Translate

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΠΑΝΩΤΗ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΔΙΑ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΟΙΣΤΡΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ




ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΠΑΝΩΤΗ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΔΙΑ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΟΙΣΤΡΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ







Δυστυχῶς πλέον οἱ Οἰκουμενιστές δέν ἔχωσιν τόν Θεόν τους. Ἔνας ἐξ αὐτῶν τῶν Οἰκουμενιστῶν βεβαίως εἶναι καί ὁ Μέγας Ἱερομνήμων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ὁ Καθηγητής κ. Ἀριστείδης Πανώτης. Οἱ Οἰκουμενιστές πρέπει νά γίνει κατανοητό ἀπό ὅλους μας, δέν ἐνδιαφέρονται διά τό γνήσιο ἐκκλησιαστικό φρόνημα διότι ἔχει ἀλλοτριωθεῖ τό γονιδίωμα καί τά πνευματικά ἀντανακλαστικά τους μέ τό ἐκκοσμικευμένο καί ἀντιησυχαστικόν φρόνημα τους, τουτέστιν μετεβλήθησαν σέ Νεοβαρλααμίτες, βέρους ἀπογόνους τοῦ Οὐνίτη Βαρλαάμ τοῦ Καλαβροῦ.

Ὁ κ. Πανώτης κατακρίνει ἄτοπα τούς ἀντιοικουμενιστές ἀδελφούς του διά δῆθεν ὁμολογιακό φαρισαϊσμό καί δι΄ ἀλαζονικόν ἀπομονωτισμό χωρίς νά ἀντιλαμβάνεται, ὅτι πέφτει ὁ ἴδιος εἰς τήν δόλια παγίδα πού στήνει ρητορικά καί ἔντεχνα στούς ἐχθρούς του. Ἐξάπαντος ἄς εἴμεθα ἔντιμοι μέ τούς ἑαυτούς μας καί ἀντικειμενικοί: τά πράγματα δέν εἶναι ἰδανικά σέ κανένα ἀπό τά δύο στρατόπεδα. Ὅμως τό ἔνα στρατόπεδον, τό ἀντιοικουμενιστικόν, ἔχει τό δίκαιον καί τόν Θεόν μέ τό μέρος του καί ὀφείλει βάσιν τῶν Γραφῶν καί τῆς ἱερᾶς Παραδόσεως τῶν Θεοφόρων Πατέρων νά ἀμύνεται... μέχρι ἐσχάτων. 

Νά ὑποθέσωμεν, ὅτι τῷ ὄντι εἰς τό ἀντιοικουμενιστικό στρατόπεδον ὑφίστατο ὁ νοσηρός ὁμολογιακός φαρισαϊσμός καί ὁ ἀλαζονικός ἀπομονωτισμός
Ποιός ᾆρά γε ἀδυνατεῖ, νά ἐκφράσει τά ταυτόσημα, καί διά τόν ὁμολογιακό φαρισαϊσμό τῶν Οἰκουμενιστῶν, ὅταν διακηρύττωσιν: ὅτι δῆθεν δίδουν μαρτυρία (δηλ. ὁμολογία) τῆς Ὀρθοδοξίας π.χ. μέ ἀντικανονικές Συμπροσευχές καί ἀντιεκκλησιολογικά παρατράγουδα; Ποιός εἶναι λ.χ. ὁ Φαρισσαῖος καί ὁ ἀλαζών εἰς τήν ἐν λόγῳ περίπτωση; Ὁ εὔλογα διαμαρτυρόμενος καί κατασκανδαλιζόμενος, δηλ. ὁ ἀντιοικουμενιστής; Μήπως εἶναι φαρισσαῖος ὁ Ἱερός Κανών, πού ἐθεσπίσθη, ὑπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; ᾎρά γε εἶναι, οἱ Θεοφόροι Πατέρες πού ἔλαβον φωτισμόν ἐκ τοῦ Πνεύματος τῆς Ἀληθείας διά νά συγγράψωσιν τούς ἱερούς Κανόνες; Τό Ἅγιο Πνεῦμα μήπως; (!)  Ἤ μήπως, ὁ τάδε δεινός παραβάτης καί ἑκασταχοῦ Λατινόφρων Οἰκουμενιστής πού ὑποτιμᾶ τό Ἅγιον Πνεῦμα, τούς Ἱερούς Κανόνες, τήν ἱερά Παράδοση, τούς Θεοφόρους Πατέρες καί Ἁγίους και σέ τελική ἀνάλυσην τούς διαμαρτυρομένους ἀντιοικουμενιστές πιστούς (Κληρικούς καί Λαϊκούς) κ.ο.κ.; 
ἀλαζονικός ἀπομονωτισμός,  διά τούς ταλαιπώρους Οἰκουμενιστές, εἶναι: ὅτι δῆθεν οἱ ἀντιοικουμενιστές ἐπιθυμῶσιν, "νά κλειστεῖ" ἡ Φίλη Ὀρθοδοξία στό καβούκιν της! Καί νά κάνει τί καί γιά πόσον νά παραμείνει ἐντός τοῦ καβουκιοῦ της; Ἄπαγε τῆς στυγνῆς συκοφαντίας δηλαδή.  Καί τό καβούκιν ὅμως, εἶναι ἀρκετά χρήσιμον ὡς ἀμυντικόν ὄπλον διά τήν χαριτωμένη καί ὄμορφη χελώνα. Κάτι θά  ἐγνώριζε ὁ Σοφός Πλάστης μας, ὅταν ἐδώριζε καβούκια εἰς τίς χελῶνες. Ἄρα σέ ἀρκετές περιπτώσεις, διά τινά ἀσφάλεια καί διά συγκεκριμένα πράγματα, ἔχομε ἀνάγκη καί τά καβούκια. Γιατί ὅμως  ὐποτιμῶσιν τά καβούκια οἱ Οἰκουμενιστές, ἀκόμη νά τό ἀντιληφθῶ. Μᾶλλον, ὅταν ἦτο μικροί, δέν παίζανε μέ χελωνίτσες(;!). Δηλαδή εἰς τήν ἐκλεκτική μνήμη καί λογικήν τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἡ Εὐαγγελική λέξη τῆς ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς, μᾶλλον ἔχει καταργηθεῖ καί ἀντικατεστάθη πλέον διά τῆς ἐξυψώσεως τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως;! Καί ποῖον τό νόημα τῆς ἀγαστῆς συνεργασίας καί συναλληλίας τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τόν πολυ-αιρετικόν Οἰκουμενισμόν, ὅταν οἱ Οἰκουμενιστές ἔχωσιν ἀλαζονικά ἀπομονώσει τούς ἀδελφούς τους Παλαιοημερολογίτες "Ζηλωτές" καί δέν διαλέγονται διόλου μαζί τους; Πολλῶ δέ μᾶλλον ὅταν οἱ Οἱκουμενιστές φοβερίζουν, ἀπειλοῦν, ἀπομονώνουν, συκοφαντοῦν καί διώκουν... τούς ἀντικουμενιστές ἀδελφούς των; Ἀλαζονικός ἀπομονωτισμός, δέν εἶναι ᾆρά γε, νά προσπαθῶ νά παντρέψω, καταχρηστικά, τήν ἀλήθεια μέ τό ψεῦδος, διά χάριν τῆς ἄρσεως τινός ἐξωτερικοῦ ἀπομονωτισμοῦ; Ναί ἀλλά, ὁ ἀλαζονικός ἀπομονωτισμός, κατ΄ουσίαν, εἶναιὄχι, ὅταν ὁ ἄνθρωπος πιστός, ἀπομονωθεῖ μακράν ἐκ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐγκλεισθεῖ εἰς τήν φιλαυτία του; 

Κατά τήν ἄποψη μας, ἀλαζονικός ἀπομονωτισμός εἶναι: ὅταν ἀφώτιστοι καθηγητάδες, ἀνδρείκελα καθηγητές, ἄνθρωποι ἄνευ ἀπλανῶν θεολογικῶν καί πνευματικῶν κριτηρίων, μαριονέτες τοῦ Σατάν, παπαγαλίζωσιν φαῦλα, τινές Μεταπατερικές αἱρέσεις καί διαβολές κατά μεγίστων Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

 Ἀπομονώνουσιν δηλ. γραφθέντα καί λεχθέντα τους, καί τά προσφέρωσιν δημόσια ἀνάλογα τῆς προσωπικῆς ἰδεοληψίας των. Αὐτό εἰδικά εἶναι μεγίστη ἀλαζωνία, νά προσπαθεῖς δηλ. ἄτοπα καί ἀνόητα νά ἐπενδύσεις τίς ἱστορικο-δογματικές κακοδοξίες σου σέ δῆθεν Πατερικά ἐπιχειρήματα. 

ὁμολογιακός φαρισαϊσμός καί πάλιν κατά τήν ταπεινή ἄποψη μας, εἶναι: ὅταν οἱ Οἰκουμενιστές, μέ ὑποκριτικόν τρόπον, ἐφευρίσκωσιν Πατερικά καί ὁμολογιακά χωρία, ἐκεῖ ὅπου νομίζουν ὅτι συντάσσονται δῆθεν μέ τίς ἰδικές των ἰδεοληψίες, ἵνα ὁμολογήσωσιν (sic) τήν προσωπική ἀυτοδικαίωσή τους, μέ τίς ἀνάλογες δῆθεν "ἰσχυρές" πατερικές παραπομπές. Αὐτή ὅλη ἡ σατανική τέχνη, τῆς Μεταπερικῆς αἱρέσεως, ἔχει ἀναχθεῖ σέ περίφημον ἀκαδημαϊκή ἐπιστήμη, καί μάλιστα μᾶς τήν διδάσκωσιν, ἀρκετοί Οἰκουμενιστές καθηγητές μας ἐκ τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν. Ἐξάπαντος δέν εἶναι ἀποκυήματα τῆς νοσηρᾶς φαντασίας μας. Ὅποιος ἔχει τέτοιαν ἄποψη, ἄς τήν ἔχει, διά τόν ἑαυτόν του, δυστυχῶς ὅμως γι΄ αὐτόν, πρόκειται καί νά τό ἀποδείξωμεν, ὅπως πράττομεν συνήθως. 

Φυσικά ὁ κακοπροαίρετος ἀναγνώστης μας, ποτέ δέν θά διστάσει, νά ἀποσιωπήσει, τίς βροντερές ἀποδείξεις, πού συχνάκις παραθέτωμεν, εἰς τά ἀντιρρητικά καί δημοσιογραφικά δοκίμιά μας. Συνήθως οἱ κακόβουλοι καί ἀμαθεῖς, ἑστιάζωσιν σέ κάτι, τό ὁποῖον, ὑποκειμενικά δέν τού ἄρεσε, τό ὑπερμεγενθύνει μέ τή φαντασία του, ὡς ἀλλοπαρμένος καί φαντασιόπληκτος, τό μεταβάλλει εἰς τήν ἀκάθαρτην συνείδησίν του, ὡς ἕνα ἀκόμη θανάσιμον ἀμάρτημα, καί σπεύδει ἀπό ἐμπάθεια καί ἄλλωτε ἀπό βλακεία εἰς τήν οἰκουμένη νά τό καταγγείλει, ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή, ταυτόχρονα, προδίδει τήν ἡμιμάθεια καί τήν ἀμάθειά του, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων.  Τό πρόβλημα τῶν κακοπροαίρετων ἀναγνωστῶν, εἶναι ὅμως ἕνα ἄλλο μείζον ζήτημα καί πιθανόν νά τό σχολιάσωμεν προσεχῶς, μιᾶς καί πρόκειται διά σύγχρονον ψυχοπαθολογικόν φαινόμενον. 

Καί ἐπειδή τά πολλά λόγια εἶναι φτώχεια παραδίδομεν εἰς τήν προσωπική ἔρευνα καί ἀντίληψη σας ἐκεῖ ὅπου ἀναφέρεται ὁ ἀξιότιμος κύριος Καθηγητής Πανώτης διά τόν Ἀρχιμασσῶνον πατριάρχην Ἀθηναγόρα ὅτι:

"Τους προσκαλεί (Κόπτες, Ἀρμενίους, Συροιακωβίτες κ.ο.κ.) σέ Διάλογο γιά να αρθεί το μετ΄ αυτών σχίσμα γιατί ήθελε πάλι να επιβεβαιωθεί η απόφανση της συνελθούσας Συνόδου στα Ιεροσόλυμα το 1672 επί πατριάρχου Δοσιθέου και να παύσει ο κακεντρεχής χαρακτηρισμός ότι είναι και στην εποχή μας "Μονοφυσίτες" εφ όσον ένας έγκυρος δογματολόγος της εποχής εκείνης, ο Άγιος Ιωάννης Δμασκηνός μας δήλωσε ότι: "προφάσει τοῦ ἐν Χαλκηδόνι συντάγματος τοῦ τόπου εἶναι αὐτοί ἀποσχισθέντες τῆς Ἐκκλησίας, τά δέ ἄλλα πάντα ὀρθόδοξοι ὑπάρχοντες" (Migne P.G. 94, στ. 741).

Ὁ Μέγας Ἱερομνήμων καί  κύριος Καθηγητής μᾶς παρουσιάζει, ἀποσπασματικά καί ἀλλοιωμένα, τόν Θεοφόρο καί Ἅγιο Δογματολόγον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,  ὡσάν νά μᾶς ὁμολογεῖ (φεῦ τῆς ἀνοησίας!) διά τούς αἱρετικούς Μονοφυσίτες, ὅτι εἶναι "διά πάντα ὀρθόδοξοι"!! Ἄπαγε τῆς Θεοστυγοῦς Θεομπαιξίας δηλαδη!!! Τό μεγαλεῖον τῆς ἀνιερομνήμονος καί συκοφαντικῆς μνημονεύσεως τινός μεγίστου ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας! Γνωρίζει καλά ὁ ἀκαδημαϊκός κ. Πανώτης, ὅτι ἡ Νεοφαναριώτικη νεο-στρατηγική τακτική, εἶναι νά θεωροῦμεν τούς αἱρετικούς Μονοφυσίτες, ὡς Ἀντιχαλκηδόνιους καί καθόλα Ὀρθοδόξους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μας. Καί τό στηρίζωσιν μάλιστα ὅλο αὐτό τό Συγκρητιστικόν παίγνιον εἰς τήν συγκεκριμένη διαβολή καί διαστροφήν τοῦ ἐν λόγῳ Πατερικοῦ γραφθέντος. 

Ἔχω τήν προσωπική ἄποψη, ὅτι οἱ Οἰκουμενιστές, διαστρέφοντας τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ἔχωσιν ποδοπατήσει ἐπάνω εἰς τήν Ἁγία Τραπέζα ὡς ἀνόητοι ἱερόσυλοι κύνες καί προβατόσχημοι χοιροβοσκοί. Οἱ Οἰκουμενιστές ἀδελφοί καί πατέρες, ἐπειδή τούς ἔζησα καί τούς ἐσπούδασα γιά μεγάλο χρονικόν διάστημα, εἶναι μανοῦλες μπροστά στούς Γιεχωβάδες. Οἱ Χιλιαστές εἶναι μηδενικά μπροστά τους. Ἐλπίζω νά ἀντιλαμβάνεσθε σαφῶς, σ΄ αὐτό τό στάδιον, γιατί ξεκίνησα τό δοκίμιον, μέ τήν σκληρά ἔκφραση καί  τήν ἀποφατική μομφή, ὅτι οἱ Οἰκουμενιστές τῷ ὄντι δέν ἔχωσιν τόν Θεό τους. Μᾶλλον δέν εἶναι καθόλου σκληρός ὁ λόγος. Μή σᾶς πῶ, ὅτι εἶναι λίαν ἐπιεικῶς καί ἀκριβής. 

Κατά τόν καθηγητή τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας κ. Πανώτη κ.ἄ. εἶναι "κακεντρεχής χαρακτηρισμός"  τό ἐξαιρετικά εὔστοχον λεξίδιον: Μονοφυσίτης καί Μονοφυσιτισμός. Αὐτά τά κουραφέξαλα μᾶς διδάσκει καί ὁ "ἔγκυρος" Δογματολόγος καθηγητής τοῦ ΑΠΘ κ. Γεώργιος Μαρτζέλος. Οἰ οἰκουμενιστές συμφωνοῦσιν μεταξύ των, καί αὐτό εἶναι καλόν, διά τήν περίπτωση μας, διά νά ἀντιλαμβανόμαστε who is who. Ἡ τραγελαφική ὅμως κατάντια τῶν Οἰκουμενιστῶν, εἶναι πού χρησιμοποιοῦν κατά τό δοκοῦν τούς θεηγόρους Πατέρες. Εἶναι ἀλήθεια ὅμως, ὅτι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός εἶναι ὁ Μέγας Δογματολόγος τοῦ Σύμπαντος κόσμου. Εἶναι μάλιστα ἀλήθεια, ὅτι ἦτο καί εἶναι, ἕνας πράγματι ἔγκυρος καί ἀκριβής Δογματολόγος καί μέγας Ἅγιος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. 
Μέ τόν τρόπον ὅμως πού καταγράφει ὁ κ. Πανώτης ἐτοῦτο τό σημεῖον: "εφ όσον ένας έγκυρος δογματολόγος της εποχής εκείνης", ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ, ἐμμέσως πλήν σαφῶς, ὅτι διά τήν ἰδική μας ἐποχή, ὁ ἔγκυρος τότε Δογματολόγος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, δέν θά εἶναι καί τόσον ἔγκυρος εἰς τήν σημερινή ἐποχή, καί ἄρα εἶναι σχετικά ἔγκυρος, ἤ καί... ἄκυρος σέ κάποια σημεῖα του, μιᾶς καί μόνον διά τήν ἐποχή του θά ἦτο βέβαια ἀπόλυτα ἔγκυρος. Ἄρα λοιπόν, κατά τήν νοσηρά ἀντίληψη τῶν Μεταπατερικῶν θεολόγων, οἱ Θεοφόροι Πατέρες, εἶναι παρωχημένοι καί ἐξαπατημένοι, ὑπό τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, καί πρέπει νά ἀπελευθερωθῶμεν ἀπό τήν Πατερική Θεολογία ἵνα εἰσέλθωμεν εἰς τήν Μεταπατερική Σύνθεση καί Οἰκουμενιστική Θεολογία! Ἄρα ὁ κ. Πανώτης, σχετικοποιεῖ ἐσφαλμένα, τήν ἀπλανή Δογματική Θεολογία καί Διδασκαλία τοῦ Θεοφόρου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας διά τόν Μονοφυσιτισμόν. Καί μάλιστα σχετικοποιεῖ, ἔμμεσα, καί τήν ἀγιότητα αὐτοῦ, μιᾶς καί ὁ ἅγιος διά τήν ἐποχή του καλά τά ἔλεγε, τή σήμερον ὅμως, θά πρέπει νά τόν προσπεράσωμεν! Τό τρις χειρότερον βέβαια δέν εἶναι τά πιό πάνω, ἀλλά εἶναι ἡ πραγματική διαβολή, ὑπό τοῦ κυρίου Πανώτη, τοῦ κύριου Μαρτζέλου κ.ἄ. "ἔγκριτων δογματολόγων", περί τῆς ἀντιρρητικῆς καί ἀντιαιρετικῆς Θεολογικῆς στάσεως καί θέσεως τοῦ Ἁγίου Δογματολόγου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ στά περί τῆς Αἱρέσεως τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καί τῶν κακοδόξων Μονοφυσιτῶν. Γι΄ αὐτόν τό λόγο, ὁ κ. Πανώτης ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ συνειρμικά μία δῆθεν "λογική" σκέψις, νά ἐμπιστευόμαστε ἀπόλυτα τούς σύγχρονους καί "ἔγκυρους" Δογματολόγους ὅπως: τόν κ. Γεώργιο Μαρτζέλλο, τόν κ. Χρυσόστομο Σταμούλη, τήν κ. Δέσπω Λιάλιου, τόν Μητροπολίτη Μεσσηνείας κ. Χρυσόστομο Σαββάτο κ.ἄ. συναφεῖς καί ΚΑΙΡΟΣκόπους μισθοφόρους Δογματολόγους. 

Κοντολογίς, πέραν τοῦ "ἱστορικοῦ" ἀποσπάσματος πού παραθέτω ἐπί σκοποῦ, τό ὅλον πνεῦμα καί γράμμα τῶν πολυποίκιλων γραφθέντων τοῦ αὐλοκόλακα Νεοφαναριώτη κ. Ἀριστείδου Πανώτη, ἔχωσιν ὡς βάσιν τά ἀκαδημαϊκά αἱρετίζοντα κριτήρια τῆς Μεταπατερικῆς Αἱρέσεως, δηλ. τῆς κακοδόξου Βαρλααμίζουσας θεολογίας, καί αὐτό τό λέμεν, λόγῳ τοῦ ὅτι, διαστρέφει καί διαβάλλει, τά Ἱστορικο-δογματικά καί τά Δογματικο-συμβολικά θεμέλια καί τήν Δογματολογική ἀλήθεια καί πανοπλία τῆς Πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων. Μέ ἁπλούστερα ἴσως λόγια: εἶναι ἄνθρωπος ἀνιστόρητος καί ἀδιάβαστος.

Τά σημαίνοντα ἱστορικο-δογματολογικά ἐρωτήματα πού πρέπει νά ἐπιλύσει ὁ κάθε καλόπιστος ἐρευνητής, εἶναι: Ἆρά γε ὁ Δογματολόγος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός θεωρούσε ὡς σχισματικούς, ἤ μᾶλλον ὡς αἱρετικούς, τούς Μονοφυσίτες; Ὁ Μονοφυσιτισμός, εἶναι ἤ ὄχι, αἵρεσις; Ὁ Μονοφυσιτισμός καί οἱ Μονοφυσίτες, ἔχωσιν τῷ ὄντι καταδικασθεῖ οἱ πλάνες, οἱ αἱρέσεις καί οἱ κακοδοξίες των, τελεσίδικα, ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἤ ὄχι; Σέ ποίαν Θεοφόρον καί Ἀλάθητον Οἰκουμενική καί Ἁγία Σύνοδον; Ποῖοι οἱ Αἱρεσιάρχες καί πατέρες τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ πού κατεδικάσθησαν; Καί ἄν ὅντως ἔχει καταδικασθεῖ ὁ Μονοφυσιτισμός καί οἱ πάτρονές του, διά τίνα λόγον οἱ νῦν Ἀρχιοικουμενιστές, "ὀρθόδοξοι" Νεοφαναριώτες προσπαθῶσιν νά μᾶς πείσουν, ὅτι οἱ Μονοφυσίτες εἶναι ἁπλῶς Ἀντιχαλκηδόνιοι καί "διά πάντα Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί", ἀνήκοντες δῆθεν στίς "Ἀρχαῖες Ὀρθόδοξες Ἀνατολικές Ἐκκλησίες"; Πόσες  "Ἀρχαῖες Ἐκκλησίες" ᾆρά γε ὑφίσταντο; Ἐπίσης, διά τόν Ἅγιο Ἰωάννη, ὡς ἀφήνει καί πάλιν νά ἐννοηθεῖ, ὁ κ. Πανώτης, ἦτο ᾆρά γε, "κακεντρεχής χαρακτηρισμός", ἡ λέξη Μονοφυσιτισμός καί Μονοφυσίτες, ἤ μᾶλλον εἶναι σύγχρονα φαιδρά τεχνολογήματα καί φληναφήματα τῶν ἁπανταχοῦ Οἰκουμενιστῶν καί αἱρετιζόντων ταγῶν, ἐπί τά ὁποία διαβολόπνευστα ληρήματα τους, μέ μία βαθύτερη ἔρευνα, ἐξάπαντος ἀποκαλύπτονται, οἱ φαῦλες καί Μεταπατερικές αἱρέσεις καί παμπεσιές των; 

Σήμερα ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός μέ ποῖον στρατόπεδον, θά ἐσυμμαχοῦσεν, καί θά ἦτο ἡγετική μορφή καί σύμβολον ἀγώνος; Μέ τό στρατόπεδο τῶν παπόδουλων ἀγαπολόγων Οἰκουμενιστῶν, ἤ μήπως μετά τῶν Ὀρθοδόξων Ἀντιοικουμενιστῶν; Ὁ Ἅγιος εἰς τήν ἐποχή του, τί ἦτο: Μονοφυσίτης ἤ Ἀντιμονοφυσίτης;

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη








ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΔΙΑ ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ:

[1] Ἀρχιμανδρίτης Γεωργίος Καψάνης, Καινοφανεῖς θεολογικὲς ἀπόψεις ἐνόψει τῶν Διαλόγων
[2] Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Η "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΑΛΚΗΔΟΝΙΩΝ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΩΝ
[3] Εκ του Βιβλίου "Λειμωνάριον το παλαιόν" του Ιωάννου Μόσχου, Εκδόσεις "Η Αγία Άννα" Θεσσαλονίκη. 
[4] Διάλογος με τους Μονοφυσίτες, Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, 
[6] Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος και οι αιρετικοί Μονοφυσίτες
[7] Νεστοριανισμός - Μονοφυσιτισμός - Προβιβασμός Επισκόπου Ιεροσολύμων, 
[8] Είναι οι Αρμένιοι Ορθόδοξοι; Οι θέσεις του Μ. Φωτίου, Θεοδώρου Ζήση, 
[9] Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος η Σύνοδος της Χαλκηδόνας
[10] Γεώργιος Φλορόφσκι: Το πνεύμα του Μονοφυσιτισμού - μέρος 1ο, Ο ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, 
[11] Η Δ΄Οικουμενική Σύνοδος (451). Το οικοδόμημα της Χριστολογίας.  Μέρος Α΄(Σελ.451-453)
خلقدونية أساس الخرستولوجية, 
[12] Ρένος Κωνσταντίνου (Θεολόγος), Περι Αιρέσεων
[13] Πρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, Η αγία Ευφημία και οι αιρετικοί
[14] Συνωμοσία; Πρωτοπρ. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης,