Translate

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Παναγιώτης Νούνης, Βασίλειος Ε. Βολουδάκης (Πρωτοπρεσβύτερος): Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 666 ΚΑΙ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ. Ἐκδόσεις: ΥΠΑΚΟΗ, Γ΄ Ἔκδοση-ἐπηυξημένη, Ἀθήνα 1997, σσ. 128.



Βασίλειος Ε. Βολουδάκης (Πρωτοπρεσβύτερος): Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 666 ΚΑΙ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ. Ἐκδόσεις: ΥΠΑΚΟΗ, Γ΄ Ἔκδοση-ἐπηυξημένη, Ἀθήνα 1997, σσ. 128.


Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη

Ὁ συγγραφέας τοῦ παρουσιαζόμενου βιβλιαριδίου εἶναι ὁ πρωτοπρεσβύτερος τῆς ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς τῶν Ἀθηνῶν ὁ π. Βασίλειος Βολουδάκης. Εἶναι γνωστός εὐρέως ἀνά τό παγκόσμιον διά τό πλούσιον συγγραφικόν του ἔργον. Τοῦ ἴδιου Ἐκκλησιαστικοῦ συγγραφέως καί ἀρίστου Θεολόγου τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἔχουμεν μελετήσει τά τελευταία ἔτη, τά ἑξῆς σημαίνοντα τομίδια καί ἀναφέρουμεν ἐνδεικτικά, ὅπως: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ. Ο ΓΑΜΟΣ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ. ΝΗΣΤΕΙΟΔΡΟΜΙΟΝ. ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ. ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΙΔΑΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ κ.λπ. Ὅλα τά πιό πάνω θεολογικά καί ποιμαντικά βιβλία τοῦ ἦτο καί εἶναι καταπληκτικά. Θερμές  εὐχαριστίες ἐκ βάθους καρδίας πρός ἐκείνο τό πρόσωπον πού μᾶς ἀπέστειλεν ὡς εὐλογίαν ἐτοῦτο τό πολύτιμον βιβλιαράκιν, πού πραγματεύεται ἕνα σημαίνων καί δύσκολον Ἐσχατολογικόν ζήτημα.

Τῷ ἐν λόγῳ βιβλίον εἶναι: στιβαρόν ἀντιρρητικόν ἐγχειρίδιον καί θεολογικόν ἀντίδοτον διά τήν πλανεμένη, ἄκρως προβληματικήν καί ἀμφιλεγόμενην ἐπιστολήν τοῦ Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου "ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ". Ἡ ἐν λόγῳ ἐπιστολῇ τοῦ Ἁγίου γ. Παϊσίου ἦτον καί εἶναι ἡ Ἀχχίλειος πτέρνα του, μιᾶς καί τήν ἀντέγραψε παρασυρόμενος ὑπό τινός λογίου Μοναχοῦ.

Οἱ 128 σελίδες τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου, διαιροῦνται σέ τέσσερα μέρη:
Τό πρῶτο μέρος εἶναι τό Προλογικόν Σημείωμα καί ἀκολουθῶσιν πέντε ὑποκεφάλαια. Τό πρῶτον ὑποκεφάλαιον γίνεται ἀναφορά διά τόν μέγα "τρόμο γιά τό 666". Εἰς τό δεύτερον καί τρίτον ὑποκεφάλαιον γίνεται ἀναφορά πῶς νά γίνουμε "Μαθηταί Χριστοῦ καί μή Ἀντιχρίστου" ἀλλά καί πῶς θά διακρίνονται "Οἱ πλανεμένοι ἄνθρωποι"! Ὁ π. Βασίλειος χρησιμοποιεῖ πολύ εὔστοχα Πατρολογικά ἐπιχειρήματα ὑπό τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων: τοῦ Εἰρηναίου, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ἀποστόλου Παῦλου καί Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Δυστηχῶς, ἐπειδή ἑμεῖς οἱ Νεοέλληνες καί Νεοκύπριοι, ἔχωμεν ἐμβολιασθεῖ, ἀπό μίαν στεῖραν δεισιδαιμονίαν καί ἄλογον προκατάληψιν, κατά τοῦ ἀριθμοῦ 666, καί ἐνῶ ὁ π. Βασίλειος, ὡς ὁ καλός ποιμήν, ἀποσαφηνίζει καί μᾶς διευκρινίζει, πολύ πειστικά καί τεκμηρειωμένα διά τήν ἐπάρατον "Ἀριθμοφοβίαν" πού μᾶς μαστίζει πολλοί ἐπιμένωσιν εἰς τήν βλαμένη εὐλάβια των...! Ὁλοκλήρωνει ὅμως σύντομα τό πρῶτον μέρος μέ εἰδικόν ἐπιλογικόν κεφάλαιον: Ὅτι ἡ ἀσφάλεια μας εἶναι ἡ Ἐκκλησία.

 Προσωπικά ἀνάμενα περισσότερην ἀνάλυσιν, ἀλλά φαίνεται, ὅτι ὁ συγγραφέας τό Ἐσχατολογικόν ζήτημα τό πραγματεύται πολύ προσεκτικά καί μέ ἐλάχιστες σελίδες διά τό κάθε ὑποκεφάλαιον. Εἶναι βεβαίως, βιβλίον, πού διαβάζετε ἀπνευστί.

Ἐξάπαντος νά ποῦμεν, γιά ὅσους ψάξουν καί  τυχόν δέν βροῦν τῷ ἐν λόγῳ βιβλίον, δύνανται νά  προμηθευθῶσιν ὑπό τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐφημερίδας τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, τό περίφημον συλλεκτικόν ἁρχεῖον, πενήντα ὁλόκληρων ἐτῶν, ὅπου καί περιλαμβάνονται 50 ἐτῶν ἄρθρα ὑπό τινῶν μακαριστῶν καί νῦν διάσημων καί περίφημων ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων.

Τό δεύτερον μέρος, πρόκειται, διά σημαντική δευτερολογία σέ ἐνστάσεις ἐκ τινῶν ἐπικριτῶν του συγγραφέα, διότι προτοῦ γίνει ἡ ἐν λόγῳ βιβλιοδεσία, ὁ π. Βασίλειος, τά (συν)ἔγγραφε καί τά δημοσίευεν ὡς ἄρθρα του εἰς τήν ρωμαλέα ἐφημερῖδα: Ὀρθόδοξον Τύπον. Σ΄ αὐτό τό μέρος ξεχώρισα δύο σημαντικές ὑποενότητες: ὅπως γιατί ἡ "Ἀραβική ἀποκλειστικότητα" τῆς ἀριθμολογίας διά τό 666 καί τί εἶναι τό "Χάραγμα" τοῦ Ἀντιχρίστου. Φαίνεται νά ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον ὁ π. Βασίλειος, ὅτι εἰς τάς συνειδήσεις μας, ἐπεκράτησεν μίαν ἐσφαλμένη, ἰσχυρᾶ καί περίεργη προκατάλειψις, διά τόν ἀριθμό τοῦ Ἀντιχρίστου 666, καί ὄχι διά τό "χάραγμαν" αὐτοῦ. Στήν πορεία τοῦ ἴδιου μέρους περιγράφει, πῶς παίρνει ἐξουσία ὁ Σατανᾶς, μέ εἰδικήν Πατρολογικήν παραπομπή είς τόν Μέγα Ἀθανάσιον καί τόν Ἀπόστολον Παῦλον. Κλείνει μέ ἕναν ἐνδιαφέρον προβληματισμόν ὁ συγγραφέας "μήπως συμφέρει τόν διάβολο νά διαδοθῆ στά πέρατα τῆς γῆς ἡ μόδα τοῦ 666";

Τό τρίτον μέρος ἀρχίζει νά ἀποκτᾶ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον μιᾶς καί  εἶναι ἡ Ἀντιρριτική Τριτολογία τοῦ πατρός Βασιλείου κατά τῆς δεισιδαιμονικῆς Ἀντιχριστολογίας. Ἀπαντά σέ ἐνδιαφέρουσες ἐπικρίσεις τινός ἱερομονάχου "Ζηλωτοῦ" Θεοδώρητου Μαῦρου. Δέν δύναμαι νά ἐκφράσω ὅμως τινά προσωπικήν ἄποψιν, ἤ ἔστω καί κριτικήν γνῶμη περί τοῦτο, ἄν δέν μελετήσω καί τά συγκεκριμένα Ἐσχατολογικά γραπτά τοῦ μακαριστοῦ π. Θεοδώρητου. Ὁ συγγραφεύς π. Βασίλειος, μᾶς παραπέμπει, σέ συγκεκριμένα "Ζηλωτικά" τεύχη, πού τόν ἐπικρίνει μᾶλλον ἄδικα ὁ π. Θεοδώρητος καί μᾶς παραθέτει ἀποσπάσματα ἐκ τῶν ἐπικρίσεων τοῦ δευτέρου. Ἔκπληξιν προκαλεῖ εἰς τόν γράφοντα, ἡ ἀποκάλυψις πού γίνεται ὑπό τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Βασιλείου: ὅτι γιά τό 666 καί τόν θεολογικό συσχετισμό του, μέ τό γραμμικό σύστημα, "τό ἐπενόησε" διά "ἀπάτης"  μία  προτεστάντισσα ψευδοπροφήτιδα ἡ  Μαίρη Ρέλφε (Μ. Relfe) εἰς τά  Best-sellers της "When your money fails" καί "Τhe new money system"! Εἶναι συγκλονιστική μέχρι ἀπίστευτη ἡ ἐν λόγῳ ἀποκάλυψις, μιᾶς καί οἱ Ἀμερικανιές, μᾶς ἔχωσιν πνίξει καί χαμπάρι δέν τό ἐλάβαμεν.

 Ἐξάπαντος, πρέπει νά διασταυρωθοῦσιν τά μεταφρασμένα ἀποσπάσματα, πού περιλαμβάνει ὁ π. Β., ἐξ αὐτῆς τῆς Προτεστάντισσας συγγραφέως, καί νά διαδωθοῦσιν εἰς τά πέρατα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Μάλιστα μέχρι στιγμῆς, ἔχω προσωπικά διασταυρώσει καί ἐξακριβῶσει, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι ὁ Γέροντας Παΐσιος κατείχε τῷ ἐν λόγῳ μπέστ-σέλλερ καί φαίνεται, ὅτι μᾶλλον εἴχε ἐπηρεασθεῖ, σέ σημαντικόν βαθμόν, ἀπό τά βιβλία τῆς Ρέλφε, διότι ἐκείνον τό διάστημα ἀκριβῶς, ἔγραψεν καί τήν προβληματική ἐπιστολή "ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ". Ἐξάπαντος διά νά ἐπαληθευθεῖ ἄκρως ἀντικειμενικά ἡ ἐν λόγῳ περίπτωσις, πρέπει νά μελετήσωμεν μᾶλλον, ὁλόκληρον τό βιβλίον της ψευδοπροφήτιδος, καί ὄχι μόνον τινά ἀποσπάσματα. Τά ἀποσπάσματα ὅμως, εἶναι ἄκρως ἀποδεικτικά ὑπέρ τοῦ πατρός Βασιλείου, καί κατά τοῦ ὁσίου πατρός Παϊσίου. Ὁ π. Βασίλειος μᾶς παραπέμπει καί μᾶς πληροφορεῖ καλῶς, εἰς τήν ἑλληνική μετάφραση τοῦ βιβλίου της Ρέλφε "The new money system" τῶν ἐκδόσεων "Στερέωμα" (Θεσ/νίκη 1993).

 Σημαντικώτατη καί ἐπιπρόσθετη γραπτή μαρτυρία διά τῶν προαναφερθέντων προσωπικῶν μας θέσεων, μᾶς τήν δίδει καί ὁ Ἱερομόναχος Χριστόδουλος Ἁγιορείτης εἰς τόν γνωστόν τόμον του: "Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΐΣΙΟΣ" (Ἐκδόσεις: ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, 1994) εἰς τήν σελ. 181· ὅπου καί ὁμολογεῖ καθαρά: ὅτι ὁ γ. Παΐσιος τό 1987 ἔδειξεν σ΄αὐτόν τό βιβλίον τῆς Ἀμερικανῖδας Ρέλφε καί ἔπειτα ἀπό ὁλίγον διάστημα τοῦ ἔδωσε καί τήν προβληματική ἐπιστολή. Ὁ ἵδιος ὁ π. Χριστόδουλος, δημοσιεύει ἐπίσης, τήν ἐσφαλμένη καί ἀμφιλεγόμενη ἐπιστολή, πού ἐπροκάλεσεν μεγίστην σύγχησιν εἰς τήν ζωή τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Στό τέταρτον καί τελευταίον μέρος, ὁ π. Βασίλειος, μέ βαθύτατον σεβασμόν πρός τόν σύγχρονον Θεοφόρο καί Ἅγιον Διδάσκαλον τῆς Ἐκκλησίας μας, τολμᾶ τό πλέον ἀκατόρθωτον, καί τό πλέον ἄγνωστον μάλλον εἰς τό Χριστώνυμον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, νά ἀσκήσει τινά ρωμαλέα, ἀντιρρητικήν, καί θεολογικήν κριτικήν, κατά τῆς προβληματικῆς ἐπιστολῆς τοῦ Γέροντα τῆς καρδιᾶς μας. Ὅσον καί νά μᾶς ξενίζει τό ζήτημα, ἄν δέν διαβάσωμεν τήν Ἡράκλεια κριτική του, δέν δυνάμεθα νά ἔχωμεν σοβαρή καί ἀντικειμενική ἄποψη διά τό ζήτημα. Ἡ εὔλογη αἱτία πού ὁ π. Βασίλειος Βολουδάκης ἀσχολεῖται προσωπικά, κατά τῆς πλανεμένης ἐπιστολῆς, εἶναι διότι, ὡς ὁ ἴδιος τό ὁμολογεῖ: ὅτι ἔχει γραφτεῖ διά τόν ἴδιον (!) προσωπικά, ἀλλά καί διότι προσβάλλει (!!) τήν μνήμη τοῦ Γέροντος Παϊσίου, μιᾶς καί μερικοί σύγχρονοι βιογράφοι τοῦ Γέροντος, ἐδημοσιεύσαν ἀδιάκριτα μᾶλλον τήν ἐν λόγῳ Ἐσχατολογικήν ἐπιστολήν. Μάλιστα κονταροχτυπιέται, μέ τήν ἀβασάνιστη καί προβληματική νοοτροπεία, διά τό θέμα τῆς Ἐσχατολογίας καί Ἀντιχριστολογίας, ὅτι ἀναντίρρητα, ὑπό πολλῶν δῆθεν εὐσεβῶν καί ἀφελῶν, νά θεωροῦσιν, ὡς ἀπόλυτα ἀλάθητη καί ὑπερφυσικά θεόπνευστη, τήν συγκεκριμένην ἐπιστολήν, μάλιστα ἰσόκυρον ἤ μᾶλλον καί ὑπερτέραν,  καί ἀπό τοῦ Θεόπνευστου ἱεροῦ Ἐυαγγελίου...!

Ἡ προσωπική μας ἄποψις, διά τά πιό πάνω, εἶναι: ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία, ὡς ἔχουσα τινά Κανονική τάξιν, δέν ἀποφάσισεν ἐπίσημα καί ἐν Συνόδῳ, περί τινᾶς ἱδιαίτερης θεοπνευστίας, ἤ καί περί τινός  ἀλάθητου διά τῆς ἐν λόγῳ ἐσχατολογικῆς ἐπιστολῆς, ὅπως ἔγινεν ἀνάλογα διά σωρηδόν ἄλλων Πατερικῶν καί Ποιμαντικῶν ἐπιστολῶν, σέ Ἁγίες Οἰκουμενικές καί Τοπικές Συνόδους, πού ἐπεκύρωσαν, ἅπαξ καί διαπαντῶς, τό Ἱεροκανονικόν καί τό ἀλάθητον, ἀρκετῶν καί ἐκλεκτῶν Πατρολογικῶν ἐπιστολῶν, καί σαφῶς ὄχι ὅλων! Δηλαδή, δέν εἶναι ἀπλανείς καί ἀλάθητες, ὅλες οἱ ἐπιστολές, καθῶς καί τά Ἅπαντα Συγγράμματα, τῶν Θεοφόρων Πατέρων.

Βέβαια δέν εὐθύνεται μόνον ὁ πιστός καί ἀκατήχητος λαός μας, διά τέτοιαν βλάσφημον στάσιν καί νοσηρά ἀντίληψιν πού παρατηρεῖτο εἰδικά εἰς τό θέμα. Ἐξάπαντος ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος πράττει καλῶς, τό ποιμαντικόν καθήκον του, καί διακριτικά περιγράφει μέ γλαφυρότητα, τό ἱστορικόν πλαίσιον τῆς ἐποχῆς, πού γράφτηκε ἐτοῦτη ἡ σημαίνουσα καί συγκεχυμένη ἐπιστολή... διότι ἀρχινά ἀπό τίς ἀμερικάνικες καί διαβολόπνευστες φαντασιώσεις τῆς προτεστάντισσας Μαίρη Ρέλφε, τό 1982, ἔπειτα, φούντωσε γιά τά καλά τό ὅλον ζήτημα τοῦ 666, καί ἐνισχύθηκεν ἐν Ἑλλάδι πρό καί κατά τό 1986, ἀπό κάποιους Σχισματικούς "Ζηλωτές" Παλαιοημερολογῖτες μέ σωρηδόν ἀνάλογα φυλλάδια-φόβητρα τῆς ἐποχῆς, πού ἀσκούσαν, φοβερήν τρομοκρατία, στίς ἀδύνατες καί ἀκατήχητες συνειδήσεις τῶν Ἑλλαδιτῶν πιστῶν πού τά ἐδιάβαζαν. Κάποιοι ὅμως, ὡς φυσιολογικόν ἐπακόλουθον, ἔπρεπεν νά ἀντιδράσωσιν εἰς τήν προτεσταντόπληκτον ἀλλοφροσύνην καί τό κλασικόν θρησκευτικόν παραλήρημα τῶν Σχισματικῶν Παλαιοημερολογιτῶν...

Κάπου ἐδῶ εἰς τήν ἱστορία, ἀναλαμβάνει ὡς συνεργός καί συμπαραστάτης στά συγκεκριμένα ἀντιρρητικά καί δευτερολογικά γραφθέντα τοῦ π. Β., ὁ ὅσιος Γέρων καί ἔγκριτος Κανονολόγος π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καί ἔπειτα παρεμβαίνει εἰς τό ταυτόσημον πνεῦμα, καί ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Φλωρίνης, ὁ Ἀυγουστῖνος Καντιώτης! Πράγμα τό ὁποῖον, ἀπέδειξεν καταφατικά, ὁ π. Βασίλειος Βολουδάκης, δημοσιεύοντας πρό μερικῶν ἑτῶν, εἰς τόν Ὀρθόδοξον Τύπον, τίς χειρόγραφες διορθώσεις-παρεμβάσεις καί ἐπεκτάσεις ἐκ τοῦ μακαριστοῦ Γέροντα τοῦ πατρός Ἐπιφανίου.

Τήν ἴδιαν ἀκριβῶς χρονικήν περίοδον σύμφωνα μέ τόν π. Β. κατά τό 1986-87, κάποιος λόγιος καί μορφωμένος ἀκαδημαϊκά Μοναχός ὁ π. Νικόδημος Μπιλάλης, ἵνα ἀντικρούσει ἔμμεσα τόν π. Βασίλειον, παρασέρνει διά τινάς πολυποίκιλου ψυχολογικῆς πίεσις τόν ὅσιο Γέροντα Παΐσιον, νά ἀντιγράψει, ἕνα ἔτοιμον προσχέδιον του, καί ἐδημιουργήθει ἔτσι ἡ γνωστή σέ ὅλους μας, ἡ ἐπιστολή τά "ΣΗΜΕΙΑ τῶν ΚΑΙΡΩΝ"!...

Ἵνα λάβει ἡ ἐκ προμελέτης, καί προσχεδιασθῆσα ἐπιστολή τοῦ Μοναχοῦ Νικόδημου· κατά τήν προσωπική ἐκτίμησιν μας, τό κύρος τῆς ἁγιότητας, τό βάρος τῆς ὑπογραφῆς, καί τό ἀδιάσειστον στοιχεῖον τοῦ προσωπικοῦ ἀλλά καί τοῦ ἰδιόχειρου γραπτοῦ τεκμηρείου, ὡς ἀναντίρρητον γραφθέν... ὑπό τάς χείρας τοῦ πατρός Παϊσίου! Οὐδεῖς ἀμφισβητεῖ, ὅτι ἐγγράφῃ ὑπό τοῦ Γέροντος. Ἀμφισβητεῖτο ὅμως, τό πλανεμένον καί ἐσφαλμένον, θεολογικά, περιεχόμενον της, πού κατ΄οὐσίαν καί ἀναντίρρητα μέ ἀψευδήν ἀνέκδοτον μαρτυρικόν ὑλικόν, ἦτον τοῦ μακαρίτη λόγιου Μοναχοῦ Νικόδημου. Ἀμφισβητεῖτο μάλιστα, βάσιν τοῦ ἰδίου μαρτυρικοῦ ντοκουμέντου, ὅτι ὁ Γέρων Παΐσιος, δέν ἤθελε νά δημοσιεύσει τήν συγκεκριμένη ἐπιστολή. Τήν ἀντίγραψε μέ ἄλλα λόγια, σύμφωνα καί μέ μαρτυρίες, διά συγκεκριμένον προσωπικόν λόγον καί σκοπόν, καί κυρίως, νά μή δημοσιευθεῖ. Εἰς τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι σεβαστές, οἱ ὅποιες προσωπικές ἀπόψεις τῶν Ἁγίων, ἀλλά εἶναι γνωστόν, στούς ἔμπειρους μελετητές Πατρολόγους καί Δογματολόγους, ὅτι δέν ὑφίστατο, κανέναν ἀλάθητον, εἰς τά ἄτομα καί εἰς τά γραπτά τῶν ἁγίων. Μεγάλοι Ἅγιοι ἐξέφρασαν προβληματικές προσωπικές ἀπόψεις, ἐσφαλμένες πλάνες, καί σοβαρές κακοδοξίες, καί δεῖ ἐν ἀγνοίᾳ των. Τό ἀλάθητον δηλαδή, βρίσκεται, μόνον εἰς τό Καθολικόν Ὀρθόδοξον Σῶμα καί εἰς τήν Δογματικήν Συνείδησιν τῆς Ἀποστολικῆς-Προφητικῆς καί Πατερικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Βίοι τῶν Ἁγίων εἶναι διάσπαρτα, περί τῶν ἀμαρτιῶν, τῶν λαθῶν καί τῶν πλανῶν, τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων μας. Ἐξάπαντος τό περισπούδαστον "ἀποκαλυπτικόν" ἐγχειρίδιον τοῦ παπα-Βασίλειου Βολουδάκη εἶναι ἐξαιρετικόν, καί μάλιστα ἄκρως ἐνδιαφέρον, μιᾶς καί μᾶς ἀποσαφηνίζει καί διαλύει πάμπολλα Ἐσχατολογικά  καί Ἀντιχριστολογικά πλανεμένα καί ἐσφαλμένα σημεῖα.

Τό ἐκπληκτικόν τοῦ ὅλου συγγραμμάτος, εἶναι ἡ ποιμαντική ἐνδοσκόπησις καί ἀυτοκριτική του: ὅτι διά τήν ἐν λόγῳ Ἐσχατολογική πλάνην καί Ἀντιχριστολογικήν σύγχησιν, τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, βαρέαν εὐθύνη φέρουσιν... οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ Κληρικοί καί οἱ Γέροντες. 

Τό ἐξώφυλλον τοῦ βιβλίου, εἶναι εὔστοχα καί "Συμβολικά" ἐπενδυμένο μέ 8 φορές-καί ὄχι 666 φορές- μέ τόν Ἀραβικόν ἀριθμόν 666 μέ γραμμωτούς κώδικες κ.ο.κ. στά ἴδια περίπου καί σχεδόν, εἰκονικά πρότυπα καί μοτίβα,  τοῦ βιβλίου τῆς Μ. Relfe. Ἀπαγορευέται ἀυστηρῶς, ὅσοι εἶναι εὐλαβεῖς-ἀνευλαβεῖς καί φανατικᾶ θρησκόληπτοι, νά τό ἀκουμπήσωσιν, πολλῷ μᾶλλον ἄν  τυχόν καί τό διαβάσουσιν, πιθανόν νά βιώσουσιν μίαν ἐπίγειαν πρόγευσιν... τῆς Κολάσεως...! Τό συνιστοῦμεν ἀνεπιφύλακτα, σέ ὅσους ἐπιθυμοῦν, νά σκέφτονται ἔλλογα καί Λογικά, μιᾶς καί ἐπιβάλλεται τοῦτο, ἵνα μή ἀποκτήσωμεν τινά πρόγευσιν καί ἔπειτα αἰῶνιαν γεύσιν ἐξ αὐτῆς τῆς Κολάσεως.

Ἐν κατακλείδι, μᾶλλον, δεν κατενόησα καλῶς: Τά "ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ", δηλ. ἡ ἀμφιλεγόμενη καί πλανεμένη ἐπιστολή, καλλιεργεῖ τελικῶς, τήν καλήν, ἤ μήπως, τήν κακή ἀνησυχία; Διαλέγετε καί παίρνετε...
Δημοσίευση σχολίου