Translate

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, MIA ΠΡΩΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΠΕΦΙΠ κ. ΙΩΑΝΝΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΔΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ



MIA ΠΡΩΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΠΕΦΙΠ κ. ΙΩΑΝΝΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΔΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ




Φίλοι των Πολυτέκνων Λυπούμαστε για την ανάμειξη του ονόματος του μακαριστού Γέροντος π. Νικοδήμου Μπιλάλη, ιδρυτού της Π.Ε.ΦΙ.Π. στη διαμάχη αυτή. Ο μακαριστός Γέροντας σεβόταν τον Άγιο Παΐσιο και τον συμβουλευόταν σε πολλά θέματα. Η συγκεκριμένη επιστολή του Αγίου Παϊσίου έχει γραφτεί από τον ίδιο πριν από πολλά χρόνια (1987) κι είχε όλο το χρόνο μέχρι και την κοίμησή του να την αναιρούσε, εάν νόμιζε ότι δεν τον εξέφραζε. Αντί αυτού τα ίδια περίπου έχει πει προφορικώς πάρα πολλές φορές, τα οποία είναι καταγεγραμμένα στα βιβλία που κυκλοφορούνται. Προσωπικά και σε μένα τα ίδια περίπου είχε πει σε μιά επίσκεψή μου στην Παναγούδα. Τώρα, εάν το κείμενο ήταν του π. Νικοδήμου ή όχι δεν το γνωρίζουμε, ούτε έχει και μεγάλη σημασία, γιατί όπως προείπαμε ο Άγιος συμφωνούσε. Πάντως εάν ήταν πράγματι του π. Νικοδήμου, γνωρίζοντας την άριστη γνώση της ελληνικής γλώσσας, που είχε, σίγουρα δεν θα είχε ορθογραφικά λάθη. Κι αυτό αποδεικνύεται από τη δημοσίευση του κειμένου του Αγίου Παϊσίου στο Περιοδικό μας («Πολύτεκνη Οικογένεια», αρ. 34/1987), όπου και ο π. Νικόδημος έχει διορθώσει τα ορθογραφικά λάθη. Όπως και να έχει, ο Άγιος Παΐσιος δεν ήταν κανένας "ανόητος" για να δέχεται απόψεις που δεν πίστευε και εάν κάποιος τον "κορόιδεψε", κάποια στιγμή με τη Χάρη του Θεού θα το καταλάβαινε και αμέσως θα άλλαζε την άποψή του. Αντίθετα ο Όσιος μέχρι τέλους είχε την ίδια άποψη για το θέμα. Δεν είναι πρόθεσή μας να μπούμε στην ουσία του θέματος, είναι όμως κρίμα να εμπλέκεται το όνομα ενός κεκοιμημένου, του π. Νικοδήμου, που δεν έχει τη δυνατότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Με πολλή τιμή Ιωάννης Θαλσσσινός, διευθ. Π.Ε.ΦΙ.Π.
Με πολλή τιμή Ιωάννης Θαλσσσινός, διευθ. Π.Ε.ΦΙ.Π.


Ἀγαπητέ κύριε Ἰωάννη Θαλασσινέ Χαῖρε! 

1ον. Γιατί νά λυπάστε γιά τήν ἀνάμιξη (ὑπό ἡμῶν) τοῦ μακαριστοῦ Μοναχοῦ Νικόδημου Μπιλάλη; Ξεκαθαρίσματα ἅγια θέλομε νά γίνωσιν. Μιᾶς καί κάνατε ὅμως ΔΗΜΟΣΙΑ τήν γραπτή παρέμβαση σας (εἰς τήν ἰδιωτική  σελίδα μας εἰς τό Facebook, εισβάλατε ἀδιάκριτα δηλαδή εἰς τόν προσωπικόν μας χῶρον)  ἄς διαλεχθοῦμεν τότε [καί δημόσια] διά νά συμπροβληματισθοῦμεν ἅπαντες. Δέν ἀντιλαμβάνεστε τήν ἐλάχιστον ἀρχική ἀντίφαση καί ἀντινομία στά γραφθέντα σας; Ἀπό τήν μιά μᾶς γράφετε μέ ἀπόλυτη βεβαιότητα τά ἑξῆς: "Η συγκεκριμένη επιστολή του Αγίου Παϊσίου έχει γραφτεί από τον ίδιο πριν από πολλά χρόνια (1987) ". Ἐνῶ ἀπό τήν ἀλλή στήν προέκταση τοῦ λόγου σας, μᾶς γράφετε: "Τώρα, εάν το κείμενο ήταν του π. Νικοδήμου ή όχι δεν το γνωρίζουμε, ούτε έχει και μεγάλη σημασία".

Προκείπτουσιν μερικά ζητήματα ἀπό τίς δύο αὐτές θέσεις σας: Τελικά τήν ἔγραψε, ὁ Γέροντας Παΐσιος (γ.Π. εἰς τό ἑξῆς), ἤ μήπως τήν ἀντίγραψε ἀπό τόν γ. Νικόδημο (γ.Ν. εἰς τό ἐξῆς); Ἀπό τήν μιά μᾶς δηλώνετε μέ βεβαιότητα ὅτι τήν ἔγραψε ὁ γ. Π., ἀλλά ἔχετε μᾶλλον κάποιες ἀμφιβολίες ἄν ἡ ἐπιστολή, ἦτο ἤ ὄχι, τοῦ πατρός Νικοδήμου;! Τό ἄν δέν γνωρίζετε ἐσεῖς προσωπικά διά τήν ἐπιστολή ("ΣΗΜΕΙΑ τῶν ΚΑΙΡΩΝ"), ἄν ἦτο ἤ ὄχι, τοῦ γ.Ν., εἶναι ἕνα ἄλλο ζήτημα, μιᾶς καί ἐπίσημα κυκλοφορεῖ κοτζάμ ἐπώνυμο Θεολογικό ἀντιρρητικό βιβλίο, τό ὁποῖον, ἐπεξηγεῖ μέ πάσα σαφήνεια τό Ἱστορικόν (ἀλλα καί Θεολογικόν) πλαίσιον τῆς ἀμφιλεγόμενης ἐπιστολῆς καί φωτογραφίζει (ἀνώνυμα μέν) τόν λόγιο Μοναχό Νικόδημο Μπιλάλη. Ἐσεῖς κύριε Ἰωάννη μου, ἴσως δέν τό γνωρίζετε, ἀλλά τό σύμπαν ὅλο τό γνωρίζει. (Ἄς μή κρυβόμαστε δηλ. πίσω ἀπό τά δακτυλάκια μας ἤ καί νά στρουθοκαμηλίζομε ἀνόητα). Γιά ἀρκετούς ὅμως Χριστιανούς (ἐπειδή ἐρωτοῦσιν εὔλογα καί λογικά) , ἔχει μεγάλη σημασία νά ἀποσαφηνισθεῖ τελεσίδικα, ἄν εἶναιὄχι, τοῦ Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου. Πιθανόν νά ὑφίστατο σημαίνων λόγος [ἐντός τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Κοινότητας] διά νά γίνεται θέμα. Πέραν τοῦ ὅτι ὁ γ. Π. σαφῶς καί φαίνεται νά συμφωνοῦσε μέ τίς θέσεις τοῦ μοναχοῦ Νικοδήμου. Ἄν ἦτο [πράγματι] ἐσφαλμένες οἱ Ἐσχατολογικές καί Ἀντιχριστολογικές θέσεις τοῦ ἁγίου πατρός Παϊσίου πολλῶ μᾶλλον θά ἦτο ["θεολογικα"] καί τοῦ μακαριστοῦ πατρός Νικοδήμου καί πάντων τῶν πνευματικῶν ἀπογόνων τους. [Ἔτσι δέν ὑπάγει, χαρισματικῶς, ἡ πνευματική διαδοχή ὑπό τῆς πνευματικῆς πατρότητος;]


Ἀλλά καί ἔπειτα, μᾶς ἀποκαλύπτετε τά ἑξῆς ἐνδιαφέροντα: "αποδεικνύεται από τη δημοσίευση του κειμένου του Αγίου Παϊσίου στο Περιοδικό μας («Πολύτεκνη Οικογένεια», αρ. 34/1987), όπου και ο π. Νικόδημος έχει διορθώσει τα ορθογραφικά λάθη"... προσωπικά ἀπορῶ, διά τίνα ἀκριβῶς λόγον ἔκανε [φιλολογική] παρέμβαση εἰς τήν ἐπιστολη τοῦ γ. Παϊσίου; [Δέν (!) ἔχομε μήπως μελετήσει ἀνορθόγραφες ἐπιστολές του ὁσίου Γέροντος;] Ἄν ὁ Μοναχός Νικόδημος Μπιλάλης ἔκανε παρέμβαση στά ὀρθογραφικά της, καί εἴχε τέτοια ἰδιαίτερη σχέση καί θάρρος μέ τόν γ.Π. ποιός δύναται νά μᾶς ἀποδείξει, ὅτι δέν ἔκανε ἀνάλογη παρέμβαση [και ἔτσι πιθανόν νά ἀλλοίωσεκαί νά διόρθωσε] σέ θεολογικά σημεῖα της δηλ. στό περιεχόμενο καί τῆς οὐσίας ἐπιστολῆς;(!) 
Δύνασθε νά μᾶς ἀποστείλετε ἕνα περιοδικό σας τοῦ 1987 μέ τήν ἐπιστολή τοῦ πατρός Παϊσίου διά τήν ἔρευνα μας;

2ον. Ἀξιότιμε κ. Ιωάννη Θαλασσινέ, θά ἔχετε ὑπόψιν σας τήν λαϊκή παροιμία, ὅτι γιά νά φᾶς ὁμελέτα, πρέπει νά σπάσωσιν καί μερικά αὐγά; Σκοπός μας δέν εἶναι νά κανιβαλλίζομε ἁγίες κεκοιμημένες ψυχές ἤ νά τίς κακολογοῦμε. Ἔρευνα θεολογική κάνουμε. Ἐλπίζω νά ἀντιλαμβάνεστε τί ἐννοούμε. Οὐδέποτε ὑπαινιχθήκαμε ὅτι ὁ Γέρων Παΐσιος ἦτον κανένας "ἀνόητος" ὡς ἐσεῖς μᾶς γράφετε. Αὐτά εἶναι προσωπικές καί ὑποκειμενικές ἐκτιμήσεις σας. Ἄρα λοιπόν, ὅσο καί νά θλιβόμαστε [ἅπαντες] διά τήν ἀμφιλεγόμενη καί πλανημένη κατάσταση-ἀκαταστασία τῆς ταλαίπωρης τέλος πάντων ἐπιστολῆς "ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ" θά πρέπει νά ξεκαθαρίσομε τήν σήμερον ἐπί τέλους μερικά πράγματα: Ἔχετε διόλου μελετήσει τήν θεολογική ἀναίρεση [καί ἀνασκευή] τῆς ἐπιστολῆς τοῦ γ.Π.; Ἔχετε μελετήσει ἔστω τό ἱστορικόν πλαίσιον τό ὁποῖον [ὁ συγγραφεύς] φωτογραφίζει τόν Γέροντα Νικόδημο; Τό βιβλίον εἶναι τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν πατρός Βασιλείου Βολουδάκη. Ὑποθέτω, ὅτι χείλη Πνευματικοῦ ἱερέως οὔ ψεύδονται(;!). Ἤ μήπως κάνω λάθος; Ἐξάπαντος προσωπικά, ὡς ἐν δυνάμει Πατρολόγος ἐρευνητής, μέ τά σωρηδόν στοιχεία ὑπό ἔρευνα καί τήν ἐνδελεχή μελέτη, δέν ἔχω καταλήξει σέ τελικά συμπεράσματα. Εἶναι δύσκολον τό θέμα τό ὁμολογῶ. Ὅταν θά καταλείξω θά βγάλω καί διάγγελμα ex cathedras (!) μή βιάζονται λοιπόν οἱ συκοφάνται καί κατηγόροι μας.

Ἔχομεν δηλαδή, κάμποσον ὑλικόν, διά ζύμωμα ἀκόμη.

3ον. Μάλιστα μετά ἀπό δεύτερες καί τρίτες σκέψεις, μιᾶς καί ἀναμένομεν νά ἐξελιχθεῖ ὁ διάλογος μας [γράφομεν ἑτεροχρονισμένα, λίγο πιό ἀργᾶ, εἰς τό ἰδιωτικό μας προφίλ στό Facebook]  μέ τόν σεβαστόν διευθυντή τῆς ΠΕΦΙΠ κύριον Ἰωάννη Θαλασσινόν: ἔχω τόν λογισμόν ἀδελφοί καί πατέρες, ὅτι ἔχει μεγάλη σημασία (ἄρα μᾶλλον διαφωνῶ διά τήν συγκεκριμένη ὑποτίμηση τοῦ, σ΄αὐτό τό σημεῖον) νά ἐξακριβώσουμε, μέ πάσα ἀκρίβεια, ἄν ὄντως ἡ ἀμφιλεγόμενη ἐπιστολή "ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ" ἦτον τοῦ Ἁγίου γ. Παϊσίου, ἤ τοῦ γ. Νικοδήμου Μπιλάλη· διότι, κατά πρῶτον: θά φανερωθεῖ μέ μεγάλη ἔνταση, ἡ ἀλήθεια τοῦ πράγματος, ὥς πρός τήν δικαία ἀντιρρητική καί ἀμυντική-εὔλογη-στάση τοῦ σεβαστοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου τῶν Ἀθηνῶν πατρός Βασιλείου Βολουδάκη.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΙ: Ἔχει δίκαιον ᾆρά γε ὁ ἐν λόγῳ κληρικός π.Β.Β., γιά ὅσα μᾶς καταγράφει,  ὡς πρός τό ἱστορικό πλαίσιον (καί σέ μελλοντική φάση ἐξετάζομε καί τό θεολογικόν πλαίσιο), περί τῆς ἐπιστολῆς, ἤ μήπως εἶναι πλάνες, φαντασίες καί συκοφαντίες του; ᾎρά γε ἔχωσι δίκαιον, μια χοῦφτα Ἁγιορείτες (24 ἤ 34;)  καί ἀντιδράσασιν μέ τέτοιον ἀνηλεή τρόπον κατά τοῦ Κληρικοῦ τῶν Ἀθηνῶν; Ἐπίσης, πιθανόν ἔτσι θά δικαιωθῶσι ὅσοι κατηγοροῦνε καί ἱερο-κατακρίνουνε τόν Πρωτοπρεσβύτερον π. Βασίλειο Β. Μάλιστα θά δικαιωθῶσιν, ὅσοι κρατοῦνε τήν ἐν λόγῳ προβληματική "Ἐσχατολογική" ἐπιστολή, γιά λάβαρον καί σημαία τους, διά τίς Ἀντιχριστολογικές καί Ἐσχατολογικές τους βεβλαμένες καί χαζοβιόληδες ἀνησυχίες. Δέν ξέρω ἄν κοιμόνται καί μπανιαρίζονται καί μαζί της;! Ἐπίσης, θά ἐπιβεβαιωθῶσιν ἀρκετοί, βεβλαμένοι χαζοχριστιανοί καί θά (ἐφ)ἡσυχάσουν, οἱ φανατικοί πού θεωροῦσιν, ἄκουσον-ἄκουσον, ὡς θεόπνευστον καί δῆθεν ἀλάθητον σύγγραμμα τοῦ Πατρός Παϊσίου!

Ἐνῶ κατά δεύτερον καί κύριον λόγον: ἄν ἀποδεικνύεται (πού ἀποδεικνύεται μέ τά σωρηδόν στοιχεία πού ὑφίσταντο, διά ὅσους ἐρευνοῦν καλόπιστα, μέ ἀπώτερο στόχον, τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων) ὅτι ἡ ἐπιστολή "ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ" εἶναι τοῦ μακαριστοῦ Μοναχοῦ Νικόδημου Μπιλάλη, πέφτει καί γκρεμοτσακίζεται, τό κωμικοτραγικόν παραμύθιον, περί τοῦ ἀλάθητου (!) καί τοῦ θεόπνευστου (!) τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς, καί δικαιώνεται βρωντερᾶ ὁ π. Βασίλειος Βολουδάκης, διά τά ὅσα ἀντιρρητικά συνέγραψε διά τό ὅλον ζήτημα. Ἐξάπαντος φαίνεται νά δικαιώνεται ὅμως, ἄνευ τοῦτων, ὑπό τῆς ἱστορίας τῶν πραγμάτων, μιᾶς καί κανένας ἄχρι στιγμῆς δέν ἀναίρεσεν τήν θεολογική πραγματεία καί ἀνασκευήν του. Μά τό κυριώτερον, παίρνομε ὅλοι τό μαθηματάκι μας, νά μή ἱεροκατακρίνομε, νά μή συκοφαντοῦμε εὔκολα καί ἐπιπόλαια Κληρικούς καί θεολόγους τῆς Ἐκκλησίας, ἐπειδή ἔχωσιν τινά ἀμβλύ ἀποδεικτικόν καί θερμόν θεολογικό λόγον ἤ καί τινές ἔλλογες ρωμαλέες ἀντιρρήσεις, κατά συγκεκριμένες καί εἰδικές ἐσφαλμένες θέσεις καί ἀπόψεις τινός ἁγίου Γέροντα... μιᾶς καί ἡ τῷ Ὠντι ἀπόλυτῃ Αὐθεντίᾳ καί Ἀλάθητη Προσωπικότης εἶναι μόνον, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός μας, πράγμα τό ὁποῖον, σαφῶς καί ὑποτιμοῦμεν μέ τίς ἀνεγκέφαλες τάσεις μας, ἐξυψώνοντας ἐπιπόλαια τούς Γέροντες μας ὡς Φραγκόπαπες Γκουρούδηδες, σέ δυσθεώρατα ὕψη, ἐξιδανικευμένα καί εἰδωλικά ὑπερτιμημένα...! Ἄρα λοιπόν ἔχει μεγάλη σημασία, νά μάθομε τήν ἀλήθεια καί ἄς μή τό ὑποτιμοῦμε κ. Θαλασσινέ. Διότι ἡ ἐπιστολή, ἄν εἶναι ὄντως τοῦ μακαριστοῦ μοναχοῦ καί γ. Νικόδημου... ἴσως μόνον τότε νά ἀναγκαστοῦμεν, ἅπαντες, νά ἀπολογηθοῦμεν καί νά ἀλληλοσυγχωρεθοῦμε εἰλικρινῶς, πρός ὅσους ἐσυκοφαντήσαμεν κακόβουλα,  καί ἔπειτα ἅπαντες νά ἀνατρέξομεν ταπεινά εἰς τήν δροσερήν πηγή εἰς τούς Θεοφόρους Πατέρες, πού συνέγραψαν τά περί τῆς Ἐσχατολογίας καί Ἀντιχριστολογίας, καί νά μάθομε τήν κοινή συμπεφωνημένη Διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, καί ὄχι τίς προσωπικές ἀπόψεις ἑνός ἐκάστου, διά τά ἔσχατα, καί ἔτσι θά ξεκολήσομε μᾶλλον, καί ἀπό τήν ἐσφαλμένη ἄποψη τοῦ ἑνός καί μόνον Ἁγίου, ἀδικόντας ἔτσι σωρηδόν ἄλλους ἤ καί τήν Συμφωνία τῶν Πατέρων (Consesus Patrum). Μιᾶς καί στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, δέν ἔχει ἰδιαίτερα σημασία, τί λέγει ἕνας Ἅγιος. Ἀλλά τί ἀπό κοινῶς διδάσκεται, ὑπό τήν Συμφωνία τῶν Θεοφόρων Πατέρων! 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ: Ἐμένα προσωπικά, μέ προβληματίζει βαθιά, καί ἡ σφόδρα, ἀρνητική καί ἀντιρρητική στάσις τοῦ Θεοφόρου Γέροντα Πορφυρίου, κατά τοῦ Ἁγίου γ. Παϊσίου! Αὐτό, διά τίνα λόγον τό ὑποκρύπτωσιν μερικοί; Ἄρα διαφωνοῦν κάμποσοι κατά τῆς ἐν λόγῳ στάσις τοῦ γ.Π. ἀλλά μᾶλλον φοβούνται [τοῦς φανατικούς καί βεβλαμένους] ἵνα ἐκφραστῶσιν! Ἔτσι; Νά ἐκφραστῶσιν τότε καί νά ἐπισημανθῶσιν ἀπό εἰδικούς ἐπιστήμονες τά προβληματικά σημεῖα  τῆς Ἐσχατολογίας τοῦ γ.Π. Κάποιος Μοναχός π. Ἀκάκιος  ἀναλύει μέ ἐξαιρετικό τρόπον τήν ρωμαλέα στάσιν τοῦ γ. Πορφυρίου εἰς ἀνάλογον βίντεο εἰς τό διαδίκτυον. Μᾶλλον δύναμαι νά πῶ, ὅτι ἄχρι στιγμῆς μέ ἀναπαύει πλήρες, ἡ ἀγαπητική καί Εὐαγγελική, ἁπλή προσέγγισις, τοῦ γ. Πορφυρίου διά τό ζήτημα. Ἐνῶ τῷ ὄντι θεωρῶ ἐκ τινάς πρόχειρης μελέτης, ὡς  προβληματική τήν Ἀντιχριστολογική καί Ἐσχατολογική διδασκαλία τοῦ γ.Π. Σέ ὅλα τά ἄλλα ζητήματα, τόν θεωρῶ κορυφαῖον, ἀλλά στήν Ἐσχατολογική του προσέγγιση ΔΕΝ μέ ἀναπαύει, μάλιστα βρίσκω ἀρκετά ὀφέλειμον τήν Πατερική καί Θεολογική Διδασκαλία τοῦ πατρός Βασιλείου Β. πού εἶναι ἀκριβῆς συνέχεια τοῦ ὁσίου Γέροντος αὐτοῦ, τοῦ πατρός Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου. Ὁ ὅσιος Ἐπιφάνιος καί ὁ ἅγιος γέρων Πορφύριος μέ ἀναπαύωσιν τά μέγιστα εἰς πάμπολλα θεολογικά καί πνευματικά ζητήματα.

Ἀξιότιμε κύριε Διευθυντά Ἰωάννη Θαλασσινέ, 

ἀναμένουμε ἀκόμη, τίς ἐπιπρόσθετες καί πολύτιμες παρεμβάσεις, θέσεις, σκέψεις καί προβληματισμούς σας.... ἀναμένομε ὡστόσο νά μᾶς ἀναλύσετε ἐκτενῶς, διατί εἶναι τόσο θλιβερόν το ὅ,τι ὁ π. Νικόδημος Μπιλάλης συνεπλάκην εἰς τό ζήτημα τῆς ἐπιστολῆς... ἀναμένομε νά μᾶς πεῖτε ἄν ὄντως μελετήσατε τό Θεολογικό πόνημα τοῦ π.Β. Βολουδάκη καί ποιά ἡ ἄποψις σας;...

Σᾶς εὐχαριστοῦμε 

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη