Translate

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ), Η ‘’ΑΓΙΑ’’, ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ, ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ!

Η ‘’ΑΓΙΑ’’, ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ, ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ!
(ΠΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ). 
«Δεν είναι σύνοδος, διότι δεν έχει τίποτε κοινό με τις συνόδους της Ορθοδόξου Εκκλησίας..» (Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, 30 Ιουν 2016).
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΗ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ‘’ΑΓΙΑ’’ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ.
 «Με μίσησαν χωρίς λόγο». (ΚΑΤ’ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΕΦ. 15).
- Οι  «εχθροί    του   Θεού»,  «εχθροί   του   λαού Του, και οι «εχθροί των λαών»….-
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί. Καταθέτουμε και εμείς το δίλεπτο της ‘’Χείρας’’ μας, στην αγάπη σας αλλά και στην κρίση σας, με πόνο για τα όσα γίνονται στην ‘’Μάνα’’ μας Εκκλησία. Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί, ήταν είναι και θα είναι, άνθρωπ-«οι της οδού»… και είναι’  όσοι έχουν την πίστη ότι είναι περαστικοί από αυτόν τον κόσμο»!
Αγαπητοί αδελφοί, πριν από την εβραϊκή εορτή του Πάσχα, «ξέροντας ο Ιησούς ότι ήρθε η ώρα του να φύγει από τον κόσμο τούτο και να πάει προς τον Πατέρα, αγάπησε τους δικούς του που ήταν στον κόσμο και ολοκληρωτικά τους αγάπησε». (Ιωάν. 13,1) Στις έσχατες μέρες που ζούμε είναι ανάγκη να προετοιμαστούμε κατάλληλα για την αντιμετώπιση ενός ακόμη εχθρού της Αλήθειας, που απειλεί τα  «άπειρα έθνη»  αλλά και τους  «οικείους» μας. Απειλείται βεβαίως όλος ο    «άπειρος» κόσμος ,τα ‘’έθνη’’, οι ‘’γλώσσες’’, οι ‘’βασιλείς’’… (που δεν καταλαβαίνουν… λόγω ότι δεν γνωρίζουν το Άγιον Πνεύμα), αλλά κυρίως απειλούνται οι αγαπημένοι μας’ τα παιδιά μας (οι μαθητές μας), οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας, οι συμπολίτες μας, οι άρχοντές μας, όλοι δηλαδή οι γεγραμμένοι στο βιβλίο της Εκκλησίας μας.
Ο ευλογημένος αναίμακτος πόλεμος της αληθινής αγάπης, έχει ‘’ήδη’’ αρχίσει!
Πέρασμα είναι και η ζωή, αλλά μόνο μαζί με τον Χριστό. («Συμπορευθώμεν αυτώ...»).
Ο Αθανάσιος Βουρλής, Καθηγητής Θεολογικής του Πανεπιστημίου Αθηνών τονίζει τα εξής:  «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Κανείς δεν πάει κοντά στον Πατέρα εκτός αν περάσει από μένα» (Ιωάν. 14,6).  Μέσα στους περαστικούς (από αυτόν τον κόσμο) είναι και οι πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και θα πρέπει  «να συμπορευθούν, να συσταυρωθούν και να νεκρωθούν, ως προς τα πάθη και τις ηδονές, για τον ενανθρωπήσαντα Θεό Λόγο, ώστε και να συζήσουν με Αυτόν, ως άγιοι.  “Δεύτε ουν και ημείς κεκαθαρμέναις διανοίαις συμπορευθώμεν αυτώ, και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι’ αυτού, ταις του βίου ηδοναίς- ίνα και συζήσωμεν αυτώ…” Στην όλη πορεία της ζωής μας, ας έχουμε κατά νου τα λόγια του ιερού Υμνωδού: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα.
Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής ίνα μη τω θανάτω παραδοθής και της βασιλείας έξω κλεισθής…» (Τροπάριο Όρθρου Μ. Δευτέρας).
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΘΕΜΑ: «Προβληματισμοί  προς Οχυρωματική» (Όχυ-ρωμα(ν)τική).
«Οχυρωτική[Όχυ-(ε)ρωτική] ή και περιορισμένα οχυρωματική χαρακτηρίζεται η τέχνη της οργάνωσης μιας τοποθεσίας κατά την οποία οι αμυνόμενοι σ΄ αυτή να μπορούν ν΄ ανθίστανται κατά εχθρού συνήθως πολυαριθμότερου. Συνεπώς πρόκειται για στρατιωτική τέχνη αμυντικού χαρακτήρα που υπάγεται γενικότερα στη στρατιωτική τακτική. Η Οχυρωτική διακρίνεται ανάλογα της έκτασης και του τύπου των έργων σε μόνιμη οχυρωτική, σε οχυρωτική εκστρατείας και σε ημι-μόνιμη οχυρωτική». (Βικιλεξικό).
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ!
1. «Σύν-οδός» ή «Σύν-νους»;
2.  ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ;
3.   Άγιοι αρχιερείς  «γνωρίζετε τι αιτείσθε;»
 1.«Σύν-οδός» ή «Σύν-νους»;
Την 16η  ΜΑΪΟΥ 2016, στο ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, το ‘’ΚΕΙΜΕΝΟ’’ που έπεσε, ως ‘’δώρο’’ από τον ‘’ουρανό’’, ήταν:  « Η φιλία».
Το ‘’ΚΕΙΜΕΝΟ’’ έγραφε : «Η φιλία, δώρο ακριβό και ευτύχημα σπάνιο, έχει πανάρχαιους τίτλους ευγένειας. Την εχάρηκαν άνθρωποι εκλεκτοί, σε όλα τα γεωγραφικά και τα ιστορικά πλάτη της οικουμένης, και την εγκωμίασαν ποιητές, σοφοί, πολιτικοί με τον τρόπο του ο καθένας, αλλά όλοι με την ίδια συγκίνηση»!
 Πράγματι δεν θα βρίσκαμε καλύτερα λόγια για να εκφράσουμε το ΦΙΛΙΚΟ ‘’πνεύμα΄΄ της Μεγάλης  Συνόδου της Κρήτης! Πράγματι «την (συνόδου της Κρήτης) εχάρηκαν άνθρωποι εκλεκτοί, σε όλα τα γεωγραφικά και τα ιστορικά πλάτη της οικουμένης, και την εγκωμίασαν ποιητές, σοφοί, πολιτικοί με τον τρόπο του ο καθένας…»!!!
Ζητούμε εξ αρχής συγγνώμη από όλους εσάς για το ‘’ξεθάρρεμα’’... Τελικά αποδείχθηκαν μόνο Μεγάλοι «Νομολόγοι», και όχι Θεολόγοι! Ο Άγιος Παΐσιος  είπε: «Επειδή το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών είναι κάτι το πνευματικόν και ανάγκην έ­χουμε πνευματικής αγάπης, ας το αφήσουμε σε αυτούς που αγαπήσανε πολύ τον Θεόν και είναι θεολόγοι, σαν τους Πατέρας της Εκκλησίας, και όχι νομολόγοι, που προσφέρανε και προσφέρουν ολόκληρο τον εαυτόν τους εις την διακονίαν της Εκκλησίας (αντί μεγάλης λαμπά­δας), τους οποίους άναψε το πύρ της αγάπης του Θεού και όχι ο αναπτήρας του νεωκόρου. Ας γνωρίζωμεν ότι δεν υπάρχουν μόνον φυσικοί νόμοι, αλλά και πνευματι­κοί. Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλήν οργήν θα λάβωμεν), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου……
Επίσης, ας γνωρίσωμεν  καλά ότι η Ορθόδοξος Εκ­κλησία μας δεν έχει καμμίαν έλλειψιν. Η μόνη έλλειψις, που παρουσιάζεται, είναι η έλλειψις σοβαρών Ιεραρχών και Ποιμένων με πατερικές αρχές. Είναι ολίγοι οι εκλεκτοί. Όμως, δεν είναι ανησυχητικόν. Η Εκκλη­σία είναι Εκκλησία του Χρίστου και Αυτός την κυβερ­νάει…. Πιστεύω ότι θα κάμετε αγάπην και θα το χρησι­μοποιήσετε δια μέσου του θρησκευτικού σας φύλλου. Σας ευχαριστώ…».
Αμήν.
Τελικά «Σύν-οδός» ή «Σύν-νούς»;
ΣΥΝΕΣΗ = «Το να ενεργεί κανείς με λογική, μέτρο, έτσι ώστε να αποφεύγει δυσάρεστες καταστάσεις». (Βικιλεξικό).
[ΜΙΑ Προσευχή για τον (απανταχού) Επίσκοπο της Ορθόδοξης του Χριστού Ανατολικής Αγίας Εκκλησίας’   «ώστε να αποφεύγει δυσάρεστες καταστάσεις»…. Μην γίνετε αιτία εσείς οι Επίσκοποι… Ο Θεός σας έθεσε Ποιμένες λογικών προβάτων, και όχι παρανόμων  Επισκόπων!... Φτάνει, η  «ημι-μόνιμη οχυρωτική» Ομόνοια σας (η προς τους έξω)…. φτάνει έστω για λίγο, για χάρη των έσω, μέχρι να ‘’συνέλθουμε’’.... Αμήν].
Το ‘’ΚΕΙΜΕΝΟ’’, με το χαρακτήρα, του’ «Ευ νου», έγραφε : «Τι είναι η φιλία; «Εύνοια», φυσικά, όπως λέγει ο Αριστοτέλης• να έχεις, δηλαδή, καλές διαθέσεις απέναντι σ’ έναν άνθρωπο, να αισθάνεσαι στοργή γι’ αυτόν, να επιζητείς την συντροφιά του και να θέλεις την ευτυχία τουνα είσαι εύνους προς κάποιον και αυτός εύνους προς εσένα να υπάρχει ανταπόκριση, αμοιβαιότητα στα αισθήματά σας, να τον αγαπάς και να τον τιμάς κι εκείνος, επίσης, να σε αγαπά και να σε τιμά….».
ΑΠΑΝΤΗΣΗ(ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ):  «Να θυμάστε το λόγο που εγώ σας είπα: “Δεν υπάρχει δούλος μεγαλύτερος από τον κύριό του”. Αν εμένα καταδίωξαν, κι εσάς θα καταδιώξουν. Αν το λόγο μου τήρησαν, και το δικό σας θα τηρήσουν. 21 Αλλά αυτά όλα θα τα κάνουν σ’ εσάς εξαιτίας του ονόματός μου, γιατί δεν ξέρουν εκείνον που με έστειλε. 22 Αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα μιλήσει, δε θα είχαν αμαρτία. Τώρα, όμως, πρόφαση δεν έχουν για την αμαρτία τους. 23 Όποιος εμένα μισεί και τον Πατέρα μου μισεί. 24 Αν δεν έκανα μεταξύ τους τα έργα που κανείς άλλος δεν έκανε, αμαρτία δε θα είχαν. Τώρα όμως και τα έχουν δει και έχουν μισήσει και εμένα και τον Πατέρα μου. 25 Αλλά αυτό συνέβηκε, για να εκπληρωθεί ο λόγος που είναι γραμμένος στο νόμο τους: Με μίσησαν χωρίς λόγο». (ΚΑΤ. ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΕΦ. 15).
2. ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ; ΣΤΗΝ ΟΡΘΗ, ΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΤΕΝΗ ΟΔΟ;
Προσοχή! Στην Συνείδηση πολλών λαϊκών αδελφών μας (η Σύνοδος), ήταν ήδη καταδικασμένη!.... Σύμφωνα και με τη μεγάλη δήλωση (1-4-2016) του κ. Εμμανουήλ, Επισκόπου Γαλλίας: ( ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ) «Αν ανησυχούν το Οικουμενικό Πατριαρχείο κάποιες δηλώσεις, εκδηλώσεις, άρθρα, ανθρώπων όχι μόνο από κάποιες φονταμενταλιστές φράξιες, αλλά από σοβαρούς και νουνεχείς Θεολόγους και ιεράρχες, είπε, «ζούμε σ' ένα ελεύθερο κόσμο και ο καθένας έχει δυνατότητα εκφράσεως της δικής του απόψεως αρκεί να είναι μέσα σε λογικά πλαίσια. Τα κείμενα που έχουν εγκριθεί με ομόφωνο τρόπο, τα έχουν υπογράψει οι εκπρόσωποι των Εκκλησιών και έτυχαν μιας διεργασίας στην οποία συμμετείχαν όλοι. Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν αναγνωρίζουμε όλες τις άλλες Εκκλησίες, είτε είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, είτε οι Εκκλησίες οι οποίες προήλθαν από την Μεταρρύθμιση. Πρέπει να είμαστε λογικοί σε όλα αυτά τα θέματα. Δεν ζητούμε τίποτε παραπάνω από αυτά τα οποία αποφασίσαμε από κοινού» (Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Παρασκευή, 01 Απρίλιος 2016)…ΝΤΡΟΠΗ!!! ΑΙΣΧΩΣ!!!ΕΛΕΟΣ!!! [ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ…… ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΤΟΥ 21ΟΥ  ΑΙΩΝΑ!!!]
Α) Ο ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, Η ΠΛΑΤΙΑ ΟΔΟΣ…ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ: «Ένα νέο είδος συνόδου»!!!
Στις 30 Ιουνίου του Σωτήριου Έτους 2016, η Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, εξέδωσε ‘’ΚΕΙΜΕΝΟ’’  με τίτλο:   <<Η «Σύνοδος» του Κολυμπαρίου Κρήτης και η σύμπλευσή της με τον Οικουμενισμό>>…… Το ΕΥ - ‘’ΚΕΙΜΕΝΟ’’ έγραφε : «Οι ανησυχίες και η αγωνία του υγιούς πληρώματος της Εκκλησίας για την έκβαση των εργασιών της λεγόμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας επαληθεύθηκαν. Η σύναξη αυτή δεν είναι ούτε σύνοδος ούτε αγία ούτε μεγάλη. Δεν είναι σύνοδος, διότι δεν έχει τίποτε κοινό με τις συνόδους της Ορθοδόξου Εκκλησίας· διακόπτει την παράδοση των ορθοδόξων συνόδων, δεν αποτελεί συνέχειά τους, συνιστά συνοδική παρεκτροπή και κανονική καινοτομία. Ἡ εκκλησιολογικά κυνική και προκλητική ομολογία του αρχιεπισκόπου Αλβανίας ότι «δεν είναι αντίγραφο των παλαιών συνόδων αλλά ένα νέο είδος συνόδου», Επαινεθείσα από τον πρωτοστάτη του Οικουμενισμού, οικουμενικό πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τον και πρόεδρο της «Συνόδου», καθιστά όλους τους συμμετέχοντες αρχιερείς, που την αποδέχθηκαν αδιαμαρτύρητα, καινοτόμους και παραβάτες της μακραίωνης συνοδικής και κανονικής παραδόσεως της Εκκλησίας και υποκείμενους στην κρίση μιας μελλοντικής αληθούς Αγίας και Μεγάλης Συνόδου». ΑΞΙΟΙ !!!
[Β. ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ (ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ!!!)(ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ!)
«Αν κάνουμε μία καλή αυτοκριτική, θα διαπιστώσουμε ότι πρά­γματι κάποιες φορὲς άλλα μας ζητάει ο Κύριος και άλλα εμείς ζητούμε και επιδιώκουμε.
Για παράδειγμα, ενώ ο ­Κύριος­ μας ζητάει να εργαζόμαστε το κα­­­­­­­­λὸ ταπεινά και στην αφάνεια, ε­­­­­­­μείς συχνά επιδιώκουμε την ανα­­­­­γνώριση του έργου μας, την κοι­­­­νωνικὴ προβολή και ­καταξίωση.
Ενώ ο Κύριος μας ζητάει­ να αποκτήσου­με θησαυρό στον ουρανό, κάποιοι από ε­­­μάς επιμέ­νουν να κυνηγούν το χρήμα και τα υλικά αγαθά σαν να αποτελούν αυτά τη μοναδική πηγή ευτυχίας.
Μας καλεί ὁ Κύριος να αρνηθούμε τον κόσμο της αμαρτίας και τα θελήματά του, κι εμείς μερικὲς φο­ρὲς δείχνουμε ότι περισσότερο υπολογίζουμε το τί θα πει ο κόσμος, και ανάλογα με αυτό συμμορφώνουμε τη ζωή μας»]. ΑΜΗΝ.
3.Άγιοι αρχιερείς  «γνωρίζετε τι αιτείσθε;»
«Σχίσμα ουν εν τω όχλῳ εγένετο δι᾿ αυτόν». (Ιωάν. 7,43). Έγινε, λοιπόν, αντιγνωμία και διαίρεσις μεταξύ του λαού εξ αιτίας αυτού». (Και αυτής της Συνόδου!)
Ο μαθητής της Αγάπης και της Αλήθειας, ο Ιωάννης, πριν αναφερθεί στο γεγονός της «αντιγνωμίας» και της «διαίρεσις» (μεταξύ του λαού), θυμίζει σε όλους εμάς τους πιστούς’ πως μετά [τα Πανηγύρια των Δεσποτάδων, και τις Μεγάλες  Συνοδικές  Εορτές, ‘’Δίχως  Χριστώ’’,  λόγω της απουσίας του όλου σώματος Του (Επισκόπους)……………….] έρχεται και πάλι ο Κύριος!
Έρχεται ο Κύριος και πάλι, για να μας θυμίσει πως Αυτός είναι το Φώς του κόσμου:  «Κατά τις τελευταίες εκείνες ημέρες, που θα επακολουθήσουν την έλευσιν του Μεσσίου, θα χύσω-λέγει ο Θεός-από τας δωρεάς και τα χαρίσματα του Πνεύματός μου εις κάθε άνθρωπον· και θα προφητεύσουν οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας· οι δε νέοι σας θα ίδουν αποκαλυπτικά οράματα και οι γέροντές σας θα λάβουν θεία και αποκαλυπτικά όνειρα. Ακόμη δε στους δούλους μου και εις τας δούλας μου θα χορηγήσω κατά τις ημέρες εκείνες από τα χαρίσματα του Πνεύματός μου και θα προφητεύσουν». (Πραξ. 2,17-18).
Ο μεγάλος Δογματολόγος, Παναγιώτης Τρεμπέλας, ξεκαθαρίζει πως με το «θα προφητεύσουν», «δεν πρέπει να εκλαμβάνωμεν αυτό ως απαραιτήτως συνεπιφέρον και την πρόγνωσιν και προεξαγγελίαν των μελλόντων. Προφητικόν Χάρισμα είναι εκείνο, το οποίον, ως εξηγεί ο θείος Πατήρ, (ο Ιερός Χρυσόστομος) διανοίγει τας εσωτερικάς αισθήσεις της ψυχής εις κατανόησιν του θείου θελήματος και των σωζουσών αληθειών της χριστιανικής πίστεως και της ελπίδος, και το οποίον καθιστά τους πιστούς πάντας διδακτούς Θεού»!!! (Οι λαϊκοί εν τη Εκκλησία, σελ. 222). ΑΜΗΝ.         
 -«Εν δε τη εσχάτη ημέρα τη μεγάλη της εορτής ειστήκει ο Ιησούς και έκραξε λέγων· εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω». (Ιωάν. 7,37)                     
«Κατά την τελευταίαν δε μεγάλην ημέραν της εορτής εστάθη ο Ιησούς και με ισχυράν φωνήν είπεν· “εάν κανείς διψά πνευματικά και αιώνια αγαθά, λύτρωσιν, ειρήνην και χαράν, ας έλθη κοντά μου και ας πίνη την αλήθειαν που προσφέρω, δια να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον βαθείς και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει εις εμέ, όπως είπε και η Γραφή, θα γίνη αστείρευτος πνευματική πηγή· και από την καρδίαν του θα αναβλύζουν και θα τρέχουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό”» (Ιωάν. Κεφ. 7).  Και ενώ άλλοι  έλεγαν «Ούτος εστίν αληθώς ο προφήτης. Άλλοι έλεγον΄ Ούτος εστίν ο Χριστός..»… και άλλοι πάλι, άλλα έλεγαν…. και τελικά… «Σχίσμα ουν εν τω όχλω εγένετο δι΄ αυτόν» (Πραξ. 2, 1-11. Ιωαν. 7,37-52. 8,12)….
Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ. ΑΜΗΝ.
ΕΠΙΜΕΤΡΟ.
Στην Εγκύκλιο (Κρήτη, 2016) της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, διαβάζουμε: «Το γεγονός ότι «το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλιπ. γ’, 20), δεν αναιρεί, αλλ’ ενδυναμώνει την μαρτυρίαν ημών εν τω κόσμῳ. Εν τούτῳ στοιχούμεν τη παραδόσει των Αποστόλων και Πατέρων ημών, οίτινες ευηγγελίζοντο τον Χριστόν και την δι’ αυτού σωστικήν εμπειρίαν της πίστεως της Εκκλησίας, θεολογούντες «αλιευτικώς», ήγουν αποστολικώς προς τους ανθρώπους εκάστης εποχής διά να μεταδώσουν εις αυτούς το Ευαγγέλιον της ελευθερίας «ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν» (Γαλ. ε´, 1). Η Εκκλησία δεν ζη διά τον εαυτόν της. Προσφέρεται δι’ ολόκληρον την ανθρωπότητα, διά την ανύψωσιν και την ανακαίνισιν του κόσμου εις καινούς ουρανούς και καινήν γην (πρβλ. Αποκ. κα’, 21). Όθεν δίδει την ευαγγελικήν μαρτυρίαν και διανέμει εν τη οικουμένη τα δώρα του Θεού: την αγάπην Του, την ειρήνην, την δικαιοσύνην, την καταλλαγήν, την δύναμιν της Αναστάσεως και την προσδοκίαν της αιωνιότητος». [Εγκύκλιος Ορθοδόξου Συνόδου;] [Θα αργήσεις πολύ, αδελφέ, αδελφή, και φίλε λαϊκέ  να βγάλεις το συμπέρασμα;]
 ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ. ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΥΣΒΕΥΣΑΤΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ. ΑΜΗΝ.

ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΚΑΝΤΗΛΙΟΥ*  2016 (+ ΚΟΣΜΑ ΚΑΙ ΔΑΜΙΑΝΟΥ ΤΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ, + ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ) (ΙΟΥΝΙΟΣ = Πρώτα ελέγετο *Καντ-ήλιος).


Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ
ΜΕΡΟΣ Β’.
ΠΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΟΣΜΟΝ!
(Εξεταζόμενα     θέματα     προς     Οχυρωματική    ή   Οχυρωτική,   μετά την ‘’Φιλική’’  και   Μεγάλη   Σύνοδο   της    Κρήτης!)
ΘΕΜΑ: Β1α. Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ  ΦΙΛΟ  ΣΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ! «Πας ο μισών τον αδελφόν αυτού ανθρωποκτόνος εστί». (Α’ Καθολ. Επιστ.  Ιωάν.)
Β1β.Η ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ Η ΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. («Οι αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι πάντα θα βρουν στον πιστό ορθόδοξο χριστιανό. Αγάπη, βοήθεια και φιλοξενία»). (Αγίου αρχιεπισκόπου Λουκά).
Β1γ. Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ. (Αυτοκριτική).
Β1α. Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ‘’ΦΙΛΟ’’ ΣΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ. Η  φιλία αποτελεί βασικό θέμα προβληματισμού,  της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας μας, και είναι πράγματι  ένα  «δώρο ακριβό και ευτύχημα σπάνιο, (και) έχει πανάρχαιους τίτλους ευγένειας..» (Παπανούτσος). Η συναισθηματική πάλι διαπαιδαγώγηση των μαθητών (EQ), που έχει να κάνει με την διαχείριση των συναισθημάτων τους… κυρίως του θυμού, της οργής, της ζήλιας, της ξενοφοβίας, της φιλίας…  κ.α. προσδοκεί να αναστήσει τον ‘’άνθρωπο φίλο», τον άνθρωπο δηλαδή  της ‘’καλής θελήσεως’’ και να σφραγίσει έτσι (με έναν μαγικό, απίθανα φανταστικό, και ανούσιο τρόπο) το πηγάδι του μίσους, περιορίζοντας την εχθρότητα… «την μεταξύ μας»! «Οι φιλίες που δημιουργούνται απάνω σ’ αυτή τη βάση (θα μας πει ο Παπανούτσος) είναι σταθερές και μόνιμες, αδιάλυτες»,Είναι όμως έτσι;  Ο αείμνηστος Παπανούτσος συμπερασματικά λέει: «Η τέλεια, λοιπόν, φιλία είναι συνάντηση και δεσμός δύο προσώπων απάνω στον ίδιο ηθικό άξονα, στην ίδια αξιολογική κλίμακα».
«Η συνάντηση δύο προσώπων», του Κάιν και του Άβελ. Η θυσία του Άβελ, και η προσφορά του Κάιν! «Πας ο μισών τον αδελφόν αυτού ανθρωποκτόνος εστί, και οίδετε ότι πας ανθρωποκτόνος ουκ έχει ζωήν αιώνιον εν εαυτώ μένουσαν». (Α’ Καθολ. Επιστ.  Ιωάννου 3,15).
Δύο  ακριβά ’δώρα’  αποτελούν’  η ζήλια για τον αδερφό σου και η επιθυμία  για τον άγνωστο φίλο! Τα παρακάτω, για την  «συνάντηση και τον  δεσμό  δύο προσώπων…», είναι αρκετά διαδεδομένα και άκρως διδακτικά. Το πρόσωπο του Άβελ, πρόσωπο αγαθό και απονήρευτο και το πρόσωπο του Κάιν, πρόσωπο πονηρό! «Ο Αδάμ ο άντρας, ονόμασε τη γυναίκα του Εύα.  Η Εύα του γέννησε τον Κάιν και μόλις το τέκνο της ήρθε στον κόσμο, εκείνη είπε: "Ο θεός μου έδωσε παιδί". Λίγο αργότερα, γέννησε ένα άλλο παιδί, που ονομάστηκε Άβελ…… Ο θεός ευχαριστήθηκε από τη θυσία του Άβελ, που ήταν άκακος και καλόκαρδος και είχε αγνή πίστη. Από την προσφορά του Κάιν όμως δεν ευχαριστήθηκε, γιατί η καρδιά του δεν ήταν καλόβολη. Όταν το κατάλαβε αυτό ο Κάιν, σκυθρώπιασε και λυπήθηκε .Ο θεός τότε του είπε:" Κάιν, γιατί είσαι στενοχωρημένος;" Ο κακός Κάιν δεν αποκρίθηκε. Η ζήλια για τον αδερφό του, του έτρωγε την καρδιά σαν σκουλήκι. Έτσι, όταν βρέθηκαν και οι δυο στα χωράφια, τον πλησίασε ύπουλα και τον σκότωσε. Αλλά σε λίγο, άκουσε το θεό να τον ρωτά: "Πού είναι ο Άβελ, ο αδερφός σου;". "Δεν ξέρω", αποκρίθηκε ο Κάιν. "Μην είμαι ο φύλακας του αδερφού μου;". "Τι έκανες;" του είπε ο θεός. "Το αίμα του αδερφού σου φωνάζει σ' εμένα από τη γη. Και η ίδια η γη, που δέχτηκε το αίμα του αδερφού σου, χυμένο από τα δικά σου χέρια, και αυτή τώρα φωνάζει εναντίον σου. Απ' εδώ και πέρα ο κόπος σου δε θα είναι ευλογημένος και θα γυροφέρνεις στη γη αποδιωγμένος". Ο Κάιν ένιωσε μεγάλο πόνο μέσα του…. Αλλά ο θεός έβαλε ένα σημάδι στο πρόσωπο του Κάιν, ώστε όποιος τον συναντά να μην τον σκοτώνει……… Στο μεταξύ, η Εύα απόχτησε ένα άλλο παιδί, που το ονόμασε Σηθ. Με το Σηθ, ο θεός ευλόγησε τον Αδάμ, δίνοντας του ένα καλό παιδί στη θέση του αδικοσκοτωμένου Άβελ».( ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ - http://www.pigizois.net/paidikos_komvos/vivlos/palaia_diathiki).
+Αγαπητοί αδελφοί και φίλοι, έτσι συνήθως  συμβαίνει με τα παιδιά’  πρώτα να ‘’σπέρνονται’’… και να ‘’σέρνονται’’… (δες σχετικό σχόλιο του Πάπα για την Σύνοδό μας!) για να κάνουν έναν ή περισσότερους φίλους… για να είναι ‘’ομάδα’’ με τσαμπουκά… και έπειτα όταν μεγαλώσουν ‘’περπατούν’’… επιστρέφουν… καθώς θυμούνται ότι έχουν και  «Οίκο» ,σπίτι, δηλαδή Πατέρα, Μητέρα και Αδέλφια! Πράγματι τα παιδιά,  τις περισσότερες «αισθητικές τους ώρες» τις περνούν μέσα σε «Φιλικές Σκηνές», τρώγοντας, πίνοντας, παίζοντας και χορεύοντας… όμως’  δεν πρέπει να ξεχνούμε + όλοι μας, πως όταν επιτίθεται ο εχθρός ημών διάβολος, θα πρέπει από Κατασκήνωση να γίνουμε Στρατόπεδο!..... Αν και η Μία Εκκλησία μας πάντοτε, με Στρατόπεδο ‘ομοιάζει’   για αυτό και το όνομα της είναι + (διπλό, αλλά και μοναδικό) ’’Στρατευόμενη’’ Εκκλησία (Ορατή),  και (σε απευθείας σύνδεση)  ‘’Θριαμβεύουσα’’ Εκκλησία (Αόρατη)  = Η «Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία».
Β1β.Η ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ Η ΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Διδάγματα από την μαρτυρική ζωή του αγίου αρχιεπίσκοπος Λουκά. Η φιλοξενία!
Ο Δ. Μπέλκιν, αξιωματικός του κόκκινου στρατού και μέλος του κόμματος… γράφει:  «Στα νεανικά μου χρόνια η Κριμαία ήταν τόπος πολυεθνικός. Στην τάξη μου τότε μετρούσαμε δώδεκα διαφορετικές εθνότητες. Όμως μετά τον πόλεμο τους εξόρισαν όλους…. που ζούσαν εκεί εδώ και αιώνες. Κάποια μέρα ο αρχιεπίσκοπος Λουκάς ανακοίνωσε ότι την επόμενη Κυριακή, στην ελληνική εκκλησία της Αγίας Τριάδος, που εκείνη την εποχή ήταν ο καθεδρικός ναός, θα απευθύνει μήνυμα προς του αλλοθρήσκους και αλλοεθνείς.    Η εκκλησία εκείνη την ημέρα γέμισε ασφυκτικά. Πολλοί δεν χωρούσαν και έμειναν απ’  έξω.    Στο τέλος της θ. Λειτουργίας ο αρχιεπίσκοπος Λουκάς διάβασε το μήνυμά του. Μεταξύ των άλλων τόνισε τα εξής: ’’Μην πιστεύετε σ’  εκείνους που θέλουν να σπείρουν τη διχόνοια και το μίσος μεταξύ των λαών και των ανθρώπων διαφόρων θρησκειών. Απ’  αυτή τη διχόνοια κερδίζουν μόνον οι εχθροί μας. Για τη μητέρα – Εκκλησία ισχύει το ρητό του απ.  Παύλου: ‘Ουκ ένι Ιουδαίος, ουδέ Έλλην’. Η Εκκλησία έτσι βλέπει τους ανθρώπους. Γι’  αυτό και όλοι οι αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι πάντα θα βρουν στον πιστό ορθόδοξο χριστιανό. Αγάπη, βοήθεια και φιλοξενία….’’
« Απ’  αυτή τη διχόνοια κερδίζουν μόνον οι εχθροί μας»! (Αρχιεπίσκοπος Λουκάς).
*«Ο Σωκράτης έλεγε, πως για να γίνεις φίλος με κάποιον, θα πρέπει να έχεις μαζί του τρία κοινά χαρακτηριστικά: «α) να έχεις κοινές ανάγκες (προβλήματα), β) να έχεις κοινά ενδιαφέροντα και γ) να έχεις κοινές συνήθειες. Και φυσικά, να έχεις αγαθή πρόθεση να συνδιαλλαχθείς μαζί του». (Ο Μακεδών)
*Στο Σύνταγμά πάλι του Ρήγα Φεραίου, (άρθρο 121) γράφει: «Δεν κάνουν ποτέ ειρήνην με ένα εχθρόν, οπού κατακρατεί τον ελληνικόν τόπον».
+Για εχθρό σου τέλος αδελφέ και φίλε, να θεωρείς  μόνο τον ‘’παραχαράκτη’’, αυτόν δηλαδή  που προσπαθεί να παραγάγει  πλαστά  ‘’χαρτονομίσματα’’ ή  κίβδηλα  ‘’νομίσματα’’… τους σύγχρονους ’’νομολόγους’’, όπως τους αποκαλεί ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης….  και με δύο  λέξεις  τον αιρετικό Πάπα και τα παπάκια του, που εξαπατούν με τις ‘’γοητείες’’ τους όλα τα ‘’άπειρα έθνη’’, τις  ‘’γλώσσες’’, και τους  ‘’βασιλείς’’. Ο πάπας είπε προς τους πρόσφυγες + την στιγμή που τον έπαιζαν σε όλα τα κανάλια: «Όλοι εμείς που είμαστε εδώ, ανήκουμε σε διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς, αλλά θέλουμε και μπορούμε να ζήσουμε ως αδέλφια (=ενωμένοι), επιθυμούμε την ειρήνη….»(Newsroom / 25 Μαρτίου 2016) 
+(Και την ‘’ψυχική’’ εκμηδένισή σας!)
*Ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης απαντά στους σύγχρονους ‘’νομολόγους’’:  «Επειδή το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών είναι κάτι το πνευματικόν και ανάγκην έ­χουμε πνευματικής αγάπης, ας το αφήσουμε σε αυτούς που αγαπήσανε πολύ τον Θεόν και είναι θεολόγοι, σαν τους Πατέρας της Εκκλησίας, και όχι νομολόγοι…. Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλήν οργήν θα λάβωμεν), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου……
Επίσης, ας γνωρίσωμεν καλά ότι η Ορθόδοξος Εκ­κλησία μας δεν έχει καμμίαν έλλειψιν. Η μόνη έλλειψις, που παρουσιάζεται, είναι η έλλειψις σοβαρών Ιεραρχών και Ποιμένων με πατερικές αρχές. Είναι ολίγοι οι εκλεκτοί. Όμως, δεν είναι ανησυχητικόν. Η Εκκλη­σία είναι Εκκλησία του Χρίστου και Αυτός την κυβερ­νάει».
*Ο Κύριος είπε: "Ας μην ταράζεται η καρδιά σας· να 'χετε εμπιστοσύνη στον Θεό, και σ' εμένα να 'χετε πίστη. 6 ... Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή... 27 Φεύγω και σας αφήνω την ειρήνη. Τη δική μου ειρήνη σας δίνω... Ιω 15, 9 Όπως με αγάπησε ο Πατέρας, έτσι σας αγάπησα κι εγώ... 11 ... η χαρά η δική μου να είναι μέσα σας... Ιω 16, 1 Αυτά σας τα είπα για να μη κλονιστεί η πίστη σας... 32 Να που έρχεται η ώρα, έφτασε κιόλας, να σκορπιστείτε ... και εμένα να με αφήσετε μόνον". Ιω 17, 1 ...σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: "Πατέρα, έφτασε η ώρα... 11 ...διατήρησέ τους στην πίστη... για να μείνουν ενωμένοι όπως εμείς» (Κατ. Ιωάν. Α’). Αμήν.
*Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης θα μας πει: «Υψηλὰ τα λάβαρα! Έλεγχος και κριτήριον της αξίας ή απαξίας ενὸς εκάστου (λαϊκού, κληρικού, επισκόπου, πατριάρχη) έστω ο λόγος του Αποστόλου Παύλου: «Ει τις ου φιλεί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ήτω ανάθεμα˙ μαρὰν αθά» (Α΄ Κορινθ. 16, 22)
*Ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης θα μας πει: «Εχθροί του Θεού δεν είναι μόνο οι αιρετικοί, αλλά και όσοι κοινωνούν μαζί τους ».
*Ο Άγιος Γερμανός θα μας πει: «Να φεύγετε ολοταχώς από ιερείς που υπέκυψαν στην Λατινική υποταγή. Να μη συγκεντρώνεστε μαζί τους στην εκκλησία, ούτε να δέχεστε από τα χέρια τους καμία ευλογία. Διότι είναι καλύτερο να προσεύχεστε μόνοι στα σπίτια σας παρά να συνάγεσθε στην εκκλησία με τους Λατινόφρονες. Να μη προδίδετε κανένα από τα ορθά δόγματα τα οποία έχετε παραλάβει από παλιά»..

Β1γ. Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ. ΑΒΕΛ Ή ΚΑΪΝ; (Η θυσία του Άβελ, και η προσφορά του Κάιν)!  Ώρα για αυτοκριτική! Περάσαμε 100 χρόνια ύπνου αλλά τώρα είναι ώρα να ξυπνήσουμε. Από εδώ και πέρα αδελφοί μου προσευχή και ‘’μετανοείτε γρήγορα’’! 
*Για το θέμα λοιπόν,  της ευθύνης ημών των ορθοδόξων λαϊκών, τα παρακάτω αποτελούν ένα ακριβό σεμινάριο!  Λέει λοιπόν ο φίλος μας, ‘’Ο Μακεδών’’ σχετικά με την φιλία και την «φιλία μεταξύ των λαών», τα εξής: «Η φιλία είναι ετεροβαρές συναίσθημα. Απαιτεί αμοιβαιότητα και ισομερή υποχωρητικότητα…. γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι εξακολουθεί να υπάρχει παντελής έλλειψη επαφής μεταξύ των δύο λαών (Ελλήνων και Τούρκων), διότι απλούστατα ελλείπουν τα πρωταρχικά στοιχεία που απαιτούνται για να οικοδομηθεί κλίμα φιλίας και εμπιστοσύνης. Ο Σωκράτης έλεγε, πως για να γίνεις φίλος με κάποιον, θα πρέπει να έχεις μαζί του τρία κοινά χαρακτηριστικά: «α) να έχεις κοινές ανάγκες (προβλήματα), β) να έχεις κοινά ενδιαφέροντα και γ) να έχεις κοινές συνήθειες. Και φυσικά, να έχεις αγαθή πρόθεση να συνδιαλλαχθείς μαζί του. Μίλησα για «φιλία λαών», διότι κάποιες παρωχημένες ιδεοληψίες αλλά και μικροκομματικοί υπολογισμοί, επιχειρούν την απενοχοποίηση των λαών, με το επιχείρημα ότι οι ηγέτες αποφασίζουν και οι λαοί ακολουθούν. Ομολογώ πως δυσκολεύομαι να καταλάβω. Διότι σύμφωνα με την αριστερή αντίληψη «οι λαοί γράφουν την ιστορία»(!!!) ( Πηγή: http://www.voria.gr).
+Μην  επιχείρησης και εσύ αδελφέ μου,  την απενοχοποίηση ημών των λαϊκών, με το επιχείρημα ότι  « οι θρησκευτικοί μας  ηγέτες αποφασίζουν και οι λαοί ακολουθούν»,  ή ότι η Σύνοδος αποφάσισε και ο λαϊκός ακολουθεί! 
* Ώρα για αυτοκριτική! Το θέμα που σήμερα μας απασχολεί ,μετά την Σύνοδο της Κρήτης, είναι η φιλική σχέση, όχι ανάμεσα σε ‘’φίλους’’ ή απλά αδελφούς’’, αλλά ανάμεσα, σε ‘’αδελφούς εν Χριστώ’’. Δεν συζητάμε λοιπόν,  για την  «συνάντηση και (τον) δεσμό δύο (αγνώστων ή έως πολύ γνωστών+)  προσώπων απάνω στον ίδιο ηθικό άξονα, στην ίδια αξιολογική κλίμακα», αλλά για δύο ή περισσότερους πιστούς, που πιστεύουν’  σε ένα «Πιστεύω», που ανήκουν ως   «μέλη του ίδιου σώματος» στην  «Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία» που ίδρυσε ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός,  που Ομολογούν  «Εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών», και που προσδοκούν «Ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος». Αμήν! 
*Περάσαμε, οι λαϊκοί, 100 χρόνια ‘’αισθησιακού’’ ύπνου αλλά τώρα είναι ώρα να ξυπνήσουμε. Μην ξεχνάμε λοιπόν ποτέ, ότι στο άρμα της Εκκλησίας μας, είμαστε δεμένοι + όλοι μαζί και όποιος θέλει να τρέχει γρήγορα προς το τέρμα, ας αλλάξει απλά θέση με αυτόν που θέλει να τρέχει ποιο αργά, αλλά + όλοι μαζί… Αυτό μαθαίνουμε εύκολα από τα άλογα ζώα, που τα ζεύουν στα αγωνιστικά άρματα. Τα ποιο γρήγορα  ζώα, τα τοποθετούν στην έξω πλευρά του άρματος, ένα τα ποιο αργά στην μέσα, ώστε στις κρίσιμες και ‘’κλειστές στροφές’’ της «οδού» να μπορούν να κινούνται κυρίως + ενωμένα! Τα μεν γρήγορα να τραβάνε… τα δε βραδέα  να φρενάρουν! Όσο για τους αδελφούς μας που ήδη έχουν αποτοιχιστεί, ας περιμένουν με πολύ υπομονή το μεγάλο και ‘’βαρύ’’ σώμα των πιστών αδελφών τους, χωρίς να εκβιάζουν καταστάσεις και συνειδήσεις,  τουλάχιστον αυτών + που δεν τους ρώτησαν γι’ αυτήν τους την απόφαση. Και φυσικά πιστεύουμε + ότι το σύνθημα της ‘’διακοπής’’ είχε δοθεί από πριν, με πολύ βεβαιότητα, μιας και η βούληση των πολλών και των ειδικών ήταν πως + αν επιτρέψει ο Θεός να γίνει η Μεγάλη Σύνοδος (και δεν είναι Αγία) και υπερψηφιστούν οι καινοτόμες ιδέες τους.. τότε + όλα έχουν τελειώσει γι’ αυτούς!
 +«100 χρόνια υπομονής» (σύμφωνα και με τους Αγιορείτες Πατέρες), είναι πάρα πολλά, για την ‘’φαστ’’ εποχή μας.  
*Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης πάλι θα μας πει: «Ο Ανδρέας κι ο Πέ­τρος ρίχνουν ακόμη τα δίχτυα, ο Ιωάννης κι ο Ιάκωβος μόλις τα έχουν σύρει, κι ακούνε φωνή· «Δεύτε οπί­σω μου και ποιήσω υμάς αλιείς αν­θρώπων» (Ματθ. 4,19). Ήταν η φωνή του Χριστού. Κά­τι μυστηριώδες συμβαίνει μέσα τους. Η φωνή αυ­τὴ τους τραβά σαν μα­γνήτης. Αμέσως, δίχως χρονοτριβή, τον ακολουθούν. Εκεί στην όχθη αφήνουν ό,τι πολύτιμο και αγαπητό έχουν (δί­χτυα, πλοιάρια, φίλους, γέροντες γονείς, γυναίκα, παιδιά, τα πάντα), λένε «Χαί­ρε, κόσμε» και προσκολλώνται σε κάποιον, ποὺ δεν έχει που να κλίνῃ την κεφα­λή. Τί μυστήριο! Κόσμε, ποὺ μετράς τα πάν­τα με τον πήχυ του συμφέ­ροντος, μπορείς να εκτιμή­σῃς τη θυσία των τεσσάρων αυτών ψαράδων της Γαλιλαίας;»!
+Ας προσκολληθούμε λοιπόν και εμείς  «Αμέσως, δίχως χρονοτριβή»,  σε κάποιον ποὺ δεν θα έχει, αύριο, που να κλίνῃ την κεφα­λή, εξ αιτίας της κακόδοξης συνόδου (και των διωγμών που δεν θα αρχίσουν  λόγω αυτής)! Και δεν  λέμε αυτά επειδή  τα ακούσαμε από πριν…. αλλά διότι τα μαρτυρεί η συνείδηση, πολλών  πιστών  που εμείς συναναστρεφόμαστε.
*Αυτοκριτική: Δυστυχώς πολλοί ορθόδοξοι Χριστιανοί μεταχειρίζονται ήδη την ‘’γλώσσα’’ του πονηρού ποντίφικα! ‘’Διαβάσαμε δυστυχώς και αυτό + που έχει περάσει ήδη στα αυτιά πολλών αδελφών μας (που έπαψαν από καιρού να ακούν την φωνή της Εκκλησίας μας και των αγίων της, που έπαψαν από καιρού να ομιλούν την Γλώσσα της αληθινής Αγάπης)… Είπε λοιπόν ο Πάπας στην τελετουργία του νιπτήρα, (λόγια που άναψε μέσα του κάποιος αναπτήρας… ο άγιος Παΐσιος γνωρίζει..) προς τους πρόσφυγες ότι: «Όλοι εμείς που είμαστε εδώ, ανήκουμε σε διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς, αλλά θέλουμε και μπορούμε να ζήσουμε ως αδέλφια (=ενωμένοι), επιθυμούμε την ειρήνη….»(Newsroom). Ο άνθρωπος αυτός πράγματι έχει ξεπεράσει και τον διάβολο… σίγουρα το παπικό πρωτείο και το αλάθητό του θα τον κατατάξει στους υιούς της απωλείας! Από ‘’φίλους’’ και ‘’φιλόξενους’’, βάπτισε και ονόμασε πάντας + ως ‘’αδελφούς’’! Και αν αναρωτηθεί κανείς +  σε ποιο όνομα έχει κάνει την αδελφοποίηση, την ένωση όλου του κόσμου + ας ακούσει: «Στο έλεος του Θεού»!!!    «Το έλεος του Θεού (είπε) είναι αυτό που μας ενώνει όλους»!!!  Ο Θεός λοιπόν να τον λυπηθεί, και αυτόν και τα παπάκια του γιατί είναι πολύ δύσκολο, ο ‘’αλάθητος’’ να παραδεχτεί ότι είναι ‘’μυθοπλάστης’’! Όσο για το ποιος θα τα βάλει μαζί του, ας έχουμε υπόψη  πως + στους υπερήφανους αντιτάσσεται ο ίδιος ο Θεός.
+ «Θαρσείτω τοίνυν, θαρσείτω λαός του Θεού’ και γαρ αυτός πολεμήσει τους εχθρούς, ως παντοδύναμος» (Θεοτοκίον. Ήχος α’, Εσπερινός του Σαββάτου).
*Αυτοκριτική: Ο άγιος Παΐσιος είπε: «Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλήν οργήν θα λάβωμεν), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου…».
+ Ας  έχουμε λοιπόν κατά νου εμείς οι λαϊκοί ότι + η οργή του Θεού έρχεται’   και από τις αμαρτίες των μορφωμένων αλλά και από την αποστασία ημών των λαϊκών! Γι’  αυτό «Μετανοείτε..», και «κατανοείτε»……………………………
 ΕΠΙΜΕΤΡΟ
 « Από όσα έχουν γνωσθή, εύκολα διαφαίνεται τι άνεμος πνέει· άνεμος εκσυγχρονισμού, εκκοσμικεύσεως, οικουμενισμού» (π. Αυγουστίνος).
ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΕΚΠΛΗΡΩΘΗΚΕ! (Κίνδυνος νέου ‘’σχίσματος’’)! 
«Υπό τέτοιες συνθήκες συγκαλουμένη ἡ Μεγάλη Σύνοδος θα αποτύχη οικτρά και θα γίνῃ πηγὴ νέων πνευματικών συμφορών για τον Ορθόδοξο κόσμο.[(†) επίσκοπος Αυγουστίνος]. [Περιληπτική μεταγλώττισης άρθρου από το περιοδικό «Χριστιανική Σπίθα» (φ. 344/Ἰούλ.-Σεπτ. 1971) και το βιβλίο Σφενδόνη Β’ ( Αθήναι 1989, σελ. 133  κ .ἑ.)]
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Το Σχίσμα δεν υφίσταται μεταξύ Ορθοδόξου και  «εχθρού του Θεού», μεταξύ προβάτου και λύκου που ενδύεται ράσο, αλλά μεταξύ Ορθοδόξου και Ορθοδόξου φίλου του «Υβριστή»! Ο θεός ας φυλάξει τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας, τα αδέλφια μας, που πείθονται από την αγαπολογία των ‘’νομολόγων’’ (του 21ου αιώνα του απατεώνα) που νομοθετούν + ένα νέο αμοραλιστικό, (καινούργιο) κόσμο, δίχως ‘’φράκτες’’ και όρια! Ο θεός ας φυλάξει τα παιδιά μας, που στέκονται με φιλικές διαθέσεις προς του ‘’ψευδοπροφήτες’’ του ‘’Μεγάλου Ελέους’’, και σε όλους όσους δεν μπορούν ακόμη και τώρα, λόγω ‘’τσαγανού’’ (όπως αυτό ορίζεται από τον π. Αγάθωνα, τον Αγιορείτη Ηγούμενο, στο γνωστό βιντεάκι) να πράξουν το δέον. Ο Θεός μαζί μας. Αμήν.
ΜΕ ΤΙΜΗ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ.
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 (Κατάθεσις Τιμίας Εσθήτος της Θεοτόκου).

Σκέψεις και θέσεις μετά την Μεγάλη Σύνοδο.
ΜΕΡΟΣ Α’
«ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ  ΜΟΙ»!
«Και εποίησε δώδεκα, ίνα ώσι μετ’ αυτού και ίνα αποστέλλη αυτούς κηρύσσειν» (Μαρκ. 3.14),   «Ιδοὺ εγὼ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω  λύκων·  γίνεσθε ουν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί». [Ματθ. ι' 16]
ΘΕΜΑΤΑ:  Η  ΡΗΤΟΡΙΚΗ  ΤΟΥ  ΜΙΣΟΥΣ,  Η    ΑΓΑΠΗ    ΤΟΥ   ΙΗΣΟΥ   ΚΑΙ  ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  ΚΑΛΗΣ  ΘΕΛΗΣΕΩΣ!
«Πας ο μισών τον αδελφόν αυτού ανθρωποκτόνος εστί, και οίδετε ότι πας ανθρωποκτόνος ουκ έχει ζωήν αιώνιον εν εαυτώ μένουσαν». (Α’ Καθολ. Επιστ.  Ιωάννου 3,15).
Διάκριση των  ‘’λέξεων’’!  Διάκριση μεταξύ  δύο  προσώπων.
Αγαπητοί αδελφοί και φίλοι, καθώς ο άνθρωπος μεταχειρίζεται την ζωντανή  ‘’γλώσσα’’ θα πρέπει να προσέχει το δυνατόν  το πώς εκφράζετε.  Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί  κάποιος,  βοηθάει να καταλάβουμε (το δυνατόν)  κάποια ιδιαίτερα γνωρίσματα  της προσωπικότητάς του,  καθώς και τα ‘’βαθειά’’  του κίνητρα !
 Στην πλούσια  ελληνική  γλώσσα μας, είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξουν δύο λέξεις που να έχουν’   «την ίδια ακριβώς σημασία » (Βικιλεξικό). Ονομάζουμε κατ’  οικονομία  «Συνώνυμες»  κάποιες λέξεις, αλλά  όμως, οι λέξεις  αυτές  έχουν’   «την ίδια περίπου σημασία »! (Βικιλεξικό).   Αν τώρα  για λίγο σκεφτούμε… τι εννοεί και τι εκφράζει  ο κάθε ένας από εμάς, με την πολυχρησιμοποιούμενη  λέξη  «Τέλεια»…  φτάνει να συμπεράνει’  * το βάθος και το εύρος που ‘’κρύβει’’  μία και μόνη   λέξη….  αλλά  και* την Πονηριά, την κολακεία, την ειρωνεία, ή και την ανοησία ενός εκάστου … αλλά  και* τον αγώνα  κάποιων  ανθρώπων που πιστεύουν ακόμη στο  «Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι ως ο πατὴρ υμών ο ουράνιος τέλειος εστιν». [Ματθ. ε' 48].
Η ‘’έννοια’’ της ρητορικής μίσους.
Έννοια = <εν + νους>  = «Μία μόνιμη και ορισμένη παράσταση που σχηματίζεται στο νου μας» (Βικιλεξικό) .
* [<εν + όνομα, <εν + όρος, <εν +σύμβολο].
1ο Συμπέρασμα: Ένα το υπέρ παν όνομα, του Ιησού Χριστού. Μία η Εκκλησία η Ορθόδοξος και ‘’εν βάπτισμα’’!  Ένα «Πιστεύω»!!!
Ο μάρτυρας  απόστολος των εθνών Παύλος γράφει: «Τις γαρ έγνω νουν κυρίου ος συμβιβάσει αυτόν ημείς δε νουν χριστού έχομεν». «Διότι, ποίος από εκείνους που δεν εφωτίσθησαν από το πνεύμα του Θεού, εγνώρισε την σκέψιν και τα σχέδια του Θεού και ποιός ποτέ θα διδάξη και θα διορθώση τον Θεόν; Κανείς. Έτσι και κανείς από αυτούς δεν ημπορεί να εννοήση και ημάς, που έχομεν τας σκέψεις και τα αισθήματα του Χριστού». (Κορινθίους Α΄ Κεφάλαιο 2, 16).
 Όταν φίλοι μου  δύο λέξεις, είναι σχεδόν αδύνατο να έχουν «την ίδια ακριβώς σημασία»,  τότε τι γίνεται με τις «έννοιες»;  Αλήθεια έχουμε νουν Χριστού, αν και αμαρτωλοί υπάρχοντες;
 Μία πράγματι μεγάλη λέξη με πολύ   ‘’ζωντάνια’’  που ακούει στο όνομα’  « έννοια» (από το αρχαίο  <εν + νους>) σημαίνει:  «το σύνολο των κύριων γνωρισμάτων ενός πλήθους ομοειδών αντικειμένων, συγκεκριμένων ή αφηρημένων, καθώς και μόνιμη και ορισμένη παράσταση (<εν + όνομα, <εν + όρος, <εν +σύμβολο!!!) που σχηματίζεται στο νου μας από αυτά: H έννοια του δέντρου. H έννοια  του τετραγώνου. H  έννοια του χρόνου. H έννοια του ωραίου. H έννοια της δικαιοσύνης» (Βικιλεξικό) …. Η έννοια της ‘’ρητορικής μίσους’’!!!
Όταν φίλοι μου  δύο λέξεις είναι σχεδόν αδύνατο να έχουν «την ίδια ακριβώς σημασία»,  τότε τι γίνεται με τις «έννοιες»  και με τις  «έννοιες» ή αλλιώς  με τις έγνοιες,  τα βάσανα, και τους μπελάδες… τις σκοτούρες που φορτώθηκαν πάνω στην πλάτη μας εξ αιτίας μίας Συνόδου που αποδείξαμε ότι’   δεν είναι  «Αγία»;   «Δε μου ΄φταναν οι δικές μου έγνοιες, μου φόρτωσες και τις δικές σου» λέει χαρακτηριστικά ο σοφός λαός μας που στην πλάτη  του έχουν φορτωθεί τόσα  οικονομικά  βάρη  αλλά,  αλλά  και  πόσο βάρος «Χρυσής αμαρτίας» από την λεηλασία του Ευαγγελίου του Χριστού μας,  ώστε ο λαός του Θεού, ο Ελληνικός λαός των αγίων μαρτύρων  και των ηρώων να μην μπορεί  πλέον να κρατήσει ούτε για λίγο’   τον ‘’Επιτάφιο Θρήνο’’ της μετανοίας,  για να κλάψει για μια ακόμη φορά την κακοποίηση του  Ιησού και του σώματός Του, που είναι, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας!  Το παράνομο δικαστήριο της Ανορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης έκρινε και κατέκρινε με την απόφασή του το «Πιστεύω» του ελληνικού Ορθόδοξου λαού  που  πιστεύει  και ομολογεί  «Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία»!!!
Ο Επίσκοπός μας, π. Θεόκλητος στην τηλεοπτική εκπομπή "ΑΥΤΟΨΙΕΣ" ,πριν ακόμη γίνει η ψευτοσύνοδος είπε με στεντόρεια φωνή:  « Οι άλλες ομολογίες να μην ονομάζονται "Εκκλησίες", διότι λέει το Σύμβολο της Πίστεως… Ομολογώ... «εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν" που είναι η Ορθόδοξος...»!!!
Το να ονομάσουν τώρα αδελφοί μου,  την Αίρεση  «Εκκλησία» είναι ένα τραγικό ιστορικό  Εκκλησιαστικό φαινόμενο… είναι μία  απίστευτων διαστάσεων Προδοσία που φέρνει στα ώτα της καρδίας μας τα λόγια  που απεύθυνε ο  Μωϋσής  προς τον αδελφό  του και  αρχιερέα του Θεού, τον Ααρών : «Εξ. 32,21 Εκάλεσεν ο Μωϋσής τον Ααρών και του είπε· “τι σου έκαμε αυτός ο λαός και επέσυρες επάνω του τόσον μεγάλην αμαρτίαν και ενοχήν;”  22  Ο Ααρών απήντησε προς τον Μωϋσήν· “μη οργίζεσαι, κύριε, εναντίον μου, διότι συ γνωρίζεις πολύ καλά την ορμητικότητα αυτού του λαού.  23  Αυτοί μου είπαν· Κατασκεύασε δι' ημάς θεούς, οι οποίοι θα πραπορεύωνται και θα μας οδηγούν, διότι δεν γνωρίζομεν, τι συνέβη στον Μωϋσήν, στον άνθρωπον αυτόν, ο οποίος μας έβγαλε από την Αίγυπτον. 24  Εγώ τότε τους είπα· Ο,τι   χρυσάφι υπάρχει στον καθένα σας συγκεντρώσατέ  το και δόστε το εις εμέ. Μου το έδωσαν, το έρριψα στο πυρ και από εκεί εβγήκε αυτός ο χρυσός μόσχος”!!!
Την ημέρα εκείνη, ως γνωστό,  οι Ιερείς της φυλής Λευί δια μαχαίρας απέκτειναν 3.000 άνδρες που μετά την λατρεία του ‘’χρυσού’’ είχαν επιδοθεί στο φαί, στο πιοτό, στα παιχνίδια και στο χορό. Πράγματι εμείς οι λαϊκοί με την αδιαφορία μας τα τελευταία 100 χρόνια της εποχής του ¨χρυσού μόσχου¨,  εποχής μεγάλης αδιαφορίας έως και άρνησης  της μάνας  Εκκλησία μας… συνεισφέραμε λοιπόν  ίσως και  άθελά μας, τα υλικά αυτής της αποτυχημένης και ήδη από πολλούς  ‘’Αποτοιχισμένης’’  Συνόδου που πολύ γρήγορα θα καταδικαστεί και θα γραφτεί στις μελανές σελίδες της Ιστορίας,  με ‘’όνομα’’ που θα δυσκολευτούν να βρουν ακόμη και οι ποιο ειδικοί!!!   Ακόμη και αυτό της ¨¨εωσφορικής¨¨ που ακούστηκε πριν ακόμη ξεκινήσει η Σύνοδος από Αγιορείτες Πατέρες… δεν της αρμόζει, την αδικεί!!!
 Σύμφωνα με το λόγο του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς (που είπε σε κήρυγμα του, για το ‘’νόημα’’ της Μεγάλης Παρασκευής):  «Η σημερινή πτώση του ανθρώπου είναι αμέτρητα μεγαλύτερη από την Πρώτη πτώση’  τότε ο άνθρωπος αποστάτησε από το Θεό, σήμερα,  όμως έχει σκοτώσει τον Θεό. Άνθρωπε, ποιο είναι το όνομά σου, αν όχι διάβολος;  Μα,  τι λέγω εγώ;  Τούτο είναι προσβολή για τον διάβολο  Ο διάβολος ουδέποτε ήταν τόσο κακός όπως ο άνθρωπος…»!!!
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ,(+1979), ΕΙΠΕ: «Ουδέποτε ήταν ο Θεός μέσα στον άνθρωπο, αγαπητοί αδελφοί, λιγότερο απ’ ότι σήμερα… Σήμερα όλο το κακό μετακομίστηκε στο σώμα του ανθρώπου για να διώξει τον θεό από το σώμα του. Σήμερα όλο το κακό μετοίκησε στη γη’  θυμάται κανείς ότι η γη ήταν κάποτε παράδεισος; Η σημερινή πτώση του ανθρώπου είναι αμέτρητα μεγαλύτερη από την πρώτη πτώση’ τότε ο άνθρωπος αποστάτησε από το Θεό, σήμερα, όμως έχει σκοτώσει τον Θεό… Η γη δεν είναι ποιο κολασμένη από την κόλαση; Από την κόλαση δεν εδίωξαν τον Χριστό’ και οι άνθρωποι σήμερα τον έχουν διώξει από την γη, τον εξεδίωξαν από το σώμα τους, από την ψυχή τους, από την πόλη τους…». (Η ομιλία αυτή του αγίου «Στην Μεγάλη Παρασκευή», έχει λογικά εκφωνηθεί ημέρα Παρασκευή… και έχει παρθεί από το βιβλίο’ «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ επάνω στον ΣΤΑΥΡΟ»). Δεν θα ήταν υπερβολή φίλοι μου και πατέρες να πούμε πως αυτή η σύνοδος αποξηράνθηκε ως το δέντρο της γνωστής παραβολής!
ΕΠΙΜΕΤΡΟ.
Οι εμβληματικές φράσεις του Επίσκοπός μας  π. Θεόκλητου προς την Ιερά Σύνοδο!  Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό αδελφοί μου διότι ο Μητροπολίτης μας π. Θεόκλητος, και αρνήθηκε να συμμετάσχει στη «ασύντακτη  Σύνοδο»  της Κρήτης αλλά, και μέσα από την τηλεοπτική εκπομπή  ‘’Αυτοψίες’’ έθεσε θεμέλιο σωτήριο για όλους εμάς που δεν γνωρίζουμε από δόγματα αλλά εμπιστευόμαστε την Εκκλησία του Χριστού, και  των  αγίων Του Επισκόπων. Ο Επίσκοπός μας, π. Θεόκλητος στην τηλεοπτική εκπομπή "ΑΥΤΟΨΙΕΣ"  είπε:  «Έστειλα ένα μεγάλο Υπόμνημα στην Ιερά Σύνοδο με τις απόψεις μου: Γράφω εκεί ό,τι θεωρώ κόκκινες γραμμές: 1ον  Να κρατηθεί ατόφια η Ορθοδοξία και να μην θιγεί. 2ον  Οι άλλες ομολογίες να μην ονομάζονται "Εκκλησίες", διότι λέει το Σύμβολο της Πίστεως… Ομολογώ... «εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν" που είναι η Ορθόδοξος... 3ον  Να αναγνωριστούν δύο Μεγάλες Σύνοδοι που καταδίκασαν τον Παπισμό: η 8η και η 9η, που ο λαός τις ονόμασε Οικουμενικές. Είθισθαι, όταν γίνεται μια Μεγάλη Σύνοδος, να αναγνωρίζει τις αποφάσεις και προηγουμένων Μεγάλων Συνόδων.
-     [Στη Μεγάλη Σύνοδο] Έπρεπε ο καθένας [Αρχιερεύς] να έχει ψήφο. Αυτοί δεν δίνουν ψήφο. Είναι μια ψήφος [μόνο] του αρχηγού [της αντιπροσωπείας της κάθε Εκκλησίας].
-     Είμαστε κατά του Παπισμού και κατά της παγκοσμιοποιήσεως. Τέρμα! Κόκκινη γραμμή!  Ήμασταν ένα δένδρο και αυτοί [Οι Παπικοί] αποκόπηκαν.
-     Η ΔΙΣ θα μαζέψει όλες τις γνώμες των επισκόπων της Εκκλησίας της Ελλάδος, θα τις επεξεργαστεί η Γραμματεία της και θα τις μεταφέρει στη "Μεγάλη Σύνοδο"….». ("ΑΥΤΟΨΙΕΣ" ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΘΕΟΚΛΗΤΟ). Στο σημείο αυτό παρακαλούμε θερμά τους συντοπίτες μας’   να δουν και να ακούσουν την συνέντευξη  που έδωσε ο Σεβασμιότατος στον  Κ. Μαυρίδη…. αλλά  και να κλείσουν με τα λόγια του αυτά, τα  ‘’αυτιά’’ τους  έτσι ώστε να ασφαλίσουν την  καρδιά τους από τις  Υψηλές Αιρετικές   ‘’Έννοιες’’ που όπως θα δούμε επισημάνθηκαν, στην σύνοδο αυτή  «του καιρού», και των ημερών μας!
Περί ονοματοθεσίας!!!   Ένα ‘’όνομα’’ που θα δυσκολευτούν να βρουν …! ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΗΣΙΟΥΛΑΣ, ο ονοματοθέτης!
Ονοματοθέτης = «Το πρόσωπο που πραγματοποιεί την εργασία αυτή…». Ποια;  Πάλι στο Βικιλεξικό  γράφει: «Η εργασία κατά την οποία κατασημαίνεται μια έννοια (δηλαδή δημιουργείται/επιλέγεται/υιοθετείται η κατασήμανσή της) λέγεται ονοματοθεσία ή ονοματοδοσία ή οροδοσία (ανεξάρτητα αν η κατασήμανση είναι όνομα, όρος ή σύμβολο), ενώ το πρόσωπο που πραγματοποιεί την εργασία αυτή ονοματοθέτης».
Ο Μητροπ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος είπε:  «Ως γνωστόν, η αρχικὴ απόφαση της Ιεραρχίας του Μαΐου 2016 ήταν ότι «η Ορθόδοξος Εκκλησία γνωρίζει την ιστορικὴν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Οµολογιών καὶ Κοινοτήτων», καὶ αυτὴ τροποποιήθηκε με τὴν πρόταση «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται τὴν ἱστορικὴν ονοµασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Οµολογιών». Η διαφορὰ μεταξὺ των δύο φράσεων είναι εµφανής»!!! Και συνεχίζει: «Όµως τελικά παρατήρησα ότι οι διορθώσεις που προτάθηκαν από τις Εκκλησίες δεν πέρασαν όλες στο κείμενο για διαφόρους λόγους. Ο Μητροπολίτης Περγάµου, ο οποίος, προφανώς ως Σύµβουλος, με τὴν προτροπή του Πατριάρχου ήταν τελικός αξιολογητής των προτάσεων ή τις επέρριπτε ή τις διόρθωνε ή τις υιοθετούσε καὶ γινόταν αποδεκτή η αξιολόγηση του από την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και τις άλλες Εκκλησίες (Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016. ΠΗΓΗ: «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»).
Και συνεχίζει: «Όπως υποστήριξα στην Συνεδρίαση της Αγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, το κείμενο δεν έχει αυστηρή εκκλησιολογική βάση, και το θέµα τι είναι Εκκλησία και ποια είναι τα μέλη της ήταν ένα απὸ τα 100 σχεδόν θέµατα που είχαν προταθή για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, αλλά εν τω μεταξὺ εξέπεσε, με την προοπτική να γίνη ευρύτερη συζήτηση και διάλογος και μετά να αποφασισθή σχετικώς. Έπρεπε, επομένως, πρώτα να συζητηθή και ορισθή τι είναι Εκκλησία και ποια είναι τα μέλη της και έπειτα να καθορισθή η θέση των ετεροδόξων. [ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Όταν δεν μπορείς να πάρεις αυτό, που θέλεις, αμέσως, τότε εναλλακτικώς μπορείς να το πάρεις εμμέσως. Έτσι δεν ανοίγεις θέμα για το ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, δεν προβαίνεις σε μετωπική αναμέτρηση για τον ακριβή εκκλησιολογικό ορισμό, αλλά επιτυγχάνεις τον σκοπό σου, δηλ. να απονείμεις εκκλησιολογική ιδιότητα στις ετερόδοξες κοινότητες [δηλ. αιρετικούς] δια της πλαγίας οδού, μέσω δηλ. του κειμένου «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικὸν κόσµον», όπου δεν ορίζεται ευθέως τι είναι εκκλησία, αλλά με κατάλληλη διατύπωση «εκμαιεύεται» τεχνηέντως, ΕΞΥΠΟΝΟΕΙΤΑΙ, αφού απονέμεται ύπουλα -έστω και υπὸ προϋποθέσεις- στις άλλες κοινότητες ἡ ονομασία «Ἐκκλησία»!!!
Και καταλήγει ο Μητροπ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος που συμμετείχε στην Σύνοδο στο: «ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΑ - Δέχθηκα σοβαρή πίεση καὶ υβριστικὴ αντιμετώπιση από Ιεράρχες για τὴν στάση µου», «Δεν είναι δυνατόν να κατανοηθή πλήρως το γιατί αρνήθηκα την υπογραφή µου, εάν δεν δώσω καὶ μερικὲς πληροφορίες γιατί οι αντιπρόσωποι της Εκκλησίας της Ελλάδος άλλαξαν εκείνη τὴν στιγµὴ την οµόφωνη απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας». (Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016. ΠΗΓΗ: «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»). Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.
ΜΕ ΤΙΜΗ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Β. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ ΤΡΙΤΗ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016 (+Οσίου ΛΑΜΠΑΔΟΥ: Εκ νεότητος μοναχός. Χάριν θαυμάτων λαβών και εν ζωή και μετά θάνατον τοις αιτούσι παρέχει).

Σκέψεις  και θέσεις μετά την Σύνοδο της Κρήτης.(B')
ΜΕΡΟΣ Α’  (ΘΕΜΑΤΑ:  Η  ΡΗΤΟΡΙΚΗ  ΤΟΥ  ΜΙΣΟΥΣ,  Η    ΑΓΑΠΗ    ΤΟΥ   ΙΗΣΟΥ   ΚΑΙ  ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  ΚΑΛΗΣ  ΘΕΛΗΣΕΩΣ!. ) «Πας ο μισών τον αδελφόν αυτού ανθρωποκτόνος εστί, και οίδετε ότι πας ανθρωποκτόνος ουκ έχει ζωήν αιώνιον εν εαυτώ μένουσαν». (Α’ Καθολ. Επιστ.  Ιωάννου 3,15).
ΜΕΡΟΣ Β’
Η Αγάπη του Ιησού Χριστού.  «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34).
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, σύμφωνα με το  «Όσοι γαρ εις Χριστὸν εβαπτίσθητε, Χριστὸν ενεδύσασθε» (Γαλ. γ´ 27 ),  όσοι δηλαδή πιστεύουμε «εις  έναν Κύριον Ιησούν Χριστόν» και έχουμε πάρει το  «εν βάπτισμα» από την   «μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν», έχουμε φορέσει ως ένδυμά μας τον ίδιο το Θεό και πλέον δεν είμαστε γυμνοί όπως πριν!  Ομολογώ λοιπόν  « εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών», δηλαδή ένα βάπτισμα  «εις άφεσιν» και όχι δύο ή περισσότερα γιατί «μία» είναι η Εκκλησία του Χριστού και όχι δύο ή περισσότερες. (ΕΝ «ΠΙΣΤΕΥΩ»).  Είμαστε γυμνοί; Αν ναι, έχουμε ντροπή;  
Σε ένα Δοξαστικό Στιχηρό  του Τριωδίου (=βιβλίο), στον Εσπερινό του άσωτου υιού ψάλουμε:  «Πάτερ αγαθέ, εμακρύνθην απὸ σου μη εγκαταλίπης με, μηδὲ αχρείον δείξης της βασιλείας σου· ο εχθρός ο παμπόνηρος εγύμνωσέ με, και ήρε μου τον πλούτον· της ψυχής τα χαρίσματα ασώτως διεσκόρπισα, αναστὰς ουν, επιστρέψας προς σε εκβοώ·  Ποίησόν με ως ένα των μισθίων σου, ο δι' εμὲ εν Σταυρώ τας αχράντους σου χείρας απλώσας,  ίνα του δεινού θηρὸς αφαρπάσης με, και την πρώτην καταστολὴν επενδύσης με, ως μόνος πολυέλεος». Αξία έχει να το ακούσετε στην παρακάτω Ηλ.Διεύθυνση:(https://www.youtube.com/watch?v=eurw3YGRpmM).  
Αυτοκριτική: Μια Αυτοκρατορική ενέργεια. «Προσεύχεσθε, ενεργείτε, και υπομένετε σταθερά» (Αγίου Κοσμά του Αιτωλού). Γνωρίζουμε πως  οι πιστοί μέσα στο σώμα της Εκκλησίας έχουν ένα μεγάλο δικαίωμα’ το να φανερώνουν τις πληγές (του όλου σώματος) τους, στον μόνο  Ιατρό «των ψυχών και των σωμάτων ημών», για να θεραπεύσει Αυτός ,με το άγιον Του Πνεύμα αυτές. Από το Τίμιο Σταυρό Του πηγάζει εδώ και 21α  αιώνες η  «εν συγγνώμη», η μοναδική… και ποτίζει τις στεγνές και στυγνές βραχώδης καρδίες μας!  Προχωρούμε έτσι και εμείς  γράφοντας  «εν συγγνώμη»  και εν πνεύματι αγάπης και ‘’κριτικής’’,  μιας και κριτική δεν σημαίνει  μόνο την διατύπωση κρίσεων… αλλά κυρίως την αυτοκριτική, το να μιλάς για τα του Οίκου σου!
Και φυσικά,  όπως παλαιότερα, πριν την έλευση του Χριστού, η από «Αγράμματους» Θεολογικές τοποθετήσεις ήταν καταδικασμένες [Έλεγαν τότε’   «καταραμένος είναι ο όχλος, γιατί δεν γνωρίζουν τις νομικές διατάξεις του Νόμου» (Κατά Ιωάν. Κεφ.7)], έτσι ακριβώς και σήμερα  λένε’  καταραμένοι είναι όσοι μας οδήγησαν στο μεγάλο σχίσμα του 1054 ,  καθώς και οι μετά από αυτούς… που κράτησαν αιώνες τώρα τα τείχη υψωμένα! Λένε πως «τώρα είναι η εποχή μας», και έτσι καθαρά (ακόμη και πολλοί από τους ‘’μορφωμένους’’ αρχιερείς μας) υποστηρίζουν ότι’  οι Άγιοι που εμείς οι Ορθόδοξοι τιμούμε όπως π. χ. τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό κ.α., δεν είχ-αν αγάπη… Δεν είχαν την «αν αγάπη», δηλαδή την άνω αγάπη!!!
 Κύριε, Κύριε, Ελέησον Αυτούς, και διπλά και τριπλά ημάς από το σκάνδαλο που έπεσε πάνω μας εξ αιτίας της Συνόδου της ‘’Κρήτης’’ και λόγω της ‘’Στάσης’’ όλων σχεδόν των Ορθόδοξων καθολικών αρχιερέων μας μέσα και έξω απ’ αυτήν την ‘’ακατανόμαστη’’ (μέχρι αυτήν την ώρα) Σύνοδο.. αλλά, και από την μεγάλη αποστασία ημών των Λαϊκών (Ανδρών, γυναικών και νηπίων!)! Αλλά, ο Θεός πάντοτε βοηθός μας.
 «Πάτερ, άφες αυτοίς˙ ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».
 Μετά την Πεντηκοστή και την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος και  την επίσημη ίδρυση της Εκκλησίας μας, Αυτό το Άγιο Πνεύμα κάνει, όχι τους αγίους μας αλλά «Πάντας» ημάς…  και όλους δηλαδή  εμάς τους πετρώδης και βραχώδης’  «Διδακτούς Θεού», θεοδίδακτοι.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στη πρώτη ομιλία του, πάνω στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο γράφει: « Έπρεπε εμείς να μην χρειαζόμαστε την βοήθεια από τα γράμματα, αλλά να προσφέρουμε τόσο καθαρό βίο, ώστε η χάρη του Πνεύματος να παίρνει την θέση των βιβλίων στις δικές μας ψυχές και όπως ακριβώς αυτά με το μελάνι, έτσι οι καρδιές οι δικές μας με το Πνεύμα να έχουν γραφτεί εσωτερικά. Επειδή όμως αυτήν αποκρούσαμε την χάρη, ας αγαπήσουμε τουλάχιστον την δεύτερη πλεύση(*). Επειδή ότι το πρώτο ήταν καλύτερο και με όσα είπε και με όσα έκανε το εδήλωσε ο Θεός. Διότι και στον Νώε, και στον Αβραάμ και στους απογόνους εκείνου, και στον Ιώβ, καθώς και στον Μωϋσή, δεν ομιλούσε με γράμματα ο Θεός, αλλά αυτός ο ίδιος (ομιλούσε), επειδή έβρισκε καθαρή την διάνοιά τους. Επειδή όμως έπεσε στον πυθμένα της κακίας όλος ο Εβραϊκός λαός, τότε λοιπόν (χρησιμοποιήθηκαν) γράμματα και πλάκες και η υπενθύμιση από αυτά. Και αυτό όχι μόνο τους αγίους στην Παλαιά (Διαθήκη), αλλά και  στην Καινή μπορεί να δει κάποιος να συμβαίνει. Επειδή ούτε στους αποστόλους έδωσε κάποιο γραπτό ο Θεός, αλλά αντί για γράμματα υποσχέθηκε να δώσει την χάρη του Πνεύματος. "Επειδή εκείνος (ο Παράκλητος) θα σας υπενθυμίσει" λέει (ο Κύριος) "τα πάντα". Και για να μάθεις ότι τούτο πολύ καλύτερο ήταν, άκουσε και δια του προφήτη τι λέει: "Θα συνάψω με σας καινούρια διαθήκη και θα δώσω τους νόμους μου στην διάνοιά τους και πάνω στις καρδιές τους θα γράψω και όλοι θα γίνουν θεοδίδακτοι". Και ο Παύλος δείχνοντας αυτή την υπεροχή έλεγε ότι λάβαμε νόμο "όχι σε λίθινες πλάκες, αλλά σε σάρκινες πλάκες της καρδιάς". Επειδή όμως με το πέρασμα του χρόνου παραστράτησαν, άλλοι μεν λόγω γνώμης, άλλοι δε λόγω βίου και τρόπων, χρειάστηκε πάλι η υπενθύμιση από τα γράμματα. Κατανόησε, λοιπόν, πόσο μεγάλο κακό είναι, εμείς που αν και οφείλαμε να ζούμε καθαρά, ώστε να μην χρειαζόμαστε τα γράμματα, αλλά αντί για βιβλία να προσφέρουμε τις καρδιές  στο Πνεύμα, επειδή απωλέσαμε εκείνη την τιμή και καταντήσαμε να χρειαζόμαστε αυτά (τα γράμματα…. και τα όρια και τους φράκτες και τα δόγματα και τις Οικουμενικές Συνόδους… επειδή λοιπόν απωλέσαμε εκείνη την τιμή και καταντήσαμε να χρειαζόμαστε αυτά) ούτε το δεύτερο φάρμακο πάλι να μην χρησιμοποιούμε όπως πρέπει. Διότι αν ήταν κατηγορία το ότι χρειαζόμαστε γράμματα και ότι δεν λαμβάνουμε την χάρη του Πνεύματος, σκέψου πόσο μεγάλη κατηγορία (είναι) το ότι δεν θέλουμε να κερδίσουμε ούτε μετά από αυτή την βοήθεια, αλλά περιφρονούμε τα γράμματα σαν να βρίσκονται μάταια και άσκοπα και επισύρουμε μεγαλύτερη τιμωρία. Το οποίο βέβαια για να μην γίνει ας προσέχουμε με ακρίβεια στα γραμμένα και ας μάθουμε πως εδόθη ο παλαιός νόμος και πως η Καινή Διαθήκη». (* «Δεύτερη πλεύση» = Αρχαία ελληνική παροιμιακή έκφαση. Σημαίνει την δεύτερη προσπάθεια μετά την αποτυχία της πρώτης).
Σκέψου και πάλι αδελφέ μου, πόσο μεγάλη κατηγορία είναι το ότι δεν θέλουμε να ‘’κερδίσουμε’’ ούτε μετά από αυτή την βοήθεια που μας έδωσε ο π. Θεόκλητος σχετικά με τις δύο παλαιότερες Συνόδους της 8ης  και η 9ης  Συνόδου, που  «ο λαός τις ονόμασε Οικουμενικές»! Αλλά έτσι περιφρονούμε τα γράμματα (δόγματα) σαν «να βρίσκονται μάταια και άσκοπα και επισύρουμε μεγαλύτερη τιμωρία». Σκέψου και άνοιξε την καρδιά σου και δέξε μόνο την καλή μαρτυρία του Ποιμενάρχη μας π. Θεόκλητου γιατί είναι ‘’αρκετή’’ από μόνη της!!! 
Από τη συνέντευξη του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου μας κ. Θεοκλήτου,  που έδωσε στον αγαπητό Κωνσταντίνο Μαυρίδη, στον τηλεοπτικό σταθμό FLASHE της Δ. Μακεδονίας (15/4/2016) ακούσαμε:   «Έπρεπε να τεθούν και πιο σοβαρά θέματα [στην Πανορθόδοξη Σύνοδο].
[Εν όψει της Μεγάλης Συνόδου] Έστειλα ένα μεγάλο Υπόμνημα στην Ιερά Σύνοδο με τις απόψεις μου: Γράφω εκεί ότι θεωρώ κόκκινες γραμμές:1ον  Να κρατηθεί ατόφια η Ορθοδοξία και να μην θιγεί.2ον  Οι άλλες ‘’ομολογίες’’ να μην ονομάζονται Εκκλησίες , διότι λέει το Σύμβολο της Πίστεως:
"Ομολογώ... εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν" που είναι η Ορθόδοξος. 3ον  Να αναγνωριστούν [(οι)] δύο Μεγάλες Σύνοδοι που καταδίκασαν τον Παπισμό: η 8η και η 9η, που ο λαός τις ονόμασε Οικουμενικές. Είθισθαι, όταν γίνεται μια Μεγάλη Σύνοδος, να αναγνωρίζει τις αποφάσεις και προηγουμένων Μεγάλων [(και Οικουμενικών)] Συνόδων.
 [Στη Μεγάλη Σύνοδο]… Έπρεπε ο καθένας να έχει ψήφο. Αυτοί δεν δίνουν ψήφο. Είναι μια ψήφος του αρχηγού… Είμαστε κατά του Παπισμού και κατά της παγκοσμιοποιήσεως. Τέρμα! Κόκκινη γραμμή!  Ήμασταν ένα δένδρο και αυτοί(!) αποκόπηκαν…. Καταλήγω στο Υπόμνημά μου: "Εύχομαι ο Θεός να φωτίσει τους παρισταμένους, και προ παντός τους ιθύνοντας, τους αρχηγούς όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, να πάρουν αποφάσεις ωφέλιμες για την Ορθοδοξία"».
«Πάτερ, άφες αυτοίς˙ ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».
Προχωρούμε και  στη  διατύπωση άλλων Πατερικών  κρίσεων!  Όπως ψάλουμε και διδασκόμαστε’ «ο Πατέρας γνωρίζεται και ο Υιός δοξάζεται», όχι δια των «Σχολών» των εγγραμμάτων, αλλά από το Πνεύμα το Άγιον και μόνο μέσω των ταπεινών και πράων δούλων Του, που ευτυχώς και στις έσχατες μέρες μας ζουν εν τη γη και φωτίζουν και εμάς του αναξίους.
 Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος διδάσκει σε όλους εμάς την σηµασία της πρώτης φράσης (από τις επτά) που είπε ο  Ιησούς Χριστός  ενώ ήταν πάνω στον σταυρό.
Εάν τώρα φίλοι μου θέλουμε να ακούσουμε αλλά και να μάθουμε… ας προσευχηθούμε  « να  διανοίξη  ο  Κύριος  τα ώτα   των    καρδιών»    μας,   δηλαδή  «τα ώτα της διανοίας ». Ο Κύριος μας, είπε: « αυτός που έχει αυτιά ας ακούει», και ένας άγιος άνθρωπος του 20ου αιώνα, ο Παν. Τρεμπέλας σημειώνει: «Μετά τα προεισαγωγικά ταύτα δυνάμεθα να κατανοήσουμεν εξ ολοκλήρου τους εξ αφορμής των υπέρ των κατηχουμένων δεήσεων λόγους του θείου Χρυσοστόμου, Ευχόμεθα, λέγει, να διανοίξη ο Κύριος τα ώτα των καρδιών των, ήτοι τα ώτα της διανοίας των….. Το έργον τούτο, υπερφυές όντως και ουράνιον, είναι έργον του Πνεύματος του Θεού, αοράτως και μυστηριωδώς εις την ψυχήν εκάστου των αληθώς πιστών συντελούμενων. Και εισφέρει μεν εις αυτό και ο άνθρωπος ως συμβολήν αυτού την αγαθήν αυτού διάθεσιν και συνεργίαν. Αλλ’ η συμβολή αυτή είναι όντως σμικρά εν σχέσει προς το υπερφυές και τεράστιον τούτον έργον ώστε ο Παύλος να διακηρύττη ότι  «Θεός εστίν ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν υπέρ της ευδοκίας» (Φιλιπ. Β΄ 13).
Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς τώρα διδάσκει:  «Θέλετε να µάθετε τη σηµασία εκείνων των επτά φράσεων τις οποίες είπε ο Κύριος πάνω στον σταυρό. Δεν είναι σαφείς; Πρώτη φράση: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34). Με αυτά τα λόγια ο Χριστός έδειξε το έλεός του απέναντι στοὺς εκτελεστές Του, των οποίων η μοχθηρία δεν υποχώρησε ούτε όταν υπέφερε στον σταυρό. Το δεύτερο είναι ότι βροντοφώναξε από την κορυφή του βράχου του Γολγοθά µία αποδεδειγµένη αλλά ποτὲ καλά συνειδητοποιημένη αλήθεια, δηλαδή ότι αυτοὶ που πράττουν το κακό ποτὲ δεν ξέρουν τί κάνουν. Σκοτώνοντας τον Δίκαιο στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα δοξάζουν τον Δίκαιο. Καταπατώντας τον νόµο του Θεού δεν βλέπουν τη μυλόπετρα, η οποία αόρατα κατεβαίνει προς αυτοὺς για να τους συνθλίψει. Εµπαίζοντας τον Θεό δεν βλέπουν τα πρόσωπά τους να µεταµορφώνονται σε θηριώδη ρύγχη. Διαποτισμένοι από το κακό ποτὲ δεν ξέρουν τί κάνουν». (Πηγή: http://www.agiazoni.gr).
«Το ποιο ντροπιαστικό δώρο, χαρίσαμε σ’ Εκείνον»!  
Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς μιλάει για τη ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής και συνεχίσει έτσι το κήρυγμα της μετανοίας.
 Για τη ημέρα Εκείνη τη φοβερή (εν τη Μεγάλη Παρασκευή) όπου ο άνθρωπος έκρινε τον Χριστό και Σωτήρα του κόσμου, λέει πως   «το ποιο ντροπιαστικό δώρο, χαρίσαμε σ’ Εκείνον».  Ο άγιος:  «Ούτε η Ημέρα της Κρίσεως δεν θα είναι πιο φοβερή από την Μεγάλη Παρασκευή. Όχι, θα είναι αναμφισβήτητα λιγότερο φοβερή, επειδή τότε ο Θεός θα κρίνει τον άνθρωπο, ενώ σήμερα ο άνθρωπος κρίνει τον Θεό. Σήμερα είναι η φοβερή Ημέρα της Κρίσεως για τον Θεό’  Τον κρίνει η ανθρωπότητα. Σήμερα ο άνθρωπος εκτιμά τον Θεό’  Τον εκτιμά για 30 αργύρια. Τον Χριστό για 30 αργύρια! Μα, ο Ιούδας είναι η τελευταία μας λέξη περί του Χριστού;… Άνθρωπε υπάρχει τέλος στην παραφροσύνη σου; Υπάρχει πυθμένας της πτώσης σου; Τον σταυρό, το πιο ντροπιαστικό δώρο, χαρίσαμε σ’  Εκείνον που μας χάρισε την αιώνια δόξα. Λεπρέ, Αυτός σε καθάρισε από την λέπρα, μα, γι’  αυτό Του δωρίζεις τον σταυρό; Τυφλέ, Αυτός σου άνοιξε τα μάτια, μα, για να βλέπεις να φτιάξεις τον σταυρό και να Τον σταυρώσεις σ’  Αυτόν; Νεκρέ, Αυτός σε ανάστησε από τον τάφο, μα, γι’  αυτό να Τον πετάξεις στον τάφο σου; Με τις ευχάριστες αγγελίες γλύκανε ο Γλυκύτατος Ιησούς το πικρό μυστήριο της ζωής μας, αδελφοί, για ποια από αυτές Του δωρίσαμε τέτοια πικρότητα;… Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η ντροπή μας, αδελφοί και το αίσχος μας και η ήττα μας. Στον Ιούδα τον Ισκαριώτη υπάρχει λίγο από την ψυχή του καθενός… Μέσω του Ιούδα όλοι πέσαμε’  όλοι προδώσαμε τον Χριστό... Αν ποθείς τον πλούτο, αν καίει σιγά  και κρυφά το πάθος για τα χρήματα, να ξέρεις ότι μέσα σου συλλαμβάνεις τον Ιούδα …Η φιλαργυρία έχει αυτήν την καταραμένη ιδιότητα να κάνει τον άνθρωπο όχι μόνο χριστοκτόνο αλλά και αυτόχειρα. Προ πάντων «σκοτώνει τον Θεό μέσα στην ψυχή του ανθρώπου’  σκοτώνοντας δε τον Θεό μέσα στον άνθρωπο, αυτή κατόπιν σκοτώνει και τον ίδιο τον άνθρωπο».
[ Θα παρακαλούσα και πάλι, στο σημείο αυτό να πάρουμε πολύ σοβαρά  «αυτήν την καταραμένη ιδιότητα που έχει η φιλαργυρία! Να κάνει δηλαδή τον άνθρωπο δειλό και δούλο της φιλαργυρίας (=ειδωλολατρίας)  και έτσι  «όχι μόνο χριστοκτόνο αλλά και αυτόχειρα»!].
«Πάτερ,    άφες    αυτοίς˙   ου  γαρ   οίδασι   τι   ποιούσι». «Μα, ο Ιούδας είναι η τελευταία μας λέξη περί του Χριστού;».
Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς προχωρεί στη: «Δεύτερη πλεύση» με τη φράση: «Αµὴν λέγω σοι, σήµερον µετ’ εµού έση εν τω παραδείσω» (Λουκά 23,43).
 Αυτός ο λόγος απευθύνεται στον μετανιωμένο ληστή στον σταυρό. Πολὺ παρήγορος λόγος για τους αμαρτωλούς, οι οποίοι τουλάχιστον τὴν τελευταία στιγµὴ ‘μετανοούν. Το έλεος του Θεού είναι απερίγραπτα μεγάλο. Ὁ Κύριος εκπληρώνει την αποστολή Του ακόµα και στον σταυρό. Έως την τελευταία του πνοὴ ο Κύριος σώζει εκείνους ποὺ δείχνουν και την παραµικρὴ επιθυµία να σωθούν».
Θα μπορούσαμε να πούμε πως’  ο έσω χριστιανός σώζεται χάρη της μετανοίας του και της επιστροφής του στην Ορθόδοξης Εκκλησίας  του Αρχιποίμενος Ιησού Χριστού… ο έξω χριστιανός σώζεται χάρη της μετανοίας του και της επιστροφής του μέσα στη μάνδρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας  του Αρχιποίμενος Ιησού Χριστού…. και προς «λοιπόν κόσμον; Τη διδαχή του αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς!
 «Αν δεν υπήρχε ο σώφρων κακούργος…»!« Σταυρωμένος είναι ο Θεός. Είστε ικανοποιημένοι, θεομάχοι; Είστε χαρούμενοι, θεοκτόνοι; Τι νομίζετε για τον Χριστό στο σταυρό; Είναι πλάνος’  Είναι αδύναμος’ αν είσαι ο Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό! Ουά, εσύ που οικοδομείς τον ναό μέσα σε τρεις μέρες, βοήθησε τον ίδιο τον εαυτό σου και κατέβα από το σταυρό!  Και τι να σκέφτεται άραγε ο Κύριος  στο σταυρό περί των ανθρώπων; Τούτο που μόνο ο Θεός της αγάπης και ο Θεός της πραότητας δύναται να σκεφτεί: «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τι ποιούσι!». Αληθώς δεν ξέρουν τι πράττουν με τον Θεό εν σώματι… Έχουμε σταυρώσει τον Θεό. Άνθρωπε, τι θέλεις ακόμα; Αν δεν υπήρχε ο σώφρων κακούργος, για σένα (Ευ νου) δεν θα υφίσταντο η δικαιολογία. Αν δεν υπήρξε αυτός,  η γη δια παντός θα παρέμεινε κόλαση. Όταν σκανδαλίστηκαν με τον Χριστό όλοι οι μαθητές του, ο κακούργος Τον ομολόγησε ως Κύριο και ως Βασιλέα: «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου!»
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
 Ο Ιερός Χρυσόστομος μιλάει για το ξεθάρρεμα ημών και τονίζει ότι  «γίνεται αιτία πτώσης».   Ο άγιος:  «Και τα δύο αυτά είναι καταστρεπτικά, και το ξεθάρρεμα και η απόγνωση’  γιατί το μεν ξεθάρρεμα οδηγεί τον σταθερό στην αρετή, στην πτώση, η δε απελπισία εκείνον που έπεσε να σηκωθεί».
 Δύο από της διδαχές του Αγίου της ‘’Κατοχής’’, του Κοσμά του Αιτωλού, τονίζουν τα εξής: «Ημείς, χριστιανοί μου, τι είμεθα, δίκαιοι ή αμαρτωλοί;………… Πότε θα μετανοήσωμεν; Όχι αύριον και μεθαύριον, αλλά σήμερον, διότι έως αύριον δεν ηξεύρωμεν τι θα πάθωμεν. Προσέχετε λοιπόν, αδελφοί μου, να μη υπερυφανεύεσθε…».
 «Να προσεύχεσθε, να νηστεύετε, να δίδετε ελεημοσύνην, να έχετε τον θάνατον έμπροσθέν σας, πότε να φύγετε από τούτον τον ψεύτικον κόσμον, να υπάγητε εις εκείνον τον αιώνιον…». (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)
Και ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης τονίζει: «Εκείνοι δε που εστηρίχθησαν στις ιδικές τους δυνάμεις και ενόμισαν πως δεν έχουν ανάγκη από κανένα οδηγό, οπωσδήποτε απατήθηκαν». 
ΦΩΣ ΟΛΩΝ ΗΜΩΝ  Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ!
Αφιερώνεται στους αποτοιχισμένους αδελφούς μας εν Πτολεμαΐδα. Ο Θεός μαζί μας. Αμήν
Με τιμή προς πάντας.
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Ιεροψάλτης.
Πτολεμαΐδα 6 Ιουλίου 2016 (+ Οσίου Σισώη, αγίας Λουκίας, Οσίου Αστείου 78 μ.Χ.). 

Σκέψεις  και θέσεις μετά την Σύνοδο της Κρήτης.
ΜΕΡΟΣ Β’ [Η Αγάπη του Ιησού Χριστού.  «Πάτερ, άφες αυτοίς˙ ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκά  23,34)].
ΜΕΡΟΣ Γ’
Οι άνθρωποι καλής θελήσεως. Μία καλή αφορμή!
Το γραφτό  μήνυμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου που εξέπεμψαν οι Ορθόδοξοί μας αρχιερείς και λοιποί Συνοδικοί της Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης, στις 26 Ιουνίου 2016, είχε ως γνωστό δύο αποδέκτες. Ένας ήταν «το σώμα των πιστών», δηλαδή ο Ορθόδοξος λαός, και ο δεύτερος αποδέκτης ήταν ο κάθε  «άνθρωπος καλής θελήσεως»!   Η επίκληση αυτή των δύο ‘’ονομάτων’’, που συνυπάρχουν μέσα στην κυνική* φράση  «Προς τον Ορθόδοξο λαό και κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως», δηλώνει τους δύο ογκοειδής πνεύμονες με τους οποίους ανέπνεε το σώμα των μελών του «Παράνομου Αυτού Υψηλού Συμβουλίου Ισότητας» (Π.Α.Υ.Σ.Ι), που δεν διέφερε σε τίποτα,  από αυτά που συνηθίσαμε  να βλέπουμε στο Π.Σ.Ε.!  [*Κυνικός, -ή, -ό =που εκφράζεται (δυσάρεστα) και με απόλυτη ευθύτητα και ειλικρίνεια, χωρίς ευγένεια ή ευπρέπεια]!!!
Άραγε γίνεται να συνέρχεσαι με την νόμιμη σύζυγό σου, να εις- έρχεσαι  μέσα στο νυμφικό θάλαμο και να έχεις έστω και ένα παρατηρητή; Γίνεται όταν αποστέλλεις μήνυμα εις την σύντροφό σου, το ίδιο ακριβώς ηλεκτρονικό μήνυμα  να το αποστέλλεις και σε δεύτερη αγαπημένη;  Πως λοιπόν θέλεις να σε ονομάσω’  «αγία»; Άραγε ποιο είναι το όνομά σου, αν όχι’  «ακάθαρτη¨; ( «Ο Οικουμενισμός έχει το ακάθαρτο πνεύμα», Γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης).
Και πώς να ονομάσω εσένα Ελλάδα, που 80+1 Ιεράρχες έβαλαν στα τίμιά Σου χέρια το λάδι… και πριν αλείψεις μ’ αυτό το κεφάλι του ‘’βαπτιζομένου’’ νομοσχεδίου με τον τίτλο: «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικὸν κόσµον»., άλλαξες το τίμιο, και από Ιερά Σύνοδο, προαποφασισμένο  όνομα: «ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία γνωρίζει τὴν ἱστορικὴν ὕπαρξιν ἄλλων Χριστιανικών Οµολογιών καὶ Κοινοτήτων», με τὴν πρόταση’ «ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία αποδέχεται τὴν ιστορικὴν ονοµασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών καὶ Οµολογιών»; Πώς να σε ονομάσω;
 Ο Μητροπ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος, έχει δίκιο να λέει πως’  « το κείμενο είνε περισσότερο διπλωματικό και ο καθένας µπορεί να το χρησιµοποιήση κατὰ τις προτιµήσεις του»!!!
Τελικά συμφωνούμε:  «Δεν είναι σύνοδος, διότι δεν έχει τίποτε κοινὸ με τις συνόδους της Ορθοδόξου Εκκλησίας· διακόπτει τὴν παράδοση των ορθοδόξων συνόδων, δεν αποτελεί συνέχειά τους, συνιστά συνοδική παρεκτροπή καὶ κανονική καινοτομία. Η εκκλησιολογικά κυνική και προκλητική ομολογία του αρχιεπισκόπου Αλβανίας ότι «δεν είναι αντίγραφο των παλαιών συνόδων αλλά ένα νέο είδος συνόδου», επαινεθείσα από τον πρωτοστάτη του Οικουμενισμού, οικουμενικό πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τον καὶ πρόεδρο της «Συνόδου», καθιστά όλους τους συμμετέχοντες αρχιερείς, που την αποδέχθηκαν αδιαμαρτύρητα, καινοτόμους και παραβάτες της μακραίωνης συνοδικής καὶ κανονικής παραδόσεως της Εκκλησίας καὶ υποκείμενους στην κρίση μιας μελλοντικής αληθούς Αγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου» (ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ). Αμήν!!!
Στο σημείο αυτό, για να αλείψουμε τις πληγές μας και να καλύψουμε την  «πίσω πλευρά» του σώματος Μας, που είναι οι αστήρικτοι εν Χριστώ αδελφοί μας αλλά, και  ολίγοι από τους μετέχοντες εις το «1ο Μεγάλο Σεμινάριο του 21ου  αιώνα του απατεώνα», θυμίζουμε τα αγιασμένα λόγια του π. Αυγουστίνου Καντιώτη, τα σχετικά με την 1η Αγία και Μεγάλη Σύνοδο των Ορθοδόξων Χριστιανών.
Η καλή αφορμή;
 Η φωνή του Καντιώτη , η φωνή των αγίων Πατέρων: <<Ποια είναι η φωνή αυτή των Πατέρων μας; Ποιο είναι το έργο τους; Απάντηση παίρνουμε από τον αείμνηστο π. Αυγουστίνο: «Είχαν αφοσιωθή εξ ολοκλήρου στη μεγάλη τους αποστολή. Ήταν αφιερωμένοι στο Θεό. Με τη φωτεινὴ διδασκαλία τους έθρεψαν τα πνεύματα των ανθρώπων, με τους κόπους και τους μόχθους των εκαλλιέργησαν το λαό, και με τα αίματα και τις θυσίες τους γιγάντωσαν το δέντρο της χριστιανοσύνης. Αυτοὶ είνε οι μεγάλοι πατέρες, «πατέρες ουρανόφρονες».
Ποιό είνε το έργο των αγίων πατέρων; Αφήνουμε όλα τα άλλα. Από τα έργα τους υπάρχει ένα που μένει αθάνατο. Το ακούνε και θα το ακούνε επί αιώνες γενεές γενεών. Είνε το Σύμβολο της πίστεως, το «Πιστεύω…».  Εορτάζουμε τους πατέρας. Και έργο των πατέρων είνε το «Πιστεύω…». Δεν βρίσκεται άλλο τέτοιο έργο. Μη μου μιλάτε για Πλάτωνα, για Αριστοτέλη, για ανθρώπινα κατασκευάσματα. Πάρτε αυτό το «Πιστεύω…» και ζυγίστε το. Τί σοφία έχει μέσα! Είνε μεγαλούργημα, μνημείο αθάνατο γραμμένο στην ελληνικὴ γλώσσα. Το Πνεύμα το άγιο εφώτισε τους αγίους πατέρας για να το συντάξουν».
Ας γίνει λοιπόν για όλους μας η Σύνοδος αυτή, η «μία Καλή Αφορμή», για μετάνοια! Θα συνεχίσουμε, έτσι, να επιμένουμε στον ‘’καθαρό’’ αγώνα που θα πρέπει εμείς οι πιστοί (κληρικοί και λαϊκοί) να κάνουμε στις έσχατες αυτές ημέρες. Ας έχουμε υπόψη αδελφοί μου, ότι το «Μαράν αθά» στρέφεται εναντίων όλων ημών των πιστών που κινδυνεύουμε να γίνουμε ‘’κόσμος’’. Ο Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος γράφει: «Μαράν αθά», αφού πρώτα τονίζει (ο Παύλος) σε πολύ έντονο ύφος ‘’εί τις ου φιλεί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ήτω ανάθεμα’’» (Α' Κορ. ΙΣΤ' 22). Εάν κανείς δηλ. δεν αγαπά με την καρδιά του τον Κύριο Ιησού Χριστό, ας είναι χωρισμένος από το σώμα της Εκκλησίας. Ο Κύριος έρχεται»!! (Αλλοίμονο στους φιλάργυρους!).
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Ο μεγάλος Σύμβουλος του Πατριάρχη αλλά, και τελικός μεγάλος αξιολογητής των κειμένων, έγραψε και είπε: «  Ακολουθώντας πιστά το παράδειγμα των  Αποστόλων και των θεοφόρων Πατέρων μελετήσαμε και πάλιν το Ευαγγέλιο της ελευθερίας «ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε» (Γαλ. 5:1). Ας είναι! Ο Θεός να μας συγχωρέσει όλους….»!!!!
Και η φωνή  του π. Αυγουστίνου, πάλι και πάλι τονίζει: «Η μετάνοια είνε πίστις. Πίστις, ότι υπάρχει Θεός, ότι ο Θεός είνε δίκαιος, ότι τιμωρεί το κακό και αμείβει το καλό. Όποιος δεν έχει πίστι δεν μετανοεί· δεν έχει ῥίζα να στηρίξῃ τη μετάνοιά του. Σ᾿ αυτοὺς ποὺ πιστεύουν «έδω­κεν
 ο Θεὸς την μετάνοιαν εις ζωήν» (Πράξης 11,18), για την οποία πονώ και ντρέπομαι, αλλά και υπομένω άχρι καιρού...». Αμήν.
Το παρόν, αφιερώνεται  στον Ορθόδοξο λαό’  τον διάφορο αλλά και αδιάφορο… με την κατάθεση δύο ακόμη σκέψεων.
Αγαπητοί αδελφοί και φίλοι, ένα σοβαρό θέμα των ημερών μας ακούει στο όνομα’  «άνθρωπος  καλής  θελήσεως»! Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι σπουδές σας για την ογκώδη και κακοήθες αυτή φράση, που σίγουρα έχει’  ένα βαθύ συνθηματικό Θεοσοφιστικό  χαρακτήρα!  Το σπουδαίο αυτό μόρφωμα,  σίγουρα δεν είναι  προϊόν μιας ιδέας που γεννήθηκε στο νου κάποιου νεαρού και άπειρου εφευρέτη των ημερών μας, αλλά έχει μία ιστορία πολλών αιώνων! Αν τώρα κάποιος καλόκαρδος άνθρωπος κάνει το σφάλμα και δει καλόγνωμα την ‘’εμβληματική’’ αυτή  φράση κινδυνεύει, κίνδυνο τρανό!
Για να δώσω το μέγεθος του κινδύνου, αλλά και την ταχύτητα διάδοσης της φράσης αυτής επί των ημερών μας, θα σας θυμίσω μία γνώμη, σχετική με την παραμονή των πρωτοπλάστων  «εν τω παραδείσω». «Τον Μάρτιο επλάσθη ο άνθρωπος υπό του Θεού και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου…23 Μαρτίου η Σταύρωσις, 25η  η Ανάστασής Του. Κατά τον άγιο Ιωάννη Δαμάσκηνό την 25 Μαρτίου παρέβη Αδάμ την εντολή»….!( Περιληπτικόν Συναξάριον… Καψάλα, 1999, σελ. 184).
Όσον αφορά δε την ταυτότητα  της φράσης,  τολμώ και ανταπαντώ με τη γνωστή σε όλους μας ευαγγελική φράση’  « ύπαγε οπίσω μου, σατανά· γέγραπται γαρ, Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αυτώ μόνω λατρεύσεις», και σε μετάφραση:  «Τότε του λέει ο Ιησούς: ‘’Πήγαινε Σατανά. Γιατί είναι γραμμένο: Κύριο το Θεό σου να προσκυνήσεις και αυτόν μόνο να λατρέψεις’’». (Κατ. Ματθ.4,10).
Είπα εξ αρχής ότι η φράση αυτή έχει ένα βαθύ συνθηματικό χαρακτήρα, γιατί ενώ όλοι οι μεγάλοι σύγχρονοι ηγέτες τελειώνοντας  την ομιλία τους χρησιμοποιούν διάφορα συνθήματα και «εμβληματικές  φράσεις» του τύπου’ "άνθρωποι όλου του κόσμου ενωθείτε’’, ’’τώρα είναι ο καιρός, η ώρα έφτασε..’’, «Ο δρόμος είναι ήδη ανοικτός»,  «είμαστε όλοι αδέλφια», «αυτοί που γκρεμίζουν τα τείχη και χτίζουν γέφυρες, είναι  χριστιανοί», «αυτοί που χτίζουν ή συντηρούν τείχη, κάστρα και πολεμίστρες, δεν είναι Χριστιανοί(!!!)», κ.ο.κ.,  ενώ λοιπόν όλοι κάπως έτσι τελειώνουν… είναι παράδοξο ότι όλοι σήμερα αρχίζουν κάπως έτσι’ «Προς κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως».
Δημήτριος Εμμανουήλ ,
Ιεροψάλτης. Πτολεμαΐδα,  8 Ιουλίου 2016 
[+Αγίου Προκοπίου’  Απεκεφαλίσθη και ετάφη εντίμως. Οσίου Θεοφίλου’ Η χείρ  από τον αγκώνα έως κάτω, εις στάσι ιερατικής ευλογίας, άφθαρτος. Νεομ. Αναστασίου’ (1743 έτος). Μετά την αποτομήν φως ουράνιον εφαίνετο άνωθεν του λειψάνου του].