Translate

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΜΙΑ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΣΤΑ ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΑΛΛΙΑΣ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ



ΜΙΑ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΣΤΑ ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΑΛΛΙΑΣ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Παρατηρήσαμεν τήν ἐκπομπή «Αγία και Μεγάλη» Σύνοδος: Οι συσχετισμοί και το παρασκήνιο (ΕΡΤ1, 16/6/16) [Δεῖτε ΕΔΩ] καί ἔχουμεν νά σχολιάσομεν τά ἑξῆς:
Ἐξ ἀρχῆς ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἐμμανουήλ μετά τό σημαίνων ἐρώτημα τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἀνταποκριτοῦ κ. Ἀνδρέου Λουδάρου, ἀρχίζει νά μᾶς παραθέτει ἀνόητους συνειρμούς καί ἄστοχες συγκριτικές θέσεις καί σκέψεις μέ παρελθοντικά Συνοδικά ἀποφασισθέντα περί Ἐθνοφυλετισμοῦ κ.ο.κ. Θά πρέπει νά πάψωσιν κάποτε οἱ Οἰκουμενιστές νά ἐπιρίπτωσιν τίς σωρηδόν ἀνεπάρκειές των εἰς τόν μπαμπούλα τοῦ «ἐθνοφυλετισμοῦ». Φτάνει πιά! Χορτάσαμεν ψευδο-ἐθνοφυλετισμούς. Ξαχάσανε μᾶλλον ὅτι μεγαλύτερος Ἐθνοφυλετιστής ἦτο ὁ Βενιζελικός πατριάρχης Κων/Πόλεως καί Ἀρχιμασσῶνος Μελέτιος Μεταξάκης.

  Ἄν ὄντως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας ἀρνήθηκε νά συμμετάσχει διά λόγους Ἐθνοφυλετικούς, αὐτό θά διαφανεῖ προφανῶς εἰς τό ἐν ἐξελίξει μέλλον. Ἐξάπαντος εἶναι μεγίστη ἀδίκια οἱ Νεοφαναριῶτες νά σφυροκοπῶσιν ἀνηλεῶς καί ἀδεῶς ,  καί δή ἀδιακρίτως ὡς Ἐθνοφυλετιστές, ἅπαντες τίς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες πού ἀπεφάσισαν ἐν Συνόδῳ, μάλιστα ἐν Συνόδῳ, ἔστω καί Τοπική, νά ΜΗ συμμετάσχωσιν εἰς τήν Σύνοδον τῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν.

Μέ ἀπόφασιν Τοπικῆς Συνόδου, ἀπεφάσισαν οἱ τέσσερις μέ πέντε Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες καί τά Πατριαρχεία, ἵνα μή συμμετάσχωσιν εἰς τό Νεορθόδοξον φιάσκον, καί οἱ Οἰκουμενιστές, ἐμμένωσιν νά τούς κατηγορῶσιν, ὅτι εἶναι αἱρετικοί Ἐθνοφυλετιστές καί ὅτι δῆθεν διασπώσιν καί ὑποσκάπτωσιν τό Συνοδικόν Πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας καί ἐννοῶσιν τήν παγκακόδοξην Σύνοδον ἐν Κολυμπαρίῳ!

-Τί προσπαθῶσιν κατά βάσιν νά μᾶς διδάξωσιν;

Προσπαθῶσιν νά μᾶς ποῦν μᾶλλον: ὅτι ἡ τελεσίδικη Συνοδική Διαγνώμη, τῶν μή συμμετεχόντων Ἐκκλησιῶν, εἶναι μᾶλλον Ληστρική καί ἄκυρως ἡ ἀπόφασίς των, διότι ἡ κουτσουρεμένη, ἡ ἀμφιλεγόμενη  καί ἡ ἐν ἐξελίξει «Πανορθόδοξη Σύνοδος» εἶναι, καθῶς νομίζωσιν πολλοί, ὅτι εἶναι ὑπερ ἄνω τῶν Συνοδικῶν ἀποφασισθέντων τῶν Αὐτοκεφάλων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν;

 -Ἔχει τινά ἀλήθεια τοῦτος ὁ συλλογισμός;

Καί ποῖος ὅρισεν, τούς ἐν λόγῳ Σεβασμιωτάτους ἐν Κολυμπαρίῳ πού δίδωσιν ἀβέρτα δημοσιογραφικές συνεντεύξεις: νά κρίνωσιν, νά ἐπικρίνωσιν, νά κατακρίνωσιν καί νά ἱεροκατακρίνωσιν, τελεσίδικα Συνοδικά ἀποφασισθέντα, Αὐτοκεφάλων ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν τους, ὅχι μίας, ἀλλά τεσσάρων (4) μάλιστα Αὐτοκέφαλων Ἐκκλησιῶν;
Δέν ἐπιτρέπεται τινά ἔλλογη διαφοροποίησις ἐκ τῆς «Συναξιακῆς» ἀγέλης τῶν Προκαθημένων;
Μήπως τούς ὅρισεν, τό ἐωσφορικόν «Ἀλάθητον καί Πρωτεῖον» τοῦ Βατικανοποιημένου Φαναρίου;

Δηλαδή ἀγαπητοί ἀναγνώστες, οἱ ἐν Κολυμπαρίῳ χωροφύλακες τοῦ ἱδεοληπτικοῦ Ὀρθοδοξισμοῦ των, ἀσκῶσιν μίαν μεθοδευμένη σοφιστία, βάσει ἐπί τῆς λεγομένης λογικῆς ἀρχῆς  τῆς λήψεως τοῦ ζητουμένου, εἰς τήν ὁποίαν κατ΄ ἀρχήν καί θέτωσιν  de facto ὡς δεδομένον τό ζητούμενον, δηλ. θέτωσιν ἐκ τῶν προτέρων ὡς βεβαιόπιστη καί ἐπικυρωμένη τήν ἐν ἐξελίξει κακοΣύνοδο τῆς Κρήτης, ἵνα πολεμήσωσιν ἐπιτήδεια, κατά τήν τρέχουσαν διεξαγωγήν αὐτῆς, ἀδίστακτα, ἐμμονικά, δεσποτικά καί ἀσεβῶς, τίς ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ ἱεροκανονικές καί Συνοδικές ἀποφάσεις τῶν ὅσων Ἐκκλησιῶν  ἀρνήθησαν νά συμμετάσχωσιν, καλῶς ἤ κακῶς, στό γεωπολιτικόν παίγνιον τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου καί τῶν ΗΠΑ. Αὐτό εἰδικά χρήζει, νομίζω, καλύτερον προβληματισμό.

Γιατί ἄραγε τό Οἰκουμενιστικόν Πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως μας, καθῶς καί οἱ δορυφόροι αὐτοῦ, δέν σέβονται τό Συνοδικόν πολίτευμα τῶν Αὐτοκεφάλων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, τοῦ Πατριαρχείου τῆς Βουλγαρίας, τοῦ Πατριαρχείου τῆς Γεωργίας, τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ἀντιοχείας καί τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας (ὅπου καί ἔθεσεν ἀναντίρρητα, σημαντικώτατους ὅρους, ὅπως συμμετάσχει, ἀλλιῶς σέ ἀντίθετη περίπτωσιν, πρόκειται καί αὐτό νά ἀποχωρήσει); 

Ὅλοι μας γνωρίζουμεν, κατά βάθος, ὄτι τό Αὐτοκέφαλον Πατριαρχεῖον τῆς Σερβίας, σύρθηκεν διά τῆς Φαναριώτικης βίας ὑπό τῶν «γατάκιων τοῦ Ζηζιούλα» εἰς τήν Κρήτην, μιᾶς καί ἐξ ἀρχῆς ἡ Συνοδική ἐν Σερβίᾳ ἀπόφασις, ἔρρεπεν καί ἐπέμενεν, διά νά ἐπιτύχει τινά ἀναβολήν τῆς κακοΣυνόδου, διότι εἴχεν ἰσχυρόν προβληματισμόν, εἰς τό ἐσωτερικόν της, διά τά ἐν λόγῳ ζητήματα Πίστεως καί τήν θεματολογία πού ἐπρόκειτο νά συζητηθεῖ. Τί ἔγινε ξαφνικῶς καί μεταμόρφωσεν τήν Συνοδική ἀπόφασίν της; Μᾶλλον ὁ μπαμπούλας τοῦ Ἐθνοφυλετισμοῦ καί τῶν ἀδίστακτων Σέρβων Ἀρχιοικουμενιστῶν, τῆς γνωστῆς ἀνίερης «Τριανδρίας» πού ἐσφαγίασαν ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ τόν Κανονικόν Μητροπολίτη Ράσκας καί Πριζρένης κ. Ἀρτέμιον μετά τοῦ Πρωτοσυγκέλου αὐτοῦ Ἱερομονάχου Συμεών, καραδοκεῖ καί διά τήν Σερβία... φυσικά ἄν τολμήσει τις νά ἐγκαταλείψει ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός τήν ἐν Κολυμπαρίῳ Σύνοδον, καί οἱ λίθοι κεκράξονται κατ΄ αὐτῶν, σαφῶς καί ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι καί τούτοι ἐκκόλησαν τόν ἰόν τοῦ Σλαβικοῦ ἤ κ.ἄ. εἴδους Ἐθνοφυλετισμοῦ.

Θέλω νά ἐπισημάνω σκόπιμα, πάλιν καί πολλάκις, ὅτι ἀνωτερώτατον εἶδος Ἐθνοφυλετισμοῦ, εἶναι ὁ Φαναριώτικος Ὑπερ-Ἐθνοφυλετισμός.

Διά τίνα ἀκριβῶς λόγον, τό Πατριαρχεῖον τῆς Πόλεως, θέτει τόν ἑαυτόν του, ὡς ὑπερὅριαν, σοῦπερ-ντοῦπερ, ὑπερ-Ἐκκλησίαν προσπαθῶντας νά ὑποτιμήσει ἔντεχνα τίς Συνοδικές ἀποφάσεις τῶν ἀρνησαμένων;

Θά πρέπει νά γίνει κατανοητόν, ὅτι οἱ συναγμένοι Ἱεράρχες στό Κολυμπάριον, ὄχι ὄλοι, ἀλλά ὁ σκληρός πυρήνας τῶν Φαναριωτῶν Οἰκουμενιστῶν, ἔχωσιν θεωρήσει, αὐθαίρετα, αὐτόβουλα καί ἀντικανονικά, ὅτι ἡ ἐν ἐξελίξει «Πανορθόδοξη Σύνοδος» εἶναι ἤδη ἐπικυρωμένη... ὡς τῷ ὄντι Ἁγίᾳ καί Παν-ὀρθόδοξως Σύνοδος, ἄνευ καί προτοῦ κἄν, γίνει τινά καί εἰς βάθος ἐνδελεχῆς ἐξέτασις, ἀντικειμενική ἔρευνα καί μελέτη, ἐπί τῶν ἐν ἐξελίξει προκαθορισμένων, προκατασκευασμένων καί προειλλημένων τελεσίδικων ἀποφάσεών της. 

Ὁ Σεβ. τῆς Γαλλίας τονίζει βέβαια ἀπό τή μιᾶ, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ζεῖ ἐπί 2.000 χρόνια μέ τή Σύνοδον, ἀλλά ὅμως τό Τοπικόν Συνοδικόν πολίτευμα, ἔστω τινῶν μερικῶν Ἀυτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, δείχνει ὁ ἵδιος καθῶς κ.ἄ. ὁμοφρόνες του, ὅτι δέν τό (συν)ὑπολογίζωσιν καθόλου, ἀλλ΄οὔτε κἄν τό σέβονται, μιᾶς καί προσπαθῶσιν νά ἐπιβληθῶσιν ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑ καί παράνομα, προτάσσοντας σαφῶς, ὡς ψευδοεπιχείρημα, τήν ὑφιστάμενη καί ἐν ἐξελίξει ψευδοΣύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου μετά τῶν 10 μεμονομένων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. 

Τό ζητούμενον ὅμως ἐδῶ εἶναι: ὠς πρός τό κατά πόσον καί ποία ποιότης (προ)ὑφίστατο εἰς τόν ὅρον τῆς Αὐτοκεφαλίας;!

Διά ποῖον ἀκριβῶς, ὀρθόδοξον, Συνοδικόν πολίτευμα ὁμιλῶσιν, δέν δύνανται νά μᾶς ἀποσαφηνίσωσιν, διότι, οὔτε κἄν οἱ ἴδιοι προέκυψεν νά γνωρίσωσιν αὐτό. Γιατί ὅμως δέν γνωρίζωσιν τό ὀρθόδοξον Συνοδικόν Πολίτευμα; Διότι πολύ ἁπλᾶ, δέν ἔχωσιν [ ἐννοῶ: οἱ Λατινόφρονες Οἰκουμενιστές] ἐκείνα τά  κριτήρια, τοῦ ἀπλανῶς καί ὀρθοδόξως θεολογεῖν καί ἐπισκοπεῖν, καί δή ἐν Συν-όδῳ, μιᾶς καί προτάσσωσιν ἀδιάλλειπτα, τήν ἰδεολογική Οἰκουμενιστική Κίνηση καί διακηρύττωσιν ἕναν νοσηρόν Χριστιανικόν Οἰκουμενισμόν , ἄνευ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, μιᾶς καί πρόκειται περί τινές ἰδέες καί ἰδεοληψίες, ἤ καί φαντασιολογίες, περί Αὐτοῦ.

Τό κατ΄ ἐξοχήν ῥητορικόν ἐρώτημα, πού πρέπει μᾶλλον νά ἀπασχολεῖ, ὅλους μας, εἶναι: Ἀφοῦ γνωρίζωμεν τί σόϊ μέλλουσες [Τί μέλλουσες; Ἦδη μόλις ἔχομεν πληροφορηθεῖ, ὅτι ἀπερίφθην ἡ σημαίνουσα τροπολογία πού ἐζητήθην ὑπό τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καί ἀναχαιτίσθησαν ἔτσι οἱ φροῦδες ἐλπίδες τῶν ταλαίπορων Ἑλλαδιτῶν Ἱεραρχῶν, κατόπιν τῆς στυγνώτατης προδοσίας τοῦ Νεοκαλαμαρᾶ Σεβ. Περιστερίου. Ἔτσι φαίνεται νά ἔχει ἐγκριθεῖ ὑπό τῶν Ληστο-συνοδικῶν, τό ἑτερόδοξον καί αἱρετίζον κείμενον, πού ἦτο καί τό «μῆλον τῆς ἔριδος» καί τά χειρώτερα ἕπονται...!] αἱρετίζουσες ἀποφάσεις, θά λάβει, ἡ Ληστρική Σύνοδος τῆς Κρήτης, γιατί μερικοί ἐρωτῶσιν ἀνοήτως, ἄν θά εἶναι δεσμευτικές, γιά ὅσους ἐπέλεξαν ἐν Συνόδῳ, νά ἀπουσιάσουν; 

Γιατί ἆράγε, ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν προτέρων νά εἶναι  δεσμευτικές, διά τήν σύμπασα Ὀρθόδοξον Καθολική Ἐκκλησία, δηλ. διά τήν Συνείδησιν τοῦ Χριστεπώνυμου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἑνός ἑκάστου καί ἑκασταχοῦ Κληρικοῦ καί Λαϊκοῦ, πού ΔΕΝ συμμετέχει διότι καί ΔΕΝ συμφωνεῖ σέ τέτοια εἰδεχθῆ Ληστρικά παλιο-πανηγύρια τῶν πανηγυρτζίδων τῆς πλάκας;

 Θά ἐπιβάλλωσιν ἆραγε, καί ἀλήθεια μέ ποῖον τρόπον, τά ὅποια ἄνομα ἀποφασισθέντα καί ληστρικά ὑπογραφθέντα, ὑπό τῶν 10 Προκαθημένων τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν πού συμετέχωσιν, ἀφελῶς καί πονηρῶς, εἰς τό ἐν λόγῳ τραγελαφικόν φιάσκον καί Φαριζαϊκόν Συνέδριον; Ἐνῶ ἄκουσον-ἄκουσον, σκοπεύωσιν μάλιστα, νά ἐπιβάλλωσιν τά ἄνομα καί αἱρετίζοντα ἀποφασισθέντα τους, καί σέ αὐτούς πού ἐμμένωσιν, να μή συμμετάσχωσιν, εἰς τό γεωπολιτικόν φιάσκον τῶν Νεοφαναριωτῶν; Ποῦ ξανακούστηκεν τέτοια τραγελαγική θεομπαιξία; 

Ἐντός τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, εἶναι καταγεγγραμένες σωρηδόν τέτοιες λογιῶν θεομπαιξίες, ἐπί τίς ὁποίες, κατά τό τέλος τῶν ἡμερῶν, ἦτο βεβαίως εἰς βάρος τῶν ἀδύστακτων Προκαθημένων πού ἐπροσπαθούσαν ἀντικανονικά καί ἀντιευαγγελικά, νά κατεξουσιάσωσιν, μέ λαθεμένο καί πλανεμένο τρόπον τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας.

Ἔχωμεν περιέλθει μήπως, σέ μία Νέα Ἐκκλησιαστικήν Ἐποχήν, εἰς  τήν σκοτοδίνη τοῦ Φραγκολατίνικου καί ψευδοΡωμαίϊκου Ἐπισκοπομονισμοῦ, τήν ἐξάπαντος φασιστική δικτατορία τοῦ "ὀρθοδόξου Παπισμοῦ", ἤ καί τοῦ "παπίζοντος Ὀρθοδοξισμοῦ";

Μᾶς κατηχεῖ ἀδιακρίτως  ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γαλλίας: Τίς ἀποφάσεις τῶν Συνόδων, τίς ἐλάμβαναν σοβαρά ὑπόψιν καί ὄσοι κατά τό παρελθόν «ἀπουσίαζαν» ἀπό προγενέστερες Συνόδους. Εἶναι ὅμως μία σοβαρή Σύνοδος ἡ ἐν  Κολυμπαρίῳ ἤ μήπως εἶναι ἕνα Συνέδριον τῶν Ἐπισκόπων-κατασκόπων; Ἐκεῖνο τό «ἀπουσίαζαν» ὅμως, χωρεῖ καί θέλει μεγάλη συζήτησιν. Διότι σέ Οἰκουμενικές Συνόδους, πού προέκυπται συχνάκις νά ἀπουσίαζαν οἱ Προκαθήμενοι, ἀποστέλλονταν σαφῶς τινές ἀντιπρόσωποι ἤ καί ἐκπρόσωποι ἐξ αὐτῶν, ἤ, τούς ἀπέστελλαν  ἐκ τῶν ὑστέρων τίς ἀποφάσεις καί τά πρακτικά, ἵνα τά μελετήσωσιν καί ἔπειτα ἄν θέλωσιν βέβαια νά τά ὑπογράψωσιν. Ὁ συνήθης ὅμως λόγος πού ἀπουσίαζαν, ἦτο τά μεταφορικά μέσα καί ἡ ἀπόστασις... ἀλλά τώρα ποιά δικαιολογία χωρεῖ, ὅταν δέν ὑφίσταται τοῦτο τό πρόβλημα, καθότι  ἐδύναντο μέν ἅπαντες καί εὐκόλως νά ἔρθωσιν, εἶτε μ΄ ἀεροπλάνα εἴτε καί μέ βαπόρια, πολλῷ μᾶλλον τί ἀκριβῶς νά ποῦμεν, ὅταν μᾶς ξεκαθάρισαν καί δή ἐν Συνόδῳ, κατά τῆς «Πανορθοδόξου», ὅτι ΔΕΝ πρόκειται νά συμμετάσχωσιν, διά συγκεκριμένους γνωστούς ἀλλά συνάμα καί ἄγνωστους λόγους(;!). Νομίζω πώς, ἡ καραμέλα τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ, ἔχει τινά ἡμερομηνία λήξεως.

Αὐτό τό ὁποίον γίνεται φανερόν, ἐξ ὁσων ἐπιθυμοῦμεν μία σταγόνα ἀντικειμενικότητος, εἶναι: ὅτι οἱ Νεορθόδοξοι Ἱεράρχες, πού ἀσκώσιν φοβερές πιέσεις, κατά τῶν διαμαρτυρόμενων καί ἐν ἀπουσίᾳ Ἀυτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, εἰς τό ὄνομα τινός ἀνούσιου διαλεκτισμοῦ καθῶς καί  τοῦ Ὀρθοδοξισμοῦ των, φαίνεται πῶς δέν δύνανται νά διαχειριστῶσιν καλῶς τήν  de facto ἀπόρριψη ἐξ αὐτῶν. Πιό ἁπλᾶ, δέν ἔμαθαν νά χάνουν. Αὐτό βγαίνει πρός τά ἔξω μέ τήν ἀκατάσχετον  φλυαρίαν τους.

Τονίζει ὁ ἅγιος Γαλλίας, ὅτι: 

«Οἱ ἀποφάσεις οἱ ὀποῖες λαμβάνονται ἀφοροῦν ὁλόκληρον τήν ὀρθοδοξία. (...) Οἱ ἀποφάσεις οἱ ὁποῖες θά ληφθοῦν ἐδῶ ἀπό τήν Σύνοδο (τῆς Κρήτης) θά εἶναι, θά πρέπει νά εἶναι ἐφαρμοστέες καί ἀποδεκτές ἀπό ὁλόκληρη τήν Ὀρθοδοξία, δέν ἔχουμε πολλές Ὀρθοδοξίες, ἔχουμε μία Ἐκκλησία καί μέσα σ΄ αὐτό τό πλαίσιο ἐργαζόμαστε...»

Ἐξ ὅσον φαίνεται, τελικῶς, ἀλλά καί εἰδικῶς, μέ τίς ἐν λόγῳ  καθόλου παράδοξες ἀποστάσεις πού ἐκράτησαν μερικές σοβαρές Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, μᾶλλον ἔχομεν δύο λογιῶν Ὀρθοδοξίες. Τό ἐννοῶ καθότι τό προβληματίζω καιρό τώρα. Ἔχομεν δηλ. ἀπό τήν μιά, τήν ὀρθοδοξη, Πατερική καί Φίλη Ὀρθοδοξία, καί ἀπό τήν ἄλλη, ἔχωμεν τήν κακόδοξον καί ἄ-φιλον «Ὀρθοδοξίαν τῶν Νεοεκκλησιολογιστῶν», τήν Λατινίζουσα «Ὀρθοδοξία τῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν», τήν Συγκρητικήν «Ὀρθοδοξία τοῦ Βαάλ», τήν «ἄθεον Ὀρθοδοξίαν», τήν «ἐν Σατανᾷ Ὀρθοδοξίᾳ», τήν «οἱκουμενιστική Ὀρθοδοξία» τοῦ Βελίαλ, τήν «μή ἀληθή Ὀρθοδοξία» κ.ο.κ. 

Τά «πρέπει» τῆς Ληστρικῆς Συνόδου, Σεβασμιώτατε τῆς Φραγκίας, σέ ποιές Πατερικές μαρτυρίες· σέ ποιά ἐπικυρωμένα Συνοδικά πρακτικά τῶν τῷ ὄντι Ἁγίων Συνόδων· σε ποῖαν Πατερική Γραμματεία ἀλλά καί ὑπό ποῖον ἀκριβῶς ἀπόσπασμα, τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἐρείδονται; ΠΟΥ-ΘΕ-ΝΑ!!!

Ἐπίσης ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον ὁ Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίων, ὅταν διακηρύττει, ὅτι οἱ ὅποιες ἀποφάσεις τῆς ψευδοΣυνόδου τῆς Κρήτης, δέν θά εἶναι νόμιμες, και ἄρα μή ἐπικυρωμένες ἀλλά καί μή ἀναγνωρίσιμες ὑπό τῶν ἐν ἀπουσίᾳ Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, καί ἄν ἐν τέλει οἱ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μας Ρώσσοι ἔχωσιν ἕνα «Α» δίκαιον, μέ τήν ρωμαλέαν ἀποστασιωποίησιν τους, κατά την προσωπική ἄποψιν μας, εἶναι σέ τοῦτον τό σημεῖον. Ὅπως ἐπίσης, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον καί ὁ Πρωθιερέας Νικόλαος Μπαλασῶφ, ὅταν μᾶς διδάσκει ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογία καί Πατερική Συνοδικότητα. Πρέπει ὅμως νά τονισθεῖ καί ἐδῶ ἵνα πάψωμεν ἐπι τέλους οἱ Νεογραικοί νά ἐμπιστευώμεθα τυφλά καί ἀδιάκριτα πάν ρασοφόρον εἰς τήν ὅποιαν ἱεραρχικήν τάξιν καί ἄν εὐρίσκεται. 

Οἱ Πατριάρχες, οἱ Ἀρχιεπισκόποι, οἱ Μητροπολίτες, εἶναι ὑπόλογοι καί ὑφιστάμενοι, τῶν Τοπικῶν Συνόδων (Κλήρου καί Λαοῦ) τοῦ ἅπαντος πληρώματος τῶν Ἐκκλησιῶν τους, καί ἡ Πανορθόδοξη Ἱεραρχική Διοίκησις τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, δέν εἶναι ὑπόλογοι σέ τινά «Πανορθόδοξα Συνέδρια» , «Πανορθόδοξες Συνόδους», ἤ ἀκόμη καί σέ κληρικαλιστικές «Συνάξεις Προκαθημένων». Ἀλλά εἶναι ἅπαντες ὑπόλογοι καί ὑφιστάμενοι, τῶν θείων ἀποφάσεων τῶν τῷ ὄντι Ἁγίων Οἰκουμενικῶν καί θεοπνεύστων Τοπικῶν Συνόδων, οἱ ὁποίες, ἔχωσιν ἐπικυρωθεῖ καί ἀναγνωρισθεῖ, ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ, ὑπό τῆς Συνειδήσεως Κλήρου καί Λαοῦ τοῦ καθὅλου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐξάπαντος ἅγιε Γαλλίας, ἡ παραδοσιακή θέσις τῆς Ἐκκλησίας περί τοῦ ὀρθοδόξως θεολογεῖν καί ἀπλανῶς ἐπισκοπεῖν ἐν Συνόδῳ, ΔΕΝ ταυτίζεται τοῦτο, μέ τά μετα-Συνοδικά καί μετα-Πατερικά ἀνοητολογήματα καί φληναφήματά  σας, πολλῷ μᾶλλον δέν ταυτίζεται ποσῶς, μέ τόν ἀνίερον καί ἀντικανονικόν-συγκρητιστικόν Κανονισμόν τῆς ἐν λόγῳ κακοΣυνόδου, πού καινοφανῶς καί νεωτεριστικῶς, ἐμφυτεύει, σέ δῆθεν «παν-ὀρθόδοξον Σύνοδον» τόν ἀνίερον θεσμόν τῶν Αἱρετικῶν καί Ἑτεροδόξων «Παρατηρητῶν», μίας πιθηκίστικης ἀπομιμήσεως, ἐκ τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου τῶν Φραγκολατίνων «Ρωμαιοκαθολικῶν» τοῦ Παπισμοῦ!

Οἱ Νεογραικοί, δυστυχῶς, ἔχωσιν ἰσχυρές ἐπιδράσεις καί τάσεις ὑπερ τοῦ μιμητισμοῦ καί πιθηκισμοῦ, ἤ ἄλλως πως, μανικές ἐρωτικές τάσεις ξενομανίας.

Διότι, ἐξάπαντος καταπατεῖτο ἡ συμφωνηθήσα ἐξ ἀρχῆς ἡ Ἀρχή τῆς Ὁμοφωνίας. Δέν ὑφίστατο ἀπόλυτη ὁμοφωνία διά τήν σύγκλησιν τῆς Συγ-κρητιστικῆς Συνόδου, ἐνῶ εἶναι μέγα ψεύδος  οἱ ἀντίθετες θέσεις καί προπαγανδιστικές ἀπόψεις. Καί ἀπόδειξις τρανή εἶναι, ἡ μή συμμετοχή τῶν 4 Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἔστω καί μία Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία νά ἦτο ἀπούσα, καί πάλιν δέν θά ἐδύναντο νά ἀποκληθεῖ, ὡς παν-ὀρθόδοξη ἡ Σύνοδος μιᾶς καί κατόπιν πῶς νά γίνωσιν  ἀποδεκτές οἱ ὅποιες ἀποφάσεις της, ὅταν θά ἦτο ὐπό ἀμφισβήτησιν ἡ Σύνοδος, διά τῆς μή λελογισμένης καί  ἀπολύτου ὁμοφωνίας. Ἐδῶ ἕνας  Ἅγιος Μάρκος Εὐγενικός, δέν ὑπέγραφεν, καί ἔπεσεν βαρύ πένθος, εἰς τήν Ληστρική Σύνοδον τῆς Φεράρας καί Φλωρεντίας.  Καί ὅλα αὐτά βέαια, ἐξ αἰτίας τοῦ εἰδικοῦ Κανονονισμοῦ τῆς ἐν Κολυμπαρίῳ ψευδοΣυνόδου, πού προαπαιτεῖτο, κυρίως ἡ Ἀρχή τῆς Ὁμοφωνίας. Τοῦτη εἰδικά, εἶναι μία βασική ἀντινομία-ἀντίφασις πού ἐπισημαίνεται, πάρα πολύ ὀρθῶς καί δικαίως, ὑπό τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας.

Ὡστόσον, θεωροῦμεν ὅτι ἡ μεγίστη ἀντίφασις καί ἀντινομία δέν εἶναι τά προαναφερθέντα, ἀλλά: ἡ μεγίστη ἀντίφασις πού καταγράφεται, τόσον δημοσιογραφικά ὅσον καί Ἐκκλησιολογικά, ὡς ἀντικανονική καί σφόδρα ἄστοχη διατύπωσις πού ἐπισημαίνει κραυγαλέα, τήν σημαίνουσα ἀπόκλισιν, τῶν ὅσων συμετέχωσιν -πλήν τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας- πού πολύ ὀρθῶς ἔθεσεν ἔστω καί τήν ὑστάτη σημαντικούς ὅρους καί προϋποθέσεις ὅπως παραμείνει προσωρινῶς εἰς τήν ψευδοΣύνοδον, εἶναι τά ἑξῆς λεχθέντα τοῦ Σεβ. Γαλλίας [27:00  λεπτό]:

«Τώρα ἀπό κεῖ καί πέρα, τό τί θεώρησαν ὅτι πῆγε στραβά καί ἄν ἔχουν  ἐσωτερικά προβλήματα στήν κάθε [Τοπική] Ἐκκλησία αὐτό δέν θά τό φορτωθοῦμε ἐμεῖς καί δέν θά λύσουμε ἐμεῖς, αὐτή τή στιγμή ἔεε... τό θέμα τῆς κάθε Τοπικῆς Ἀυτοκεφάλου Ἐκκλησίας. Αὐτά πρέπει νά τά δεῖ καί [ἡ] κάθε Ἐκκλησία καί νά ἀσχοληθεῖ μετά τοῦ οἴκου Της.»

ᾎραγε ὁ Σεβασμιώτατος Γαλλίας κύριος Ἐμανουήλ ποιούς νά ἀποκαλεῖ καί νά ἐννοεῖ ὡς «Ἐμεῖς»; Ἐννοεῖ σαφῶς, πέραν πάσης ἀμφιβολίας: «Ἐμεῖς» οἱ Νεοφαναριώτες-Νεοκαλαμαράδες καί Νεοέλληνες ταγοί... τσοῦπ νάσου καί ὁ Νεοἑλληνικός Ἐθνοφυλετισμός· πού ἀπαξιώνει καί ὑποτιμά ἤ ἄν θέλετε συντηρεῖ, διά τά ἰδικά του καιροσκοπικά συμφέροντα, τά σωρηδόν ἕτερα ἐσωτερικά ἐθνικά καί ἐκκλησιαστικά προβλήματα τῶν ἀδελφῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν· ὅπως ἐκείνα τῆς Σερβίας, τῆς Βουλγαρίας, τῆς Συρίας, τῆς Γεωργίας, τῆς Ρωσσίας, κ.λπ.

Τότε, γιατί οἱ ληστοΣυναξιακοί, μᾶς δουλεύωσιν καί ἐπιμένωσιν, νά προσκαλῶσιν ψυχωτικά, τίς ἀπουσιάζουσες καί διαμαρτυρώμενες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, προτάσσωντας ὡς σεσαπημένον δόλωμα καί ψευδοεπιχειρήμα, τό χιλιοειπωμένον, ὅτι τά ὅποια Τοπικά τους προβλήματα ἄς ἔρθωσιν, «φτάνει νά ἔρθωσιν», «ἄς ἔρθουν καί νά θέσουν τά θέματα των ἐν Συνόδῳ», καί νά τά καταθέσωσιν ἐν τῇ Συνόδῳ τοῦ Κολυμπαρίου, ἵνα γίνει ἐπ΄ αὐτῶν διάλογος;(!) 

Τοῦτο, δέν εἶναι ἡ κατ΄ ἐξοχήν μεγίστη ἀντίφασις καί ἀντινομία ἀπό μέρος τῶν σκληροπυρηνικῶν ταγῶν τοῦ Βατικανοποιμένου καί ἀφώτιστου Φαναρίου;

Τά προβλήματα τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, δέν προέκυψαν εἰς τό παρά πέντε, ἄρα συνεπῶς τό οἰκουμενιστικόν «Κέντρον» τοῦ δῆθεν «Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου» τῆς Κωνσταντινουπόλεως, εἴχεν ἄπλετον χρόνον, τρόπον, χρήμα καί δυνατές πλάτες ἐξ Ἀμερικῆς, ἵνα ἐπιλύσει ἔλλογα καί Κανονικῶς, τά ὅποια σωρηδόν Τοπικά Ἐκκλησιαστικά καί κατ΄ ἐπέκτασιν, ἴσως, μαζί καί τά Ἐθνικά ζητήματα τῶν ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν.

Ἀλλά ὅταν ἀκολουθεῖτο, ὑπό τοῦ διαβολόπνευστου Φαναρίου, πιστά ἡ Ἐξωτερική Πολιτική τῶν Σιωνιστῶν ἠγετίσκων τῶν ΗΠΑ, ἀναμένει κανεῖς νά ἰδεῖ, σοβαρήν, καί κατά Θεόν ἐπίλυσιν τῶν Ἐθνικῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν;

Ἀποδεικνύεται δηλ., μία ἀκόμη φορά, τό Πατριαρχεῖον τῆς Ρωμῃοσύνης μας, ὡς ἀδύνατον καί κατώτερον τῶν ἐν ἐξελίξει Ἐκκλησιαστικῶν περιστάσεων διά τῶν ἄλυτων πολυποίκιλων προβλημάτων, πού ἐνδοορθοδόξως μαστίζωσιν τίς Ἀυτοκέφαλες Τοπικές Ἐκκλησίες, Πρεσβυγενή καί Νεογενή Πατριαρχεία. Ἡ κάθε Τοπική Ἐκκλησία, σεβόμενη τό Πατριαρχικόν Κέντρον τῆς Πόλεως, ἔθεσεν πάμπολλες φορές τά ἐν λόγῳ ἐκκλησιαστικά των προβλήματα, ὅπως βρεθεῖ μία κατά Θεόν καί Ἱεροκανονική ἐπίλυσής τους, ὅπερ ἀπεδείχθει, παντελῶς ἀδύνατον ἐλέω τοῦ Ἐθνοφυλετικοῦ Ἀμερικανισμοῦ, καθότι μέ θεοστυγήν θρασύτητα καί ἱταμότητα, ὁ Σεβ. κ. Ἐμμανουήλ, ὁμολογεῖ κυνικῶς, ἄς τά ἐπιλύσωσιν μόνες των.

 Ὅταν οἱ Τοπικές Ἐκκλησίες, ἀντιλαμβάνονται καί ἀντιμετωπίζονται, μέ τέτοιαν φαιδρᾶ Νεοφαναριώτικη καί νοσηρώτατην νοοτροπίαν, ὡς πρός τίνα λόγον νά προσέλθωσιν οἱ καί δικαιολογημένα, προφανῶς, ἀπουσιάζοντες ἵνα διαλεχθῶσιν μέ τούς ὅσους κακοπροαίρετους ταγούς τῆς Μακντοναλντοποιημένης Νεορθοδοξίας; 

Τελικῶς, ἀποδεικνύωνται καί τά σωρηδόν παπαγαλάκια τῆς δημοσιογραφίας, ἰδιωτικῆς καί δημόσιας, παντελῶς ἀδύνατα νά ἀντιτάξωσιν, ὀρθόν καί ὀρθόδοξον, κριτικόν λόγον καί κριτική σκέψην, μιᾶς καί εἶναι ἐγκλωβισμένοι εἰς τά μίσθαρνα Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπάτησις ὑπέρ τῶν ἐθνοφυλετιστῶν Νεοκαλαμαράδων καί Νεοαμερικάνων καναλαρχῶν καί πολιτικάντικων ἐξουσιομανῶν. Ἡ ἀλήθεια νά λέγεται, ἔτσι ὀμᾶ καί κυνικά, μιᾶς καί «ἐμεῖς» κατά τόν Γαλλίας, πετροβολοῦμεν ἀδιάλειπτα καί ἀδιάκριτα, τόν Μοσχοβίτικον Ἐθνοφυλετισμον, τόν Ἐθνοφυλετισμόν τοῦ Ἀραβισμοῦ, τόν Βουλγάρικον Σωβινισμόν, τόν Γεωργιανόν ἐθνικισμόν κ.ο.κ. ἑνῷ τήν τραγέλαφον καμπούραν μας δέν δυνάμεθα νά τή ἰδοῦμεν.

Λόγου Χάριν ὁ Νεοκύπριος ἀρχιοικουμενιστής καί  Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κύριος Χρυσόστομος Β΄, ἔρχετε δεύτερος καί (κατα)ἰδρωμένος, ὅπως πάντα, μέ τό γραφικόν καί ἀνόητον ποιηματάκιν του, περί δῆθεν ἐξωγήινων φανατικῶν ὀμάδων καί φονταμενταλιστῶν ζιζανίων ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, καθότι ξεχνά, ὅτι ὁ ἵδιος διαλέγεται εἰς τό Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Φονταμενταλιστικῶν «Ἐκκλησιῶν» μέ τούς κατ΄ἐξοχήν ἱδρυτές τοῦ Ἀμερικάνικου ἤ καί Γερμανικοῦ Προτεσταντισμοῦ, ἤ ἄν θέλετε καί Λουθηροκαλβινοκίνητου Φονταμενταλισμοῦ. Διά τήν φανατίζουσα καί Λατινόφρονα ὁμαδούλα, τῶν Νεορθοδόξων Ἀρχιοικουμενιστῶν Προκαθημένων μετά τῶν τσιρακίων αὐτῶν, ὅμως, ποιεῖ τήν νῆσσαν ὁ Μακαριώτατος, λές καί δέν ὑπάρχει τέτοια σατανική ὁμᾶς. Ὁ Διάβολος ὅμως, ἔχει ἐμπειρία αἰωνόβιον, μιᾶς καί μᾶς προτάσσει, τήν Νο1, κλασική καί στρατηγική μεθοδολογία του, τῆς τεχνικῆς «κάλυψης-ἀπόκρυψης». Μᾶς ἀποκοιμίζει δολίως, φαίνεται, ὁ ἅγιος Κύπρου, ἄς εἶναι καλά ὅμως οἱ ἐπιτήδειοι λογογράφοι καί συμβουλάτωρές του, πού προσπαθῶσιν νά μᾶς πείσουν ὅτι  κινδυνεύωμεν δῆθεν, ἀπό μερικούς φανατικούς καί ἄλλους ἀτάκτους ὀρθοδόξους "Ζηλωτές», καί δή θεολόγους καί Ἱεράρχες, ἀντί μᾶλλον ἀπό τόν πραγματικόν καί ὑπαρκτόν κίνδυνον τῆς φανερᾶς πλέον εἰδωλολατρικῆς Παναιρέσεως καί Πανθρησκείας τοῦ σατανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 

Ἕνα μεγάλο θετικόν τῆς περιρρέουσας ἀτμόσφαιρας, εἶναι ὅτι βγαίνωσιν δημοσίως τινές «εἰδικοί ἀνειδίκευτοι» καί ἀποκαλύπτωσιν θεσμικῶς, τό εἰδεχθές προσωπεῖον τους. Πάνω ἀπ΄ὅλα καί ἀπ΄ ὅλους, εἶναι τά ἐκκλησιαστικά καί γεωπολιτικά παίγνια ἐξουσίας, κατά τοῦ Χριστώνυμου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Μή ξεχνάμε ὅτι ὁ ἀκολουθῶν τόν μόνον Ἀληθινόν καί Θεάνθρωπον Χριστόν, ἀπολαμβάνει καί τοῦ ὁντολογικοῦ προνομίου, τῆς ἐν Χριστῷ Ἐλευθερίας, ἀκόμη κι ἄν εἶναι ἔγκλειστος σέ τινά κελίον φυλακῆς, σέ κελάκιν τινάς (πολυ)κατοικίας, ἤ μέχρι καί τινός μοναστηριακοῦ κελιοῦ.

Ἐμεῖς οἱ Νεοἕλληνες, οἱ Νεοφαναριώτες, οἱ Νεοκύπριοι, οἱ Νεοκαλαμαράδες, οἱ Νεότουρκοι, ἤ καί ἄλλως πως τά Νεοαμερικανάκια τῶν ΜcDonalnts,  τῶν KFCs, τῆς Kόκα Κόλας, τῶν Χουλιγουντιανῶν σειρῶν, εἴμεθα μᾶλλον οἱ «ἄσπιλοι, οἱ ἀμόλυντοι καί ἀναμάρτητοι» ἐκ τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἐθνοφυλετισμοῦ;(!) Κύριος οἶδεν, ἀλλά οἱ καρποί καί τά ἔργα μας, μᾶς ἀποδεικνύωσιν τί σαπρόν δένδρον εἴμεθα. Καί ἄς ἀφήσουμεν τέλος πάντων τή Μεγάλη Ἁγιοτόκον Ρωσσίαν, ὅπως προστατέψει, μέχρι τέλους, τό αἰματοβαμμένον Πατριαρχεῖον τῆς Ἀντιοχείας, ἤ, καί ὅποιες ἄλλες ἐμπερίστατες Τοπικές Ἐκκλησίες, χωρίς πικρόχολες -καί ἐκτός τόπου καί χρόνου- ψευδοεκκλησιαστικές διακηρύξεις πού μπάζωσιν ἐκ τῆς αἱρέσεως τῆς Ἀμερικανιᾶς/Ἀμερικανισμοῦ.

Ἀς μή ὑποτιμῶμεν καί τόσον πολύ, τά γεωπολιτικά παίγνια τῶν ἄλλων, ὡς δῆθεν «μικροπολιτικά», διότι ἐκ τῶν ὑστέρων, θά φανερωθεῖ ἐν τῇ ἱστορικῇ ἐξελίξει ποιός ἐν τέλει ἀσκεῖ μικροπολιτικήν. Ἡ ἀλήθεια λένε, βρίσκεται κάπου στό μέσον.
 Ποῖον ὅμως, εἶναι τό μέσον; Ἄς τό ἀνακαλύψωμεν...!

Τά πρόβατα ξυπνάνε, καί ἔχωσιν τινά ὑποχρέωσιν νά ξυπνήσωσιν καί τά ἄλλα ἀδελφᾶ προβατάκια...!

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη