Translate

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΟΓΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ, ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΝΕΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ




ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΠΑΝΤΣΕΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ  

Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου του Μπάντσεν και Βικαρίου της Επαρχίας Τσερνοβιτσίου, κ. κ. Λογγίνου, ως εκπροσώπου του Μητροπολίτου Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας, κ. κ. Ονουφρίου, στη Θεολογική και Επιστημονική Ημερίδα με θέμα: «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες.


Σεβασμιώτατοι, Σεβαστοί Πατέρες, Οσιολογιώτατοι και Οσιολογιώτατες, αγαπητοί αδελφοί,

Με τον πιο βαθύ πόνο της ψυχή, συνήλθαμε σήμερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, επειδή, στις ημέρες που ζούμε, η Ορθόδοξη μας Εκκλησία δέχεται σκληρά χτυπήματα. Αλλά, παρόλο που εδώ και δύο χιλιετίες η Εκκλησία μας δέχτηκε χτυπήματα από όλες τις πλευρές, από όλες τις αιρέσεις, οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας τήρησαν τα δόγματα και την αληθινή πίστη. Σας αγαλλιάζουμε με όλη την αγάπη μας εν Χριστώ τω Κύριω ημών και,κατά τον λόγο του θείου Ψαλμωδού, ο οποίος λέει: Ίδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό (Ψ 132:1), σας αγαλλιάζουμε όμωςόχι στην υποκριτική αγάπη με τους αιρετικούς, αλλά ενωμένοι με τους αδελφούς μας στην αγνή μας πίστη, κανονική και ορθή, διότι η αγάπη συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ (A’Koρ.13:6) και την αλήθεια την ζούμε στην Εκκλησία μας. Σήμερα μας συνένωσαν εδώ ο πόνος της ψυχής και οι προβληματισμοί του Ορθοδόξου λαού της Οικουμένης, λόγω του μεγάλου κινδύνου, που έχει εμφανιστεί ενώπιόν μας, και αντιμέτωποι του κινδύνου αυτού έχουμε μπροστά μας μόνο δύο επιλογές: να γίνουμε προδότες της αγίας μας Ορθόδοξου πίστεως ή να ομολογήσουμε την αγία αλήθεια, την οποία λάβαμε ως την πιο πολύτιμη παρακαταθήκη. Γνωρίζουμε μόνο μια Εκκλησία, την οποία μας παρέδωσε ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας, και αυτή είναι η μία, ἁγία, καθολική καὶ ἀποστολικὴ Έκκλησίαν και αυτή είναι η ορθόδοξη πίστη, και όλα αυτά θέλουμε να τα επιστρέψουμε ως ακέραια αντίδωρα στον Σωτήρα μας, στην αιωνιότητα. Αυτή είναι η Εκκλησία, την οποία πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν(Μτ. 16:18) και της οποίας η κεφαλή είναι ο Χριστός.
Δεν αναγνωρίζουμε άλλες αδελφές «εκκλησίες» και ούτε τις «σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπόν χριστιανικό κόσμο». Ναι, βέβαια, αγαπάμε όλους και όλον τον κόσμο της γης, διότι όλοι είμαστε κτίσματα του Θεού και εξαιτίας αυτού τους αγαπάμε και τους καλούμε όλους να επιστρέψουν στην αληθινή και σωτήρια Ορθόδοξη πίστη, την οποία μας αποκάλυψε ο Κύριος Ιησούς Χριστός και η οποία είναι μια και την εξαγόρασε με το άγιο Του Αίμα και όχι με τον καταραμένο οικουμενισμό, ο οποίος είναι πρόδρομος του αντιχρίστου και αποβλέπει να καταστρέψει από τα θεμέλια την μια, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία του Χριστού.
Θέλω να εκφράσω μερικούς λόγους για τους οποίου εμείς, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε στον οικουμενισμό:
Ο Οικουμενισμός αντικαταστεί την σωστή έννοια της Καθολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Εκκλησίας που πρεσβεύει την Αλήθεια του Θεού, με τον λάθος ορισμό της Καθολικής Εκκλησίας, ως παγκόσμια Εκκλησία, στην γεωγραφική έννοια του όρους «καθολικός».
Ο οικουμενισμός προτιμάει την ποσότητα των μελών και όχι την ποιότητα της ομολογίας της πίστεως.
Επιβάλλει νόθες διδασκαλίες, δήθεν καθολικές, οι οποίες είναι εκτός της Αλήθειας.
Ενισχύει τους ετεροδόξους στην πεποίθηση ότι κι εκείνοι ανήκουν στην Εκκλησία.
Δεν πιστεύει στην ύπαρξη της μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας.
Υπονομεύει κατά τον αιρετικό τρόπο την ορθόδοξη εκκλησιολογία.
Εκφράζει δυσπιστία στη δύναμη των λόγων του Χριστού για το ακαταμάχητο της Εκκλησίας (Μτ. 28:20), οι οποίοι λόγοι θα παραμείνουν αμετάκλητοι μέχρι τη συντέλεια του κόσμου.
Πρεσβεύει μια διδασκαλία εντελώς καινοτόμα περί της Εκκλησίας, αντίθετη ως προς την Ορθόδοξη πίστη. Εμείς δεν μπορούμε να απορρίψουμε τα δόγματα, τους κανόνες και τις παραδόσεις της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, που μας ενθαρρύνουν στην ορθή πίστη και μας καθοδηγούν προς την αιώνια σωτηρία, και να προτείνουμε τον οικουμενισμό, ο οποίος μας απομακρύνει από την Ορθοδοξία και μας διδάσκει να παραμελήσουμε τους δογματικούς και κανονικούς όρους της Εκκλησίας.
Ο οικουμενισμός αμφισβητεί τους ι΄ και με΄ Ιερούς Αποστολικούς Κανόνες, οι οποίοι καταδικάζουν τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός δε δύναται να συμμετάσχει σε ένα κίνημα, το οποίο επιδιώκει, με το αποκλειστικό του πνεύμα, να ισοπεδώσει τους ορθοδόξους με τους αιρετικούς, αμφισβητώντας τις Ορθοδόξους Οικουμενικές και Τοπικές Συνόδους, με βάση των οποίων κατοχυρώθηκε η Ορθόδοξη διδασκαλία.
Αποσπάει με  αιρετικό τρόπο τα κείμενα του λόγου του Θεού από τα συμφραζόμενά τους.
Προετοιμάζει την Ορθοδοξία για δογματικές αποκλίσεις με σκοπό την «ενότητα» στο όνομα του οικουμενισμού.
Και  πολλά άλλα παρόμοια. Δεν μπορούμε να πουλήσουμε την Αλήθεια και την πίστη και είμαστε πολύ προβληματισμένοι για όλα αυτά που γίνονται.

Σεβασμιώτατοι, σεβαστοί πατέρες, οσιολογιώτατοι και οσιολογιώτατε, αγαπητοί αδελφοί, 
Δεόμεθα τον αγαθό Θεό μας να μας βοηθήσει να παραμένουμε αληθινοί υιοί της Εκκλησίας του Χριστού, να μην είμαστε αδιάφοροι, να μην γίνουμε προδότες, να μην πουλήσουμε την πίστη, την οποία μας παρέδωσαν όλοι Άγιοι Πατέρες, από τον Χριστό μέχρι τώρα, και οι οποίοι την βίωσαν σε όλη την κανονική και δογματική αγνότητα των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων. Όσοι δεν γνωρίζουν ακόμα την πίστη και την αλήθεια να αποφασιστούν επιτέλους τι είναι – ορθόδοξοι ή αιρετικοί, είναι με τον Πάπα Ρώμης ή με την Αλήθεια του Χριστού, του Σωτήρα ημών, με τις διδασκαλίες της Ορθόδοξης μας Εκκλησίας.
Δεν θα σε πουλήσουμε, Αγία Ορθοδοξία μας, ακόμα και αν χρειαστεί να υποφέρουμε για σένα. Ένα μαρτύριο ήταν η ζωή όλων εκείνων που θυσιάστηκαν για την αγάπη του Χριστού. Είναι η ώρα να πάρουμε απόφαση: θα ομολογήσουμε τον αληθινό Χριστό ή θα ομολογήσουμε τον πρόδρομο του αντιχρίστου.
Αυτή η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» είναι η πιο πονηρή, ληστρική, ψευδής σύνοδος, την οποία οι πιστοί της επαρχίας μου δεν πρόκειται ποτέ να την αναγνωρίσουν. Έχω συμμετάσχει στην προετοιμασία της συνόδου, είναι τρομερό αυτό που προετοιμάζεται˙ διαπιστώνουμε την διγλωσσία της «Μεγάλης» Συνόδου, όμως ξέρουμε ότι ο Θεός είναι ναι ή οὔ (Μτ. 5:37), και γι’αυτό δεν θα την αναγνωρίσουμε ποτέ. Και η κοινή δήλωση από την συνάντηση στην Κούβα του Πατριάρχη Κυρίλλου και του Πάπα, τον αρχιαιρετικό, με τα 30 σημεία που περιέχει, για μένα προσωπικά είναι τα τριάκοντα ἀργύρια του Ιούδα. Γι΄αυτό προσεύχομαι ο Θεός να μας βοηθήσει! Αν χάσουμε τα πάντα στη γη και δεν έχουμε τι να φάμε, τι να πιούμε, τίποτε δεν είναι, όμως, αν χάσουμε την πίστη, χάσαμε τα πάντα. Αν χάσουμε την Αλήθεια των Αγίων Πατέρων, την οποία μας την παρέδωσαν, και αν χάσουμε την αληθινή Εκκλησία, πού αλλού θα σηκώσουμε μετά τα χέρια μας στον πόνο μας και που να προσευχόμαστε; Σε ποιον «θεό» θα προσεχόμαστε πλέον, αν προδώσαμε και πουλήσαμε τον Θεό μας; Αυτοί θέλουν τον οικουμενισμό, επειδή αποβλέπουν να κερδίσουν τον χριστιανικό κόσμο, και όμως τόση ταραχή προκάλεσε ο οικουμενισμός στην Εκκλησία μας! Τους χριστιανούς δύναται να τους επαναφέρουμε στην Εκκλησία μόνο και μόνο με την ομολογία της Αλήθειας και με την μετάνοια. Επίσης μόνο με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατόν να είμαστε ένα, αδελφοί μου στην αληθινή πίστη, η οποία μας δόθηκε άπαξ διά παντός.
Ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία σας, σας αγαπάμε πολύ! Σας ευχαριστώ ακόμα μια φορά για την ομολογία της αγίας Αλήθειας. Ο Θεός δεν θα μας αφήσει. Δεν κάνουμε επιδείξεις υπερηφάνειας, δεν θέλουμε να αναδείξουμε τίποτε άλλο παρά μόνο την Αλήθεια των Αγίων Πατέρων, τους οποίος το ε΄ σημείο της κοινής δήλωσης της Κούβας τους κατηγορεί, όλους του Αγίους Πατέρες και τους προγόνους μας εδώ και δέκα αιώνες, επειδή τάχα λόγω των αμαρτιών και λαθών τους, σήμερα οι δύο Εκκλησίες δεν έχουν ευχαριστιακή κοινωνία. 
Αδελφοί μου, δεν υπάρχουν περισσότερες Εκκλησίες, υπάρχει μόνο η μια Εκκλησία του Χριστού, της οποίας η κεφαλή είναι ο Χριστός. Να παραμείνετε σε αυτή την Εκκλησία και ο Χριστός θα παραμείνει μαζί σας.
Σας ασπαζόμαστε τα χέρια, χαιρόμαστε την ορθόδοξη μας κοινωνία. Να είστε ενωμένοι στο πνεύμα της Αλήθειας, θα είμαστε μαζί σας με όλη την αγάπη μας και σας διαβεβαιώνουμε ότι θέλουμε να ομολογήσουμε την Αλήθεια. Στις τοπικές μας συνόδους δεν έχουμε καμία εξουσία, δεν μας δίνει κανείς σημασία, γι’ αυτό για μας είναι πολύ δύσκολο και ζητάμε ταπεινά τις ιερές σας προσευχές για να τηρήσουμε την αληθινή πίστη. 
Αμήν.


† Λόγγινος, Επίσκοπος Μπάντσεν και Βικάριος της Επαρχίας του Τσέρνοβιτς



ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ LOVECH ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ κ. ΓΑΒΡΙΗΛ

(Αντιπροσωπεύτηκε από τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Ματθαίο Βουλκανέσκου),
στη Θεολογική και Επιστημονική Ημερίδα με θέμα: «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες.

ΕΠΑΡΧΙΑ LOVECH
ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ

Αγαπητέ εν Χριστώ Μητροπολίτα Σεραφείμ

       Σας εύχομαι να έχετε μια ευλογημένη Αγία Τεσσαρακοστή.
       Παρακαλώ, βρείτε επισυναπτόμενη την Αγγλική μετάφραση της επιστολής μου προς τον Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Νεόφυτο η οποία περιέχει τις αντιρρήσεις μου έναντι του εγγράφου με τίτλο: «Σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο», το οποίο είναι προγραμματισμένο να συζητηθεί στην μέλλουσα Μεγάλη και Αγία Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Παρέχω σαφή εξουσιοδότηση στον άγιο Μητροπολίτη Πειραιώς όπως παρουσιάσει την επιστολή μου στην οποία αναφέρθηκα προηγουμένως, στο συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στις 23 Μαρτίου στην Αθήνα με σκοπό να συζητηθούν θέματα σχετικά με την Μεγάλη και Αγία Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΟΥΚΛΓΑΡΙΑΣ κ. ΝΕΟΦΥΤΟ

Με αδελφική εν Χριστώ αγάπη
Ο Μητροπολίτης Lovech
Γαβριήλ  
(Παναγιώτατε,
Έλαβα την από 02.03.2016 επιστολή σας, (απ. Αριθμ. 197), μαζί με τα εγκεκριμένα κείμενα, τα οποία πρόκειται να συζητηθούν στην επερχόμενη Μεγάλη και Αγία Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία είναι προγραμματισμένη να λάβει χώρα μεταξύ 16 και 27 Ιουνίου τρέχοντος έτους στην Ορθόδοξη Ακαδημία της νήσου Κρήτης. Η απόφαση να αποσταλούν ηλεκτρονικά αυτά τα κείμενα ελήφθη σε συνάντηση όλων των μελών της Αγίας Συνόδου στις 6.2.2012, (αρ. πρωτοκόλλου 4).
Δυστυχώς, δεν ήμουν σε θέση να συμμετάσχω στις διασκέψεις της 5ης και 6ης.Φεβρουαρίου εξαιτίας σοβαρών προβλημάτων υγείας. Ως ποιμενάρχης θεωρώ δικαίωμα αλλά και χρέος μου να θέσω υπ’ όψιν σας ορισμένες έντονες ενστάσεις σχετικά με ένα από τα έγγραφα, τα οποία αναφέρονται παραπάνω και το οποίο τιτλοφορείται: «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ».

Αναφορικά με τη σελίδα 4:
Η Ορθόδοξη Εκκλησία πάντοτε κατανοούσε την «ένωση των πάντων» “union of all”, με την έννοια ότι εκείνοι, οι οποίοι έχουν εκτραπεί στην αίρεση ή στο σχίσμα, πρέπει πρώτα απ’ όλα να επιστρέψουν στην Ορθόδοξη Πίστη και να δηλώσουν υπακοή στην Αγία Εκκλησία και τότε μόνον μπορούν να γίνουν δεκτοί στην Εκκλησία, δια της μετανοίας.
Αναφορικά με τη σελίδα 5:
Στο σημείο 5 πρέπει να καταστεί σαφές, ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία η κοινωνία και ενότητα μεταξύ των χριστιανών ουδέποτε χάθηκαν και, δεδομένου ότι η Εκκλησία θα συνεχίσει να υπάρχει ως το τέλος του κόσμου, καθώς είπε ο Κύριος ότι ‘πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής’, της Εκκλησίας Του, έτσι επίσης αυτή η κοινωνία και ενότητα  θα υπάρχουν για πάντα. 
Αναφορικά με τη σελίδα 6,σελίδα 16 και άλλες:
Εκτός από την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν υπάρχουν άλλες Εκκλησίες, παρά μόνον σχίσματα και αιρέσεις κι επομένως, το να ονομάζονται αυτές οι τελευταίες «εκκλησίες» είναι εντελώς εσφαλμένο, από θεολογικής, κανονικής και δογματικής πλευράς.
Αναφορικά με τη σελίδα 12:
Η δήλωση ότι «στόχος όλων των θεολογικών διαλόγων είναι η πλήρης αποκατάσταση της ενότητας εν αληθή πίστει και αγάπη» είναι εντελώς λανθασμένη και απαράδεκτη, διότι θα έπρεπε να επισημανθεί σαφώς ότι η επιστροφή στην αληθινή πίστη αφορά στους αιρετικούς και σχισματικούς και σε καμία περίπτωση δεν αναφέρεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία. 

Δόξα τω Θεώ, το 1998 η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία αποχώρησε από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και με τον τρόπο αυτό εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για τις πράξεις αυτού του Οργανισμού, δεδομένου ότι η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να είναι μέλος ενός τέτοιου οργανισμού, όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται ως «μία από πολλές άλλες ή ως κλάδος της μίας εκκλησίας, ο οποίος δια του παγκοσμίου αυτού συμβουλίου αναζητά τρόπους και αγωνίζεται για την αποκατάστασή της». 
Υπάρχει Ένας Κύριος, υπάρχει Μία Εκκλησία, όπως ορίζει το Σύμβολο της Πίστεως.  
Παναγιώτατε, εάν αυτά τα κείμενα δεν διορθωθούν, θα νομιμοποιήσουμε μία αιρετική διδασκαλία και πρακτική αποδοχής αιρετικών και σχισματικών, χωρίς εκείνοι να γίνουν αληθινά μέλη της μίας Αγίας, Ορθόδοξης, Αποστολικής Εκκλησίας.  

+ Μητροπολίτης Γαβριήλ του Λόβετς 


ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ π. ΣΑΒΒΑ ΜΟΝΑΧΟΥ

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Άγιε Πειραιώς, Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς, σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.

        Με την χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού μας και της Υπεραγίας Θεοτόκου απευθύνουμε ως Αγιορείτες Μοναχοί, ταπεινά το  μικρόν ένθερμον χαιρετισμό μας σ’ αυτή την Ομολογιακή Ημερίδα. Είναι δε για μας ιδιαίτερη η τιμή να συμμετέχουμε σ’ αυτή τη θεοφιλή σύναξη συναμμιλώμενοι εις τον καλόν αγώνα εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού με τόσους σπουδαίους, γνωστούς αλλά αφανείς αγωνιστές πατέρες και αδελφούς, οι οποίοι επί δεκαετίες τώρα εν απτοήτω φρονήματι και στεντορία φωνή, παρά τις όποιες μεθοδεύσεις για την σιωπή τους, διακηρύττουν ότι εμμένουν ευλαβώς και ασπάζονται θυσιαστικώς απαραχάρακτη και ανόθευτη έως κεραίας την πατροπαράδοτη Αποστολική Πίστη μας , κάτι εις το οποίο, για να είμαστε ειλικρινείς, θα έπρεπε να ηγείται αναντίρρητα το Άγιον Όρος, ο προμαχώντας και το φρούριο της Ορθοδοξίας, εφόσον άλλωστε ανέκαθεν στη διαχρονία της Εκκλησιαστικής Ιστορίας ο  Μοναχισμός πρωτοστατούσε στην καταπολέμηση των θεοστυγών αιρέσεων. Και εμείς λοιπόν φέροντες τον βαρύ τίτλο των Αγιορειτών Πατέρων, αν και συναισθανόμαστε ότι υπολειπόμεθα κατά πολύ της θαυμαστής ασκητικής πολιτείας των προγενεστέρων πατέρων μας, όμως στοιχούντες και επόμενοι αυτοίς, ως και αυτοί επιποθούντες την σωτηρία μας εν αληθεία, διατρανώνουμε σήμερον ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι δεν θα αποδεχτούμε τίποτε το μεταπατερικό, τίποτε που να μη συμφωνεί με τις 9 οικουμενικές Συνόδους και τις κατά τόπους ορθόδοξες τοιαύτες και συνελόντι ειπείν με την ιερά Παράδοπση της Μιας Αγίας καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, την οποίαν ο Κύριος και Σωτήρ ημών Ιησούς Χριστός περιποιήσατο δια του ιδίου αίματος. Κατά τον μέγαν Απόστολον Παύλον επαναλαμβάνουμε επιγραμματικά προς κάθε καλοπροαίρετο πιστόν:  «και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζεται ημίν παρ’ ο ευηγγεισάμεθα υμίν, ανάθεμα έστω». Στην περίπτωση λοιπόν, που υπερψηφισθούν οι αντορθόδοξες θέσεις των προς ψήφιση προσυνοδικών κειμένων και κυρίως η παροχή εκκλησιαστικότητας στην αίρεση του παπισμού και στην πανσπερμία των προτεσταντικών ομολογιών, που εκθεμελιώνουν το ορθόδοξο δόγμα και την ιεράν Παράδοσιν, όχι μόνον δε θα τις ακολουθήσουμε, αλλά χρεωστικώς κατά τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας και με την βοήθεια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της Παναγίας, θα διακόψουμε το μνημόσυνον όλων αυτών που θα συμμαχήσουν με τις αιρετικές θέσεις και τον παναιρετικό Οικουμενισμό.  Τα εκατό χρόνια οικονομίας και ανοχής απέναντι σε οικουμενιστές – ψευδαδέλφους και κακόφρονες είναι υπεραρκετά. Η ζημία που έχει προκαλέσει αυτή η ψευδεπίγραφη οικονομία στο Ορθόδοξο κριτήριο κλήρου και λαού είναι τεραστίων διαστάσεων. Στο Άγιον Όρος έχομε την διαχρονική και αγιοπνευματική παράδοση, δια της οποίας μας υποδεικνύουν οι Αγιορείτες πατέρες πως εφαρμόζεται εν τη πράξη ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Οικουμενικής Συνόδου, δηλαδή η διακοπή μνημοσύνου, όταν κηρύττει αίρεση ένας επίσκοπος γυμνή τη κεφαλή. Υπενθυμίζουμε ότι το Άγιον Όρος από το 1924 έως το 1974 είχε διακόψει την μνημόνευση του Πατριάρχου, λόγω της εισαγωγής της παναιρέσεως του Οιουμενισμού, δια της αλλαγής του ημερολογίου και της άρσεως των αναθεμάτων επί πατριαρχίας Αθηναγόρου.
       Σήμερα τα βλέμματα όλων των πιστών, αλλά και του Φαναρίου ως και αυτής της Ελλαδικής Εκκλησίας είναι στραμμένα σε αυτήν την ημερίδα που φιλοδοξεί ευσεβώς να αντιστρατευτεί εις την εγειρόμενην λαίλαπα των καινοτομιών της αμωμήτου Πίστεώς μας. Η απάντηση όλων μας στην μέλλουσα Μεγάλη Σύνοδο και στις αντορθόδοξες μεταρρυθμίσεις που ετοιμάζουν ο Οικουμενικός Πατριάρχης και οι οικουμενιστές ιεράρχες και θεολόγοι, ας είναι αυτή των Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής προς τον Πάπα Πίον τον Θ΄το 1848: «παρ’ ημίν ούτε Πατριάρχαι ούτε Σύνοδοι ηδυνήθησαν ποτέ εισαγαγείν νέα, διότι υπερασπιστής της Θρησκείας εστί αυτό το σώμα της Εκκλησίας ήτοι αυτός ο λαός, όστις εθέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και ομοειδές των Πατέρων αυτού».
       Ευχαριστώ για την τιμή και την αγάπη σας δια τα ευήκοα ώτα προς τον ταπεινόν χαιρετισμό μας και εξαιτούμενος τις άγιες ευχές όλων σας, εύχομαι ολοψύχως καλή επιτυχία στην ημερίδα, αναμένοντας με ενδιαφέρον τα ομολογιακά σας πορίσματα.
Γέρων Σάββας Λαυριώτης
Δημοσίευση σχολίου