δέν θά πράτταμεν;

23.    Οἱ Βούλγαροι ὅμως στάθησαν ἀνδρείοι, ῥωμαλαίοι, ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ καί τόν ἀντιμετώπισαν μέ θεολογικά ἠχηρόν καί ἀλλεπάληλον «γρονθοκόπημα» διότι ἀντιμετωπίζωντας κανεῖς τόν «Οἰκουμενικόν Πατριάρχην» καί τήν «Οἰκουμενικήν Σύνοδον» (=Φατριά) αὐτοῦ, τά βάζει κανεῖς, ὄχι ἁπλά μέ ἕναν Κληρικόν ἄνθρωπον, ἀλλά μέ τήν πρό καιροῦ καλοστημένη καί ἐκκοσμικευμένην Ἀρχιμασσωνικήν Νεοπαγήν Αὐτοκρατορίαν τοῦ Ἀμερικανισμοῦ. Τό καταλεικτικόν Ποιμαντικο-πολιτικό μήνυμα πού ἀποστέλνωσι οἱ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί Βούλγαροι στόν ἑτερόδοξον Πατριάρχη τοῦ Γένους μας, θεωροῦμεν ὅτι εἶναι ἐξαιρετικά ὀρθόν. Ὁ Ἐθνοφυλετισμός τοῦ Ἀμερικανισμοῦ, ἤ καί ὁ ἐθνοφυλετισμός τοῦ πολιτικάντικου Φαναριωτισμοῦ, δέν εἶναι αἵρεσις;

Welcome to Americanism!

Παναγιώτης Π. Νούνης

Ὀρθόδοξος Θεολογῶν