Translate

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΥ κ. ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ




ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΥ κ. ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ



Ἔχω παρακολουθήσει μέχρι τήν 1 ὥρα καί τά πέντε λεπτά τήν καλή μέχρι καί ἄριστη παρουσίαση τοῦ ἀξιότιμου κ. Καθηγητοῦ Μάνου Δανέζη, καί παρ΄ὅλον που εἶναι Γνωστικός καί Ἀποκρυφιστής, δηλ. ἐτερόδοξος χριστιανός· συμφωνῶ, σέ ὅσα στήν προκειμένη περίπτωσιν παραθέτει καί διδάσκει συγκριτικά περί τῆς θεολογίας τοῦ Προτεσταντισμοῦ, πού ἐγέννησεν τόν Ὁπερασιοναλισμόν, ἤ καί τόν ψυχοφθόρον καί ψυχόλεθρον Ὑλισμόν καθῶς καί τό τυρανικόν καθεστώς τοῦ θεοποιημένου Ὀρθολογισμοῦ.

Οἱ Αἰρέσεις ὡς γνωστόν, γεννοῦσιν ἄλλες καί πάμπολλες αἱρέσεις. Καί ὀ Νεοαθεϊσμος ὡς ἔχοντα βάσιν του τόν στεῖρον ὀρθολογισμόν εἶναι: μία ἀκόμη Αἵρεσις καί θρησκεία δημιούργημα τοῦ πολυ-αἱρετικοῦ Λουθηροκαλβινισμοῦ καί Φραγκολατισμοῦ. 

Σέ αὐτά ἀκριβῶς τά συγκεκριμένα θεολογικο-φιλοσοφικά λεχθέντα τοῦ Ἀστροφυσικοῦ κυρίου Μάνου Δανέζη, συμφωνοῦμεν ἀπερίφραστα, μιᾶς καί δέν εἶναι προσωπικές θεολογικές ἀποψεις του, ἀλλά διότι ἔχωσιν ὡς βάσιν τους τό ἀκαδημαϊκόν ἐπιστητόν τῶν  Θεολογικῶν Σχολῶν μέ μάθημα τήν Ἱστορία τῶν Δογμάτων ἤ τήν Συγκριτική Θεολογία. 

Δυστυχῶς ὅμως, δυστυχέστατα, ὁ περίφημος Καθηγητής τῆς Ἀστρονομίας, ἀγνοεῖ τήν Ὀρθόδοξη Πατερική Θεολογία ἵνα κατορθώσει μίαν ρηξικέλευθη κριτική καί συγκριτική, ὥστε νά γίνωσιν ἀντιληπτά μέ πάσα ἀκρίβεια τά λεχθέντα του. 

Δέν φτάνει ὅμως πού ἀγνοεῖ ἀπό ἡμιμάθεια καί ἀμάθεια  σέ βάθος, τήν ἱερά Παράδοσιν τῶν Ὀρθοδόξων, διαδίδει  ἀδιάκριτα τίς προσωπικές του  ἀπόψεις, δηλ. αἱρετικά καί κακόδοξα πράγματα, ἐκ τῶν ὁποίων τά ἀντλεῖ ἀπό τήν Ἀποκρυφιστική (Μασσωνική)  καί Θεοσοφιστική Γραμματεία. 

Γι΄ αὐτό τό θέμα συγγράψαμεν μόλις προχθές τίς ἔλλογες καί θεολογικές ἀντιρρήσεις μας, ἐδῶ, μέ τίτλον: 
"ΟΙ ΚΕΝΟΛΟΓΙΕΣ* ΤΙΝΟΣ ΓΝΩΣΤΙΚΟΥ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΥ

Τό ὅλον ζήτημα εἶναι: ὅτι ὁ πολυσέβαστος κύριος Δανέζης προωθεῖ μίαν νέα μεταμόρφωσιν τοῦ Οὐμανιστικοῦ πολιτισμοῦ, σέ ἕνα ἄλλον Οὑμανιστικόν καί πάλιν πολιτισμόν. Δηλαδή τήν ἀλαγή ἀπό ἕνα ἀνθρώπινο πολιτισμό σέ ἕναν ἄλλον καινούργιον.

Μέ τήν ἑξῆς ζητούμενην ἀπορία: Οἱ πολιτισμοί ἀλλάζουσιν κάθε τρίς καί λίγον, ὁ Ἄνθρωπος ὅμως, μιᾶς καί ὁ πολιτισμός δημιουργήθηκε διά τόν ἄνθρωπον καί ἐξ αὐτοῦ, καί ὄχι τό ἀντίστροφον, δηλ. δέν ἐδημιούργησεν ὁ πολιτισμός, τόν ἄνθρωπον, ἤ τόν ἀνθρωπισμόν. Ποῖον τό νόημα νά πειραματιζόμαστε ἐσσαεῖ μέ διαχρονικές πολιτισμικές ἀλαγές, μιᾶς καί ἐφ΄ ὅσον τό πρόβλημα δέν εἶναι στόν πολιτισμόν, ἀλλά στόν τρεπτό καί μεταπτωτικό ἄνθρωπο;

Δηλαδή, ἄν δέν θεραπευθεῖ ἡ προσωπικότητα τοῦ Ἀνθρώπου, ὅσους πολιτισμοῦς καί νά δημιουργήσει ὁ ἄνθρωπος, θά ἐπέλθωσιν ἀργά ἤ γρήγορα στή φθορά, στήν καταστροφή καί τήν ἀποτυχία τους. Γιατί ἆρά γε; Τί ἀπουσιάζει εἰς τήν ἐξίσωσιν τού ἐν λόγῳ ἐπιστήμονα; Πῶς δύναται νά λάβει ὁλοκληρωτική, ὑπαρξιακή καί ὀντολογική θεραπεία ὁ ἄνθρωπος, ὥστε νά δημιουργεῖ πράγματα καί θάματα πού δέν θά ὀδηγούνται εἰς τόν μηδενισμόν, τήν φθορά, τό χάος καί τήν ματαιότητα;

Ἐν κατακλείδι: Ποῖον εἶναι τό ἀπαρασάλευτον ἐκείνον πολιτισμικόν "σύστημα" τό ὀποῖον ὑπερβαίνει, ὑπέρλογα καί ὑπερφυσικά (καί ὄχι μεταφυσικά) τόν Ὀρθολογικό Οὐμανισμό καί τόν ἄθεο-ἔνθεο ἀνθρωπισμό; 

Ἡ ἀπάντησις ἀγαπητέ κύριε Καθηγητά καί φίλοι ἀναγνώστες τοῦ παροντικοῦ κριτικοῦ καί φτωχοῦ σχολιασμοῦ μας, βρίσκεται εἰς τό περίφημον ἀκαδημαϊκόν ἐγχειρίδιον τοῦ Μεγάλου Ἰουστίνου Πόποβιτς: "Ἄνθρωπος καί Θεάνθρωπος". Βρεῖτε το καί μελετήστε το καλά καί προσεκτικά, ἄν τό ἐπιθυμεῖτε, ἄν ὅντως θέλετε ποιοτικόν, ἄτρωτον, ἄφθαρτον, ἄτρεπτον καί αἰώνιον Πολιτισμόν.

Ὑγ. «Ἐκεῖνος πού ἀκολουθεῖ τόν Θεάνθρωπον δέν δύναται εἰς βάρος τῆς Εὐαγγελικῆς Ἀληθείας νά κάμνη συμβιβασμούς μέ τόν οὑμανιστικόν ἄνθρωπον, πού ὅλα αὐτά τά δικαιολογεῖ καί ἀνάγει εἰς δόγμα. Ἐδῶ πάντοτε πρόκειται περί ἀποφασιστικοῦ καί κρισιμωτάτου διλλήματος καί ἐκλογῆς: ἤ ὁ Θεάνθρωπος ἤ ὁ ἄνθρωπος. (ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ, σελ.151). «Ἐντεῦθεν ὅλοι οἱ οὑμανισμοί, ὅλοι οἱ χομινισμοί, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, εἶναι εἰδωλολατρικῆς, πολυθεϊστικῆς προελεύσεως. Ὅλοι οἱ εὐρωπαϊκοί οὑμανισμοί, ἀπό τούς πρό τῆς Ἀναγεννήσεως, τῆς Ἀναγεννήσεως καί περαιτέρω, οἱ προτεσταντικοί, φιλοσοφικοί, θρησκευτικοί, κοινωνικοί, ἐπιστημονικοί, πολιτιστικοί καί πολιτικοί, ἐπεδίωκαν ἐν γνώσει ἤ ἐν ἀγνοίᾳ, καί ἀδιακόπως ἐπιδιώκουν, ἕνα πρᾶγμα: νά ἀντικαταστήσουν τήν πίστιν εἰς τόν Θεάνθρωπον μέ τήν πίστιν εἰς τόν ἀνθρωπον, νά ἀντικαταστήσουν τό Εὐαγγέλιον τοῦ Θεανθρώπου μέ τό εὐαγγέλιον κατ΄ἄνθρωπον... (ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ, σελ.150)»!

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη



Δημοσίευση σχολίου