Translate

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1204 - Η ΜΑΥΡΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣ



12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1204 - Η ΜΑΥΡΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ  ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣ

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
12 Απριλίου 1204, η θλιβερή μέρα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους. Οι Παπικοί εγκληματίες που αποκλήθηκαν Σταυροφόροι, λεηλάτησαν Ιερούς Ναούς, λεηλάτησαν Άγιες Τράπεζες, έκλεψαν Άγια δισκοπότηρα, έκλεψαν καλύμματα των Αγίων Τραπεζών, έκλεψαν Άγια Λείψανα, έκλεψαν Ιερά άμφια των Ορθοδόξων Ιερέων, έκλεψαν Άγιες Εικόνες και τόσα άλλα κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.  Όλα τούτα ήταν η  απαρχή για να καταδυναστεύσουν τους Ορθόδοξους οι αιρετικοί Παπικοί…του άλλου ‘’πνεύμονος’’, τα χρόνια που ακολούθησαν.

Μαύρη μέρα, η μέρα τούτη, που οι Παπικοί εγκληματίες, με τα άλογα εισέρχονταν στους Ιερούς Ναούς για να φορτώσουν τα κλοπιμαία.  Έκλεψαν Αρχιερατικούς θρόνους, Ιερούς άμβωνες  μέχρι και θύρες Ναών  οι σταυρωτές Σταυροφόροι της Ρωμιοσύνης. Έκλεψαν τα καλύμματα των Αγίων Τραπεζών.  Αφαίρεσαν πολύτιμους λίθους από τα Άγια δισκοπότηρα.  Τα Ιερά άμφια των Ορθοδόξων Ιερέων τα τοποθετούσαν στις ράχες των αλόγων. Λεηλάτησαν χωρίς κανένα σεβασμό οι αιρετικοί Παπικοί τις εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης.

Η ασέβεια των αιρετικών Παπικών Σταυροφόρων δεν είχε όρια.   Ξεπέρασαν σε κάποιες ενέργειες και τους Τούρκους ακόμα.  Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο δυτικός Σερ Έντουϊν Πήαρς, στο σύγγραμμά του «Η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204.  Iστορία της 4ης Σταυροφορίας», μια πόρνη κάθισε στη Πατριαρχική καθέδρα και τραγουδούσε άσεμνο τραγούδι προς τέρψη των στρατιωτών.  Τέτοια ήταν η ασέβεια των αιρετικών Παπικών Σταυροφόρων. «Η λαγνεία των στρατιωτών, δεν φείσθηκε ούτε των κοριτσιών, ούτε των αφιερωμένων στο Θεό παρθένων » τονίζει ο Σερ Έντουϊν Πήαρς. 

Η λεηλασία ήταν ανελέητη.   Όπως επίσης αναφέρει ο Σερ Έντουϊν Πήαρς,  ο αριθμός των τραυματιών και των νεκρών ήταν ‘’χωρίς τέλος και μέτρο’’.  «Άρχισε η σφαγή χωρίς διάκριση», αναφέρει κατόπιν  «Οι εισβολείς δεν λυπόταν ούτε τις γυναίκες και τους γέροντες.  Ποτέ στην Ευρώπη δεν είχε πραγματοποιηθεί μια τόσο συστηματική και ανελέητη λεηλασία. Ποτέ στρατός Χριστιανικού κράτους δεν είχε λεηλατήσει μια πόλη με τόσο βάρβαρο τρόπο, όσο εκείνος με τον οποίο λεηλάτησαν την πόλη εκείνοι οι στρατιώτες του Χριστού».  

Αν είναι δυνατό οι αιρετικοί Παπικοί εγκληματίες που αποκλήθηκαν Σταυροφόροι, να καλούνται ‘’στρατιώτες του Χριστού’’. ‘’Ευσεβείς ληστές’’ τους αποκαλεί ειρωνικά ο ιστορικός συγγραφέας Γκούντερ.  Αυτοί ήταν όντως «ασεβείς αλήτες», για να ανασκευάσομε την έκφραση του Γκούντερ.  Τα χρόνια που ακολούθησαν κατέδειξαν και τη στάση του άλλου ‘’πνεύμονος’’ απέναντι στους Ορθόδοξους.  Η αποκοπή των Παπικών από την Εκκλησία, όπως έχει αποδειχθεί, είχε και άλλες δυσάρεστες συνέπειες, με προεξάρχουσα την εχθρότητα απέναντι στους Ορθόδοξους.  Η Ιστορία γέμει παραδειγμάτων τέτοιων συμπεριφορών.


ΟΙ ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΝΟΙ ΙΔΡΥΟΥΝ ‘’ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ’’ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

(Αποτελουμένη από Παπικούς μοναχούς από όλο τον κόσμο)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Η Vatican insider, ημερομηνίας  6 Απριλίου  2016, σε κείμενο που υπογράφεται από ‘’Vatican insider staffRome’’ και τιτλοφορείται «Τουρκία : Μια νέα αδελφότητα Φραγκισκανών γεννιέται στη Σμύρνη», αναφέρει ότι οι Φραγκισκανοί ιδρύουν αδελφότητα στη Σμύρνη.  Όπως αναφέρεται, η Παπική αυτή ‘’αδελφότητα αποτελείται από μοναχούς απ’ όλο τον κόσμο και θα πλαισιώσει μια ήδη υπάρχουσα στην Κωνσαντινούπολη’’.  Προς τι η αναγκαιότητα της ίδρυσής της, στην ματωβαμμένη γη της Σμύρνης;  Οι ίδιοι προβάλλουν ως κύριο λόγο ίδρυσης Παπικής αδελφότητας Φραγκισκανών στη Σμύρνη, «την ανάπτυξη του οικουμενικού και διαθρησκειακού διαλόγου».

Προτάσουν επίσης την προσέγγιση με τους ‘’ μουσουλμάνους αδελφούς’’ όπως τους καλούν.  Η έγνοια τούτη  έλκει διαφοροτρόπως την καταγωγή από παλαιά, από τότε που ο αιρετικός Πάπας Ρώμης, το έτος 1922 διεκδίκησε το ‘’Πρωτείο’’ αποστολής συγχαρητηρίου τηλεγραφήματος στον Κεμάλ Ατατούρκ, το οποίο τελικά και κατάφερε.  Ο ‘’αδελφός’’ της Ρώμης σε μια έκφραση ‘’συμπάθειας’’  ή μάλλον η ‘’έγνοια’’ του άλλου ‘’πνεύμονος’’, για την πονεμένη Ρωμιοσύνη.

Όπως προαναγγέλλεται «Μεταξύ των διαφόρων ετήσιων δραστηριοτήτων, είναι : «η Εβδομάδα Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα, ανταλλαγή και επισκέψεις σε μουσουλμάνους αδελφούς κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, μια σταθερή πορεία προς τον οικουμενικό και διαθρησκειακό διάλογο,...μια διαθρησκειακή συνάντηση προσευχής στο πνεύμα της Ασίζης, καθώς και διάφορες άλλες δραστηριότητες στην τοπική Εκκλησία».  Δεν είναι ο Πάπας Βενέδικτος XVI, που πριν οκτώ χρόνια προσευχήθηκε στο Μπλε Τζαμί και το  επανέλαβε πανομοιότυπα και ο  Πάπας Φραγκίσκος;

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι Παπικοί Φραγκισκανοί μοναχοί έγιναν  αρωγοί στην ουνιτική δολιότητα   Όπως αναφέρει ο Μητροπολίτης Αθανάσιος Γιέφτιτς στο βιβλίο του ‘’Ουνία - Χθες και σήμερα, «στα 1641 ο έπαρχος των Φραγκισκανών στη Βοσνία, ο Φρα Μάρτιν, γράφει στην Congregatio στην Ρώμη ότι εργάζεται για τον προσηλυτισμό των Σέρβων όλης της Βοσνίας.  Στις ακτές της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, ο αρχιεπίσκοπος του Ντουμπρόβνικ δούλεψε επίσης για τον προσηλυτισμό των Ορθοδόξων Σέρβων, ώστε στις 12 Μαΐου 1692 να αναφέρει στην ‘’ Congregatio’’ ότι έχει προσηλυτίσει πολλούς Σέρβους σχισματικούς και έδιωξε από τα εδάφη του δύο Σέρβους Επισκόπους που είχαν ζητήσει εκεί καταφύγιο από τους Τούρκους.  Με τον ίδιο τρόπο, ο Αποστολικός Νούτσιος για τη Δαλματία, ο Τζιοβάννι Πασκουάλε, γράφει στις 18 Αυγούστου 1641 ότι επισκέπτεται συχνά τους Σέρβους και τους προσηλυτίζει στη ρωμαιοκαθολική πίστη ή στην ουνιτική εκκλησία».

Επίσης η Ανδριανούπολη γνώρισε αυτή την αρωγή των Φραγκισκανών στην ουνιτική προπαγάνδα.  Όπως αναφέρεται σε κείμενο του Ερευνητικού Κέντρου ‘’Ανδριανούπολις’’ σε κείμενο που τιτλοφορείται ‘’Καθολικισμός και Ουνία στην Ανδριανούπολη από τα μέσα του 19ου αι.’’, «Κατά τις Βουλγαρικές πηγές, η έναρξη της ουνιτικής προπαγάνδας στην Ανδριανούπολη σημειώνεται με την εγκατάσταση ομάδας Πολωνών Ρεσουρρεκσιονιονιστών που βοηθούνταν από Φραγκισκανούς και από αδελφές του Ελέους» (andrianoupolis-orestiada.blogspot). 

Προς τι λοιπόν η τόση έγνοια των Παπικών για ίδρυση αδελφότητας Φραγκισκανών στην Σμύρνη και μάλιστα «από μοναχούς απ’ όλο τον κόσμο», όπως αναφέρουν;