Translate

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
  ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Τρίτη 3 Μαΐου 2016

Συμπρεσβύτεροι Πατέρες Ἱερεῖς καί ὁσιώτατοι Μοναχοί καί Μοναχές
τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
1. Ἀρχίζουμε μία νέα σειρά κηρυγμάτων ἀναφερόμενη σέ κάθε βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Τό κήρυγμα εἶναι μία μαθητεία, ἀπό τά ἁπλούστερα πρός τά ἀνώτερα μαθήματα τῆς πίστης μας. Καί πρέπει λοιπόν νά μήν μείνουμε στά ἁπλᾶ μαθήματα, ἀλλά νά προχωρήσουμε καί στά ἀνώτερα. Πονέστε, ἐπί τέλους, γιά τήν ἄγνοια τοῦ λαοῦ μας, ἀλλά καί γιά τήν δική μας τήν ἄγνοια στήν Ἁγία Γραφή, πού ἡ θέση της εἶναι πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα, καί ἄς φιλοτιμηθοῦμε, ἐπί τέλους, ὅλοι γιά τήν μαθητεία μας στό βιβλίο τοῦ Θεοῦ. Ἐνωρίτερα, σέ κάποια μέρα τῆς ἑβδομάδας, νά διαβάζετε σεῖς οἱ ἱερεῖς κατά μόνας τό κήρυγμα πού λαμβάνετε, γιά νά τό νοήσετε σεῖς πρῶτα, ὥστε νά μπορεῖτε νά τό ἀπαγγείλετε ἔπειτα καλά στόν λαό. Νά τό ἐκφωνεῖτε μέ νόημα, μέ τόνο καί μέ παλμό, σάν νά τό κάνετε σεῖς οἱ ἴδιοι τό κήρυγμα. Αὐτό πού γράφεται στό τέλος κάθε κηρύγματος ὡς «Διάγραμμα τοῦ βιβλίου...» δέν θά τό διαβάζετε. Εἶναι πολύ ὡραία καί ἀναγκαία αὐτή ἡ νέα σειρά τῶν κηρυγμάτων, τό νά λές μέ λίγα λόγια τί περιέχει κάθε βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Κουράζομαι γιά νά σᾶς τά γράψω.
2. Προσωπικῶς μερικά πράγματα στίς ἱερές τελετές καί στήν μεταξύ μας συμπεριφορά τά ἔχω ἁπλοποιήσει ὡς Ἐπίσκοπος. Δέν ἐπιτρέπεται ὅμως νά γίνεται ἔτσι, σέ μερικά τουλάχιστον. Ἔρχεται αὔριο καί ὁ διάδοχος καί θά δεῖ πολλές ἀταξίες. Γι᾽ αὐτό, χωρίς νά ἐκλείψει ἡ ταπείνωση καί ἁπλότητα, πρέπει νά τηρεῖται ἡ παραδοσιακή τάξη. Δηλαδή: Θά προΐσταμαι τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν. ῾Η ὑποδοχή θά γίνεται ἔμπροσθεν τοῦ Ναοῦ μέ τήν εἴσοδο τοῦ Ἀρχιερέως στόν Ναό καί τήν εὐλογία ἔπειτα τοῦ λαοῦ ὑπ᾽ αὐτοῦ. Δέν θά κάνετε δέηση στήν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ. Αὐτό ἔγινε μία πρώτη φορά ἐπισκέψεως τοῦ Ἀρχιερέως στήν Ἐνορία, ἀλλά δέν θά γίνεται συνεχῶς. Ἔπειτα ὁ Ἀρχιερεύς θά εἰσέλθει εἰς τό ἱερό Βῆμα καί θά προσκυνήσει ὁ ἴδιος τό ἐπάνω στήν Ἁγία Τράπεζα Εὐαγγέλιο. Οἱ ὀφφικιοῦχοι ἱερεῖς κατά τήν ὑποδοχή θά φέρουν τά διάσημά τους (σταυρό, ἐπανωκαλύμμαυχο) καί θά ἵστανται κατά τά πρεσβεῖα. Ἡ τάξη αὐτή θά τηρεῖται καί κατά τήν ἱερουργία. Ἐκ τῶν ἱερομονάχων ἐπανωκαλύμμαυχο θά φέρουν μόνο οἱ ἔχοντες λάβει μοναχική κουρά – γιατί τότε δίδεται τό ἐπανωκαλύμμαυχο –, ἐκτός βέβαια ἄν ἔχουν γίνει Ἀρχιμανδρίτες.
3. Κατά τήν θεία Λειτουργία, μετά τήν δική μας ἐκφώνηση «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν», πρέπει νά ἀκούεται ἀπό τόν ψάλτη, σέ ἀπάντηση τῆς ἐκφωνήσεως τοῦ ἱερέως, ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως, ἡ ὁποία εἶναι τό «Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον». Αὐτή ἡ ὁμολογία εἶναι ἀναγκαία νά ἀκουσθεῖ, γιά τήν συμμετοχή στό Μυστήριο. Παρατηρῶ ὅμως παραδόξως ὅτι παραλείπεται αὐτό (πού εἶναι ὁμολογία πίστεως) καί ἀντ᾽ αὐτοῦ λέγεται τό «Ἀγαπήσω σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου...», τό ὁποῖο δέν ἔχει καμμιά σχέση μέ τήν προηγηθεῖσα ἐκφώνηση τοῦ ἱερέως. Εἶναι βέβαια ἀλήθεια ὅτι ὅταν γίνεται συλλείτουργο πολλῶν ἱερέων, δέν ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος γιά τόν ἀσπασμό αὐτῶν μεταξύ τους καί ἔτσι εἰσήχθη τό μακροσκελές «ἀγαπήσω σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου...». Ἀλλά μπορεῖ, γιά τήν ἐξεύρεση χρόνου, νά λέγεται σέ ἀργότερο χρόνο, τό «Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα...».Παρακαλῶ, λοιπόν, ἱερεῖς μου, νά πεῖτε στούς ἱεροψάλτες σας μετά τήν δική σας ἐκφώνηση «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους...», νά λέγουν ὁπωσδήποτε τό «Πατέρα, Υἱόν...». Καί ἄν ὑπάρχει συλλείτουργο πολλῶν ἱερέων, ἄς λέγουν καί τό «Ἀγαπήσω σε, Κύριε», ἀλλά ὁπωσδήποτε, ἐπαναλαμβάνω, νά λέγεται πρῶτα ἡ τριαδική ὁμολογία «Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα...».  
4. Παρακαλῶ, πατέρες μου ἱερεῖς, ἡ στάση σας στόν Ναό καί τό Ἱερό Βῆμα ἰδιαίτερα, νά εἶναι σεμνή καί ἱεροπρεπής καί μάλιστα ὅταν τελεῖτε τίς Ἱερές Ἀκολουθίες καί πρό παντός αὐτήν τήν Θεία Λειτουργία. Ὄχι μετακινήσεις ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα καί μεταξύ σας συνομιλίες. Ἐπίσης, ὅταν θέλετε νά μεταβεῖτε ἀπό τό ἕνα κλίτος τοῦ ἱεροῦ Βήματος στό ἄλλο, δέν θά περνᾶτε μπροστά ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα (μεγάλη ἀνευλάβεια αὐτό), γιατί, ἁπλούστατα, δέν εἶναι «πέρασμα» ἡ Ἁγία Τράπεζα.
5. Ἰδιαίτερα, συμπρεσβύτεροι πατέρες, παρακαλῶ πολύ νά φροντίζετε γιά τήν προσωπική σας πνευματική ζωή. Μόνο ὁ καθαρός στήν καρδιά ἱερεύς, πού ἔχει τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, μόνο αὐτός μπορεῖ νά φέρει τήν πνευματική ἀναγέννηση στήν ἐνορία του. Δέν χωροῦν ἐδῶ στό χῶρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ποιμαντικῆς  οἱ «ἐξυπνάκηδες» καί οἱ «σβέλτοι», ἀλλά οἱ ἐνάρετοι καί οἱ ἔχοντες θεολογική γνώση. Γι᾽ αὐτό, γιά τήν πρόοδό σας, σᾶς παρακαλῶ, νά ἀγαπήσετε αὐτά τά τρία: Τήν προσευχή, τό διάβασμα πνευματικῶν βιβλίων καί τήν ἄσκηση. Βάλτε, δηλαδή, κάτω τόν ἑαυτό σας καί ἐκεῖ πού τόν ἔχετε συλλάβει σέ πάθη καί ἁμαρτήματα, ἀρχίστε ἀγώνα, ἔντονο ἀγώνα γιά νά καθαριστεῖ ἡ ἱερατική καρδιά ἀπό τά πάθη αὐτά. Καί ἐγώ προσπαθῶ νά κάνω τό ἴδιο. Ἄλλοτε τά καταφέρνω, ἄλλοτε ὄχι. Ἀλλά ἀρκεῖ πού γίνεται ὁ ἀγώνας καί ὁ Χριστός μας θά μᾶς εὐλογήσει.
Σᾶς εὔχομαι τήν δύναμη τοῦ ἀναστάντος Κυρίου μας, γιά νά ἀρχίσετε τώρα, μέ τήν νέα ἀναστάσιμη λειτουργική περίοδο, μιά νέα ἱερατική ζωή, ἀναστημένη, γιά νά σωθεῖ ἡ ψυχή σας. Αὐτό εἶναι τό πᾶν: Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Τότε, μέ τήν ζωή τῆς μετάνοιάς σας, θά ἔλθει καί πλούσια ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ ὄχι μόνο στήν ἐνορία σας, ἀλλά καί στίς οἰκογένειές σας. Εὔχεσθε καί γιά τόν δικό μου ἀγώνα γιά τήν σωτηρία μου.

Μέ πολλές εὐχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας


  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
  ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 8 Μαΐου 2016

KYΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΕΝΑ-ΕΝΑ
1. Η ΓΕΝΕΣΗ

1. Ἐπιθυμῶ, ἀδελφοί μου χριστιανοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, ἐπιθυμῶ, λέγω, νά γνωρίζετε, ἔστω καί γενικά καί μέ λίγα λόγια, τό περιεχόμενο τῶν βιβλίων τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἰδιαίτερα τό ἐπιθυμῶ αὐτό γιά τά νέα τά παιδιά, πού στά σχολεῖα τους, φεῦ!, μέ τά νέα διατάγματα ἀπίστων κυβερνώντων, δέν θά διδάσκονται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ὅπως ἐμεῖς παλαιότερα, ὡς μάθημα ὀρθόδοξης πίστης, ἀλλά, θά τό διδάσκονται γενικά, ὡς ἕνα λόγο γιά ὅλα τά θρησκεύματα. Γιά τόν σκοπό λοιπόν αὐτό ἀρχίζω μιά νέα σειρά κηρυγμάτων, πού παρακαλῶ νά τήν παρακολουθεῖτε μέ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, γιατί πρόκειται γιά τό βιβλίο τοῦ Θεοῦ, γιά τήν Ἁγία Γραφή. Εὔχομαι τά ὅσα ὀλίγα θά ἀκοῦτε κάθε φορά μέ τό κήρυγμά μου γιά κάθε βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς νά σᾶς κεντρίζουν τήν ἐπιθυμία νά διαβάζετε ἔπειτα μόνοι σας στό σπίτι ὅλο τό βιβλίο. Ἐννοεῖται ὅτι ὅλα τά σπίτια τῶν χριστιανῶν πρέπει νά ἔχουν τήν Ἁγία Γραφή. Καί νά τό θεωροῦμε ὡς μεγάλη μας ἁμαρτία τό ὅτι δέν ἔχουμε διαβάσει ἔστω καί μία φορά τήν Ἁγία Γραφή.  
2. Ἀρχίζουμε μέ τήν Παλαιά Διαθήκη. Τό πρῶτο βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅπως τό ἔχει ὁ Κανόνας της, εἶναι ἡ Γένεση. Τό βιβλίο αὐτό καί οἱ Ἰουδαῖοι καί οἱ Χριστιανοί πιστεύουν ὅτι τό ἔγραψε ὁ Μωυσῆς. Αὐτός εἶναι πού ἔγραψε τά πρῶτα βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πού μέ ἕνα ὄνομα τά καλοῦμε Πεντάτευχο. «Γένεση» σημαίνει «ἀρχή». Καί πραγματικά τό βιβλίο αὐτό περιέχει δύο ἀρχές καί γι᾽ αὐτό διαιρεῖται σέ δύο μέρη. Τό πρῶτο μέρος τό ἀποτελοῦν τά ἕνδεκα πρῶτα κεφάλαια (1-11), τά ὁποῖα ὁμιλοῦν γιά τήν «ἀρχή», δηλαδή, γιά τήν δημιουργία, τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας, καί στήν συνέχεια ὁμιλοῦν γιά τήν ἱστορία τῶν ἀπογόνων τους. Τό δεύτερο μέρος τῆς Γένεσης τό ἀποτελοῦν τά ὑπόλοιπα κεφάλαια (12-50), τά ὁποῖα ὁμιλοῦν γιά τήν ἀρχή τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰσραήλ, πού ἀρχίζει μέ τούς τρεῖς πατριάρχες τῶν Ἑβραίων, τόν Ἀβραάμ, τόν Ἰσαάκ καί τόν Ἰακώβ, καί γιά τούς ἀπογόνους τους, τίς δώδεκα φυλές τους. Ὁ Θεός κάλεσε τόν ᾽Αβραάμ μακρυά ἀπό τήν Μεσοποταμία καί τόν ἔφερε στήν Χαναάν (12,1 ἑξ.), γιά νά τόν κάνει γενάρχη ἑνός νέου λαοῦ, δικοῦ Του λαοῦ, τοῦ Ἰσραήλ. Ἀλλά ἡ πείνα, πού ἔπληττε συχνά τήν Παλαιστίνη, ἔφερε τούς ἀπογόνους τοῦ Ἀβραάμ, τόν Ἰακώβ καί τά παιδιά του καί τίς οἰκογένειές του, στήν Αἴγυπτο, Ἐγκαταστάθηκαν δέ ὅλοι ἐκεῖ, γιατί ὁ ἀδελφός τους, ὁ Ἰωσήφ, εἶχε ἀνέλθει σέ ὑψηλά ἀξιώματα (46,28-47,4). Ἐδῶ τελειώνει τό βιβλίο τῆς Γενέσεως. Αὐτό γενικά εἶναι τό περιεχόμενό του. – Τό βιβλίο μᾶς λέγει ὅτι ὁ Θεός ἔκανε ὅλα τά πράγματα «καλά λίαν» (1,31), ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ἁμάρτησε καί ἐπαναστάτησε κατά τοῦ Θεοῦ (κεφ. 3). Ὁ Θεός ὅμως ἀγαπᾶ τόν ἄνθρωπο καί φροντίζει γι᾽ αὐτόν. Γι᾽ αὐτό καί ἐκλέγει τόν Ἀβραάμ, τόν ὁποῖο θά κάνει γενάρχη ἑνός λαοῦ, ἀπό τόν ὁποῖον θά προέλθει ὁ Μεσσίας, ὁ Ὁποῖος θά φέρει τήν λύτρωση στήν ἀνθρωπότητα.
3. Ἡ Γένεση ἀρχίζει ἀπό τήν δημιουργία τοῦ κόσμου καί φθάνει μέχρι τόν ἐρχομό τῶν Ἑβραίων στήν Αἴγυπτο. Σπουδαῖα εἶναι τά πρῶτα τρία κεφάλαια τοῦ βιβλίου, πού μιλᾶνε γιά τήν δημιουργία τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου καί γιά τήν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά καί λέγουν ὅτι θά γίνει ἡ ἀνόρθωσή του ἀπό τήν πτώση, μέ τόν ἐρχομό τοῦ Λυτρωτῆ (3,15). Ἀπό τήν ἀρχή στήν Γένεση διακρίνονται δύο γενεές τῶν ἀνθρώπων, ἡ καλή γενεά μέ ἀρχηγό τόν Ἄβελ καί ἡ κακή γενεά μέ ἀρχηγό τόν Κάϊν (4,3 ἑξ.). Στήν κακή γενεά, γιά τά ἁμαρτήματά της, ἦλθε κρίση καί τιμωρία τοῦ Θεοῦ μέ τόν κατακλυσμό (6,1-11,32). Ἀπό τόν κατακλυσμό σώθηκε μόνον ὁ Νῶε καί ἡ οἰκογένειά του, πού κατάγονταν ἀπό τήν καλή γενεά τοῦ Σήθ (5,28-29).
4. Τό βιβλίο τῆς Γένεσης μᾶς λέγει μεγάλες ἀλήθειες: Τό πρῶτο βασικό πού μᾶς λέγει εἶναι ὅτι ὅλος ὁ κόσμος καί ἐμεῖς, καί οἱ ἄγγελοι ἀκόμη, εἴμαστε κτίσματα καί ἐγίναμε ἀπό τόν Θεό. Εἴμασταν μή ὄντα καί ἤλθαμε σέ ὕπαρξη ἀπό τόν Ὄντα καί Ζῶντα Θεό (κεφ. 1). Ὁ Θεός στήν Γένεση παρουσιάζεται ἀπό τήν ἀρχή σέ πληθυντικό ἀριθμό (Ἐλωχ-ίμ), γιατί εἶναι ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ. Γιά τόν ἄνθρωπο, λέγει ἡ Γένεση, ὅτι εἶναι τό ἀνώτερο δημιούργημα, γιατί πλάστηκε «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσιν Θεοῦ» (1,26). Ἡ φύση δηλαδή τοῦ ἀνθρώπου εἶναι πνευματική καί ἔτσι ἔχει τήν δυνατότητα νά ἑνωθεῖ μέ τόν Θεό, νά θεωθεῖ. Ἔγινε ὅμως ἡ θλιβερή «πτώση» (κεφ. 3), μέ τήν ὁποία ὁ ἄνθρωπος ἔχασε τήν ἀγαθή κοινωνία του μέ τόν Θεό καί στό σῶμα του ἦλθε ἡ φθορά· ἀλλά γιά τήν πτώση τοῦ ἀνθρώπου στήν ἁμαρτία καί ὅλη ἡ φύση καί κτίση δουλώθηκε στήν φθορά (3,18 ἑξ. Βλ. καί Ρωμ. 8, 19-22). Ἔτσι, ἀρχίζει τώρα ἡ ταλαίπωρη ζωή τοῦ ἀνθρώπου μετά τήν πτώση στήν ἁμαρτία (κεφ. 4 ἑξ.). Καί θά ἦταν ἀπελπιστική ἡ ζωή αὐτή, ἄν ὁ Θεός, ἀπό ἀγάπη, δέν ἔδινε τήν ὑπόσχεση ὅτι ἀπό τήν γυναίκα, καί μόνο ἀπό αὐτή, θά γεννηθεῖ Κάποιος, ὁ Ὁποῖος θά ἔχει θεϊκή δύναμη καί θά συντρίψει τό κεφάλι τοῦ Διαβόλου, πού παραπλάνησε τόν ἄνθρωπο καί παρήκουσε τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ (3,15). Ἡ παρήγορη αὐτή ὑπόσχεση εἶναι ἡ πρώτη προφητεία γιά τήν ἔλευση τοῦ Μεσσία, τοῦ Λυτρωτοῦ καί Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ προφητεία αὐτή εἶναι Εὐαγγέλιο, εἶναι τό «Πρωτο-εὐαγγέλιο», ὅπως ἔχει ὀνομασθεῖ. Ἄν δέν διδόταν αὐτή ἡ προφητεία θά ἦταν σέ ἀπελπισία ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος.
5. Πολλοί ἅγιοι Πατέρες παραλλήλισαν πολλά ἀπό τό βιβλίο τῆς Γένεσης μέ αὐτά πού διαβάζουμε στήν Καινή Διαθήκη. Ἔτσι, στόν ὕπνο τοῦ Ἀδάμ γιά τήν πλάση τῆς Εὔας ἀπό τήν πλευρά του (βλ. Γεν. 2,21-22) οἱ Πατέρες βλέπουν τήν Γένεση τῆς Ἐκκλησίας κατά τήν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, ὅταν λογχίστηκε ἡ πλευρά Του καί ἔτρεξε αἷμα καί ὕδωρ (βλ. Ἰωάν. 19,34-35). Στήν σωτηρία τοῦ Νῶε καί τῆς οἰκογένειάς του ἀπό τόν κατακλυσμό μέσα στήν κιβωτό (βλ. Γεν. 6,7-8,16), οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας βλέπουν τήν δική μας σωτηρία ἀπό τήν ἁμαρτία μέσα στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ «κιβωτός τῆς σωτηρίας μας». Καί ἡ θυσία τοῦ Ἰσαάκ, γιά τήν ὁποία διαβάζουμε στήν Γένεση (κεφ. 22), προτυπώνει τήν θυσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.  

Μέ πολλές εὐχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

Διάγραμμα τοῦ βιβλίου τῆς Γένεσης

Ι. Ἡ ἀρχική ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου (1,1-11,27)
Α. Δημιουργία καί πτώση τοῦ ἀθρώπου (1,1-5,32)
Β. Κρίση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν κατακλυσμό καί τόν πύργο τῆς Βαβέλ (6,1-11,32)
ΙΙ. Ἡ ἀρχική ἱστορία τοῦ Ἰσραήλ (12,1-50,26)
Α. Οἱ πατριάρχες καί οἱ φυλές τοῦ Ἰσραήλ (12,1-36,42)
Β Ὁ Ἰσραήλ στήν Αἴγυπτο (37,1- 50,26)  
Δημοσίευση σχολίου