Translate

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Π. ΝΟΥΝΗΣ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΜΑΣ «ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ» ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΑΣ



ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΜΑΣ «ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ» ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΑΣ

(Και πάλιν περί τοῦ Μουζικάντη πατρός Νικολάου Λυμπουρίδη)

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη

  • Δεῖτε παρακαλῶ καί κατεβάστε τό κείμενον ἀπό ἐδῶ, ἐδῶ καί ἐδῶ σέ PDF, Docs καί Google Drive.

Πολύ εὐχαρίστως, νά σᾶς ἀπαντήσω ἀγαπητέ: Ἐξ ἀρχῆς νά σᾶς αποσαφηνίσω ὅτι δυστυχῶς δέν είμαι Πνευματικός ἄνθρωπος. Κρίνω, συγκρίνω, ἐπικρίνω ἐνίοτε γιά νά μάθω νά μή κατακρίνω μέ τήν τιμία ἰδιότητα τοῦ βεβαπτισμένου καί κεχρισμένου Ὀρθοδόξου [ἐν δυνάμει]  Χριστιανοῦ.

Ὁ Θεάνθρωπος Χριστός μας μᾶς ἐντέλει: «μή κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλά τήν δικαίαν κρίσην κρίνατε» (Κατά Ἰωάννην, Ζ΄, 19-24) ἐνῷ κάπου ἀλλοῦ μᾶς λέγει τό φαινομενικά [ἄκρως] ἀντιφατικόν: «Μή κρίνετε, ἵνα μή κριθῆτε». (Κατά Ματθαίου Ζ΄, 1 – Κατά Λουκᾶ Στ΄, 37-38).

Λόγῳ τοῦ ὅτι: δέν εἶμαι Δίκαιος ἄνθρωπος, συνεπῶς δέν μπορῶ καί φοβούμαι πολύ νά κατακρίνω τόν κάθε πλησίον μου. Ἀλλά ὁ Χριστός μας, μᾶς ἐντέλει… νά κρίνουμεν, ὅμως τήν δικαίαν καί θεολογικήν κρίση!

Ποιά [ὅμως] εἶναι τοῦτη;

Εἶπα νά ψάξω ἀδελφέ μου, ὁλίγον τό «ἀντιφατικόν» τοῦτο Εὐαγγελικόν ζήτημα καί κατέφυγα στόν Ἅγιον Ἰωάννην τόν Χρυσόστομον ὅπου ἀπλανῶς και ὀρθοδόξως μᾶς δίδει τήν ἑξῆς θεοφώτιστον ἐρμηνεία: Τό «μή κρίνετε, ἵνα μή κριθῆτε περί βίου εστίν, οὔ περί πίστεως. «Ὀρᾶς ὅτι οὔ περί δογμάτων ἐστίν ὁ λόγος, ἀλλά περί βίου καί ἔργων;» (Χρυσοστόμου, PG.63,232). Ἔψαξα καί ἐμελέτησα καί ἄλλους Πατέρες καί ἐντόπισα τό ἴδιον ἀκριβῶς κριτικόν πνεῦμα. Ὅτι δηλαδή, ὡς Χριστιανοί, ἔχουμεν ὄχι ἁπλῶς το δικαίωμα, ἀλλά το ΚΑΘΗΚΟΝ νά κρίνουμεν τους Ποιμένες μας, περί Θεολογικῶν Ζητημάτων. Ἐξάπαντος καί σύμφωνα μέ τόν ἱερό Χρυσόστομον, δέν κατακρίνουμε, ὅταν δέν σκαλίζουμεν τήν ἰδιωτικήν καί προσωπικήν ζωήν τους, δηλ. τά προσωπικά των λάθη, ἁμαρτήματα καί πάθη.

Ἕνας λαμπρός Κληρικός τῆς Ἐκκλησίας μας ὅμως, ὅπως στήν περίπτωση τοῦ πρώην διδασκάλου μου π. Νικολάου Λυμπουρίδη εἶναι καί δημόσιον πρόσωπον, καί εἰκάζω, ὅτι πρέπει νά εἶναι πάρα πολύ ἰδιαίτερα προσεκτικός ὅταν διαχειρίζεται τά πολυποίκιλα Μέσα Κοινωνικῆς Δικτύωσις, διότι πρέπει νά φοβεῖτε ἵνα μή σκανδαλίσει τόν ἐλάχιστον ἀδελφόν του. Συνεπῶς, μόλις δημοσίευσε τήν αἱρετίζουσα ἀνάρτηση περί «τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ῥώμης» πού θα συμμετάσχει στην Θρονικήν ἑορτήν τοῦ Φαναρίου, ἐσκανδαλίσθημεν.

[Δεῖτε παρακαλῶ πολύ ἐδῶ: ΓΙΑΤΙ Ο ΜΟΥΖΙΚΑΝΤΗΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΕΜΕΣΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΥΜΠΟΥΡΙΔΗΣ ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΝ ΒΟΘΡΟΪΣΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΠΟΥΛΟΥ;]

Πολλῷ μᾶλλον τά πράγματα περιπλέκονται, ὅταν ἡ δημοσίευσις του προέρχεται ἀπό το οἰκουμενιστικόν, ΦΑΥΛΕΠΙΦΑΥΛΟΝ κακόδοξον καί Νεονικολαϊτικόν βοθρο-ἱστολόγιον τοῦ Πατρινοῦ Μαέστρου καί Μουζικάντη ψευδο-θεολόγου κ. Παναγιώτη Ἀνδριόπουλου. Προφανῶς, ἀντί να ἐρωτάτε ἐμᾶς «μέ ποιά δκαιοδοσία» ἀσκήσαμε τό καθήκον μας μᾶλλον θά ἔπρεπε νά ἐρωτήσετε τόν ἴδιο π. Ν. Λυμπουρίδην γιατί δέν ἀπάντησε στις [λογικές] ἐρωτήσεις μας, καί γιατί [κατά τά ἄλλα] μᾶς ἐμπλόκαρεν;

Καθαρός οὐρανός, φοβεῖται τίς ἀστραπές;

Τέλος, το ἱερόν Εὐαγγέλιον, μέ διδάσκει, νά συνδιαλέγομαι πρώτιστα μέ τόν ἀδελφόν μου καί ἔπειτα νά ἐφαρμόζω, τό «εἰπέ τῇ Ἐκκλησίᾳ». Τά ζητήματα αὐτά ΔΕΝ εἶναι θέματα τῆς «ἀπόλυτης δικαιοδοσίας» τοῦ Μητροπολίτη μας Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου, ἀλλά ζητήματα ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ καί Θεολογικοῦ ἐνδιαφέρωντος ΠΑΝΤΩΝ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Συνεπῶς, βρίσκεστε σέ φοβερά πλάνην ἀδελφέ μου, ἡ πλάνη σας ἔχει καί ὅνομα: Ἐπισκοπομονισμός, Δεσποτισμός, «Ἐπισκοπίτιδα» ἤ Κληρικαλισμός. Τά Θεολογικά ζητήματα ΔΕΝ εἶναι ζητήματα [μόνον] τῶν Κληρικῶν, ἀλλά τῶν Κληρικῶν καί Λαϊκῶν. Ἐκκλησία ΔΕΝ εἶναι οἱ Δεσπότες, ἀλλά τό Βασίλειον ἱεράτευμα ὁ Κλήρος καί ὁ Λαός μαζί, ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΙ!... Τό ξεσκόνισμα τοῦ παρελθῶντος εὐνοεῖ τους καλοπροαίρετους πιστούς. Ἐλπίζω νά σᾶς κάλυψα τήν ἀπορία σας καί νά προβληματιστεῖτε ὁλίγον βαθέως.

Μέ ἀληθεύουσα ἐν Χριστῷ Ἀγάπῃ

ὁ Παναγιώτης Νούνης

(Ὀρθόδοξος Θεολογῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου)