Translate

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, O ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΦΕΡΡΑΡΑΣ - ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ

ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΥΕΛΠΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΞΗΣ

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Οι ομολογιακές φωνές στο Άγιο Όρος αυξάνονται.  Πρωτίστως θα πρέπει να αναφέρομε όσο αφορά το Άγιο Όρος, ότι οι Ιερές Μονές Κουτλουμουσίου, Καρακάλλου, Ξηροποτάμου, Φιλοθέου, Ζωγράφου και Γρηγορίου, δεν περίμεναν να συνέλθει η Αγιορείτικη Σύναξη, για να εκφράσουν τις θέσεις και επιφυλάξεις τους, για τη δημοσιευθείσα απόφαση της Συνάξεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που πραγματοποιήθηκε στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ Γενεύης. 

Οι επιφυλάξεις και οι διαφωνίες που αφορούν το κείμενο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον», της δημοσιευθείσας απόφασης της Συνάξεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, είχαν τις περισσότερες αναφορές, από τις εν λόγω Ιερές Μονές.  Κι όσο αυξάνονται οι ομολογιακές φωνές, τόσο αυξάνονται και αυτοί που εκλαμβάνουν ως ακρότητα την Ορθόδοξη ακρίβεια.  Τούτο καθιστά ακόμα πιο πολύ μεγάλη τη σημαντικότητα της ομολογιακής στάσης της Αγιορείτικης Σύναξης. 

Όσα μειωτικά και απαξιωτικά κι αναφέρουν αυτοί που ουδέποτε έχουν ενοχληθεί, για κανένα από τα οικουμενιστικά ολισθήματα, τα οποία λυπούν το πλήρωμα της Εκκλησίας, δεν πρόκειται να κάμψουν  όσους Ορθοδόξως αγωνιούν.  Όσοι πολεμούν αυτούς που εμμένουν στην Ορθόδοξη ακρίβεια, ούτε ακροθιγώς δεν τολμούν να αναφερθούν στην γνωστή επιστολή του Αγίου Παϊσίου για τα οικουμενιστικά ολισθήματα του Πατριάρχη Αθηναγόρα.  Η εκφραστική ‘’ακρίβειά’’ κάποιων οικουμενιστών στο θέμα τούτο, εκλαμβάνει την επιστολή αυτή του Αγίου Παϊσίου ως μηδέποτε υπάρξασα.

Το ομολογιακό παράδειγμα του Αγίου Παϊσίου, πιστεύομε ότι θα ακολουθήσει και η Διπλή Αγιορείτικη Σύναξη, απέναντι σε ένα κείμενο που πρωτίστως προβάλλει τη μεγάλη εκτροπή από την Ορθόδοξη εκκλησιολογία, με την  αναφορά σε ‘’Εκκλησίες’’, εκτός της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της Ορθοδόξου δηλαδή Εκκλησίας. Το πλήρωμα της Εκκλησίας όχι μόνο ευελπιστεί αλλά έχει και την βεβαιότητα για την ομολογιακή στάση της Διπλής Αγιορείτικης Σύναξης.



O ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΦΕΡΡΑΡΑΣ - ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ

«Τι παθόντες υπέγραψαν δόγματα, α δεν είχον εντολήν να παραδεχθώσιν;»

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
________________
Στο μυθιστόρημα ‘’Η Γυφτοπούλα’’ του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, γίνεται αναφορά στη Σύνοδο Φερράρας –Φλωρεντίας, όπου «Τετρακόσιοι και πλέον ανατολικοί επίσκοποι  είχον μεταβή εις την σύνοδον ταύτην και μετ’ αυτών ο Βησσαρίων».  Να υπενθυμίσομε ότι αρχικά έγινε παρόμοια προσπάθεια με τη Σύνοδο Φερράρας –Φλωρεντίας, στη Σύνοδο της Λυών το έτος 1274,  αλλ’ όμως ο Όσιος Νείλος Καβάσιλας ανέτρεψε τα σχέδιά των.  Ακολούθησε η Σύνοδος  Φερράρας –Φλωρεντίας (1438-1439), αλλ’ όμως ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός  ανέτρεψε τα σχέδιά των. 

Ως γνωστό στη Σύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας εις  μόνο επίσκοπος αντέστη, ο Άγιος Μάρκος ο Εφέσου ο επικαλούμενος Ευγενικός, ο οποίος είχε αρνηθεί να υπογράψει και έτσι σώθηκε η Εκκλησία.   Ο Άγιος Μάρκος ο Εφέσου, ήταν ο μόνος Ορθόδοξος επίσκοπος που δεν δέχθηκε να υπογράψει στη  Σύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας. 

Ο Παπαδιαμάντης περιγράφει με τα εξής χαρακτηριστικά λόγια το γεγονός : «Οι επίσκοποι της Ανατολής υπέγραψαν σύμπαντες τον όρον της παπικής συνόδου.  Αλλ’ αντιπροσώπευον οι άνδρες εκείνοι τας δοξασίας του Ελληνικού λαού, ή όχι;  Εάν ναι, διατί ο λαός ο ελληνικός, διατί ο λαός δεν απεδέχθη τα εψηφισμένα;  Εάν όχι, τι παθόντες υπέγραψαν δόγματα, α δεν είχον εντολήν να παραδεχθώσιν;»

Επισημαίνει χαρακτηριστικά και τη στάση του λαού στο θέμα τούτο με τα εξής λόγια : «Διότι είναι γεγονός πασιφανέστατον ότι ο ελληνικός λαός και μετά την υπογραφήν του αστόργου και παρανόμου εκείνου όρου έμεινεν είπερ ποτέ ορθόδοξος».  

Ακολούθως αναφέρεται στον Βησσαρίωνα ο οποίος από Επίσκοπος Ορθόδοξος έγινε Παπικός καρδινάλιος, ως ακολούθως :  «Εις των υπογραψάντων τον όρον ήτο και ο Βησσαρίων.  Ο άνθρωπος ούτος έκρινεν, ως φαίνεται, εντιμότερον δι’ εαυτόν να είναι μάλλον καρδινάλιος της Ρώμης ή Μητροπολίτης της Ανατολής.  Όθεν μετά την υπογραφήν του τόμου της ενώσεως έμεινεν εν Ρώμη και δεν επανήλθεν στην Ανατολήν.  Και όμως είχεν άδικον.  Ηδύνατο να επανέλθη ως επανήλθον οι άλλοι επίσκοποι και η υπογραφή αυτού να λογισθή άκυρος παρά τω ελληνικώ λαώ, αν επανήρχετο, οία ελογίσθη και μη επανελθόντος αυτού και των άλλων των επανελθόντων». 

Αναφέρεται ο Παπαδιαμάντης και στη γνωστή φράση του Πάπα Νικόλαου «Ουδέν εποιήσαμεν», μάλιστα την αναφέρει στα λατινικά, με ελληνικούς όμως χαρακτήρες, «Νίχιλ φακιμους».  

Η μη αποδοχή των απαιτήσεων του Πάπα Νικόλαου, ήταν καθοριστική για την Ορθόδοξη Εκκλησία.  Το αγωνιώδες ερώτημα του Πάπα Νικόλαου, αν υπόγραψε ο Εφέσου και η απάντηση ότι δεν υπόγραψε, το οδήγησαν να απαντήσει με τη φράση που έμεινε στη ιστορία, «Ουδέν εποιήσαμεν». Την επιμονή μάλιστα του Πάπα Νικόλαου, να υπογράψουν όλοι οι επίσκοποι την περιγράφει ως εξής : «Ως φαίνεται επεθύμει ο Πάπας ίνα πάντες ανεξαιρέτως οι επίσκοποι υπογράψωσιν την παραδοχήν των δογμάτων της Ρώμης».  Με αυτό τον τρόπο ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης περιέγραψε σύντομα και περιεκτικά τη Σύνοδο Φερράρας –Φλωρεντίας.


ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ
                                               
Του Β. Χαραλάμπους
______
Στ΄ αδιάβατο στρατί
αψηλά  στα Καυσοκαλύβια
το καλύβι μικρό
το κέρασμα λιτό
κι η ορμήνεια επίμονη
στον άγνωρο διαβάτη
τις περικοκλάδες της ζωής ν΄ αφήσει
γιατ΄ ίσαμε το δικό του το γρέκι μονάχα
και κατόπιν σίγουρο΄ναι
πως ολότελα θα μαραθούν.

Στης ζωής μας τ΄ άγνωρο στρατί
λογιώ λογιώ θαρρώ οι περικοκλάδες
που τόσο αλογάριαστα μαζεύουμε.