Translate

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, H "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΛΙΒΑΝΟΥ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΖΟΡΖ ΚΟΝΤΡ)





H  "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΛΙΒΑΝΟΥ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΖΟΡΖ ΚΟΝΤΡ)



Α΄. Ἔχει πέσει εἰς τήν ἀντίληψη μας ἕνα ἄκρως κακόδοξον καί αἱρετίζον κείμενον τινός ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιόχειας. Τό ἐν λόγῳ κείμενον ἐμπεριέχει σαφῶς τήν δυσσεβῆ Οἰκουμενιστική διδιασκαλία καί ἀλλότριωμένη Ἐκκλησιολογία τῶν Νεορθοδόξων Οἰκουμενιστῶν. Δόξᾳ τῷ Θεῷ πού οἱ ἁπανταχοῦ Ἀρχιοικουμενιστές ἐκφράζονται καί γραπτῶς, ὥστε νά δυνάμεθα, νά ἀνασκευάζομε καί νά ἀντικρούομε ἐν δυνάμει, τά αἱρετίζοντα καί ἀνόητα φλυαρήματα τους καί τίς σωρηδόν παπόδουλες προπαγάνδες των.

Β΄. Ἐξ αρχῆς νά ποῦμε, ὄτι ὁ Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον εἰς τήν πρῶτη παράγραφο πού διευκρινίζει, ὅτι τό ἀντίθετον τῆς θεολογικῆς ἔννοιας "ὀρθοδοξία" εἶναι ἡ αἵρεσις καί ἡ κακοδοξία. Ἕνα δεύτερον ὅμως σημεῖον, πρέπει νά ποῦμε, ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος παραλείπει, ἀποσιωπεῖ, καί ἄρα σφάλλει καί συγκαλύπτει, τίς αἱρετικές κακοδοξίες τῶν Παπικῶν, καί δή τήν κορωνῖδα πάντων τῶν αἱρέσεων αὐτῶν, τό γνωστόν Φιλιόκβε, τό ὁποῖον, καθαρά καί ξάστερα ἀντιστρατεύεται, σωρηδόν ἀποφάσεων τῶν Θεοφόρων Ἁγίων Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων!... 


Γ΄. ᾎρά γε ἡ προσθήκη στό Σύμβολον τῆς Πίστεως, τοῦ Θεοκατάρατου Filioque, ὑπό τούς Φραγκολατίνους ("Καθολικούς") καί τούς Λουθηροκαλβίνους, δέν εἶναι διαβολόπνευστη αἵρεσις, καί δή κατεδικασμένη, ὑπό τῆς Ἁγίας Θεοφόρου Τοπικῆς, ἤ καί διά ἄλλους τῆς Η΄ (8ης) Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Κωνσταντινουπόλεως τό 879 μ.Χ. συγκληθῆσα ὑπό τοῦ  Ἁγίου  Πατριάρχου καί Μεγάλου Φωτίου;


Δ΄. Ἐπίσης, σημειώνει ὁ μητροπολίτης:



"οι χριστιανοί όλοι δεν διαφέρουν στο περιεχόμενο της πίστης τους είτε υιοθετήσουν κάποιοι τέσσερις υποχρεωτικές Οικουμενικές Συνόδους είτε υιοθετήσουν άλλοι επτά ή περισσότερες."

Αὐτό τό ὁποῖον γράφει εἰδικά ὁ ἐν λόγῳ ἐπίσκοπος τῆς Ἀντιοχείας, εἶναι: μείζονα Ἐκκλησιολογικόν, Κανονολογικόν καί Δογματολογικόν σφάλμα. Δέν ἐκφράζει δηλαδή, τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, διότι σχετικοποιεῖ, κακόδοξα, τήν Πατερική Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας. Δηλαδή πιό ἁπλᾶ: κυρήττει γυμνῇ τῇ κεφαλῇ αἵ-ρε-σιν. Ἄρα ὁ ἐπίσκοπος κ. Γεώργιος εἶναι: de facto  λυκοποιμήν, ψευδοδίδασκαλος καί ψευδοπροφήτης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅσον καί νά ἀποπειράται νά φωτογραφίζεται μέ πατριάρχες, ἀρχιεπισκόπους καί ἁγίους Γέροντες. 


Ἐπίσης σῦν τοῖς ἄλλοις, εἶναι καί μέγας παραλογισμός διότι: πῶς εἶναι δυνατόν νά μή ὑφίστατο σημαίνουσα διαφορά, εἰς τό περιεχόμενον τῆς Πίστεως, μέ ὅσους πιστεύωσι καί ἀποδέχονται, ὅλες μαζί τίς Ἁγίες Οἰκουμενικές (9 σέ ἀριθμόν) καί Τοπικές Συνόδους, συγκριτικά μέ ἐκείνους πού ἀποδέχονται τινά μέρος τους, εἴτε τό πλέον ἐλάχιστον, ἤ καί τινά ἀποσπάσματα ἐκ τῶν συνολικῶν Κανονικοδογματολογικῶν ἀποφάσεων τους; 


Ἄρα λοιπόν θεο-λογικά, σαφῶς καί ὑφίσταται σημαντική καί ἔλλογη διαφορά, εἰς τό περιεχόμενο τῆς Πίστεως, ὅταν οἱ Χριστιανοί, ἐπιλέγωσιν νά πιστεύωσιν ἐμπειρικά: π.χ. μόνον τίς τέσσερις Οἰκουμενικές Συνόδους ( π.χ. οἱ Μονοφυσίται), ἀντί καί τίς ἐννέα! Ἀφοῦ λ.χ. λογικῶς, θά διαφωνῶσι μέ τό περιεχόμενον τῆς πίστεως καί τίς ἐπόμενες ἀποφάσεις τῶν ὑπολοίπων πέντε (!) Οἰκουμενικῶν Συνόδων.


Ε΄. Σημειώνει ἀλλοῦ ὁ Σεβασμιώτατος: 



"Εμείς, οι καθολικοί και οι προτεστάντες λέμε τα ίδια σχετικά με τον Ιησού." 

Ἐδῶ, σ΄αὐτόν τό σημεῖον, θά πρέπει νά γίνει κατανοητόν, ὅτι ἡ πιό πάνω ἀνορθόδοξη θέσις τοῦ κ. Γεωργίου, ἔχει ὡς βάσιν τό Συγκρητιστικόν Δόγμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τό ὁποῖον, ὁμιλεῖ ἀδιάκριτα καί συγχεχυμένα διά τόν Χριστόν. Εἶναι δηλαδή ψευδόδοξη καί προβληματική ἡ θέσις του. Διότι, κατά τήν Πατερική Θεολογία, ἄλλος εἶναι ὁ Χριστός τῶν Λουθηροκαλβίνων/Προτεσταντῶν, ἄλλος ὁ Χριστός τῶν Φραγκοπαπικῶν, καί ἕνας ἄλλος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ἡ Κεφαλή καί ὁ Ἀρχηγός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Κατ΄ οὐσίαν δηλαδή, δέν ἔχομε τήν ἴδιαν Χριστολογική καί Τριαδολογική Πίστη, μιᾶς καί δέν πιστεύομε μαζί μέ τούς αἱρετικούς καί τούς ἑτεροδόξους, στόν ἴδιο ἀκριβῶς Τριαδικόν Θεό καί στό ἴδιον ἀκριβῶς Δεύτερον Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδας. 


Ὁ σατανικός Οἰκουμενισμός, εἶναι βαθύτατα ἐπηρεασμένος, ἀπό τά Ἀποκρυφιστικά διδάγματα καί Δόγματα τοῦ ἐωσφορικοῦ Θεοσοφισμοῦ καί τοῦ Μασσωνισμοῦ. Δηλαδή, καί ὁ Θεοσοφισμός, διδάσκει ἀναντίρρητα, περί τινός Χριστοῦ. Ὁ Χριστός ὅμως τῶν Οἰκουμενιστῶν,  τῶν Θεοσοφιστῶν, τῶν Μασσονιστῶν κ.ἄ., εἶναι σαφῶς ὁ ἐπερχόμενος ἔσχατος καί τελικός μέγας Ἀντίχριστος. Ἄρα λοιπόν, ὁ Σεβ. κ. Γεώργιος, μέ τήν πιό πάνω ἄτοπη θέση του, διακηρύττει μίαν ἐσφαλμένη, πλανερή καί Συγκρητιστική Χριστολογία περί τοῦ Χριστοῦ. Προετοιμάζει δηλαδή, μέ ὅσα ὁ ἴδιος διακηρύττει, σαφῶς, τόν δρόμον τοῦ "ἐπερχόμενου Χριστοῦ" τῆς Οἰκουμενιστικῆς Πανθρησκείας. 


Στ΄. Γράφει ὡστόσον, τά ἑξῆς ἐξαπλουστευμένα καί κακόδοξα, ὅτι δῆθεν: 



"Στο επίπεδο της Χριστολογίας είμαστε όλοι ορθόδοξοι."

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐξ Ἀντιοχείας μέ αὐτόν τόν ἀσεβή λόγον του: ἔχει ἐξομοιώσει δυστυχῶς, ἄτοπα, πλανερᾶ, καί ψευδόδοξα, τήν ὀρθόδοξη Χριστολογία... μέ τήν αἱρετική Χριστολογία!


Οἱ Ἅγιοι  Θεοφόροι καί Φωτισμένοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἔκαναν σαφή ἀποδεικτική διάκριση, ὀρθόδοξης μέ κακόδοξης Χριστολογίας, ἐνῶ ὁ Σεβασμιώτατος Ὄρους Λιβάνου, ἔχει ὀρθοδοξοποιήσει, ἐσφαλμένα εἰς τήν συνείδησίν του, καί κατ΄ ἐπέκτασιν εἰς τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἅπαντα τά αἱρετικά ψευδο-χριστιανικά συστήματα, ὡς τάχα μου τά ἴδια καί τά ταυτόσημα μέ τήν ὀρθόδοξη Πατερική Χριστολογία τῆς Ἐκκλησίας.  Ἔχει δηλ. ἀλλοιώσει, διαστρέψει καί καταργήσει: τά σημαίνοντα Εὐαγγελικά ὅρια καί Πατερικά σύνορα μεταξύ πλάνης καί ὀρθοδοξίας. Πράγμα πού διδάσκεται ἀσεβῶς, ὑπό  τῆς Νεοεποχήτικης καί Αἱρετικῆς Μεταπατερικῆς θεολογίας τῶν Νεοβαρλααμίτων καί Νεορθοδόξων Συγκρητιστῶν Κληρικῶν καί θεολόγων.


Ζ΄. Ἐν κατακλείδι, μέ τό συγκεκριμένο καί πιό κάτω σημεῖον, γίνεται φανερόν, ὅτι ὁ Σεβ. κ. Γεώργιος, θεωρεῖ τούς Φραγκολατίνους "Ρωμαιοκαθολικούς", ὥς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς του, διότι, ὡς καταγράφει:


"Μέχρι τώρα δεν έχω βρει ένα καθολικό κείμενο που να κατηγορεί τους ορθοδόξους για παρέκκλιση δογματική ή εκκλησιαστική. Είμαστε λοιπόν δυο αδέλφια ο ένας απέναντι στον άλλο."


Διά νά βρεῖτε ὅμως, Σεβασμιώτατε κύριε Γεώργιε, τινά Φραγκοπαπικά καί  ἑτερόδοξα  κείμενα πού νά κατηγορῶσι τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ὡς αἱρετικούς, θά πρέπει νά κάνετε σοβαρήν καί θεολογική ἔρευνα, μέ ἀπώτερον σκοπόν καί στόχον, ἐξάπαντος διά τήν (ἀν)εὔρεσην τῆς Ἀληθείας. Εἶναι ὅμως φανερόν, ὅτι διαγράφετε παραδόξως, ἄτοπα καί ψευδόδοξα, τήν ἱερά Παράδοσιν καί τήν Ὀρθόδοξη Πατερική Καθολικότητα τῆς κατά βάθους καί ἐν χρόνῳ τῆς τελευταίας χιλιετίας.


ᾎρά γε οἱ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας τήν τελευταία χιλιετία ποῖαν στάσιν καί τίνα πάγιαν καί ἀκλόνητον θέσιν ἐκφράζωσι διά τούς Φραγκοπαπικούς; Ποῖον εἶναι τό  Consesum Patrum καί ἡ κοινή Συμφωνία τῶν πολλῶν Θεηγόρων Πατέρων τῆς περασμένης χιλιετίας; 


Ἡ Ληστρική καί Φραγκολατινική, ἀνίερη Σύνοδος τοῦ 794 μ.Χ. τῆς Φραγκφούρτης, δέν ἔχει καταδικάσει τίς ὀρθόδοξες καί καλόδοξες Ἁγιοπνευματικές ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καί Θεοφόρου Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου;


Ὁ ψευδο-ἅγιος τοῦ Φραγκοπαπισμοῦ καί ὁ πατέρας τῆς Σχολαστικῆς θεολογίας, ὁ μέγας θεολόγος τῶν "Ρωμαιοκαθολικῶν", ὁ Θωμᾶς ὁ Ἀκινάτης, μέ τά γνωστά θεολογικά

συγγράμματα του, κείμενα κατά τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας, δέν κατηγορεῖ τούς ὀρθοδόξους διά δογματολογικήν καί ἐκκλησιαστικήν παρέκκλισην;  Λόγου χάριν τά θεολογικά κείμενα τῶν Παπικῶν καί Προτεσταντῶν ὅπως π.χ. τοῦ Ἄνσελμου Καντερβουρίας καί τοῦ Λουθήρου, δέν κατηγορῶσι καί δέν ὑποσκάπτωσι τήν Ὀρθόδοξη Πατερική Σωτηριολογία; Ἔχωμε τήν ἴδια Σωτηριολογία μετά τῶν ἑτεροδόξων; Γιατί τότε σώνει καί καλά νά ἔχωμε ὁμοούσια Χριστολογία καί Θεολογία; Μέ τούς Μονοφυσίτες Σεβασμιώτατε, ἔχομε τήν ταυτότημον Χριστολογία; Ποῦ βρήκανε τήν ὀρθόδοξη Χριστολογία, οἱ Ἀντιχαλκηδόνιοι; Ἔχετε μελετήσει πραγματικά καί σέ βάθος τόν Μέγα Δογματολόγον τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν Ἅγιο Ἰωάννη Δαμασκηνόν;  Τότε γιατί μιλάτε σεβασμιώτατε; Διά νά μᾶς φανερώνετε τήν μή ἀγνή ἀμάθεια σας; Μά τέλος πάντων, πόσον ἀδιάβαστοι καί ἀμόρφωτοι θεολογικά, εἶναι: οἱ  πατριάρχες, οἱ ἀρχιεπισκόποι, οἱ μητροπολίτες καί οἱ θεολόγοι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας;

Πραδείγματος χάριν Σεβασμιώτατε, καί μέ ὅλον τόν σεβασμόν: μήπως τά ἀντιησυχαστικά κείμενα τοῦ  Αἱρεσιάρχου καί Φραγκολατίνου λόγιου Μοναχοῦ, Βαρλαάμ τοῦ Καλαβροῦ, δέν ἦτο "Καθολικά" κείμενα πού κομίζωσιν μέν τήν Φραγκοπαπίζουσα "Ρωμαιοκαθολική" παράδοση, ἀλλά καί κατηγορῶσι δέ τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανοῦς, διά δογματολογικήν καί ἐκκλησιαστική περέκκλιση; Ἀναγνωρίζετε Σεβ. κύριε Γεώργιε, τήν ἁγιώτητα τοῦ

Θεοφόρου Πατρός Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τόν ὁποῖον ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας  τιμᾶ τήν μνήμη του δύο φορές τόν χρόνον; Ἀναγνωρίζετε τίς ἱερές ἀποφάσεις τῆς Θ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (ὑπό πάντων τῶν ἁγίων Συνόδων πού ὑπεράσπισαν τόν Ὀρθόδοξον Ἡσυχασμόν 1341-1351μ.Χ.) πού καταδίκασε τελεσίδικα ἐν Κωνσταντινουπόλει τίς Φραγκολατινικές κακοδοξίες καί παπίζουσες αἱρέσεις τοῦ Βαρλαάμ τοῦ Καλαβροῦ; Μέ κριτήριον τίς πιό πάνω ἀναντίρρητες Ἐκκλησιολογικές καί Δογματολογικές ἀλήθειες, πῶς καί μέ ποῖον τρόπον ἀκριβῶς, εἴμεθα "ἐν Χριστῷ ἀδελφοί" μέ τούς ἀντι-Ἡσυχαστές καί Νεοβαρλααμίτες Φραγκολατίνους ("Ρωμαιοκαθολικούς") πολλῶ μᾶλλον καί μέ τούς Νεορθοδόξους Οἰκουμενιστάς;

Μέ τά ὅσα ἐν τάχει καί κριτικά καταθέτομε καί καταγγέλομε, εἰς τήν ἀγάπη καί τήν φιλοτιμία τῶν πεφιλημένων λίαν ἀγαπητῶν ἀναγνωστῶν μας, θέλομε νά γίνει διεξοδικά φανερόν, ὅτι ὁ μητροπολίτης τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀντιοχέων τοῦ Ὄρους Λιβάνου, ὁ  Σεβ. κύριος Γεώργιος, δέν διαθέτει μᾶλλον ἐκείνες τίς προϋποθέσεις καί τά κριτήρια τοῦ ὀρθοδόξως καί ἀπλανῶς θεολογεῖν. 


Πολλῶ μᾶλλον δέν ὀρθοτομεῖ τόν λόγον τῆς ὀρθοδόξου Ἀληθείας, καθότι καρατομεῖ καί ἀλλοιώνει μέ ἐπιτηδευμένη μαεστρίαν, ὡς μή ὄφειλεν, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καί Πατρολογίαν, ἐλέω τοῦ κακοδόξου πιθηκισμοῦ καί τοῦ αἱρετίζοντος τακτικισμοῦ ἐκ τῶν Νεοεκκλησιολογιστῶν Οἰκουμενιστῶν πατριαρχῶν, ὅπως: π.χ. τοῦ Οἰκουμενικοῦ πατριάρχου Κων]Πόλεως κ. Βαρθολομαίου, πατριάρχου Ἀντιοχείας κ. Ἰωάννου καί πατριάρχου Μόσχας καί πασῶν τῶν Ρωσσιῶν κ. Κυρρίλου, κ.ἄ. !...



Μέ ὅλα αὐτά πού ἐπικρίναμεν σφαιρικῶς, ὁ μητροπολίτης Ὄρους Λιβάνου, εἶναι ᾆρά γε τῷ ὄντι ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, ἤ μήπως εἶναι λυκοποιμήν καί κοππέλιν τοῦ πάπα;


Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη
Δημοσίευση σχολίου