Translate

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΑΠΛΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΙΝΩΝ ΝΕΟΑΘΕΪΣΤΙΚΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ




ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΑΠΛΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΙΝΩΝ ΝΕΟΑΘΕΪΣΤΙΚΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ 


Νά ἀρχίσωμεν ἀπό τά ἁπλᾶ. Ἐρωτάς ἀγαπητέ ἀδελφέ Ἰωάννη Δ., καί ἐστιάζω ἐπί σκοποῦ, σ΄αὐτό πού θεωρῶ προσωπικά σημαντικό ἵνα τό προβληματίσωμεν ἅπαντες: 

"Πώς γίνεται κάτι να εν τζαι θεολογικά τζαι επιστημονικά αποδεδειγμένο? Αφού η Επιστήμη βασίζεται στην απόδειξη, τζαι η θρησκεία στην πίστη."

1ον. Τό ἐρώτημα πού πρέπει ἐξ ἀρχῆς νά ξεκαθαρίσει ὁ κάθε ἁπλός Χριστιανός εἶναι: Ἡ Θεολογία εἶναι ἐπιστήμη; Γιά ὅσους ἔχωμεν σπουδάσει τήν ἱερά Ἐπιστήμη τῆς Θεολογίας, εἶναι ἀστεῖον τό ἐρώτημα, ἀλλά διά χριστιανούς ἁπλοῦς, μᾶλλον, ὑφίσταται ἰσχυρᾶ ἄγνοια καί δικαιολογήμενος προβληματισμός.

2ον. Ὅμως, εἶναι πέραν πάσης ἀμφιβολίας καί ἤδη δεδομένον, μάλιστα, ἀπό τήν πρό Χριστοῦ ἐποχή, ὅτι ἡ Θεολογία,  εἶναι ἐπιστήμη, ἐπιστήμη τῶν ἐπιστημῶν καί ἡ τέχνη τῶν τεχνῶν, ἀνωτέρα μάλιστα τῆς Μαθηματικῆς Ἐπιστήμης (κατά τόν μέγαν Ἀριστοτέλην), καί διδάσκεται τήν σήμερον, σέ ὅλα σχεδόν τά Πανεπίστημια τοῦ κόσμου. Ἀνεξάρτητα τοῦ εἴδους τῆς Θεολογίας. Εἶναι δυνατόν,  ἡ Θεολογία νά διδάσκεται, τόσους αἱώνες, στά Πανεπιστήμια τοῦ κόσμου, καί οἱ ἁπλοί Χριστιανοί νά το ἀγνοοῦμεν; 

3ον. Καί ὅμως ἡ ἡμιμάθεια ἡμῶν τῶν σημερινῶν Χριστιανῶν, πού ὑποτίθεται, ὅτι χειριζώμεθα καί διαδίκτυον, εἶναι ἀδικαιολόγητη.  Ἄρα ἐπιστημονικῶς, ἡ ἀκαδημαϊκή Θεολογία, εἶναι ἀναντίρρητα, Ἐπιστημονικός κλάδος, καί ἔδράζει στόν πανεπιστημιακόν κλάδον, τῶν Ἀνθρωπιστικῶν Σπουδῶν, πέραν καί ἐκτός βέβαια, ἀπό τήν ἐμπειρική ἐνασχόλησιν τῶν πιστῶν, εἴτε αὐτοί εἶναι ἡ πιστεύουσα Κοινότητα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, εἴτε εἶναι ἑτερόδοξοι, εἴτε καί ἑτερόθρησκοι. Ἄρα, τῷ ὄντι ἡ Θεολογία γενικά, εἶναι μία ἐπιστήμη Ἀνθρωπιστική, ὅπως εἶναι ἐπιστήμη, ἡ Νομική, ἡ Ἱστορία, ἡ Γλωσσολογία, ἡ Φιλοσοφία, ἡ Ψυχολογία, ἡ Φιλολογία, ἡ Παιδαγωγική, ἡ Κοινωνιολογία κ.ο.κ.! Ἔχει κανείς, τινά σοβαρήν ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Νομική, δέν εἶναι ἐπιστήμη; 

4ον. Ἔχωμεν διαπιστώσει ποτέ μας, σοβαρᾶ, ὅτι ὅσοι φανατικοί Νεοαθεϊστές καί Ἐκκλησιομάχοι, πάσχωσιν, ἀπό τό Ψυχιατρικόν καί ψωχομανικόν σύνδρομον καταδίωξις, κατά τῆς Θεολογίας κ.ο.κ., ὅτι ἀπορίπτωσιν μονόδρομα, ἀγκυλωμένα καί μέ στεῖρον δογματισμόν, τήν Θεολογία ὡς Ἐπιστήμην, ἐνῶ ἀπό τήν ἄλλην, δέν δύνανται νά ἀπορρίψωσιν τίς ἄλλες Ἀνθρωπιστικές ἐπιστήμες; Ἆραγε, διά τίνα λόγον τέτοιαν σοβαρά μεροληψία καί ἰδεοληψία; Μήπως ἐπιθυμῶσιν, ἐλέω ἀπύθμενης κακώτητας, ζηλοφθονίας, ἐωσφορισμοῦ, σκοταδισμοῦ, μισανθρωπισμοῦ, διαβολομανίας, τόν μηδενισμόν καί τήν ὑποτίμησιν, τῆς ἱερᾶς Θεολογίας, ἐκ τῶν ἀκαδημαϊκῶν ἐπιστητῶν; Γιατί ἆραγέ; Τόν Θεόν, μιᾶς καί εἶναι ὁ Μέγας Ἁόρατος, ἄς τόν ἀπορίψωσιν οἱ ἀνόητοι Ἅθεοι, ὅσον καί ὅποτε θέλωσιν, ἐλεύθεροι ἄνθρωποι εἶναι, μιᾶς καί δέν ἐπιθυμῶσιν σχέσιν μαζί Του. Τήν ἀκαδημαϊκήν Θεολογία ὅμως, πού εἶναι ὀρατή, μάλιστα σέ ἀκαδημαϊκόν ἐπίπεδον, δύνανται a priori νά τήν ἀπορίπτωσιν; Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀπορίπτουσιν, τόσον εὔκολα καί ἐπιπόλαια κάτι, τό ὁποῖον, εἶναι ἐξώφθαλμα εἰς τήν οἰκουμένην, ὀρατόν; Ἄρα λοιπόν, ἀπό τήν ἐχθρικήν καί πολεμικήν μανία τους, κατά τῆς ὀρατῆς καί σύμπασας ἀκαδημαϊκῆς καί ἐπιστημονικῆς κοινότητας τῆς οἰκουμενικῆς Θεολογίας, γίνεται φανερόν, ὅτι τά ἐπιχειρήματα των, εἶναι ἅπαντα ἔωλα καί σαθρᾶ, μηδενός ἐξαιρουμένου, μιᾶς καί τά  κίνητρά των, εἶναι μίσος κατά τοῦ Ἀόρατου Θεοῦ, καί σέ ἄλογον μοτίβον, ἀπέχθεια καί ἐχθρική στάσις, κατά τοῦ ὀρατοῦ ἐπιστημονικοῦ Θεολογικοῦ ἐπιστητοῦ!

5ον. Τό ἐρώτημα ὅμως, πού πρέπει νά μᾶς ἀπασχολεῖ, δέν εἶναι, ἄν ἡ Θεολογία εἶναι ἐπιστήμη, ἀλλά: ἄν εἶναι, μόνον, ἐπιστήμη;! Ἆραγέ ἡ Θεολογία, εἶναι ὄντως μία Ἀνθρωπιστική Ἐπιστήμη, ἤ μήπως εἶναι καί κάτι ἄλλον, τό ὁποῖον ὑπερβαίνει, τά ὅρια τῆς ἐπιστημονικῆς μελέτης καί παρατηρήσις; Μήπως δικαίως κατατάσεται, εἰς τίς Ἀνθρωπιστικές Ἐπιστήμες, ἤ μήπως εἶναι, μία ἀδικημένη ἐπιστήμη, καθότι ἔπρεπε νά ἦτον, συγκαταριθμημένη, εἰς τάς Θετικάς Ἐπιστήμας; Ποίος ὁ σημαίνων καί οὐσιαστικός ῥόλος τῆς Θεολογίας; Ὅταν ἀπαντήσωμεν διεξοδικά στούς ἑαυτούς μας, ὡς ἁπλοί Χριστιανοί, πού ἐρευνῶμεν καλοπροαίρετα τά πιό πάνω σημαντικά ἐρωτήματα, τότε, θά ἀπαντήσωμεν καί στήν σοφιστικήν θέσιν, πού πλανεμένα διατυπώνει καί διαχωρίζει, τήν Θεολογία, ἀπό τίς ἄλλες Ἀνθρωπιστικές ἐπιστήμες, ὡς μή ἔχουσα, δῆθεν, τινές ἀποδείξεις. 

6ον. Ὅσοι ἀνεγκέφαλοι (κυρίως οἱ κακόβουλοι Ἄθεοι) θεωρῶσιν, ὅτι ἡ Θεολογία δέν εἶναι Ἐπιστήμη, τούς διαψεύδουσιν, σύμπασα τά Πανεπιστήμια τοῦ κόσμου. Ἄν ὄντως δέν εἶναι Ἐπιστήμη, τότε γιατί τά Ἔθνη, τά Κράτη καί οἱ Πολιτείες, σέ ὁλοκληρον τό σύμπαν, ἔχουσιν Θεολογικές Σχολές; Καί ἀφοῦ ὑφίσταντο καί ἀνακαλύψωσιν (sic) τίς ἐπιστημονικές σχολές, καί διαπιστώσομεν, ὅτι τίς ἔχωσιν τῷ ὄντι ἐντός τῶν Κρατικῶν Ἀνώτατων καί Ἀκαδημαικῶν Ἰδρυμάτων (καί ἄρα δέν εἶναι κατηχητικές σχολές τῆς Μίας Ἁγίας Ἐκκλησίας, ἤ ἄλλων ἑτερόδοξων ὁμολογιῶν καί θρησκειῶν), θά πρέπει νά ἀναρωτηθῶμεν λογικῶς, τίνα ἀποδεικτικά καί ἐπιστημονικά ντοκουμέντα, γεγονότα, γραπτά κείμενα, πολιτισμούς κ.ο.κ. ἐξετάζωσιν, μελετῶσιν, παρατηρῶσιν, συγγράφωσιν καί ἐρευνῶσιν, οἱ ἀνά τό παγκόσμιον, ἐπιστήμονες τῆς Θεολογίας; Ἆραγε, ἀέραν κουπανιστόν; Σπουδάζωμεν 4 χρόνια, διά τινά ἀέραν κουπανιστόν; Κάνωμεν μεταπτυχιακά καί διδακτορικά, διά τόν ἀέραν κουπανιστόν; Λίγο ἔλειψεν νά μᾶς εἰποῦν, ὅτι εἴμεθα καί ἀόρατα ὄντα, σχεδόν ἀνύπαρκτοι. Δυστυχῶς γιά ὅλους αὐτούς, τούς ἀνόητους νόες, ὑπάρχωμεν καί θά ὑπάρχωμεν, αἰωνίος, διότι δέν ὑφίστατο κανένας μηδενισμός καί οὐδεμία τραγελαφική ἀνυπαρξία τοῦ ἀνθρώπου. Ἄλλωστε τό ἀποδεικνύει καί ἡ ἁπλῆ Ἐπιστήμη τῆς Φυσικῆς, πού διδασκόμεθα στό Δημοτικόν, ὅτι ἡ ὕλη (π.χ. ὁ ἄνθρωπος) δέν μηδενίζεται, ἀλλά μεταβάλλεται, σέ τινά ἄλλην ἐνέργεια!

7ον. Ἔτσι θέλουν ὅμως, νά πιστεύωσιν καί νά νομίζωσιν, οἱ θρησκόληπτοι Νεοαθεϊστές καί οἱ θεούσοι Νεοπαγανιστές, διότι δέν τόλμησαν ποτέ τους, νά περιπατήσωσιν, εἰς τινά Θεολογικήν Σχολήν τοῦ κόσμου. Πολλῶ μᾶλλον οὔτε ἔτυχε, νά ἐρευνήσωσιν πραγματικά καί ἐπιστημονικά, ἐντός τινῶν Θεολογικῶν Βιβλιοθηκών. Αὐτό εἰδικά, ἀποκαλεῖται:  παράλογη προκατάληψις καί ρατσιστική Θεολογοφοβία. Τό θέμα ὅμως τῶν θρησκειῶν, εἶναι  ΕΝΑΣ ἐπί μέρους Ἐπιστημονικός κλάδος, ἐκ τῶν πολλῶν ἄλλων, πού ὁνομάζεται Θρησκειολογία. Τήν Θρησκειολογία ὅμως, μερικοί κουτοπόνηροι, Νεοπιθηκιστές, δέν τήν ἀπορίπτωσιν! Ἀπορίπτωσιν ὅμως, τίς Θεολογικές Σχολές, πού διδάσκωσιν τήν θρησκειολογία! Ἀπορίπτωσιν τόν κάθε ἐπιστήμονα θεολόγον, πού γνωρίζει, λίγο ἤ πολύ, τήν θρησκειολογία! Ἀπορίπτωσιν βεβαίως, ὅλα τά θρησκεύματα· ἀλλά μέ ξεχωριστήν καί σχιζοφρενικήν ἐμμονή, μέχρι καί προκλητικοῦ βαθμοῦ, τόν Χριστιανισμό· καί δεῖ τόν Ὀρθόδοξον Χριστιανισμόν, συγκριτικά, ἀπό τά ἄλλα εἴδη Χριστιανισμοῦ. Γιατί ἆραγε; Πραγματική καί φοβερά, τρικυμεία ἐν τῷ κρανίῳ καί τῇ ψυχοσωματικῇ ὕπαρξιν;! Ἡ Θρησκειολογία, εἶναι μία σύγχρονη ἐπιστήμη, ἡ ὁποία διδάσκεται, ὡς ἕνα εἰδικόν μάθημα καί αὐτή, σέ ὅλες τίς Θεολογικές Σχολές τοῦ κόσμου. Ἄρα, ἡ Θρησκειολογία, εἶναι ἐπι μέρους ἐπιστητό, τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, καί ἀναμφισβήτητα ἐρευνᾶ τά σωρηδόν ἀρχαία καί σύγχρονα γνωστά θρησκεύματα. Ἡ κάθε Θρησκεία ἤ καί Θεολογία, δέν ἐρευνάται, μόνον, ὑπό τῆς ὑπαρξιακῆς προϋπόθεσις, τῆς προσωπικῆς πίστεως, ἡ πίστη, δέν εἶναι ἀντικείμενον ἐπιστημονικῆς καί ὀρθολογιστικῆς ἔρευνας in vitro,  ἀλλά ἐρευνώνται τά πιό πάνω ἐπιστητά ἐξ ἐπιστημονικῆς καί ἀντικειμενικῆς ἀπόψεως, ὡς ἐπιστημονικός καί Ἀνθρωπιστικός κλάδος, διότι, στίς Θεολογικές Σχολές τῆς Οἰκουμένης, δέν σπουδάζωσιν μόνον, θρησκευόμενοι καί πιστοί, ἀλλά συνάμα, καί ἄνθρωποι παντελῶς ἀδιάφοροι, πρός οἱανδήποτε θρησκεία. Σπουδάζωσιν βεβαίως, καί τινές παμπόνηροι ἄθεοι, μασσώνοι, ἀποκρυφιστές κ.ο.κ. ἵνα ἀλώσωσιν τήν Θεολογική Ἐπιστήμη. Εἶναι πέραν πάσις ἀμφιβολίας, ὅτι πολλοί φοιτητές τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, π.χ. τῆς Ἑλλάδας,   σπουδάζωσιν, διά τίνα ἀκαδημαϊκήν καριέραν, εἴτε διότι, δέν κατάφεραν νά εἰσαχθῶσιν σέ μίαν πρῶτην ἐπιλογή των καί ἀναγκαστικά φοιτώσιν στήν Θεολογικήν Σχολήν εἴτε διά ἄλλους ὑπαρξιακούς καί προσωπικούς λόγους. Ἡ πλειοψηφία σχεδόν, εἶναι οἱ ἀδιάφοροι φοιτητές. Ὑφίσταντο ὅμως καί σπάνιες ἐξαιρέσεις, πού σπουδάζωσιν τήν Θεολογία, μάλιστα συνειδητά, ἀπό ἔρωτα καί ἀγάπη, διά τό ἐπιστημονικόν ἀντικείμενον αὐτῆς. Δηλαδή, προϋπόθεσις εἰσαγωγῆς, σέ Ἀνώτατα Πανεπιστημιακά Ἰδρύματα,  ὅπως τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῆς Οἱκουμένης, δέν εἶναι ἡ πίστη. Ἀλλά συγκεκριμένες ἐξετάσεις σέ συγκεκριμένα μαθήματα. Ἄρα ἐν καταλείδι, οἱ Νεοαθεϊστές καί Νεοπαγανιστές εἶναι κραυγαλέα, ψεύτες καί συκοφάντες.

Π.Π.Ν.