Translate

Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, ΝΕΑ ΔΟΚΙΜΙΑ: ΠΕΡΙ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΕΩΣ-ΠΕΡΙ "ΤΡΙΤΗΣ ΡΩΜΗΣ"-ΠΟΛΙΤΙΚΑ-ΙΣΛΑΜΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟ ΑΠΘ-ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΥΝΙΑΣ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΟΜΟΦΩΝΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
___________________
Εφόσον εκ των προτέρων οι πολιτικοί έχουν δεδομένη τη ψήφο των περισσοτέρων, ανεξαρτήτως πολιτικών και άλλων συμπεριφορών, ανώδυνα θα ψηφίζουν νομοσχέδια που αντίκεινται στην Εκκλησιαστική Παράδοση.  

Με τη απόφαση της Ολομέλειας της Κυπριακής Βουλής για αποτέφρωση των νεκρών, αγνοήθηκε η Παράδοση της Εκκλησίας μας για ολόσωμη καύση νεκρών.  «Στήκετε, και κρατείτε τας παραδόσεις, ας εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι’ επιστολής ημών», (Β΄ Θεσσαλονικείς 2, 15-16).  Σαφέστατα παραβιάζουν την Παράδοση της Εκκλησίας μας με την απόφαση για αποτέφρωση των νεκρών.  

Αλλά όταν εκ των προτέρων γνωρίζουν ότι αβίαστα θα πάρουν τη ψήφο από τους περισσότερους, κανείς ενδοιασμός δεν υπάρχει σ’ αυτούς.  Θα πεί κανείς, μα αυτό το νομοσχέδιο ψηφίστηκε ομόφωνα.  Συμφωνώ, αλλά αυτή η νοσηρότητα της δεδηλωμένης ψήφου εκ των προτέρων στην Κύπρο, ανεξαρτήτως πολιτικών αποφάσεων, είναι ιδίωμα των δύο μεγάλων κομμάτων, χωρίς φυσικά να απενοχοποιούνται τα μικρότερα κόμματα.
Δυστυχώς τέτοιες συμπεριφορές δείχνουν ακόμα  και ιερωμένοι, με τη ακόμα πιο δυσσάρεστη συνέπεια, να επηρεάζουν και τον περίγυρό τους.  «Να ψηφίσετε όποιον βλέπετε ότι είναι καλύτερος, όποιον αγαπά πιο πολύ τον Θεόν και την πατρίδα, αυτόν να ψηφίσετε» (Από το βιβλίο ‘’Μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994  Α΄ Έκδοση).  Είναι όντως απαράδεκτο εκ των προτέρων να γνωρίζεις τόσο την  αντιεκκλησιαστική, όσο και την αντεθνική στάση κάποιων και να εμμένεις στη συνενοχή σου.  Οι φθηνές δικαιολογίες μόνο λύπη και απέχθεια προξενούν. 

Ενθυμούμαι στην Κύπρο που κάποιοι, μέχρι και την «μάχη της Τριπολιτσάς» επεστράτεψαν, για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ψηφίζοντας τον υποψήφιο της  Αριστεράς, που δήλωνε μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας, ότι δεν πιστεύει στο Θεό  (με συνέπεια το πρώτο νομοσχέδιο που υποβλήθηκε ήταν για να γίνει προαιρεικό το μάθημα των θρησκευτικών, αλλά ευτυχώς όλα τα υπόλοιπα κόμματα το «έκοψαν»).  (Ένα λάθος που πιστεύω θα το επαναλάβουν κάποιοι και στις εκλογές του επόμενου μήνα.  Δεν πιθανολογώ).

«Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχεί για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία, γιατί η Πολιτεία τα βάζει με τον θείο.  Ψηφίζει νόμους ενάντιους στο νόμο του Θεού.  Γι’ αυτό όσοι έχουν αντίληψη του κινδύνου πρέπει να εναντιώνονται στις τάσεις αυτές».  Ναι σίγουρα δεν υπεδείκνυε πολιτικά πρόσωπα προς ψήφιση, ούτε και συγκεκριμένο κόμμα, αλλά είναι σαφές ότι γνώριζε το αντιεκκλησιαστικό μένος κάποιων πολιτικών κομμάτων, αλλά και αυτών που περιθωροποιούσαν τα θέματα Πίστεως, και περί αυτών μιλούσε με πολύ πόνο.

Είναι πολύ λυπηρό ένας Χριστιανός από τη μια να ομολογεί ότι το πρώτιστο γι’ αυτόν  είναι η Πίστη και από την άλλη να γίνεται συνεργός και συνένοχος για την εκλογή κομμάτων με δεδηλωμένη αντιεκκλησιαστική πολιτική ή πολιτικές που περιθωροποιύν τα θέματα Πίστεως.  «Φαίνονται ποια είναι» για να χρησιμοποιήσουμε τη φράση του Αγίου Παϊσίου.  Η έγνοια για τα θέματα Πίστεως δεν αφήνει περιθώρια ποντιοπιλατικών αναλύσεων, για να  δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα. Ο κατήφορος αυτός φυσικά θα φέρει νομοσχέδια ενάντια στην Παράδοση της Εκκλησίας, όπως αυτό τώρα με την αποτέφρωση των νεκρών.


ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΕ ‘’ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ’’, ΜΟΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Ο Παπικός ‘’ιερέας’’ frRifat Bader  σε κείμενο του στη  Vatican insider, ημερομηνίας 15/2/2016, αναφέρεται στην συνάντηση του Πατριάρχη Ρωσίας Κυρίλλου με τον Πάπα Φραγκίσκο στην Κούβα.  Αναφερόμενος στην Εκκλησία της Ρωσίας είπε ότι «η Μόσχα ονομάζεται η ίδια η Τρίτη Ρώμη».  H αναφορά του αυτή σε «Τρίτη Ρώμη» είναι αχρείαστη.  Όταν γίνεται αναφορά από τους Παπικούς σε «Τρίτη Ρώμη», ξεκάθαρα είναι καρπός εξουσιαστικής ιεράρχησης.  Δεν πρόκειται για διάκριση τιμής, αλλά διάκριση εξουσίας. 

Με σαφήνεια διευκρινίζει ο Παπικός ‘’ιερέας’’ frRifat Bader,  ότι το κοινό έγγραφο που υπογράφηκε, η αποκληθείσα Διακήρυξη της Κούβας, δεν αγγίζει κανένα δογματικό θέμα, ούτε και στα αίτια που οδήγησαν στο Σχίσμα.  Η μόνη αναφορά του αρθρογράφου στο Σχίσμα έγινε με την εξής  επισήμανση : «Το 1054 έγινε το σχίσμα Ανατολής – Δύσης.  Η Κωνσταντινούπολη αυτοαποκλήθηκε  δεύτερη Ρώμη και η Μόσχα αυτοπακαλείται Τρίτη Ρώμη».  Εξυπονοείται σαφέστατα εξουσιαστική ιεράρχηση. 

Θεωρώ περιττό να σχολιάσω το ανυπόστατο της αναφοράς του, ότι «η Κωνσταντινούπολη αυτοαποκλήθηκε  δεύτερη Ρώμη και η Μόσχα αυτοπακαλείται Τρίτη Ρώμη».  Η εμμονή στο Παπικό εξουσιαστικό πρωτείο, σαφέστατα οδηγεί σε τέτοιες αναφορές.  Φυσικά κάθε Παπικός όταν κάνει τέτοιες αναφορές δεν λαμβάνει  υπόψη  του τα ίσα ‘’πρεσβεία τιμής’’, τα οποία Συνοδικά καθορίστηκαν πριν την αποκοπή των Παπικών από την Εκκλησία. 

O π. Γεώργιος Φλορόφσκυ για την αναφορά σε  «Τρίτη Ρώμη» λέγει τα εξής : «Μέσα σε τέτοιες  προοπτικές αποκαλυπτικής ανησυχίας σκιαγραφούνται με ακρίβεια τα πρώτα ίχνη του γνωστού έργου ‘’Θεωρία της Τρίτης Ρώμης’’.  Hθεωρία είναι ουσιαστικά εσχατολογική και ο μοναχός Φιλόθεος υποστηρίζει τις εσχατολογικές αποχρώσεις και κατηγορίες της.  Eπειδή οι δύο πρώτες Ρώμες έπεσαν, μια τρίτη παραμένει και δεν μπορεί να υπάρξει τέταρτη» (‘’Σταθμοί της Ρωσικής Θεολογίας’’ π. Γεωργίου Φλορόφσκυ, μεταφρ. Ευτυχίας Β. Γιούλτση). Oπ. Γεώργιος Φλορόφσκυ αναφέρεται στη επιστολή του μοναχού Φιλοθέου του Πσκοφ (περίπου 1510 -1540), την οποία είχε απευθύνει στον Μεγάλο Πρίγκηπα.

Ο Ιβάν ο Γ΄ είχε αυθαίρετα ανακηρύξει την Εκκλησία  της Μόσχας (τότε δεν ήταν Πατριαρχείο) σε Τρίτη Ρώμη, όπως έβαλε ως θυρεό του νεοσύστατου τότε βασιλείου του τον δικέφαλο αετό, και αυτοκαλέστηκε τσάρος, ρωσσική γλωσική παραφθορά της λέξης   καίσαρας, μετά από προτροπή της συζύγου του Σοφίας Παλαιολογίνας.  Όμως ούτε και τότε αναφέρθηκε με εξουσιαστικές βλέψεις σε «Τρίτη Ρώμη», καθότι θεώρησε την αναφορά σε «Τρίτη Ρώμη» προσωρινή, μέχρι να ελευθερωθεί το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.   Επομένως ούτε και ιστορική κατοχύρωση υπάρχει για «Τρίτη Ρώμη», όπως  αναφέρουν κάποιοι.

Δεν συνηγορεί λοιπόν καμία έννοια εκκλησιολογική, να ομιλεί κανείς για «Τρίτη Ρώμη».  Επιπρόσθετα αυτή η αναφορά υποσκελίζει τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων και Αντιοχείας. Ούτε φυσικά η Εκκλησία της Ρωσίας, επεζήτησε τέτοια τιμητική προτεραιότητα στην εθιμοτυπική σειρά των πρεσβυγενών Πατριαρχείων.

Οι μόνες αναφορές που πιστεύω γίνονται από πλευράς της Εκκλησίας της Ρωσίας, χωρίς φυσικά αναφορά σε «Τρίτη Ρώμη», είναι όταν ενέργειες του Οικουμενικού Πατριαρχείου θεωρούνται σύμφωνα με την άποψη των, ότι άπτονται θεμάτων τα οποία υπερβαίνουν των αρμοδιοτήτων του Οικουμενικού Πατριάρχη. 

Γι’ αυτήν την αμφισβήτηση είναι που καταλογίζουν κάποιοι σχολιαστές  προσπάθειες της Εκκλησίας της Ρωσίας να καταστεί «Τρίτη Ρώμη».  Αν προστρέξουν όμως σε παλαιότερες αναφορές Ιεραρχών της  Εκκλησίας της Ρωσίας, θα διαπιστώσουν την αλήθεια των λόγων τούτων.  Η Εκκλησία  της Ρωσίας δεν ανέφερε τέτοιο αίτημα.  Συνεπώς είναι αχρείαστη η αναφορά σε «Τρίτη Ρώμη» και μόνο εκκλησιολογικές και άλλες στρεβλώσεις προκαλούν.


ΠΟΣΟ ΑΓΝΟΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ, ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ;

‘’Όποιον αγαπά πιο πολύ τον Θεόν και την πατρίδα, αυτόν να ψηφίσετε’’, έλεγε ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Οι βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο πλησιάζουν.  Για να έλθει καλό στο πολυβασανισμένο αυτό νησί, και πρωτίστως για την Εκκλησία, θα πρέπει να ψηφίζομε μακριά από πάθη και ιδιοτέλειες. Δεν είναι λίγοι οι Ορθόδοξοι  Χριστιανοί που συχνά πυκνά ομιλούν για τον Άγιο Παΐσιο, αλλ’ όμως σ’ αυτό το θέμα πεισματικά αγνοούν τις συμβουλές του, ακολουθώντας πεισματικά το πάθος τους. 

Δεν είναι λίγοι οι Ορθόδοξοι  Χριστιανοί, που με τέτοιο τρόπο  ομιλούν για τον Άγιο Παΐσιο, που σε κάνουν να νομίζεις πως ήταν κάποτε υποτακτικοί του.  Κι όμως όταν έλθει η ώρα να καθορίσουν με τη ψήφο τους σε πάρα πολλά θέματα το μέλλον του τόπου, το πάθος δεν τους αφήνει ν’ ακούσουν την προτροπή του Αγίου αυτού Γέροντος που έλεγε, «Όποιον αγαπά πιο πολύ τον Θεόν και την πατρίδα, αυτόν να ψηφίσετε».  Και αυτό φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με ιδεολογικές ταμπέλες της Δεξιάς ή της Ακροδεξιάς, αλλά είναι στάση πολιτικής συμπεριφοράς Ορθοδόξου Χριστιανού. Λίγοι δυστυχώς τον ακούν σε τούτη τη συμβουλή του.  Και το χειρότερο, που προκαλεί ακόμα περισσότερη λύπη, είναι που προσπαθούν να πείσουν κι άλλους σε τούτη την κατάντια τους.

«Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχεί για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία, γιατί η Πολιτεία τα βάζει με τον θείο νόμο.  Ψηφίζει νόμους ενάντιους στο νόμο του Θεού.  Γι’ αυτό όσοι έχουν αντίληψη του κινδύνου πρέπει να εναντιώνονται στις τάσεις αυτές», ομολογούσε ο  Όσιος Παΐσιος.  Πόσοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι αγνοούν τα λόγια του Αγίου Παϊσίου και πεισματικά ψηφίζουν με βάση το πάθος των μαρξιστικά κόμματα;  Πόσοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι  αγνοούν τα λόγια του Αγίου Παϊσίου και πεισματικά ψηφίζουν με βάση το πάθος των πολιτικούς που προτιμούν να λυπήσουν το Θεό παρά την Ευρωπαϊκή Ένωση, από Ευρωπαϊκές εκκοσμικευμέςνες αντιλήψεις Είναι πολύ λυπηρό ένας Χριστιανός από τη μια να ομολογεί ότι το πρώτιστο γι’ αυτόν είναι η Πίστη και από την άλλη να γίνεται συνεργός και συνένοχος για την εκλογή κομμάτων με δεδηλωμένη αντιεκκλησιαστική πολιτική. 

Κατ’ αρχή είναι γεγονός ότι τα αριστερά μαρξιστικά κόμματα, εκ των προτέρων έχουν δεδηλωμένη την πολιτική τους απέναντι στα θέματα Πίστεως και ότι δεν εξαρτάται από τη στάση ενός ή δύο βουλευτών, που πιθανό να έχουν διαφορετική άποψη.  Η ιδεολογία τους είναι αυτή που καθορίζει τη στάση των.  Στα υπόλοιπα κόμματα δεν υπάρχει εκ των προτέρων δεδηλωμένη στάση απέναντι στα θέματα Πίστεως, εκτός από αυτά που εμφορούνται ιδεαλιστικά από την ‘’Ευρωπαϊκή ιδέα’’, την  οποία θέτουν υπεράνω και θεμάτων Πίστεως κάποτε.

Είναι γνωστοί ποιοι εκ των προτέρων θα βάλουν την ιδεολογική τοποθέτηση τους πάνω από το νόμο του Θεού.  Πρωτίστως αυτοί που κουβαλούν στην ιδεολογία τους την μαρξιστική αντιθεΐα (εννοώ κόμματα, όχι ανθρώπους), αλλά και εκείνοι που στο δίλημμα μεταξύ των νόμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των νόμων του Θεού, θα προβάλουν το τετριμμένο «μα το λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση».  Κάτι σαν αυτό που ανέφερε κάποτε ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης «Οι Αριστεροί χλευάζουν, οι δεξιοί αγνοούν…». 

Η Αριστερά είναι γνωστό ότι από την άθεη μαρξιστική ιδεολογία της καθορίζει σε πολλά θέματα τη στάση της  στα θέματα Πίστεως.  Η Δεξιά δυστυχώς τηρεί μια επιφανειακή ιδεολογική ‘’στάση ταμπέλας’’ στα θέματα Πίστεως και όχι συνειδητή στάση, για τούτο το απαράδεκτον σε κάθε σχεδόν δισταγμό, «μα το είπαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση».  Ο λόγος του Αγίου Παϊσίου «Όποιον αγαπά πιο πολύ τον Θεόν και την πατρίδα, αυτόν να ψηφίσετε», είναι καθοριστικός ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί που είμαστε για την πολιτική στάση μας, αλλ’ όμως συνάμα και τόσο δύσκολος όταν πρυτανεύει το πάθος και η ιδιοτέλεια.


‘’ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΡΑ’’, Η ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ;

(Η πιο μελανή σελίδα για τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)
Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Ποιος θα το έλεγε κατά την ίδρυση της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ότι θα ερχόταν η αποφράδα εκείνη μέρα όπου θα ιδρυόταν Κατεύθυνση των αρνητών και πολεμίων του Σταυρού του Κυρίου μας. 

Ποιος θα το έλεγε ότι η πλειοψηφία των καθηγητών του Θεολογικού Τμήματος, θα ελάμβανε την απαράδεκτη απόφαση για ίδρυση Κατεύθυνσης, χειρότερης από την αρειανική αίρεση, αλλά και την χιλιαστική δαιμονιώδη πλάνη.

Αν περιέλθει κανείς τους Ναούς που έχει βεβηλώσει το Ισλάμ, θα παρατηρήσει ότι το πρώτιστο που αφαιρούν είναι ο Σταυρός.  Θα ήταν βλασφημία μεγίστη να πιστέψει κανείς ότι κατά την αποφράδα μέρα της απόφασης Κατεύθυνσης ισλαμικών σπουδών, της Κατεύθυνσης των αρνητών και πολεμίων του Σταυρού του Κυρίου μας, ‘’γέγονε χαρά μεγάλη εν τω ουρανώ’’.  Λύπησαν τον Θεό αλλά και τόσους Ορθοδόξους Χριστιανούς,  με πρώτο τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης.

Ούτε κάν το συμβολικό ιστορικό γεγονός της απόφασης  για την  ίδρυση της Θεολογικής Σχολής το έτος 1912, το έτος της  απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους, δεν έχουν λάβει υπόψη, αυτοί που θεωρούν ως ‘’ιστορική μέρα’’ την αποφράδα μέρα της απόφασης Κατεύθυνσης ισλαμικών σπουδών.

Θεωρούν την αμφισβήτηση τούτη, όσοι στήριξαν τέτοια απαράδεκτη απόφαση, ως ακρότητα και ως ενέργεια μερικών φανατικών.  Ποιοι όμως τελικά υπέπεσαν σε ακρότητα;  Όσοι αντέδρασαν για την ίδρυση Κατεύθυνσης των αρνητών και πολεμίων του Σταυρού του Κυρίου μας ή αυτοί με την  απαράδεκτη απόφαση για ίδρυση Κατεύθυνσης ισλαμικών σπουδών, της Κατεύθυνσης των αρνητών και πολεμίων του Σταυρού του Κυρίου μας;


Ο ΔΙΣΤΑΓΜΟΣ ΚΑΠΟΙΩΝ, ΑΝ ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ‘’ΤΟΙΣ ΕΥΣΕΒΕΣΙ’’ ΑΝΤΙ ‘’ΤΟΙΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣΙ’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
«Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων δια του Σταυρού σου πολίτευμα» (Απολυτίκιον του Τιμίου Σταυρού)

Δεν πρέπει να μας κατατρύχει πολιτικό άγχος, ούτε ‘’πολιτικός δισταγμός’’, όταν πρόκειται να ψάλλομε το Απολυτίκιον του Τιμίου Σταυρού, εις το σημείο ‘’τοις βασιλεύσι’’.  Άλλο είναι εάν χωρίς πολιτική εμπάθεια κανείς αναφέρει ‘’τοις ευσεβέσι’’ και άλλο να κατατρύχεται από ‘’πολιτικό άγχος΄΄ και  από φαινομενική ‘’ακρίβεια’’, παραβιάζοντας φυσικά την ακρίβεια των αναγραφομένων στα Μηναία της Εκκλησίας μας.  Απαθώς ψάλλομε στην Εκκλησία.

Δεν πρέπει να μας κατατρύχει ‘’πολιτικό άγχος’’, δια την αναφορά σε βασιλείς, για τον λόγο ότι τους άρχοντες εννοεί και όχι εμμονή σε πολιτειακό σύστημα άλλων εποχών, το οποίο ο λαός σοφά και δίκαια έχει καταργήσει.  Το να αντικαταστήσει κανείς με καλό λογισμό το ‘’βασιλεύσι’’ με ‘’ευσεβέσι’’, είναι πολύ διαφορετικό από το αν κάποιος προβαίνει στην αντικατάσταση από ‘’πολιτικό άγχος’’, δηλαδή πολιτικό πάθος.

Ο ισχυρισμός ότι η αναφορά ‘’τοις ευσεβέσι’’ ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα, προσκρούει στην άλλη πραγματικότητα κάποιων αρχόντων, που δηλώνοντας άθεοι, κάνει πιο ταιριαστό το ‘’τοις βασιλεύσι’’, που καταδεικνύει το πολιτειακό αξίωμα και όχι το ‘’τοις ευσεβέσι’’.   Η αναφορά ‘’τοις ευσεβέσι’’, ποσώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σε τέτοιες περιπτώσεις.   Εξάλλου όταν θα μνημονευθεί το όνομα του ανωτάτου αξιωματούχου, αναφέρεται και το πολιτειακό του αξίωμα.  Προς τι λοιπόν το τόσο ‘’πολιτικό άγχος’’;  Επιζητούντες δήθεν να εφαρμόσουν ακρίβεια σε τούτη την αναφορά, σε χειρότερη ανακρίβεια υποπίπτουν. 


Δηλαδή θα αρχίσουν να αλλάζουν και αλλες αναφορές σε βασιλείς,  όπως για παράδειγμα αυτό που αναφέρεται στην Ακολουθία της εορτής της Σταυροπροσκύνησης «όπλον ακαταγώνιστον κραταίωμα άρρηκτον των Βασιλέων»;

Θα επαναλάβω, ότι το κείμενο έχει γραφεί αποκλειστικά γι’ αυτούς από ‘’πολιτικό άγχος’’, δηλαδή πολιτικό πάθος, αντί να αναφέρουν ‘’τοις βασιλεύσι’’, αναφέρουν ‘’τοις ευσεβέσι’’.   Αναφέρομαι αποκλειστικά σε όσους με πολιτικό πείσμα προβαίνουν σε αυτή την αναφορά και όχι σε οιονδήποτε αναφέρει ‘’τοις ευσεβέσι’’ αντί ‘’τοις βασιλεύσι’’.   Απολυτίκιον στον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό ψάλλομε.

*Η φωτογραφία είναι από την ανατίναξη του Ναού του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα, από τους κομμουνιστές, όταν ανέλαβαν την εξουσία.


ΨΑΛΛΟΝΤΑΣ ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ, Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ

(«Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου τη ζωή», έγραφε στην τελευταία του επιστολή στη μητέρα του)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
«Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου τη ζωή» , έγραφε στην τελευταία επιστολή στη μητέρα του.  Αυτός ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Ιάκωβός μας.  Ο Ιάκωβος Πατάτσος, ήταν από τους πρώτους ήρωες που οδηγήθηκαν στην αγχόνη, μετά τους ήρωες Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου.

Ο Ιάκωβος Πατάτσος, πολεμώντας για τη Λευτεριά της Κύπρου και την Ένωση της με την Μητέρα Ελλάδα, συνελήφθηκε σε επίθεση που έγινε στον αστυνομικό σταθμό Σεραγίου στη Λευκωσία.   Μετά την αποτυχημένη εκείνη επίθεση, ο Ιάκωβος έπεσε από το ποδήλατό του, και ένας Τουρκοκύπριος αστυνομικός τον άρπαξε.  Ο σύντροφος του Ιάκωβου πυροβόλησε θανάσιμα τον Τουρκοκύπριο αστυνομικό. Ο Ιάκωβος όμως για λίγο μόνο ελευθερώθηκε, γιατί κάποιοι Τουρκοκύπριοι τον συνέλαβαν.  Κατηγορήθηκε ακολούθως για την εκτέλεση του Τουρκοκυπρίου αστυνομικού, αποδεχόμενος να κατηγορηθεί εις θάνατο,  αντί άλλου.  Το άλλο μεγαλείο του Ιάκωβου Πατάτσου.

«Επήρα την αγαπητήν σου επιστολήν με επικεφαλίδα το χριστιανικό μας σύνθημα ‘’Χαίρε’’.  Ναι, αδελφέ μου, χαίρω.  Ο Θεός με κάνει και χαίρω.  Η συναίσθησις ότι σύντομα η ψυχή μου θα φτερουγίζει γύρω από τον ένδοξο θρόνο Του, με κάνει και χαίρω», έγραφε σε φίλο του πριν οδηγηθεί στην αγχόνη.  

«Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από τον θρόνο του Κυρίου.  Θέλω να χαίρης όπως κι εγώ», «Η χαρά μου είναι μεγάλη γιατί σύντομα αι δοκιμασίαι και αι θλίψεις θα σβήσουν και τότε θα μείνη ο ‘’καρπός του Πνεύματος’’ »,  «Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου τη ζωή», έγραφε τις τελευταίες του στιγμές από τη φυλακή στην τελευταία επιστολή στη μητέρα του, πριν οδηγηθεί στην αγχόνη.

Κι όταν πριν πολλά χρόνια, κοντά στο έτος 1985, γνώρισα τη μητέρα του στο δρόμο για την εκκλησία του Αγίου Κασσιανού στην παλιά Λευκωσία, το μόνο κατόρθωμα που βρήκε να μου πει, ήταν ότι «αγαπούσε πολύ την Εκκλησία ο Ιάκωβος γιέ μου.  Κάθε Κυριακή πήγαινε στην Εκκλησία.  Κοινωνούσε κάθε Κυριακή».

Κι ως τελευταία του επιθυμία, ζήτησε να χαριστούν κάπου όλα τα βιβλία του με τα εξής λόγια : «Το ξεύρω, ότι με αγαπάς και είμαι βέβαιος ότι θα χαρίσης τα βιβλία μου χωρίς να πάρης χρήματα.  Για χρήματα μη σκέπτεσαι, διότι ο Θεός θα σου στείλει ευσπλαχνικά πρόσωπα να σε βοηθήσουν».   Αυτός ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Ιάκωβός μας.

Κι όταν ρώτησε τον πατέρα  Αντώνιο, τον ιερέα των φυλακών, μετά που εξομολογήθηκε και κοινώνησε των Αχράτων Μυστηρίων, «Όταν μας παίρνουν (στην αγχόνη) τι να ψάλλομε;» Ο Ιάκωβος, γνώριζε Βυζαντινή Μουσική.  Κι έτσι οδεύοντας προς την αγχόνη, οι συγκρατούμενοι του τραγούδησαν μαζί του τον Εθνικό Ύμνο, έψαλλαν μαζί του το «Τη Υπερμάχω» κι ο ήρωας Ιάκωβος συνέχισε να ψάλλει «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον», «Έκστηθι φρίττων ουρανέ» και το «Ότε εκ του ξύλου σε νεκρόν». Αυτός ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Ιάκωβός μας.


ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ‘’ΕΟΡΤΑΣΑΝ’’ ΟΙ ΟΥΝΙΤΕΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Το πρόβλημα της Ουνίας στην Ουκρανία ολοένα και οξύνεται.  Οι Παπικοί Ουνίτες, εκμεταλλεύονται τα πάντα. Στο Κίεβο ο Ουνίτης ‘’αρχιεπίσκοπος’’Sviatoslav ο οποίος προΐσταται των Ουνιτών της Ουκρανίας, σε ομιλία του στις 20 Μαρτίου 2016, στον Ναό της Αναστάσεως του Χριστού στο Κίεβο, μίλησε για την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Φυσικά δεν μίλησε για την Ορθοδοξία, ούτε αναφορά στην 7η Οικουμενική Σύνοδο είχε κάνει.  Απλά ανέφερε ότι η Κυριακή είναι για τις εικόνες και ανεφέρθηκε εκτεταμένα για τη νηστεία.  Ένας ανυποψίαστος Ουκρανός Ορθόδοξος, αν παρευρίσκετο εκεί θα νόμιζε ότι είναι Ορθόδοξοι.  Εξάλλου τα άμφια των Ουνιτών, ήταν όπως των Ορθοδόξων.  Στην Ουκρανία ακόμα και ένζυμο άρτο χρησιμοποιούν οι ουνίτες ‘’ιερείς’’.

Να σημειώσουμε ότι οι Ουνίτες, πολλούς Ναούς Ορθοδόξων έχουν αρπάξει με βίαιο τρόπο.   Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της αρπαγής του Ορθοδόξου Ναού, το έτος 1989 στο Ιβανο-Φραγκόσκ, όπου εξεδιώχθη ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Ιβανο-Φραγκόσκ Μακάριος, μαζί με τους Ορθόδοξους εκκλησιαζομένους την ώρα που τελούσε τη Θεία Λειτουργία. Μέχρι και ουνίτη ‘’πατριάρχη’’ ήθελε να διορίσει το Βατικανό στην Ουκρανία.  Η Ουνία στην Ουκρανία, η οποία παρεισέφρησε στην Ουκρανία μέσω των Ιησουιτών δρα κυρίως στη Δυτική Ουκρανία, στην πόλη Λβιβ. 

Στο κείμενο του Balamand, στο οποίο κατ’ουσία αναιρέθηκαν οι προηγούμενες καταδίκες της Ουνίας στη Βιέννη (1990) και στο Freising (1990), οι Ουνίτικες ‘’εκκλησίες’’ καλούνται «Καθολικές  Ανατολικές Εκκλησίες». 

«Εκκλησία ομολογήτρια» αποκάλεσε την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, ο Πατριάρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας  Κύριλλος, κατά την πρόσφατη συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσσίας που συνήλθε στις 24 Δεκεμβρίου 2015 στην Πατριαρχική και Συνοδική κατοικία της Ιεράς Μονής Αγίου Δανιήλ Μόσχας (mospat.ru.gr) και όντως είναι Εκκλησία ομολογήτρια.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Μετά το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων, ακολουθεί  νομοσχέδιο  τις αμβλώσεις, στην Κύπρο.   Δυστυχώς θα ψηφιστεί έστω και αν αντιβαίνουν σε αυτά που διδάσκει η Εκκλησία μας.

«Άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον» αναφέρει ο Άγιος  Ιωάννης ο  Δαμασκηνός, με το «άμα» να δηλώνει επακριβώς το ταυτόχρονον.  Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός επίσης  αναφέρει ότι «Ομοϋπόστατα εισίν, ότε δύο φύσεις εν μια υποστάσει ενωθώσι και μίαν  σχώσιν υπόστασιν σύνθετον και εν πρόσωπον, ως ψυχή και σώμα». 

Ο Β΄ Κανών του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου (Περί της φθειράσης κατ’ επιτήδευσιν το έμβρυον), εις την προς Αμφιλόχιον Ικονίου Επιστολή Κανονική Α, αναφέρει «Η φθείρασα κατ’επιτήδευσιν, φόνου δίκην επέχει.  Ακριβολογία δε εκμεμορφωμένου και ανεξεικονίστου παρ’ημίν ουκ έστιν». 

«Η ψυχή όλη δι όλου του σώματος χωρεί και ομοχρόνως εν τη ζωή γίνεται» λέγει ο Άγιος  Γρηγόριος Νύσσης στο σύγγραμμά του «Εξήγησις του Άσματος των Ασμάτων», Λόγος Ζ΄.  Σαφώς δεν προηγείται το σώμα της ψυχής, αλλ’ η ψυχή γίνεται «ομοχρόνως» με το σώμα.  Είναι χαρακτηρισική η ρήση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης,  με το ομοχρόνως να επεξηγεί πλήρως ότι «άμα το σώμα και  η ψυχή». 

«Ούτε γαρ σώμα προ της ψυχής αφίστατο, ούτε ψυχή προ του σώματος» αναφέρει ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης.  Πως δύναται να ισχυριστεί κανένας, ότι «το σώμα πρώτον γέγονεν και η ψυχή ύστερον» εάν θέλει ορθοδόξως να φρονεί;  «Την ψυχήν ούτε γαρ προυφίσταται του σώματος, ούτε μεθυφίσταται.  Αλλ’ άμα τη τούτου γενέσει κτίζεται και αυτή»  ομιλλεί ο Άγιος Ιωάννης ο  Σιναΐτης (Κλίμαξ, Λόγος Κστ΄).  Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αναφέρει ότι «Η μέντοι ψυχή συνέχουσα το σώμα, ω και συνεκτίσθη, πανταχού του σώματος εστίν… ».

Δυστυχώς πολλοί  είναι οι Χριστιανοί που θα ψηφίσουν στις επερχόμενες εκλογές του Μαΐου, τους πρωτοστατούντες βουλευτές για το νομοθέτημα τούτο, ψηφίζοντας με βάση την ιδιοτέλεια,  που πεισματικά αγνοεί αλλοτρόπως τα θέματα Πίστεως και χριστιανικού ήθους.