Translate

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΣΥΝΟΔΟΣ



Η Αμερικανοκίνητη Σύνοδος

Του Παναγιώτου Π. Νούνη

Η σύναξις του 1923 σκοπίμως αυτο-ανεκηρύχθηκε τότε ως δήθεν “Παν­ορθόδοξον Συνέδριον», ενώ κατ’ ουσίαν και σύμφωνα με τις βιογραφικές-ιστολογικές και διαδικτυακές πηγές του πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως:
«Ο Μελέτιος Δ  συνεκάλεσεν το εν τη πόλει ημών συνελθόν συνέδριον, 10 Μαΐου-8 Ιουνίου 1923… παρ’ όλον ότι δεν αντιπροσωπεύοντο άπασαι αι ορθόδοξοι Εκκλησίαι εκάλεσεν εαυτό “Πανορθόδοξον Συνέδριον». (…) Ελήφθησαν αποφάσεις περί διορθώσεως του Ιουλιανού ημερολογίου… κ.α., το σπουδαιότερον δε εδόθη η αφορμή δια την ανάπτυξιν της ιδέας της Πανορθοδόξου Συνόδου».
Μεταξύ όμως των άλλων σημαντικών βιογραφικών πληροφοριών εκ της επισήμου διαδικτυακής πύλης του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως παρατίθεται συν τοις άλλοις και το μέγα και τραγικόν ολίσθημα της Συγκρητιστικής και αντι-Κανονικής αποφάσεως του τότε πατριάρχου Μεταξάκη:
«Σημαντική υπήρξεν η επί Μελετίου Δ  ληφθεῖσα υπό του οικουμενικού πατριαρχείου απόφασις περί της αναγνωρίσεως του κύρους των αγγλικανικών χειροτονιών (Ιούλιος 1922)»…!
Οι σχεδόν προ 100 χρόνων περίεργες πατριαρχικές ενέργειες του 1923, έχουν άμεσον σύνδεσι και σχέσι, με την μέλλουσα “Πανορθόδοξη Σύνοδο» του 2016 στην Κρήτη· μιας και το εν λόγω πατριαρχικό Συνέδριο του πατριάρχου Μεταξάκη, σύμφωνα με τις πιο πάνω Φαναριώτικες πηγές, ήταν αυτό το «Πανορθόδοξον Συνέδριον» που εμπνεύστηκε την Νεωτεριστική ιδέα της συγκλήσεως «Παν­ορθόδοξης Συνόδου» δια το 1925 μ.Χ. εορταστικό μνημόσυνο της Α  Οἰκουμενικῆς Συνόδου που έγινε το 325 μ.Χ. (!).
Στον πρόλογο των εν λόγω Πρακτικών (1923) του πατριαρχείου Κων/Πόλεως, ο μακαριστός θεολόγος Διονύσιος Μπατιστάτος (ο και δημοσιεύσας αυτά , αναφέρει και ένα άλλο μείζον αντι-Κανονικό ολίσθημα του έκπτωτου από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, το οποίον έλαβε χώρα στην Αμερική, υπό του Μεταξάκη:
«Το 1921 απομακρύνεται του Αρχιεπισκοπικού θρόνου Αθηνών και μεταβαίνει εις την Αμερικήν. Κατά πληροφορίαν του εις Ουάσιγκτων Έλληνος Πρεσβευτού προς τον Γενικόν Διοικητήν Θεσσαλονίκης, ο Μελέτιος Μεταξάκης ευρισκόμενος εις Αμερικήν (…) έλαβε μέρος εις Λειτουργίαν Αγγλικανών, “εις Αγγλικανικόν Ναόν, συμπροσευχηθείς γονυκλινής προ της Αγίας Τράπεζας». Τον Νοέμβριον του 1921 με την απροσχημάτιστον παρέμβασιν ισχυράς Πολιτικής Παρατάξεως (Βενιζελικών), με την ανεπίτρεπτον ανάμιξιν της Αγγλικανικής Εκκλησίας, και υπό δραματικάς συνθήκας Εθνικού Διχασμού “εκλέγεται», δι  ἀσημάντων ψήφων, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως». [3]
Δια όλα τα πιο επάνω Συγκρητιστικά και αντικανονικά πραχθέντα, ενεργηθέντα, αποφασισθέντα και αναγνωρισθέντα, υπό του καθαιρεμένου πρώην Αρχιεπισκόπου Αθηνών και μετέπειτα (!!) παρανόμου οικουμενικού πατριάρχου Μεταξάκη συμμαρτυρεί και η σύγχρονη Εκκλησιαστική Ιστορία:
«Η υπό του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μελετίου του Δ  (1922) ορισθείσα επιτροπή υπό την προεδρία του διακεκριμένου λογίου μητροπολίτου Νικαίας Βασιλείου Γεωργιάδου (μετά ταύτα πατριάρχου Κων]Πόλεως), ίνα αποφανθή επί του  ζητήματος,  εδέ­χθη το κύρος των αγγλικανικών χειροτονιών. Επί τη βάσει της γνωμοδοτήσεως ταύτης η Εκκλησία της Κων]Πόλεως ανεγνώρισε τας αγγλικανικάς χειροτονίας (1922), το αυτό έπραξεν η Εκκλησία των Ιεροσολύμων επί πατριάρχου Δαμιανού (1923), η της Κύπρου επί του αρχιεπισκόπου Κυρίλλου (1923) και η της Αλεξανδρείας επί πατριάρχου Μελετίου (όντος του πρώην Κων]Πόλεως Μελετίου [Μεταξάκη] του Δ , 1930). Ο αυτός πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης έδειξε τάσεις αναγνωρίσεως και της μυστηριακής επικοινωνίας μετά της αγγλικανικής Εκκλησίας.» [4]
Είναι δηλαδή βέβαιον πέραν πάσης αμφιβολίας εξ ιστορικών σημαινουσών αποδείξεων: ότι ο πατριάρχης Μεταξάκης ήταν τω όντι «Αγγλο-Αμερικανόφιλος», δηλ. αμερικανοκίνητος και άκρως λουθηροκαλβινοκίνητος, αλλ  ὅμως, και σημαίνον μέσο, δια της άμεσης αλώσεως εκ των έσω της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, εγνώριζαν και γνωρίζουν άριστα πως να χειραγωγούν μεθοδικά, τέτοιες δυναμικές προσωπικότητες όπως λ.χ. τον πολιτικό εκ Κρήτης Βενιζέλο και τον Κρητικό πατριάρχη Μεταξάκη. Έτσι και έγινε  «ενδορθόδοξα» η άλωσις! Και όλα αυτά να φαντασθούμε ότι συνέβησαν μόλις προ 100 ετών! Φανταστείτε όμως, σήμερα, μετά παρέλευσι τόσων πολλών ετών, πόσον βαθιά προχώρησε ο επάρατος Διαχριστιανικός και “ενδορθόδοξος» Συγκρητισμός και η θλιβερά υποδούλωσις των «Ορθοδόξων» Φαναριωτών, ορκισμένων απογόνων και διαδόχων του Μεταξάκη, στις επιταγές και διατάξεις της δήθεν Φαναριώτικης «γραμμής», δηλ. της γραμμής των συνεταίρων τους Λουθηροκαλβίνων της Pax Americana…!
Η Ιερά Μητρόπολις του Κιτίου στον επίσημο ιστοχώρο της, δυστυχώς, πέραν του ότι διοργανώνει εκκλησιαστικές ημερίδες και μητροπολιτικά συμπόσια, περί και υπέρ του Αρχισυγκρητιστού Μεταξάκη, έχει αφιερώσει και ειδική ανάρτησι-δημοσίευσι περί βιβλιοπαρουσιάσεως του τομιδίου: «Οι Πράξεις του 13ου Αποστόλου» Μελέτιου Μεταξάκη!!! Ενώ,  η Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού, συνεχίζει μέχρι σήμερα, ακάθεκτη, να μας προβάλλει αδιάκριτα, τον βίο και την πολιτεία του Μεταξάκη, μέσα από το επίσημο περιοδικό της Ι. Μητροπόλεως. Άράγε στο πρώτο ειδικά  σημείο, περί του «13ου Αποστόλου» (sic) μήπως έχουμε μία μεγίστη αιρετική πλάνη, μείζονα κακοδοξία και άπειρη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος;
Κάντε τώρα, αγαπητοί μου αναγνώστες,  τους ανάλογους ιστορικούς συσχετισμούς και τις έλλογες συν­ειρμικές σκέψεις, δια την άκρως βεβιασμένη και προ των θυρών, την εκ προμελέτης και προσχεδιασθείσα “Πανορθόδοξη Σύνοδο» του 2016, μέσα στο ανάλογο  ιστορικό πλαίσιο (1918-2016) και τις όσες Συγκρητιστικές και Σχισματικοαιρετικές Αρχές, Προσυνοδικές Διασκέψεις, μεθόδους και αντι-Κανονικές ενέργειες του πατριάρχου Μεταξάκη κ.α. διαδόχων του, και βγάλτε τα ιδικά σας συμπεράσματα. Ο απόλυτα αδιόρατος ρυθμιστής του παιγνιδιού, ιδίως στα περί “της των πάντων ενώσεως» των λεγόμενων «Εκκλησιών», εις την μέλλουσα “Πανορθόδοξον» Σύνοδον της Κρήτης, δεν είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά είναι, οι Λουθηροκαλβίνοι-Αγγλοαμερικανοί που χρησιμοποιούν το Πατριαρχείο της Κων/Πόλεως ως γεωπολιτικό εργαλείο.
Επιστρέφουμε όμως τώρα, στα πατριαρχικά Πρακτικά του Μεταξάκη, δια να παραθέσωμε μία ακόμη ισχυρή δόσι από παραλειπόμενα και σημαίνοντα σημεία:
«Α  Μέρος. (σελ. 30) Υφίστατο ειδική συζήτησις δια τον Αγγλικανισμόν εις το Συνέδριον του Μεταξάκη περί τινος Ενώσεως των ετερόδοξων Εκκλησιών με την Ορθόδοξη Εκκλησία:
-Η Α.Θ. Παναγιότης (ο Μεταξάκης) φρονεί ότι εις το κεφάλαιον περί Ενώσεως των Εκκλησιών πρέπει να γίνη ειδικός λόγος και περί της Βουλγαρικής Εκκλησίας…
-Ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου παρατηρεί ότι μεταξύ άλλων ζητημάτων υπάρχει και το αναφερόμενον εις τας αγγλικανικάς χειροτονίας… (…)
-Η Α.Θ. Παναγιότης αναφέρει ότι το αυτό έπραξε και η Εκκλησία της Ελλάδος και ότι αι Εκκλησίαι Ιεροσολύμων και Κύπρου κατέληξαν εις το αυτό και η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου συμπέρασμα, αποδεχθείσα το έγκυρον των Αγγλικανικών χειροτονιών».
ΣΧΟΛΙΟΝ: (α ) Άρά γε η περίεργη αναγνώρισις της Αγγλικανικής “ιερωσύνης» δια ποιό λόγο έγινε; (β ) Υπό ποίων απλανών θεολογικών και ιεροκανονικών κριτηρίων; (γ ) Δια να ευχαριστήση μήπως, ο Μεταξάκης, τους Λουθηροκαλβίνους-Αγγλοαμερικανούς φίλους του που τον έχρισαν πατριάρχη των Ορθοδόξων; (δ ) Και δια ποιό σπουδαίο λόγο ανακοινώνεται τέτοιο ζήτημα στο εν λόγω πατριαρχικό Συνέδριο που πρωταρχικός στόχος του ήταν η μεταβολή του Ημερολογιακού; Φυσικά αν γινόταν άμεσα μία τέτοια αναγνώρισις [της Αγγλικανικής “Εκκλησίας»], θα υφίσταντο ισχυρές και δικαιολογημένες αντιδράσεις υπό του ορθοδόξου πληρώματος. Έτσι ο πατριάρχης Μεταξάκης αναγνώρισε ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ την ψευδο-ιερωσύνη των Λουθηροκαλβίνων ελέω ιδιοτελών σκοπιμοτήτων που καταγράφονται στην Εκκλησιαστική Ιστορία. Το Φανάρι όμως, γιατί αναφέρει [την αναγνώρισι της ιερωσύνης του Αγγλικανισμού] στο διαδικτυακό βιογραφικό του πατρ. Μεταξάκη; Το θεωρεί άρά γε δια κατόρθωμα;
Β  Μέρος. Ένας Καθηγητής της Θεολογίας από το Βουκουρέστι, ο κ. Δραγόμηρος Δημητρέσκου, εις την Γ  Συνεδρία (Παρασκευή, 18 Μαΐου 1923) έμπροσθεν της πατριαρχικής Επιτροπής -Συνδιάσκεψις (=Conference) η “Πανορθόδοξον Συνέδριον» δια της ευλογίας του πατριάρχου Μεταξάκη δηλώνει τα εξής:
«Η συνάθροισις ημών ενταύθα αποβλέπει εις την προπαρασκευήν του εδάφους προς σύγκλησιν μιας Πανορθοδόξου Συνόδου… έτι δε μάλλον δια την εδραίωσιν αυτών τούτων εν τω μέλλοντι».
ΣΧΟΛΙΟΝ: Τα συνεδριακά πρακτικά του 1923, όχι μόνον μας αποκαλύπτουν, περί της “προφητικής» προπαρασκευής δια πρώτη αντιπαραδοσιακή  Πανορθόδοξη Σύνοδο, όπως εκείνη της μέλλουσας στην Κρήτη, αλλά μάλιστα μας αποκαλύπτουν, ότι υφίστατο κάποιος “αδιόρατος» λόγος, για να ακολουθήσουν και εδραιωθούν,  και άλλες τέτοιου είδους… “Πανορθόδοξες»… (!) δια τα μελλοντικά έτη!! Άρά γε δια ποιούς υπερτάτους λόγους;
Γ  Μέρος.  Ο πατριάρχης Μεταξάκης όμως μας ξεκαθαρίζει τα εξής:
«Διότι πάντως δεν ευρισκόμεθα ενταύθα ως αντιπρόσωποι Εκκλησιών διαπραγματευόμενοι όρους συνθήκης».
ΣΧΟΛΙΟΝ: Ο πατριάρχης Μεταξάκης εδήλωσε στα ίδια πρακτικά, ότι δεν ήταν  Συνοδική η διάσκεψις, αλλά ούτε καθώς γράφεται, ότι διαπραγματεύονται με τελεσιδίκους όρους δια τα εκκλησιαστικά ζητήματα που συνδιαλέγονταν, αλλ’ όμως ΕΠΕΒΑΛΕ (!) σε Τοπικές Εκκλησίες και ιερές Συνόδους, τα αποφασισθέντα (!) εις “απλόν» Συνέδριον (!!!) δηλ. την καινοφανή Ημερολογιακήν (απο)ρύθμιση, και εν τέλει το Μεταξάκειον Ημερολογιακόν Σχίσμα!
Δ  Μέρος. Στην Δ  Συνεδρία την Δευτέρα της 21ης Μαΐου το 1923 γράφονται τα εξής παράδοξα (!) στα πρακτικά:
«Η Α.Θ. Παναγιότης ανεκοινώσατο τα εξής: Ευρίσκετο ενταύθα ερχόμενος (…) ίνα επισκευφθή τας Αθήνας και άλλα ίσως της Ανατολής εκκλησιαστικά Κέντρα ο σοφός ιεράρχης της Αγγλικανικής Εκκλησίας επίσκοπος τέως Οξφόρδης Σεβ. Gore. Η Α. Σεβασμιότης όστις φαίνεται επιθυμούσα να προσαγορεύση το ημέτερον συνέδριον. Η ολομέλεια εξέφρασε την επιθυμίαν, όπως η Α. Σεβασμιότης παραστή κατά την συνεδρίαν της προσεχούς Τετάρτης. Ακολούθως η Α. Θ. Παναγιότης αναφερομένη εις την ημερησίαν διάταξιν εδήλωσεν ότι κατά την σημερινήν συνεδρίαν πρόκειται εν πρώτοις να καθορισθή το ημερολόγιον, όπερ είμεθα διατεθειμένοι να δεχθώμεν αμέσως και υπό τύπον προσωρινόν…!».
ΣΧΟΛΙΟΝ: Είναι φανερόν, υπό των  Πρακτικών, ότι ο Μεταξάκης αναγνωρίζει και επίσημα τον Αγγλικανισμό, ως μία ακόμη Εκκλησία καθώς και την ιερωσύνη αυτών.  Δια ποίον λόγον όμως,  προσκαλείται και συμμετέχει, ένας ψευδεπίσκοπος, σε εργασίες ορθοδόξου πατριαρχικού Συνεδρίου; Είναι σημαντική και η  μαρτυρία-καταγγελία του  Κανονολόγου και οσίου πατρός Επιφανίου στο περίφημο ιστορικοκανονικό εγχειρίδιό του, όταν αναφέρη επί λέξει:
“Εν έτει 1918 ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Άνθιμος και ο Μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος (Μεταξάκης) συμμετέσχον επανειλημμένως εις Ακολουθίας των Αγγλικανών εν τω Λονδίνω Ναώ του Αγίου Παύλου!» [9]
Ε  Μέρος. Επιθυμώ να ολοκληρώσω δια την de facto άνομο σχέσι του Μεταξάκη μετά τῶν Λουθηροκαλβίνων Ἀγγλικανῶν:

“Προσέρχεται ὁ Σεβ. Ἐπίσκοπος (τέως Ὀξφόρδης) κ. Gore ἐν συνοδείᾳ καί τοῦ συνοδοῦ ἱερέως Μπάξτον καί καταλαμβάνει θέσιν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατριάρχου. Τήν Α. Σεβασμιότητα προσεφώνησε ἡ Α.Θ. Παναγιότης ὡς ἀκολούθως: Σεβασμιότατε, εἴμεθα πολύ εὐτυχεῖς, πάντες ἡμεῖς οἱ ἀποτελοῦντες τό Πανορθόδοξον Συνέδριον, διότι δεχόμεθα ἐν πλήρει συνεδρίᾳ τήν Ὑμετέρα Σεβασμιώτητα. (…) Τῶν ζητημάτων τούτων προέχει τό τοῦ ἡμερολογίου, συνεπείᾳ τῆς ἀποφάσεως, ληφθείσης ἀπό μέρους τῶν Βαλκανικῶν Κρατῶν, ὅπως δεχθῶσι τό Εὐρωπαϊκόν ἡμερολόγιον. Μεταξύ ὅμως τῶν ζητημάτων, τά ὁποῖα θά μᾶς ἀπασχολήσωσιν, ἔχομεν καταγράψει καί τά ἀφορῶντα εἰς τήν ἕνωσιν ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν καί ἰδιαιτέρως εἰς τήν ἕνωσιν τῆς Ὀρθοδόξου καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας. Ἰδού διατί χαιρετίζομεν μέ ἰδιαιτέραν ὅλως χαράν τήν Ὑμ. Σεβασμιότητα ὡς πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς (…)».
 Τό ἐρώτημα πού προκύπτει σαφῶς, εἶναι: Γιατί οἱ σημερινοί μικρόσχημοι καί μεγαλόσχημοι Κληρικοί καί θεολόγοι, ἐγκωμιάζουν καί ἁγιοποιοῦν ἕνα καθαιρεμένο  Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν… τόν Μελέτιο Μεταξάκη; Ἔχουν κάτι νά κερδίσουν; Ἄν ναί, τί, καί ἀπό ποιούς; Ἀπό τούς Ἀγγλοαμερικάνους; Ἀπό τούς Ἕλληνες Ἀρχιμασώνους;
 Τελικά, εἶχε ἐν μέρει δίκαιο ὁ θεολόγος Διονύσιος Μπατιστάτος, ὅταν ἔγραφε: ὅτι ὁ Μεταξάκης “θά ἔπρεπε νά εἶχε καθαιρεθῇ ἔστω καί μετά θάνατον», μόνον πού ὁ μακαριστός θεολόγος ἀγνοοῦσε μᾶλλον, ὅτι ὁ Μεταξάκης εἶχε ἤδη τῷ ὄντι καθαιρεθῆ (!) Κανονικά ἐκ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας… πρίν κἄν γίνει πατριάρχης Κων/Πόλεως…!!! Δηλαδή, οἱ νῦν Νεοφαναριῶτες καί διάδοχοι τοῦ Μεταξάκη, ἐγκωμιάζουν, ἕνα δικαίως καί ἱεροκανονικά καθαιρεμένο καί πρώην ἀρχιεπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος… ἑτεροχρονισμένα ὅμως, τόν καί “μέγα» πατριάρχη τῆς Κων]Πόλεως!
 Σημείωσις: Δέν εἶναι μεγίστη θεολογική ἀντίφασις καί ἀντινομία, ὅταν ὁ Μητροπολίτης τῆς Λεμεσοῦ κ. Ἀθανάσιος Μαχαιριώτης, ἐκφράζει μέν δημοσίως, ἔντονες  δογματολογικές  καί ἱεροκανονικές ἀντιρρήσεις, διά τήν ἐπερχόμενη «Πανορθόδοξη Σύνοδον» τῆς Κρήτης, ἐνῷ ταυτόχρονα τήν ἴδια ἀκριβῶς στιγμή, διαφημίζει, προπαγανδίζει καί ἐγκωμιάζει (ἄμεσα καί ἔμμεσα) τόν αἱρετικό πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη; Καί καλά, ἔστω νά ὑφίστατο μία σοβαρή τέλος πάντων… ἱστορική δικαιολογία, ὅτι ὁ Μεταξάκης ἦταν πρώην Μητροπολίτης Κιτίου καί Λεμεσοῦ, ἡ παροῦσα ἐποχή, καί μάλιστα ὀλίγον ἡμερῶν ἤ καί μηνῶν, πρό τῆς  Συνόδου στό Κολυμπάρι, εἶναι ἡ κατάλληλη ἐποχή διά τέτοιων λογιῶν παράδοξα ἐγκώμια στόν πατέρα τοῦ «Πανορθοδοξισμοῦ», τόν Μεταξάκη;

Δεῖτε παρακαλῶ ΕΔΩ τίς ἀνάλογες παραπομπές καί βιβλιογραφίαν καθῶς καί ὁλόκληρον τήν ἀρχέτυπον μελέτην μας, ὅπως καί τά ἀνάλογα ἀποδεικτικά, ἐξάπαντος ἱστορικά πατριαρχικά Πρακτικά τοῦ 1923, πού ἐδημοσιεύσαμεν μερικῶς, μέ εἰδικόν τίτλον: 

  • ΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ  ΕΠΙ Τῌ ΒΑΣῌ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ "ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ" (1923) (ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ  ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΚΑΝΟΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ  ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ-ΛΟΥΘΗΡΟΚΑΛΒΙΝΟΥΣ)