Translate

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ, ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ (ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ/ΠΑΤΡΟΛΟΓΟΣ), Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ




ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ (ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ/ΠΑΤΡΟΛΟΓΟΣ), Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Σειρᾶς: Φίλη Ὀρθοδοξία 12, Ἐκδόσεις: "Τό Παλίμψηστον", Α΄ Ἔκδοση 2015, σσ. 142.

 Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη

Ὁ ἐν λόγῳ συγγραφεύς τοῦ παρουσιαζόμενου βιβλίου εἶναι ὁ γνωστός Καθηγητής τῆς Πατρολογίας καί Οἰκουμενικός Διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας μας ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης. Ὁ ἐν λόγῳ Καθηγητής συνέγγραψε πάμπολλα σημαντικά βιβλία μικρά τε καί μεγάλα, πλῆθος ἐπιστημονικῶν κειμένων καί πατρολογικῶν μελετῶν καί ἔχωσιν δημοσιευθεῖ ἐκατοντάδες διαλέξεις του, κηρύγματα καί μαθήματά του εἰς τό διαδίκτυον, εἴτε ὡς ἠχητικά εἴτε ὡς ὀπτικοακουστικά ντοκουμέντα. Ἔνα τελευταίον περισπούδαστον καί σύγχρονον βιβλίον του πού ἐμελετήσαμεν ἦτο περί τοῦ Ὁσίου Πατρός Φιλοθέου Ζερβάκου ὡς ἀγωνιστής καί Ὁμολογητής τῆς Ὀρθοδοξίας μέ ἀναφορές στήν ἐπικαιρότητα.

Ὅ ἐκλεκτός Καθηγητής καί συγγραφέας ἄν καί δέν τό διατυπώνει μέ σαφήνεια φαίνεται ἀπό σωρηδόν στοιχεία, ὅτι τό συγκεκριμένον πόνημά του τό ἀφιερώνει μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη πρός τόν ὁμολογητή καί ἀγωνιστή Γέροντα καί Ἡγούμενο π. Ἀθανάσιον Σταυροβουνιώτη σύν τῇ ἀδελφότητι αὐτοῦ τῆς στουδιτικῆς Συνοδίας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Ἀκροπόλεως τῆς Φιλοησυχαστικῆς Ὀρθοδοξίας.

Οἱ 142 σελίδες τοῦ τομιδίου, διαιρούνται σέ 5 ἐπί μέρους κεφάλαια:

Τό πρῶτο κεφάλαιον φέρει τό τίτλον: Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Πρόκειται διά τινά ἐπιστημονική εἰσήγησιν πού διεξήχθει στήν ἱερά μητρόπολη Πειραιῶς τό 2013. Διαιρεῖται σέ πέντε ὑποενότητες ἀπ΄ τίς ὁποίες ἀναφέρομεν ἐνδεικτικά διά τινά πρόγευσιν: Ἡ Ἑλλάδα, φυσική κληρονόμος τοῦ Βυζαντίου. Δύο κοσμοϊστορικῆς σημασίας ἐνέργειες τοῦ Μ. Κων/ίνου. Ἄδικη ἡ ὑποτίμηση τοῦ Βυζαντίου.

Τό δεύτερον κεφάλαιον εἶναι τό πλέον ἐνδιαφέρον μιᾶς καί φέρει τόν τίτλον: Η ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ. Χωρίζεται σέ 5 ὑποενότητες ὅπως: Ἡ Ἐκατονταπυλιανή τάμα τῆς Ἁγίας Ἐλένης. Ἡ κοινή μνήμη τῶν Ἁγίων καί ἡ εὔρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί ἡ ἀνάδειξη τῶν ἱερῶν προσκυνημάτων.

Τό τρίτον κεφάλαιον ἔχει ὡς τίτλον του: ΤΟ "ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ" (313 μ.Χ.) ΚΑΙ ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΟΡΤΑΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ.Ἕξι ὑποἐνότητες κοσμοῦσιν τό ἄκρως σημαντικώτατον ἐτοῦτον μέρος. Ἀποσαφηνίζει ὁ Καθηγητής, ὅτι μέ τό ἐν λόγῳ Διάταγμα εὐνοήθηκε ὁ Χριστιανισμός καί ἔτσι ἀνοίχθηκε ὁ δρόμος διά τό πρῶτο Χριστιανικόν κράτος στήν Ἱστορία. Ἕνας σημαίνων λόγος πού ἄχρι τῆς σήμερον πολυποίκιλοι σκοτεινοί κύκλοι συκοφαντῶσιν στυγνά καί ἀδικαιολόγητα τόν Μέγα Κωνσταντῖνον.

 Ὁ σεβαστός δάσκαλος π. Θεόδωρος Ζήσης κάνει μάλιστα σύγχρονους συσχετισμούς μέ τά τελευταία ἐσωτερικά ἐκκλησιαστικά προβλήματα πού προέκυψαν εἰς τήν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας μέ τήν ἄδικη καθαίρεσιν τοῦ Μητροπολίτου Ράσκας καί Πριζρένης Ἀρτεμίου καί τοῦ Πρωτοσυγκέλου αὐτοῦ π. Συμεῶν διά συκοφαντικές ἀφορμές καθότι τά βαθύτερα αἴτια ἦτο ὁ τρις κατάρατος καί ἀναθεματισμένος πάπας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης, ὁ ὁποίος, διαχρονικά, ποιεῖ σατανικά σκάνδαλα καί διαβολές εἰς τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἵνα τήν διχάσει καί διαιρέσει διά νά τήν ὑποδουλώσει εἰς τά Φραγκολατινικά καί Ἀντιχριστιανικά σχέδια τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἐωσφορικοῦ Συγκρητισμοῦ. Ὁ π. Θ. Ζήσης ὡς μίαν ἐκ τῶν ἡγετῶν τοῦ ἀντιοικουμενιστικοῦ καί παπομάστιγος ἀγώνα εὔχεται ὅπως γίνει τό "κοινό ποτήριον" (intercommunio) ἵνα ξεκαθαρίσει ἡ κατάσταση τοῦ Παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί νά διαφανεῖ ἐν τέλει: ποιοί εἶναι οἱ παπολάγνοι Οἰκουμενιστές Γραικολατίνοι, καί ποιοί παραμένουν ἐδραίοι καί ἀμετακίνητοι εἰς τήν ἱερά Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Σημαντικό ἐτοῦτο τό σκεπτικόν. Ἄν δέν ὀδηγηθῶσιν στά ἄκρα καί στήν σύγκρουσιν τά θεολογικά πράγματα, πῶς ἄλλωστε θά ξεκαθαρίσει τό ζοφερόν πεδίον τῆς πλάνης καί τῆς παναιρέσεως; Ὁλοκληρώνει τό ἐν λόγῳ κεφάλαιον μέ τήν ἀποκάλυψιν περί τῆς μεγίστης ἱστορικῆς ἀπάτης τῶν αἰώνων περί τῆς "Ψευδο-Κωνσταντίνειας δωρεᾶς", καί τῶν "Ψευδο-Ἰσηδωρείων Διατάξεων"!

Τό τέταρτον κεφάλαιον ἔχει ὡς τίτλον του: ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΘΥΝΙΑΣ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝ]ΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ. Τό ἐν λόγῳ κεφάλαιο περιλαμβάνει δεκαπέντε ὑποκεφάλαια. Μερικά ἐξ αὐτῶν εἶναι: Ποῦ πηγαίνεις Ὀρθόδοξη Ἐλλάδα; Ἡ Εὐρωπαική νέα Σοσιαλιστική Διεθνής. Ἱστορική καύχηση γιά τό ἐθνικό νόμισμα. Μόνον ὡς ραγιάδες δέν εἴχαμε δικό μας νόμισμα. Τοῦρκοι καί Φράγκοι, διπλός κίνδυνος. Ἡ Εὐρώπη χωρίς Χριστιανισμό ἐπανέρχεται στήν βαρβαρότητα. Διαπλοκή πολιτιστική. Σωστός Ἕλληνας ὁ ὀρθόδοξος. Ὁ Μέγας καί οἱ μικροί κ.ο.κ.

Στό τελευταίο καί πέμπτον μέρος μέ κύριον τίτλον: Ο ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΥΓΙΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ πρόκειται διά εἰσήγηση πού διατυπώθηκε εἰς ἡμερίδα στό Διδυμότειχο τό 2015. Ἐνδεικτικά πάλιν σᾶς παραθέτουμεν τά ἐνδιαφέροντα ὑποκεφάλαια: Ἄρρωστη καί ἐπικίνδυνη ἡ κρατοῦσα Παγκοσμιοποίηση. Συνεχίζει νά αὐξάνει τόν ὑλισμό καί τήν ἀθεΐα τῆς Ἀναγέννησης καί τοῦ Διαφωτισμοῦ. Ἀμερικανοποίηση τοῦ κόσμου. Μόνη ἀνταγωνιστική καί ὑγιής δύναμη ὁ ἑλληνορθόδοξος πολιτισμός.

Ἱδιαίτερη ἔκπληξη εἰς τόν γράφοντα εἶναι τό ἄκρως ἀποκαλυπτικόν ἐπιστημονικόν γραφθέν τοῦ ἀξιότιμου Καθηγητοῦ, ὅτι: Ἡ προσέλκυση καί ἀφομοίωση τῶν Ὀρθοδόξων ἀποτελεῖ πολύ καλά σχεδιασμένη ἀπό τούς ἡγέτες τῆς παγκοσμιοποίησης ἐπιχείρηση. (...) ἐπιχειροῦν νά ἀχρηστεύσουν καί τήν Ὀρθοδοξία μέ τήν κίνηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιά τήν δῆθεν ἕνωση καί ἑνότητα τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, πού εἶναι ὅμως ψευτοένωση καί ψευτοενότητα σάν τήν ψευτοένωση τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας, διότι δέν εἶναι ἐπιστροφή στήν ἀλήθεια, ἀλλά διομολογιακή συγκόλληση καί συγκρητισμός. (...) ὥστε σταδιακά νά φτάσουμε στήν Πανθρησκεία μέ ἡγέτη τόν πάπα, γιά νά ὑπάρχει στήν παγκόσμια διακυβέρνηση μαζί μέ τόν πολιτικό καί ὁ θρησκευτικός πλανητάρχης. 

Ὅταν τά λέγουν καί τά γράφουν ἄνθρωποι τοῦ διαδικτυακοῦ καφενέ, μᾶς φαντάζωσιν τραγελαφικές συνομοσιολογίες. Ὅταν τά διδάσκωσιν καί τά καταγράφωσιν Καθηγητές μέ σημαίνων κῦρος, παγκόσμιου βελενηκοῦς , μᾶς προβληματίζωσιν βαθιά. Πολλῶ μᾶλλον ὅταν ἄλλοι διάφοροι θρησκειολόγοι καθηγητές (καί σημαντικοί Κληρικοί) ὅπως λ.χ. τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀλβανείας κ. Ἀναστάσιον, κ. Παναγιώτη Παχή, κ. Ἀγγελική Ζιάκα,  κ. Μάριον Μπέγζο κ.ο.κ., ὅταν  ἔρχονται παράδοξα καί περίεργα, νά μᾶς διαψεύδωσιν, τά περί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Πανθρησκείας...! 

Πρόκειται εἰς τήν καλύτερην τῶν περιπτώσεων, μᾶλλον, περί μεγίστης ἀφέλειας καί ἀνοησίας ἀπό μέρους των καί δέν πρέπει νά τούς ἔχωμεν καμμίαν ἐμπιστοσύνη σέ τέτοια οἰκουμενιστικά φληναφήματα· διότι εἰς τήν χειρώτερην περίπτωσιν πρόκειται διά βεβλαμένους καί ἀνάξιους λυκοποιμένες καί μισθοφόρους πιόνια καί ἀνδρείλεκα τῆς σατανικῆς Πανθρησκείας τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐν πάσι περιπτώσι ὅμως, σίγουρα κάποια ἐκ τῶν δύο ἀλληλοσυγκρουόμενων ἀπόψεων εἶναι ψευδώνυμος. Ἀπομένει εἰς τήν ἐρευνητική καί κριτική διάθεσην ἑνός ἑκάστου ἐξ ἡμῶν. Δέν εἶναι λογικόν ἤ δυνατόν, νά ἀληθεύωσιν, καί οἱ δύο γνῶμες. Οἱ Οἰκουμενιστές βέβαια, πασχίζωσιν νά μᾶς πείσουν μέ γελοία ἐπιχειρήματα, ὅτι δέν ὑφίστατο παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ἄρα κατ΄ αὐτούς, οὔτε ὀδεύομεν σέ τινά Πανθρησκεία, ἐνῶ ταυτόχρονα τά ἀποδεικτικά γεγονότα-ντοκουμέντα καί τά στοιχεία εἶναι σωρηδόν καί μάλιστα, ρωμαλέοι ἀψευδείς μάρτυρες, κατά αὐτῶν. Ἔτσι λοιπόν δέν χρειάζονται δηλ. οἱ ἀντιοικουμενιστές ἵνα μᾶς  ἀποδείξωσιν τήν ὕπαρξιν τοῦ Θρησκευτικοῦ Συγκρητισμοῦ. Τά γεγονότα μιλοῦσιν ἀπό μόνα τους. Ἐξάπαντος ἡ ἱερά Παράδοσις τῶν Ὀρθοδόξων καί ἡ Ἁγία Γραφή, μέ μία προσεκτικώτερη μελέτην ἐπί τῶν Θεοφόρων ἐρμηνευτῶν της, μᾶς ἀποδεικνύωσιν συνεχῶς καί ἀδιάλειπτα: ὅτι πρόκειται περί τινάς πανάρχαιας λοιμικῆς νόσου, ἡ ὁποία, ἦτο καί εἶναι, ἡ κατ΄ ἐξοχήν Θεομίσητος βλασφημεία κατά τοῦ Τριαδικοῦ καί μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ. Οἱ ἀντιοικουμενιστές ὅμως, κάμνουσιν μίαν ἄλλην ἐξαίρετην διακονία, σφόδραν ἀντιρρητικήν, κριτικήν καί ἀπολογητικήν, δηλ. ἱερά πολεμική, ὥστε νά μᾶς ἀποσαφηνισθῶσιν τά τρεπτά σημεία καί τά δῆθεν λογικοφανή ψευδο-ἐπιχειρήματα τῶν πλανημένων καί Γραικολατίνων Οἰκουμενιστῶν. Πράγμα ἀξιέπαινον διά ὅσους ἀγνοοῦμεν πράγματα καί καταστάσεις καθότι εἴμεθα ἁπλοί καί ἀκατήχητοι εἰς τήν Πίστη.

Εἶναι σημαντικόν ἐτοῦτο τό βιβλίον διότι δύναται νά τό κατανοήσει καί ὁ πλέον ἀγράμματος ἄνθρωπος καί νά ἀποκτήσει μάλιστα διά μιᾶς πολύτιμες ἀκαδημαϊκές καί ὑψηλές θεολογικές καί ἱστορικές γνώσεις διά τά προηγούμενα ζητήματα μέ ἁπλόν καί γλαφυρόν τρόπον. Τό συνιστῶ ἀνεπιφύλακτα να τό προμηθευθεῖτε μιᾶς καί ἡ τιμή του εἶναι ἄκρως χαμηλή καί λογική διά τέτοιον πολυσέλιδον καί ρωμαλέον ἱστορικο-ἁγιολογικόν πόνημα. Τό ὀφείλουμεν ἐξ ἄλλου εἰς τόν Μέγαν Κωνσταντῖνον καί τήν Μεγάλη Ἁγίαν καί μητέρα αὐτοῦ τήν Καλλίμορφον Ἐλένη διά τήν τεράστιαν Πνευματική κληρονομιά πού μᾶς ἀφησαν.

Στό ἐξώφυλο τοῦ βιβλίου, ἔχωμεν ἕναν περίφημον ἀντίγραφον τινάς  μεγίστης φορητῆς ἁγιογραφείας (διά χειρός τῶν Ἁγιογράφων Μοναχῶν) τοῦ Τιμίου Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καί τῆς Ἁγίας Ἐλένης, μέ παραπλήσιες σκηνές τοῦ ἐπίγειου βίου τους, ἡ ὁποία πολύτιμη σύγχρονη φορητή Εἰκόνα κοσμεῖ καιρόν τώρα, τό Παλαίφατον ἱστορικόν μοναστήρι τοῦ Θεοκρεμάστου, τῆς ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου. Τό ἀντίγραφον τῆς εἰκόνας τό ἔλαβεν ὁ Καθηγητής, ὡς τιμητικήν εὐλογία, ὑπό τοῦ ἁγίου Γέροντος Ἀθανασίου Σταυροβουνιώτη μετά ἀπό ἐπίσημην ὁλιγοήμερη ἐπίσκεψην αὐτοῦ εἰς τήν Κυπριακή Μονή τό 2015. Μάλιστα πολλές ἐκ τῶν εἰκονικῶν παραστάσεων διακοσμοῦσιν καί τό βιβλίον του! Πράγμα πού δηλώνει τήν ἰδιαίτερη ἀγαπητική σχέσιν αὐτοῦ μέ τήν Ἀκρόπολη τῆς Ὀρθοδοξίας καθῶς καί τήν ἰδιαίτερη συμπάθια καί ἔγνοια τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου καί τῆς ἀδελφότητας αὐτοῦ, διά τούς πολυκήμαντους ὁμολογιακούς ἀγώνες τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καί τοῦ Ὁσιολογιωτάτου υἱοῦ αὐτοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση (πρώην Ἀγιοταφίτου). Μή ξεχνάμεν, ὅτι ἡ Ἱερά Μονή Σταυροβουνίου, εἶναι τό μοναδικόν ἐν τῇ Κύπρῳ ἱερόν μοναστήριον πού ἀγωνίζεται μέ περίσσιαν ἀνδρεία, ὁμολογιακά καί ρωμαλέα, διά τινά μείζονα ζητήματα τῆς Πίστεως καί δεῖ κατά τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καθότι ὅλα τά ἄλλα μοναστήρια τῆς νῆσου Κύπρου εἶναι ἄκρως σιωπηρᾶ, βραχυκυκλωμένα καί καταμπαζωμένα, ὑπό τῶν γερόντων τους. Ἡ Ἱερᾶ Μονή Σταυροβουνίου στηρίζει μάλιστα καί τά σύγχρονα Ἐκκλησιολογικά κείμενα: τήν Ὁμολογία Πίστεως (2009) κατά τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τό ἕτερον κείμενον πού ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, εἰσαγάγει τινά Νέα Ἐκκλησιολογίαν (αἵρεσιν δηλαδή) εἰς τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

 Ἡ ὑπογραφή τοῦ ἁγίου Γέροντος Ἀθανασίου Σταυροβουνιώτη σύν πάσᾳ τῇ ἀδελφώτητι καί Μοναχῶν αὐτοῦ, θά ἔπρεπεν νά προβληματίζει ὅλους ἐμᾶς τοῦς διστακτικούς καί ἀναποφάστιστους διά τήν περίπτωσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πολλῶ μᾶλλον σύμπασαν τόν Ὀρθοδοξον Ἡσυχασμόν.

Τόν πρόλογον τοῦ βιβλίου ὑπογράφει ὁ ἴδιος ὁ σεβαστός Γέροντας Θεόδωρος Ζήσης ἐνώ τήν ἐπιμέλεια τῆς ἔκδοσης εἶχε: "Τό Παλίμψηστον". 

Καλή καί εὐλογημένη ἀνάγνωση σέ ὅσους θά σπεύσουσιν νά τό προμυθευθῶσιν μιᾶς καί παρουσιάζει ἰδιαίτερον ἱστορικόν, θεολογικόν, ἁγιολογικόν ἐνδιαφέρον, ἐπί τό ἄφθονον γνωσιολογικόν ὑλικό του.

Δημοσίευση σχολίου